Archief

Er zijn weinig GR's die met zoveel tamtam in de Waalse én de Vlaamse pers aangekondigd werden als de GR 412 die ons van west naar oost brengt langs de oude steenkoolmijnen die zo lang de rijkdom van Wallonië hebben uitgemaakt. Weinig GR's ook waarover je hier en daar kritische noten opvangt. We beginnen vandaag aan het westelijke deel in Bernissart voor een tocht die ons na 21 km in Élouges zal brengen. Zo kunnen we zelf nagaan wat er aan is van deze GR buiten categorie die alvast het grote voordeel heeft dat ze ons een streek laat verkennen waar we anders zelden of nooit zouden komen.

Als je goed en slecht in de weegschaal gooit, is het niet meteen duidelijk in welke richting de naald zal doorslaan. Aan de zwakke zijde vinden we o.a. enkele wegen die erop wijzen dat de meeste gemeentebesturen wel staan te springen om een GR in te laten richten, maar daar niet altijd de consequenties van onderhoud uit trekken, enkele minder aangename stukken langs grote en drukke wegen, de doortocht van een woonwijk waar je het gesjoemel met tweedehandse auto's zo ongeveer van de gevels kunt aflezen, de schroeiplekken op het asfalt van een uitgebrande auto, sluikstorten waar je volledige salons kunt vinden, een molenveld waar een tiental molens bij 4 Beaufort voor een opvallend en storend vliegtuiglawaai zorgen. Maar positief is dan weer een onvergetelijke doortocht van Les Marais d'Harchies, een prettig voetwegennet in Hensies, veel onverharde veldwegen (TWQ is 62 %!).

De verplaatsing:

Halle - Mons 3727 6:17 6:51 +2 (561)

Mons - Blaton 3805 7:02 7:24 stipt (813)

Blaton - Bernissart [80a] 7:39 7:49 +5 (ab 4541-44, Mercedes O.405 van Geenens)

Élouges - Saint-Ghislain [7] 13:30 13:52 +5 (ab 3551, MercedesCitaro G II)

Saint-Ghislain - Braine-le-Comte 1714 14:30 15:05 stipt (2106 - 58050)

Braine-le-Comte - Halle 3665 15:11 15:28 stipt (229)

De commentaar:

Het lijkt wel alsof we het recept voor stipte treinen gevonden hebben: vertrekken voor de ochtendspits, en terugkeren voor de avondspits (hoewel…).

Het moet sommigen inderdaad doen huiveren: louter voor de lol vertrekken op een ogenblik dat alleen de noest werkende Belgen al enigszins van de morgenstond genieten, maar eerlijk gezegd, de dienstregeling van lijn 80a laat ons niet al te veel keuze.  Na de middag vertrekken voor een tocht van meer dan 20 km is in deze wintertijd niet meer mogelijk, en tussen 8:oo en 12:45 zit er een gapend gat in de dienstregeling van deze buslijn, behalve op maandag.

Het wordt dus de IR naar Quévy van 6:17. Veel valt hier niet te noteren: het ene ms 96 vervoert wel wat reizigers, maar de massa's blijven weg. Net voor Jurbise hapert het even, en daardoor komen we toch nog met 2 minuten vertraging in Mons aan.

Ook de aansluitende IR naar Moeskroen is niet erg druk bezet. Op het perron in Mons waagt een viertal zich aan de eerste blikken bier. Net gelezen dat alcohol de maatschappij meer schade berokkent dan heroïne en cocaïne - al geven de onderzoekers aan dat de laatste dan weer veel nefaster zijn voor de gebruiker. We vertrekken met 3 minuten vertraging uit Mons, omdat de IR naar de luchthaven voorrang krijgt. Dat komt dan weer omdat de IR al met enkele minuten vertraging in Mons aangekomen is. In Blaton is de vertraging weggewerkt.

Het is vrij doods in en om het station: dat zal op schooldagen waarschijnlijk wel anders zijn. Alleen het strijkatelier dat ondergebracht is in een deel van het station draait al op volle toeren. De terugkeer van de stoom!

Blaton was destijds een belangrijk overstapstation: nu is het niet meer dan een tamelijk onbelangrijke stop op lijn 78, maar destijds vertrokken hier lijnen naar Ath (81), Bernissart  80) en Quevaucamps (79) en even verderop takte lijn 86 af in Basècles-Carrières. Deze laatste voerde kompels aan uit Vlaanderen, meer bepaald uit Gent - Oudenaarde - Ronse - Leuze. De lijnen 80 en 81 sneuvelden samen met de mijnactiviteit in de streek in de jaren 1950 en 1960, lijn 86 kreeg uitstel tot 1984, toen het gedeelte Blaton - Leuze opgeheven werd. De enige restanten zijn de buslijnen die uit gewoonte nog altijd vertrekken en aankomen in Blaton, en die allemaal een a in hun lijnnummer hebben, wat erop wijst dat het vroegere vervangingsbussen zijn.

We zullen vandaag trouwens redelijk goed aan onze trekken komen als speurders naar vergane glorie: we stappen een eindje over lijn 80 (sommige stukken zijn moeilijk begaanbaar, andere zijn afgesloten, weer andere zijn schitterende stukjes onverhard wandelpad). In Élouges passeren we een bijna onherkenbaar gerestaureerd stationsgebouw op lijn 98 Quiévrain - Dour - Cuesmes - Mons, en de bushalte Rue Ferrer in Élouges gaat gedeeltelijk schuil onder een oude spoorwegbrug van deze lijn. Tussendoor kruisen we ook nog lijn 97 tussen Quiévrain en Thulin, waar we bij wat regen en veel wind onze boterhammen opeten, wat ook goed is voor één treinfoto.

De chauffeur van onze bus slaat nog een praatje met een collega, wat resulteert in 5 minuten vertraging. We zijn de enige reizigers, maar blijkbaar ligt de roeping van deze lijn op dit moment van de dag elders: na een tijdje dagen er toch reizigers op die het tweede deel van de lus zullen afleggen.

