Archief

Dat ik moeilijk afstand kan doen van mijn oudere wandelboeken zal ondertussen wel enigszins bekend zijn. Vandaag kiezen we een wandeling van het Groot Wandelboek Ardennen van Julien van Remoortere, uit 1988. Het wordt wandeling 91, Anlier, het fraaiste deel van het grootste woud van België. Waarom deze wandeling uit latere versies van het GWA verdween, is me niet duidelijk: het blijft zelfs nu, na bijna een kwarteeuw, nog altijd een topper. Een afwisselende boswandeling, met korte aan- en uitloop, en verwaarloosbare stukjes N40, al zal die doodgereden vos over dat laatste wel anders denken. De TWQ bedraagt dan ook 73%. Zelfs de beschrijving is overeind gebleven, al hebben de vermelde banken en picknicktafels de tand des tijds duidelijk niet overleefd. Die beschrijvingen waren destijds trouwens welgekomen: de kaartjes - zeker ook die van de VVV's - waren vaak amateuristisch, om niet te zeggen onbruikbaar, en toen kwam daar plots ene Julien van Remoortere, de man die zijn volk leerde stappen en …kijken.

Foto's van de wandeling vind je hier.

Maar geniet al maar van het mooie Anlier:

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3758 8:58 9:16 +4 (639)

Brussel-Zuid - Arlon 2109 9:33 12:17 stipt (511)

Arlon - Anlier [56] 12:53 13:49 stipt (ab5632-71, Mercedes O 405, Transports Penning)

Anlier - Habay-la-Neuve [56] 17:02 17:10 stipt (ab5632-49, Mercedes Conecto, Transports Penning)

Habay-la-Neuve - Marbehan [28] 17:59 18:15 stipt (ab5632-42, Mercedes Conecto, Transports Penning)

Marbehan - Brussel-Noord 4640 18:27 20:42 stipt (514)

Brussel-Noord - Halle 3742 20:53 21:14 +8 (1823, 61024, op FSR)

De commentaar:

Even hebben we aan de Telbus gedacht, de Waalse variant van de belbus, en ik ben ervan overtuigd dat we vroeg of laat op deze dienst beroep zullen moeten doen, maar de TEC slaagt er zoals altijd in om bijzonder summiere informatie aan te reiken, en erger: de Telbus biedt absoluut niet de frequenties en de mogelijkheden die onze belbussen nog altijd geven, ondanks de besparingen bij De Lijn, waarmee we een derde niet bekeken tv-net en hoogdringende (dixit Crevits) wegenwerken moeten betalen.

Lijn 56 Arlon - Neufchâteau - Libramont is niet meteen de best gestoffeerde lijn, ondanks de drie relatief belangrijke stadjes op het parcours. Daar zijn de tussenliggende dorpjes net iets te talrijk en onbeduidend voor. Het is ook geen lijn die kan bogen op een rijke geschiedenis: voor de Tweede Wereldoorlog moest Anlier het zelfs helemaal zonder bus stellen. Pas in de tweede helft van de jaren 1940 kwam er een lijn 300 Arlon - Neufchâteau, die blijkbaar paste in de reeks aanvullende buslijnen die de NMBS geleidelijk invoerde in gebieden waar de NMVB en de trein afwezig gebleven waren. Deze lijn 300 was eigenlijk lijn 410 in embryonale vorm. Tot een eind in de jaren 1970 vind je deze laatste aanvullende buslijn terug in de spoorboekjes van de NMBS, en het moet gezegd: met een aanvaardbare bediening. Wanneer de lijn in handen kwam van de NMVB heb ik niet teruggevonden. In eerste instantie werd het nummer 410 (en de betrekkelijk goede bediening) behouden, maar het verhaal van de NMVB en later de TEC is er natuurlijk een geweest van langzame tot snelle afbouw. Vandaag hebben we niet zo heel veel keuze meer, en dan hebben we nog geluk dat we kunnen profiteren van de laatste schooldagen. Vanaf volgende week is Anlier al helemaal niet meer te bereiken met het openbaar vervoer, en is het weer wachten tot september. Onnodig te zeggen dat de bezetting uiterst mager is. Eén senior rijdt mee tot Viville, en dan hebben we de bus voor ons alleen. Behalve op woensdag (en op examendagen) is de enige voor de heenreis bruikbare bus die uit Arlon om 12:53. Die neemt dus een wel erg ruime aansluiting van de IC uit Brussel, maar dat is meegenomen. Dan hoeven we ons tenminste niet constant zorgen te maken over de aansluiting.

De CR naar Leuven heeft het vooral moeilijk om niet te vroeg te rijden. Tot Ruisbroek: daar proberen onderwijzers en -eressen de laatste dagen van het schooljaar te vullen met een uitstapje. De in obligate fluovestjes gestoken pummeltjes zijn buitengewoon gedisciplineerd en het duurt even voor ze allemaal ingestapt zijn. Toch is dat niet de reden van de 4 minuten vertraging bij aankomst in Brussel-Zuid. Het is de IC naar Oostende, voor drie vierden gereserveerd, die met vertraging buitenrijdt, en dat houdt ons op.

Zo vaak nemen we deze IC niet helemaal tot het laatste Belgische station, en dus loont het even de moeite om de werven en de vertragingszones onderweg op te sommen: 80 per uur in Genval, 60 in Rixensart, (nog een korte zone in Chastre), werken in Gembloux waar spoor 3 - het spoor naar Brussel - een meter diep uitgegraven is, enkelspoor tussen Namur en Naninne, lijnvak dat op meerdere vlakken tegelijk onder handen genomen wordt: de Maasbrug in Namur, de perrons in Jambes-Est, en spoorwerken allerhande; 40 in Haversin waar een onderbrugging gebouwd wordt die de overweg zal vervangen, en dan nog een flinke kluif tussen Libramont en Lavaux, waar de lijn op sommige plaatsen een volledige make-over krijgt. Alleen in Namur levert dat wat vertraging op: we moeten even wachten op IC4631 Luxemburg - Brussel-Zuid, zodat we met zes minuten vertraging vertrekken. Maar eenmaal vertrokken gaat het vlot naar Ciney, waar we de vertraging al tot 2 minuten gereduceerd hebben. Je voelt zo dat de minste hindernis op deze lijn op een vijftal plekken voor zware problemen kan zorgen. Maar we rijden vandaag onder een gunstig gesternte: Arlon komt precies op tijd in het zicht.

(In Ottignies kunnen we nog even genieten van een afschuwelijk lelijke break 335: de graffiti zijn weg, samen met de oorspronkelijke verf en een deel van de grondlaag. Break 367 ziet er nog net iets beter uit, al heeft men op een van de gereinigde flanken een piepklein nummer aangebracht. Gelukkig wil Turtelboom nu ook de kleine criminaliteit direct aanpakken en dus bestraffen, en zal het probleem van de graffiti over enkele weken van de baan, euh… het spoor zijn.)

Voor liefhebbers van Desiro's is de place to be nog altijd Stockem. Daar staat een mij onbekend aantal exemplaren gestald.

Zoals gezegd is de aansluiting in Arlon erg ruim, en dus hebben we tijd om wat rond te kijken. Zo zien we een oudere dame nog net tussen ons treinstel 511 en de perronrand verdwijnen. Het NMBS-personeel is alert, en ze komt er met de schrik van af. Ook opvallend: tussen 12:30 en 12:50 lijkt zowat elke lijn hier wel een vertrekkende bus te hebben. Een van de laatste is die van ons. Ik vraag voor alle zekerheid nog even of die wel naar Anlier gaat. Het is bijna niet te geloven, maar de chauffeur moet eerst even op zijn fiche kijken, en kan ons dan geruststellen. Het wordt een opvallend rustige rit tegen 30 à 40 km per uur. De chauffeur slaagt er op die manier in om aan zo goed als elke halte op de voorziene minuut te passeren. Dat zie je zelden. Tussen Habay en Anlier begint hij dan plots veel sneller te rijden: blijkbaar zitten er fantasietjes in de dienstregeling, want ook Anlier bereiken we op de geplande minuut.

Voor de terugkeer gaat het zonder al te veel omwegen via Habay en Marbehan. De eerste bus van lijn 56 die in aanmerking komt is die van 17:02, al zouden we met die van 17:42 precies dezelfde aansluiting in Habay kunnen halen. Wat een luxe: 2 bussen in 40 minuten tijd. Maar dan valt het doek over lijn 56. Het is hier al Transports Penning en Mercedes wat de klok slaat. We zitten niet eens alleen in de bus. Bij de halte Place de la Liberté staat een andere bus van lijn 56; de chauffeur wordt aangeklampt door drie stappers, die we in de loop van onze tocht zijn tegengekomen. Moet je in deze regio vooral doen: vertrekken zonder vooraf informatie over treinen en bussen in te winnen. Wat later zullen we ze in Habay in de Brasserie de la Place aantreffen, waar het ongehoord druk is.

Met lijn 28 gaat het snel naar Marbehan, waar we zo een 4 minuten vroeger dan voorzien aankomen. Deze lijn loopt bijna volledig parallel met lijn 162. We hadden net zo goed van Habay centrum naar Habay station kunnen stappen.

