Leon Liekens

Bemerk op de vele foto’s de gezichtsuitdrukkingen, de grimassen op Roger’s gezicht die duidelijk maken hoe zwaar de motorcross-sport wel is !

Het is echter ook een feit dat Roger Vanlerberghe nooit naar een wedstrijd

vertrok ‘om de hoop te vullen’. 
Hij gooide zich altijd vol overgave in de strijd, een attitude waarover vandaag niet veel jeugdige sportlui meer beschikken.

Enkele rake uitspraken van Roger Vanlerberghe zelf, die de ingesteldheid

en de zegedrift van de ware kampioen ten volle illustreren :

“Aan elke wedstrijd dat ik deelnam vertrok ik thuis al met het idee dat ik

kon winnen. Dat is de enige juiste ingesteldheid ! Want als je op voorhand,

al met het idee zit dat je toch niet kunt winnen, dan blijf je

beter ‘in je kot’ ! “

“Soms gebeurden er bij de start wel eens valpartijen, waarbij dan

sommige deelnemers achterop raakten. Als ik dan aan de leiding reed, en

ik kwam na een tijdje terug in hun buurt om hen te dubbelen, dan sprongen

ze zulle, om plaats te maken voor mij  !. Als ze zagen dat Vanlerberghe er

aan kwam, dan wisten ze wel hoe laat het was . . . !”

Het was natuurlijk ook de tijd dat de motorcross in België waanzinnig populair

werd, met ronkende namen als August Mingels, Nic Janssen, Victor Leloup en

René Baeten.

In de categorie sidecars waren de voornaamste concurrenten van Roger

Vanlerberghe : Leon Liekens, Karel Dom, Joris Van Hoof en Luikenaar

Pierre Frenay.

Laatstgenoemde werd Belgisch kampioen in 1952 en 1953, en was in het

gezegende jaar 1957 vice-kampioen na onze Roger Vanlerberghe.  Na heel

wat speurwerk vonden we de ondertussen 85-jarige Pierre Frenay terug in

Pepinster, in de buurt van Verviers. Als alles mee zit mogen we ook deze

legendarische motorsportman verwelkomen op de tentoonstelling. Uiteraard

op de foto: Roger Vanlerberghe en Roger Raes (midden), omringd door hun supporters,

Samen behaalden we heel wat overwinningen, maar jammer genoeg moest ik

wegens werkomstandigheden, de sport vaarwel zeggen. Ik was er dan ook

Later nam ook André Puype (nog steeds woonachtig op Klerken-Smisse),

de ondankbare plaats in ‘het bakje’ van R. Vanlerberghe in.

André Puype : “Jongens toch, jongens toch. Roger Vanlerberghe, dat was een

halve zot om te crossen met dat zijspan ! Ik had dat nog nooit gedaan, en op

mijn eerste wedstrijd, wilde hij al direct mee rijden om te winnen. Maar

mens toch, na de eerste reeks waren allebei mijn handpalmen al ontveld. En

na de pauze, moest ik opnieuw in dat bakje hé, willen of niet ! Gelukkig was

er toen een harde supporter die mij,mits wat drinkgeld, wist te overhalen

om ook aan die tweede reeks nog mee te doen. En ’s anderendaags naar de

dokter, want ik kon niet gaan werken hé ! ‘k Had verdomme geen vel meer

op mijn handpalmen. Jaja, ik heb wat afgezien in Vanlerberghe’s bakje. Maar

al bij al, ’t was toch een mooie tijd !”

Uiteindelijk behaalde R. Vanlerberghe zijn Belgische titel samen met Marcel

Beeckaert uit Merkem, als co-piloot, ondertussen helaas overleden.

Roger Raes en André Puype verwelkomen wij met veel plezier op de

op de foto zie je Roger(39) met zijn FN in strijd met een andere FN combinatie, let op de specifieke FN voorvork (de zogenaamde rekkervork") en de plunjer achtervering, het gaat hier om een FN van voor 1954. 

(een stukje uit het boekje dat je gratis kunt krijgen als je de tentoonstelling in Klerken een bezoekje brengt)
 

                 ROGER VANLERBERGHE.

Kort na de tweede wereldoorlog, in 1948, begon Roger Vanlerberghe, auto-

mecanicien van beroep, aan zijn motorcross-carrière. Hij was toen 24 jaar.

Met een Matchless 350 cc, was hij in de categorie Juniors algauw iedereen

de baas. Ook in een hogere categorie, de Seniors, was hij moeilijk te kloppen.

Na de Matchless, volgde een Ariel, en ook een BSA.