Voor de terugrit hebben we eigenlijk 3 mogelijkheden: met lijn 7 naar Quiévrain, naar Saint-Ghislain of Mons. Behalve in prijs maakt het niet veel uit. We moeten altijd op dezelfde trein overstappen. We kiezen de meest logische oplossing: overstappen in Saint-Ghislain. De busrit wordt uitgevoerd met een gelede bus; dat lijkt hier wat overmoedig, maar als we in Saint-Ghislain aankomen zit de bus al aardig vol. En dan moet het drukste deel nog komen.

Het station van Saint-Ghislain ziet er van buiten prachtig uit, maar binnenin is het veel minder: een stemmingsloze lokettenzaal, een holle wachtzaal, een toilet dat alleen toegankelijk is voor buffetbezoekers, mits gebruik van een badge. Hier een half uur doorbrengen is niet erg prettig, al worden er meer en meet plaatsjes ingenomen op de rode perronbankjes in de wachtzaal, naarmate het vertrekuur van de IC naar Mons en Brussel dichterbij komt. Buiten is het druilerig en winderig.

De terugrit verloopt probleemloos. De TBG van de IC (de enige die we van de ganse dag te zien krijgen) waarschuwt ons nog vriendelijk dat we in Braine-le-Comte over moeten stappen, want dat hij daar niet stopt. De aansluiting met de CR naar Leuven is een makkie, en we bereiken Halle precies op tijd.

Het kan dus nog: een kommerloze uitstap per trein, al hadden we in ons achterhoofd al 4 km extra te voet  van Blaton naar Bernissart opgetekend, als noodoplossing. Het is er gelukkig niet van gekomen, eigenlijk zijn we zelfs een uur vroeger thuis dan uitgerekend. Maar dat is alleen het resultaat van stevig doorstappen: het kille, winderige herfstweer nodigde daar wel enigszins toe uit…

Foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/bernissart%20-%20elouges%20GR412/

We stappen vandaag een deel van GR-Kempen, met een voor Vlaanderen onwaarschijnlijk hoog TWQ van 82 %. Nu, dat hoeft niet te verbazen: de tocht brengt ons langs relatief uitgestrekte bosgebieden zoals de Hoge Mouw en de Witte Bergen, en loopt ook vlak bij of door natuurreservaten zoals de Snepkensvijver en het Zwarte Water. Bij het ontwerpen werd duidelijk niet op een kilometer extra gekeken, en op het eerste gezicht slingert de tocht zich wat doelloos door de Antwerpse Kempen, maar schijn bedriegt: het resultaat is een erg mooie tocht van 19 km met misschien net iets te weinig afwisseling, maar dat is subjectief. Wie de tocht in onze voetsporen wil nadoen, moet er wel rekening mee houden dat de bewegwijzering zwaar verwaarloosd is, en op cruciale punten ontbreekt. De topogids uit 1996 is onontbeerlijk, al was het maar om de tocht thuis op de stafkaart uit te tekenen. En zelfs dan is het geen sinecure om de juiste weg aan te houden in bosgebieden waar paadjes en wegen de neiging hebben om te komen en te gaan. Het is spijtig dat deze erg interessante GR het moet doen met sterk verkleurde verfstrepen en met plastiek bordjes die zwaar te lijden hebben onder rondtrekkende vandalen, want die heb je blijkbaar nog in deze bossen. En daar kunnen de kabouters van de Kabouterkensberg niet tegen op…

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3757 7:58 8:16 +14 (615)

Brussel-Zuid - Herentals 3408 8:38 9:39 +24 (2739 - 61029)

Herentals - Geel 3159 10:25 10:36 +1 (4189)

Geel - Kasterlee [490] 11:11 11:21 +2 (ab3693)

Lichtaart - Herentals [212] 16:32 16:44 +8 (ab1102-91)

Herentals - Brussel-Noord 3438 17:21 18:13 +9 (316)

Brussel-Noord - Halle 3939 18:32 18:51 +1 (823)

De commentaar:

Als je het parcours van de heenreis bekijkt, zal het wel snel duidelijk zijn, dat dit niet het oorspronkelijke opzet was. Eigenlijk wilden we in Kasterlee een uur vroeger aankomen, maar het lukt maar niet meer om per trein ongeveer uit te stippelen hoe laat je ergens aankomt.

Het begon al onheilspellend toen we thuis nog hoorden dat er zware problemen waren in Watermaal. Dat lag wel niet op onze weg, maar met het aantal treinen dat via lijn 161 de Brusselse NZV bereikt, moet dat ook gevolgen hebben voor andere treinen. (Alhoewel je ook dat moet relativeren, als je later merkt hoeveel treinen gewoon afgeschaft werden.) In Halle vernamen we dan ook nog dat er een seinstoring was tussen Edingen en Saintes. (De hoeveelste is dat al in enkele maanden tijd op dit traject?)

Kortom, we mochten ons gelukkig prijzen dat Kasterlee niet meteen moeilijk te bereiken valt, maar we raakten er vrij snel van overtuigd dat het een wonder zou zijn, mochten we dat ook nog op het voorziene uur kunnen. Eigenlijk was de IR van 8:19 de aangewezen trein om de aansluiting met de IC naar Turnhout te halen, maar we hadden veiligheidshalve al voor de IR van 8:09 gekozen. En toen bleek dat het treinverkeer tussen Halle en Brussel serieus in het honderd begon te lopen, kozen we zelfs voor de CR naar Leuven van 7:58. Daar waren we niet alleen mee, want de P-trein van 7:52 kwam ook niet opdagen, en dus kregen de 3 stellen van de CR ook nog extra volk te verwerken. In Halle viel dat nog mee, en helemaal vooraan was er nog plaats genoeg in eerste klasse, maar naarmate we de tussenstations aandeden, liep de trein goed vol. Controle kwam er (uiteraard?) niet, en wij waren er weer aan voor ons eersteklasbiljet. Tot overmaat van ramp bleek in Ruisbroek al dat we ook nog verkeerd gegokt hadden: daar reed de IR van 8:09 ons immers over lijn 96N voorbij, en dat leverde nog wat extra vertraging op, omdat de IR voor ons over lijn 96 moest. De 9 minuten vertraging in Halle waren ondertussen al opgelopen tot 14. In Brussel-Zuid bleek al snel dat de spits helemaal in het honderd gelopen was. Waar de IC naar Turnhout al had moeten staan, moest eerst P7574 (die van 7:52 uit Halle dus) nog door, en het is toch duidelijk hoe weinig rek er zit op het gebruik van de sporen op dit moment van de dag.

