De vallei van de Bayehon...

We parkeerden de wagen aan de kerk van Sourbrodt.
We passerden het oude kerkje met in de tuin
nog een 10 tal heel oude zerken  van 1885
Achter aan het kerkje de graven van de pastoors.


We trekken de weiden en bossen in  en belanden in Ovifat.
We klimmen en dalen weer ,de ene keer vrij steil,soms heel zachtjes.
We genieten van kleurrijke vergezichten
Het is niet klaar,een beetje mistig maar niet koud en gelukkig droog.

.


We steken een bruggetje over en zien er het kasteel"Reinhardstein"'




Na een steile klim zakken we af naar een indrukwekkende stuwdam.


Mooie kleurende eiken en beuken sieren het meer.




Langs een resem van kleine dorpjes bereiken we terug de wagen en rijden naar onze camping"Anderegg "in Waimes.
Typisch voor de dorpjes hier zijn de immens hoge hagen ,
die huizen en boerderijen moeten beschermen tegen de koude winden.


zeer mooie wandeling met een gevarieerd landschap.

Ik ben een weekend gaan wandelen in de Ardennen.
Omgeving Ovifat,Sourbrodt,enz.

Vanmorgen ontdekte ik in de gordijnkast een hangende vlinder.
.Ik verwijderde hem maar zag dat hij nog niet dood was.
Ik gaf hem de vrijheid.....hij opende zijn vleugels en hij vloog weg.
Zijn korte leven is bijna voorbij.

Hoe lang ze een gevecht tegen de zwaartekracht
voeren,brengt me in vervoering.

Spannend is het nu in de bossen..
er duiken uit het niets prachtige paddestoelen op.

.

Van geel naar oranje en warmrood.

Nog even nagenieten van al deze bloemenpracht.

Alle aardetinten komen voor in zijn staart.

Ze worden zeldzaam nu de herfst zijn intrede heeft gedaan.

Ik vind dat het dit jaar erg snel gaat.

Sfeervol en authentiek.

.

Een zee van bloemen waar je ook kijkt..

Er is geen venster,deur,raampje of muur dat niet
opgesmukt is met bloemen.

Herfst een mooi seizoen..
Hij schildert al de bomen..
In het zachte mos vinden we ontelbare paddestoelen.
Het kleurenpalet wordt gevuld.
Nog even en de kleurenpracht breekt los..
Maar waar zijn de kaboutertjes?
Of is het kind in je zoek geraakt en geloof je er niet meer in?

Vandaag met mijn kleindochter de geel-blauwe wandeling
 gaan doen in Domeinbos Grotenhout.


We kozen voor de geel-blauwe wandeling
die ons helemaal rond de waterpartij stuurde.


We passeerden,drassige,moerassige gronden,
een grote vijver,heide en grasveldjes,


mooie beukendreven ,wandelwegen met rodondendrons en bramen.
Bossen vol paddestoelen.
De herfst heeft hier zijn intrede al gedaan.
Her en der staan er wat koeien,


in de visrijke vijver zien we scholen vissen zwemmen.
Hier mag niet gevist worden..


Piepkleine kikkertjes springen in het gras.over over de voor hen veel te grote steentjes van de wandelweg.


Libellen en vlinders vliegen af en aan.
De eenden scheren rakelings over het water,de vogels zingen.
De bossen worden opgesmukt door allerlei gekleurde paddestoelen.


Hier ademt alles rust..alleen de geluiden van de nabij
gelegen autostrade herinneren ons aan  de drukte buiten dit domein.
Goed begaanbare wegen maken het tot ideaal wandelgebied 
voor kinderen en zelf rolstoelers.

Hives een mooi dorpje gelegen bovenop het plateau boven La Roche.
We vertrokken ook hier aan de kerk voor een wandeling van 12 km.
We volgden de wandeling 'La valleé du Tombes."aangegeven met gele ruit.
We keken eerst even rond in dit pittoresk bebloemde dorpje .





