15 juni 2026 - Nassogne - Mirwart (GTA)

11.04.2026
Schoolvakanties zijn tegenwoordig dé momenten om omleidingen te voorzien. Vaak loopt het bovendien ook nog verkeerd. We wonen 6 km van de stad Halle met R55 en die moet op dat korte traject twee omleidingen volgen. Meestal is de halte Nijvelsesteenweg een vervanghalte en zo lees je het ook in de app van De Lijn en op de schermen in de bussen - als die functioneren. Alleen: er is geen paal geplaatst voor deze tijdelijke halte en dus rijden de chauffeurs zonder verpinken door naar de volgende halte, enkele honderden meters verderop. De TEC heeft wel een bord geplaatst, maar daar houden de chauffeurs van De Lijn (uiteraard) geen rekening mee.

18.04.2026
Omleidingen blijven een heikel punt en er zijn er altijd meer. Volgens de app van De Lijn is de omleiding van lijn R55 voorbij en moeten de bussen hun normale reisweg volgen - 2 dagen! - maar de bussen blijven rustig de omleidingsweg volgen en terecht.

13.05.2026
We hebben hier welgeteld één bus rondrijden (2296) waar ook auditieve halte-aankondigingen doorgegeven worden. Alleen… haltes waarvan de naam recent gewijzigd werd, worden niet vernoemd. Je krijgt dan iets als halte [stilte].

19.05.2026
Het is opvallend hoe vindingrijk ze op de bureaus zijn om ons te pesten. Neem nu de TEC-Liège-Verviers. Ze waren er als de kippen bij om de papieren busboekjes af te schaffen. Nu hebben ze een nieuwe lay-out uitgewerkt voor de pdf's met de dienstregelingen. Niks mis mee op het eerste gezicht, ware het niet dat wat andere TEC's referentiehalten noemen, in de tabellen flink zijn uitgedund. Neem nu lijn 390 Verviers - Rocherath: in de tabel is geen spoor meer te vinden van Mangombroux of Mont-Rigi? Wat de meerwaarde hiervan is, zal het knulletje of knolletje wel weten die dit heeft uitgedacht…

27.05.2026
In de vooravond van 27 mei worden we er al van op de hoogte gebracht dat de bus van lijn R55 van 8:37 niet zal rijden. Je zou dit attent van De Lijn kunnen noemen, maar eigenlijk verwacht je in de eerste plaats dat hun bussen rijden. Die bus van 8:37 nemen we regelmatig om dan met de "aansluitende" R53 richting Leerbeek te rijden. Dat zou ook met de bus van 9:07 moeten kunnen, maar die heeft regelmatig 20 minuten vertraging en meer en dus geven we de voorkeur aan die van 8:37 en een koffie om de lange overstaptijd te overbruggen.
Een alternatief voor ons is een klein half uur stappen tot Dworp en daar de bus van R53 te nemen die we anders in Halle nemen. Enig probleem vandaag: die heeft geen gps-gegevens en dus is de kans groot dat die toch niet rijdt. En dus wordt het plan C: te voet naar Halle en daar de R53 nemen, mocht die toch komen, of de 164. Maar net op tijd verschijnen er toch gedeeltelijke realtimegegevens (voor de eerste halten van de rit) en zelfs een busnummer. Terug naar plan B - zijnde te voet naar Dworp. Later in de voormiddag zullen er trouwens in het geheel geen gps-gegevens meer doorgestuurd worden: een en ander wordt zelfs vermeld op de site van De Lijn. Maar om een lang verhaal kort te maken: de R53 rijdt normaal, met een vriendelijke chauffeur en een gekoelde bus.

28.05.2026
Vandaag is het de bus van 8:07 die niet rijdt…

29.05.2026
…en vandaag is het weer de beurt aan die van 8:37 om uit te vallen.

De wandeling.
In 2005 verscheen bij Toerisme Vlaams-Brabant een boekje in de reeks Op stap in Vlaams-Brabant dat zich concentreerde op de Demervallei. Daarin vonden we een wandeling in Testelt die wat inspiratieloos Testeltwandeling heette. De ervaring leert dat het liedje van dat type gidsen stilaan uitgezongen is; dat is in dit geval niet anders, maar ik vond op het internet een alternatief dat grotendeels de oorspronkelijke tocht overnam. Wat meer is, je kunt ze volgen met de volgende knooppunten: 92 - 421 - 269 - 144 - 292 - 107 - 384 - 145 - 57 - 175 -298 - 59 - 143 - 92. Dat is de oorspronkelijke wandeling maar met een uitbreiding in de richting van Averbode, die het al hoge niveau ongetwijfeld flink heeft opgetrokken. We kwamen trouwens dicht genoeg bij de abdij om te genieten van het klokkengelui dat hier een tijdje aanhield. (De ervaring leert dat klokkengelui zich kilometers ver kan verspreiden bij gunstige windstand.) Op de kaartjes zie je hoe dicht we wel kwamen: NGI of routeyou. De wandeling is 8.17 km lang en de TWQ bedraagt 55%, wat op het eerste gezicht niet echt veel is, maar de gevolgde onverharde wegen zijn wel prachtig: smalle en bredere boswegen, zowaar een onvervalst duinenpad en een mooie weg langs de Demerbroeken. Wij genoten dan ook: de wandeling scoorde 16.5/20 en dat weerspiegelt perfect hoe je af en toe toch over woonstraten moet stappen. Dit is nu eenmaal Vlaanderen…

Duinen in het binnenland!

Aan de voet van de Weefberg… nu ja, berg…

Meer foto's.

Het weer.
We waren bewust op zoek gegaan naar een wandeling die niet te lang was, die we kort na de middag konden beëindigen, waarmee we de voorspelde hitte konden pareren. Rond de middag noteerden we al 25°, bij helder en rustig weer.


De stafkaarten.
24/3-4 Herselt (2020).

Hoe we er geraakten.
Dat was erg eenvoudig: met de IC zonder overstap van Halle naar Aarschot en daar een vlotte overstap naar de L-trein naar Hasselt. Op analoge wijze terug.


Een beetje geschiedenis.
In de jaren 1960 maakte de toenmalige BRT (of was het nog het NIR?) een reeks op basis van de werken van de toen nog populaire Vlaamse schrijver Ernest Claes. Dat werd De Heren van Zichem, een immens populaire reeks, waarvan gezegd werd dat het leven in Vlaanderen stilviel op het ogenblik van uitzending. Het was een wat eigenzinnige combinatie van een aantal romans of novellen, met het bekende De Witte van Zichem als basis. Een nevenverhaal was dat van Herman Coene, die in onvervalste Romeo-en-Juliastijl verliefd wordt op Elza Van Berckelaer, dochter van een rijke familie op het Wazinghuis. Vader Coene heeft zijn zinnen gezet op het kasteeltje om het onrecht dat daar zijn vader is aangedaan: dat heeft tot een meedogenloze vete geleid: baas Coene is werkelijk bezeten door de gedachte dat het Wazinghuis ooit in zijn handen komt.
Maar waarom vertel ik dit? Herman Coene vertrekt op een bepaald moment naar het college van Herentals. Hij wordt met de koets naar het station van Zichem gebracht, waar hij de trein naar Herentals zal nemen. (Zelfs in die tijd met een niet vermelde overstap.) Voor de opnames: stoomtractie is net geschiedenis geworden, maar de NMBS heeft zich van haar beste kant getoond en de 64.045 is nog even van stal gehaald, samen met een indrukwekkend stel GCI-rijtuigen. De treinwachter draagt een historisch uniform. Een en ander werd prachtig gefilmd: de aankomst van de trein, het instappen van de reizigers, het vertrek van de trein. (Het filmpje was vele jaren later nog te zien in het Spoorwegmuseum van Brussel-Noord.)
En zo zagen we de trein aankomen en vertrekken in Zichem. Op weg naar Herentals. Alleen, het was het station van Testelt dat fungeerde als dat van Herentals. Alle verwijzingen naar Testelt werden weggemoffeld en er kwamen halteborden voor Herentals in de plaats.

Een zeer interessante link, die mijn verhaal bevestigt.

De verbinding.

En wat we beleefden.
Tja, veel viel er vandaag niet te beleven. In Halle is het druk, met 2 goederentreinen tussen het gewone reizigersverkeer en dat verklaart de 2 minuten vertraging bij vertrek. De meeste vertraging wordt echter opgelopen tussen Brussel-Noord en Diegem, al is ook die vertraging beperkt. De L-treinen van heen- en terugrit sluiten perfect aan bij de IC's - op hetzelfde perron. Aankomst In Halle met een simpel minuutje vertraging. Kon het maar altijd zo vlot lopen!
Het liep alleszins vlotter dan de roltrap van perron 5. Ik schat dat die de helft van de tijd stil ligt. Vandalisme of technisch probleem. Los het toch op. (Ik had het artikel in Knack over de defecte roltrappen in België echt niet nodig…)

De treinlectuur.
Faridah ÀBÍKÉ-ÍYÍMÍDE, Where sleeping girls lie.
Clem SCHOUWENAARS, Twee maal leven.

Als gemeentebesturen en actiegroepen overwegen om overwegen af te schaffen, komen we in een straatje zonder einde terecht. Zo iets als een voor autoverkeer afgeschafte overweg.

Uitgedrukt.

't Es prouper… het is proper. een uitroep van verontwaardiging en dus altijd pejoratief. Voorbeeld: 4 buizen? 't Es proper. Twee uur te laat? 't Es proper. Enz.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

Een extraatje:

IC 1734 met stuurstandrijtuig 75086 vooraan en 76071 achteraan, op weg van Tongeren naar Quiévrain, op lijn 35 bij kp 81.6.

De wandeling.
Als je er allerlei commentaren bijneemt, dan lijken die 27 km die Saint-Hubert en Nassogne van elkaar scheiden een fluitje van een cent en we waren oorspronkelijk van plan om de hele afstand in één keer te lopen, bij gebrek aan OV halverwege, maar we zagen op tijd het licht en besloten de tocht toch maar in twee te splitsen. Daar moesten we wel de dorpskern van Awenne voor inschakelen, waar enig OV beschikbaar is. Dat betekende 2 keer 3 km extra, de eerste keer aan het eind van de dagtocht uit Saint-Hubert (zie 4 juli 2025) en vandaag dus bij het begin van de wandeling naar Nassogne. Breekpunt was de Fourneau Saint-Michel of het Waalse Bokrijkachtige museum van het platteland. Meegenomen was, dat het verbindingsstuk tussen Awenne en het museum niet eens tegenvalt. En het blijft verwonderen dat het museum niet over een of andere vorm van OV beschikt.
En ja, wees gerust, tijdens de lange klim langs de Diglette en later nog bij het naderen van Nassogne uit de vallei van de Ruisseau de Bérivaux hebben we ons gelukkig geprezen dat we de 27 km bijna netjes in twee hebben gedeeld. De hoogteprofielen bij de kaartjes (NGI of routeyou) spreken in dit verband boekdelen. Hoe zwaar de tocht ook was, we hebben toch intens kunnen genieten: de Chemin de la Diglette zorgt voor een schitterend klankbord van kabbelend water en prachtig vogelgezang.We quoteerden dan ook 17.5/20. Het traject is 13.220 km lang met een TWQ van 47%, als je streng bent. Als je er de ooit geasfalteerde Chemin de la Diglette bijneemt kom je wel aan 71%. Dat een auto toch de weg had gevonden naar deze weg, gaf voor ons uiteindelijk de doorslag: dit is geen trage weg pur sang.

De foto's vind je hier. Maar bekijk alvast deze:

De Chemin de Diglette lijkt wel eindeloos te stijgen.

En ook na dit brugje over de Ruisseau de Bérivaux is het zo mogelijk nog steiler (maar niet zo lang) stijgen naar Nassogne.

Het weer.
Geleidelijk meer en meer cumulusbewolking, maar de zon bleef ze toch de baas. Verder 19° en zwakke wind: mooi hoor!

De stafkaarten.
59/7-8 Saint-Hubert (2021) en 59/3-4 Rochefort (2021). Zoals wel vaker worden lang niet alle boswegen op deze topografische kaarten weergegeven. Intrigerend is het bestaan van een parallelle weg met de Chemin de Crevai die wel voorkomt op de kaart op de gps en in mapy.com: blijkbaar is het een weg die speciaal gebruikt wordt voor de VTT-versie van de GTA, maar ongetwijfeld is de weg die wij volgden voor wandelaars veel interessanter.

Hoe we er geraakten.
Awenne kan bereikt worden met buslijn 162b Jemelle - Saint-Hubert - Libramont, in 1984 in het kader van IC-IR ingevoerd voor de bediening van de weggevallen treinhalten. Voor alle duidelijkheid: Awenne was er daar niet een van, maar Mirwart wel en daar kon Awenne mee van profiteren. In de voorbije 40 jaar is de dienstregeling grondig uitgedund.
Voor de terugreis maken we gebruik van buslijn 420 Nassogne - Aye. In beide gevallen is Rochefort-Jemelle het overstappunt en net zoals voor de 162b wordt van de reiziger verondersteld dat hij zich aanpast aan de niet echt overvloedige busdiensten.

Een beetje geschiedenis.
Er zijn maar weinig dorpen of gemeenten die nooit door een spoorlijn (trein of tram) werden bediend, maar vandaag kan ik herhalen wat ik enkele maanden geleden al schreef: Nassogne ligt blijkbaar te hoog en te droog en dus is de kans groot dat bussen hier al vrij vroeg als oplossing in het geweer kwamen. In 1934 vond ik zo een tabel 445 Nassogne - Ambly - Forrières terug, met 5 HT-ritten per dag, al heb ik een sterk vermoeden dat die ook al in het spoorboekje van 15 mei 1930 voorkwam onder het nummer 679. Het ging om bussen van de post die 5 keer per dag Nassogne met het station van Forrières verbonden. In 1938 was dat al tabel 426 geworden, met nu 6 HT-ritten die het trouwens tot na WO II zouden blijven uitzingen. Na WO II waren er 4 ritten uit Nassogne naar Forrières of Marche, 3 ritten in de omgekeerde richting, dus met Nassogne als eindpunt. In 1952 werd 426 1071 en later 1271, maar fundamenteel veranderde er niets. De bedoeling leek er in de eerste plaats in te bestaan Nassogne te verbinden met Forrières, waar het NMBS-station voor de aflossing moest zorgen.

Al meteen twee voetnoten: ook in 2025 is het traject Nassogne - Forrières - Jemelle cruciaal. Dat de bussen van de TEC nog altijd een ommetje maken langs het vroegere station van Forrières stamt ongetwijfeld uit deze tijd; het belang ervan is tegenwoordig beperkt.

In 1971 kwam er dan een lijn 420 Aye - Jemelle - Nassogne. Blijkens de nummering zou de lijn die oorspronkelijk door de NMVB geëxploiteerd werd, nu dus een aanvullende buslijn van de NMBS worden.

Om het zaakje te vervolledigen: een toeristische lijn 56 La Roche - Han - Nassogne - La Roche zorgde in de zomermaanden voor extra mogelijkheden - als het aantal deelnemers voldoende was, volgens het busboekje. Later werden enkele ritten van lijn 1 Marche - Bastogne langs Nassogne omgeleid en nog later kwam er ook nog de 11d Proxibus van Nassogne om de toch wel groeiende vervoersarmoede in de regio op te vangen.

Dat is dan ook de huidige toestand: 1 - 420 - 11d. Op schooldagen komt daar nog een lijn 5/2 Saint-Hubert - Nassogne - Saint-Hubert bij. Een gelijkaardige schooldienst bestond eigenlijk al in de jaren 1980, tabel 987 - lijn 5. Het gaat hier om een uitbreiding van de lijn 5 Poix - Saint-Hubert.

De verbinding.

 * Awenne Église - ** Nassogne Place Communale 

En wat we beleefden.
Aangezien er na 9:41 voor ons geen bruikbare bus meer is, tenzij we alles sterk verlaatten, nemen we niet te veel risico. Met een overstap van 13 minuten in Rochefort-Jemelle zou het moeten lukken - al hebben we die ooit al gemist! - maar de spoorweggoden zijn ons vandaag welgevallig. IC 2107 heeft maar 1 keer 3 minuten vertraging (in Gembloux) en de reis verloopt ondanks de vrij grote belangstelling vrij rustig. Dat is maar best ook, want ook in Rochefort-Jemelle is ARIbus buiten dienst; de kans dat de bus wacht op een vertraagde trein is dan ook zo goed als onbestaande.

Beide busritten verlopen eigenlijk optimaal, al is de belangstelling erg klein: de 162b neemt nog 2 dames-wandelaars mee naar Mirwart, als wij uitstappen in Awenne kan de bus leeg verder, al leert de ervaring dat er wel wat reizigers zullen bijkomen voor Saint-Hubert en Libramont. In Mirwart zorgen wegenwerken ervoor dat we toch wat vertraging oplopen. De 420 zal evenmin veel succes hebben: we hebben nog één medereizigster.

Ook de treinreis huiswaarts verloopt optimaal: tussen Marloie en Haversin gaan we op tegenspoor, want daar wordt nog altijd stevig doorgewerkt aan de modernisering van lijn 162. Ook voor deze 2136 zal de vertraging maximaal 3 minuten belopen: bij vertrek in Ottignies. De aansluitende S 3587 doet het nog beter. En zo komen we in Halle aan, na een stevige wandeling en een dag zonder treinperikelen.

De treinlectuur.
Toon TELLEGEN. Dora, een liefdesgeschiedenis. Verwacht vooral geen zeemzoet romantisch liefdesverhaaltje, wel 52 variaties op een ochtendtafereel waarin Dora een eerder bescheiden rol speelt.
Nicci FRENCH, Wat te doen als iemand sterft.