Kortom, de IC uit Turnhout kwam uiteindelijk met zo'n 20 minuten binnenrijden, en een tijdje later begon voor ons een rit die ons niet eens zenuwachtig meer maakte: het kalf was toch verdronken. Het verloop van de rit: Brussel-Zuid +14, Brussel-Centraal +17, Brussel-Noord +19, Vilvoorde + 20, Mechelen +22, Lier +26, Herentals +24. Dat we de IR naar Neerpelt niet meer zouden halen was dus al snel duidelijk, zeker toen we ook nog geconfronteerd werden met een lange vertragingszone in de buurt van Bouwel, waar men de perrons verhoogt en het spoor vernieuwt.

Nu hadden we kunnen proberen om het spel vals te spelen: overstappen in Lier (zoals de planner suggereert) en wachten op de volgende IR naar Neerpelt, en onze centen terugvragen. Maar ik wil het spel eerlijk spelen - ook al zullen we na het verlopen van onze kaart 50 % op 30 januari 2011 voor deze schitterende service nog € 3.80 meer mogen ophoesten. En dus rijden we door naar Herentals, waar we  de L-trein naar Mol nemen, die ons zo'n 40 minuten later dan voorzien in Geel brengt. Ruim onvoldoende dus om terugbetaling te vragen, al zullen we door de gemiste aansluiting met de bus van De Lijn wél 60 minuten te laat in Kasterlee arriveren. Misschien moet er eens nagedacht worden over een ruimere compensatie: een verplaatsing eindigt meestal toch niet in een station?

In de bus van lijn 490 zijn alle zitplaatsen ingenomen vanaf Herentals. Hoe vol zit zo'n bus als hij in Turnhout aankomt? Het lijkt er wat op dat een halfuurdienst op deze verbinding niet zou misstaan. We stappen uit aan de bekende molen (al heet de halte Venheide), en de chauffeur, die in Herentals nauwelijks naar onze Omnipassen gekeken had, steekt nu toch even een hand op. En we krijgen er nog een vriendelijke glimlach bovenop.

Voor de terugrit uit Lichtaart (Olensteenweg) hebben we mogelijkheden zat: tussen 16:32 en 16:58 zouden er 4 bussen moeten passeren; zelfs die van 16:58 (lijn 305) zou in theorie nog aansluiting moeten geven op de IC naar Brussel, maar als we kunnen nemen we zeker een vroegere: het wordt er één van lijn 212 om 16:32, die met 7 minuten vertraging rijdt. Even lijkt die vertraging te zullen krimpen, maar Herentals lijdt zoals zoveel middelgrote stadjes ook aan enige congestie. We komen aan in Herentals Station met 8 minuten vertraging.

Sinds we hier de laatste keer waren, is het stationsbuffet vervangen door een Panos. Ik weet niet of dit een toe te juichen evolutie is.  We kiezen dus maar voor de wachtzaal, die onlangs nog in het nieuws kwam n.a.v. een enquête van Test-Aankoop. Ze ligt er inderdaad slordig bij: het jonge volkje is zich weer te buiten gegaan aan chips en snoep en andere ondingen, en wie na hen komt kan in de kruimels, de wikkels en de zakken zitten. Een stationsbediende probeert de boel op te ruimen. Als je ziet wat hij uit de vuilnisbakken haalt - dagelijkse routine, ongetwijfeld - is het bijna niet te geloven dat er ook nog zoveel op de grond en op de bankjes gestrooid ligt. Test-Aankoop zou beter eens een enquête organiseren over een maatschappij die er niet meer in slaagt haar kinderen op te voeden.

De IC naar Turnhout komt op het bijna geïsoleerde spoor 5; als je hier een tijdje buiten staat, krijg je een indruk van het aantal treinen dat hier af en aan rijdt. Te veel als je mij vraagt, maar hier is jarenlang luid geroepen, en dat lijkt nog altijd te helpen. Opmerkelijk genoeg steken met elke nieuwe dienstregeling nieuwe klachten de kop op.

De IR uit Neerpelt rijdt met vertraging, en wij krijgen daar ook ons deel van: +4 bij vertrek uit Herentals. Normaal zou die vertraging volledig opgelost kunnen zijn in Lier, maar door de werken onderweg komt er nog een minuutje bij. In Mechelen hebben we zelfs al 7 minuten vertraging. We komen binnen op spoor 9; de IR naar Kortrijk/Geraardsbergen die we normaal gezien met een schitterende aansluiting op hetzelfde perron in Brussel-Noord hadden moeten nemen, vertrekt van spoor 10 op het ogenblik dat wij tot stilstand komen: weer een aansluiting de mist in. In Brussel-Noord hebben we zelfs al 9 minuten vertraging: als de tv-schermen (en de mensen die erachter zitten,) het spel eerlijk spelen, is onze trein de enige met vertraging.

Het zal dus de IR naar Binche worden: twee vierledige stellen, zoals voorzien. De zware hinder door de problemen in Watermaal lijkt weggewerkt. De rit verloopt zelfs opvallend vlot: 3 minuten vertraging in Brussel-Zuid en dan voor het eerst sinds lang in één keer zonder stremmingen naar Halle, waar we met 1 minuut vertraging aankomen. Eigenlijk 12 dus.

Foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/Kasterlee%20-%20Lichtaart%20GR%20Kempen/

Met een tocht van Nismes naar Treignes wagen we ons nog eens bezuiden de taalgrens; vanaf 1 oktober is dat niet zo evident, omdat de kans dat je ergens in een jachtpartij terechtkomt te groot is. Maar de gemeente Viroinval heeft een zeer overzichtelijke kalender op het net geplaatst, en vandaag zijn we er vrij gerust in dat we dit stukje GR125 zonder al te veel problemen zullen kunnen afwerken. Om eerlijk te zijn: we hebben op de hele tocht nauwelijks sporen van nakende klopjachten aangetroffen; misschien hoort dat ook bij de politiek van de gemeente. Het is een erg mooie tocht geworden, al aarzelen de bomen nog om definitief de herfst af te kondigen. Veel bos stond er op het menu, en ook nog enkele mooie paadjes die blijkbaar nog druk gebruikt worden. Met de dorpen Nismes, Olloy, Vierves en Treignes als ankerpunten volgden we grotendeels de loop van de Viroin, al mocht een ommetje langs de Fondry des Chiens niet ontbreken. De TWQ bedraagt 75 %, allemaal uitstekende Trage Wegen.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3707 8:47 8:56 +2 (541)

Brussel-Zuid - Charleroi-Sud 2029 9:07 9:53 +5 (2723 - 61013)

Charleroi-Sud - Couvin 4660 10:10 11:09 +1 (4107)

Couvin - Nismes [56] 11:12 11:22 +17 (ab4122)

Treignes - Couvin [60/2] 17:33 18:00 stipt (ab4136)

Couvin - Charleroi-Sud 4838 18:10 19:03 +5 (4105)

Charleroi-Sud - Brussel-Zuid 4519 19:37 20:25 stipt (844)

Brussel-Zuid - Halle 3142 20:30 20:41 +2 (924)

De commentaar:

Wie het bovenstaande lijstje bekijkt, moet wel denken dat het allemaal vlot liep. Maar schijn bedriegt, want ook vandaag moesten we weer in de trukendoos graaien om de verplaatsing tot een goed einde te brengen.

We wilden namelijk om 8:52 de 3929 nemen - tot La Louvière-Sud, waar we dan konden overstappen op de IC naar Herstal, tot Charleroi, om daar de trein naar Couvin te nemen. Dat was trouwens ook de oplossing die de planner voorstelde. Ik begon dan ook al vroeg de loop van de treinen te volgen: de heenrit van de 3929 (3906) bleek al problemen gehad te hebben: probleem met de samenstelling van de trein, reizigersdrukte, en 20 minuten vertraging bij aankomst. Wat we ons daar bij voor moeten stellen is niet duidelijk. Een gokje? Te korte trein voor te veel volk, omdat de M6 het af lieten weten. Maar dat is dus alleen maar een gokje. De terugrit lijkt op tijd te vertrekken, maar in Genval wordt - aldus Railtime - de trein opgehouden. Meteen krijgt hij een vertraging van 25 minuten aangesmeerd. Als wij aankomen in Halle is de trein gewoon afgeschaft. Gelukkig zijn we vroeg genoeg om een alternatief langs Brussel uit te proberen.

Dat wordt dan de 3707, met 3 ms 96, en blijkbaar is dat nog te kort, want in tweede klasse staan veel reizigers recht. Hoeft het gezegd dat sommigen snel naar eerste afzakken? Controle komt er niet. De trein doet het gelukkig redelijk stipt - ondanks wat dralen tussen Vorst en Brussel blijft de vertraging beperkt. Het wordt nu afwachten hoe de IC naar Charleroi het doet. Voorlopig staat die nog niet met vertraging aangekondigd. Wel lijkt spoor 21, zijn vertrekspoor, nog bezet door een P-trein in vertraging, maar plots wordt hij toch aangekondigd, op het goede moment, op het goede spoor. We vertrekken met 3 minuten vertraging, en hoewel het van De Hoek af traag gaat, halen we Braine-l'Alleud met niet meer dan 5 minuten vertraging. In Luttre zijn het er nog vier, maar het binnenrijden van Charleroi-Sud loopt trager dan normaal: uiteindelijk blijft de trein net onder de zesminutengrens, maar dat maakt niets uit voor onze aansluiting. Ook de 908 die we normaal genomen hadden, komt met een lichte vertraging aanzetten: dat deel van het oorspronkelijke scenario lijkt dus nog te kloppen.

Een kwartet reizigers bedient zich van het Koeterengels dat men binnenkort ook in de Vlaamse scholen wil lanceren. Waarom denkt iedereen toch dat hij perfect Engels spreekt? Hyacinth huivert.

De L-trein naar Couvin moet het doen met een tiental reizigers. Eén van onze reisgenoten uit de IC komt even in eerste zitten, maar houdt dat snel voor bekeken. Er is plaats zat in tweede, en het lijkt er minder op een cel. Zo ver zijn we gekomen, dat reizigers met een eersteklasbiljet tweede klasse verkiezen. Wat voor schitterende treintjes zijn die motorwagens toch!

Van Charleroi-Sud tot La Sambre gaat het over tegenspoor, en van Jamioulx tot Cour-sur-Heure idem dito. Dat eerste heeft te maken met werken net buiten Charleroi-Sud, het tweede met de grote opfrisbeurt van lijn 132. De vernieuwde halten zien er kraaknet uit. In het oude station van Berzée is nu een begrafenisonderneming gevestigd. Zo slecht kan het toch niet gesteld zijn met de veiligheid bij de NMBS?

De dienstregeling van deze trein is duidelijk afgestemd op de werken: meer dan 1 minuut vertraging kosten ze ons niet.

In Couvin willen we om 11:39 een bus nemen van lijn 60/2 (dergelijke nummers zijn de specialiteit van de TEC-Namur-Luxembourg). Maar met wat geluk kunnen we misschien ook nog bus 56 nemen, die van Namur naar Couvin rijdt als sneldienst, en op het einde ook nog even Nismes bedient. Maar blijkbaar is de bus al weg. Blijkbaar, want een behulpzame busklant vraagt of we naar Heer-Agimont moeten, en als ik Nismes antwoord, zegt hij dat we dan de andere bus (de 56) kunnen nemen. Die is nog niet vertrokken. En inderdaad, met 17 minuten vertraging komt die er uiteindelijk toch aan. Het is een bus met wat comfortabeler zitjes, zoals ze wel vaker ingezet worden op deze expresslijn.

Voor de terugrit mikken we op de bus van lijn 60/2 van 17:33 in Treignes. Het zwaarste werk zit er ook voor deze bus al op, en met 3 reizigers wordt het een rustige rit naar Couvin. De trein naar Charleroi zou op spoor 2 moeten staan, maar op spoor 1 staat een trein te reutelen. Het laatste motorstel is afgesloten, en het is even wachten voor de bestemming op het front van het eerste stel verschijnt. Toch nog even informeren bij de TBG: het is wel degelijk de trein van 18:10. Zelfs hier probeert men ons op het verkeerde spoor te brengen.

