Archief

De wandeling die vandaag op het programma staat en die we met de ASELECT-functie in Excel gekozen hadden uit de ongeveer 8000 lusvormige wandelingen die ik ondertussen ter beschikking heb, heet Chefna en vertrekt eigenlijk uit Monthouet. Maar het onooglijke groepje huizen in dit gehucht van Stoumont is de TEC zelfs geen schooldienst waard, en dus moesten we voor een aanlooproute zorgen. Dat werd de wandeling Bois de la Sûreté, uit Stoumont dat naar TEC-normen zelfs op een erg behoorlijke busdienst kan rekenen. Op de kaart wordt dat een sierlijke, uitwaaiende acht, met het snijpunt midden in het bos dat zijn naam gaf aan de tweede tocht. Samen is dat ongeveer 16 km, en een groot deel van de tocht is het stevig bergop stappen. Thuis zal ik als maximum 29.8° optekenen, maar in dit deel van de Ardennen houdt men het op 23°, en dat is vele keren aangenamer dan die verzengende temperaturen die bij een goede zomer schijnen te horen. Bah!

Beide wandelingen lopen grotendeels door bebost gebied, al is hier en daar duchtig gekapt. Met een TWQ van 79% zit deze combinatie van lussen erg goed, en zo ervoeren we het ook. Het werd een tocht zonder uitschieters, maar van continu hoog niveau.

Foto's van de wandeling hier.

Fluxys heeft hier een gasleiding aangelegd, en dat resulteert in een vrijwel rechte, steile weg die tegen de helling oploopt.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3105 7:19 7:30 stipt (379)

Brussel-Zuid - Liège-Guillemins 506 7:57 9:00 +4 (1907 - 11829, op Oostende)

Liège-Guillemins - Aywaille 113 9:18 9:48 +1 (3015 - 11705, op Liers)

Aywaille - Stoumont [42a] 9:53 10:22 +2 (ab7601-47, Mercedes Citaro, Satracom)

Stoumont - Aywaille [42a] 15:16 15:44 +5 (ab7601-24, Mercedes Conecto, Satracom)

Aywaille - Liège-Guillemins 116 17:12 17:42 +1 (3010 - 11703, op Liers)

Liège-Guillemins - Brussel-Noord 540 18:00 18:54 stipt (1907 - 11817, op Oostende)

Brussel-Noord - Halle 3689 19:02 19:29 +2 (782)

De commentaar:

Het zal een beetje de dag van de treinbegeleiders worden. Zo krijgen we zelfs controle tussen Halle en Brussel-Zuid. Ik moet de jongeman bewonderen die nog de moed kan opbrengen om te controleren voorbij Halle - een unicum haast, maar in deze vakantietijd gaat dat natuurlijk vlotter dan anders. Als hij nu ook nog zou leren om zijn tang na elk traject aan te passen…

In Brussel-Zuid neemt vierledig stel 827 het spoor 14 in. Het verspreidt een ziekelijke chemisch-elektrische geur. Waarschijnlijk heeft het stel het in Brussel-Zuid zelf begeven. Het zal wel op eigen kracht richting Vorst rijden, maar dat kan niet verhinderen dat de voor spoor 14 geplande IR naar de Luchthaven en Mechelen naar spoor 15 verspoord wordt. Mijn spellingchecker onderstreept dat woord, maar ik zie eigenlijk niet goed in wat het bezwaar zou kunnen zijn tegen dit volgens de regels van de kunst gevormde woord. De IR rijdt in gehalveerde samenstelling. Op icfb werd inderdaad melding gemaakt van een probleem bij het koppelen in de Luchthaven de dag voordien. Dit zou nog wel eens het gevolg daarvan kunnen zijn. Dat komt ervan als je een 27 met de schroefkoppeling aan een stuurstandrijtuig M6 wil koppelen.

Bij het instappen is het wat uitkijken: twee TBG's stappen in het tweede eersteklasrijtuig in, en dus kiezen wij het eerste. Twee of meer TBG's zijn namelijk niet altijd een garantie op rust. Wat hen ten slotte tussen Zuid en Centraal toch in ons rijtuig brengt, weet ik niet. Wel is snel duidelijk dat ze de hele weg over alles en nog wat op vrij luide toon zullen praten. Toegegeven: een van beide loopt voorbij Brussel-Noord door een aantal rijtuigen en controleert ook. Maar na zijn terugkeer worden de gesprekken opnieuw opgenomen. Tenzij ze aan het bellen gaan: samen scoren ze zo een 6-tal gesprekjes tot Liège-Guillemins.

Maar belangrijk: de 506 rijdt vrij stipt, en de aansluiting met de IR naar Luxemburg blijft comfortabel ruim. Als je het succes van Plopsa-Coo zou afleiden van het aantal passagiers voor deze trein, dan lijkt het eerder op Flopsa-Coo. We krijgen meteen na Angleur al controle. De al wat oudere TBG bestudeert aandachtig onze railpass, maar hij stelt ons meteen gerust: er is niks aan de hand. Alleen heeft zijn collega (die van de 3266, alias 3105) een lijntje te laag geknipt. Met rode kogelpen wordt een pijl naar boven op onze railpass getekend. Of dit de TBG's vanavond zal overtuigen, is niet zeker. We zien wel. Zelf knipt hij altijd het correcte lijntje, sinds hij een bril heeft, toch.

Veel mag er niet verkeerd gaan met deze 113: als de TBG van daarnet in Poulseur op het perron een discussie aangaat met twee reizigsters over een al dan niet fout ingevulde pass, wordt het zelfs even angstig op de klok kijken. Maar uiteindelijk wordt het incidentje na 2 minuten afgesloten met de verzekering dat hij gentil is, want dat het de volgende keer anders zal aflopen. (Dat is natuurlijk niet waar, want de volgende keer zal een andere TBG precies hetzelfde zeggen…)

We halen zonder verdere problemen onze trein-busaansluiting. Lijn 42a rijdt al parallel met spoorlijn 42 sinds de jaren 1950, lang dus voor het gros van de halten en stations op deze lijn gesloten werd. Een vervangingslijn werd ze dus eigenlijk pas vanaf 1984, toen de veelal toeristische halten langs deze lijn geen enkele vorm van respijt kregen. Vooral Stoumont, met een station op meer dan 4 km van het centrum, kon profiteren van deze buslijn. Nog niet zo lang geleden werd de dienst op het beste beklante deel van de lijn (Comblain - Stoumont) nog versterkt, zodat je hier nu over een uurdienst (of ongeveer) beschikt. Eigenaardig voetnootje: het is toch godgeklaagd dat het gemakkelijker geworden is om gegevens over deze lijn op te snorren uit de jaren 1950 dan uit de eenentwintigste eeuw. Dat heeft alles te maken met de weerzin van de busmaatschappijen in dit land tegen dienstregelingenbundels met vaste geldigheidsperiode. Ik heb het om die reden zelf opgegeven om al die dingen bij te houden, maar eigenlijk zou men alle maatschappijen moeten verplichten de historische gegevens over hun dienstregelingen ter beschikking te stellen van onderzoekers. Met het internet zou dat een fluitje van een cent moeten zijn.

Voor de terugrit hadden we eigenlijk gemikt op de bus van 16:36, die onmiddellijk aansluiting geeft met IR 116, maar we hebben beide lussen tegen een aardig tempo gestapt, en dus zijn we nog op tijd aan de halte voor die van 15:16. Meteen merk je dat er van een perfecte uurdienst geen sprake is. Die vroegere bus heeft een dubbel voordeel: de aansluiting met de trein is nu een zekerheid en… de terrasjes in Aywaille wenken. Dat doen ook die drie rode zitjes in het station van Aywaille. Ik weet niet wat de NMBS tegen zitgelegenheid in zijn stations heeft, maar met een bankje van drie aan elk perron voorziet men hier echt het minimum minimorum. (Overigens zal onze voorziene bus perfect op tijd aan het station arriveren.)

De IR rijdt goed op tijd. Tijd om het in mijn ogen zowat enige nadeel aan I10-rijtuigen te noteren: op warme dagen als vandaag zou enige koeling best welkom zijn. Maar ja, ze stammen uit een tijd dat zelfs auto's met airco schaarse uitzonderingen waren.

De IC naar Oostende is naar verwachting wat drukker dan anders. Waar het vroeger luidde dat alle wegen naar Rome leiden, zien we vandaag weer de geseculariseerde variant van deze al te rooms klinkende uitdrukking: alle wegen leiden door eerste klas. Zowel in Liège als in Leuven zien we met stijgende verbazing al die reizigers die zich van voor naar achter en van achter naar voor in de trein begeven. Enige strategie bij het instappen is hen vreemd: een deur is een deur, alweer een variant op wat mijn vriend Dirk bij het snookeren placht te zeggen na alweer een fluke: een gat is een gat. En wat die twee grieten bezielt om bijna een vol uur op een broeierig platform eerste klas te blijven zitten, terwijl er achteraan nog enkele honderden zitplaatsen tweede klas beschikbaar zijn, is me ook een raadsel. Voordeel van die zwoelte: na een tijdje vallen ze vanzelf stil…

Blijft ons alleen nog een ritje van Brussel-Noord naar Halle. In Brussel-Centraal stappen vijf jongeren (twee van het vrouwelijke geslacht) in. "Je ne vais pas par là." Die là, dat is de niet eens zo volle tweede klas. Eerste klas wordt echt ingenomen: lawaai, koppen door de kleine raampjes van het gemoderniseerde stel, en dat gaat best met de voeten op de zitjes. De hel, kom. In Vorst-Zuid zien ze de TBG naar het einde van de trein stappen, en dat is het sein voor de vlucht: blijkbaar hebben ze ook geen biljetten, en even later blijft het vijftal achter op het perron, wachtend op de volgende trein. De TBG controleert even later onze biljetten en ik doe hem het hele verhaaltje. Het belangrijkste, vindt hij, is dat ze niet langer storen. Tot de volgende trein stopt in Vorst-Zuid waarschijnlijk.

Luckas Vandertaelen krijgt dezer dagen forse tegenwind binnen zijn eigen partij Groen, omdat hij het enkele keren heeft aangedurfd om het ergerlijke gedrag van allochtonen in het Brusselse aan de kaak te stellen. Zelf hebben Agalev en Groen me vele jaren rustige verkiezingen bezorgd zonder veel kopbrekens over wie mijn precieuze stemmetje nu wel moest krijgen, omdat ik er nu eenmaal van overtuigd was dat het de enige partij was die echt kon opkomen voor milieu en openbaar vervoer en meer van die dingen die ik leuk vond. Maar de Pataers e.a. brengen daar nu al enkele jaren verandering in. Ik heb lang genoeg en vaak genoeg aan allochtonen les gegeven om in eer en geweten te mogen zeggen dat je met die vriendelijke jongens en meisjes niet meer of niet minder problemen hebt dan met die van bij ons, maar je moet ook durven toegeven dat sommigen voor galg en rad opgroeien, net zoals sommigen van de onze. En dat je hun gedrag niet met de mantel der liefde moet bedekken.

Als we in Halle uitstappen, is de plaatselijke duatlon volop bezig. Dat betekent dat de busbediening van de stad Halle vanaf 17:00 zo goed als onmogelijk is geworden, omdat het busstation zelf middenin het actiegebeid ligt. Onze eigen halte wordt binnenkort weer voor ongeveer een maand gesloten. Het is minder dan een jaar geleden dat hetzelfde gebeurde. De werken die nu gepland staan, had men perfect verleden jaar tegelijk met die van toen kunnen uitvoeren. Steeds weer word je als busgebruiker met je neus op de waarheid gedrukt: je betekent niets, en trek je plan! Misschien moet het echte Groen daar maar eens verandering in proberen te brengen…

Lijn 42 heeft ook nog 3 P-treinen die de schrale twee-uurdienst aanvullen. Dit is de eerste:

ms 483 met P4016 Liers - Gouvy in Aywaille.