Dankzij de werken tussen Libramont en Marbehan stopt de snelle (?) IC 4640 nu in dat laatste station, en dat komt ons zeer goed uit. Hij wordt voorafgegaan door een Deense neus die als L-trein gereden heeft tot Marbehan, en een mooie aansluiting verzekert naar de 4640. Die laatste bestaat uit de ms 96 die vanmorgen vooraan hing in de 2109. Het is een prettig vooruitzicht: in een rustig motorstel met alleen stops in Neufchâteau (ja, ja!), Libramont en Namur naar Brussel. In Neufchâteau zien we zowaar een dozijn uitstappers. Binnenkort zal het behelpen zijn met de doorgetrokken L-trein, want 4640 zal tijdelijk sneuvelen onder de dictatuur van het zwarte driehoekje. Onbegrijpelijk dat de NMBS dergelijke interessante treinen schrapt in de vakantieperiode.

Op een kletterende ruzie tussen enkele marginalen, van wie de heen en weer gestuurde verwijten moeiteloos tot in eerste klas doordringen, blijft het rustig. Even dringt ook de vrouwelijke marginaal door tot de eerste klas, waar ze zich blijkbaar veilig waant. In Namur stapt het trio (want er is ook nog een derde speler, met een grotendeels stomme rol) uit en we kunnen verder genieten van een kommerloze reis. In Namur tekenen we bij vertrek nog 3 minuten vertraging op, maar Brussel-Luxemburg bereiken we 4 minuten te vroeg. Als reserve kan dat tellen.

Je begint al heimelijk te hopen dat de NMBS vandaag een 4 op 4 haalt, maar zelfs op dit avondlijke uur is dat niet vanzelfsprekend. Zoals wel vaker komt de IC naar Oostende voor de IR naar Quévy: als de IR ook maar even wat vertraging heeft, krijgt de IC voorrang, zelfs als die te vroeg rijdt. Ik ben er vrijwel zeker van dat te ruime dienstregelingen in bepaalde gevallen voor vertragingen zorgen in plaats van ze te vermijden. Feit is dat de IR uiteindelijk met 7 minuten vertraging vertrekt in Brussel-Noord, al is het mogelijk dat een tussenkomst van de rode Securail en het grijze preventieteam voor wat extra vertraging zorgt. In Halle komen we aan met 8 minuten vertraging: de statistieken maken opnieuw een slechte beurt. En ja,gezien de zeldzaamheid het vermelden waard: tussen Brussel en Halle komt er controle. Ik heb correct ingeschat dat 2 reizigers niet in eerste klas horen te zitten, en ze vallen uiteraard allebei uit de lucht. Misschien is die beeldspraak niet helemaal van toepassing in een dubbeldekker, want wat moet je dan met die 3 jongeren op het bovendek die blijkbaar niet eens een biljet hebben, en toch in eerste klas willen reizen?

We leven nu eenmaal in een maatschappij - voor mij al lang geen samenleving meer - waarin het schorremorrie het vaakst aan het langste einde trekt. Want morgen en overmorgen en overovermorgen zullen deze gasten opnieuw hetzelfde spel spelen en winnen. Ze winnen zelfs als er toevallig toch eens controle komt. En wie het spel eerlijk speelt, komt uiteindelijk tot de vaststelling dat hij stilaan tot een idioot unicum uitgroeit. Gelukkig is enkele uren doorstappen in een Ardens bos waar je alleen de nabijheid van herten en evers kunt vermoeden, nog altijd een werkzaam antidotum…

Ms 96 511 is zopas losgekoppeld van de 514, die naar Luxemburg door zal rijden.

Mooi voorbeeldje van TEC-info:

Hoeveel tijd en energie vraagt het om aan alle halten deze non-informatie te hangen? Zou men dan niet beter meteen voluit op correcte info inzetten?

Correcte info? Lijn 167b en de varianten zijn al meer dan een jaar geleden afgeschaft. Volgens het haltebord kun je hier nog altijd op deze bus wachten. Forever and ever…

Ab5632-02 passeert de halte Anlier Grand-Route. De scholieren zijn aan hun laatste schooldagen toe, en binnenkort zal ook de chauffeur van een verdiende vakantie kunnen genieten, want buiten de schooldagen rijdt hier niet echt veel meer.

De weergoden hebben de wekelijkse solitaire goedweerdag voor deze week vastgelegd op donderdag, en dat komt ons goed uit. We stappen vandaag van wat volgens onze planning met iets meer dan 24 km de langste wandeling van het jaar zou moeten worden. GR129 komt vandaag aan de beurt, met een traject van Wingene (net buiten Bulskampveld) tot Lotenhulle. Als je weet dat ik in de eerste 17 km al koortsachtig op zoek was naar superlatieven om de wat onverwachte maar des te meer geapprecieerde pracht van dit stukje GR te beschrijven, dan kun je onze ontgoocheling begrijpen als blijkt dat het laatste derde van de tocht uiteindelijk niet zo veel meer te bieden heeft. Spijtig, ik had gehoopt nog eens onverdeeld positief te kunnen zijn over een Vlaamse GR. Desalniettemin blijft GR129 één van mijn favorieten. Nu die onlangs verlengd werd tot Arlon, biedt hij ongekende mogelijkheden aan elke stapper die België in al zijn facetten wil ontdekken, en dat doet geen enkele andere GR hem na.

Vagevuurbossen, Gulkeputten, Vorte Bossen, Hooggoed en Hoogveld, het leek maar niet op te houden: we stapten langs kleine bospaden - geen wonder dat hier in de buurt af en toe wel eens iets gebeurt - en brede beukendreven, langs een tracé dat door de vele afslagen geen kans kreeg om eentonig te worden. Een laatste sublieme dreef volgden we in de buurt van de Schoonberghoeve. Alles bij elkaar kwamen we aan een TWQ van 54 %, volledig opgetekend in de eerste twee derden van de tocht.

Groeiende criminaliteit noopt veel burgers tot het inzetten van waakkoeien. En je hoeft ze nooit uit te laten.

Meer foto's vind je hier:

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3656 6:29 6:48 stipt (655)

Brussel-Zuid - Gent-Sint-Pieters 528 7:05 7:36 +1 (1875 - 11826, op FSD)

Gent-Sint-Pieters - Beernem 578 7:41 8:11 +9 (357)

Beernem - Wingene [28] 8:33 8:40 +35 (ab3360, Van Hool AG500, Zwevezele???)

Lotenhulle - Gent [15] 16:38 17:36 stipt (ab4626, Van Hool AG300, Nevele???)

Gent-Sint-Pieters - Brussel-Zuid 516 17:24 17:55 +24 (1822 - 11830, op FSD) 

Brussel-Zuid - Halle 1589 18:28 18:37 +2 (752)

De commentaar:

We hebben een lange tocht voor de boeg, en dus valt het eigenlijk mee dat we nog één bus van lijn 28 kunnen nemen, tot die lijn tot de avondspits volledig busloos wordt. De belbus was een alternatief, maar we moesten zelfs dan vroeg vertrekken, en dus was de keuze tussen de reguliere bus en de belbus snel gemaakt.

Voordeel van zo een vroeg vertrekuur is dat de ochtendspits in de NZV nog niet echt voor problemen zorgt, maar we nemen toch het zekere voor het onzekere, en nemen dus niet de IR van 6:46, maar de CR van 6:29. Het is bijzonder rustig in deze trein. Lijn 96N krijgt nieuwe rails. Uiteraard gebeurt dat 's nachts, al zullen ze daar in al die straten in de buurt van deze aanlooplijn naar de HSL niet zo tevreden mee zijn.

Zoals verwacht lijkt het treinverkeer zo rond zevenen nog vrij vlot te lopen. Alleen de IC naar Knokke/Blankenberge is afgeschaft: meer dan duizend zitplaatsen minder tussen Leuven en Brussel, het zal je maar overkomen… Gelukkig gaat het met onze 528 vlotter. Met twee minuten vertraging vertrekken we in Brussel-Zuid, en dat is goed. Sinds kort krijg je van de reisplanner van de NMBS bijkomende informatie over de aansluitingen, en die leert ons dat L578 naar Brugge de aansluiting verzekert zo lang de vertraging van de 528 niet meer dan vijf minuten bedraagt. (Nu nog gegevens van De Lijn en de TEC erin, en we zijn weer een stap gevorderd op de weg van de betrouwbare reizigersinformatie…) Overigens lijkt 5 minuten me geen luxe - het zou gerust wat meer mogen zijn, maar deze positieve kruideniersmentaliteit is de door consultancybureaus opgefokte NMBS al lang vreemd. (Zeker als je weet dat de L meestal toch opzij moet in Landegem, om de IC door te laten. Onlangs moest hij zelfs de IC's naar Oostende én die naar Knokke/Blankenberge laten passeren, en dat nadat hij in Gent de aansluiting had verzekerd met de IR naar De Panne. Aandachtige lezers fronsen nu de wenkbrauwen, want die IR komt aan om .45 en de L vertrekt om .41! Hoeveel sterren en strepen je moet hebben om dat gedaan te krijgen, weet ik niet; voor die 99.99 % andere reizigers wordt alleszins niet zo veel moeite gedaan. Toppunt was dat de bestaande aansluiting tussen de IC naar Oostende en de L-trein wél verbroken werd. De L vertrok namelijk op het moment dat de IC het station van Gent-Sint-Pieters binnenreed. Bijzonder sneu als je dan in Landegem toch weer achter de IC (én die naar Blankenberge) komt te zitten.)