Stilaan wordt duidelijk waarom steeds minder jongeren eropuit zijn om een rijbewijs te halen… Ze rijden gewoon zonder…

Uitgedrukt…
Ze is niet onder een kloek gebroe(i)d… Ze is verstandig, ze weet van aanpakken.

Waar Abraham de mosterd haalde.
Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Vermoedelijk anticiperen de GR met het uittekenen van GR 5A Wandelronde van Vlaanderen al op de annexatie van Nederland door BdW, maar deze route loopt inderdaad langere tijd door de Nederlandse provincie Zeeland. De vorige keer landden we in Absdale en dus is het logisch dat we vandaag onze tocht verder zetten, min of meer zuidwaarts in de richting van Moerbeke-Waas. We stapten 19.740 km en het is deze keer moeilijk om een TWQ te bepalen, maar ga er maar van uit dat die hoog ligt. Een stevig deel van de gestapte tocht loopt over onverharde wegen, al dan niet bovenop de dijken, van fort naar fort, in een gebied dat terecht stiltegebied zou mogen heten.
Spijtig is evenwel de lange omweg ter hoogte van Fort Ferdinandus. Mocht Infrabel de stappers op deze manier in de steek laten, het kot zou te klein zijn, maar in Nederland kan men blijkbaar probleemloos vangrails plaatsen ter hoogte van de plek waar je vroeger de niet eens zo drukke N268 kon oversteken. Het alternatief is een lange omweg aan beide zijden van deze weg, weliswaar volledig gescheiden van het autodomein en dat levert enkele minder interessante hectometers op.
Verder stootten we op een probleem ter hoogte van de Kafhoek, waar de te volgen route verboden is als er vee graast. We stappen al 50 jaar maar dat is ons nog nooit overkomen.

Het koetje lacht vriendelijk maar wel onverbiddelijk…

Er zit niets anders op dan een deel van de route af te snijden, wat een deel van de mooie dijkwandeling onmogelijk maakt. De kilometers die je extra maakt aan de N283 recupereer je op deze manier, maar uiteraard staat niemand te springen om een mooi stukje GR over te slaan.
Denk evenwel vooral niet dat deze GR als geheel ontgoochelend zou zijn: in feite wordt volop gebruik gemaakt van de ruimte die hier ongetwijfeld nog aanwezig is. Mogelijk merk je dat als je deze kaart bekijkt. TopomapViewer eindigt bij de grens, dus geen kaart van het NGI vandaag.
En nog dit: helemaal op het einde stapten we even op GR 122, die ons vlot naar de bushalte bracht. Eigenlijk lopen we al de hele tijd op de GR122 en het Grenslandpad, want de 3 langeafstandspaden lopen hier samen.

Meteen een prachtige weg, parallel met het Zijkanaal naar Hulst.

Het Pereboomsgat, opnieuw in België.

Meer foto's vind je hier.

Het weer.
Het begon erg mooi, met wat cumuli, maar die groeiden redelijk snel aan, tot de hemel op een bepaald moment volledig bedekt was. Ongeveer 16° en een zwakke wind. Goed wandelweer.


De stafkaarten.
14/3-4 Stekene (2018) - we gebruikten grotendeels het Nederlandse gedeelte dat gelukkig ook op deze kaart voorkomt. Het is niet altijd duidelijk wat verhard is en wat niet op de Nederlandse kaart.

Hoe we er geraakten.
De kans is bijzonder groot dat dit de meest complexe verplaatsing van het jaar wordt. Ons beginpunt is de halte Absdale, Kijk Uit, op lijn 20 Hulst - Goes. Toen we hier de vorige keer aankwamen, was het makkelijk om de bus naar Hulst te nemen, waar we dan konden overstappen op een bus van De Lijn. Maar met de komst van de basisonbereikbaarheid verviel de bus Sint-Niklaas - Hulst en we kunnen het niet anders noemen: het werd behelpen. (En bus 19 Breda - Hulst rijdt te weinig frequent om bruikbaar te zijn…)
Ik speelde even met de idee om in Gent de bus naar Zelzate te nemen, waar we konden overstappen op een bus naar Terneuzen en dan de 20 te nemen naar Absdale. Maar uiteindelijk kozen we voor een verbinding Halle - Sint-Niklaas (trein), Sint-Niklaas - De Klinge (bus) - De Klinge - Hulst (flexbus) en Hulst - Absdale (Connexxion). Lang, omslachtig en onzeker: met dezelfde reistijd waren we al lang in Parijs, Londen of een heel eind in Duitsland.
Ook voor de terugrit moesten we gebruik maken van een flexbus, tot Moerbeke-Waas. Vandaar ging het naar Lokeren en dan per trein naar Halle.


Een beetje geschiedenis.
Moerbeke is zowaar ooit een overstapstation geweest tussen de lijnen Moerbeke - Sint-Giliis-Waas (dat zelf een overstapstation was op de lijn Sint-Niklaas - Terneuzen) en de lijn Aalst - Dendermonde - Moerbeke - Zelzate. Vandaag interesseert ons in de eerste plaats de laatste lijn, die ons van Moerbeke naar Lokeren moest brengen. Als je het standaardwerk van Paul Kevers raadpleegt (algemene link onderaan), dan zie je dat de spoorlijnen ooit het nummer 77 en 77A droegen. Die 57 was vanouds de lijn Aalst - Dendermonde - Lokeren - Zelzate. (Lijn 57 houdt in geamputeerde vorm nog altijd stand als lijn 57 Dendermonde - Lokeren, tegenwoordig met 2 stoptreindiensten per uur, al slaagt men erin om ze in de actuele versie van het spoorboekje te vergeten…)
De treindienst op deze lijn stopte in 1960; de vervangingsbus kreeg het nummer 57b (57a stond voor de buslijn Aalst - Lokeren en 57c voor Moerbeke - Sint-Niklaas) en dat zou vele jaren zo blijven. Later werd dat lijn 49 en verbazingwekkend genoeg draagt de lijn na de grote ingreep op de basisbereikbaarheid nog altijd hetzelfde nummer.
De flexbus die het gehucht Kruisstraat bedient (het gehucht werd al als dusdanig vermeld op topografische kaarten van voor WO II) werd ingevoerd in het kader van de basismobiliteit als belbus 40 van Stekene. Alleen heette de halte toen nog Ooststraat.

Moerbeke-Waas op 3 april 1979

%
idem, maar aan de andere zijde

ab2701-34, een Jonckheere Transcity van A. Weyn & Zonen, op dezelfde dag

De verbinding.

 *Sint-Niklaas Station perron 5 - **De Klinge Kerk - ***Hulst Busstation - ****Absdale  Kijk Uit - *****Moerbeke-Waas Kruisstraat - ****** Moerbeke-Waas Opperstraat - *******Lokeren station perron 1

En wat we beleefden.
We nemen gewoonlijk wel wat reserve voor de heenreis en zeker als er ook nog een flexbus aan te pas komt, nemen we zo weinig mogelijk risico. Het zou met de IC van 7:26 ook wel gelukt zijn, maar we kunnen nog makkelijk mee met die van 7:20. Dan gaat het naar Antwerpen-Berchem (sinds de IC uit Kortrijk beperkt is tot Dendermonde is dat een valabel alternatief) met IC 2006. Door werken tussen Brussel en Nivelles vertrekt die uit Brussel-Zuid: het is de terugrit van IC 4528. Ik zag onlangs een cartoon waarin de verkoper van een speelgoedzaak meteen het materiaal voor de vervangingsbussen bij een modelbaan leverde… We komen met 3 minuten vertraging aan in Antwerpen-Centraal, maar dat is niet het probleem: de stellen die voor IC 708 zouden instaan zijn bij de heenrit blijkbaar gestrand in Gent en dus is de trein afgeschaft. Laat dat nu net de trein zijn die we gekozen hadden om voor wat extra overstaptijd in Sint-Niklaas te zorgen. Niet dus. Het wordt IC 3008, met 3 Deense neuzen, die door het wegvallen van IC 708 behoorlijk bezet raakt. En zo stoppen we in Antwerpen-Linkeroever, dat moet een eeuwigheid geleden zijn, als we hier al ooit gestopt hebben. Gelukkig blijft deze trein op tijd rijden en de overstap trein/bus is oké.

Alleen, de aansluitende bus van lijn naar De Klinge heeft geen gps-gegevens - nog maar eens - en als de bus 8 minuten na de voorziene vertrektijd nog altijd niet opgedaagd is, bel ik de klantendienst van De Lijn. Ik kan nog net uitleggen wat er schort, maar de bus komt er toch door. En vermits we nauwkeurig op de hoogte gehouden worden van het voorziene vertrekuur van de flexbus, moeten we ons geen zorgen maken. Aan de kerk van De Klinge staat nog altijd een bushokje met een kaart van de basismobiliteit. Aan de haltes, een eindje van het bushokje, hangt wel de correcte dienstregeling. De flexbus pikt ons wat vroeger op dan voorzien, er volgt een gezellige babbel met de chauffeur en we komen net te laat in Hulst aan om de 20 van 10:34 te nemen. En dus wordt het die van 11:04; eigenaardig genoeg kan meteen betalen voor 2 niet (dat kan niet bij ons), maar de rit zelf verloopt probleemloos. We stappen uit bij de ongelooflijk landelijke halte Kijk Uit.

Ook de terugrit kan niet zonder flexbus. En ook nu hebben we een praatgrage chauffeur (én een medereizigster!) die bovendien erg veel over het openbaar vervoer in het Waasland weet.

Even dit: de beide flexbussen zorgen voor een onberispelijke dienst: vriendelijke chauffeurs, propere busjes, en dies meer, maar toch blijf ik ervan overtuigd dat het hele concept verkeerd is. Vooral die speling van een half uur is ons een doorn in het oog. Het zorgt voor een voelbare verlenging van de reistijd en vooral: je hebt je reis niet meer zelf in handen, want een exacte timing vooraf is niet meer mogelijk. En meestal wordt het wel meer dan een half uur, want zelfs dat volstaat soms niet: je reserveert voor een bepaalde tijd van een half uur, maar je krijgt een suggestie voor nog later! Bovendien moet de rit met de flexbus nu zo kort mogelijk gehouden worden: geen rit Sint-Niklaas - Hulst noch Moerbeke - Lokeren dus, wat nog tot extra tijdverlies leidt.

Maar we hebben wel geluk - en daar zou een vlotte verplaatsing niet van af mogen hangen. De flexbus is weer vroeger dan gepland - meestal is dat prettig - en we halen gemakkelijk een aansluiting met de reguliere bus van lijn 49 die ons naar Lokeren moet brengen. Het feit alleen al dat we niet meteen naar Lokeren gebracht kunnen worden is een regelrechte aanslag op de verplaatsingszekerheid van de klant! Maar met bus 49 dient zich een ander probleem aan: die rijdt op een bepaald moment met 8 minuten vertraging en in dat geval hebben we geen schijn van kans om in Lokeren de trein naar Dendermonde te halen. Maar het is onze lucky day: de aansluiting van 4 minuten volstaat: dat de S-trein op spoor 1 vertrekt is een meevaller, de lange trap ernaartoe zou een tegenvaller kunnen zijn. Als we op het perron komen, heeft de tbg al gefloten, maar we kunnen nog mee, niet zonder eerst te melden dat we ons biljet nog moeten maken. Het wordt er nog net een binnen spitstarief, maar dat hebben we graag over voor dat halve uur winst dat ons hopelijk te wachten staat. In Dendermonde staat de IC naar Brussel en Kortrijk op spoor 1 en de reis naar Halle verloopt zonder enig probleem.

Het is prettig te merken dat onze dag ongeveer verlopen is zoals verwacht én dat onze terugreis echt niet beter kon, ondanks de flexbus.

De treinlectuur.
Sebastian FITZEK, Der Nachtwandler. Fitzek zou de best verkopende Duitse auteur van het moment zijn. Zijn hoofdpersonage lijkt in 3 werelden te leven: de realiteit, de slaap en een wereld tussenin. Erg verwarrend, voor hoofdpersonage en lezer, maar dat laatste zal wel de bedoeling zijn.
Nicci FRENCH, Wat te doen als iemand sterft.

Na- of doordenkertje.
Van Bpost naar Blost, van pakjesdienst naar zakjesdienst…

Uitgedrukt.

Geen stamp onder zijn/haar gat waard zijn: hoeft wel geen nadere uitleg, zeker?

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Als je gebruikmaakt van een wandelnetwerk, kun je bijna altijd probleemloos stappen: meestal is de bewegwijzering prima en je zou er eigenlijk ook van uit moeten kunnen gaan dat de ontwerpers de wandelvriendelijkste paden en wegen hebben opgezocht. Al ligt het kalf wel eens precies daar gebonden: vaak loop je ook langere tijd over verharde wegen en woonstraten, precies om de realisatie van een aaneensluitend netwerk mogelijk te maken. Vandaag stappen we op het netwerk van de Meetjeslandse Kreken, over een afstand van 15.850 km tussen Assenede en Bassevelde. De TWQ bedraagt 22 %, wat erop neerkomt dat we amper voor een vijfde van onverharde paden gebruik kunnen maken: grosso modo zijn dat paden in de buurt van de Grote Geul (volgens een toevallig passerende autochtoon aten we onze bokes op het mooiste punt van Assenede), een ander pad langs de Isabellastroom en dan nog de Hendekenswegel. Dat we ondanks de lage TWQ toch een vrij hoge score gaven (13.5/20) is vooral aan het landschap te danken. De kaart van het NGI en die van routeyou toont het wat grillige verloop van onze wandeling, in een poging om het aantal onverharde paden op te krikken.

Meer foto's.

Het weer.
Een beetje van dat typische weer waarvan de volksmond zegt: schoon vanachter 't glas. Inderdaad, ook al was de lucht helder op wat cirrus na en ging de temperatuur richting 20°, de wind speelde een niet te onderschatten rol.


De stafkaarten.
14/1-2 Assenede (2018)

Hoe we er geraakten.
De aangewezen buslijn was lijn 95 Sint-Laureins - Eeklo - Zelzate, die zowel Assenede als Bassevelde bediende. Het gemakkelijkst was die te bereiken via Eeklo, met 3 treinen en overstappen in Brussel-Zuid en Gent-Sint-Pieters.

Een beetje geschiedenis.
We stapten al eerder in Bassevelde en ik herhaal hier gewoon wat ik toen ook al schreef:

Op 14.04.1871 werd de spoorlijn Zelzate - Eeklo voor het publiek opengesteld. Ze was bedoeld als onderdeel van een langere verbinding tussen Antwerpen en Eeklo. Het was dan ook de Chemin de Fer d'Eecloo à Anvers die instond voor de aanleg en de eerste exploitatiejaren. In 1878 al werd de lijn genationaliseerd.
Het deel Zelzate - Eeklo kwam er niet zonder het nodige getouwtrek tussen kandidaat-exploitant en betrokken gemeenten. Aanvankelijk kwam een rechte lijn uit de pen van de Brusselse ingenieur De Perre, maar dat leidde tot protest van de gemeenten, die via obligaties ook voor een deel van de financiering moesten instaan. Door het rechtlijnige karakter kwamen de dorpskernen (toen nog gemeentekernen) te ver van de spoorlijn te liggen. Het protest loonde uiteindelijk voor de gemeenten Assenede, Bassevelde, Kaprijke en Lembeke. Ertvelde en Oosteeklo kwamen er dan weer bekaaid vanaf.
Ik heb deze gegevens gehaald uit een artikel van Christ DIERICKX, gepubliceerd in het tijdschrift De Twee Ambachten van het Heemkundig Genootschap van Groot-Assenede, en wel in jaargang 8 nummer 1 van april 2000.
Zoals meestal zijn artikels van heemkundige kringen (ik ben zelf passief lid van die van Beersel, Halle en Gooik) doorwrochte werkstukken. Dat is hier niet anders. De 26 pagina's van dit artikel samenvatten in het korte bestek van deze bijdrage is dan ook onbegonnen werk.
De gegevens van twee tabellen wil ik mijn lezers echter niet onthouden:

1. het geplande traject liep van Sint-Gillis-Waas tot Eeklo via Kemzeke, Stekene, Klein-Sinaai, Moerbeke-Waas, Wachtebeke, Zelzate, Assenede, Boekhoute, Bassevelde, Kaprijke, Lembeke. Water kon worden ingeslagen in Moerbeke, Zelzate en Eeklo. In die tijd diende dat nog voor de stoomlocomotieven, niet voor de reizigers van gestrande treinen. Reservelocomotieven waren beschikbaar in Moerbeke en Eeklo. Draaischijven waren er in Sint-Gillis, Moerbeke, Zelzate en Eeklo.
2. Tellingen net voor de sluiting van de spoorlijn geven het trieste beeld van de meeste lijnen die in de jaren 1950 zouden worden opgedoekt: in Eeklo stapten op een werkdag nog 240 reizigers op (voor 8 treinen, waarvan 5 uitgevoerd met TA, 3 door gesleepte stoomtreinen): na de ochtendspits (met 71, 80 en 48 reizigers per trein) viel de belangstelling zo goed als stil (met voor de voorlaatste treinen van de dag nog 2 en 1 reiziger(s). Eigenaardig genoeg waren er van Zelzate naar Eeklo 291 reizigers. Dat kan mogelijk verklaard worden door reizigers die uit de tussenstations naar Zelzate en terug spoorden.