De Geul, die Göhl, la Gueule: hoe je hem ook wil noemen, het is ongetwijfeld een van de best bewaarde zijtakken van de Maas. Bij het NGI is een overzichtskaart van de Geuldalroute (en veel plaatselijke wandelingen) verschenen waarop je de loop van dit riviertje mooi kunt volgen. Wij deden het vandaag écht, en stapten een tweede traject, van Kelmis naar Gulpen. De bewegwijzering is verre van compleet, maar dat kan de pret niet bederven. We maalden er iets meer dan 23 km door, en bleven inderdaad bijna altijd in de onmiddellijke buurt van het rustig voortkabbelende riviertje. Uiteindelijk berekende ik een TWQ van 66 %: ik heb het twee keer nagerekend, en kwam telkens bij dezelfde eerder povere twee derde uit, maar wees gerust: je hebt de indruk dat het quotiënt rond de 95 % zweeft.

Het begint al in Kelmis, waar je na een kort stukje naast een weinig interessante hoofdweg, meteen de oude spoorwegbedding opzoekt van de lijn die van Kelmis naar Plombières liep. De streek heeft een erg boeiende spoorweggeschiedenis. De indrukwekkendste getuige is nog altijd het spoorwegviaduct van Moresnet. De oude bedding is gelukkig nog niet bedolven onder een brede en dikke betonlaag, maar brengt je door een echte oase van groen van uitgraving naar uitgraving.

Vanaf de Belgisch-Nederlandse grens begint dan een tocht waarvan ik het bestaan nooit vermoed had. Een zo goed als onafgebroken pad langs de Geul, vaak door de weiden. En we zijn niet de enigen: zoals het in de buurt van een drielandenpunt hoort, hoor je Nederlands, Duits en Frans. De koeien hopen hier af en toe waarschijnlijk net als ik op een regenachtige dag: dan zal het aantal bezoekers wel drastisch lager liggen. Zelf hou ik van regenachtige vrijdag- en zaterdagavonden in de zomer: dat tempert altijd het enthousiasme waarmee sommigen zich op de barbecue storten, enthousiasme dat dan later op de avond proporties aanneemt die niet meer door de beugel kunnen.

Eigenlijk moesten we achteraf vaststellen dat deze tocht door een toch wel heuvelend gebied van begin tot einde kon bekoren. Zo sterk dat we er op het einde flink dorst van gekregen hadden. Ik ken Nederland niet voldoende om er algemene uitspraken over te doen, maar in de tijd die we op dat terrasje in Gulpen op onze pint hebben moeten wachten, kun je in een Vlaams dorpscafé gerust een stuk in je kraag drinken. Gelukkig schuimde de tripel zoals het hoort.

Behoorlijk wat foto's deze keer van een lange en mooie tocht hier. Voor de spoorwegarcheologen zijn er deze keer enkele verrassende plaatjes.

Sippenaeken en de Geul

De Geul, wandelen en stoeien

De reuzenbalsemien was overal prominent aanwezig - prachtige immigrant.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3105 7:19 7:30 stipt (393)

Brussel-Zuid - Eupen 506 7:57 9:55 +1 (1907 - 11823, op Oostende)

Eupen - Kelmis [396] 10:06 10:25 stipt (ab7631-79, Mercedes Citaro LE, Sadar)

Gulpen - Vaals [50] 17:18 17:35 stipt (Veolia)

Vaals - Eupen [396] 18:03 18:46 +4 (ab7631-78, Mercedes Citaro LE, Sadar)

Eupen - Brussel-Noord 542 19:15 20:54 +5 (1908 - 11824, op Oostende)

Brussel-Noord - Halle 1592 21:19 21:37 +2 (196)

De commentaar:

Soms kan het verrassend snel gaan tussen Halle en Brussel-Zuid. Vandaag resulteert dat in een rijtijd van 7 ½ minuut. Maar het ziet ernaaruit dat de IR nu wel eens wat meer problemen zou kunnen krijgen, want op lijn 124 Charleroi - Brussel zijn er problemen door een defecte trein. En zoals het zusjes past, zal ook lijn 25 een flink deel van het leed op zich nemen. (Achteraf zal blijken dat het met deze 3105 nog mee zal vallen.)

Zelfs de 506 kan in deze vakantieperiode vrij goed op tijd rijden. In Brussel-Noord rijden we met 3 minuten vertraging buiten, maar dan gaat het stroef tot we in Diegem lijn 36N op kunnen. In Leuven komen we aan met 6 minuten, maar traditiegetrouw gaan daar twee minuutjes af bij vertrek. Vanaf Liège-Guillemins rijden we zelfs helemaal op tijd. Nu ja, op tijd, in Verviers-Centraal is een stilstand van 13 minuten voorzien, omdat er gewerkt wordt tussen Verviers en Welkenraedt. Maar dat staat keurig aangegeven op de NMBS-site en dus kun je dit niet als vertraging aanrekenen.

Zoals meestal met trek- en duwtreinen heb ik geen idee van het locnummer. Vroeger kon je bij het binnenrijden van Brussel-Noord nog een poging ondernemen om het nummer te lezen, maar sinds enige tijd heeft men een kastje ingeplant, net op die plek waar het nummer in al zijn glorie leesbaar zou moeten worden. Tot mijn verbazing zal in Eupen blijken dat het de splinternieuwe 1907 is die zich behoorlijk van haar taak gekweten heeft. Ondanks vertragingszones - zijn ze aan een opmars bezig? - in Leuven, voorbij Verviers en in Welkenraedt, komen we in Eupen aan met een onooglijk minuutje vertraging.

Op de site van de TEC heb ik gevonden dat wegwerkzaamheden in Eupen ook een invloed zullen hebben op de rit van lijn 396, die internationale buslijn, die destijds Malmedy met Vaals verbond. Nu blijft daar alleen het blijkbaar goed beklante deel Eupen - Vaals van over. Als ik het allemaal goed begrepen heb, dan zal de omlegging geen invloed hebben op ons deel van de rit. De bus komt inderdaad zo goed als op tijd aan rijden. Kelmis bereiken we zelfs nog iets vroeger dan voorzien.

Voor de terugreis heb ik even gespeeld met de idee om lijn 50 richting Maastricht te nemen, maar ik vermoed dat een reisweg met overstap in Vaals minstens even snel en alleszins goedkoper zal zijn.

In Gulpen vraag ik voor alle zekerheid maar even de weg naar het busstation: een erg handig ingericht pleintje, dat helemaal in functie lijkt te staan van onderlinge busaansluitingen. De bus komt stipt aan. Het is een erg comfortabele bus - type autocar. Samen met de kwartierdienst maakt dat van deze lijn een topper.

Vanaf Vaals bevinden we ons weer op vertrouwd terrein. Tussen Moresnet en Kelmis zitten we een tijdje achter een strokar. Dat werkt de chauffeur zichtbaar op de heupen. De manoeuvre waarmee hij voorbij de strokar (én een fietser of twee, én een wagen of twee) gaat, is niet helemaal zonder gevaar. Toch mooi wat die mannen riskeren om op tijd te blijven.

Tot hij in Kelmis de garage van de firma Sadar binnenrijdt: niet de stiptheid, wel het babbeltje lijkt hem te hebben aangezet tot roekeloos rijden. We verlaten Kelmis met 7 compleet overbodige minuten vertraging. In Eupen zullen er daar nog 4 van overblijven, want zelfs in de vooravond is de bus nog goed beklant.

In Eupen staat de IC naar Oostende al klaar. Deze keer is het de 1908 die het lange stel I11 naar Oostende zal slepen.

In Liège stapt een fietser met fiets in: vanmorgen werd een fietser in Liège nog verwezen naar de bagageafdeling, helemaal voorin. Deze zal zich waarschijnlijk ergens in de trein een plaatsje zoeken. We leven in een tijd waarin reglementen vooral niet nageleefd moeten worden. Dat wordt ook in de hand gewerkt door de inconsequente houding van handhavers. En leidt uiteindelijk vroeg of laat tot conflicten.

Tot Liège rijdt de trein probleemloos op tijd, maar in Ans komen we volledig tot stilstand. Een achteropkomende Thalys laat je nu eenmaal deemoedig voor, ook al kost dat ettelijke minuten vertraging. In Leuven blijken dat er zes te zijn, in Brussel-Noord noteer ik er vijf, nog net een statistiekvriendelijke vertraging.

Net voor ons hangt een I10. Zou dat de reden kunnen zijn waarom het toilet in de I11 bijna voortdurend bezet is? Door een eindeloze reeks zwartjes dan nog. Het lijkt trouwens echt wel de avond van de eigenaardige zwartjes. In Brussel-Noord snijdt er een ons de pas af, beladen met twee zware reistassen, die hij meteen tussen de banken van het tweeledige stel plaatst. Hij zal verdwijnen en pas na Brussel-Zuid opnieuw te voorschijn komen, zichzelf nog eens trakterend op twee flinke porties deodorant. Onder de armen, wel te verstaan. Ik wist dat Jappen 's morgens wel eens twintig minuten in het treintoilet konden verdwijnen voor een grondige wasbeurt, maar hij is duidelijk geen Aziaat, en het is nog avond ook.

Een andere reiziger heeft zich voorbij Brussel op het smalle platform tussen bagageafdeling een eersteklasafdeling op de grond laten zakken. In Halle vraagt hij: "Zal het lukken?", want hij zit toch wel in de weg, zo voor de uitstapdeur. - Ik antwoord dan maar: "Ik zal mijn best doen?" Ik zal nooit begrijpen waarom reizigers soms de meest gore hoekjes van een treinstel opzoeken, zeker als er nog (zit)plaats zat is. Maar het gebeurt wel vaker dat ik de mensen niet meer begrijp, eigenlijk zelfs constant. Die koeien, die de wandelaars langs de Geulroute nauwelijks een blik waardig achten, die begrijp ik dan weer wonderwel…

Ab7631-79 heeft ons net afgezet in Kelmis. De bus is splinternieuw. De nummerplaat is gemonteerd op een bord met verwijzing naar een garage in… Kobbegem (Asse).

's Avonds is het de beurt aan de al even nieuwe 7631-78.

En ook dit is een recent verschijnsel: een loc van reeks 19 op de IC Eupen - Oostende. Het is "onze" 542, die zich nog even koestert in de stilaan laagstaande zon.

Frank heeft ons nog net wat moed ingesproken: het wordt een redelijke dag met hier en daar een buitje. En dan moet je wat geluk hebben. Dreigende wolkenmassa's onderstrepen dat tijdens de wandeling, en als we thuiskomen, blijkt kort na de middag een korte maar hevige bui (met 8.4 l/m² neerslag, tegen een tempo van 84 l/m²/uur maximum en stevige rukwinden erbovenop) in het eigen Buizingen te hebben huisgehouden. Wij komen ervanaf met een flutbuitje, zo eentje dat al gedaan is tegen dat de paraplu's zijn opgediept en geopend. Aan het weer zal het vandaag dus niet liggen. Blijven nog wandeling en openbaar vervoer.

We volgen het Sniederspad, waarvan nog niet zo lang geleden een nieuwe topogids verschenen is, van Retie naar Postel, net geen 14 km lang. Om het kort te houden: dit is een erg degelijk stukje GR, met vlak na Retie al enkele mooie onverharde veldwegen, met een schitterende Gemeentelijke Visvijver De Watering, in de Goorsebossen, en een bijzonder aangenaam paadje langs de Colateur. De TWQ ligt dan ook hoog: 67 %, waarvan sommige wegen tot de echte topklasse behoren. We zagen op onze tocht o.a. kattenkruid, waterlelie, koeienoog, koninginnenkruid, dop - en andere heide, en veel maïs. Je vindt zelf wel wat niet in het rijtje van de favorieten van de wandelaar thuishoort.

En dat is twee!

Foto's van de wandeling vind je hier.

En geniet al even van deze:

De gemeentelijke visvijver De Watering.

De Colateur.

De verbinding:

Halle - Brussel-Zuid 3107 9:19 9:30 stipt (396)

Brussel-Zuid - Turnhout 3409 9:38 10:55 +2 (307)

Turnhout - Retie [470] 11:05 11:29 +2 (ab1110-60, Jonckheere Transit 2000, B&C)

Postel - Mol [937] 16:35 (ab1007-02, Mercedes Sprinter II, Kroon Reizen)

Mol - Herentals 3237 16:57 17:16 stipt (4136)

Herentals - Brussel-Noord 3438 17:22 18:13 +2 (368)

Brussel-Noord - Halle 1589 18:19 18:37 +1 (653)

De commentaar:

In een oogopslag merk je dat we niet alleen met het weer en met de tocht geluk hebben, maar ook met het openbaar vervoer.