Vandaag is er sowieso geen probleem omdat de L-trein zelf met een tiental minuten vertraging rijdt. Daar gaat niets meer af tussen Gent en Beernem. Vooral in Hansbeke zijn er nog instappende scholieren, en die slepen zich met dezelfde lamlendigheid naar de deur van het treinstel (uiteraard die van eerste klas) waarmee ze zich in Aalter ook op weg naar hun school begeven. Infrabel en de NMBS mogen dit niet zeggen zonder dat ze de verzamelde nationale media over zich heen krijgen, maar ik wel: je zou de vertragingen kunnen halveren (echt!) als de reizigers zich wat meer zouden haasten bij het in- en uitstappen. Maar de tijd dat de chef-garde de deuren voor je neus sloot als het niet snel genoeg ging, ligt alweer een tijdje achter ons.

De vertraging van de dag zou echter opgetekend worden door de bus van lijn 28. Toen die na 20 minuten nog altijd niet op het appél verschenen was, belde ik naar De Lijn, en daar kreeg ik te horen dat de bus erg veel vertraging opgelopen had tijdens de vorige rit. Toch geruststellend - vroeger zou je hier al dan niet blijven wachten zijn, zonder enige info. De bus komt er uiteindelijk aan met 35 minuten vertraging. Slecht afgesproken omleggingen liggen aan de basis van de miserie. Nog maar eens… Veel reizigers worden door de vertraging trouwens niet getroffen: wij beidjes, en een vaste klant aan het Sint-Amandusinstituut. Veel kans dat deze bus de komende besparingsronde niet overleeft…

Voor de terugreis kiezen we voor de gemakkelijkste oplossing: lijn 15 meteen naar Gent. Het is een lange, rustige rit op een snikhete bus. Ik zou durven wedden dat de verwarming aan stond. Precies op tijd bereiken we het busstation van het Sint-Pietersstation.

Anders dan vanmorgen is het nu droevig gesteld met de stiptheid. Vanmiddag is er een dodelijk ongeval gebeurd in Duffel, al is het me niet duidelijk welke vertragingen op rekening hiervan geschreven moeten worden. De IC naar Eupen rijdt met meer dan 20 minuten vertraging - volgens railtime na een exploitatie-incident, en eigenaardig genoeg speelt dat in ons voordeel. (Zo een melding als exploitatie-incident zegt al net zo veel als Deze trein heeft vertraging omdat hij te laat rijdt.) De eerste vier rijtuigen zijn zo goed als leeg, maar reizigers hebben dit blijkbaar nog altijd niet door. Samen met het samendrukeffect van de twee eersteklasrijtuigen, zorgt dat voor concentratie van reizigers in een viertal rijtuigen. Een koppel met kinderwagen en peuter zit/staat/hangt zelfs op het platform van ons eersteklasrijtuig, zogezegd omdat er onvoldoende plaats in deze trein is.

De rit zelf verloopt nu vlot. We maken geen vertraging meer bij en kunnen in Brussel-Zuid dus nog mee met de CR naar Geraardsbergen. Uiteindelijk zullen we in Halle 12 minuten vroeger aankomen dan voorzien: heel heel soms kan een vertraging dus ook in je voordeel spelen.

Als toetje deze 2 bussen, gefotografeerd in Lotenhulle:

Frank heeft een mobiele wig van hoge druk beloofd, en dat is zo ongeveer het beste wat hij dezer dagen in de aanbieding heeft. Dus wordt het andermaal profiteren van deze ene geïsoleerde goede dag, om 21 km te stappen langs GR 128. Deze route loopt dwars door Vlaanderen, en wij bevinden ons vandaag al in het oostelijke deel, bij de grens tussen Vlaams-Brabant en Limburg. We starten in het mooie en interessante Zoutleeuw en stoppen in het wat onbetekende Zepperen.

Spijtig genoeg kun je dit moeilijk een geslaagd stukje GR noemen. Daar is de ballast net iets te overtuigend voor aanwezig: lange stroken beton of asfalt, langs volgebouwde maar slapende gehuchten, en slechts heel af en toe stukjes die de moeite waard zijn: Zoutleeuw, de Vloedgracht, het Vinne, Nieuwenhoven en helemaal op het einde wat gezellige wegjes tussen de Zepperse boomgaarden. Ik kan de frustratie van de ontwerpers best begrijpen: ze slagen er erg goed in om alle interessante stukjes aan het snoer te rijgen, maar het bindgaren tussenin is te lang en te lelijk. De TWQ bedraagt 44 %, en dat is voor mij het bewijs dat de ontwerpers hier echt wel het onderste uit de kan gehaald hebben. Oproeien tegen een halve eeuw gemeentepolitiek van asfalt en beton is niet altijd gemakkelijk.

Foto's van de wandeling vind je op deze plek .

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3707 8:46 8:56 +1 (533)

Brussel-Zuid - Tienen 2208 9:07 9:49 +1 (1818 - 61073, op LK)

Tienen - Budingen [22] 10:18 10:42 stipt (ab3306-65 - Mercedes Citaro, Hageland)

Budingen - Zoutleeuw [23] 10:44 10:53 +3 (ab3306-84 - Mercedes Citaro, Hageland)

Zepperen - Sint-Truiden [S2] 17:38 17:52 stipt (ab5342 - Van Hool New A309, Sint-Truiden)

Sint-Truiden - Brussel-Noord 2240 18:51 19:44 stipt (405)

Brussel-Noord - Halle 3741 19:53 20:14 stipt (1869 - 61024, op FSR)

De commentaar:

Eigenlijk zijn we vanochtend sneller dan onszelf: we wilden in Halle vertrekken om 9:09 (of 8:58), maar we kunnen nog mee met de IR van 8:46, en met de wat onzekere aansluiting trein/bus in Tienen is dat meegenomen.

Met IR3707 rijden we even over lijn 96N tussen Halle en Ruisbroek, maar uiteindelijk lopen we toch over lijn 96 Brussel binnen. Het is een rit zonder problemen, en als je 's morgens op railtime een zestal storingen hebt genoteerd, is dat een succes.

Ook de aansluitende IC2208 doet het trouwens goed: ook al staan we net buiten Brussel-Noord alweer stil, en loopt het stroef tot Diegem, toch bedraagt de vertraging in Leuven niet meer dan 2 minuten. We komen zelfs stipt in Tienen aan, waar we in het intact gebleven buffet van een lekkere koffie kunnen genieten. Overigens merken we dat ook de eerst geplande IC 1708 perfect op tijd in Tienen aankomt: onze aansluiting zou dus ook zonder vervroeging gerealiseerd geweest zijn.

Op de bus van lijn 22 staat al een typisch marktpubliek te wachten, met boodschappentassen vol groente en de gratis Omnipas. Op die manier loopt de bus aardig en gezellig vol. Onderweg volgen we een omlegging, maar we bereiken het aansluitingspunt met lijn 23 (als vanouds de busgarage in Budingen) stipt. Lijnen 22 en 23 zijn de huidige variant van wat destijds een bijzonder ingewikkelde tabel 22a was, die op zijn beurt een opvolger was voor het rond Drieslinter opgebouwde spoorwegkruispunt met lijnen 22 en 23, uit Tienen, met vertakkingen naar Diest en Tongeren. Meer dan wat typische spoorweggebouwen en vlot rijdende fietspaden blijft daar niet meer van over. Het zijn spoorlijnen die in een OV-net met visie ook vandaag niet zouden misstaan.

Lijn 23 pikt ons op op het plein voor de garage, en niet aan de eigenlijke bushalte. Ook deze bus moet immers een stevige omlegging volgen, en dat kan niet als hij de halte zou bedienen. We hebben maar één medereizigster. Het is even schrikken als we terug rijden vanwaar we komen, maar de buschauffeuse stelt me gerust: we komen in Zoutleeuw. Ik heb de indruk dat we tussen Budingen en Zoutleeuw geen enkele (!) halte van lijn 23 bediend hebben. Van de omleggingen, bewaar ons, Heer. Het is een mirakel dat we maar 3 minuten vertraging hebben bij aankomst.

Voor de terugrit hebben we op de bus van 18:08 gerekend, maar we staan al rond 17:20 aan de halte Wellenstraat, en dus kunnen we nog met die van 17:38 mee. Die bereikt het Truiense station om 17:52 - de trein naar Brussel vertrekt om 17:51. Taverne Bodoni zorgt voor de oplossing, ook al zijn de bierglazen dof van de vaatwasmachine en is het schuim onstabiel: dat heb je wel meer in zaken waar ook gegeten wordt…

Overigens hadden we de IC van 17:51 ook nog kunnen halen, want die rijdt met wat vertraging, maar we houden ons deze keer aan het schema. IC2240 bestaat uit 2 breaks, en omdat de P8302 uit Brussel naar Genk stipt rijdt, kunnen we ook op tijd Sint-Truiden buiten rijden. Het wordt een erg rustige rit. Hoe snel het kan gaan tussen Leuven en Brussel-Noord wordt ons nog even gedemonstreerd: we komen 6 minuten te vroeg aan, wat betekent dat je zonder hinder het hele traject (over lijn 36N) in 14 minuten af kunt leggen.