Het is wachten op de aankomst van een andere trein, en we vertrekken met 5 minuten vertraging. Die vermindert gestaag (Philippeville +3, Walcourt +1), maar dan loopt het verkeerd. Vanaf Cour-sur-Heure, waar we alweer moeten wachten op een trein uit de tegenrichting, wordt het +4, en dat is net genoeg om onze aansluiting in Charleroi-Sud te missen. Deze aansluiting wordt trouwens zedig verzwegen door de planner: vroeger waren aansluitingen van 4 minuten in dit station standaard, nu durft men ze niet eens meer suggereren. Het wordt dus een half uurtje wachten in de aangenaam vernieuwde wachtzaal. Tussendoor vangen we ook nog wat op van problemen met de bovenleiding in Châtelet, maar dat deert ons vandaag niet.

De IC naar Essen wordt gereden met een vierledig stel: dat is een anti-agressiemaatregel van enkele jaren geleden. De lange dubbeldektreinen nodigen blijkbaar net iets te veel uit tot allerlei uitspattingen. Met 6 Vlamingen en 4 Spaanse twintigers in eerste vertrekt de trein stipt. Het is tot Luttre wachten op controle. Dan worden de 3 Vlaamse heren in maatpak naar tweede gestuurd. Het dragen van een chic pak is nog altijd niet voldoende om in eerste te mogen zitten. Ook de Spaanse jongeren mogen verhuizen. Ze krijgen eerst nog uitvoerig uitleg over hoe ze in Brussel hun aansluiting naar Leuven kunnen halen, zelfs met een tweede optie, mocht het verkeerd gaan. Na hun vertrek komt de tweede TBG ons nog even toefluisteren dat het nu wel veel rustiger zal worden. De enige overblijvende Antwerpse dame krijgt wel opvallend veel telefoontjes. Ze is erg opgetogen over de nieuwe relaxzetel die ze vandaag gekregen heeft. Verjaard?

De rit verloopt probleemloos: ik hou wel van deze vierledige stellen, behalve op broeierig hete zomerdagen. Dit stel is pas in de was gezet: de vloer glanst.

In Brussel-Zuid hebben we een aansluiting van 5 minuten op hetzelfde perron. Het is een duikbril die op dit uur als IR naar Ath - Geraardsbergen rijdt. Zoals gewoonlijk zit die achter de CR aan, met 2 minuten vertraging als gevolg. In Halle komen we midden in opnames voor nog maar eens een aflevering van Witse terecht. In een mum van tijd passeren hier 5 treinen, je ziet aan het gezicht van Witse dat hij liefst van al het treinverkeer stil zou leggen.

Ziezo, in de vertragingsstatistieken lijkt dit een goeie dag: 6/6. Maar van de 6 treinen die we wilden nemen, blijven er maar 2 over, niet toevallig op een lijntje van niemendal. Ik heb in mijn leven tientallen mensen dienstregelingen bezorgd - na een tijdje wist de hele school dat ik de meeste dienstregelingen zo goed als uit het hoofd kende - maar ik weet niet of ik dat vandaag nog zou aandurven. Je moet zo vaak je plannen wijzigen dat het bijna onverantwoord is om onervaren reizigers nog met de trein op pad te sturen: dat sluit mooi aan bij het tarievenbeleid. Dat ik voor deze gratis service aan de NMBS, waarmee ik ongetwijfeld wel een aantal zieltjes voor hen gewonnen heb, nu beloond word met het afschaffen van mijn kaart 50 %, moet ik er maar bijnemen. Ook dat is onderdeel van hun tarievenbeleid.

Foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/nismes%20-%20treignes/

De weersverwachtingen waren duidelijk: maandag zou een opperbeste wandeldag worden, maar nee, die dag zullen het alleen de ACOD-stakers zijn die van het mooie herfstweer kunnen genieten. De rest van de week ziet er niet goed uit, en dus besluiten we om nog maar eens op een zondag te stappen. Dat betekent natuurlijk wel dat er een wat minder goede dienstverlening is - maar kom, we zullen het wel redden, met 2 overstappen i.p.v. 1.

Mocht ik een goed tekenaar zijn, dan zou ik nu een cartoon tekenen, met een vermolmde boom, met hier en daar nog een groen takje. Op een wat dikkere, dode tak zit Digneffe duchtig te zagen (in alle betekenissen) aan de tak waarop hij zelf zit. De tak wordt ondersteund door mannetjes in rode pakjes,  van wie de hersenen langs indoctrinale weg zijn weggenomen. In de stam zie je het gepijnigde gelaat van Marc de Scheemaecker en enkele reizigers, en tegen de stam staat een lid (!) van OVS te pissen. Spijtig genoeg is mijn tekentalent nooit tot bloei gekomen.

We hebben voor een pad in Zandbergen gekozen, toegewijd aan Jan de Cooman. Je volgt 2 lussen, de eerste met de nadruk op De Cooman zelf, de tweede met het accent op wat hem lang geleden ook aangesproken heeft: typische landschappen met boerderijen, populieren en wilgen, beekjes en Dender. De eerste lus is wandeltechnisch dan ook eerder zwak, maar leerrijk, in de tweede worden alle registers opengetrokken en landschappelijk is het dan plots volop genieten. De wandeling is niet bewegwijzerd, maar ik veronderstel dat het boekje nog altijd te koop is bij de toeristische dienst van Oost-Vlaanderen of Geraardsbergen. Die laatste (of de stad Ninove?) zou wel eens dringend werk moeten maken van het nochtans onontbeerlijke paadje dat naar de Sint-Lambertuskapel leidt. In het boekje lezen we: Het pad is smal en enige aandacht is nodig, ... maar dat is een eufemisme voor: trek maar een dikke broek aan, als je niet verneteld wil worden van onder tot boven. De TWQ bedraagt 41 %, de tocht 10 km lang.