Alleen de 3409 loopt even wat vertraging op tussen Brussel en Lier, waar we 6 minuten optekenen, nadat we eerst wat tijd verspelen in Brussel-Noord, waar onze trein verkeerdelijk als L-trein naar Antwerpen-Centraal aangeduid staat. Dan ken je het wel: instappende reizigers, de mededeling van de TBG, en het gros van de reizigers die even later opnieuw op het perron staan. Als we dan ook nog erg traag Mechelen in- en uitrijden, op tegenspoor gaan tot Y. Duffel en bovendien ook nog Lier binnenkruipen, dan lijkt het toch even spannend te worden. Maar tussen Lier en Herentals profiteren we nog van de ruime reserve n.a.v. de vernieuwingswerken op lijn 15, zodat we zo goed als op tijd het laatste eindje naar Turnhout kunnen aanvatten.

Dat we toch even ongerust zijn heeft alles te maken met de nieuwe toestand in Turnhout, waar al enkele jaren elk uur 2 treinen vertrekken i.p.v. één. Nu wordt de aankomende trein meestal op perron 2 binnengetrokken, terwijl de andere trein vertrekkensklaar staat op perron 1. Wie de situatie kent, zal ook het probleem snappen. We hebben dan wel 10 minuten aansluitingstijd, maar als onze trein pakweg met 6 minuten vertraging aankomt, dan is het best mogelijk dat je voor de gesloten overweg komt te staan (op weg naar het veel te kleine busstation) en dat je de bus toch nog ziet ontsnappen. Al moet gezegd dat ik de meeste buschauffeurs ijverig de groene cijfertjes van Aribus zie noteren.

Maar vandaag loopt alles naar wens, en even later zitten we in de bus die ons naar Retie zal brengen. Het is een wat afgeleefde Jonckheere met verschoten zitjes. Ik schuif geduldig aan achter een jongeman die een biljet koopt, met mijn vrouw in mijn kielzog. Een orka 65+ - euh okra, open, kristelijk, respectvol, actief - voor wie niet zo vaak kruiswoordraadsels invult: een orka is een zwaardwalvis - probeert voorbij mijn vrouw te raken, want hij heeft een abonnement. Hij zal zijn gratis pasje bedoelen. Gelukkig heeft vrouwlief bijna 40 jaar ervaring in de gezondheidszorg bij de lieve oudjes, en laat ze niet op haar kop zitten. Ze heeft ook een abonnement. Ongelooflijk hoe die generatie waarvan de meesten tot voor 10 jaar nog nooit een bus aan de binnenzijde gezien hadden, zich nu plots heer en meester waant omdat een kortzichtig politicus ooit die seniorenpas meende te moeten invoeren.

Voor de terugrit komen we niet onder de belbus uit. De belbus Retie - Dessel enz. doet sinds de vorige keer wél wat je van een respectabele belbus kunt verwachten: het station van Mol bedienen. De vorige keer moesten we nog overstappen in Retie of Dessel. Omdat de Antwerpse belbuscentrale op zondag niet functioneert, was ik er vanmorgen al vroeg bij. Ik had natuurlijk al eens gekeken op de website van De Lijn, en meende te mogen veronderstellen dat de belbus richting Mol rond 17:20 zou komen. Maar dat blijkt niet het geval. De operator stelt een bus voor om 16:35 en om 17:45. Dat blijken de uren richting Arendonk te zijn, maar wie ben ik om het beter te weten dan de overigens vriendelijke man aan de andere kant van de lijnlijn? Het wordt dus 16:35.

De bus staat er ruim op tijd: om 16:15. Zou het kunnen dat 16:20 toch het echte vertrekuur had moeten zijn? Ons niet gelaten: we drinken rustig onze Postel uit in Gasthof De Beiaard, waar we de bushalte in het vizier houden, en om 16:25 zijn we al op weg richting Mol. Het wordt een rustige rit met een vriendelijke, zwijgzame chauffeur. Dat staat in schril contrast met de mededeling in de bus: dat er alleen in- en uitgestapt mag worden aan haltepalen, en dat niet meer gewacht wordt op reizigers in vertraging, die gesommeerd worden vijf minuten te vroeg aan de halte te verschijnen. Dat heb je met belbussen: vaak dezelfde chauffeurs, vaak dezelfde reizigers - dan groeien er banden, in die mate dat je je soms wel eens een vreemde eend in de bijt voelt, als je merkt hoe gemoedelijk het er allemaal aan toe gaat.

In Mol koop ik een nieuwe reserve Railpassen. Die worden tot mijn verbazing afgedrukt op hetzelfde dunne papier als gewone biljetten. Was het niet net de bedoeling om de passen op karton af te drukken, zelfs als dat de installatie van twee printers inhield? Nu wordt zo een Railpass een vodje papier dat je maar best niet al te onachtzaam behandelt.

De terugreis verloopt zoals elke treinreis zou moeten verlopen: in Mol kunnen we al snel instappen in de 2 motorwagens uit Neerpelt. Even later worden 2 motorwagens uit Hasselt aangekoppeld. De trein is voorzien op een terugreis uit Antwerpen met veel dierentuinbezoekers.

In Herentals is er een vlotte overstap op hetzelfde perron 1. Twee breaks rijden naar Brussel. De rit verloopt vlekkeloos. Ondanks een vlugge controle na Herentals, worden we voorbij Mechelen nog eens gecontroleerd door een Ticket Control Team, twee TBG's geflankeerd door 2 politiemensen die er nog net niet in gevechtsuitrusting bij lopen. Mijn linkerzijde komt wat in opstand, maar ze wordt snel ter orde geroepen door mijn rechterzijde.

De CR naar Geraardsbergen telt 4 gemoderniseerde tweetjes. Het gebeurt niet zo vaak dat geen enkel bordeaux stel de gelederen komt versterken. En het zou wel eens snel helemaal afgelopen zijn, nu de Desiro's hier en daar in normale dienst opduiken. Hoewel, waar zaten ze vandaag? Op een leeg stel op weg van Brussel-Zuid naar Vorst zijn ze opvallend afwezig gebleven.

En zo zie je maar: we halen drie op drie vandaag: fijn weer, aangenaam stappen en kommerloos openbaar vervoer. Soms kan het leven simpel zijn.

In Retie kon ik de bus van de tegenrichting fotograferen. Tegenrichting betekent hier ook tegenlicht, en dan durft de zon wel eens opspelen.

Zoek de vaut!

En dat was ons belbusje. Het nummer is nog net te zien aan de linkerzijde: je leest 1007, maar het is wel degelijk 100702.

Zoals zoveel Ardense steden en gemeenten heeft ook Herbeumont een wandelkaart uitgegeven in samenwerking met het NGI. Deze kaart geeft een overzicht van wandelingen in Herbeumont zelf, en in Saint-Médard en Straimont. Wij gaan vandaag voor 2 wandelingen in Straimont: S2 (Le Bécet) en S3 (Chapelle - Pont de la Finge). De Bécet is een beekje dat we inderdaad heel even volgen, met de Chapelle wordt de Chapelle Notre Dame de Bon Secours bedoeld, die vanop een hoogte het dorp bewaakt. De Pont de la Finge is vermoedelijk het brugje over de Ruisseau de Neufchâteau. En meteen heb je zowat alle ingrediënten van deze beide wandelingen die samen een acht vormen, met het piepkleine centrum van Straimont uiteraard als snijpunt, zeg maar als vertrek-, aankomst- en middelpunt. Maar de hoofdrolspeler is zonder enige concurrentie de Vierre, die door het dorp stroomt, en die vandaag voor welgekomen afkoeling zorgt voor de plaatselijke jeugd en voor de jongeren van de vele jeugdkampen in deze prachtige omgeving.

Beide lussen zijn samen net geen 10 km lang. Met een TWQ van 37 % wordt hier niet echt hoog gescoord, maar toch hebben we volop genoten van Vierre en bossen, en van het erg mooie en rustige Straimont. Wie in onze voetsporen wil lopen, moet er wel rekening mee houden dat de wandelingen niet bewegwijzerd zijn. Een goede voorbereiding met de wandelkaart, of beter nog met de topografische kaarten 67/4 N (Grapfontaine) en 67/4 S (Suxy) dringt zich dan ook op. Wie een seintje geeft, kan het ptrf-bestand (voor gebruik met de dvd's van NGI-Lannoo) of het gdf-bestand krijgen.

Foto's van de wandeling vind je hier .

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 7512 6:57 7:09 +1 (2124 - 53501, op FSR)

Brussel-Zuid - Libramont 91 7:33 9:44 stipt (2001 - 61 85 1090 227, SBB)

Libramont - Florenville 5959  9:51 10:14 +1 (4182)

Florenville - Straimont [165c] 11:09 11:27 +3 (ab5632-46, Mercedes Citaro LE, Transports Penning)

Straimont - Libramont taxi!

Libramont - Brussel-Noord 2140 18:15 20:18 stipt (515)

Brussel-Noord - Halle 3142 20:21 20:41 stipt (901)

De commentaar:

Veel keuze hebben we niet vandaag: Straimont wordt bediend door lijnen 23 en 165c. Die eerste rijdt al helemaal niet tussen Neufchâteau en Suxy op vakantiedagen, en lijn 165c rijdt alleen op woensdag of donderdag, op een avondrit na die elke dag rijdt. Nu ja, dat valt nog te bezien.

Toen in 1984 het IC-IR-plan werd ingevoerd gebeurde dat (gelukkig) in overleg met de NMVB, dat alternatieven moest voorzien voor de sluitingen van lijnen en halten. Vermits tussen Bertrix en Florenville alle halten dicht gingen, moest hier een vervangende bus komen, en dat werd lijn 165c, die behalve voor Lacuisine - waarvan ook de treinhalte dicht bij de kern lag - voor een betere bediening van de dorpskernen kon zorgen dan de vaak erg ver gelegen spoorwegstations. Zo sneuvelde ook Straimont, al bleef het seinhuis nog tot 1995 in dienst. Destijds werd met veel poeha verkondigd dat de reiziger er ook qua frequenties op vooruit zou gaan, maar al snel bleek dat de buslijnen absoluut niet het succes kenden dat niemand er eigenlijk ook van verwacht had. Van de bruikbare dienstregelingen blijft na drastische inkrimpingen dan ook weinig of niets meer over. Tijdens de vakantie rijdt hier alleen nog op woensdag en donderdag een bus (marktdagen in Bertrix en Florenville) en eigenaardig genoeg heeft één vooravondrit de slachtpartij overleefd. Voor ons komt het er dus op aan de woensdagrit met de avondrit te combineren. Overigens, snapt iemand de zin van een rit die van maandag tot vrijdag van Florenville naar Bertrix rijdt, als er alleen op woensdag en donderdag ook voormiddagritten zijn geweest?

Het wordt dus een voor ons vrij klassieke treinverbinding en een toch wat ongewone busrit. Over de rit tussen Halle en Brussel-Zuid valt weinig te zeggen. Er lijkt meer volk op deze trein te zitten dan buiten de vakantieperiode. Misschien zorgt de P7572, die niet rijdt tijdens de vakantie, voor wat extra volk. Ook mogelijk: mensen schuiven wat met hun uren om de ergste namiddaghitte te ontlopen.

Ook de rit naar Libramont met de ons ondertussen bekende 91, die steevast als trein naar Basel aangekondigd wordt, maar die toch tot Chur rijdt, is rustig. Alleen vanaf La Hulpe zitten we achter de IR uit Binche aan, zodat we in Ottignies toch met 5 minuten vertraging vertrekken. Voordeel: de TBG heeft net iets meer tijd om een Engels oudje dat naar de Luchthaven moest een nieuwe dienstregeling en een rechtvaardiging als verdwaalde reiziger in de handen te duwen. Nadeel: van de terugrit zal door de vertraging weinig in huis komen, want die trein rijdt Ottignies al buiten op het moment dat wij aankomen. Gelukkig heeft de erg alerte TBG ook een latere verbinding opgezocht. (Ik vraag me trouwens af of hij zijn eigen trein gevonden zou hebben, want toen ik eergisteren nog even checkte, bleek de trein uit Brussel-Zuid van 7:33 niet te rijden. En voor wie dit nu meteen even zelf wil checken: vandaag staat hij er wel op!)