Ook over de afsluitende rit naar Halle kunnen we kort zijn: doodnormaal.

We hebben er alweer een stevige wandeling opzitten, en het openbaar vervoer was ons genadig. Het is altijd weer opvallend: hoe groter de mogelijkheden om naar een alternatief over te schakelen, hoe kleiner de kans dat je dat ook echt moet doen. Maar dat is een open deur intrappen. Misschien wel die van de M6 die in Brussel-Noord nukkig deed, en in Halle alweer over haar agressieve bui heen was…

Nog even deze foto van P8302 die ons het plezier deed op tijd te rijden, zodat ook onze trein het enkelsporige stuk van Sint-Truiden tot Landen op kon.

GR 12 verbindt Amsterdam met Parijs, en wij maken vandaag de doortocht van Brussel, meer bepaald van het Brusselse Noordstation via de Grote Markt naar Vorst, Ukkel, Drogenbos en Beersel. Ik schat de totale afstand rond de 20 km, met een TWQ van 34 %. Dat laatste mag vooral op de creditzijde van de doorgelopen parken (Vorst, Duden, Wolvendaal) en van de laatste kilometers op Beersels grondgebied geschreven worden.

Ik zou dit niet elke week willen doen, maar mijn vrouw vond het een leuk traject, en dat zeker niet om winkeltjes te bekijken. De ontwerpers voeren de wandelaar langs een hele reeks interessante punten (Grote Markt, Manneke Pis, Justitiepaleis) en dat is zeker een verdienste, al lijkt het voor de doorstapper op een blitzbezoek met Amerikaanse allures. Zelf kon ik pas herademen in de trits stadsparken (beter onderhouden dan dat van Halle, maar dat is niet moeilijk!) en langs de paadjes in Beersel. Eén ernstige waarschuwing: in de huidige toestand van de bewegwijzering is het ondoenbaar om de eerste helft van het traject te volgen. Eigenlijk hebben we volledig vertrouwd op de topogids, met vermelding van de straatnamen, en zelfs dan was het vaak gokken en vertrouwen op het Fingerspitzengefühl. Wie de GR's en de wit-rode streepjes op deze tocht leert kennen, krijgt een totaal verkeerd beeld van de toestand op zovele andere GR's, waar wél degelijk bewegwijzerd wordt.

Onze tocht eindigde in Beersel op het Gemeenteplein, meer bepaald in De Drie Fonteinen. Het was even genieten van een lekker zure geuze, en van het besef dat lang geleden een hele reeks kanjers van de Vlaamse literatuur hier een speels onderkomen vonden. Onder impuls van Herman Teirlinck (een echte grote) kwamen Raymond Brulez (zwaar onderschat), Gerard Walschap (zwaar overschat), Ernest Claes, Maurits Roelants,  Willem Pée en anderen, hier bakschieten, spelen op de mijole. Weinigen is het nog gegeven het Brussels te kennen, maar als je weet dat het de bedoeling was om een koperen schijf in een gapende gleuf te mikken en dat de Brusselse naamgeving enigszins scabreus was, dan zal het wel duidelijk zijn waar die mijole naar verwijst. En nee, ik ga er geen tekeningetje bij maken.

Foto's van de tocht vind je hier.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Noord 1911 12:30 12:48 +7 (2146 - 58051, op FSR)

Beersel - Halle [154] 18:43 19:05 +5 (ab 3937, Jonckheere Transit 2000, Ukkel)

De commentaar:

Om één of andere reden slaagt de NMBS er tijdens het weekend (en tijdens de week…) niet meer in om de treinen van de IC-verbinding Schaarbeek - Moeskroen op tijd te laten rijden. Ook vandaag tekenen we 7 minuten vertraging op bij aankomst in Brussel-Noord, en het feit dat de middelste koker van de NZV volledig buiten dienst is wegens werken, is daar nauwelijks een excuus voor. We vertrokken immers al in Halle met 4 minuten vertraging en we gingen erg vlot door de pijp.

We hebben het zevende en het achtste lijntje van onze KeyCard ingevuld, en dat zijn de eerste lijntjes die ook geknipt worden. Tussen Halle en Brussel gebeurt dat immers bijna nooit. Met wat de NMBS daar jaarlijks aan inkomsten verliest, kan De Lijn al zijn afgeschafte buslijnen opnieuw invoeren.

Veel valt er niet te onthouden van de terugrit uit Beersel. De bus rijdt met een kleine vertraging, en ook dat is bijna de regel op de lijnen 153-154-155 op zaterdag. De vele minuten overschot van de weekdagen zouden op zaterdag meer dan welkom zijn, zeker op de ritten van de late namiddag.

Het is opvallend hoe rustig je wordt of bent als je niet meer dan dergelijke eenvoudige trein- of busverbindingen nodig hebt. Veertig jaar lang al droom je als OV-gebruiker van probleemloze langere verbindingen, met risicoloze overstappen, maar eigenlijk ontbreekt de wil om de OV-klant een performante dienst aan te bieden, naar alle mogelijke bestemmingen in dit land dat eigenlijk niet veel meer is dan een uit de kluiten gewassen stadsgebied.

Dit was even een uitgesproken kans om wat trams van de MIVB te fotograferen. Je ziet achtereenvolgens de 2010 (aan het Poelaertplein), de 7757 (aan de terminus van de Dieweg) en de 3010 (aan de terminus in Drogenbos).

De dagen worden langer en dus worden de vroege vogels in ons ook wakker. De kippen, die elke nacht opnieuw veilig opgesloten blijven om uit de muil van een of ander superactieve vos te blijven, kijken wel verbaasd, als ze al zo vroeg vrijgelaten worden, maar een flinke schep maïs snoert hun de bek. Voor ons staat meer dan 21 km voettocht in de Famenne op het programma, van Wellin naar Vonêche, langs GR 577, en daar kun je maar beter vroeg aan beginnen. Het is een ongelooflijk goed stukje GR, langs een vijftal dorpen die nauwelijks minder rustig zijn dan de lange, meestal onverharde veldwegen die tegen het zacht glooiende landschap opklimmen dan weer afdalen. Het is helder, precies zoals Frank dat beloofd heeft, en dat staat in deze streek garant voor indrukwekkende vergezichten. De TWQ bedraagt 64 %, en dus keren twee wandelaars na het afwerken van hun taak tevreden en verkwikt huiswaarts.

Meer foto's vind je hier:

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 7512 6:57 7:09 +2 (2116 - 53501, op FSR)

Brussel-Zuid - Jemelle 91 7:33 9:23 +3 (2004 - 61 85 1090 227, SBB)

Jemelle - Wellin [29] 9:34 10:02 stipt (ab4576, VDL-Jonckheere 2000, Wellin)

Vonêche - Beauraing [241] 16:23 17:04 +30 (ab 5051-10, Van Hool A600, Pirnay)

Beauraing - Houyet 6088 17:45 17:52 +2 (mw 4167)

Houyet - Jemelle [166a] 18:30 19:10 +6 (ab 5632-29, Mercedes O.405, Transports Penning)

Jemelle - Brussel-Noord 2141 19:38 21:18 +1 (1348 - 61011, op Brussel-Zuid)

Brussel-Noord - Halle 3143 21:21 21:41 stipt (341) 

De commentaar:

Eén van de rustigste P-treinen in Halle is P7512, en bovendien laat die toe om wat marge in te bouwen in Brussel-Zuid. Het is een lange trein met gemoderniseerde M5-rijtuigen waaruit de warmte van de avond voordien nog niet helemaal verdwenen is. Tijdens de avondspits absoluut te mijden, maar vanmorgen is het de ideale trein om ons naar Brussel te brengen, langs de lijnen 96E, 96 en 96A - het komt op geen lijntje aan.

De IC91 komt - zoals dat een internationale trein past - behoorlijk vroeg aan het perron. Enkele Belgische rijtuigen zorgen voor versterking, maar voor ons is de enige mogelijkheid een Zwitsers eersteklasrijtuig, dat helemaal achteraan de trein hangt. Niet dat we daar treurig om zijn, want het is een knap rijtuig, en gezien zijn positie is er geen voortdurend heen-en-weergeloop van kippen en hanen op zoek naar nest of stok. Antimakassars met een overduidelijke 1 erop zorgen er ook voor dat de kans op vergissen onbestaande is. Tot Namur kan de sfeer nog het best omschreven worden als gezellig geroezemoes. Vanaf Namur slaat dat om, wanneer we omsingeld worden door een dozijn heren, van wie de uitrusting varieert van deftig pak tot casual. Ze gebruiken termen als aiguillage, signal, caténaire en dan weet je het wel. Ze zijn er zich onvoldoende van bewust dat hun beste klanten wat rust appreciëren, al valt het alles bij elkaar nog wel mee.

De trein rijdt Brussel-Noord buiten met 5 minuten vertraging, en in Ottignies scoren we al 11 minuten vertraging. Maar de 20'er (en de TB uiteraard) kwijten zich keurig van hun taak, en vanaf dan zie je de vertraging kleiner worden: Gembloux +10, Namur +9, Ciney +5, Marloie +4, Jemelle +3. In Namur wordt de Maasbrug van lijn 162 richting Namur vervangen, maar onze trein ondervindt daar geen hinder van - hinder die blijkbaar wel ingecalculeerd is in de dienstregeling.