De verplaatsing:

Halle - Edingen 1934 13:31 13:41 + 3 (2148 - 58063)

Edingen - Geraardsbergen 3134 14:03 14:22 stipt (986)

Geraardsbergen - Zandbergen 1785 14:34 14:44 stipt (223)

Zandbergen - Denderleeuw 1788 17:44 18:02 stipt (634)

Denderleeuw - Brussel-Zuid 3517 18:13 18:34 +3 (568)

Brussel-Zuid - Halle 3739 18:57 19:06 stipt (307)

De commentaar:

Zandbergen is naar onze maatstaven een dichtbije bestemming, maar meteen is ook duidelijk hoe stroef het gebruik van het openbaar vervoer kan zijn: 3 treinen om pakweg 40 km af te leggen, voor een bestemming die in vogelvlucht misschien 25 km ver is. Het is natuurlijk zondag; op weekdagen zouden we het met een (slechte) aansluiting minder kunnen doen, en we hadden ook de bus van lijn 153 kunnen nemen tot Ninove, maar dan waren we daar weer aangewezen geweest op hetzelfde L-treintje met een slechte aansluiting erbovenop.

Op naar Edingen dus: de IC's Schaarbeek - Moeskroen waren tot voor een paar jaar op zaterdag en zondag een toonbeeld van betrouwbaarheid, lees stiptheid, maar dat is de voorbije maanden wel even anders. Maar vandaag lijkt het vrij goed te lopen. We vertrekken met 1 minuut vertraging. Tot Saintes zal de reis op tegenspoor verlopen, want ter hoogte van het vroegere Beert-Bellingen wordt de overweg (15) vernieuwd. Dankzij het bochtige tracé van lijn 94 kan ik zien hoe we voor Saintes dubbel geel krijgen: wat onbegrijpelijk, en daardoor lopen we Edingen binnen met 3 minuten vertraging. Drie zwarten kruipen over de sporen, wat hen met de verhoging van perron 1 niet gemakkelijk gemaakt wordt. Stationspersoneel is niet te bespeuren: dat komt alleen een vijftal minuten later buiten om een sigaretje te roken.

Sinds jaar en dag worden we hier tijdens weekends opgezadeld met veel te lange aansluitingen: geen wonder dat de reizigersaantallen in stations van lijn 123 tijdens weekends maar een fractie van die tijdens de week bedragen. Dat staat wel garant voor een rustige reis. We worden voor het eerst gecontroleerd, al wordt een stempel afgedrukt met een treinnummer van een trein of 2 geleden. Stel dat je ooit moet bewijzen dat je deze trein genomen hebt.

In Geraardsbergen is er toch een goede aansluiting naar de L-trein naar Aalst: de bezetting van deze trein is gelukkig wat beter. En we bereiken Zandbergen zonder problemen. Het stationnetje van Zandbergen staat rustig verder te verkrotten. Eigenlijk zou men dergelijke gebouwen uit de handen van de NMBS (welke dochter dan ook) moeten nemen, en ze onder de bevoegdheid van een culturele dienst brengen.

Voor de terugreis hebben we ervoor geopteerd om de lus via Denderleeuw en Brussel rond te maken. Het is een gemoderniseerd stel dat ons naar Denderleeuw brengt - ook in dit stel is de stof van de snel verkleurde paarse zetels nu vervangen door het grijze M6-stofje. De eerste studenten zijn al op pad: deze duiven moeten vandaag voor 22:00 vallen, en ik vermoed dat je maar beter wat marge kunt inbouwen.

In Denderleeuw moeten we de IC naar Lokeren nemen, maar die heeft vertraging, en dus rijden hij en de IR naar de Luchthaven broederlijk samen binnen, op de sporen 4 en 3. De IC bestaat uit één break, waarvan eerste klasse vol zit, ja vol. Met een zo goed als lege IR ernaast is onze keuze snel gemaakt: snel naar de IR, al zal onze aanvankelijk geplande aansluiting in Brussel-Zuid zo in het water vallen. We stappen vooraan in, zodat we ook de hele break in ogenschouw kunnen nemen. Eerste klasse zit inderdaad vol, maar achteraan zijn zeker nog 60 vrije plaatsen in tweede te vinden: weer een TBG die te vroeg beginnen staken is.

We vertrekken met 3 minuten vertraging, en die zullen we houden tot Brussel-Zuid. Onderweg zien we nog dat de TBG de luchthaventoeslag aanmaakt voor 2 reizigers die zich van geen kwaad bewust waren. In Liedekerke zijn het nu 3 witten die achter de trein door de sporen oversteken; vroeg of laat mondt zo iets uit in spektakel.

Niet de L naar Braine-le-Comte wordt het dus, wel de IR naar Quiévrain, die uit 2 breaks bestaat. We delen het coupé met een koppel en met een gezin dat duchtig aan het uitdokteren is hoe zoonlief op school moet geraken. We vertrekken met bijna 2 minuten vertraging in Brussel-Zuid, maar voor het eerst sinds lang halen we Halle zonder afremmen onderweg: en dan zijn die breaks performant genoeg om het traject op een goeie 7 minuten af te leggen.

Wij komen 12 minuten later dan voorzien (met de L-trein) in Halle aan; ik stel me de vraag of we ook niet wat grijs gereden hebben. Hebben we eigenlijk de reis niet onderbroken in Denderleeuw, vermits we daar de voorziene aansluiting hebben laten rijden? Ik ben ervan overtuigd dat geen enkele TBG dit zo meteen zou kunnen uitvlooien, maar stel nu dat we met de IR onderweg een uur vertraging hadden opgelopen. Zou een overijverige buroticus/burotica van de klantendienst dan de terugbetaling kunnen weigeren, misschien ook wel willen weigeren, omdat we niet de eerste trein genomen hebben? En zou het vol zitten van eerste klasse als argument aanvaard worden? En zouden wij kunnen bewijzen dat eerste vol zat? En wil de NMBS echt nog meer volk op zijn weekendtreinen door de mensen met een kaart 50 % als alternatief het weekendbiljet aan te smeren? En wanneer wordt er nog eens gestaakt? Vragen, vragen, vragen…

Foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/zandbergen/

Wat je de dag na een staking kunt verwachten van het treinverkeer, weet je eigenlijk nooit precies. Als het om een complete staking ging, zijn er meestal geen problemen: dan is alles de avond voordien ongeveer op zijn plaats stilgevallen, en kan men na een onderbreking van 24 uur gewoon voortdoen. Maandag verliep het allemaal een stuk chaotischer, en dan gebeurt het wel eens dat het zoeken wordt naar gepast materieel. Het was dan ook met de argusogen op railtime gericht, dat we ons klaarmaakten voor een tweede poging om Lescheret te bereiken. (Zie ook 15 juli.) Toen hadden we nog een alternatief in Bomal, vandaag moest het erop en erover worden. Het liep alles behalve van een leien dakje, en het wordt een verhaal in 3 schuifjes.