De vertraging smelt als sneeuw voor de zon, vooral tussen Namur en Ciney, en uiteindelijk zullen we stipt in Libramont aankomen.

Net voor Libramont wordt de aansluiting met de L-trein naar Bertrix - Florenville - Athus - Arlon omgeroepen. Even later kan de TBG van deze trein aan overstappende reizigers uitleggen dat ze helemaal niet hadden hoeven overstappen voor Arlon, en dat ze maar beter op de volgende IC kunnen wachten. Te veel informatie kan gevaarlijk zijn.

In mw 4182, die we nog kennen van vorige week functioneert de airco erg goed, al laat de echte zomerse hitte nog even op zich wachten. Bij aankomst in Florenville maken we nog mee hoe een gezin wreed uit elkaar gerukt wordt. Zoontjelief staat al op het perron als de deuren dichtgaan en de rest van het gezin op de trein worstelt met veel bagage. Gelukkig ziet de TBG nog net wat er te gebeuren staat. Mijn vrouw stelt het baasje gerust en de rest van het gezin kan langs de laatst overgebleven deur uitstappen. Hoe zal dat eigenlijk moeten als de nieuwe vertrekprocedure er komt?

In Florenville ligt een betonnen element klaar dat onder de sporen zal worden geschoven: een voetgangerstunnel die een eventuele sluiting van het station over enkele jaren wel erg makkelijk zal maken.

Wat ik vorige keer over Virton schreef, is ook hier van toepassing: aansluitingen tussen trein en bus zijn hier nauwelijks  te bespeuren (en dus ontbreekt ook Aribus), en het wordt bijna een vol uur wachten op de bus van lijn 165c. In dit geval zou je nog kunnen inroepen dat het om een marktbus gaat, en dat het belangrijker is om de reizigers een acceptabele winkeltijd in Florenville te bezorgen dan een goede aansluiting met de trein te verzekeren, maar ook andere bussen rijden alsof hier geen treinstation is. (Overigens hoeven wij maar één uur te wachten; de jongeman die om 10:42 de wachtzaal komt binnenstormen zal twee uur moeten wachten op de volgende trein.)

In de bus zit inderdaad een vijftal marktklanten. Tussen Lacuisine en Straimont liggen vooral bossen. Maar zelfs de oude treinhalte Les Épioux heeft hier een bushalte middenin het bos gekregen. In Straimont wordt de kermis opgesteld, en dus wordt het omrijden. De centrumhalte (Rue Marie-Thérèse) wordt bediend noch vervangen, en dus vraag ik de chauffeur, die ons zo maar ergens wil deponeren, om toch maar door te rijden tot de volgende halte, zodat we vanavond tenminste weten waar we opnieuw kunnen instappen. Van deze omleiding wordt geen gewag gemaakt in de perturbations op infotec.be, en later zal blijken dat ook TECxto, waar je voor elke lijn per sms kunt opvragen of er storingen zijn, doodleuk aan deze omlegging voorbij gaat. We zullen trouwens merken dat aan de halte zelf niets op een afschaffing wijst, al kun je je moeilijk voorstellen dat een bus zich hier tussen de kramen doorwroet. Maar ondanks de administratieve tekortkomingen waaraan de TEC-Luxemburg zich hier eens te meer bezondigt, zijn we er vrij gerust in voor vanavond. Mocht het dezelfde chauffeur zijn, dan zal ze zelfs weten dat we er staan.

Op naar de halte Straimont Rue du Château d'Eau dus, waar we in de voormiddag uitgestapt zijn. De wandelingen waren samen net iets te kort om de lange tijd tussen beide bussen te vullen, maar op deze warme zomerdag is een verlengde rustpauze langs de Vierre meegenomen. We kunnen ons dus ook permitteren om ruim op tijd aan de halte te staan. Om een lang verhaal kort te maken: de bus zal niet komen. Defect? Ongeval? Veel waarschijnlijker is het dat de buschauffeur zich onverwacht ook met de omlegging wegens de kermis geconfronteerd heeft gezien, en dat die dus de bediening van Straimont heeft overgeslagen. En daar sta je dan, in de driehoek Bertrix - Libramont - Florenville.

Als de bus er na twintig minuten nog altijd niet is, besluiten we maar om een taxi te bellen. Ik heb in de loop van de jaren een vrij aanzienlijke lijst van taxibedrijfjes genoteerd, en kan terecht in Florenville, Bertrix of Libramont. Ik schat dat Libramont niet zo veel verder van Straimont ligt dan Bertrix, en dus lijkt de handigste oplossing in een taxirit Straimont - Libramont te bestaan. De chauffeur pikt ons opvallend snel op, maar ik schat de kans dat we nog de IC 90 van 17:49 eerder klein in. We rijden via Neufchâteau en de Foire Agricole van Libramont, en komen inderdaad een vijftal minuten te laat in Libramont aan, na een rit van 50 EURO. Opvallend detail: de chauffeur vraagt ons of we richting Brussel moeten, en we krijgen tijdens de rit treininfo die de vergelijking met wat je tijdens een treinrit verneemt glansrijk kan doorstaan. Zo weten we bij aankomst dat de directe trein naar Brussel vertrokken is, maar dat de volgende trein er al om 18:15 is, en dat ook die op tijd rijdt. Het is natuurlijk alleen maar de informatie van Railtime die doorgespeeld wordt, maar het is toch wel een attente service.

Niet de snelle 90 dus, waar we zo op gerekend hadden, maar nog maar eens een gewone IC met die immense reeks stilstanden. Na Marloie zoeken twee mannen de TBG op. Eén van hen heeft een zak met wandelschoenen en meer van die dingen op het perron achtergelaten. Die zou hen eigenlijk achterna moeten komen naar Sint-Niklaas, maar ze vinden het goed als men de zak in het loket bewaart tot volgende week: ze stappen elke woensdag en dan pikken ze de schoenen wel op. We zullen wel nooit weten hoe dit afloopt, maar uit het telefoontje van de TBG met Marloie kan ik afleiden dat het niet eens onwaarschijnlijk is dat alles in orde komt.

We rijden toch met vijf minuten vertraging, en het duurt tot Brussel-Luxemburg tot die volledig opgeslorpt is. In Ottignies staat een 35-tal Walibisten te wachten. Die kunnen moeiteloos in de voor de rest niet zo drukke trein, maar toch nestelt een zestal jongeren zich na wat aarzelen in de eersteklasafdeling. De TBG, die voordien nochtans erg actief was, zit in zijn hok. Pas tussen Brussel-Luxemburg en Brussel-Schuman verschijnt hij opnieuw; hij gaat voor het korte ritje zelfs zitten. Ik werp hem een vernietigende blik toe, want de sfeer is ondertussen erg uitgelaten geworden, met wat muziek als toetje. Na Brussel-Schuman stapt hij toch aarzelend naar het zestal toe, en die rollen hun matten op. Wat vroeger had echt wel gemogen.

In Brussel-Noord hebben we 3 minuten voor een supersnelle aansluiting met de IR Ath - Geraardsbergen. Dat die op dit moment van de dag uit een duikbril bestaat, moeten we er maar bij nemen. Als we met de 90 gekomen waren, zouden we in Brussel-Luxemburg ook op een duikbril naar Halle zijn overgestapt. Voor één keer zitten we niet achter de CR naar Geraardsbergen - die rijdt met vertraging. Onderweg krijgen we de bevestiging dat deze stellen rommel zijn: zelfs op deze goed onderhouden spoorlijn 96 schudt het ding dat het een lieve lust is, en ik denk onwillekeurig terug aan de vele ritten met M1-rijtuigen die ongeveer hetzelfde rijgedrag vertoonden.

En zo komen we een klein half uur later dan voorzien in onze thuisbasis aan. De TEC heeft ons voor het eerst echt in de steek gelaten (klacht volgt): een desillusie rijker, en vijftig euro armer. En dan ook nog een rit in de 90 aan onze neus voorbij zien gaan…

Mw4184 verzekert hier de L-trein 5981 Arlon - Virton - Libramont in het frisse station van Florenville.

Op 7 augustus kreeg ik al een brief van de TEC. Mijn vraag is overgemaakt aan de betrokken dienst, die met een onderzoek belast is. Opvallend: alhoewel ik mijn klacht ingediend had in Namur, komt het antwoord al uit Libramont.

We stappen vandaag de Jordaanwandeling die we vonden in een brochure van Natuurreservaten Oost-Brabant Afdeling Velpe-Mene uit 1996. De wandeling heeft nog niets van haar pracht of haar kracht ingeboet, maar daar zou nu wel eens snel verandering kunnen in komen, nu de streek weldra geteisterd zal worden door een ruilverkaveling. Nu zijn ook de inzichten van de Grote Verkavelaars ondertussen wel wat geëvolueerd, en ruilverkavelingen zijn al lang niet meer de door duistere krachten opgelegde kaalslagen van de jaren 1960 en 1970, maar het is toch altijd weer het hart vasthouden, want verwoestingen staan onvermijdelijk op het programma, ter ere van de goden van de Landbouw die al lang niet meer Saturnus of Demeter heten, maar John Deere en andere Fords.

Zelfs vandaag bedraagt de TWQ niet meer dan 47 %, maar achteraf heb je de indruk dat het meer geweest is. De bijna 11 km lange wandeling voert ons essentieel door de valleien van de Jordaan- en de Molenbeek, en vanaf Hoksem gaat het ook even de hoogte in, wat een ruimere kijk over de beekvallei mogelijk maakt. Je stapt hier door een streek waar de landbouw alom aanwezig is (geweest). Dat merk je aan de vele boerderijen van allerlei klasse, waarvan een niet onaanzienlijk deel na restauratie een compleet andere bestemming heeft gekregen. En uiteraard wuiven de korenaren - koren, dat is net iets te poëtisch, want het gaat voornamelijk om tarwe - in de hitte van deze mooie zomerdag. Toch ligt de nadruk op de natuur, en we konden vandaag volop ons hart ophalen aan valeriaan, moerasspirea, boerenwormkruid, moesdistel en vooral de alomtegenwoordige wilde marjolein. En zeggen dat je in de winkel al snel enkele euro's kwijt bent voor een potje snel duf ruikende kruiden, waarvan hier grote hoeveelheden gewoon gratis en vers te plukken vallen.

Enkele foto's van het nochtans mooie pad vind je hier.

Oude molen op de Molenbeek, zoals wel meer gebouwen hier in de streek prachtig en respectvol gerestaureerd.

De Carolushoeve, een van de vele op ons pad.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3910 11:09 11:19 +1 (818)

Brussel-Zuid - Tienen 1710 11:31 12:10 +2 (2152 - 58064, op Liers)

Tienen - Willebringen belbus 713 met bus van De Bezembinder, nummerplaats 373-BUR

Willebringen - Honsem [381] 16:57 17:01 -4 (ab3306-82, Mercedes Citaro, Hageland)

Honsem - Leuven [6] 17:15 17:56 +4 (VDL-Jonckheere Transit 2000, Tienen?)

Leuven - Brussel-Noord 1739 18:03 18:20 +1 (2119, 58065, op Liers)

Brussel-Noord - Halle 3939 18:32 18:51 +2 (818)

De commentaar:

Het is al een tijdje geleden dat we nog eens met een vierledig stel mee mochten, maar vandaag lukt het nog eens. Een tiener is op stap met moeder, nu met, hij heeft zich veilig teruggetrokken achter de oortjes van een i-pad die weer eens veel te veel lawaai doorlaten. Dun gespoelde restklanken van muziek die op zich al niet veel om het lijf heeft - gelukkig is het nog lekker lawaaierig in een vierledig stel, zodat dit alleen stoort bij stilstand of bij erg traag rijden. En dat gebeurt ook op zo een zonnige voormiddag als vandaag. De TB doet bovendien alles strikt volgens het boekje, zodat we uiteindelijk toch nog dat ene minuutje vertraging oplopen.