In Jemelle komt de bus van lijn 29 meteen in beweging als hij de treinreizigers ziet aankomen. Niet dat hij meteen vertrekt, want de bus van de tegenrit arriveert, en dat noopt tot een babbeltje met de collega. Vier minuten vertraging zijn het resultaat, maar in Wellin zijn die weggesmolten in een zon die al flink haar best doet. In Rochefort is de reisweg aangepast - voor lijn 29 is die van evident naar redelijk complex geëvolueerd, maar dat zal geleidelijk aan wel wennen.

En dan komt de terugrit. Het begint allemaal met een bus die zich vastrijdt in een gigantische verkeersopstopping op alle invalswegen in Beauraing. Blijkbaar is een firma er in de loop van de dag van overtuigd geraakt dat de asfalteringswerken op de N40 nog voor het weekend afgewerkt konden worden, en dat leidt tot improvisatie van jewelste: het zijn zowaar de mannetjes in het geel die het beurtelings verkeer leiden. De tijdelijke verkeerslichten floepen lustig van groen naar geel en rood, maar vanavond spelen ze het verkeersspelletje even niet mee. Hoe dan ook, de file strekt zich op een bepaald moment uit van Pondrôme tot Beauraing, en Beauraing zelf slibt dicht omdat het in de andere richting niet beter gaat. We bereiken de Place Saint-Roch met een half uur vertraging, maar ook alle andere bussen lijken met aanzienlijke vertragingen te rijden. Je waant je in het hart van een grootstad. Toch prijzen we ons gelukkig, want ons oorspronkelijke plan bestond erin om bus 141 naar Gedinne te nemen, met 6 minuten overstaptijd in Gedinne. Dat zou zonder enige twijfel ook een fiasco geworden zijn, en nu konden we dezelfde trein in Beauraing nemen.

En zeggen dat Vonêche en Pondrôme eigenlijk gewoon veel pech gehad hebben. Toen de kaalslag van 1984 doorgevoerd werd, overleefden beide halten die op wonderbaarlijke wijze, maar toen ze enkele jaren later toch dichtgingen, had men de idee van de frequente plaatsvervangende bussen al lang verlaten, en dus bleven beide gemeenten achter zonder echt bruikbaar openbaar vervoer. Nu rijden hier allerlei varianten van de ter ziele gegane lijn 41 die het hele gebied ten westen van lijn 166 bediende, maar die varianten zijn zo functioneel dat ze voor het type gelegenheidsklanten die we zijn nauwelijks bruikbaar zijn. 

L6088 rijdt zo goed als op tijd, maar vanaf Houyet loopt het flagrant fout. We worden op spoor 2 getrokken, tot verbijstering van de reizigers die op spoor 1 staan te wachten, en die dan maar snel de sporen oversteken. Tja, wat moet je doen in zo een geval? Maar dan komt de TBG door de trein met de verbijsterende mededeling dat we niet verder rijden - tiens, is er geen geluidsinstallatie in de motorwagens? Er is een elektriciteitspanne die verder rijden onmogelijk maakt: bussen zullen ons komen ophalen. Via mijn simpele gsm'etje kom ik van railtime te weten dat door een elektriciteitspanne alle verkeer tussen Jambes en Gendron-Celles onmogelijk is. (Gelukkig moet de TBG aan niemand uitleggen waarom een dieselmotorwagen niet verder kan rijden als de elektriciteit uitvalt… Met de botte reactie van drie nietsnutten weet hij zo al duidelijk geen raad.) Enfin, we gaan allemaal braaf voor het station op de bestelde vervangingsbussen wachten.

En dan begint het probleem stilaan hallucinante proporties aan te nemen. Ik probeer nog even bij de TBG of we niet met hem terug kunnen naar Libramont, maar dat zal pas over anderhalf uur kunnen. Terug naar het pleintje voor het station, dus.

Plots komt een bus van lijn 166a Jemelle - Houyet aanrijden. De brave chauffeur neemt de onvergeeflijke maar begrijpelijke beslissing om zijn film te veranderen naar Service Spécial. Onnodig te zeggen dat zowat alle reizigers denken dat dit al de beloofde vervanginsgbus is, maar hij wil gewoon zijn pauze redden. De bus zou om 18:30 terug naar Jemelle moeten rijden, en ons besluit is snel genomen: dat is de oplossing, ook al hebben we op onze Railpass twee lijntjes Beauraing - Halle ingevuld. Enkele andere reizigers volgen ons goede voorbeeld, ook als we betalen voor de rit naar Jemelle, wat me logisch lijkt, even logisch als dat de NMBS ons deze 5 zones ooit terugbetaalt.

Alhoewel, goede voorbeeld? Op een bepaald moment krijgt de motorwagen groen sein richting Dinant, en na enkele minuten vertrekt L6088 ook effectief. Als wat later een duo 13'en ook nog een goederentrein richting Dinant sleept, breekt eerlijk gezegd mijn klomp. En ja hoor, railtime meldt dat het probeem ondertussen is opgelost, en  - je kent het wel - vervolgvertragingen blijven mogelijk. L6088 zal uiteindelijk - LEEG! - met 47 minuten vertraging in Dinant aankomen. Kan iemand me eens uitleggen waarom de TBG zich niet de moeite getroost heeft om de eerder gestrande reizigers terug te roepen naar zijn trein? Terloops, wat een prachtige illustratie van het nut van bemande stations, waarvan de personeelsleden ongetwijfeld beter op de situatie hadden ingespeeld.

Maar wij zitten hoe dan ook ondertussen op de bus van lijn 166a, die na wat discussiëren en het andere gepalaver met een tiental minuten vertraging vertrekt. De chauffeur heeft ondertussen van zijn vriendin vernomen dat heel Dinant zonder stroom zit; de kritische reiziger die even ervoor zijn gal op de NMBS had gespuwd, had nu eigenlijk het schaamrood op de wangen moeten krijgen, maar die reactie is zo compleet out… Het ASTB dat achteraf zal proberen om de hele kwestie te recupereren en zelfs met nieuwe acties dreigde zou zelfs nog een stap verder mogen gaan: in de grond zinken van schaamte lijkt me een valabele suggestie. Maar kom, de bus brengt ons langs een bijzonder schilderachtige route naar Jemelle, ons en een vijftal andere reizigers.

We geraken zonder problemen in Jemelle, en zo veelbewogen onze terugreis tot nog toe was geweest, zo voorspoedig zal de rest verlopen. Als de IC naar Brussel in Jemelle stopt, stap ik meteen naar de TBG's van dienst, en ik val maar meteen met de deur in huis: ik moet u een en ander uitleggen. Ze manen me aan om toch maar in te stappen, en even later kan ik inderdaad het hele geval in geuren en kleuren vertellen. Ze maken er geen problemen over: onze Railpass is inderdaad te goeder trouw ingevuld voor twee ritten Beauraing - Halle en ze begrijpen perfect wat er verkeerd gelopen is, en nog belangrijker: welke handige oplossing ik heb uitgedokterd. Eén van de TBG's zucht nog dat het verkeer op lijn 154 nog maar pas hersteld is, en dat nu dit alweer gebeurt.

Het wordt dus een rustige terugreis in een speciale samenstelling: ondertussen is de I6 uit dit gesleepte stel verdwenen, en maakt een M6 zijn opwachting - enige ontgoocheling - maar alles loopt nu vlot. De WC blijft opvallend lang bezet. Een dame in hoge nood maant de bezetter aan om plaats te ruimen, en even later verschijnt een zwarte. Achteraf horen we dat hij een biljet Barvaux - Liège heeft: hij heeft hier dus geen zaken. Het is een grijsrijder, met een nuance die al enigszins naar zwart neigt. Achteraf zullen we horen dat de TBG hem over de hele kwestie probeert aan te spreken, maar dat hij er voortdurend van onder muist. Voorbij Namur duikt een tweede zwartrijder op: je merkt het zo: schichtig kijken waar de TBG zich bevindt, en dan in functie daarvan een bepaalde richting in de trein uit lopen.

De rit zelf verloopt vlekkeloos. Vanaf Naninne gaat het op tegenspoor, want de Maasbrug in Namur wordt vernieuwd. Ook nu staat de reserve in de dienstregeling garant voor een stipte rit. In Brussel-Noord halen we zelfs nog een onvoorziene aansluiting met IR 3143 die op dit late (?) uur niet meer doorrijdt naar Tournai en Kortrijk, en dus maar uit één break bestaat.

Voor één keer worden we tussen Brussel-Zuid en Halle maar heel even gehinderd door de CR die ons voorafgaat, en we komen dan ook stipt in Halle aan. Nu ja, stipt kun je dit niet noemen: ons oorspronkelijke aankomstuur was 20:12 (met overstap in Brussel-Luxemburg, en dan lijn 26). Uiteindelijk komen we in Halle aan om 21:41, en dat is toch wel fiks later dan voorzien. Benieuwd hoe de NMBS op mijn vraag tot terugbetaling zal reageren. Ik hou jullie op de hoogte!

Terwijl we aan de halte Café Sylva in Vonêche stonden te wachten, kwam deze bus in de tegenrichting aan rijden: ab 5051-12 op lijn 141 naar Graide.