We begonnen aan de afdaling naar de vallei stappend langs weiden en bossen.
We ontmoeten een heleboel dieren.


Hier worden varkens op een bio-manier geteeld.
Dit houdt in dat de varkens allen buiten in de wei lopen.
Zeugen met biggetjes hebben allemaal een afgebakend stuk groen en
een hok voor de biggen..geen vechtpartijen dus.
Ieder zeug heeft eigen domein waar anderen niet bij kunnen.
Dus geen stress want daar zijn biggetjes zeer aan onderhevig.


Paarden kijken ons na en poesen en honden verschijnen achter ieder hoekje.
De smalle weg gaat vrij steil naar beneden..en het is uitkijken met alle losse stenen.
Deze helling wordt ook door mountain-bikkers gebruikt,
zodat de weg hier ook sporen van draagt en we af en toe
 in het struikgewas moeten om de sportievelingen door te laten.
Het afremmen laat zich voelen in de knieën.bij deze steile afdaling.


Mooie vergezichten onderweg en een hoop para-pentes  sieren hier de lucht...
In de omgeving is er een school voor deze sportbeoefenaars.
In de vallei lopen we lange tijd langs een mooi maar pittig riviertje.
Dan begint de klim naar de auto terug.
We volgen tot boven een asfaltweg...waar we slechts 1 wagen tegenkomen.
Mooie wandeling.


Veel minder zwaar dan die van gisteren ,maar zeker ook de moeite waard.
Ook hier proviand  en drank meenemen
Alhoewel er in de helft van de wandeling mogelijkheid is
 iets te eten of te drinken in het hotel"Le vieu moulin"
Men kan er zelfs het kleine maar zeer mooie molenmuseum bezoeken.
Mooie wandeling  door het hart van de natuur.
Onze batterijen zijn weer opgeladen en we kunnen er weer tegen.

We kozen de gele ruit wandeling .12 km lang met referentie ..zeer moeilijk.
Vertrek aan de kerk van het dorpje "Beausaint "
gelegen  op 1 van de plateaus boven  La Roche.
Op heel de wandeling hebben we Berthe"het spook "
dat ronddwaalt op de burcht niet tegengekomen
Beausaint een klein maar prachtig dorpje dat de typisch
Ardeense sfeer uitstraalt.Overal bloemen..aan de muren ,
aan de deuren ,in kruiwagens en pompen.


We vertrokken boven op het plateau,wandelend tussen akkers en weiden,
velden,bossen en stukken heide en varens,soms manshoge maisvelden


Onderweg een hele boel dieren die ons even aandachtig aankeken als wij hen.


Hazelnootjes rapen..zakken vol ..want die lagen er nu in overvloed
Af en toe halt houden om te genieten van de iets wat mistige vergezichten.
Afdalend naar de vallei..maar na dalen komt klimmen..eens boven terug afdalen ..
een paadje niet breder dan  een paar grote mansvoeten
bracht ons naar ongerept gebied.


Door de veelvudig voorkomende bramen...
getuigend dat dit pad niet zo vaak bewandeld werd
was het ongemakkelijk wandelen de eerste 10 minuten.
Op sommige plaatsen was het pad verdwenen..even een raadsel..,
maar dan bracht de kaart en het kompas van mijn wandelmaatje  de oplossing.
Dalen tot het diepste punt van de vallei waar  we langs
een geïmproviseerd bruggetje het riviertje overstaken.


Real survivel..maar de natuur was er zo groen,stil en ongeschonden...
Men zou zich in het oerwoud kunnen wanen..rotsachtige formaties met
mossen overgroeid..hier en daar wat grotjes..
Af en toe wat modderig ..maar spannend ,was het zeker en vast.
Dan een laatste maal de helling op..om terug aan ons vertrekpunt en
de auto .(.geparkeerd aan de kerk) te komen.
Zeer mooie avontuurlijke wandeling.
Neem wel drank en proviand mee ..er is niks onderweg .
Wel niet aan te raden voor ongeoefende wandelaars.