In Brussel-Zuid staan enkele perrons verder twee Desiro's met 12 minuten vertraging. Als ik goed gekeken heb, moeten ze naar de Luchthaven.

Van Brussel naar Tienen nemen we de IC naar Liège-Guillemins, voorlopig nog uit Quiévrain. Het is een van die lange stellen die absoluut nodig zijn tijdens de spits, maar dan op het zwakke deel tussen Saint-Ghislain en Quiévrain al te vaak het slachtoffer worden van vandalisme. In plaats van het vandalisme aan te pakken geeft onze samenleving er de voorkeur aan om zichzelf aan te passen, en dus wordt de lange trein binnenkort vervangen door een overzichtelijk tweeledig stel.

Het stel is zo lang dat alleen de eerste helft (zes rijtuigen) toegankelijk zou moeten zijn voor de reizigers. Dat leidt onvermijdelijk tot verlengde stilstanden in de stations van de NZV omdat de meeste reizigers uiteraard aan het gesloten deel staan te wachten. Maar het valt allemaal nog mee. In Leuven geldt een snelheidsbeperking tot 60 km per uur, en zo komen we uiteindelijk toch nog met 2 minuten vertraging in Tienen aan.

De TBG is duidelijk Franstalig, maar toch spreekt ze Ans uit als [ã], zoals de Grotten van Han, die door onze leerlingen dan weer als de Grotten van 'An uitgesproken werden, maar dat was omdat hun lerares An heette.

Het is dus 12:12 als we in de Suikerstad landen, en dat is ruimschoots op tijd voor een belbus die ons om 13:00 komt oppikken. Maar als we de belbus nemen, voorzien we waar mogelijk een wat ruimere reserve, en dat biedt ons de kans om de boterhammetjes aan te spreken (Hallo, Bo!) en een koffie te drinken in het stationsbuffet, een van de laatste echte. Maar dat is buiten de waard (van het buffet) gerekend. Het buffet is sinds 21 juli dicht en dat lijkt akelig definitief te zijn. Heb ik niet eens ergens iets gelezen over de modernisering van het Tiense stationsgebouw? Over enkele maanden zal ook hier wel weer een Panos uit de grond rijzen.

Om 12:50 staat er al een busje te wachten, maar dat is duidelijk geen busje dat voor De Lijn rijdt. Het is net aan komen rijden met een chauffeur die de bestuurder van de echte belbus zal aflossen. We moeten naar Willebringen en dat is ver tegen het eind aan van de lange lus die de belbus hier ten zuiden van Tienen maakt: we nemen volk op in Bost, Goetsenhoven en Meldert. De bus zet ons 7 minuten vroeger dan voorzien in Willebringen af, langs een rit over flinke stukken kassei die het uiterste vergen van onze vering (en van die van de bus).

Voor de terugrit zouden we net zo goed opnieuw de belbus kunnen oproepen, maar we proberen het anders. In de avondspits wordt Willebringen namelijk bediend door 3 bussen van lijn 381, en die geven aan de halte Honsem Kapel aansluiting met de uitgebreide Leuvense stadslijn 6. We nemen de 381 van 16:57, die een fractie te vroeg komt - dat heb je met lege bussen. De afstaphalte Honsem Kapel is er een waarvan je het bestaan niet meer zou vermoeden: je staat meteen tussen het gras (en de netels). De halte van lijn 6 is nauwelijks beter onderhouden: het betonnen bushokje is vuil, en gaat gebukt onder een dikke laag klimop die voor guirlandes zorgt, die het betreden ervan iets feestelijks geven. De haltepaal met info staat dan weer tussen de valeriaan en de puntwederik: de gemeente Boutersem en De Lijn, samen voor meer groen. Ik weet dat lijn 6 een erg strakke dienstregeling heeft: de bus rijdt al met 3 minuten vertraging als we instappen, en op een bepaald moment groeit de vertraging tot 6 minuten. Eigenaardig genoeg is het precies in de Leuvense smalle straatjes dat de vertraging opnieuw wat terugloopt, zodat we toch nog op tijd in Leuven aankomen voor onze voorziene aansluiting met de IC naar Quiévrain. Dubbele pech: die vertrekt van spoor 2, en het eersteklasrijtuig hangt helemaal achteraan. Als we instappen, voelen we meteen waarom het een goed idee was geweest om bij de modernisering ook enige airco te voorzien, maar de rit verloopt stipt, dus waarom zouden we klagen nu we nog eens in een M4 zitten die we meer dan 30 jaar enthousiast onthaalden.

Van Brussel-Noord naar Halle zitten we in hetzelfde vierledige stel als vanmorgen. Even denken we dat er een minibar meerijdt: een pronte dame brengt twee blikjes Jupiler bij een reiziger die ze ongetwijfeld kent, en ze spreekt zelfs ons aan, al is het niet om te vragen of we iets wensen te gebruiken. Maar ze vindt dat we er een goeie dag uitgekozen hebben om te gaan stappen. De Minibar, waar je wel eens wil van dromen op een warme dag als vandaag, zal echter wel voor altijd van de Belgische sporen verdwenen zijn. 

Om er echt een mooi verhaaltje van te kunnen maken, zou ik moeten kunnen beginnen met: de tekentjes die we vandaag volgen, intrigeerden ons als enkele tientallen jaren, en het was slechts het toeval dat ons uiteindelijk op het pad zette van de Gaume Buissonnière. Maar het is iets ingewikkelder dan dat, want de oorspronkelijke oranje driehoekjes met de drie witte vinkjes erin zijn ondertussen vervangen door blauw-witte zelfklevers, die de taak van de baliseurs vele keren eenvoudiger hebben gemaakt. Dat van het toeval is wel waar. Ik weet niet meer precies welke plaatselijke wandeling in welk dorp we aan het volgen waren, maar een jogger hield ons staande en begon meteen de hele uitleg. Hoe hij de Gaume Buissonnière gebruikte als voorbereiding op een of andere marathon, naar welke tekentjes we moesten uitkijken, en waar we de nodige documentatie konden vinden. En vandaag doen we dus onze tweede etappe, van Grandcourt naar Lamorteau. Voor alle duidelijkheid: toen we op 27 maart 2012 ook al in Grandcourt aankwamen, volgden we een ander langeafstandswandelpad, namelijk de geel-wit bewegwijzerde Gaumeroute. Onze tocht van vandaag ligt in het verlengde van de tocht van Aubange naar Grandcourt van 14 augustus 2009.

Van het mooie Grandcourt, naar het nog veel mooiere Torgny, naar het niet eens zo tegenvallende Lamorteau, met een flinke strook loofbos tussen Grandcourt en Torgny: hét visitekaartje van deze streek. We stappen iets van een 16 kilometer, voor 54 % over trage (bos)wegen, en voelen de soms venijnige cuesta's in de kuiten. Maar geen gejammer: de bossen hebben hier net dat ietsje meer (lucht en licht) en buiten het bos bekoren de vergezichten. Torgny is zonder meer uitzonderlijk, en daar legt men ter plaatse maar al te graag de nadruk op. Een microklimaat overheerst in dit meest zuiderse dorp van België, en als we achteraf de bevindingen van het thuisfront vergelijk met de onze, dan genoten wij inderdaad van beter en mooier zomerweer.

Alle foto's van de wandeling vind je hier.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3905 6:09 6:19 +2 (1827 - 61007, op Châtelet)

Brussel-Zuid - Arlon 2106 6:33 9:17 +1 (1352 - 61011, op Brussel-Zuid)

Arlon - Grandcourt [167a] 9:27 10:34 +3 (ab5632-05, Mercedes O.405, Transports Penning)

Lamorteau - Virton [155a] 17:17 17:34 -4 (ab5621-51, Mercedes Integro, Les Rapides de la Meuse)

Virton - Libramont 5989 18:25 19:06 +1 (4182)

Libramont - Brussel-Noord 2141 19:17 21:18 stipt (1352 - 61011, op Brussel-Zuid)

Brussel-Noord - Halle 3143 21:21 21:41 +2 (375)

De commentaar:

Ongelooflijk toch, hoe lang je voor één verplaatsing in België onderweg kunt zijn. Ik durf niet eens na te kijken hoe ver we in Duitsland, Frankrijk of zelfs Engeland door zouden kunnen dringen, met de hogesnelheidstreinen die ons dan ter beschikking zouden staan, maar de Gaume is alleen voor de diehards die we zijn te doen. Toegegeven, Grandcourt en Lamorteau zijn nu niet bepaald wereldsteden.

Om de 16 km lange tocht mogelijk te maken als dagreis, is het dus vroeg vertrekken geblazen. En zelfs dan komen we voor ons doen vrij laat terug.

Ik ben vooral benieuwd of de 2106 ook in deze vakantieperiode uit hetzelfde heterogene stel rijtuigen zal bestaan, en dat is inderdaad het geval. Meteen weet ik dat de kans groot is dat we ook voor de terugreis in hetzelfde stel zullen zitten. Veel valt er over de heenreis per trein niet te vertellen. In Brussel-Zuid verschijnt op de display van de stilaan bekende M6 61011 "Ce train s'arrête à Luxembourg". Ofwel zitten we dus in een superdirecte trein Brussel-Zuid - Luxemburg, ofwel waant het rijtuig zich al in Arlon. Voorbij Brussel zal de aanduiding verdwijnen - grondig, want er komt ook geen correcte informatie. De reis lijkt in deze vakantieperiode net iets minder door snelheidsbeperkingen geteisterd te worden, en o.a. die in Haversin behoort tot het verleden. Binnenkort kan de overweg hier verdwijnen. De rit verloopt van begin tot eind erg stipt: minder treinen, en vooral: minder passagiers, het is de zegen van de vakantieperiode, zeker op dit vroege uur, nu de jeugdgroepen nog aan het uitslapen zijn.

Van Arlon naar Grandcourt kan het niet zo frequent: de variant langs Grandcourt is een schaars gegeven. Tot Athus is deze bus behoorlijk druk. Maar voorbij Aubange zitten we nog net niet alleen op de bus, en in Grandcourt kunnen we een chauffeur uitwuiven met een voor de rest lege bus.

Knap observator, trouwens! En plichtbewust. Aan de halte Weyler Grand-Route stopt hij, zonder dat het belletje hem daartoe genoopt heeft. Hij draait zich om, en vraagt zich hardop af waar hij nu zit. Blijkt dat een jonge klant een ticketje tot Weyler heeft gevraagd, maar eigenlijk naar Differt Cora N81 moet. Met 58 eurocent extra en een doordringende, veelzeggende blik, komt de jonge grijsrijder er van af.

Aanvankelijk rijdt de bus al heel snel met 10 minuten vertraging, maar bij aankomst is die geslonken tot een drietal minuten. 

Voor de terugrit maken we gebruik van lijn 155a. De NMBS hield het hier - wat de reizigers betreft - al in de jaren 1950 voor bekeken. Het indrukwekkende grensstation Lamorteau - alle grensstations waren indrukwekkend, omdat ook de douane er een onderkomen moest vinden - is een mooi onderhouden gebouw geworden, en de nieuwe eigenaar heeft zowaar de stationsbenaming in de tipgevel bewaard.

De bussen van lijn 155a volgen hier een snelle reisweg (langs de kerkhoven van Lamorteau  en Rouvroy) of een tragere langs de dorpskernen. De laatste bus van de dag volgt het directe tracé. Het lijkt een echte TEC-bus te zijn, maar bij nader toezien is het nog altijd een Franse bus van Les Rapides de la Meuse die hier voor de TEC rijdt. Ook hier is Veolia al doorgedrongen. Het is een erg comfortabele bus, die eerder uitgerust is als wat wij een autocar noemen. De bezetting is minimaal en onderweg zijn er geen instappers meer.

Het potentieel zal sowieso al laag liggen tussen Montmédy en Virton, maar als je het koppig vertikt om zelfs maar van ver rekening te houden met reizigers die ook nog met de trein verder willen reizen, kun je moeilijk verwachten dat de klanten in trossen arriveren. Ook wij zullen net geen uur moeten wachten voor we onze reis verder kunnen zetten. Gelukkig is de stationsbuurt van Virton al iets aangenamer geworden, nu je daar in Le Métro van een frisse pint kunt genieten, in een aangenaam kader. Tot voor enkele jaren leek je daar wel in een woestijn te zijn terechtgekomen.

