Categorie: bomen

Door de droogte en hoge temperaturen staan de bomen nog vol mooi gekleurde herfstbladeren.

Hij bloeiit met erg fijne , mooie gele bloempjes.Ik kwam ze tegen op de Meanderwandeling in Rilaar.

In volle bloei kan men er niet voorbij.Het is een fantastisch zicht.Zo'n boom in volle bloei.

Volgens specialisten bloeit alles tussen 4 en 6 weken te vroeg.Het arboretum was daarom vroeger open.
Ik met mijn vriendin er naar toe om van al die schoonheid te genieten

bloesems van de kwee-appeltjes

bloeiende hamamelis

hamamelissen zijn er in alle mogelijke kleuren

Morgen laat ik jullie de helleborus bekijken

Het is een bladverliezende heester of kleine boom die door de wind wordt bestoven.
Het is 1 van onze mooiste winterbloeiers.
Met een overvloed aan clusters in geel,rood,witte of roodbruine bloemen.
De Hamamelis bloeit minstens een maand lang.
De bloemblaadjes krullen op bij mist,regen en koude
en ontkrullen terug als de zon schijnt.

Er zijn nog heel weinig mispelbomen.(Mespilus germanica)
De vruchten zijn ook bij de meeste mensen onbekend

Dit oud soort vergeten fruit heeft een laxerende werking en is adembenemend lekker.
De laatste tijd is dit fruit in de vergetelheid geraakt.
Vroeger werd deze kleine struikachtige boom in heel veel tuinen aangeplant,nu zijn ze een zeldzaamheid geworden.
Nochtans bloeien ze in maart-april met grote witte bloemen die ook nog verrukkelijk geuren.
De bruine vruchten zijn in de herfst als ze overrijp zijn,men zei vroeger weleens rot,bijzonder lekker.
We kennen allen wel het spreekwoord
"Zo rot als een mispel"
Hoe langer ze aan de boom blijven hangen ,hoe beter.

.

Ze lijken dan rot maar dat zijn ze beslist niet.Het vruchtvlees kan met een lepeltje
gegeten worden.De vrucht is sappig en zoetzuur van smaak.
Er kan hemelse jam van gemaakt worden.

Als je bomen bekijkt kunnen ze je heel wat vertellen.Ze overleven ons en halen hoge leeftijden.
Ze zorgen voor zuivere lucht.Ze bieden beschutting tegen de zon,leveren hout voor houtbouw,vertellen ons het verhaal van de seizoenen en geven ons en de dieren voedsel..
Bomen zijn er meer dan nodig.

Boom

Ik heb mijn handen om jouw schors gelegd
en zacht bevoeld, zoals een blinde tast.
De diepe barsten in jouw bast betast,
het braille dat op stam is ingelegd.

           Een oud verhaal dat hier geschreven staat, 
          hiërogliefen uit een verre tijd,
zo zorg'loos ooit de liefdesgod gewijd;
van altijd zomer spreekt dit stil dictaat.

Mijn vingertoppen raken haar gebied,
             gaan langs haar naam, het half verweerde hart.
        Ik maak me van je los, zo vreemd verward,
 zoveel nog hier, alleen wij samen niet.
 


 Atze van Wieren Bekroond met de Concept Poezieprijs 2000.
Publieksprijs literair festival '100 jaar Sonsbeek'.
 Opgenomen in verzamelbundel 'Als je weggaat'

Ongelooflijk hoe  rood deze bladeren in de herfst worden.