Op 1.08.1950 viel het doek over de reizigersdienst. Eigenaardig genoeg vind ik geen echte vervangingslijn terug, zoals dat meestal gebeurde. Onder tabel 347 vinden we een bus Gent - Watervliet, die van de oorspronkelijk door de spoorlijn bediende gemeenten alleen Kaprijke en Lembeke bediende. Een private buslijn (tabel 1505 Eeklo - Zelzate) leunt nog het dichtst aan bij de spoorlijn. In het spoorboekje van 05.10.1952 komt deze lijn voor het eerst voor als lijn 55a, met de dienstregeling van lijn 1505. Die 55a hield stand tot 1997 toen de lijn vernummerd werd tot 96. (Ook die bus Gent - Watervliet vinden we nog terug, onder het lijnnummer 57. Verder is er nog een lijn 63 Eeklo - Watervliet, die teruggaat op de vroegere tramlijn Eeklo - Watervliet - Waterland en die Kaprijke slechts zijdelings bediende en uiteraard nog de belbus van het Meetjesland: 95.)

De buslijn 95 die we vandaag gebruikten, heeft een uurdienst en bedient zowat alle halten van de vroegere spoorlijn Eeklo - Zelzate. Zowel het station van Bassevelde als dat van Assenede lagen trouwens dicht bij de dorpskern: de bedding van de spoorlijn is zelfs op een actuele stafkaart nog duidelijk te herkennen.

De verbinding.

 * Eeklo Station perron 2 - **Assenede Markt - ***Bassevelde Dorp - ****Eeklo Station perron 1

En wat we beleefden.
Zo rond 8:00 beschikken we in Halle over 3 treinen die elkaar vrij snel opvolgen: 2 P-treinen en een IC naar Dendermonde. Alleen: P 7802 Quiévrain - Schaarbeek rijdt niet. Vermoedelijk heeft dat te maken met de lentevakantie van de Walen. Zoek er niet naar in het spoorboekje, zelfs niet in de lijnfolder en al helemaal niet op de website, want blijkbaar is deze vakantie niet belangrijk genoeg voor een vermelding. En dus nemen we de tweede P-trein (7574) die wel rijdt en die ons in Brussel-Zuid wat meer overstaptijd zal geven. IC 1529 naar Blankenberge bestaat uit 4 rijtuigen i.p.v. 10. Op de laatste 9 weekdagen (van 20 april tot 30 april) bestond deze trein 5 keer uit de voorziene 10 rijtuigen, 2 keer uit 4, 1 keer uit 6 en 1 keer uit 9 rijtuigen. Vooral in Melle slagen ze er niet in treinen in voorziene samenstellingen te laten rijden. En dan maar verkondigen dat alles zoveel beter gaat door de instroom van nieuw materieel… Of zijn er andere oorzaken? Hoeft het gezegd dat eerste klas virtueel afgeschaft was? Een dame achter ons, die wil haken, vraagt haar buur of hij toch wel weet dat hij in eerste klas zit, maar zijn antwoord is veelzeggend: de trein heeft maar 4 rijtuigen. Zo ondergraaft de NMBS zelf het concept van eerste klas… Van de aansluitende S 758 naar Eeklo valt alleen te zeggen dat de zitjes in eerste klas nu in namaakleder zijn overtrokken. Voor ons is het de eerste keer dat we in M7-achtige toestanden reizen, met de nadruk op "achtige".

De bus van lijn 95 vertrekt al met enkele minuten vertraging aan het station van Eeklo. Officieel vertrekt hij van perron 2, maar de chauffeur vindt het aangewezen om tot spoor 1 door te rijden. In Lembeke is een omleiding actief en ondanks de vrij stevige rijstijl van de chauffeur bereiken we Assenede toch met 8 minuten vertraging.

Dat laat ons vermoeden dat het bij de terugreis wel eens verkeerd kan lopen: de overstap bus/trein bedraagt 12 minuten en veel mag er dus niet fout gaan. Bovendien heeft de bus geen gps-gegevens (evenmin als zijn tegenligger trouwens). Maar deze chauffeur rijdt een stuk rustiger, en toch halen we onze trein, zonder veel problemen. (Dat ontbreken van realtime-info raakt maar niet opgelost. Als ze al niet flagrant fout zijn: een bus van R55 hier bij ons reed gisteren met meer dan een uur vertraging, net zoals de 2 volgende diensten. In werkelijkheid reed de bus 6 minuten te vroeg. Ik verdenk er eerlijk gezegd sommige chauffeurs - zoals deze notoire vroegrijder - van dat ze de boel saboteren.)

Ook deze motorwagen heeft vernieuwde zetels in eerste klas. In de eersteklasafdeling hangt de meest nutteloze sticker ooit: deur dicht, comfort in zicht. Het domme ontwerp van deze motorwagens maakt van de eerste klas nu eenmaal een straat van Hormuz naar tweede klas. Gewoontegetrouw gaat er tijd verloren bij het binnenrijden van Gent-Sint-Pieters: we staan een minuut of zo stil voor het station en binnenrijden op bezet spoor en koppelen kost ook een aantal minuten. Als we op spoor 9 aankomen, rijdt de IC naar Welkenraedt al binnen.
In Brussel-Zuid is er nog net geen chaos: tussen Brussel-Zuid en Braine-l'Alleud is er een incident op de sporen, zoals dat tegenwoordig heet, en er rijden geen treinen. Onze IC 3438 is voorzien op spoor 21, maar daar staat een S-trein naar Antwerpen die gestrand is en wacht om terug naar Antwerpen te rijden. Die 3438 kan dus onmogelijk op spoor 21 "ontvangen" worden: hij wordt verspoord naar spoor 6, in mijn ogen een huzarenstukje dat ook nog redelijk goed afloopt. Dat we met 7 minuten vertraging vertrekken, heeft eerder met een lange stilstand te maken dan met de kruising van zowat alle sporen tussen Brussel-Kapellekerk en Brussel-Zuid, want zoveel vertraging heeft de trein niet bij aankomst. En we worden vanuit Brussel-Zuid rechtstreeks op lijn 96N getrokken, tot net voor Halle, wat wel heel uitzonderlijk is voor de IC naar Binche.

De treinlectuur.

Elvis PEETERS, De tijden. Het verhaal van drie generaties (Emiel, Hannelore en Matteo).
Nicci FRENCH, Wat te doen als iemand sterft.

Dat onze ministers sch…rs zijn die geen maatregelen durven nemen, ook als ze zich opdringen, is nu wel duidelijk. Wat een afgang - dat laatste met dank aan Sofie Lemaire… En zoals gewoonlijk wordt de schuld op de anderen gestoken…

Uitgedrukt.

Hij/zij is goed gerangeerd. Ik heb deze uitdrukking al in allerlei omstandigheden horen gebruiken. Bijvoorbeeld als iemand duidelijk te veel gedronken heeft, of als iemand zwaar ten val is gekomen of zwaar aangepakt is.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

Zicht op de Grote Geul.

De wandeling.
Natuurpunt bundelde in het verleden af en toe nog wat wandelingen in de eigen natuurreservaten. Zo verscheen in 2011 Natuur.gids, met niet minder dan 66 suggesties voor "verrassende natuurtochten in België". Wij stappen in De Blankaart, in Woumen, deelgemeente van Diksmuide. We lieten ons grotendeels inspireren door de suggestie in het vermelde boekje, maar pasten die toch enigszins aan; dat werd ons gemakkelijk gemaakt doordat de Blankaart ondertussen ook een wandelnetwerk rijk is: we volgden de nummers 2 - 3 - 4 - 7 - 8 - 9 - 43 - 42 - 40 - 41 - 14 - 13 - 12 - 11 - 77 - 10 - 9 - 8 - 7 om te eindigen bij 2. (Dat punt 1 ontbreekt is het gevolg van de keuze die gemaakt is om dat punt te plaatsen op de parking en uiteraard niet bij de bushalte… Autobestuurders zijn nu eenmaal belangrijk. )
Onze tocht wijkt even af van de oorspronkelijke, maar heeft als voordeel dat we minder dubbel moeten lopen. Hij laat je evenzeer genieten van de plassen en de kanaaltjes van De Blankaart en later ook van de weidse polderlandschappen. In totaal stap je zo 9.830 km, waarvan 56% over onverharde of anderszins autovrije wegen. En van plassen en kanaaltjes gesproken: ik denk dat we ons gelukkig mogen prijzen dat we de waarschuwing van enkele weken geleden niet in de wind hebben geslagen (en niet geslaan, zoals taalzieke Vlamingen nu lijken te lanceren). Alle wegen liggen er nu perfect begaanbaar bij en dat was tijdens de natte periode van een tijdje geleden ongetwijfeld niet het geval. Overigens zou de infrastructuur, voornamelijk de vlonderpaden, hier en daar wel hersteld mogen worden…

Je vindt alle foto's hier, maar begin hier al te genieten.

De Stenensluisvaart

De Houtensluisvaart

Woumen, de Sint-Andreaskerk.

Het weer.
Schitterend wandelweer, met nauwelijks waarneembare cirrus, aangename temperatuur (17°) en niet al te veel wind uit het NO.


De stafkaarten.

20/1-2 Diksmuide (2016) - 20/5-6 Lo-Reninge (2016). Best bruikbaar, want het wandelwegennet is erg uitgebreid, zoals je ook zult merken op de kaarten van het NGI of van routeyou.

Hoe we er geraakten.
Buslijn 92 verbindt Diksmuide met Ieper en Poperinge, maar de reisduur via Diksmuide is duidelijk korter. En dus wordt het een verbinding met 3 treinen en een korte busrit, zowel heen als terug. (Ik heb ook even lijn 30 naar Roeselare bekeken, maar die slaat bij Woumen Station af naar Roeselare en dat zou meer dan 2 km langs de drukke weg betekend hebben, zonder tijdswinst.)


Een beetje geschiedenis.
Woumen heeft als huidige deelgemeente van Diksmuide eigenlijk nooit echt te klagen gehad over het OV. In 1906 kwam er een tramlijn die zich precies in Woumen splitste in een deel dat via Houthulst naar Roeselare liep en een tweede deel dat het meer zuidwaarts zocht en in Merkem nog eens splitste in een lijn naar Ieper en een andere naar Poperinge via Oostvleteren. (Voor de lol: Merkem werd in het standaardwerk van W.J.K. Davies een cluster of farms genoemd). In het spoorboekje van juni 1925 vond ik 3 tabellen terug die allemaal ritten bevatten die Woumen bedienden. (Voor alle duidelijkheid: de lijn naar Roeselare kwam niet langs de halte Kasteel die ons vandaag interesseert). Ik telde in totaal 10 ritten, al moest de verbinding met Ieper het stellen met 1 (één) tram heen en terug. In het boekje van mei 1952 werd Woumen vermeld in de tabellen 544 (al verbust voorbij Oostvleteren, maar toch nog met 5 trams tussen Diksmuide en Oostvleteren), 767a (naar Ieper, 3 ritten in elke richting) en 781 (naar Roeselare, met 7 ritten in elke richting).

De verbussing gebeurde vrij getrouw volgens het patroon van de vervangen tramlijnen. In het spoorboekje van juni 1957 komt dat neer op 3 tabellen (746 Ieper - Diksmuide; 751 Roeselare - Diksmuide; 755 Diksmuide - Poperinge). Dat zou lange tijd zo blijven. In juni 1975 vinden we nog altijd dezelfde tabelnummers terug, nu ook met lijnnummers: 751 is lijn 13, 755 is lijn 9. Later zullen die lijnnummers in West-Vlaanderen trouwens nog verdwijnen: buslijnen werden er aangeduid met de tabelnummers uit het busboekje.

De basisbereikbaarheid leidde tot het ontstaan van lijnen die nog altijd vrij trouw het vroegere patroon volgden: lijn 20 (Diksmuide - Ieper, met 4 ritten), lijn 24 (Diksmuide - Poperinge, alleen schoolritten), lijn 30 (Diksmuide - Roeselare, met uurcadans) en belbus Houthulst - Poelkapelle, met per dag 15 te reserveren ritten en de mogelijkheid om in Ieper op de trein over te stappen. Wat was dat laatste overzichtelijk in vergelijking met de huidige flextoestanden!

De basisbereikbaarheid heeft een en ander nog vereenvoudigd: lijn 30 verbindt Diksmuide met Roeselare, via Houthulst, lijn 92 gaat naar Ieper en Poperinge. Beide lijnen hebben een uurcadans, behalve op zondag: dan rijden deze bussen om de 2 uur. Verder is er nog een schooldienst 513 Diksmuide - Oostvleteren - Poperinge en een flexbus (regio Westhoek).

De verbinding.

 * Diksmuide Station perron 7 - ** Woumen Kasteel

En wat we beleefden.
Veel valt er echt niet te vertellen over de 3 treinen van de heenreis. We nemen trouwens vroegere treinen dan gepland; je leert wel om te nemen wat eerst komt. Alleen de IC naar Knokke heeft vertraging, maar in Gent is die al gekrompen tot 5 minuten. Ondanks de doolhof van het onherkenbare Gent-Sint-Pieters hebben we toch tijd voor een koffie bij Baziel. En ook in Diksmuide hebben we een wel erg ruime overstap. In de Botaniek slurpen we weldra van onze tweede koffie van de dag; men is er immers niet in geslaagd om de dienstregelingen van NMBS en De Lijn op elkaar af te stemmen, niet in Diksmuide, maar evenmin in Ieper of Poperinge. Van de rit in IC 2830 onthouden we een ongetwijfeld in de luchthaven ingestapt Spaans kwartet, drie mannen en één vrouw. Zij voert het hoge woord, een van haar compagnons verdiept zich dan maar in zijn smartphone, de twee andere doen schuchtere pogingen om de spraakwaterval te stoppen, maar dan schakelt ze meteen een paar decibel hoger.

Ook de terugreis verloopt vlot: de beide eerste IC's rijden stipt, IC 1939 vergroot zijn vertraging van 2 tot 5 minuten bij aankomst in Halle: hij staat een tijdje stil voor Halle. Maar we kunnen terugblikken op een kommerloze dag, met een wandeling door een zeer specifiek natuurreservaat; we hebben ons trouwens afgevraagd hoe het mogelijk is dat we hier nog nooit eerder terechtgekomen zijn. Want we hebben dan wel niks van de wereld gezien, maar alles van België en of we daar tevreden over zijn!

De treinlectuur.
Paul LYNCH, Prophet Song. Ierland wordt overgenomen door een rechtse nationalistische partij - de NAP, National Alliance Party, héhé. Voor hoofdpersonage Eilish begint het allemaal met de arrestatie van haar man, vakbondsman: ze zal hem nooit meer terugzien. Er ontstaat een bloedige oorlog tussen het regime en de rebellen. Eilish verliest haar man, haar 16-jarige zoon Mark, die zich aangesloten had bij de rebellen en de 13-jarige Bailey, die doodgefolterd is. Het boek is van 2023 en met alles wat er omgaat in de wereld is het huiveringwekkend actueel.

Iemand onder de bus duwen is volgens Van Dale een leenvertaling van de Engelse uitdrukking to throw/push someone under the bus. We zouden dat kunnen doen met A. de Roofridder, maar er stelt zich een duidelijk probleem. Waar vind je nog een bus?

Uitgedrukt.

een ravotterink: niet te controleren bewegingen, zoals bij een toeloop of wat er gebeurt als een vos in het kippenhok geraakt, syn. massakker (van massacre)

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Het boek Wandelen door de mooiste landschappen van België (Gunter Hauspie & Daniël Leroy) dateert al van 2001, maar 25 jaar volstaat niet om een dorp als Buissenal te verknoeien: ik maak me zelfs sterk dat er nauwelijks iets gewijzigd is aan dit dorp in dat kwarteeuw. Als je al maar met 508 bent (allecijfers.be) kan er inderdaad niet zo heel veel veranderen. De tocht heet De panorama's van Buissenal en dat is een belofte die volledig waargemaakt wordt. Je stapt inderdaad van vergezicht naar vergezicht, het ene al wat gaver dan het andere, hier in het zuidelijkste deel van het Pays de Collines. Je zult het niet zo vaak meemaken dat we een wandeling met een TWQ van 12% toch een score geven van 17/20.

Het weer.
Ongeveer 17°, rustig en met prachtige cumuluswolken die zo goed als elke foto wat extra's geven.

Meer foto's vind je op deze plek.


De stafkaarten.
38/1-2 Lessines (2020) - best bruikbaar voor deze cartografisch inderdaad niet zo ingewikkelde tocht. Dat laatste merk je ongetwijfeld ook als je de kaarten van NGI of routeyou bekijkt.

Hoe we er geraakten.
Het enige probleem was de toch wel povere dienstregeling van de TEC-lijn 9 Ath - Tournai. Ath is voor ons 2 keer per uur vlot en snel bereikbaar, maar de bussen zijn schaars: 8:20, 12:30, 16:36 en 19:00. Op donderdag komt er nog een bus bij om 11:22. Overigens zijn enkele van deze bussen ook nog beperkt tot Frasnes.


Een beetje geschiedenis.
Buissenal is altijd te klein gebleven om aanspraak te kunnen maken op deftig OV. En toch kwam de naam voor in de lijst met de stations en halten van lijn 86 als Frasnes-lez-Buissenal. Met de gemeentefusies werd dat echter Frasnes-lez-Anvaing en Buissenal leek verder te liggen dan ooit. In 1984 kwam er met IC-IR wel nog een doodgeboren IC op lijn 86 tussen Leuze en Ronse, met halten in Anvaing en Frasnes-lez-Anvaing. In 1988 was het al afgelopen met deze zinloze IC, met een loc van de reeks 62 en 3 M2-rijtuigen.
Er liep ook een tramlijn tussen Ath en Tournai, lang opgesplitst in Ath - Frasnes en Frasnes - Tournai. Maar ook die bediende Buissenal niet: daar liep ze veel te zuidelijk voor. En die ene bus Frasnes - Lessines op markt- en zaterdagen kon de zaak evenmin redden.
Dat gebeurde wel toen de tramlijn (°1903 - †1954) werd opgedoekt en een buslijn (blijkbaar van in het begin al aangeduid met lijnnummer 9) werd gelanceerd. Alhoewel het kerkplein van Buissenal niet werd bediend, kwam er toch een bushalte op een goede 300 m van het "centrum" met de naam Buissenal Village. Maar de trage buslijn kon uiteraard niet concurreren met spoorlijn 94. Eigenlijk is er in de loop van de jaren alleen maar een gestage afbouw geweest, al is er de laatste 20 jaar nog nauwelijks iets veranderd. In de jaren 1990 sneuvelden de zondagsdiensten tussen Ath en Frasnes en het stond toen al in de sterren geschreven dat ook de zaterdagdiensten zouden worden opgeheven. Overigens zijn de weekdiensten wel gebleven wat ze waren, met af en toe aanpassingen aan de treinen in Ath en Tournai.