Ik zal het niet verhelen, heimelijk rekenden we erop om vandaag tussen Virton en Libramont onze maidentrip in een Desiro te kunnen afleggen. Niet dat ik nog veel verwacht van moderne, kale treinen, maar het besef dat we met dit materieel zullen moeten leren leven, noopt toch tot enige nieuwsgierigheid. En je weet maar nooit, of ze toch niet een beetje meevallen. Maar eilaas, het zal een doodgewone motorwagen 41 zijn, die stipt het station van Virton komt binnenrijden.

We zitten zelfs niet alleen in eerste klas: een dame doet haar beklag bij de TBG over de overrompeling van haar treinen door de groepen die zich dezer dagen massaal verplaatsen, en haar keuze voor eerste is dus een soort vlucht. De TBG wijt de problemen aan het feit dat ze niet reserveren, niet kunnen reserveren met een GoPass, en dat die goedkoper is dan de groepsreis. Dat laatste is niet waar: de maximumprijs van de groepsreis ligt bewust een fractie lager dan de prijs van de GoPass, maar de aanvraagprocedure zal er voor velen te veel aan zijn. Ik hoop voor de dame dat ze zich de meeruitgave niet beklaagt. Dit is een rustige avondrit, maar of ze voor elke rit de garantie kan krijgen dat ook de kleine eersteklasafdeling nooit overrompeld zal worden door het alles verwoestende jonge grut, is een andere kwestie.

Terloops: in Virton kun je nog altijd het kadaver bewonderen van een goederenwagon die enkele maanden geleden in Lahage het eind van zijn carrière beleefde. Ik vraag me af of de zes - op het eerste gezicht niet beschadigde - VTG-wagons die er ook nog staan, uit dezelfde ongelukstrein komen.

Van Virton tot Brussel-Noord verloopt de reis volgens het boekje. Tijd om de ochtendkranten te lezen. De ervaring leert me dat ik me 's morgens beter in de literatuur kan verdiepen en 's avonds in de kranten. Die laatste geven meer aanleiding tot woedeoprispingen, en daar blijf je beter wakker van.

Vanmorgen las ik dus in "De wereld een dansfeest" van de ondertussen spijtig genoeg vergeten Arthur van Schendel. In het begin van mijn carrière kon ik mijn leerlingen van het vierde jaar nog laten wegdromen bij de verhalen van de verre wereldreizen (Jan Compagnie - Het fregatschip Johanna-Maria). Hoe snel de wereld verandert, moge blijken uit deze passage die ik jullie niet wil onthouden: Ik herinner het mij als den dag van gisteren. Het was een buitengewoon warme dag, zodat ik, in Brabant gekomen, daar ik toch alleen zat in de coupé, mijn jas en vest uittrok. De warmte had mij dommelig gemaakt en ik schrok wakker toen de deur geopend werd en een heer binnenstapte, dat was in den Bosch. Ik bood hem mijn verontschuldigen aan dat ik mij in ongepaste kleding vertoonde, maar hij stelde mij gerust en trok eveneens jas en vest uit. Een zomer als die van 2012 is alleen al daarom een zegen, dat de kwabben en de billen nu net iets zediger verpakt blijven, zodat ze minder aanstootgevend het beeld van de toonbank van een slagerij oproepen.

De aangewezen aansluiting in Brussel-Noord is die met de IR naar Binche, maar als de IC uit Luxemburg ons op tijd lost, kunnen we nog net mee met de IR naar Geraardsbergen. Drie minuten overstaptijd en een tweetal minuten vertraging aan de IR zorgen ervoor dat we 10 minuten vroeger thuis zullen zijn. Tien minuten? Ik zie nog net dat de IR naar Binche afgeschaft is. Wat de oorzaak was, weet ik niet. Thuis zie ik dat railtime wel braaf de vertragingen aangeeft, maar buiten een defecte trein vind ik niet zo meteen waarom onze geplande IR afgeschaft zou zijn.

Het is de enige smet op een daguitstap die voor de rest voortreffelijk is verlopen.

Vanmorgen lees ik in de krant het overlijdensbericht van Antoine Martens, lang de rechterhand van Etienne Schouppe. Ik heb destijds nog even het genoegen gehad met deze man aan tafel te zitten, met enkele andere bestuursleden van wat toen nog de TTB heette. Ik herinner me een kordaat, bezadigd maar wijs man, die begaan was met zijn treinen en zijn reizigers. Nog net een generatie of twee jonger dan Van Schendel, maar al even voltooid verleden tijd. Spijtig.

Samen met onze bus komen ook nog enkele andere bussen rond hetzelfde tijdstip aan het station van Virton. Onnodig te zeggen dat ze net zomin als de onze aansluiting geven met de trein, al kan dat in het geval van de 167a en de 155b misschien te wijten zijn aan meer voor de hand liggende aansluitingen met de trein in Arlon resp. Marbehan.

En zo ziet het spoor- en treinloze station van Lamorteau er vandaag uit:

Je kunt er plots niet meer omheen, de Compostelaroutes. Eén van de eerste die ik leerde kennen was de Via Brabançonne, ondertussen herdoopt tot Via Brabantica. Het eerste topogidsachtige boekje zag er nog erg amateuristisch uit, maar ondertussen is het traject Brussel - Nivelles, dat we vandaag beëindigen, opgenomen in een langere route Bergen-op-Zoom - Nijvel. De boekjes zien er ondertussen al heel wat beter uit en de kaartjes een stuk leesbaarder. De ervaring heeft ons al geleerd dat de routes zelf erg kunnen wisselen van kwaliteit.

Hoe golvender het landschap vandaag wordt, des te meer lopen we over verharde wegen. Dat lijkt op compensatie, maar echt bevredigend is de tocht voorbij Ittre niet meer. We genieten dus in de eerste plaats van het deel Halle - Ittre (dat vanaf Braine-le-Château trouwens minutieus de GR12 volgt). Voorbij Ittre moet je er het asfalt bij nemen, maar wie van vergezichten en glooiende landschappen houdt, komt zeker nog aan zijn of haar trekken. De TWQ bedraagt 45 %, de tocht is iets meer dan 21 km lang, de kleine kilometer van Nivelles Centrum tot Nivelles Station inbegrepen.

Bekijk alle foto's van deze toch wel mooie tocht hier.

de herenboer

De verplaatsing:

Nivelles - Braine-le-Château [R2] 16.18 16.38 +1 (ab9052-49, Fast Syter, Cardona & Deltenre)

Braine-le-Château - Halle [114] 17:01 17:15 +2 (ab9641-56, Mercedes Citaro II, Picavet)

De commentaar:

Vertrekken in Halle: het overkomt ons niet zo vaak. De bus van lijn 155 die ons naar het begintpunt brengt (ab3164, Van Hool A600, Leerbeek) heeft nog wat vertraging, maar traditiegetrouw smelt die als sneeuw voor de zon: als ik de eerste keer realtime-info opzoek, ligt die nog tegen de 10 minuten aan, maar uiteindelijk is daar in Halle maar 2 minuten van over.

Voor de terugrit kiezen we - zoals een jaar of zo geleden - opnieuw voor een treinloze verbinding. Het is nog altijd de rancune die opspeelt omdat de NMBS me niet meer als frequent traveller wil beschouwen, en me dus het zogenaamde standaardtarief, eufemisme voor volle pot, wil aanrekenen. Echt veel langer duurt het trouwens niet met de bus.

In Nivelles nemen we de Rapido 2 (naar Tubize) en dat is een erg comfortabele bus, zeg maar autocar. Het nummer van de bus zoek je vergeefs binnen en buiten, maar dankzij de nummerplaat en de ongelooflijke goede site www.zone01.be kunnen we het nummer toch opzoeken. De bus oogt nog zo goed als leeg als hij aan het station vertrekt, maar aan de halte Grand-Place moet toch een tiental reizigers mee. Ook mee is de bezem, die bij zoveel pachters tot de standaarduitrusting behoort. Hij ligt in de bagagerekken, en heeft de neiging om andere oorden op te zoeken, tot een medereiziger, die klaarblijkelijk vreest dat hij de borstel in de eerstvolgende bocht op het hoofd krijgt, hem tot de orde roept.

Die Rapidobussen zijn niet alleen comfortabel, ze beperken zich tot een aantal belangrijke halten, en dan gaat het verbazend goed vooruit, zingt Raymond. In Braine-le-Château is niet alleen een halte voorzien aan de halte Pilori, pal in het centrum, maar ook één net ervoor, aan de Quatre Bras. Dat is goed bekeken van de TEC: voor ons is het een goed aansluitingspunt met de 114 die ons naar Halle zal brengen.

Nog niet zo lang geleden heette deze 114 nog gewoon 115a, zoals de tak naar Tubize. Die laatste is nu 115 geworden, en de verbinding Braine-l'Alleud - Halle rijdt nu als 114. Die 115a lijkt op een vervangingsbus te wijzen, en dat is inderdaad ook zo voor de verbinding Braine-l'Alleud - Tubize, waarvan de wederopstanding als treinverbinding als een monster van Loch ness om de zoveel jaar weer de kop opsteekt.

Maar de 115a naar Halle was geen vervangingslijn: je vindt ze in oudere spoorboekjes nog terug als lijn 470, maar blijkbaar is er op het ogenblik dat spoorlijn 115 opgedoekt werd, en er dus een bus 115a tussen Braine-l'Alleud - Tubize ging rijden, een vereenvoudigde (?) nummering ingevoerd. De 470 van Braine-l'Alleud naar Halle werd omgenummerd tot 115a, en het heeft vele tientallen jaren geduurd voor men inzag dat dit niet optimaal was.

Maar vandaag stappen wij dus over aan de halte Quatre Bras. Door de omvang en de vorm van het kruispunt liggen beide halte-inplantingen trouwens vrij ver uit elkaar, maar we hebben meer dan tijd genoeg om over te stappen.

Ik heb in Nivelles al 5 zones betaald, het hele traject tot Halle. Zoals meestal heeft de chauffeur nauwelijks oog voor mijn Carte Inter, die ik plichtsbewust toon. Ik zeg dan maar zelf dat we van Nivelles komen, en dat ik denk dat we genoeg betaald hebben. Er komt nauwelijks reactie. Ik kan me trouwens helemaal niet voorstellen dat een chauffeur van Picavet kan weten hoeveel zones een reis Nivelles - Halle zou moeten kosten. Zelf kun je dat (meestal) opzoeken op www.infotec.be. Best handig, en onmogelijk bij De Lijn, waar men nog altijd verschillende aantallen zones afrekent voor dezelfde verbinding A-B, naar gelang de gevolgde route.

De chauffeur lijkt me zelfs slecht of onvoldoende begrepen te hebben: als we al een tijdje aan het rijden zijn, vraagt hij of we toch niet naar Nivelles moeten. Alert van hem, maar wel ruim te laat. Enfin, de rit verloopt rustig. Ik denk terug aan al die keren dat ik de 115a heb genomen, en aan dat hele bataljon chauffeurs van Picavet die ik hier de revue heb zien passeren. Sinds de komst van de 155 is de 115a (of 114) niet meer aan mij besteed, maar het doet deugd er nog even aan terug te denken.

En zo bereiken we terug onze uitvalsbasis: het zal vandaag ongeveer 14 uur zo goed als onafgebroken droog gebleven zijn in deze doodnormale Belgische zomer, en de wolken die er hingen, muntten uit in onschuldige pracht. En al bij al mocht ook de tocht er zijn. Nog even een 155 nemen (ab3040-13, de enige Mercedes Citaro II van Flanders Bus): de chauffeur is duidelijk al in veel betere doen dan toen we de eerste keer met hem meereden. Toen verslikte hij zich in een van de vele omleggingen die we hier al enkele jaren in de maag gespitst krijgen. De brave jongen verloor zowaar zijn kalmte toen hij van reizigers tegenstrijdige richtlijnen kreeg.  Nog een geluk voor hem dat ik er me niet mee gemoeid had!