Plan A:

Halle - Brussel-Zuid 7574 7:52 8:01 +16 (2113 - 53511)

Brussel-Zuid - Libramont 2108 8:33 10:46 (afgeschaft vanaf Jemelle, waar hij toen al +28 had)

Libramont - Bastogne [163b] 10:55 11:32

Bastogne - Lescheret [413] 12:05 12:50

Het zag er niet eens zo slecht uit in Halle. En als de TB van de 3706 zijn hele trein aan het perron gezet had, dan waren we ongetwijfeld met hem meegereden, maar we hadden geen zin om al meteen de lengte van een rijtuig of 6 te overbruggen. Ik kan trouwens alleen maar gokken dat de trein niet volledig aan het perron stond, maar als je de kop van je trein van 8 rijtuigen parkeert op de plaats waar anders een tweeledig stel stopt, dan is er achteraan waarschijnlijk toch wel een stuk dat niet aan het perron staat. De meeste reizigers doen wel de moeite om zich te verplaatsen, met het gevolg dat de twee eerste rijtuigen meer dan vol waren, terwijl er achteraan nog plaatsen zat waren. Ook het vertrekken zorgde trouwens voor problemen: met een diepe zucht leek het alsof de locomotief het voor bekeken hield, en het duurde nog een minuut of twee voor het gevaarte zich weer in beweging zette. Misschien was dat trouwens de reden waarom de trein te vroeg tot stilstand kwam.

Onze 7574 vertrok met maar 5 minuten vertraging van spoor 3, terwijl zowel op spoor 2 als op spoor 4 een P-trein richting Brussel raasde. Mocht Rik de Saedeleer nog leven, hij zou het ongetwijfeld een sandwich genoemd hebben. Gelukkig, en anders dan in voetbal, bleef elk contact uit, maar we stonden meteen niet bepaald in poolpositie om naar Brussel te rijden: het was aanschuiven, en uiteindelijk bereikten we Brussel-Zuid met 16 minuten vertraging. Tijd genoeg om in het pas gerenoveerde rijtuig 53511 de krassiti te merken, het dekseltje van het stopcontact is ook al geforceerd.

Ik had op railtime al gezien dat de 2127 met een 20-tal minuten in Brussel gearriveerd was, en dan is het moment gekomen om zich ook wat zorgen te maken over de terugrit van een deel van deze trein, de 5 M6-rijtuigen die de 2108 moeten uitmaken. De spits is ondertussen hopeloos in de knoei geraakt, en een en ander maakte uiteindelijk dat we Brussel-Zuid verlaten met 15 minuten vertraging. Hoop is een van de christelijke deugden, maar zonder geloof en liefde sta je nergens. We konden dus wel hopen dat deze vertraging nog zou krimpen, maar geloven deden we het al niet meer, en de liefde voor de NMBS krijgt de laatste tijd toch wel sterke knauwen.

Er zit behoorlijk wat volk in het eersteklasserijtuig, beduidend meer dan tijdens de vakantie. En de rit verloopt zoals verwacht: Centraal +17, Noord +18, Schuman +21, Brussel-Luxemburg +20, Ottignies +21, Gembloux +21, Namur +20, Marloie +29. Tussen Haversin en Marloie wordt er nl. op enkel spoor gereden, en de IC naar Brussel gaat voor. Het is de hoogste tijd om een plan B te bedenken. Gelukkig heb ik de dienstregelingen van de TEC-lijnen in de streek afgeprint, en heb ik ook een stafkaart op 1:20.000 mee, om wat meer overzicht te hebben dan met de kaarten op 1:10.000, die we al stappend gebruiken.

Als we in Marloie horen dat de IC naar Brussel een onbepaalde vertraging heeft door problemen met de wissels tussen Libramont en Jemelle, flitst het door mijn hoofd dat we zelf ook ongetwijfeld in de brokken zullen delen. Net voor Jemelle komt nog een dringende oproep van het controlepersoneel voor de treinchef, en in Jemelle krijgen we de gevreesde mededeling: ook wij zullen een onbepaalde vertraging oplopen, en een tiental minuten later wordt de trein helemaal afgeschaft. We worden verwezen verwezen naar een bus, die trouwens al klaarstaat. Het is goeie oude 4822, die snel eivol loopt en die de rit naar Libramont zal verzorgen. Een tweede bus moet nog komen: die zal de halten tussen Jemelle en Libramont bedienen, geslaagde aansluitingen, haha!

Gelukkig rijdt de chauffeur redelijk rustig, en op sommige hellingen is het de bus die de snelheid dicteert.

Plan B:

Eigenlijk waren we al vrij vroeg beginnen denken aan een alternatief, niet voor de wandeling deze keer, wel voor de weg ernaartoe. Net als in juli bleek de aansluiting met de bus van lijn 163b namelijk niet haalbaar, en dus moest het maar die van het volgende uur worden: 11:55. We moesten dan wel een dikke 4 km extra stappen, maar de tijd die we anders verloren zouden hebben door eerst naar Bastogne te rijden, zou nu net volstaan om die 4 km aan het schema toe te voegen. Maar je raadt het al: bus 4822 zet ons om 12:01 voor het station van Libramont af, na een rit van meer dan drie kwartier, vooral gesmaakt door een twintigtal staande reizigers. En dus kunnen we ook plan B opbergen, want de volgende bus valt dan wel buiten de uurcadans (om 12:30) maar dan komen we in tijdsgebrek. Later zal blijken dat dit klopt. We verifiëren trouwens ook nog eens naar de aard van de problemen, want we willen later op de dag ook nog thuis geraken. Een TBG stelt ons gerust: in Hatrival is er een probleem met de seininrichting, dat zal zeker tamelijk snel opgelost zijn. (En inderdaad: op dat ogenblik beginnen de treinen weer te rijden.) De hoeveelste keer is dat eigenlijk in de voorbije weken? Tussendoor vernemen we ook nog dat er al de hele dag problemen zijn geweest, o.a. door adhesieproblemen van de 13'en die de zware IC's naar Brussel moesten slepen: het heeft voor het eerst gevroren…