Een grote reorganisatie, gepland voor het najaar 2025, is niet doorgegaan, omdat de Waalse regering niet met extra geld over de brug wou komen. En het is niet eens zeker of Buissenal er beter uit zou komen dan tegenwoordig… Maar gemeenten als Ath, Chièvres, Ellezelles en Frasnes maakten zich wel erg boos over het uitstel/afstel.

De verbinding.

 * Ath SNCB - Quai D - ** Buissenal Village

En wat we beleefden.
Je verwacht niet meteen veel problemen: naar onze normen is dit een korte, eenvoudige trip. IC 1932 vertrekt met 4 minuten vertraging in Halle, in Ath blijft er nog 1 minuut van deze vertraging over. We hebben trouwens een reserve van een half uur ingebouwd: IC 3233 is eigenlijk de trein die aansluiting geeft met bus 9. Mocht die laatste om het half uur (of zelfs om het uur) rijden, dan zouden we het wel gewaagd hebben, maar de eerste bus na die van 12:30 is die van… 16:36.

Ik heb gisteren al eens gekeken hoe die rit van 12:30 het ervan afbrengt en die reed toen tot mijn verbazing met 8 minuten vertraging. Ook vandaag slaagt men er niet in de bus op tijd te laten vertrekken: vorige rit in vertraging - welke dan wel? Of nonchalance van de chauffeur? Wie zal het zeggen? Bij aankomst in Buissenal hebben we nog 4 minuten vertraging. Deze bus 9 volgt trouwens een opvallende reisweg. Als vervangingsbus voor de eerder vermelde tram, kan die Houtaing zoals de tram niet vlot bedienen en blijkbaar wilde men dat ook de bus dat deed. Resultaat is een heen-en-terugje naar Houtaing Terminus die 8 minuten van de kostbare tijd van de reiziger opslorpt. Maar als je dan ziet dat er 3 in- of uitstappers zijn, lijkt het omwegje niet eens zo gek. Buissenal heeft 2 halten, één op de Route d'Ath en één op een boogscheut van het dorpsplein. De hele straat heet hier trouwens Place de Buissenal.

Onze terugreis lijkt even vlot te zullen verlopen. Blijkt hoezeer we haltelink nog altijd missen: de TEC is zo goed als volledig verdwenen in de data die haltelink overvloedig en precies kon spuien en de gps-gegevens, zowel van de app van de TEC als van TECfinder, hebben duidelijk kuren. We verwachten de bus om 16:00 maar als er om 16:15 nog altijd geen bus te zien is, begint het ons pijnlijk te dagen. En inderdaad: volgens beide apps zit de bus ondertussen al in Houtaing. Om de halte Village te bedienen moet de bus even afwijken van de Route d'Ath en dat heeft de chauffeur duidelijk nagelaten. Er zit één constante in mijn meer dan 60 jaar OV: het wordt altijd maar onbetrouwbaarder. De tijd dat ik altijd klaar stond om kennissen, familieleden en collega's het OV aan te prijzen ligt dan ook definitief achter de rug. Als je echt ergens moet zijn, dan neem je het OV NIET. Eén rotte appel in de mand van de chauffeurs volstaat om dat beeld te bevestigen. De nurkse en norse maar plichtbewuste chauffeurs uit het begin van mijn carrière als busreiziger zijn er niet meer in voldoende mate om het OV onvoorwaardelijk te vertrouwen.
We hebben geen zin om 96 minuten te wachten (op de laatste bus van de dag…), en we besluiten eerst nog om onze herkansing te wagen aan de halte Buissenal Lieu Pire, wel langs de Route d'Ath, maar besluiten toch vrij snel om een taxi te bellen. Die komt ons verbazend rap oppikken en als we in Ath aankomen, zien we dat we maar een half uur later aankomen dan met de bus. Het kost ons wel €41.50: ik vraag een attest want ik zal zeker een poging ondernemen om dat bedrag van de TEC terug te vorderen.

Ik wacht niet met een klacht: die invoeren kan trouwens vlot én… ik hoef niet eens 24 uur te wachten op het antwoord. Met de standaardbrieven van De Lijn heb ik ondertussen genoeg ervaring en ik vraag me af of ook de TEC geen voorraadje mails ter beschikking heeft, voor alle mogelijke miseriegevallen. Ze danken ons dat we het OV gebruiken en drukken hun spijt uit over het ongemak. Anders dan De Lijn zeggen ze niet dat ik gelijk heb en er wordt dan ook met geen woord gerept over gps-gegevens; misschien worden die niet bewaard. Van terugbetaling kan geen sprake zijn: Cela étant dit, nos conditions générales de vente prévoyant que nos clients puissent obtenir un remboursement partiel de leur abonnement uniquement lors d’une indisponibilité de nos services de plus de deux heures, nous sommes au regret de ne pas pouvoir répondre favorablement à votre demande de dédommagement. Ons abonnement kost €12.00 per jaar, het sop is dus echt de kool niet waard. In feite komt het er op neer dat je alleen terugbetaling kunt krijgen bij een staking…

De terugreis per trein verloopt voorspoedig. We betalen nu spitstarief. Ik begrijp dat er ergens een grens getrokken moet worden, maar je kunt de bezetting van deze trein (IC 1916) moeilijk met de spits associëren. En we zijn ook wel het slachtoffer van het gebrek aan bruikbare TEC-ritten, maar zoals gezegd: de grens moet ergens getrokken worden.

De treinlectuur.
Rik van PUYMBROECK, Treurwil.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

In de Knack van deze week - correctie: die van de vorige week, die we dankzij de vakbonden met een kleine week vertraging pas deze week hebben gekregen, vraagt Sammy Mahdi zich af of een glimworm écht belangrijker is dan een fietspad in de buurt van een school. Natuurlijk is die glimworm belangrijker, want het echte probleem is dat de auto zoveel plaats inneemt, dat er geen plaats is voor degelijke fietspaden. Volgende week krijgen we de Knack van deze week…

Uitgedrukt.

Veil lawêt veu niks: om het met Shakespeare te zeggen: much ado about nothing. Veel gedoe, lawaai om niets, na een overdreven reactie.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Ik geef het toe, tijdens deze wandeling moest ik onwillekeurig denken aan een tekst van Wim Sonneveld:

Maar toen iedereen jou nakeek met die blik van oh-la-la
Dat moet vroeger iets geweest zijn van comme ça en ga maar na…

Dit komt uit een van de juweeltjes van het Nederlandse cabaret Tearoom tango, ergens in 1968.
En soms dacht ik ook: we zijn te laat geboren, te laat voor de stoomtreinen, te laat voor de trams van de Buurtspoorwegen, te laat voor de wereldoorlogen. Nee, dat laatste is een zure grap… Of een uitdrukking van het besef dat nostalgie al te vaak alleen de positieve zijde van het verleden belicht.

Maar deze wandeling in Oosterlo haalden we uit een redelijk recent boekje (2023) De kleine wandelgids 2 - 25 nieuwe bijzondere routes in Vlaanderen, van Lus de Ridder. De wandeltocht heet voluit Van de Grote Nete naar de Laakvalleien en het leek allemaal veelbelovend: de beschrijving in het boekje, de voorbereiding op de stafkaart. De wandeling volgt trouwens grotendeels wandelpunten van het netwerk De Merode. Maar… toen ik die knooppunten intekende op de website van de wandelknooppunten volgde een ernstige waarschuwing: tot eind maart zou de verbinding van 2 punten onmogelijk zijn. En laat die 2 punten nu net essentieel zijn voor de geplande tocht. Schuldig hieraan waren de saneringswerken aan de Grote Laak. We stelden de wandeling dan ook uit naar begin april, maar het was toch schrikken toen we net niet tegen een opzijgeschoven hek aanliepen waarop de onheilspellende boodschap herhaald werd. Maar met alle borden die na werken her en der worden achtergelaten kun je makkelijk de markt van Geel bedekken en dus trokken we onze stoute schoenen aan en volgden toch maar de uitgezette wandeling. Onderweg vonden we nog een hek dat misschien wel door een boze wandelaar in de gracht was gegooid en een derde hek waar we omheen konden. En uit de sporen kon Winnetoe gemakkelijk afleiden dat we niet de eersten waren. Om een lang verhaal kort te maken, we hebben de hele tocht zonder al te veel problemen of hindernissen kunnen doen zoals voorzien, maar echt gelukkig waren we er toch niet over. Vandaar Wim Sonneveld. Er is grondig afbraakwerk geleverd en het resultaat is een soort maanlandschap met de Grote Laak en nieuwe opvangbekkens in de hoofdrol. Hoe het ooit geweest is, kunnen we alleen maar raden maar de vele boomstronken laten vermoeden dat hier honderden bomen gesneuveld zijn; dat wij voor 2 dode berken 4 maanden hebben gewacht op een toestemming tot vellen, maakt het alleen maar bitterder.

Kortom: het grootste deel van de tocht is intact en prachtig, maar de ingrepen van de mens hebben een deel kilometers toch in die mate aangetast dat het allemaal wat vraagtekens oproept over de zin van dergelijke saneringen. Het mooiste is nog dat de bedoeling was in te grijpen tegen wateroverlast én tegen uitdroging. Nog zo een en het is Pasen, zegden wij over slechte grappen.

Als de saneerders het toelaten kun je de volgende punten van het wandelnetwerk De Merode volgen: 55-182-180 -335 -336 -327-326-152-44-325-326-157-52-53-181-423-422-55. Let wel: punt 55 is het theoretische startpunt/eindpunt, maar eigenlijk kom je er niet voorbij als je de wandeling volgt zoals wij. En belangrijker: in feite moet je als je de 2^de keer langs punt 326 komt via punt 327 naar punt 157 stappen, maar er is een veel interessanter wegje dat je links op je route vindt en dat je zo gewenst ook in de buurt van een vogelkijkhut brengt. Het is een raadsel waarom deze weg niet in het wandelnetwerk is opgenomen. Maar ons kaartje op topomap NGI of op routeyou maken het allemaal een stuk zichtbaarder.

De kronkels van de Grote Nete blijven voorlopig onaangeroerd. En gezien de nieuwste inzichten in waterbeheersing zal dat ook wel zo blijven.

Water à gogo, van begin tot einde.

Alle foto's vind je hier.

Het weer.
Ondanks de 3Bf een niet echt hinderlijke wind uit het oosten, volop zon en temperatuur rond 17°. Beter kan het niet.


De stafkaarten.
16/7-8 Geel (2016) - 24/3-4 Herselt (2020). Het wegje waarmee je moet afwijken van het wandelnetwerk komt niet voor op de kaart, wel op de Topomapviewer. Vermoedelijk is het ontstaan na de publicatie van de kaart en de uitwerking van het wandelnetwerk. Maar wees gerust: het is een prachtige toevoeging aan deze tocht.

Hoe we er geraakten.
Veruit het eenvoudigst was een verbinding via Geel met overstap op bus 51a naar Mechelen. Voor de terugreis toverden de apps allerlei weinig aantrekkelijke alternatieven uit hun hoed, met meer dan een uur bus naar Mechelen, of met overstappen bus/bus in Westerlo of Zoerle-Parwijs en dan de trein in Leuven of Aarschot. Maar gelukkig was er ook nog een verbinding met overstappen in Geel en Herentals.


Een beetje geschiedenis.
Een tramlijn Westerlo - Geel (Vaart) werd geopend op 1 juli 1898; het zou nog meer dan 8 jaar duren voor de tram kon worden doorgetrokken tot Turnhout. Op 31 augustus 1949 viel het doek over deze tramlijn, die deels ook al door WOII was uitgevallen.

Wie het kaartje bekijkt, kan mogelijk een idee opdoen van de relatieve densiteit van het tramnet ten zuiden van Geel. Oosterlo had zelfs zowaar een driehoek, zodat ook uit Westerlo zonder keermanoeuvre naar Meerhout en Olen gereden kon worden. Oosterlo leeft ver boven zijn stand: de lijn uit (Turnhout) - Geel splitste hier: enerzijds liep het hiernaar Eindhout, waar een nieuwe splitsing het mogelijk maakte om naar Mol of naar Scherpenheuvel te sporen. Vandaag interesseert de lijn naar Westerlo ons meer: die splitste in Westerlo in een lijn naar Mechelen en een naar Aarschot. De rest van de geschiedenis van deze lijn is nauwelijks te begrijpen zonder deze achtergrond: de tramlijn(en) zal (zullen) altijd het basisskelet zijn voor de bediening van Oosterlo.
Op 15 mei 1949, dus enkele maanden voor de schrapping, kon je in tabel 672 trams vinden van en naar Westerlo en andere naar Zichem en Mol. In 1952 is de verbussing al een tijdje achter de rug: in tabel 808 vinden we 7 ritten per dag terug tussen Turnhout en Westerlo. Op zondag rijdt er zelfs nog een bus meer: het is nauwelijks te geloven dat toen nog volop werd ingezet op zondagsdiensten…
De buslijn werd later opgenomen in tabel 648 Turnhout - Westerlo. In het boekje van 1960 lezen we wegenis in herstelling - uurregeling vatbaar voor wijzigingen - raadpleeg lokale uurtabellen. Vervang uurtabellen door apps en je waant je een eind in de 21^ste eeuw. Deze tabel vermeldt later ook een lijnnummer: 49, die zal doorrijden naar Aarschot. Nog een fait divers; in het boekje van 1982 wordt nog een bushalte Oosterlo Tramhalte vermeld. Men was toen nog niet zo ijverig in het vervangen van haltenamen.
Deze lijn 49 vormde ook de basis voor de busdiensten van de basismobiliteit: ze werd opgesplitst in een lijn 490 Aarschot - Westerlo - Geel - Turnhout, lijn 491 Aarschot - Blauberg - Westerlo - Geel en lijn 494 Aarschot - Ramsel - Westerlo - Geel. De 490 was de basislijn, met een uurdienst, versterkt door de ritten van de 491 en de 494. Ook tijdens het weekend werd om het uur gereden, maar dan enkel de 490.
Met de basisbereikbaarheid vielen de varianten weg, het eindpunt werd Mechelen en het lijnnummer werd 51a: Geel - Westerlo - Hulshout - Heist-op-den-Berg - Mechelen; die doet er een uur en drie kwartier over als je het volledige traject zou willen afleggen… Verder is er nog een schooldienst 545 Westerlo - Oosterlo - Averbode.

De verbinding.

 * Geel: station perron 7 - *.* Geel: Eindhoutseweg - *** met welgemeende dank aan AG280/3 die me na een oproep op zone01 aan deze informatie hielp

En wat we beleefden.
IC 3407 zal zo goed als stipt blijven rijden, met maximaal 2 minuten vertraging. Opvallend is wel een raam in ons rijtuig 61002: de inslag van een steen of ander projectiel heeft een niet zo groot gat achtergelaten, maar de rest van de ruit bestaat uit sterretjes. Na Mechelen krijgen we controle: 5 van de 8 reizigers blijken in eerste klas te zitten met een tweedeklasbiljet… We kunnen overstappen in Lier of Herentals; we gaan voor dat laatste.

De bus moet rondrijden en dat veroorzaakt wat vertraging, maar blijkbaar is daar rekening mee gehouden: we stappen zo goed als stipt uit in Oosterlo.

In het bushokje hangt trouwens een dienstregeling die 3 minuten afwijkt van die in de apps. Mogelijk heeft ook dat wat te maken met de omlegging.

Maar we hebben tijd genoeg voor de overstap naar de trein. Meestal gebruik ik oebb.at om de reis voor te bereiden omdat je daar tenminste in een oogopslag een overzicht krijgt van vertrek- én aankomsturen met perrons, luxe die je nergens bij de NMBS terugvindt. Soms lijkt dat wel eens tot afwijkingen: oebb houdt het bij 16:06 als vertrekuur, de NMBS heeft er ondertussen 16:07 van gemaakt. Een detail, maar als men het hele jaar door de moeite neemt om dergelijke aanpassingen van een enkele minuut door te voeren, zou je op zijn minst kunnen verwachten dat iedereen (ook oebb en wij) daarvan op de hoogte gesteld worden. (Trouwens, stel dat een trein die vertrekt om 15:59, plots vertrekt om 16:01 - daluur of spits?) De aansluitende rit zelf verloopt trouwens niet zo vlot: we vertrekken met 5 minuten vertraging in Herentals, als gevolg van een storing in de buurt van Lier. Daar zal de vertraging al opgelopen zijn tot 11 minuten. Het wordt nog even +6 bij vertrek in Brussel-Noord, maar in Halle komen we aan met 9 minuten vertraging.