Ja, wie kan uitleggen waarom lijn 9 niet op dit haltebord voorkomt? Dat dit een Luxemburgse lijn is en het haltebord alleen Naamse lijnen vermeldt, kan toch geen verklaring zijn?

Het is echt profiteren van kortstondige goedweermomenten tegenwoordig, en voor donderdagmiddag - de namiddag van Onze-Lieve-Heer-Hemelvaart - lijkt er een op komst. Het wordt een korte wandeling (minder dan 7 km) in Wespelaar. De toeristische dienst van Vlaams-Brabant bundelt al vele jaren wandelingen in boekjes die inhoudelijk hoog scoren, maar die allemaal de neiging hebben om voortdurend dicht te vallen. In het boekje Noord-Dijleland vinden we de Bomenwandeling, uiterst geschikt als namiddaguitstap, en bovendien tamelijk gemakkelijk te bereiken per trein, want Wespelaar heeft een treinhalte, al moet ze die delen met Tildonk.

De Bomenwandeling voert ons dus langs bomen, deels door parken, maar vaak ook in een vrij gaaf natuurgebied. Het is een pretentieloze wandeling met een TWQ van 33 %. Eén derde van de wegen is inderdaad best te pruimen, de rest is wat troosteloze bebouwing, al lijkt de hele buurt op deze kwijnende hoogdag in een diepe namiddagdut verzonken. Mij niet gelaten… Het in het boekje afgedrukte tracé wijkt op één plek af van de bewegwijzerde route, zonder veel erg.

Enkele foto's vind je hier. Bewonder alvast deze kanjer:

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 1912 13:30 13:39 +2 (2160 - 51039, op FSR)

Brussel-Zuid - Leuven 512 13:58 14:25 stipt (1827 - 11826, op FSD)

Leuven - Wespelaar-Tildonk 2714 14:44 14:54 stipt (909)

Wespelaar-Tildonk - Leuven 2737 17:06 17:16 stipt (909)

Leuven - Brussel-Noord 539 17:37 17:53 stipt (1827 - 11826, op FSD)

Brussel-Noord - Halle 1939 18:12 18:30 +2 (2160 - 51039, op FSR)

De commentaar:

Weekenduitstappen zijn niet meer aan ons besteed, maar vandaag maken we een uitzondering.

Van Halle naar Brussel-Zuid kunnen we nog eens mee met een IC, en in al die jaren is er weinig veranderd aan de materiaalinzet: een lang stel M4 brengt ons probleemloos naar het Zuidstation. De verzuchting van mijn vrouw bij aankomst: net nu ik eens goed zat.

In Brussel-Zuid zetten drie schilders het multiculturele karakter van onze samenleving in de verf - grijs, haha. Terwijl al wie hier min of meer in uniform rondloopt waarschijnlijk ongeveer dubbel betaald wordt, zetten zij het niet-gemoderniseerde deel van het Zuidstation in een grijze grondlaag, vermoedelijk alles behalve dubbel betaald.

De IC naar Eupen rijdt stipt. Er staat ongewoon veel volk te wachten, en twee politieagenten houden een oogje in het zeil. In de trein hoor ik hoe twee jonge gasten zich al opmaken voor de dolle pret die ze in Liège in de City Parade zullen beleven. Ieder zijn meug. Gelukkig houden ze het voorlopig rustig. De twee agenten lopen blijkbaar door de hele trein: meer blauw in de trein, lijkt hun motto te zijn. Opvallend ook die Engelse toeristen die in Brussel-Zuid hun twee tandems op het platform van ons eersteklasrijtuig proberen te stallen, en die in Brussel-Noord nog uitstappen ook om met tandems en al tweede klasse op te zoeken. Je ziet zo dat ze door de wol geverfde treinreizigers en fietsers zijn: ze zijn alleszins veel sneller dan de doorsnee Belgische toerist, die inderdaad predikt dat de vakantie al in de trein begint.

In Leuven staat een duikbril klaar om ons naar Wespelaar te brengen. Een groep jongeren staat nog op een achterblijver te wachten, maar de TBG laat zich niet vermurwen: jullie mogen verder wachten, jongens, maar de trein kan dat niet. Uiteindelijk blijft de achterblijver zijn naam trouw: achterblijver. Niet dat de anderen zich daar veel van aantrekken. Ik kan nog net een erg geschrokken blik naar de TBG werpen, want even ziet het er naar uit dat ze de jongeren - sommigen duidelijk boven hun theewater - in eerste klas zal laten zitten. Daar duiken ze trouwens allemaal in als wij als laatste eersteklassers in Wespelaar-Tildonk uitstappen.

De terugreis is een echt spiegelbeeld van de heenreis, niet alleen qua reisweg, maar ook qua materieel. Zo belanden we opnieuw in de duikbril van de heenreis, die niet minder dan 3 minuten te vroeg in Wespelaar opduikt. In Leuven wordt een extra motorstel aangekoppeld: dat is de erg nodige versterking op een gewone zondagavond, maar vanavond zal de bezetting wel tegenvallen. Nu, liever een stel te veel, dan een stel te weinig.

Tussen Leuven en Brussel zitten we in hetzelfde rijtuig, meer, we zitten op dezelfde plaatsen: mijn vrouw herkent de vlekken op de zetels. Bij het instappen zien we nog net een super efficiënte ingreep van Securail: de TBG wijst met de vinger de reiziger aan, en even later kan die het op het perron uitleggen. Als die mannen van Securail niet die rode uniformpjes hadden, zou geen kat wat gemerkt hebben.

En opnieuw wordt de trip Noord - Halle er eentje zonder geschiedenis. In Halle staat de laadbrug voor rolstoelen klaar, en dan is de kans groot dat Thijs in de trein zit. Ons vermoeden klopt. Zo zie je in Halle ook nog eens stationspersoneel op het perron. Het moet gezegd: Thijs wordt zorgzaam op het perron gezet, en even later zien we het trio evolueren richting lift. Waar is de tijd dat de rolstoelen nog over de sporen dokkerden, onder het waakzaam oog van mijn vader, ter hoogte van de bareeltjes, die verder alleen door de laders met hun stootkar gebruikt werden, van spoor 1 naar spoor 2 en van spoor 3 naar spoor 4?

We waren nog maar net aan de wandeling begonnen, of we stonden al voor een gesloten overweg. Uiteraard is dat altijd een buitenkansje: ms 86 923 rijdt vandaag als IR2735 tussen Sint-Niklaas en Leuven.

In het uitzetten van langeafstandswandelingen rond een thema schuilt een duidelijk gevaar. Dat blijkt ook vandaag weer, nu we het laatste deel van de Streek-GR Reynaertland volgen, over een kleine 22 km, tussen Sint-Niklaas en Rupelmonde. Boosdoener is (alweer) Reynaert, die blijkbaar ook Sint-Niklaas niet links kon laten liggen. (Ik heb niks tegen Reintje, hoor, zelfs niet als die me 's avonds in slaap keft, en zeker niet als hij er met meesterlijke hand die buren uitkiest die het niet nodig vinden om hun kippenhok wat beter af te sluiten.)  Voor de stapper resulteert dat in bijzonder onaangename kilometers (wel 10!) door een stads- en industriegebied dat je zelden of nooit spontaan zou opzoeken om je te vermeien. Enig lichtpunt is het Stadspark (het De Vidtspark, rond het mooie Kasteel Walburg), maar dat kan de rest niet redden. Gelukkig is de tweede helft - zeg maar voorbij Velle langs de Oude Schansen, en vanaf Temse, langs de Schelde van veel betere kwaliteit. De TWQ bedraagt 34 %, maar het grootste deel daarvan neemt het pad op de Scheldedijk tussen Temse en Rupelmonde voor zijn rekening. Het is maar de vraag of je zo een verharde weg waar je om de haverklap opzij moet voor wielerterroristen als een Trage Weg moet beschouwen…

We zetten onze eerste stappen op GR Reynaertland op 2 december 2001. We splitsten het pad als volgt op:

Hulst - Meerdonk/Meerdonk - Stekene/Stekene - Lokeren/Lokeren - Puivelde/Puivelde - Sint-Niklaas/Sint-Niklaas - Rupelmonde.

Eigenaardig genoeg is het aantal foto's waarmee je thuiskomt, vaak omgekeerd evenredig met de slechte indruk die een wandeling gemaakt heeft. Ik heb tegen de 40 bruikbare foto's vandaag. Bekijk ze allemaal hier .

Geniet alvast even van het Sint-Niklase stadspark, van de erg landelijke sfeer tussen Velle en Temse, en krijg net als wij het einddoel Rupelmonde in het vizier, tussen het uitbundig bloeiende fluitenkruid.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3708 9:46 9:56 +1 (547)

Brussel-Zuid - Antwerpen-Berchem 3310 10:05 10:49 +6 (400)

Antwerpen-Berchem - Sint-Niklaas 710 10:58 11:13 stipt (478)

Rupelmonde - Temse [99] 18:27 18:36 +9 (ab5563, Van Hool New AG300)

Temse - Mechelen 2739 18:51 19:17 +1 (401)

Mechelen - Brussel-Noord 3339 19:30 19:46 +4 (935)

Brussel-Noord - Halle 3741 19:53 20:14 +6 (1809 - 61066, op FSR)

De commentaar:

Je voelde het al een paar dagen aankomen, en vandaag was het weer zo ver: leden van de onbetekenende ledenclubje ASTB hebben het werk neergelegd in wat je grofweg het gebied ten zuiden van Samber en Maas zou kunnen noemen, inclusief Namur. Het is nog even zoeken naar een aanleiding, maar uiteindelijk past het inderdaad zorgwekkende ongeval van Godinne wonderwel in de stakersplannen. Als, en ik benadruk dat als, de TB van de tweede trein in de fout gegaan is, dan is dit dus een staking tegen de eigen onoplettendheid, of althans tegen die van een collega.