Deze luxebus bracht ons van Nivelles naar Braine-le-Château, en terwijl we op de bus naar Halle stonden te wachten in Braine-le-Château, kwam deze in de tegenrichting aan gereden. Die bestemmingsfilms die zich niet laten fotograferen zijn een echte pest…

En voor het Nijvelse station ligt de Square Seutin. Omdat de bussen aan beide zijden van het spoorwegstation vertrekken is de toevoeging van een extra bepaling geen overbodige luxe. Rapido 2 vertrekt van de Square Seutin. Louis Joseph Ghislain Seutin werd geboren in Nivelles in 1793, nam als arts deel aan de slag van Waterloo, werd later hofarts van Leopold I en hoofdarts van het Belgische leger. Hij introduceerde het gipsverband, chloroform als anesthesiemiddel en kon door een verbeterde hygiëne het aantal sterfgevallen bij geboorten drastisch verminderen.

Opruimen kan soms een deugddoende bezigheid zijn, zeker op een van die Belgische zomerdagen zoals vandaag. En plots vind je dingen die je al lang vergeten was.

In 1980 vroeg de vereniging VeBOV aan de leden om eens in eigen streek op pad te trekken, om treinen te fotograferen, met het oog op het uitgeven van een kalender. Voor één keer trok ik er met een zwart-witrolletje op uit. Je ziet het resultaat hieronder. De foto's dateren van 4 april 1980, en zijn genomen tussen Buizingen en Lot (met bovenleiding) en tussen Beert-Bellingen en Halle (de andere).

5102 met omnibus 7724 Schaarbeek - Ath

5112 met semi-direct 1814 Schaarbeek - Binche

2512 met RE1664 Mons - Brussel-Noord

5948 met semi-direct Binche - Schaarbeek

6252 met omnibus 7762 Ath - Schaarbeek

5114 met semi-direct 2762 Lille - Schaarbeek, in een klassieke samenstelling met 4 rijtuigen.

Enige tijd later stond ik ook langs lijn 165, ter hoogte van de vroegere stopplaats Saint-Léger. Wie deze blog volgt, zal zich herinneren dat we daar nog niet zo lang geleden ook voorbijkwamen, tijdens een tocht van Èthe naar Grandcourt op 27 maart 2012. Wie wil, kan de foto's vergelijken.

5306 met een lange goederentrein op lijn 165

En aan alles komt een eind, zelfs aan zo een lange trein en aan een reeks foto's uit de oude doos.. Het spoor rechts is opgebroken, met het oog op de elektrificatie en verbetering van de lijn.

Naast GR-paden wagen we ons in de Ardennen af en toe ook op andere langeafstandswandelpaden, die daar in de loop van de voorbije decennia zijn uitgezet. De ontwerpers hebben zich trouwens duidelijk en zonder enige terughoudendheid laten inspireren door de veel oudere GR's. Ook vandaag zullen we grotendeels over een GR-tracé lopen, al volgen we officieel de geel-witte streepjes van de GTA, La Transardennaise. Bij Lannoo verscheen een erg bruikbare vertaling van het werk van Françoise Lempereur, die meer nog dan voor een loutere wegbeschrijving, zorgt voor veel interessante nieuwtjes en weetjes over de dorpen en gemeenten waar de tocht ons langs voert. We stappen vandaag van Sprimont tot Saint-Hubert, 21 km, waarvan het grootste deel door prachtige, voornamelijk gemengde bossen loopt. De TWQ bedraagt 61 %. Dat die niet hoger ligt, is te wijten aan de eerste 5 km (tot Lavacherie) die het vooral moeten hebben van adembenemende vergezichten, maar uitsluitend langs brede asfaltwegen of zelfs dubbelvakse betonwegen voert. Maar daarna worden alle bosregisters opengetrokken. Tot net voor Saint-Hubert kom je nog nauwelijks uit het bos, en word je als wandelaar getrakteerd op een heerlijk snoer van onverharde boswegen en schitterende bospaadjes.

Foto's van de wandeling vind je hier.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 7512 6:57 7:09 +1 (2160 - 53501, op Schaarbeek)

Brussel-Zuid - Marloie 91 7:33 9:16 +15 (2004 - 61 85 1090 227, SBB)

Marloie - Sprimont [1] stipt 10:23 11:12 stipt (ab4548, Jonckheere Transit 2000)

Saint-Hubert - Libramont [162b] 18:43 19:06 stipt (ab4153, Jonckheere S2000T)

Libramont - Brussel-Noord 2141 19:17 21:18 +8 (1351, 61011, op Brussel-Zuid)          

Brussel-Noord - Halle 3942 21:32 21:51 +6 (844)

De commentaar:

Als blijkt dat een seinstoring tussen La Louvière-Centre en La Louvière-Sud het treinverkeer hindert, nemen we het zekere voor het onzekere: we laten de 3906 uit Binche voor wat hij is, en nemen de P-trein van 6:57. Die is trouwens zelf maar net aan een storing aan een overweg tussen Tournai en Leuze ontsnapt, en rijdt dus op tijd. Die overweg lijkt trouwens aan een chronische kwaal te lijden, want de laatste weken hebben ze daar zo ongeveer één keer per week prijs. Later zal blijken dat we te zeer op onze hoede geweest zijn, want de 3906 zal ook zonder noemenswaardige vertraging rijden.

We zijn vandaag trouwens super voorzichtig, want eigenlijk zouden we de enige voormiddagbus naar Sprimont ook met de IC van 8:33 kunnen halen. Maar zelfs een tamelijk betrouwbare Aribus in Marloie is niet opgewassen tegen de fikse vertragingen die de NMBS op de lijn naar Luxemburg regelmatig laat optekenen. En dus wordt het de 2107, aka 91, de internationale boemeltrein naar Chur. Vandaag is het trouwens al Straatsburg dat de klok slaat: de trein is met een 7-tal rijtuigen verlengd (er rijden nu 3 eersteklasrijtuigen mee) en flink wat zitjes zijn gereserveerd tussen Brussel-Luxemburg en Straatsburg. Europa waakt over ons. We kiezen toch maar voor het Zwitserse rijtuig, want in de twee I6'en zijn in alle coupés wel enkele plaatsen gereserveerd, en dan geef ik de voorkeur aan een coach.

Echt vlot zal deze trein niet rijden: daar is hij net iets te druk voor, en de meesten sleuren ook nog bagage mee. Ik vraag me af of die vier volgeladen fietsen in Brussel-Noord ook naar Straatsburg moeten. En een lange trein verliest nu eenmaal meer tijd voor hij door al die vertragingszones is, dan een korte. We vertrekken stipt in Brussel-Zuid, maar de vertraging loopt snel op: Centraal +6, Noord +8, Schuman +10, Brussel-Luxemburg +11, Ottignies +12, Gembloux +12, Namur +14, Ciney +12, Marloie +15. Net voor Ciney wordt nog omgeroepen dat in Ciney allen uitgestapt mag worden uit de eerste acht rijtuigen omdat de laatste rijtuigen niet aan het te korte perron komen. Ik verwacht dezelfde boodschap voor Marloie, maar die blijft uit. Nochtans staan ook daar 3 rijtuigen buiten het perron. Na een koude rit (de TBG had ons in Brussel-Zuid al gemeld dat er wat schortte met een overijverige airco) komen we dus met een kwartier vertraging in Marloie aan, van ouds een overstappunt trein/bus. Ik weet niet of de chauffeurs van de TEC nog altijd vanuit de stelplaats Marloie het binnenrijden van de treinen uit Brussel volgen, Aribus neemt nu die rol over.

Wij hebben tijd voor een koffie in een aartslelijk stationsbuffet waar de kleuren groen en oranje domineren. De wansmaak van de seventies revisited. Maar de koffie smaakt. Zelfs voor de gebruikers van het buffet kan er geen gratis plasje af: toiletten zijn er alleen op perron 1, en die zijn alleen toegankelijk met een muntstuk van 50 cent.

Precies op tijd komt IC 2108 trouwens in Marloie aan. Onderweg heeft die op een bepaald moment tegen 10 minuten vertraging aangekeken, maar die is mooi ingelopen. We zijn dus té voorzichtig geweest, al hebben we nu wel een treinreis achter de rug die we niet voor de helft van het traject nagelbijtend af moesten leggen.

Buslijn 1 vervangt al meer dan een halve eeuw het trammetje Marloie - Bastogne (- Martelange). De variant die wij vandaag volgen (via Sprimont) wijkt trouwens af van het oude tramtraject. Veel reminiscenties zijn er niet meer, maar in Champlon is er op de Place de la Gare nog een Hôtel de la Gare. Reizen was vroeger veel meer dan nu een avontuurlijke onderneming, maar zelfs in een eenvoudig Ardennerdorp met een toevallige tramhalte kon je terecht voor een nachtelijk onderkomen. Nu razen de automobilisten solidair als gekken over de nietszeggende N4 naar het zuiden. Snel en ver, dat is het motto. We vertrekken met 5 minuten vertraging maar komen op de minuut nauwkeurig in Sprimont aan. Opvallend: deze rit rijdt alleen tijdens de schoolvakantie op dit moment van de dag langs Sprimont. Op schooldagen volgt deze bus een directer traject over de N4. Weer een van die eigenaardigheden waarvan niemand meer weet wat er de reden zou kunnen voor zijn. Een zevental klanten pikt de bus onderweg op, die allemaal vrij ver mee moeten. In Hargimont is een oude, stijlvolle dame ingestapt, en het ziet ernaaruit dat die helemaal naar Bastogne mee moet.

Voor de terugrit rekenen we op de laatste bus van de dag uit Saint-Hubert. Om kwart voor zeven gaan de boeken hier dicht. Dat is de Waalse versie van basismobiliteit of minimale bediening. Het zou toch allemaal een ietsje meer mogen zijn. Lijn 162b was dan nog net één van die lijnen die er kwamen in 1984 bij de invoering van het IC-IR-plan en die enig soelaas moesten bieden voor de weggevallen treinbedieningen, in dit geval concreet Lesterny, Mirwart en Hatrival. Mirwart viel sowieso uit de boot (alleen Kris de Bruyne dacht er nog even aan), maar van de vrij frequente vervangingsbussen bleef na enkele besparingsjaren al snel niet veel meer over. Het heeft me voor de rest van mijn leven achterdochtig gemaakt als ik hoor of lees over ronkende plannen voor het openbaar vervoer in dit land. Deze lijn kon dan nog Saint-Hubert bedienen, een niet te onderschatten troef, maar denderend kun je de dienstregeling echt niet noemen. Voor de rest is het een rit zonder veel geschiedenis. Stipt op tijd vertrokken, iets te vroeg aangekomen in Libramont.

Daar zullen we opnieuw dat eigenaardige stel met M6 en I10 kunnen nemen, dat moet inspringen omdat te veel ms 96 op betere tijden wachten. Mij niet gelaten, in dit geval ligt de capaciteit zeker hoger dan met twee Deense neuzen. Sinds eersteklasreizigers niet langer op een I6 aangewezen zijn (die was bijwijlen net iets te krap), is dit een aangenaam treintje geworden. Met 4 minuten vertraging bij vertrek in Libramont ziet het er allemaal goed uit, ook al is er in Ciney nog geen minuut af. Maar vanaf Naninne loopt het verkeerd. Er is een persoon langs het spoor gemeld en met de psychiatrische inrichting van Dave-Saint-Martin in de buurt is dat geen lachertje. We staan een vijftal minuten stil in Naninne en het gaat verder trager dan gewoonlijk, en dat is goed voor een vol kwartier vertraging vanaf Namur.

Ik denk terug aan mijn jonge jaren toen we dagelijks langs het spoor met een zestal kinderen uit onze buurt naar het station van Beert-Bellingen stapten, op weg naar station en school. Werklieden, zoals dat toen nog heette, waren ons nog vroeger in de ochtend voorafgegaan langs het dienstpad dat er verzorgd bij lag. Geen haan die er naar kraaide, al zeker de machinist niet van het type 29 dat ons dagelijks op ongeveer dezelfde plek voorbijreed, met een stel M1-rijtuigen uit Geraardsbergen, dicht tegen zijn maximumsnelheid van 96 km per uur aan. En 's avonds ging het terug langs dezelfde weg. Dat leek me toen al veel veiliger dan het officiële pad, waarmee we voorbij Joep moesten, een kreng van een hond, die me voor de rest van mijn leven met een afkeer voor honden heeft opgezadeld.