De treinlectuur.
Henry FIELDING, The history of Tom Jones, a foundling. Ik nader pagina 900 en het ziet ernaaruit dat Tom Jones, die zowat het hele boek door zijn geliefde maar misgunde Sophia volgt, uiteindelijk toch zijn doel zal bereiken.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

In De Zevende Dag verkondigt Aimen Horch, de nieuwe voorzitter van Groen, dat hij zich schaamt omdat hij geen rijbewijs heeft. Tja, ik heb zowat mijn hele leven Groen gestemd bij gebrek aan beters, maar met zo een voorzitter zal het blanco worden.

Uitgedrukt.

De uitdrukking zit deze keer in "De wandeling". En ze gaat over niet gesmaakte grappen en Pasen.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

03.03.2026
We hebben vanmorgen een bus genomen met 26 minuten vertraging en eigenlijk verbazen we er ons dus niet over dat ook de terugrit met een half uur vertraging rijdt. Althans, dat is wat de app van De Lijn, haltelink en Buzz ons wijsmaken. We wachten dus rustig op het bankje in het wachthuisje als we de bus plots snel zien naderen, tegen vrij hoge snelheid, met 1 (!) minuut vertraging. We springen nog recht maar de chauffeur kan onmogelijk veilig stoppen. Gelukkig is er ook nog een 164, al is het twijfelachtig dat die na juni nog zal rijden… Maar we lopen sowieso een half uur vertraging op, door de wonderen van de informatica…

Overigens moet ik in de namiddag ook nog naar de oogarts. De heenreis verloopt zoals gepland, de terugreis, even na 16:30 is gedoemd om te mislukken, met overvolle en vertraagde bussen. Ik kan nog net een 114 van de TEC nemen, die ook al met een kwartier vertraging rijdt. Ik heb een klein half uur te voet voor de boeg. Ik zal uiteindelijk ongeveer gelijk met de R55 mijn normale halte bereiken, maar ik heb tenminste niet in een overvolle bus gezeten.

26.03.2026
Soms lijken halten ingeplant door wereldvreemde ambtenaren die zelf nooit de bus nemen. Neem nu de halte Halle Park. Die moest enkele jaren geleden zo nodig verplaatst worden. Het zou me niet verbazen dat die halte weg moest van de parkingang op aandringen van een of andere planoloog of landschapsarchitect om het onbelemmerd uitzicht op het park te realiseren. De halte heeft nu verhoogde randen om het in- en uitstappen te vergemakkelijken. Alleen: ze ligt nu in een bocht, wat maakt dat de meeste chauffeurs er niet in slagen om hun bus vlak naast het verhoogde trottoir te manoeuvreren. Zo wordt dat trottoir eerder een moeilijkheid dan een gemak, want een rollator past bijna nooit in de ruimte tussen bus en halte.

27.03.2026
Wie denkt dat alleen De Lijn ritten moet schrappen door gebrek aan personeel en materieel moet maar snel anders denken. Bij de TEC-Liège-Verviers schrapt men nu ritten op een aantal lijnen om die tekorten op te vangen, maar dan niet stoemelings maar structureel. Het wordt ook nog voorgesteld als een verbetering voor de gebruikers, omdat die nu tenminste uitzicht krijgen op een dienst zonder abrupte afschaffingen. Benieuwd hoe lang het duurt voor men het aanbod nog verder vermindert. Overigens wil men de oefening naar de rest van Wallonië uitbreiden, en dat tegen eind 2026!

28.03.2026
De Lijn geeft nu de mogelijkheid om haar app te gebruiken in een vereenvoudigde modus. Daar is niks mis mee, de meeste tram-en busreizigers zullen daar wel genoeg aan hebben. Maar dat een bedrijf dat onder Vlaamse koepel (over?)leeft, dat aankondigt met "Zo makkelijk dat da is", kromtaal eerste klas, roept wel vragen op. En ga kuntj ni geluven 'oe lekker da ta es, stokvis…

31.03.2026
We hebben het mooi gepland: terug met de bus van 11:26 op lijn R55. De bus heeft trackinggegevens en een busnummer: 2321. We begrijpen wel niet goed waarom de bus aan het AZ al meteen met 6 minuten vertraging vertrekt; wij staan één halte verder en we zien de bus aankomen met de correcte film, maar plots verandert die in "De Lijn - Geen dienst". En ten overvloede doet de chauffeur teken dat hij ons niet meeneemt. En dan slaat hij links af: richting Anderlecht Het Rad i.p.v. rechts, richting station. De zoveelste defecte bus. Het is niet voor niets dat chauffeurs ons na enkele maanden met deze VDL's waarschuwden dat ze niets waard waren. Goeie koop is slechte koop…

De wandeling.
Eigenlijk laten we de keuze van onze (lus)wandelingen volledig afhangen van het lot, want uit de meer dan 10.000 beschrijvingen allerhande (fiches, kaarten, webadressen, wandelboeken en meer) is het onmogelijk om te kiezen. Dat lot is de randomfunctie van Excel: als je het totaal aantal wandelingen vermenigvuldigt met een door deze functie gegenereerd getal (altijd tussen 0.001 en 0.999) krijg je automatisch een compleet willekeurige keuze. In dit geval was het een wandeling in Durbuy (Boucle de Durbuy), maar dat leek niet zo meteen een goede keuze van het lot. Die boucle is amper 5 km lang en Durbuy is zo goed als onbereikbaar met het OV. En dus zochten we een combinatie met een andere tocht in de streek en dan bleek wandeling 6 uit Barvaux (Famenne, heet die) een handig middel om beide "gebreken" op te vangen. En zo kwamen we inderdaad aan 17 km vanuit het voor ons met de trein uit twee richtingen bereikbare Barvaux.
En toch leek dit achteraf niet meteen de gunstigste oplossing: we quoteerden 12/20 voor een tocht met een lage TWQ van 27%. De eerste 6 km waren niet veel zaaks (het ontoegankelijke reservaat Les Hazelles kon nauwelijks bekoren) en achteraf was het mondjesmaat genieten van die enkele wegen door of langs het bos die voorlopig (?) aan het beton ontsnappen. Durbuy zelf krijgt meer en meer het allure van een Belgische kuststad zonder zee, de verharding grijpt om zich heen en er worden afschuwelijk lelijke appartementsblokken gebouwd op plaatsen waar je vroeger toch nog wat natuur vond. En we combineerden de beide wandelingen zo dat we ook langs de uitkijktoren passeerden, maar die bleek gesloten. Achteraf las ik dat die enkel toegankelijk is voor wie van het toeristische treintje gebruik maakt en daar is het waarschijnlijk nog niet het seizoen voor. Kortom, onze doortocht van Durbuy hebben we zo kort mogelijk gehouden. En meer: we volgden rigoureus de bewegwijzering - die trouwens zo goed als overal meer dan behoorlijk was, met een paarse (of was het blauwe?) rechthoek voor wandeling 6 en een paarse (idem) ruit voor wandeling 5. Ze bracht ons uit het dal van de Ourthe via een stevige partij trappen, terwijl het kaartje eerder een ruimere en vermoedelijk veel lichtere uitweg uit het stadje suggereerde. Vermoedelijk gaat het hier om varianten, maar dat zou ter plaatse beter duidelijk aangegeven worden. Wij kozen voor de trappen en dat was een flinke lichaamsoefening: kaartje van topomap viewer en van routeyou geven de door ons gevolgde wandeling weer.

De foto's vind je hier, o.a. ook van desiro 08537 in Barvaux.

Dit zijn er alvast 3.

De eerste wandeling kreeg als naam Famenne, en dit is meteen de eerste mooie weg, na 6 km!

En deze weg, kort daarna, is zonder twijfel de mooiste	In het Bois de Chapli

Het weer.
Het moest de laatste dag van deze tijdelijke, aangename lenteperiode worden en dat bleek ook het geval: een temperatuur van 15°, met toch wel een matige ZW-wind en niet al te veel wolken.


De stafkaarten.
55/1-2 Durbuy (2017). Ontgoochelend was dat enkele wegen die hier nog als onverhard vermeld staan, ondertussen verhard zijn. Zelfs de TopoMap Viewer houdt het nog bij onverharde wegen, maar die behoren al lang tot het (nabije?) verleden. Het gaat echt de verkeerde weg op met het stadje Durbuy…

Hoe we er geraakten.
Zoals vermeld begonnen en eindigden we de wandeling bewust in Barvaux. De verbinding Liers - Marloie geniet van een uurverbinding, met een trein per uur uit Liers en een andere uit Marloie, en voor ons betekent dat dat we eigenlijk onze reisweg (via Marloie of via Liège-Guillemins) kunnen kiezen. Op woensdag en vrijdag is er ook een proxibus 11a die we zouden kunnen gebruiken in de richting Barvaux - Durbuy, maar terugkeren met deze bus kan niet. Andere bussen zijn schooldiensten (10/2 en 99) maar dan leek de trein in Barvaux ons een veel betere oplossing.


Een beetje geschiedenis.
Het dichtst dat Durbuy ooit bij een min of meer regelmatige busverbinding is gekomen, is de lijn 91 Liège (Place Neujean) - Ouffet - Marloie, maar stel je daar vooral niets bij voor: een rit 's morgens en één 's avonds in elke richting, daar moest je het mee doen. We spreken dan van de jaren 1950-1970. Vandaag is er alleen de proxibus 11a (op woensdag en vrijdag) en wat schooldiensten. Eén ding is wel duidelijk: toeristen heeft men nooit proberen verwennen met een bruikbare bus.

De verbinding.

En wat we beleefden.
Het treinverkeer is de avond voordien stevig verstoord geraakt door verdachte pakketten in Brussel-Zuid en het mag een wonder heten dat de ochtendspits in de nasleep daarvan tamelijk normaal verloopt. Alleen zijn er nog meer gewijzigde samenstellingen dan anders en dat is in dit geval wel te begrijpen. We kunnen 3 treinen nemen van Halle naar Brussel-Zuid en 2 ervan rijden inderdaad in een verminderde samenstelling: P 7802 met 2 i.p.v. 3 Deense neuzen, P7574 met 2 i.p.v. 3 desiro's. Maar de opvallendste wijziging is toch die van IC 2108 naar Arlon. De trein wordt voorzien op spoor 14 (i.p.v. 12) en zal bestaan uit 4 rijtuigen i.p.v. 10… En om 8:00 al wordt voorspeld dat hij met 1 minuut vertraging zal vertrekken. Blijkt dat IC 2128 (aankomst 8:28) gesplitst zal worden: de laatste 6 (dus niet 4) rijtuigen van deze trein keren naar Arlon terug als 2108. Dat zoiets niet in 4 minuten kan gebeuren is duidelijk: we vertrekken dan ook met 11 minuten vertraging. Maar de rit zal eigenlijk erg voorspoedig verlopen: telkens bij vertrek: Ottignies +8, Gembloux +9, Namur +6, Ciney +5, Marloie +2, dat laatste bij aankomst. Het enige vermeldenswaardige is een wat oudere dame met hond en schelle stem is die een gesprek wil aanknopen met een heer aan de overzijde van het gangpad die daar duidelijk niets voor voelt. Ook een tbg krijgt het danig op zijn heupen van het gekakel en vraagt haar ermee te stoppen. Ze doet het nog ook. Gaandeweg raken wij zo goed als omsingeld door een zestal tbg's; onnodig te zeggen dat die niet kakelen maar zelfs een gewoon gesprek kan voor afleiding zorgen… Voor de rit naar Barvaux wordt trouwens ook een kleine vertraging voorspeld: mogelijk zijn de werken tijdens het weekend daar niet vreemd aan. Maar al bij al is het een vrij rustige verbinding geworden. (En dan te weten dat na onze doortocht in Ottignies het verkeer daar ook een tijdje is stilgelegd door spoorlopers. Je mag af en toe ook eens geluk hebben.

Voor de terugkeer komt een verbinding via Liège-Guillemins ons gunstiger uit; we moeten dan wel een klein uur in een desiro zitten en zo het grootste deel van de mooie lijn 43 missen, maar de oorspronkelijke vertraging van 4 minuten is in Liège-Guillemins volledig opgelost. En dan is het uitkijken naar IC 539, want er zijn rond de middag problemen geweest tussen Oostende en Brugge en dan is het niet denkbeeldig dat meer IC's niet of met vertraging zullen rijden. I.p.v. 4 gemengde AB-rijtuigen M7 rijden er maar 2 mee, maar dat is geen probleem tot Brussel. IC 1939 zal ons zonder veel problemen en met een te verwaarlozen vertraging naar Halle brengen.

De treinlectuur.
Henry FIELDING, The history of Tom Jones, a foundling.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

Op veel plaatsen moet de trajectcontrole op de schop en ook de reglementering rond de autokeuring wordt versoepeld. Inderdaad zaken die veel automobilisten een doorn in het oog zijn. Zoals de hele verkeersreglementering: laat ons die ook maar afschaffen, ter meerdere eer en glorie van de automobilisten: geen snelheidsbeperkingen, geen verkeerslichten, geen parkeerverboden enz. en dan kan ook meteen het rijbewijs en de autoverzekering weg. Zonder dank, Annick, voor deze gouden tip.

Uitgedrukt.

Niks , niet veel te ratten: als er niet veel (bijv. voeding) te krijgen is. In de Kempen zou ratten stelen, gappen betekenen; bij ons is de betekenis uitgebreider.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
We stappen vandaag ons vijftiende schuifje van GR 412. Onze eerste stappen op GR 412 E zetten we in 2009 van Moignelée naar Franière, gevolgd door GR 412 O van Bernissart naar Élouges in 2010. Ondertussen zijn beide delen, oost en west, samengevoegd in één topogids en we naderen met niet bepaald rasse schreden de Luikse agglomeratie. Vandaag staat het traject Dommartin - Jemeppe-sur-Meuse op het programma, goed voor 20.710 km. 40 % daarvan loopt over trage wegen, o.a. een tijdje over de bedding van de vroegere tramlijn Jemeppe - Verlaine, die ooit zelfs geëlektrificeerd is geweest. Het is duidelijk dat de ontwerpers er alles aan gedaan hebben om de beschikbare voet- en veldwegen zoveel als mogelijk in het traject op te nemen. Het eerste deel van deze tocht loopt door een erg agrarisch, relatief vlak landschap, in het tweede zie je de tengels van de Luikse agglomeratie en wordt de wandeling ook veeleisender door enkele wegjes die flink bergop lopen. Af en toe loop je door al te veel huizen, maar als geheel mag dit deeltje GR er toch wel zijn: we quoteerden 13.5/20, met dank aan de soms verrassend genoeg overgebleven voetwegen van prima wandelkwaliteit.
Ten opzichte van de beschrijving in de topogids uit 2019 is er een wijziging bij het naderen van Mons-lez-Liège. De kaartjes (TopoMap en Routeyou) geven het gewijzigde tracé weer.
En nog dit: ook bij het naderen van Mons-lez-Liège mag je over een kleine 400 m een mooie voetweg volgen die zich aanschurkt tegen de Terril de la Halette. Lang is er geen vuiltje aan de lucht, maar de laatste 30m zijn eigenlijk onbegaanbaar: de grond is doorweekt en je zakt voor je het weet een decimeter of meer in de gele smurrie. We probeerden dat deel te ontwijken maar moeten zo een kleine meter op het territorium van een plots opduikende eigenaar beland zijn; prompt wees hij er ons op dat we over zijn eigendom liepen, en even prompt wees ik erop dat we een officiële voetweg volgden. Maar ja, voor zo een discussie echt kan escaleren, ben je natuurlijk al een eind weg.


Mooi stukje oude trambedding van de lijn Jemeppe - Verlaine. De link naar meer foto's vind je wat lager.

Regelmatig mochten we trouwens paden volgen die nooit tot de trambedding behoord hadden - even mooi.

Het weer.
Zo goed als helder, 14° warm (of koud: eigenlijk hebben we de hele weg geaarzeld om onze fleece uit te trekken, maar we waren al zo bezweet dat we dat wijselijk niet gedaan hebben…) Matige wind.


De stafkaarten.
41/7-8 Georges-sur-Meuse (2020) - 42/5-6 Seraing (2019), beide best bruikbaar voor het gevolgde traject; toch ontbrak een stukje weg (trambedding), dat wel voorkomt op de TopoMap Viewer.

Hoe we er geraakten.
Voor Dommartin hadden we niet zo heel veel keuze: buslijn 85 Liège - Huy is zowat de enig bruikbare (?) buslijn en in Huy komt die niet aan het station. Dus is de keuze snel gemaakt en wordt het Liège-Saint-Lambert met de bushalte Cadran vlakbij. De terugrit is eenvoudiger: Jemeppe-sur-Meuse heeft een treinhalte en veelal is de reisweg via Guillemins het snelst, al zijn er ook (langere) verbindingen via Flémalle-Haute en Namur.


Een beetje geschiedenis.
Zoals het de gewoonte is, heb ik het hier graag over de beginhalte van onze terugreis. Als je oude foto's van het vroegere station opzoekt, is het snel duidelijk dat het station van Jemeppe-sur-Meuse onmogelijk kan gelegen hebben waar de huidige halte ligt. Daar is een eenvoudige verklaring voor en die vind je hier. Het gaat meer bepaald over lijn 32 (Ans - Flémalle-Haute) die hergebruikt werd ter vervanging van de oorspronkelijke lijn 125, met heel veel overwegen, die allemaal konden verdwijnen door de verplaatsing naar de bedding van lijn 32. En nog even dit: de oorspronkelijke telegrafische code van Jemeppe-sur-Meuse was LJP, in een van de bijlagen van de netverklaring van Infrabel vind je tegenwoordig FJU.