Als biologisch tuinier weet ik dat de luizen altijd de zwakste plantjes aanvallen. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de NMBS al enkele jaren zwakker en zwakker wordt… Ik weet ook dat het soms de tuinier is die de plantjes te zeer verwaarloost, om ze sterk genoeg te laten opgroeien zodat ze tegen een stootje kunnen.

Als blijkt dat de schade in Vlaanderen wel meevalt, besluiten we toch maar te vertrekken. Voor het eerst sinds lang lijkt het weer een hele weekdag lang goed te worden, en daar moeten we van profiteren.

Van Halle naar Sint-Niklaas hebben we mogelijkheden zat: via Dendermonde, via Mechelen en lijn 54, via Antwerpen-Berchem. Bovendien zijn ze qua rittijd elkaar waard. De reisweg langs Antwerpen is net iets korter, al gaat het hier om 3 minuten. Nu de NMBS ons voor deze middellange afstanden toch al de Railpass opdringt, mogen we best wat extra kilometers afleggen, binnen het strakke keurslijf van het reglement, uiteraard.

Zoals vaak arriveert de IR goed op tijd in Halle, en met 3 minuten stilstand is er sowieso weinig kans op vertraging. Toch vertrekken we 1 minuut later dan voorzien: tussen Halle en Buizingen werkt een ploeg van Infrabel aan een wissel, en dat maakt een zijsprongetje noodzakelijk. Normaal gezien wordt zo een minuut vertraging er moeiteloos afgereden, maar Brussel-Zuid binnenrijden gaat niet vlot en zo blijft dat minuutje vertraging hangen.

We zouden nog meekunnen met de IC naar Antwerpen in vertraging, maar we besluiten toch maar te gokken op de voorziene IR van 10:05. Beide treinen staan trouwens netjes zij aan zij langs de perrons 18 en 17. Logischerwijs is het de IC die eerst vertrekt, en dat gebeurt ook. Zo raken we zelf opgezadeld met een vertraging van 5 minuten, die tussen Vilvoorde en Mechelen zelfs nog aangroeit tot 8 minuten - genoeg om de voorziene aansluiting in Berchem te missen. In Mortsel-Oude-God ziet het er alweer wat beter uit, met 5 minuten, en zelfs een vertragingszone net voor Berchem richt niet al te veel schade meer aan. We houden nog 3 minuten over van de 9 minuten voorziene aansluitingstijd.

De IC naar Kortrijk staat al klaar. Onderweg is het uitkijken naar het nu beroemde wijkspoor in Melsele. De verbinding is gewoon opgeheven: de wissel waar het allemaal op gebeurde is uitgebroken. Ondanks een vertragingszone in Nieuwerkerken, waar o.a. een overweg hersteld wordt, komen we zo goed als op tijd in Sint-Niklaas aan.

Voor de terugreis uit Rupelmonde staan ons niet minder dan 4 buslijnen ter beschikking. Die bieden ons de kans om via Antwerpen te rijden, maar dat is duidelijk een omweg, en dus wordt het overstappen in Temse of Sint-Niklaas. De bussen van de lijnen 93, 95, 97 en 99 bedienen dan wel niet het station van Temse, maar de halte Vrijheidsstraat ligt maar een goeie 5 minuten van het station af. De bus van lijn 99 (naar Hamme) rijdt wel met 9 minuten vertraging, en met uitstappende reizigers aan een drietal halten en twee verkeerslichten, gaat er niet echt iets van deze vertraging af - daar is onze reis trouwens ook te kort voor. We moeten ons dan ook even reppen om de trein naar Mechelen te halen, maar we weten de manshoge tunnel onder de sporen ondertussen liggen, en net erachter leidt een geïmproviseerd maar praktisch pad ons recht naar perron 1. Op perron 2 staat P8091 te wachten. Die zal na aankomst van de IR met een tiental minuten vertraging naar Sint-Niklaas rijden. Hoeveel dagen vertraging zouden al die enkelsporige lijnen eigenlijk jaarlijks totaliseren?

De TBG van de IR naar Leuven doet zijn job zoals het hoort. Hij controleert in beide breaks, en wisselt vaak van break. Veel reizigers hoeft hij trouwens niet te controleren in deze eerder matig bezette IR. Ook deze trein heeft de neiging om wat lichte vertraging op te lopen, al klopt de kruising met de tegemoetkomende IR in Puurs perfect. Net voor Mechelen staan we zelfs even stil.

De Benelux nemen was een optie, maar eigenlijk hadden we er niet op gerekend, en tijdwinst was er al helemaal niet mee te halen. Alleen het materieel had ons uiteindelijk nog kunnen overhalen, want de vergelijking met de duikbrillen die men voor ons voorbehoudt, valt natuurlijk in het voordeel van de Nederlandse rijtuigen uit, maar kom, lang duurt de rit tot Brussel-Noord niet. Ook deze trein rijdt met een lichte vertraging, en net als vanmorgen in Berchem, kunnen we ook nu meteen instappen in de aansluitende trein.

Die vertrekt perfect op tijd in Brussel-Noord, maar om een of andere reden staan we 4 minuten te lang in Brussel-Zuid. Van lijn 96 gaat het dan traag naar de snelle (?) lijn 96 N, wat ook tot wat tijdverlies leidt; en opnieuw naar lijn 96 komen in Halle kost ook wat tijd: ook deze trein zal boven de 5 minutengrens scoren. Omdat de trein in Brussel-Noord al binnenstond, moet ik van de stop in Halle gebruik maken om naar voren te lopen om het locnummer te noteren. Ik had op 3 minuten gerekend, maar de vertraging noopt tot haast. Vertraging zorgt altijd wel weer voor enige overlast…

Eigenlijk hadden we vandaag een tocht gepland langs GR 129 van Beernem tot Lotenhulle, maar toen ik zondag nog even keek of er geen omleidingen waren, stootte ik op de website van De Lijn op informatie over wegenwerken in Lotenhulle. Maar ik ken Lotenhulle niet, en uit de informatie kon ik alleen afleiden dat het wel eens eindeloos zoeken zou kunnen worden naar de vervanghalte(n). Het kaartje maakte me absoluut niet wijzer, zelfs niet na consultatie van Google Maps en met de NGI-kaart op 1:10000 ernaast, en er bleek zelfs een flagrante tegenspraak te zitten tussen de tekst en het kaartje. Je kunt je trouwens afvragen wat de zin is van een kaartje als de in de uitgeschreven info vermelde straatnamen er niet op voorkomen. Alles kan ook te wijten zijn aan een verkeerde of ontoereikende interpretatie, maar we leven in de 21ste eeuw, en dan zoek je de fout niet bij jezelf, maar bij de informatieverstrekker. Uitgesteld dus, de GR129, tot de werken in Lotenhulle afgelopen zijn.

Maar met een tocht in Wéris beschikten we over een waardig alternatief. Wéris is een schattig dorpje, dat vooral bekend is voor zijn dolmens, maar dat voor de rest ook veel weg heeft van een ideale wandelbestemming: mooie bossen, met het langzaam ontluikende groen - de scherpe noordenwind tempert het enthousiasme - mooie vergezichten, en een dorp dat helemaal niet bezweken is onder de toeristische druk, al ligt het aantal gîtes hier erg hoog. Het is niet voor niets één van de mooiste Waalse dorpen, helemaal terecht lijkt me. Omdat Wéris schromelijk verwaarloosd wordt door de TEC, tekenden we een lange aanloop uit, van het station van Barvaux, langs de GR 57, tot het dorpje, waar we het langste circuit van de wandeling Pierres des Légendes volgden. Zo kwamen we uit bij een kleine 11 kilometer, waarvan 60 % over onverharde en dus bij uitstek trage wegen. En ja, we kwamen ook langs de meeste megalieten.

Eigenlijk nog op de aanlooproute langs GR 57: dé dolmen.