In Ottignies is de vertraging al geslonken tot 12 minuten. Het goede nieuws is dat onze aansluitende trein naar Binche op spoor 1 voorrang staat te geven, het slechte nieuws dat die vast een stuk van onze vertraging zal erven. Zelf komen we met 8 minuten vertraging in Brussel-Noord aan, en daar zullen we inderdaad merken dat de IR nog 6 minuten vertraging overgehouden heeft. We gaan vlot door de NZV, maar dan volgt weer één van die eigenaardige beslissingen: de CR naar Braine-le-Comte wordt deze keer niet net buiten Brussel-Zuid opzijgezet om de IR vrije baan te gunnen; we schuiven tot voorbij Vorst tergend traag achter de CR aan, waar we dan resoluut de lijn 96N op gaan. Resultaat: nog altijd zes minuten vertraging bij aankomst in Halle. Je weet als reiziger natuurlijk nooit waarom die bepaalde oplossing gekozen wordt, maar ik heb het eerste scenario al vaker meegemaakt, en dan haalt de IR wat vertraging in, en de vertraging die de CR maakt wordt dan grotendeels ingelopen - zeker op dit uur van de dag - zodat het uiteindelijke bilan al bij al nog meevalt. Maar zoals gezegd, je weet nooit waarom men opteert voor een oplossing die op het eerste gezicht niet de beste is.

Ach ja, als wandelaars hebben we er vandaag een schitterende dag op zitten. Bossen à volonté, prachtig Belgisch zomerweer, met een temperatuur rond de 20 graden en wat onschuldige cumuluswolken tegen een uitbundig blauwe achtergrond, dat smaakt naar meer. Maar alweer moeten vaststellen hoe fragiel het hele treinwezen in elkaar zit: dat knaagt aan het hart van de treinliefhebber, die ik gedoemd ben altijd te zullen moeten blijven..

Op het ogenblik dat ik dit schrijf, zit het kwik al een eind boven de dertig graden, en dat is niet meteen wat wij als goed wandelweer bestempelen. Dus wordt het vandaag een korte tocht die we vroeg genoeg beginnen, om al rond de middag te kunnen stoppen. We trekken naar Halen, waar we het Spoorwegpad volgen. Dit pad is 7.5 km lang en scoort niet zo slecht op de TWQ-schaal: 46 %, al is een groot deel daarvan op de rekening te schrijven van het gebetonneerde fietspad dat hier langs het tracé van de vroegere spoorlijn 22 loopt. Ik begrijp best dat fietsers dergelijke wegen enig vinden, maar als wandelaar kunnen ze me maar matig bekoren. Daar zijn ze net iets te weinig avontuurlijk voor. Het mooiste stukje trage weg vinden we dan ook tussen de Gete en de vroegere spoorlijn in, maar met 700 meter is dat niet echt lang. Een aardig tussendoortje dus, niet minder, maar zeker ook niet meer dan dat.

Echt fotogeniek was de wandeling niet, maar deze mag toch gezien worden: de vroeger spoorlijn 22, geflankeerd door enkele esdoorns, en een fraaie combinatie van klaproos en klokje.

Meer foto's vind je op http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen%202/halen/ .

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3757 7:58 8:16 +7 (218)

Brussel-Zuid - Diest 1507 8:36 9:36 +8 (1810 - 61033, op Hasselt)

Diest - Halen [299] 10:04 10:17 +4 (ab5497, Van Hool New A360, Beverlo??)

Halen - Diest [299] 11:52 12:05 +12 (ab4983, VDL-Jonckheere Transit 2000, Hasselt)

Diest - Brussel-Noord 1534 12:25 13:15 +12 (1890 - 61072, op Hasselt)

Brussel-Noord - Halle 3934 13:32 13:51 stipt (842)

De commentaar:

Halen is echt wel goed te bereiken uit Halle, en we hebben zelfs de keuze tussen een reisweg via Diest of Tienen, of zelfs Hasselt. Het wordt uiteindelijk Diest.

Ondanks de betrekkelijke rust (dat merk je vooral aan het aantal geparkeerde auto's) is het blijkbaar onmogelijk om treinen op tijd te laten rijden. Maar precies daardoor kunnen we nog mee met CR 3757, want die rijdt met 7 minuten vertraging. Vooraan (als eerste van drie) hangt ms 218, en dat wordt zonder enige aarzeling het onze. Het is het stel van mijn eerste min of meer geslaagde treinfoto - het moet ergens halfweg de jaren zeventig geweest zijn -  en daardoor zal ik dat stel, samen met de andere wijnrode klassiekjes, binnenkort met veel spijt zien verdwijnen. Maar ook die ouwe taaien rijden met vertraging, en tot Brussel-Zuid zal daar geen minuut af gaan. Opvallend toch hoe je altijd de indruk hebt dat er reserve zat zit als de trein op tijd is, en hoe moeilijk het is om enkele minuten vertraging in te lopen, als die eenmaal vertraging heeft. Toch verloopt de rit vlot.

In Brussel-Zuid staan enkele treinen fiks in het rood, ook de speciale treinen die de NMBS ingelegd heeft om het jonge geweld naar de kust te brengen. Wij moeten gelukkig de andere richting uit, en naar Werchter lijken de rondtrekkende benden in gespreide slagorde te trekken; dat levert dus geen problemen op.

Twee minuten voor het vertrekuur wordt omgeroepen dat de IC naar Tongeren van spoor 11 zal vertrekken in plaats van 14. Dat is op zich geen ramp, maar de dichtstbije trap naar spoor 11 is al een tijdje afgesloten, omdat er aan de overkappingen gewerkt wordt, blijkbaar. Zo wordt het nog spurten, opnieuw de trap van perron 14 op, en dan naar beneden langs de lange trap kant Vorst én opnieuw naar boven naar perron 11. Gelukkig heeft de trein wat vertraging, want dit is een parcours met hindernissen. De vertraging lijkt trouwens tussen de perken te blijven: we komen in Leuven aan met 4 minuutjes. Wat er dan misloopt, weet ik niet, maar uiteindelijk zullen we met 9 minuten vertraging vertrekken. In de stuurpost van de 1810 zit 4 man; dat weet ik omdat ik de treinbestuurder bij de frontwissel naar voren heb zien stappen met in zijn zog drie mannen, en omdat ik die drie ook heb zien uitstappen in Diest. Voor die allemaal eens al de knopjes en hendeltjes bediend hebben, sta je al gauw enkele minuten stil, natuurlijk. Grapje!

Gelukkig kunnen we De Tijd en De Standaard van gisteren nog lezen. Hoe ging dat weer van die treinen die altijd proper aan de dienst beginnen?

Op de aansluiting met bus 22 (4 minuten) hadden we niet eens gerekend, en dat blijkt een goede beslissing. Het wordt dus lijn 299. De chauffeur is me net iets te nurks om goed te zijn, en hij lijkt ook niet door te hebben dat ARIbus nonsens verkoopt. De bus van lijn 4171 van 7:27 heeft nog altijd geen toelating tot vertrek gekregen. (Dat is het tweede ARIbussysteem dat ik deze week heb zien falen: ook in Marbehan was het vastgelopen.) Na een drietal minuten vertrekken we dan toch, zonder groen controlecijfer, dat wel niet meer zal komen. Bij Van Hool lijken ze eindelijk ook ontdekt te hebben dat goed zittende en goed geplaatste zitjes belangrijk zijn. Maar we zitten voor het eerst sinds lang achteraan in de bus, en de airco doet het niet goed: het is hier uitgesproken muf, en dat komt ook door de flinke bezetting van de bus.

Voor de terugrit hebben we geluk: de horecazaken op de Markt in Halen zijn gesloten - en maar klagen! - maar we zien nog net de bus van lijn 299 die met 12 minuten vertraging rijdt. Als die niet meer groeit, kunnen we een uur vroeger thuis zijn, zonder extra inspanning. In deze bus doet de airco wel zijn werk, en dat is maar goed ook, want buiten lopen temperatuur en vochtigheid op.

In Diest krijgen we de bevestiging dat je tegenwoordig op elk moment van de dag met vertragingen geconfronteerd wordt. De speaker doet het zelfs vlot in een zin, want zowel de IC naar Blankenberge en Knokke als de IR naar Liège rijden met dezelfde vertraging. De aangekondigde negen minuten zijn een schot in de roos. Minder gelukkig is de aankondiging dat de eerste vijf rijtuigen naar Blankenberge rijden, en de laatste vijf naar Knokke: de trein rijdt namelijk met een gehalveerde samenstelling, en dat lijken ze in Diest nog niet te weten. Is dit weer zo een voorbeeld van gebrekkige communicatie tussen Infrabel en NMBS soms?

Gelukkig ziet Magnette tegen half 2013 de reorganisatie gebeuren. Toch raar: omdat de communicatie tussen Infrabel en de NMBS nergens op lijkt, wordt de Holding opgedoekt. Het lijkt wat op een schoonmoedermop, met de Holding voor alle duidelijkheid in de rol van de schoonmoeder. Omdat het niet langer botert tussen man en vrouw, wordt de schoonmoeder uitgeschakeld. Niet dat de oplossing van Digneffe beter zou zijn. Voor mij (en voor Digneffe) is dé oplossing dat je de hele santenkraam onder de leiding van de socialistische vakbond stelt, en aan het hoofd van de te creëren filiaaltjes (zeven?) favoriete syndicalisten zet, liefst van eigen strekking.

De halve trein biedt gelukkig voldoende capaciteit, maar dat zal bij de terugreis wel anders zijn. Met de drukte van de schoolreizen erbovenop belooft dat hommeles. Ongelooflijk toch hoe vaak je zo een Knokke/Blankenberge in gehalveerde samenstelling rond ziet rijden. Veel nieuwer dan de 1890 van vandaag kan materieel nochtans niet zijn. Zal wel aan die oudere M6 liggen…

In de benedenverdieping van ons rijtuig zit ook al een zestal personeelsleden die waarschijnlijk naar Brussel trekken om daar terugkerend de P-treinen te bemannen. Hun aantal groeit trouwens nog in Aarschot. Voeg daar nog twee Chinezen (of Japanners) en een Spaanse matrone met drie huwbare dochters bij, en je zult begrijpen dat we tussen Leuven en Brussel niet bepaald in een stilterijtuig zaten. Voor alle duidelijkheid: de NMBS'ers waren wél rustig.

Door de vertraging is de IC naar Blankenberge nog meer dan anders een exploitatieprobleem in Leuven. We worden dan ook over de oude 36 geleid tot Herent om de kruising met de tegenligger naar Tongeren te vermijden. In Brussel-Noord is de vertraging al opgelopen tot 12 minuten, en later zullen we de trein ook nog in Brussel-Zuid zien vertrekken, nu al met 14 minuten vertraging. Opzoekingswerk in railtime leert ons dat een seinstoring (in Hasselt?) voor de initiële vertraging gezorgd heeft.

We hebben in het Noordstation snel aansluiting met de IR naar Binche. Het is al een tijdje geleden dat we nog eens de geneugten van een vierledig stel hebben mogen smaken. Het is er nog niet echt warm op: hoge temperaturen buiten manifesteren zich meestal pas later op de dag ook in de treinen, en de zon heeft nog niet echt uitbundig geschenen. Een struise kerel is er toch in geslaagd een van de schuifraampjes te ver door te schuiven, en daar dienen ze eigenlijk niet voor. We vertrekken vrijwel op tijd, ondanks veel versporingen en enkele fikse vertragingen. Zou een defect vierledig stel op spoor 11 daar voor iets tussen zitten. Het staat er in elk geval wat verweesd bij. En ja hoor, het wordt ons vandaag toch nog gegund: deze trein zal ons zelfs 2 minuten te vroeg in Halle brengen. Uiteindelijk zijn we geen vol uur, maar toch nog altijd een goede vijftig minuten vroeger dan voorzien terug. Thuis kan ik op de radarbeelden al de explosie van een enorme onweerswolk boven Noord-Frankrijk waarnemen. Bij de NS maken ze zich misschien al opnieuw op voor het naderend onheil: daar schaffen ze nu al treinen af wanneer zwaar weer gemeld wordt. Om zeker te zijn dat er hinder voor de reiziger komt?