Maar ik kan vandaag toch ook moeilijk voorbijgaan aan de tram die Jemeppe met Verlaine verbond. Ik verwijs graag naar de foto's, al vrees ik dat de lage resolutie de tekst onleesbaar maakt. Wie een seintje geeft, krijgt per kerende een foto in hogere resolutie, die de interessante tekst leesbaar maakt. Opvallend is het tweede bord met de aftakking van de lijn naar Fexhe-le-Haut-Clocher; we kwamen dus echt wel voorbij het punt waar de splitsing zich situeerde. De hoofdlijn trok het tot het einde van de jaren 1950, over de lijn naar Fexhe luidden de doodsklokken al in 1948 voor de reizigers en tot 1956 voor de goederen.

De verbinding.

 *Liège Cadran
**Dommartin Église

En wat we beleefden.

Gewoontegetrouw nemen we niet te veel risico en we nemen de suggesties van de diverse apps voor wat ze zijn: theorie, die in de praktijk niet altijd gerealiseerd wordt. En dus zorgen we voor wat ruimte in onze heenreis: als we de bus van 10:25 missen, wordt het die van 12:25 en op woensdag is die waarschijnlijk te mijden. We nemen dus niet de IC naar Eupen, maar wel die naar Welkenraedt wat meteen een resem mogelijkheden van Liège-Guillemins naar Liège-Saint-Lambert geeft.
We zijn vroeg genoeg in het station om P7802 te nemen: die onderscheidt zich van (zo goed als) alle P-treinen door zijn samenstelling: 3 mr 96 ofte Deense neuzen. Hoewel de trein stipt vertrekt in Halle verloopt de reis naar Brussel-Zuid toch aarzelend, met 7 minuten vertraging tot gevolg. Dat is geen probleem: we hebben uitzicht op een mooie overstap naar IC 407 naar Welkenraedt. Die heeft het moeilijk tussen Brussel-Noord en Leuven (+8) maar in Liège-Guillemins is de vertraging gereduceerd tot 4 minuten. En we nemen dan de eerste trein die ons met een korte rit (3 km, 8 minuten) naar Liège-Saint-Lambert brengt.
We nemen ons tienuurtje in de kleine wachtzaal van het volledig vernieuwde stationsgebouw. De loketbediende is de vriendelijkheid zelve: wij krijgen een bon appétit, een compliment over onze inderdaad uitzonderlijke wandelstokken en een vraagje waar de wandeling naartoe gaat. Een oudere dame wordt perfect geholpen met haar Trein+: de warmte van een loketbediende kan onovertroffen zijn. En we zien ondertussen ook hoe omslachtig het kopen van een biljet met Trein+ aan de automaat is…

De aangewezen halte voor onze overstap naar bus 85 is de halte Cadran; die ligt voor het stationvan Saint-Lambert. De bus heeft amper één halte achter de rug, maar we moeten toch helemaal achteraan gaan zitten, net voor het boevenbankje. Zoals dat bij de TEC de gewoonte is, moet de chauffeur er een stevig tempo inhouden, al komen we toch net iets te vroeg in Dommartin aan. Onderweg merken we hoe de luchthaven van Bierset een ongelooflijk grote hap uit de omgeving heeft genomen. (En het is nog niet gedaan: tijdens de wandeling komen we langs braakliggende grond - toegang verboden - die gereserveerd is voor een nog verdere uitbreiding van Bierset.

De terugreis uit Jemeppe-sur-Meuse verloopt vrij normaal: de S-trein naar Liège is stipt, de IC naar Oostende idem dito. Toch worden we ook verrast door de samenstelling. Eén van de M7 rijtuigen is vervangen door een M6 eerste klas en daar komen we ook terecht. En het wordt echt een M6-dag: de aansluitende IC 1939 naar Tournai bestaat ook uit een M6-stel (sinds december van FSR = Schaarbeek en het is al een hele tijd geleden dat FSR nog M6 onderhield). Helemaal vlekkeloos verloopt de reis niet, in Brussel-Zuid arriveren we met 8 minuten, al wordt Halle bereikt met net iets minder dan de voor de statistieken belangrijke 6 minuten.

De treinlectuur.
Henry FIELDING, The History of Tom Jones, a foundling. Eerst gepubliceerd in 1749 en volgens W. Somerset Maugham behorend tot de 10 beste romans aller tijden. Ik kan hem alleen maar bijtreden en ik lees de lijvige roman 53 jaar na de vorige keer met veel plezier opnieuw.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

Legislatuur: in de eerste helft de fouten van de voorgangers herstellen; in de tweede helft zelf nieuwe fouten maken…

Uitgedrukt.

Met spek schieten:sterk overdrijven. Soms wordt ook nog toegevoegd: met hele varkens, ja!

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

Verrassend beeld gisteravond, met een TEC-bus die zich duidelijk tweeslachtig wilde gedragen. Station Halle rond 18:30. Naast de getoonde boodschappen verscheen ook nog "Ferry Cars". 

De wandeling.
Destijds publiceerde Kreo (het huidige Pasar) handige fiches met wandelsuggesties in eigen land. Zo verscheen in 2006 Bostrip in Hoeilaart en we wilden wel eens weten wat deze wandeling ons vandaag nog te bieden had. De TWQ van deze 12 km lange wandeling benadert alvast de 100%. Toch verliep niet alles vlekkeloos en we hebben de wandeling hier en daar toch wel naar onze hand moeten zetten. Hoofdoorzaak hiervan is dat Natuur en Bos er blijkbaar van uitgaat dat wandelaars, fietsers en ruiters niet dezelfde wegen kunnen delen. We moesten de oorspronkelijke wandeling dan ook aanpassen omdat we toch niet over ruiterpaden wilden stappen, al lopen er in dit land duizenden kilometers straten waar wandelaars, fietsers en ruiters broeder- en zusterlijk naast elkaar kunnen evolueren. Maar Natuur en Bos staat nu eenmaal ook voor administratieve bemoeienissen en dus moet je voortdurend uit je doppen kijken, of doen wat al die baasjes doen met hun loslopende honden en hondjes: vierkant je voeten vegen aan al de reglementjes en verordeningen…
Het zou vloeken in de kerk zijn om al te veel kritiek op de wandeling zelf te spuien, al is vooral de meer dan 2 km lange rechte streep over de Sint-Michielsdreef er wat te veel aan. Maar voor de rest konden we toch veel aangename bospaden volgen, in alle formaten. We quoteerden 15.5/20.

Kaart topomap viewer of route you.

Hier zijn de foto's. Hieronder al een voorsmaakje.

De Ganzenpootvijver: als je goed kijkt zie je de drie tenen, met ertussenin de zwemwvliezen

Het erg mooie Preumontpad.

Het weer.
Tja, nog maar eens een ongelooflijke lentedag, met 20° en een zwakke wind. Later kleurden enkele cumuluswolken delen van het uitspansel wit.


De stafkaarten.
31/7-8 Ukkel (2020) - Behalve rond Groenendaal best bruikbaar.

Hoe we er geraakten.
Eigenlijk begint de beschrijving van de wandeling in Groenendaal, maar voor ons was het eenvoudiger om de R55 te nemen die zowel "onze" halte als Sint-Genesius-Rode Grote Hut bedient. En Groenendaal zou sowieso het gebruik van de trein geïmpliceerd hebben en dat lijkt me te vermijden op stakingsdagen, ook al is de alternatieve dienst bruikbaar.


Een beetje geschiedenis.
Ik heb het hier vroeger al gehad over de R55 (vroeger de 155) die tot een gecadanceerde dienst uitgroeide dankzij de invoering van de basismobiliteit. Nog goed om weten: de halte Grote Hut is ook een halte van 2 TEC-lijnen (W en 365) en die W is de busdienst die hier de vroegere tramlijn naar Braine-l'Alleud moest vervangen. Alleen is het blijkbaar moeilijk om alles op één haltebord te zetten. Deze keer is het De Lijn die wel duidelijk de TEC-lijnen vermeldt.

Geen haltebord uitgespaard… Dit is België…

De verbinding.

*Essenbeek 's-Hertogenbos
** Sint-Genesius-Rode Grote Hut
*** Sint-Genesius-Rode Astrid
**** Vermoedelijk is de bus (uit Meerbeke) in leen in de stelplaats Het Rad.

En wat we beleefden.
Veel valt er vandaag niet te vertellen, vrees ik. De R55 komt stipt op tijd aan onze halte, maar loopt toch nog 6 minuten vertraging op: er moeten inderdaad veel reizigers mee en aan zo goed als elke halte stapt wel iemand in of uit, maar vooral: net voor de bus de Waterloosesteenweg bereikt moet die ook nog een omleiding volgen.

De terugrit verloopt niet helemaal zonder problemen, maar we hebben er eigenlijk voor een stuk zelf voor gekozen. Je moet namelijk weten dat de R55 maar ongeveer elk uur de halte Grote Hut bedient en dat de halte Elvis Presley op wandelafstand ligt: die wordt wel elk half uur bediend. (Voor alle duidelijkheid: elk uur is er verbinding Anderlecht - Halle, aangevuld met een beperkte dienst Elvis Presley - Halle.) Van Elvis Presley wisten we dat de halte verplaatst was wegens werken en op het eerste gezicht staat dat ook keurig aangegeven op de haltepaal: 100 m verder ligt de vervanghalte. Alleen: die ligt in een zijstraat en we moeten ze knal voorbijgelopen zijn. Dus werd het uiteindelijk de halte Astrid, die we bereiken met een 3-tal minuten overschot. Ei zo na was onze verhoopte tijdwinst dus op een flop uitgelopen, maar uiteindelijk wonnen we toch een half uur tijd.

De treinlectuur.
Die was er deze keer niet…

In Halle is er een bakkerszaak met Italiaanse naam Zucchero en alsof dat nog niet volstaat prijkt op hun dozen ook nog eens: Thank you for choosing local quality. And the same for the Flemish…

Uitgedrukt.
Zo soepel als een breekijzer… Vaak uiting van zelfspot, maar kan ook op anderen slaan.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Op een bepaald moment waren we gisteren 3 langeafstandspaden tegelijk aan het volgen: GR5, GR Waas-en Reynaertland en de vrij recent toegevoegde Martinusroute. In enkele decennia tijd heeft ook Vlaanderen een uitgebreid GR-net en ik heb me al dikwijls afgevraagd of het niet té uitgebreid is. Want ondanks de vele overlappingen moet je vaker dan goed kilometers ver over minder interessante stukken stappen. Ook vandaag zijn de eerste zes kilometer duidelijk niet meer dan een lang verbindingsstuk tussen interessante gedeelten, waar akkers en weiden nog net geduld worden door het sterk verkavelde Vlaanderen. Gelukkig volgen er na die 6 km nog bijna 9 die wel erg aangenaam zijn, met de nadruk op water: de Schelde, maar vooral de vele kreken en plassen zodra we de Scheldedijk verlaten hebben. De GR haalt toch nog een TWQ van 50%, maar daar zijn de gebetonneerde wegen op de Scheldedijk inbegrepen - op wat fietsers na heb je nooit concurrenten op de weg. Als we dat beton mee rekenden, zou de TWQ een stuk lager liggen. De score die we aan deze GR geven (14/20) is een compromis, tussen de zoutloze 6 km in het begin en de erg aangename kilometers die volgen.

Het laatste - gelukkig ook het langste deel van de wandeling - wordt gedomineerd door water. Dit is de Bazelse Kreek, gezien vanuit een vogelkijkhut.

En zelfs waar de aanwezigheid van de mens onmiskenbaar is, is er water: kasteel Wissekerke in Bazel, inclusief een fuut onderaan rechts de foto.

Meer foto's vind je hier.

Het weer.
Prachtig lenteweer, met alleen wat compleet onschuldige cirrus, bij 19° en een zwakke wind.


De stafkaarten.
15/1-2 Beveren (2018) - 15/5-6 Kontich (2018) - 15/7-8 Sint-Niklaas (2018). Behoorlijk, al ontbreekt een voetweg voorbij de Bazelse kreek. Op de digitale topomap viewer komt de weg wel voor. Wie de voorkeur geeft aan de kaarten van routeyou kan hier terecht.

Hoe we er geraakten.
We hebben het onszelf niet te moeilijk gemaakt, met de IC naar Dendermonde en de aansluitende S-trein naar Antwerpen. Voor de terugrit kunnen we bus 93 Antwerpen - Temse - Sint-Niklaas nemen. Van onze eindbestemming weg rijden en bovendien ook nog een aansluiting bus/tram verteren, zien we niet zitten. Sint-Niklaas duurt lang met de bus en dus passen we een trucje toe waar de apps compleet naast kijken: de bus tot Temse (Prinsenlaan) nemen en dan 7 minuten te voet tot het NMBS-station van Temse. Van Temse naar Halle kan via Sint-Niklaas of Mechelen.


Een beetje geschiedenis.
Voor de eerste bediening van Rupelmonde moeten we teruggaan naar het begin van de 20^ste eeuw, toen er een tramverbinding tot stand kwam tussen Antwerpen (Vlaams Hoofd - Linkeroever) en Hamme, en dat in verschillende schuifjes: Hamme - Temse (1904), Temse - Bazel (1906) en Bazel - Zwijndrecht (Vlaams Hoofd) (1908). Het deel Temse - Zwijndrecht werd geëlektrificeerd in 1931, voor Hamme - Temse was het wachten tot 1937. Maar zoals vrijwel overal was de elektrificatie geen beletsel om de reizigersdienst in 1959 op te heffen. Ik vond dit filmpje van tram H in volle glorie. Wat met de tram niet gelukt was, kon wel meteen met de bussen die de Rooseveltplaats als eindpunt kregen.
Vermoedelijk reden deze bussen al meteen met film H, al duurt het nog enkele jaren alvorens dat ook in het spoorboekje vermeld wordt.
In de jaren 1970 werd het traject uitgebreid naar Sint-Niklaas via Velle.
Met de basismobiliteit vinden we een gecombineerde tabel terug van niet minder dan 5 varianten:
93: Sint-Niklaas - Hoogkameren - Temse - Antwerpen
95: Sint-Niklaas - Velle - Temse - Antwerpen
97: Sint-Niklaas - Tielrode - Temse - Antwerpen
99: Hamme - Temse - Antwerpen
99S: Hamme - Temse - Antwerpen (sneldienst)

Ik schreef Antwerpen: voor de meeste "lijnen" betekende dat Van Eedenplein waar kon worden overgestapt op de tram; alleen de lijnen 99 en 99S bedienden de Rooseveltplaats.

Met de huidige basisbereikbaarheid is de toestand sterk "vereenvoudigd": alleen lijn 93 bedient nog Rupelmonde Kerk, samen met een lijn 931 die alleen in de ochtend- en de avondspits rijdt.

De verbinding.

 *Rupelmonde Kerk - ** Temse: Prinsenlaan

En wat we beleefden.
IC 3207 bestaat uit zijn voorziene 6 M7-rijtuigen maar niet in de aangekondigde volgorde. Wie weet is dat voor enkele reizigers geen excuus om met hun tweedeklasbiljet in eerste plaats te nemen. Voorbij Jette is dat geen probleem meer, want we blijven als enige reizigers op het bovendek achter. En dat andere probleem met een defecte trein in Bockstael is ook op tijd opgelost geraakt. De trein nadert spoor 7 in Dendermonde tergend traag, met 5 minuten vertraging (waarvan 3 al opgelopen voor Jette) tot gevolg. Zowat de helft van de uitstappende reizigers haast zich - zoals wij - naar perron 1 waar de S-trein naar Antwerpen-Berchem wacht. Wachten is wat veel gezegd, want de trein vertrekt onverbiddelijk stipt. Het is een bekend probleem sinds de afschaffing van de IC tussen Dendermonde en Sint-Niklaas en nu is alles nog rustig, met slechts een aantal overstappers. Na een lange rit in de S-trein arriveren we stipt in Melsele.

En zo kregen we ook de kans om wat treinen te fotograferen.

Ongetwijfeld de mooiste van de vier: ms 545 met IC 3031 De Panne - Antwerpen-Centraal. Het is altijd prettig als je de graffiti niet weg moet shoppen.

Voor de terugreis trakteren we onszelf in café Roots op een frisse pint. De bus van 15:26 heeft geen gps-gegevens en dus gaan we voor die van 15:42, ook al zal dat betekenen dat we niet tegen daluurtarief zullen kunnen reizen. Maar net voor de bus van 15:42 komt die van 15:26 er alsnog door. Het is een gelede Van Hool die bijna zeker tot de stelplaats Sint-Niklaas behoort. Ik zal nooit begrijpen waarom busliefhebbers zo graag nummerplaten willen kennen en zich nauwelijks bekommeren om de stelplaatsen van waaruit die bussen ingezet worden. Met de tracker van haltelink was dat nog op te zoeken, maar die is een lange doodstrijd verwikkeld. De bus van 15:26 laat een kwartier vertraging optekenen.

Dat komt er voor ons op neer dat we via Sint-Niklaas zullen reizen. Zeldzaam verschijnsel: drie treinen en drie controles! Voor de korte rit van Temse naar Sint-Niklaas hebben we een mr86 (Duikbril) en de rit met IC 3239 wordt uitgevoerd met hetzelfde rijtuigenstel als vanmorgen.

Nog dit: zowel de 3207 als de 3239 worden tussen Ruisbroek en Brussel-Zuid over lijn 96N geleid. Dat zou in principe wat sneller moeten gaan dan over de veel tragere 96A. Of dit een blijvertje is, zal de toekomst moeten uitmaken. Dat heb je zo met blijvertjes.

De treinlectuur.
Sophie DE BAERE, Les ailes collées.
Honoré deBALZAC, Vader Goriot.

Nu AdR zich heeft laten testen op cocaïne, zijn de opgelegde maatregelen bij De Lijn des te onbegrijpelijker. Hoe kunnen die uit een gezond functionerend brein komen?

Uitgedrukt.