Vanaf 1952, combineerde Vanlerberghe het crossen met de solo-motor met het crossen met de zijspan-moto. Het was in die tijd nog mogelijk om in korte tijd het zijspan te monteren of te demonteren van de eigenlijke moto.

Zo reed R. Vanlerberghe soms in beide categorieën met dezelfde moto, en vaak won ie dan ook nog in alletwee de disciplines. Een huzarenstukje dat

niemand hem ooit nadeed !

Het crossen met het zijspan beviel R. Vanlerberghe ondertussen zo goed, dat Het solo-rijden wat naar de achtergrond verdween en de Klerkenaar zich specialiseerde in deze bijzonder zware motorcross-discipline op drie wielen.

tekst en foto: organisatoren tentoonstelling

copyright: etienne willems

dit is een stukje tekst uit het herdenkingsboekje nav van de tentoonstelling over sidecarkampioen Roger Vanlerberghe te Klerken.

op de foto, Roger met de FN en het Précision zijspan, beiden, of moeten we hier zeggen, alle drie van oerdegelijke Belgische makelij .



                EINDELIJK BELGISCH KAMPIOEN ! 

Roger Vanlerberghe (°10 juni 1924) , geboren en getogen en nog steeds

woonachtig in het Westvlaamse heuveldorpje Klerken, werd kampioen van

België motorcross, in de discipline zijspannen, in het jaar 1957.

Op het eerste zicht niks bijzonders misschien, ware het niet dat deze

titel werd behaald bij de BMB-FMB-federatie  het allerhoogste

nationale vlak. Vergelijkbaar dus met een Belgische titel in het wielrennen

bij de profs, of een kampioenentitel in het voetbal in eerste klasse.

Op het tweede zicht dus eigenlijk toch wel iets bijzonders, en alleszins

een gebeurtenis, die precies 50 jaar na datum, niet onopgemerkt mag

voorbij gaan.

Zoals u op de achterkant van dit boekje kunt zien, was Vanlerberghe al

een paar keer dicht in de buurt geweest van die prestigieuze titel, en in

1957 was het dan eindelijk ‘koekebak’ voor onze kwieke Klerkenaar.

Klein maar dapper, vloerde hij in een serie van een tiental wedstrijden,

verreden in gans België alle concurrenten, en de behaalde titel werd dan

ook uitbundig gevierd. Getuige daarvan de affiche t.g.v. het ‘prachtig bal’

dat eind 1957 werd georganiseerd. Pikant detail : Het orkest ‘The Mary girls’ dat toen het bal kwam opluisteren, bestond enkel uit vrouwen . . .

                            DE CO-PILOOT.

Om te crossen met een zijspan, heb je natuurlijk ook een co-piloot nodig,

ook wel de bijrijder of de bakkenist genaamd. Een fysiek enorm zware taak,

en die twijfelachtige eer was aanvankelijk vele jaren weg gelegd voor

Rogers jeugdvriend , Roger Raes – vele jaren later uitbater van een

Klerkense beenhouwerij.

Aan Roger Raes de vraag, hoe hij erbij kwam om samen met R. Vanlerberghe

te beginnen crossen met een sidecar ?

Roger Raes : “Mijn vriend Roger Vanlerberghe reed aanvankelijk alleen maar

cross-wedstrijden met een gewone motor, zonder zijspan dus. Ik ging telkens

mee om te supporteren. Op een wedstrijd stonden we eens samen te kijken

naar die zijspan-wedstrijden, en Vanlerberghe zei tegen mij, al lachend : Dat

zouden wij ook eens moeten proberen hé ! Ik antwoordde, ook al lachend, ja.

Enkele weken later kwam hij naar mij en zei : Hou je maar gereed hé, voor

U bent terecht gekomen op het 2de deel van "oudecrossmotoren" hopelijk beleef je er evenveel plezier aan als bij het eerste deel.

en we starten onmiddellijk met goed nieuws, nml met de uitnodiging voor de viering van oud zijspancrosser Roger Vanlerberghe uit Klerken West Vlaanderen.

Roger is intussen 83 jaar en 50 jaar geleden werd hij kampioen van België bij de zijspannen BMB - FMB

Rik Claeys BMB-FMB afgevaardigde voor het WK zijspancross is een van de drijvende krachten achter die viering die samengaat met een tentoonstelling , de foto's van toen, die daar te zien zullen zijn, zijn oa voor een gedeelte afkomstig van de West Vlaamse verzamelaar Marnix Vanslembrouck.


copyright etienne willems