Wisselende bewolking…

Meer foto's van de wandeling vind je hier.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3708 9:46 9:56 +21 (551)

Brussel-Zuid - Marloie 2110 10:33 12:16 +6 (514)

Marloie - Barvaux 5583 12:30 12:48 +9 (270)

Wéris - Barvaux [10/5] 16:09 16:20 stipt (ab4150, Jonckheere S2000T, Manhay)

Barvaux - Liège-Guillemins 5587 16:48 17:38 +10 (270)

Liège-Guillemins - Brussel-Noord 540 18:00 18:54 stipt (1854 - 11828)

Brussel-Noord - Halle 3689 19:02 19:29 +4 (646)

De commentaar:

Wéris wordt eigenlijk nauwelijks bediend door de bussen van de TEC: er zijn schooldiensten (10/5 en 11/3) en er is ook de locale bus van Durbuy (11a), maar veel kun je daar niet mee aanvangen. De eerste rijden uiteraard alleen maar op schooldagen, een ritje 's morgens en een ritje 's avonds (niet op woensdag, dan worden de boeken al op de middag dichtgeslagen). En de locale bus rijdt alleen op dinsdag, woensdag en zondag, maar die houdt er ook even na de middag mee op . Bijkomend probleem: lijn 11a staat wel vermeld in de lijst met de lijnen van de TEC-Luxemburg, maar is niet terug te vinden in de module met de dienstregelingen, niet als je van het lijnnummer vertrekt, niet als je van de plaatsnaam vertrekt. Ik heb de TEC een kleine maand geleden van deze hiaat op de hoogte gebracht, maar de molens van de TEC malen soms erg langzaam. Je vindt de dienstregeling wél terug op de website van het stadje Durbuy.

We kiezen dus voor een lange aanloop, waarvan we trouwens weten dat die ook wel zal meevallen. Alleen voor de terugreis hopen we gebruik te kunnen maken van de enige rit van lijn 10/5.

Het lijkt al flink fout te lopen in Halle. Er is (nog maar eens !) een geval van agressie geweest in Braine-le-Comte, en daardoor rijdt de IR naar de Luchthaven van 9:46 met 20 minuten vertraging. Het heeft weinig zin om op de voorziene trein te wachten (de IR naar LLN van 10:09), want ongetwijfeld geeft IR3708 zijn vertraging ook door aan de volgende treinen. Deze IR bestaat uit 2 ms 96: de eersteklasafdelingen hangen in het midden aan elkaar geplakt, en dat is altijd een ongunstige constellatie. De meeste reizigers schuiven wel voor naar voren, waar plaats genoeg is, maar enkelen zien toch op tegen de verhuis. Zelfs een oud-leerlinge nestelt zich met haar vriendin in eerste. Ik heb er leren mee leven dat ik er als leraar Nederlands nooit in geslaagd ben om leerlingen behoorlijk te leren omgaan met hun moedertaal, maar blijkbaar heb ik ook op andere vlakken gefaald.

De trein zal beperkt worden tot Brussel-Noord, bijzonder sneu is dat voor wie nu net voor een overstapvrije verbinding naar de Luchthaven gekozen had. Eén troost: ook de leraar Nederlands van de TBG is er niet in geslaagd om zijn leerling behoorlijk Nederlands te leren. Ze doet haar best, schreven we dan eufemistisch onderaan het rapport.

In Brussel-Zuid raakt de IC460 maar niet uit de voeten, zeg maar: weg van spoor 12 waar de IC naar Luxemburg ook zou moeten komen. Railtime houdt het bij een exploitatie-incident. De trein zal uiteindelijk met 18 minuten vertraging vertrekken, en die van ons zal op spoor 11 komen. Die vertrekt zelf met 12 minuten vertraging, maar dat valt niet op het conto van de 460 te schrijven. Railtime maakt gewag van een storing aan de seininrichting. Enfin, het wordt weer uitkijken naar onze aansluiting in Marloie: die is 14 minuten groot, dus voorlopig is er nog niets aan de hand. De eerste ms96 is zo goed als volledig ondergekliederd door de beoefenaars van deze vorm van kleine criminaliteit die zichzelf op deze manier in de schijnwerpers willen zetten. We gaan achteraan zitten, in stel 514, waar het tot Marloie aangenaam rustig zal blijven. De vertraging kalft heel geleidelijk af: Centraal +12, Noord +14 (we gingen door koker 1, en dat bemoeilijkt het binnenrijden), Schuman +14, Luxemburg +13, Ottignies +11, Gembloux +11, Namur +9, Ciney +6. Dat zal ook onze vertraging zijn bij aankomst in Marloie. Ondertussen zijn we ook gewend geraakt aan de stank van oudbakken tabak-as, die door het verluchtingssysteem naar binnen geblazen wordt.

Ruim te vroeg wordt de L naar Herstal aangekondigd. Het is stel 270 dat enkele minuten later het station binnenrijdt. Uit een telefoongesprek kan ik afleiden dat deze trein uit 2 stellen had moeten bestaan, maar de bellende TB geeft door dat hij bij de heenrit tractieproblemen heeft gehad: het tweede stel is in Jemelle achtergebleven.

Een stipte trein is ons nog niet gegund. Onze tegenligger rijdt met vertraging, en het is dus wachten, tien minuten lang. Enkelsporige spoorlijnen: symbool van een treinwezen in verval, uiting van ongeloof in eigen kunnen. Want anders ga je resoluut voor dubbelsporige lijnen, waar je een deftige dienst kunt aanbieden. Zal wel perfect gepast hebben in de geest van het recentste fin du siècle. Maar ondertussen zit men met de gebakken peren.

Voor de terugreis rekenen we toch op de bus. De TEC doet hier zijn uiterste best om het prehistorische karakter van Wéris te bewaren: je vindt hier nog van die oude halteborden die ergens halfweg de vorige eeuw hun intrede hebben gedaan. Ook hier is het ongeloof in eigen kunnen schrijnend. Erger is dat we nauwelijks een idee hebben van waar we op de bus moeten wachten. Er is een halte Rue des Combattants maar daar staat alleen een haltepaal in de voor ons verkeerde richting. We wagen het er toch maar op. De bus komt stipt aan rijden, ik zwaai, maar het lijkt erop dat de bus niet zal stoppen. Ik zwaai nog even, nu nog wat gedecideerder, en de bus vertraagt en stopt toch. De chauffeur lacht ons toe dat hij ons niet gezien had, omdat hij zich concentreerde op een tegenliggende tractor. Maar kom, we kunnen mee naar Barvaux, en naar Bomal en naar Melreux, weet hij ons te vertellen: blijkbaar moet een bus hier veel (alle) verbindingen realiseren. Rendabel zal zelfs dat niet zijn: behalve wij, rijden er nog 3 leerlingen mee…

Het is nu lang wachten in Barvaux: de L naar Marloie is nog niet zo lang geleden vertrokken, en het is wachten op die naar Herstal. Volgens Railtime is die op tijd vertrokken in Marloie, dat ziet er dus goed uit. Maar toch komt stel 270 (weet je nog?) met 5 minuten vertraging aan. Het stel zit dan ook barstensvol: men is er niet in geslaagd om het defecte stel, dat ook vanmiddag al op het appel ontbrak, te vervangen, en dat wreekt zich nu, op het moment dat in Marche de scholen leeggelopen zijn. Dat capaciteitsgebrek zal ook wel de verklaring zijn voor de groeiende vertraging. Wij vinden gelukkig nog een plaatsje, omdat in Barvaux veel jongeren zijn uitgestapt. Onnodig te zeggen dat de eersteklasafdeling voor de rest vol zit. De vertraging neemt verder toe: Bomal +7, Hamoir (waar we op tegenspoor gaan tot Rivage - er wordt een brug geverfd) +8, Comblain-la-Tour +9, Rivage +10. Pas vanaf Hony vermindert de vertraging, maar in Liège klokken we nog altijd af op 8. Het wordt dus geen supersnelle aansluiting met de IC Visé - Brussel-Zuid, maar wel de realistische aansluiting met de IC naar Oostende.

Veel valt er over de rit naar Brussel-Noord niet te vertellen. Vanaf Tienen vertraagt de trein voelbaar: blijkbaar ziet de TB op tegen een al te lange stilstand in Leuven (een niet-roker?), en hij zet zijn trein krek om 17:34 stil langs perron 2. Knap!

Zoals gewoonlijk rijden we onderweg de CR naar Braine-le-Comte voorbij. Als dat al in Nossegem gebeurt, rijdt die met wat vertraging. Vier minuten, blijkt bij vertrek in Brussel-Noord. We zitten in stel 646, waar men de purperen zetelovertrekjes alweer vervangen heeft door het bekende M6-stofje. Ook de glazen scheidingswand tussen de niet-rokersruimte en het rokershok is verwijderd. Opvallend is dat men daardoor een bankje van de niet-rokers zo een 7 à 8 centimeter heeft kunnen verschuiven, getuige de gaten in de vloer. Zo zie je maar, zelfs ongemerkt grijpen de rokers in op het welzijn van de niet-rokers, in casu op hun beenruimte. Om een of andere reden wordt dit geen vlotte rit: wil het stel niet? Heeft de TB een dipje? Is het een regelrechte saboteur? Feit is dat we in Halle nog altijd 4 minuten vertraging hebben.

We hebben vandaag 50 minuten vertraging getotaliseerd, gelukkig zonder erg voor onze planning. Maar het is toch ontiegelijk veel, als je het mij vraagt. Toegegeven, onze eerste trein is het slachtoffer van iets waarop de NMBS onmogelijk vat kan krijgen zonder steuntje van de rest van de samenleving, maar voor de rest zijn ze toch wel grotendeels zelf verantwoordelijk. Net toen ik de indruk kreeg dat het allemaal wat beter ging, krijg je weer zo een dag geserveerd. Het zou niet mogen zijn…

En met dergelijke haltebordjes probeert de TEC een nieuw publiek aan te spreken.