Een beetje van alles is duivenstront. Krijg je wel eens als antwoord als je een eerdere vraag zelf hebt beantwoord met een beetje van alles.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

16.02.2026
Het ziet ernaaruit dat dit rubriekje op termijn verdwijnt. Je kunt namelijk niet klagen over iets dat er niet meer is. Vandaag werden de plannen bekend gemaakt voor de regio Halle. We hadden de bui natuurlijk al een tijdje zien hangen, maar de voorstellen zijn zo drastisch dat ze nauwelijks te geloven zijn.

22.02.2026     
Ik ben me aan het haasten met het opstellen van mijn nieuw gemeenterepertorium, omdat ik het klaar wil hebben voor ik de wijzigingen van juli MOET inbrengen. Blijkbaar ga ik daarbij nogal volhardend te werk, getuige deze boodschap: Oeps, even vertragen. Je hebt net iets te vaak geklikt of ververst. Onze website heeft even tijd nodig om bij te komen. Geen zorgen, dit lost zich meestal vanzelf op. Ja hoor, zelfs de website van De Lijn is niet echt performant…

26.02.2026
Terwijl we in Brussel-Zuid op onze aansluiting staan te wachten, horen we dat 3 treinen in een gehalveerde samenstelling rijden, allemaal treinen die normaal gezien met 2 vierledige stellen worden uitgevoerd. Ik heb al langer de indruk dat er iets fundamenteels fout loopt met de inzet van dit materiaal.

27.02.2026
Ik kom net 2 minuten te laat om de bus van 17:34 aan het AZ Sint-Maria in Halle te halen, maar veel verschil zou het toch niet uitmaken: de bus rijdt vandaag niet. Ik ga op zoek naar alternatieven, blijkbaar zo opvallend dat twee dames me aanspreken. Zij zijn niet op de hoogte van de afschaffing en schrikken toch wel als ik zeg dat de volgende bus pas over 3 kwartier (er is ondertussen al een kwartier voorbij) rijdt. Zelf zie ik wel een oplossing door enkele honderden meters te stappen naar de hoofdweg waar de R53 voorbijkomt, gelukkig met enkele minuten vertraging. Dat is de redding voor de vrouw die vandaag voor het eerst de bus neemt: zij moet naar Sint-Genesius-Rode. Ik geef haar de raad om de R53 te nemen tot Alsemberg, op een flinke boogscheut van Rode. Voor de tweede vrouw die duidelijk niet in staat is om ver en snel te stappen, is de oplossing bus 1 te nemen tot het station waar ze kan overstappen op de R55 die wel beperkt is tot Essenbeek. Maar dat is geen probleem: ze moet naar Sint-Rochus. Als ik in Essenbeek uitstap - met nog een wandeling van meer dan 20 minuten voor de boeg - blijft een meisje zitten, dat ongetwijfeld denkt op een bus R55 te zitten die het volledige traject rijdt. Niet dus, ze mag een half uurtje wachten aan een halte die nu niet meteen riant te noemen is. Binnenkort wordt er verder gesnoeid in de aangeboden diensten: de plaatselijke NVA-afdeling vindt dat de impact in Halle beperkt is en zal zich onthouden in de regioraad. Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog niet veel NVA'ers in de bus heb gezien. Voor hen zullen de gevolgen inderdaad beperkt zijn…

De wandeling.
We volgen vandaag een tweede traject van de Martinusroute, tussen Schoten en Antwerpen, en dat zou volledig samenlopen met de westelijke tak van GR12. En dus dachten we: twee vliegen in één klap, dat kan alleen maar een succes worden. Spijtig genoeg werd het misschien wel het meest nutteloze en vervelende stuk GR dat we in onze lange wandelcarrière hebben gevolgd. Natuurlijk werd een poging ondernomen om parkjes in Schoten en Merksem aaneen te rijgen, maar wat daar tussen ligt is van zeer slechte kwaliteit. Dankzij de parkjes - want meer zijn ze niet - scoren we toch nog een TWQ van 17%, maar het is tekenend dat de stukjes onverhard gemiddeld maar 287m lang zijn. En alsof dat nog niet voldoende reden was tot ergernis, werden we ook nog geconfronteerd met een zeer onvolledige bewegwijzering, die dringend aan controle toe is. Ik denk dat ik op wel 7 punten mapy.com heb geraadpleegd, dat gelukkig de route op voortreffelijke wijze weergaf. We hebben het raden naar hoe lang het al geleden is dat de bewegwijzering hier nog gecontroleerd is, maar de hiaten zijn van die aard dat ze allemaal niet door recent vandalisme te verklaren zijn. Spijtig, we quoteerden 5/20, omdat de parkjes toch nog af en toe voor wat wandelgenot konden zorgen. Ik heb voor maar één kaartje gezorgd.

Foto's.

Het weer.
Een eerste vroege lentedag, met temperaturen rond 20°, de eerste keer in hemdsmouwen dit jaar! Nauwelijks wolken en een weinig storende wind.


De stafkaarten.
15/3-4 Antwerpen (2018) - eigenlijk niet echt bruikbaar in het verstedelijkte milieu.

Hoe we er geraakten.
Schoten konden we bereiken met bus 61 en 62, beide vanaf het Rooseveltplein. Halle - Antwerpen was niet meer dan een klusje. Voor de terugrit stapten we bewust van het eindpunt (Het Steen) naar het Centraal Station.

Een beetje geschiedenis.
Over de spoorwegkathedraal die het Centraal station van Antwerpen nog altijd is, kun je voldoende vinden op het internet.

De verbinding.

* Antwerpen Roosevelt C4
** Schoten Kasteeldreef

En wat we beleefden.
We kwamen eigenlijk voor IC 1708, maar waren vroeg genoeg in Halle om IC 3408 te nemen. Het is niet bepaald onze favoriete trein omdat die echt vaak in een gehalveerde samenstelling rijdt, maar vandaag zijn 2 vierledige stellen present. Het vergroot de overstaptijd in Brussel-Zuid. De aangekondigde positie van eerste klas klopt niet.
IC 2008 brengt ons probleemloos naar Antwerpen-Centraal.

Het Rooseveltplein ligt dan wel een tiental minuten van het station, je wordt niet geconfronteerd met de doolhof waarin je terecht komt als je de tram wil nemen. Op perron C4 staat onze bus al klaar. Het is opvallend hoe de bus geleidelijk volloopt; de vele kinderwagens van allerlei slag vereenvoudigen er de zaak niet op, maar blijkbaar is het de gewone gang van zaken op deze lijn.

Voor de terugreis zullen we op het eerste gezicht geluk hebben: we zijn nog op tijd voor IC 4537 die uit Antwerpen-Centraal vertrekt om 15:54 en ons dus nog net toelaat om van het daluur te profiteren. Maar dat is zonder de defecte app van de NMBS gerekend: vijf pogingen onderneem ik om een biljet aan te kopen, maar telkens loopt het bij de betaling mis. De tbg - Nederlands onkundig - begrijpt het probleem en legt ons prompt een regularisering voor, natuurlijk zonder toeslag, maar wel tegen het spitstarief. Het verschil is niet onoverkomelijk (€3.60 voor ons tweeën); volgens haar bepaalt het moment waarop zij de biljetten uitreikt of we al dan niet van het daluur kunnen genieten.
Van Brussel-Noord naar Halle sporen we met S 8572 (eigenlijk een P-trein, vind ik, maar wie ben ik?). In Brussel-Centraal vertrekken we nog stipt, maar er wordt al voorspeld dat we met 3 minuten vertraging in Brussel-Zuid zullen aankomen. Dat klopt ook nog, al zullen we uiteindelijk met 6 minuten vertraging vertrekken en met 8 minuten in Halle aankomen.

Een telefoontje naar de klantendienst levert niet meer op dan een verwijzing naar de website om het teveel betaalde bedrag terug te vragen, maar ja, de FAQ's - wat een uitvinding - leveren geen oplossing voor het probleem. 's Anderendaags probeer ik het via whatsapp en ik krijg binnen de kortste keren een link naar de correcte pagina op de website - die ik anders nooit zou gevonden hebben! - en nog enkele tips om de aanvraag vlot te laten verwerken. Ik ben nu benieuwd wat de reactie zal zijn, al kan dat wel een tijdje duren…

De treinlectuur.
Koen PEETERS, Georges.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot

In het boek Genesis (18, 20-33) vind je het ontroerende verhaal van Abraham die er bij de Heer voor pleit om de stad Sodom niet te verwoesten als er nog vijftig rechtvaardigen te vinden zijn. En God geeft toe: als Ik er vijftig vind, zal ik de stad niet verwoesten. Maar Abraham is er niet gerust in, en verlaagt geleidelijk het aantal rechtvaardigen (naar 45, 40, 30, 20, 10).
Toegepast op De Lijn, stel dat we er geen acht per bus vinden, maar zeven, zes, vijf, vier... Maar AdRoofridder is natuurlijk God niet (al zal ze dat wel van zichzelf denken) en van de barmhartigheid die God betoont is ze zichtbaar vies en dus gaat ze onverbiddelijk door…

Uitgedrukt.

Met de leer uitgaan… De leer is hier uiteraard de ladder - de uitdrukking betekent zoveel als: op dieventocht gaan en de ladder moet natuurlijk dienen om binnen te breken.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Een van de jongste GR's in Vlaanderen is de Streek-GR Groene Gordel. De topogids vermeldt een eerste druk van 2024, maar dat is geschiedenisvervalsing: zijn we daar in de voorbije jaren niet al te vaak mee geconfronteerd? Zelf waren we nog min of meer betrokken bij de eerste uitgave van zo een 14-tal jaren geleden toen we vrij onverwachts maar graag mochten instaan voor de bewegwijzering van het deel Halle (Alsput) - Groenendaal. Maar ik vermoed dat er kort daarop een soort paleisrevolutie bij de GR Vlaams-Brabant heeft plaatsgevonden, want er verdwenen bekende namen en er kwamen onbekende nieuwe in de plaats. Zelf gaven we het na enkele jaren op: een piraat verknoeide ons zorgvuldige en bewust bescheiden werk in het Zoniënwoud maar meer nog verdween de hartelijkheid in de contacten met de Brabantse afdeling. Misschien staan we daardoor vandaag eerder kritisch tegenover het nieuwe traject - overigens is een flink stuk van het oorspronkelijke overeind gebleven. Tussen het station van Halle en dat van Groenendaal liggen er 20.620 km. De aanpassingen zouden verbeteringen moeten zijn (en dat zijn ze soms ook, in het Krabos annex Zavelput, in het gebruik van andere dreven in het Zoniënwoud). Maar soms vervangen nieuwigheden de oude toestand zonder echte verbetering: ik ken de streek vrij goed en ik zie zo waar men kansen voor een echte verbetering heeft laten liggen: het park in Rode is bijvoorbeeld verschrikkelijk, met zicht op appartementen en over brede stroken beton. Maar kom, het geheel voldoet zeker wel, getuige onze score van 16/20. De TWQ bedraagt 59% en dat is niet mis in de verkavelde rand. Uiteraard speelt het Zoniënwoud een niet te miskennen rol in score en TWQ.

Nog even dit: vermoedelijk tot eind maart 2026 mag je tegen het einde van de tocht de bewegwijzering niet volgen. Het is tekenend voor deze tijd dat de gpx wel aangepast is, de bewegwijzering ter plaatse niet. Nochtans is de regel nog altijd dat de bewegwijzering ter plaatse voorrang heeft… Dat ze niet altijd even logisch is, bewijst een foto van deze reeks. Dat is wel een extreem geval, maar op andere plaatsen lijkt het toch ook niet altijd eenduidig. Wij gingen vroeger op pad met verf en kwast en die enkele aanduidingen die we nog aantroffen - bijna allemaal in goede staat - waren ongetwijfeld van onze hand (of van de piraat in het bos…). Stickers hadden we mee als ondersteuning waar nodig. Tegenwoordig worden alleen nog stickers gebruikt: dat heeft heel wat nadelen: ze komen makkelijk los (tientallen hebben we er gezien onderweg met gekrulde zijvlakken, ze zijn gemakkelijk te saboteren en je kunt ze lang niet op alle materialen gebruiken. Dat laatste leidt ertoe dat de sticker te vroeg of te laat aangebracht wordt, bij gebrek aan deugdelijke ondergrond. Een streepje verf zou dat allemaal oplossen. En wij hebben de omleidingsroute gevolgd: zie kaart NGI en kaart routeyou.

En nog dit: toen de GR pas aangepast was, nam men met name in Halle de oude bewegwijzering niet weg. Ik meldde dat aan het secretariaat en kreeg te lezen dat men wachtte op beter weer. Nu, 2 jaar later, hangen de stickers nog altijd her en der in het Halse en dat is bijzonder verwarrend.

De Molenbeek, hier tussen Dworp en Alsemberg.

Een van de vele vijvers in Sint-Genesius-Rode.

Het weer.
Het begon somber met de zon die nog een laag cirrostratus weg moest warmen, maar plots werd het mooi: licht bewolkt, niet te fris (7°) maar wel met een matige oostenwind, die we er liever niet bij hadden gehad.


De stafkaarten.
31/5-6 Halle (2020) - 39/1-2 Tubize (2021) - Ukkel (2020)

Hoe we er geraakten.
Eigenlijk passeert de GR voor onze voordeur, maar we busten toch naar Halle om daar het vertrekpunt uit de topogids op te zoeken. Voor de terugrit waren er uiteraard de S-treinen tussen Ottignies en Brussel, met scherpe aansluitingen in Etterbeek.


Een beetje geschiedenis.
Alle informatie over het station van Groenendaal vind je hier. Ik zou er zelf niets aan kunnen toevoegen. Het is altijd al een indrukwekkend gebouw geweest dat men spijtig genoeg nog altijd laat verkommeren. En die aansluiting met de hippodroom van Groenendaal was 1 km lang en stond geboekstaafd als lijn 161B. De refertesnelheid was 40 km/u. Ik herinner me vooral de wissel waarmee van de lijn 161 afgetakt werd - in de bocht - en die waarschijnlijk niet echt geschikt was om tegen 130 km/u (de refertesnelheid van lijn 161) bereden te worden, want de schokken waren toch wel bedenkelijk.

De verbinding.

 *Essenbeek 's Hertogenbos

En wat we beleefden.
Dat het allemaal vierkant draait bij De Lijn wordt nog maar eens bewezen bij de heenrit. Haltelink, Buzz en de app van De Lijn geven dezelfde info: eerst op tijd, dan 2 minuten te laat en uiteindelijk zelfs 5 minuten te laat. We staan nog maar net aan de halte als de bus al aankomt: 7 minuten te vroeg en het busnummer geeft uitsluitsel: dit is niet de vorige bus, maar wel de bus die we voorzien hadden. Dat hij 7 minuten te vroeg rijdt is al erg genoeg - zie de berichtgeving in de kranten van de voorbije dagen - maar dat de informatie compleet fout is, is zo mogelijk nog erger.

De terugreis begint met een zoektocht naar de ingang van het station van Groenendaal. Op hgbtf is er net een stevige discussie aan de gang over de zin van toegangspoortjes in de stations, maar dat is hier niet nodig. Voor je de toegang gevonden hebt, is de drang tot het uithalen van allerlei streken al lang voorbij. Wij missen in elk geval ei zo na onze trein, die gelukkig met 1 minuut vertraging rijdt. We kunnen nog net instappen in het allerlaatste rijtuig van de trein die uit twee desiro's bestaat. Dat we helemaal achteraan zitten komt ons mogelijk nog slecht uit in Etterbeek, met de beklimming en de afdaling van 2 trappen en een krappe aansluiting in het verschiet. Als enige medereizigers in de eersteklasfdeling hebben we twee ouderen (zoals wij dus) en je ziet haar denken: "Wat komen die hier doen?" De rollen omgekeerd, oh ironie. De rit verloopt wel vlot en we komen tegelijk met de S-trein naar Geraardsbergen op perron 4 aan. Ook deze trein rijdt stipt en we komen zelfs iets te vroeg in Halle aan.

En het lot lijkt ons vandaag gunstig: we hadden ons al voorbereid op een dik half uur overstaptijd, maar plots komt er toch een R55 met een achttal minuten vertraging. Te allen tijde je ogen openhouden, één van de motto's van de OV-gebruiker. Dat is niet wat de buschauffeur doet, want die verslikt zich in een van de omleidingen die hier in de krokusvakantie welig tieren. Als hij 3 reizigers lost bij de halte Essenbeek Kasteelstraat zien we die op hun stappen terugkeren, in de richting van de ten onrechte overgeslagen halten. Hoe vaak loopt het eigenlijk verkeerd bij De Lijn met die omleidingen? En zouden die reizigers ook tevreden zijn over hun laatste rit? Want dat is natuurlijk de truc met die reizigersenquêtes: er wordt uitdrukkelijk gevraagd naar je ervaring met de laatste rit, maar die is veelal positief en als je dat dan waarheidsgetrouw invult, kom je natuurlijk aan hoge scores. Je zou een verschillend beeld krijgen als de vraag zou zijn: hoe dikwijls liep het in de voorbije maand fout. Maar je kunt van de busreizigers natuurlijk niet verwachten dat die alles noteren, zoals ik…

De treinlectuur.
Dorothy L.SAYERS, Clouds of witness. Uit 1926, met in de hoofdrol Lord Peter Wimsey, die zijn broer van de galg moet redden.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

80% van de reizigers van De Lijn is tevreden over hun (laatste) rit. Worden die gedrogeerd voor ze instappen? Of gaat er een heimelijke kracht uit van de ontwaarders… als die werken. Mooie complottheorie…

Uitgedrukt.

Bêter benejen as beklougd. Beter benijd dan beklaagd. 

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Het lijkt een prima initiatief als het Davidsfonds in 2013 een wandelbox uitgeeft met als titel De mooiste dorpen van toen - 40 landelijke bestemmingen met een verhaal. Zo komen wij vandaag in Duras terecht, deelgemeente van Sint-Truiden, voor ons een redelijk onbekend terrein. Twee kastelen, een watermolen, twee dreven: het volstaat allemaal niet om de wandeling op een aanvaardbaar niveau te krijgen; daar zijn de kilometers over beton echt te lang en te saai voor. De TWQ ligt duizelingwekkend diep met 4% van de 9.42 km lange wandeling. We kwamen met onze quotering niet verder dan 5/20. Die 4 % TWQ komt dan nog helemaal op het conto van een korte dreef die ook nog eens privé is, maar volgens het wandelplan worden wandelaars oogluikend toegelaten…

Kaart NGI en kaart routeyou.

Het kasteel van Duras.

Metsterenmolen.

Meer foto's.

Het weer.
Zwaar bewolkt, 8° en toch matige ZZO-wind. Maar het bleef - zoals beloofd - droog.


De stafkaarten.

33/1-2 Zoutleeuw (2018). Het gebruikte deel is vrij volledig.

Hoe we er geraakten.
Duras ligt op de buslijn Sint-Truiden - Hasselt en dan is het verleidelijk om uit Halle overstapvrij naar Hasselt te sporen, maar dat zou neerkomen op bijna een vol uur wachten op aansluiting in Hasselt. Dan is de verbinding via Sint-Truiden een stuk aantrekkelijker.


Een beetje geschiedenis.
Wie de kaart van de streek rond Sint-Truiden bekijkt, zal wel niet verbaasd staan als ik zeg dat Duras lange tijd verstoken is gebleven van enige vorm van OV, zeker als je ook nog de beschikbare spoor- en tramlijnen onder de loupe neemt. Enerzijds was er spoorlijn 23 (Tienen) - Drieslinter - Sint-Truiden - Tongeren - (Montzen), maar die liep van Zoutleeuw via Wilderen naar Sint-Truiden. Anderzijds was er ook een tramlijn Herk-de-Stad - Sint-Truiden (1913-1948) maar die liep via Gorsem en Duras viel dus andermaal uit de bus. Het is opvallend dat de vervangingsdiensten van zowel trein als tram vrij getrouw de oorspronkelijke tracés zouden volgen. En zo zou het een hele tijd duren voor vervangingslijn 22a Duras af en toe zou bedienen. In 1963 kreeg Duras een busverbinding met Sint-Truiden: tabel 1154 met lijn 5 en tabel 1155 met lijn 30. Nieuwerkerken gold veelal als overstapstation: vandaaruit liepen 2 routes naar Sint-Truiden. Om het onderscheid met de basislijn duidelijk te maken werd de variant via Duras later 5b genoemd; nog later werd een lijnnummer 30/2 ingevoerd om dezelfde reden.
Met de basismobiliteit kwam er ook nog een belbus en een bediening door 2 lijnen van het Truiense stadsnet! Tegenwoordig, met de basisbereikbaarheid, moet Duras het stellen met een gecadanceerde buslijn 30 Sint-Truiden - Hasselt en de flexbus Limburg-Zuid.

De verbinding.

En wat we beleefden.
Als je zo tegen het einde van de ochtendspits met maar 3 minuten in Brussel-Zuid aankomt, dan mag je van een succes spreken. En dan wenkt een geslaagde aansluiting met IC 3608 naar Genk. Die vertrekt precies op tijd in Brussel-Zuid, maar tot Brussel-Centraal is het twee keer aanschuiven - dat is echt wel al een tijdje geleden. Maar de 4 minuten vertraging die we daardoor oplopen hebben niet de neiging om tijdens de rest van het traject te groeien. Ook in Sint-Truiden wacht ons een ruime aansluiting. 't Buffet is een zalige plek om wat tijd door te brengen.

Onze bus heeft geen gps-gegevens en dus wordt het toch weer afwachten of hij komt. Het is een oeroude gelede uit 2006 en zonder enige twijfel stamt ook het interieur uit die tijd. Ongelooflijk dat De Lijn met dergelijke bussen moet blijven rondrijden; ik kan me perfect voorstellen dat AdR in Leuven het volautomatische busje inwijdt, maar deze bus zal ze nog wel nooit van binnen gezien hebben. De bekleding van de zitjes is verschoten, op het vieze af, en zelfs de zitjes zelf hebben door jarenlang gebruik een nog nooit geziene samengeplette vorm aangenomen. Maar hij rijdt nog, zelfs min of meer op tijd…

Overigens ziet de bus van de terugrit er nauwelijks beter uit, ook al is die 2 jaar jonger. Het interieur ziet er even afgeleefd uit. Maar de chauffeur is vriendelijk en de bus rijdt op tijd. Dat moet voor de OV-gebruiker volstaan; ook nog eens frisse, niet te oude bussen zouden van het goede te veel zijn. En een kleine oproep: ik vermoed dat beide bussen tot de stelplaats Sint-Truiden behoren; het zou prettig zijn mocht iemand dat kunnen bevestigen of verbeteren.

In Sint-Truiden komt de IC naar Blankenberge nog voor ons aan het perron, maar de trein blijft hier 5 minuten staan voor de kruising met de IC naar Genk. Het is toch ongelooflijk dat lijn 21 tussen Landen en Alken nog altijd enkelsporig is. De trein bestaat uit 4 rijtuigen i.p.v. 6. Dat zal voor ons geen probleem zijn en we kunnen maar hopen dat dat voor onze collega's voorbij Brussel ook het geval zal zijn. Om nog te zwijgen over de terugrit uit Blankenberge. Er loopt onmiskenbaar iets structureels fout met de treinen die uit 4 en 6 rijtuigen M7 bestaan en zo "konvooien" van 10 rijtuigen kunnen vormen, die dan op andere momenten weer opgesplitst kunnen worden in treinen met 4 en 6 rijtuigen. Al te vaak rijden treinen rond met 4 rijtuigen i.p.v. 6 (en omgekeerd). Maar zoals gezegd: tot Brussel-Noord is alles onder controle.
In Brussel-Noord wordt het al snel duidelijk dat er belangrijke storingen zijn; en inderdaad, in Munkzwalm en in Lillois zijn er vermoedelijke zelfmoorden (al noemt de NMBS dat zelfs geen persoonsongevallen meer) en de schermen kleuren roder dan goed is voor de pendelaar. Mogelijk ligt daar ook de oorzaak voor de zware bezetting van onze IC naar Binche die uit twee vierledige stellen bestaat. Binnen hoorbereik hoor ik alvast hoe een reiziger die naar Charleroi reist de tbg aanspreekt om na te kijken wanneer hij van La Louvière naar Marchienne-au-Pont kan en een dame heeft een biljet tot Braine-l'Alleud en wil in Halle bus 114 nemen. Knap gezien, ongetwijfeld! Onnodig te zeggen dat ook eerste klas zo goed als vol zit. Eigenlijk is het wat gek om eersteklasbiljetten te kopen: op stille momenten is het niet nodig en als het echt druk wordt, kun je toch met een tweedeklasbiljet in eerste gaan zitten. Maar we komen zo goed als op tijd in Halle aan en dus zijn we algauw weer alles vergeten…

De treinlectuur.
Patrick de BRUYNE, Hoog spel.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

Winterspelen kunnen niet meer zonder kunstsneeuw. Misschien Groenland eens proberen, zolang dat nog kan.

Uitgedrukt.

…ne slechtn 'alve frang is ouveral bekost… Een slechte halve frank is overal bekend. Betekent zoveel als: hij heeft een slechte reputatie.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
47 trajecten over GR12 hebben we er ondertussen op zitten en deze lange geschiedenis gaat terug tot 1976. Je zou dan denken dat we sommige stukken al zo goed als uit het hoofd moeten kennen, maar er zijn wel wat factoren die dat verhinderen: de lengte, oorspronkelijk Brussel - Moulin-Manteau, later uitgebreid tot Amsterdam - Parijs (maar wij hielden ons aan het Belgische gedeelte) en vooral de talrijke wijzigingen die in de loop der jaren, met elke nieuwe uitgave van de topogids, werden doorgevoerd. De recentste topogids dateert van 2023 en beslaat het deel Bergen-op-Zoom - Braine-le-Château, grensoverschrijdend dus, oei, en we zijn ondertussen in Deurne geraakt zodat we bijna 13 km verder in Ranst kunnen landen.
Van een GR die zichzelf toemeet dat ze van Amsterdam naar Parijs loopt, zou je een voortdurende hoge kwaliteit kunnen verwachten, maar dat is spijtig genoeg niet het geval. Toegegeven, het Rivierenhof is een aangenaam wandelpark, je loopt rond het Fort van Wommelgem over een mooi pad langs de "slotgracht", het natuurreservaat Zevenbergen garandeert wat verpozing tegen het einde aan en over het algemeen heeft men optimaal gebruik gemaakt van de vele voetwegen die o.a. Wommelgem nog koestert. Maar… die eerste dikke kilometer door Deurne is waardeloos, de voetwegen geraken niet los van de bebouwing en de doortochten van Wommelgem en Ranst zijn nu ook niet meteen topklasse. Toch bedraagt de TWQ 45%, wat erop wijst dat de ontwerpers toch wel hun best hebben gedaan om een bepaald GR-niveau te halen.
Toch een opmerking: de bewegwijzering is dringend aan een opfrisbeurt toe: in Deurne vonden we duidelijke lijmsporen van verwijderde (of losgekomen) stickers, die op andere plaatsen de zonnestralen slecht verteerd hebben. De geschilderde wegmarkeringen zien er vaak oud en versleten uit en de recentste (maar dus ook al oude) verfstrepen smeken om vernieuwing. Gelukkig zijn er onze kaarten (routeyou en NGI) om je op de goede weg te houden. En nog dit: in het Rivierenhof moet je bij het kasteel even een omwegje maken want daar zijn grootscheepse renovatiewerken aan de gang. Op de kaartjes (NGI of routeyou) staat de voorziene route maar de omlooproute is evident en nauwelijks langer.

Alle foto's vind je hier.

Het Rivierenhof, vlakbij Deurne: even verademen.

Het weer.
Prachtig wandelweer, zeker in het begin met nauwelijks wolken. De temperatuur lag rond 10° en de wind was matig, maar zeker niet storend.


De stafkaarten.
15/3-4 Antwerpen (2018) - 16/1-2 Zandhoven (2016). Bruikbaar, maar de wirwar aan wegjes (in het Rivierenhof) accentueert de beperking van de gebruikte schaal.

Hoe we er geraakten.
We hadden het vorige traject al bewust laten eindigen in Deurne, aan de tramhalte Deurne Van Overmeire, en dus beginnen we daar ook vandaag. De terugrit uit Ranst kan via Antwerpen-Berchem of Lier, maar de aansluitingen liggen beter in Berchem en dus kiezen we voor dat laatste.


Een beetje geschiedenis.
Ik behandelde de buslijn (en meer) al toen we in Broechem stapten:In 1889 verbond de tram Antwerpen met Broechem. Dat duurde tot 1958. In 1930 werd de lijn nog geëlektrificeerd en vijf jaar later doorgetrokken tot het centrum. In Jos NEYENS, De Buurtspoorwegen in de provincie Antwerpen lees ik dat in 1926 de eerste naoorlogse elektrificatie (Antwerpen - Wommelgem) er kwam, gevolgd door Wommelgem - Broechem op 13.02.1928. Lier werd elektrisch bereikt in 1930. De bediening met spoorauto's Oostmalle - Broechem werd stopgezet op 01.07.1950, tegelijk met de elektrische dienst tussen Broechem en Lier. Naast de gewone bronnen vond ik ook nog deze wikipediapagina over deze lijn.
Met het verdwijnen van de tram deed de bus zijn intrede: zo vonden we in het spoorboekje van 1960 een tabel 653 met een lijn Antwerpen - Broechem - Oostmalle/Lier. Vermoedelijk droeg die bus toen al het lijnnummer 42, maar het zou nog een tijd duren voor dat ook uit de dienstregelingen af te leiden was. Tabel 653 werd gaandeweg ingewikkelder, met drie lijnen 42 (Antwerpen - Zandhoven - Herentals), 42 doorgestreept (Antwerpen - Lier) en 42B (Antwerpen - Hove). Dat was allemaal nog vrij overzichtelijk, maar de basismobiliteit zorgde voor een kluwen aan schooldiensten, naast de basislijn 420, gekenmerkt door een lijnnummer dat begon met 42. Er kwam zelfs een belbus 945, maar die verdween op het moment dat in Antwerpen drastisch gesnoeid werd in het belbusaanbod.
Met de basisbereikbaarheid kwam lijn 42a met een resem schooldiensten. De meeste daarvan vonden hun oorsprong bij de realisatie van de basismobiliteit. En met de basisbereikbaarheid kwam ook de belbus terug, onder de vorm van een flexbus met heel wat halten in Broechem en ruime omgeving.

De verbinding.

 *Antwerpen Astrid Metro
** Deurne Van Overmeire
*** Ranst Gasthuisstraat
**** Berchem Station perron 1

En wat we beleefden.
IC 3207 rijdt via wat men vroeger de "ceinture" noemde tussen Vorst en Brussel-Zuid en dan krijg je een uitstekend zicht op de graffiti en de rijtuigen die eronder zitten. Zo valt hier een lange reeks M5-rijtuigen op en die gaan qua beschildering blijkbaar de weg op van de M4. Dan ziet de nieuwe dubbeldeks-TGV er wel fris uit, maar die staat dan ook in de steriele zone. IC 4508 bestaat uit 2 vierledige stellen; ik moet eerlijk zeggen dat ik met moeite (en met enige kennis van de opbouw van een mr75) eerste klas vind in stel 844 en blijkbaar ben ik niet de enige, want die zit voller dan normaal. Dat valt ook een groepje dames op dat eerst verkeerdelijk in eerste zit en vindt dat er erg veel volk in eerste reist. Maar vermoedelijk is er meer aan de hand. De dame aan de overzijde heeft geprobeerd om een eersteklassupplement te kopen, maar de tbg beweert dat hij een telefoontje gekregen heeft dat zegt dat de functie in de app niet werkt en dat ze soepel moeten zijn. (Nog soepeler?). We staan lang stil voor Mechelen, dat we 5 minuten later bereiken dan voorzien. En dat is ook het geval in Antwerpen-Centraal waar we verrassend op spoor 1 aankomen.

We hebben normaal gezien 12 minuten overstaptijd naar tram 5, maar eerdere ervaringen hebben ons geleerd dat dit lang niet zeker is. Nauwelijks zichtbare bordjes verwijzen naar de "metro", zonder verdere commentaar en voor we het goed en wel weten staan we opnieuw in een ondergrondse parking, die we herkennen van vorige slechte ervaringen. Uiteindelijk vinden we toch het perron waar we tram 5 naar Wijnegem moeten nemen. Onnodig te zeggen dat de voorziene tram van 10:19 ondertussen al gepasseerd is; de schade blijft wel beperkt tot 10 minuten, maar erger is het totale gebrek aan inlevingsvermogen in de geesten van de reizigers die hier niet elke dag de tram moeten nemen. Zou AdR eigenlijk zelf zonder uitgebreid escorte tot aan het perron geraken? En Schoubs? En gelijk welke werknemer van De Lijn?

Ook voor de terugrit loopt de aansluiting bus/trein bijna fout. De bus van lijn 42a pikt ons al met 4 minuten vertraging op en een diarree aan verkeerslichten zorgt er uiteindelijk voor dat we 7 minuten te laat aankomen bij de halte Berchem Station die onwaarschijnlijk ver van het station ligt. Van enige vorm van verkeerslichtenbeïnvloeding is er geen sprake: stel je voor dat die arme automobilisten zouden moeten constateren dat de bus wel en zij niet vlot(ter) vooruit kunnen.

We hebben ons er al bij neergelegd dat we de IC van 15:11 in het beste geval zullen zien rijden, maar we hebben geluk: de trein staat nog aan het perron, met open deuren. We moeten wel door een drietal rijtuigen naar eerste klas doorschuiven; we zijn al bijna in Mortsel-Oude-God als we ons kunnen installeren. De trein rijdt tamelijk stipt en dat geeft uitzicht op een goede aansluiting in Brussel-Noord. Die aansluiting wordt nog ruimer doordat IC 1937 met 5 minuten vertraging rijdt. De ironie wil dat deze trein om 16:02 moet vertrekken in plaats van om de vroegere 16:01; zou dit een van de wijzigingen zijn die het verkeer vanaf 2 februari vlotter moeten laten verlopen? Veel helpen doet het geenszins: in Brussel-Zuid komen we aan met 8 minuten…

De treinlectuur.

Nicci FRENCH, Wat te doen als iemand sterft?

Honoré de Balzac, Vader Goriot.

Ze zijn aan het tellen geslagen: plots moeten buslijnen beoordeeld worden op de gemiddelde bezetting per voertuig. In Halle steekt schoollijn 573 er met kop en schouders bovenuit. Dat is ook niet moeilijk: de bus rijdt 2 ritten per dag en zou idealiter telkens bomvol moeten zitten. Vaste gecadanceerde diensten die van ' s morgens vroeg tot 's avonds laat rijden halen met moeite de 8 reizigers per voertuig, want voor hen tellen de stille momenten wel. Kan iemand AdR en consoorten enig rekenkundig begrip bijbrengen?

Uitgedrukt.

't Is gebeurd. Eén bepaald quizmaster heeft er nog net geen geijkte uitdrukking van gemaakt. Maar wij kennen het vervolg wel: 't Es gebeud, 't pjêt ze gat oupengescheud. Het paard zijn gat is opengescheurd.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.