Plan C:

Plan C schittert door zijn eenvoud. Aan het loket hangen de nummers van taxibedrijven in de buurt van Libramont geafficheerd - service die je in de Naamse en Luxemburgse stations wel vaker aantreft - en amper tien minuten later pikt een taxi ons op. Die zal ons voor het niet onaanzienlijke sommetje van € 50.40 naar Lescheret brengen. De NMBS zal dan wel onze beide lijntjes op de Railpass terugbetalen, maar eigenlijk jagen ze ons dus ferm op kosten. Van die € 50.00 kun je dan wel de treinrit en de busrit van de heenweg aftrekken, maar het blijft een aanzienlijke meerkost; ik twijfel enigszins of de NMBS die zal willen vergoeden…

De ironie wil dat we net in Lescheret aankomen op het ogenblik dat ook de bus uit Bastogne daar arriveert - leeg. Nochtans waren er voor die dag 2 reizigers voorzien.

De wandeling:

De wandeling vonden we op een wandelkaart van de gemeente Léglise: ze heet Moulins à Chêne et Volaiville, en is onberispelijk goed aangeduid met blauwe driehoekjes. De herfst toont zich van zijn beste zijde: helder, fris en ietwat winderig. Het zou zonder meer spijtig geweest zijn mochten we door treinperikelen niet in Lescheret geraakt zijn. Het is een ideale wandeling voor wie van de Ardennen ook meer verwacht dan bossen en valleien: prachtige vergezichten over de weiden waarin de koetjes en kalfjes van de laatste mooie dagen genieten, en 2 watertjes (de Sûre en de Géronne) zorgen voor een verkwikkende 14 km. Even moeten we door een onooglijk bos, waar elk zichzelf respecterend everzwijn zijn neus voor ophaalt, maar zelfs hier zal gedurende 7 dagen in oktober en november aan wildbeheer gedaan worden, gelukkig niet vandaag. Jagers mogen dan wel biologisch afbreekbaar zijn, maar hun effect op de natuur blijft nog lang nawerken.  De TWQ bedraagt 44 %. Dat zou beter kunnen, maar in dit stiltegebied stoort zelfs een strook beton nauwelijks, en de onverharde wegen zijn om van te snoepen.

De terugreis:

Lescheret - Longlier [413] 17:00 17:19 +4 (ab5561-45 - Jonckheere Transit 2000 van Transports Penning)

Neufchâteau - Libramont 5887 17:39 17:45 +1 (765)

Libramont - Brussel-Noord 90 17:49 19:41 stipt (2005 - 6185 1090 215)

Brussel-Noord - Halle 3940 19:32 19:51 +16 (2634 - 61008 - 2629)

De bus komt een 2-tal minuten te vroeg aanrijden; er zit nog wat jong grut op dat er waarschijnlijk al een lange rit op zitten heeft. Je merkt de verbazing in hun ogen als ook nog 2 wandelaars instappen. De bus moet een lange omlegging volgen, en zo komen met uiteindelijk toch nog met 4 minuten vertraging in Longlier aan. Daar is de halte verplaatst omdat de overweg afgeschaft is, maar de definitieve haltepaal laat nog altijd op zich wachten.

De halte Neufchâteau heette lang geleden Longlier-Neufchâteau, en dat is nog te lezen op de resterende gebouwen van het goederenstation, dat er net als het reizigersstation sterk beschadigd bij ligt. Glas breken lijkt nog altijd een geliefkoosde bezigheid te zijn (I love the sound of breaking glass), ook hier in het verre zuiden, en de NMBS doet ook weinig pogingen om deze schitterende gebouwen in hun waarde te herstellen. Dan geniet afbraak de voorkeur op verkrotting. Tot voor kort lag hier nog een overweg, en die versterkte ongetwijfeld de sociale controle op de stationsomgeving. (Laat me duidelijk zijn: ik juich het verdwijnen van elke overweg toe.) Een L-trein uit Libramont brengt een twintigtal reizigers thuis, en ook de onze heeft 40 reizigers aan boord. Dat weet ik, omdat het telweek is, en ik hoor de TBG luidop dit cijfer murmelen op weg naar het invulformulier. Ik vraag me af hoe vaak deze telweek in oktober de voorbije 25 jaar al doorkruist is door een of andere asociale actie?

In Libramont kunnen we de Vauban nemen. Alleen wordt deze aansluiting niet vermeld in de elektronische planner. Leve het papieren spoorboekje! Nochtans is het een ideale aansluiting, en bovendien een redelijk betrouwbare, vermits de Vauban sowieso achter de L-trein rijdt. Tussen Libramont en Hatrival gaat het over tegenspoor, en dus is het wachten op de IC uit Brussel in vertraging. We vertrekken met 9 minuten vertraging, maar die gaan er geleidelijk af: de rit eindigt stipt. In het tweede rijtuig zitten genoeg reizigers om een halfvolle indruk te geven, we wagen onze kans in het eerste, meteen achter superbeest 2005. Tot Brussel zitten we helemaal alleen, en dat is een luxe die zelfs een taxi niet kan bieden. De TBG is er een naar mijn hart. Tot Brussel komt hij 3 maal poolshoogte nemen, tot helemaal vooraan.

In Brussel-Noord kunnen we nog moeiteloos de IR naar Binche in vertraging nemen. Die zijn we onderweg in Genval voorbijgereden. Met 16 minuten vertraging zal hij net voor de IR naar Quévy (onze eigenlijke aansluiting) in Halle aankomen.

Vijf treinen, drie ervan met meer dan een kwartier vertraging. Het is een schande dat vakbonden (mijn pa zei altijd vagebonden) in een periode waarin de reiziger dag in dag uit gekweld wordt door het stokken van het systeem, acties durven ondernemen die de klant nog eens extra treffen. En dat we tussendoor ook nog het verwijt krijgen dat we toch te dom zijn om het begrijpen. (De Morgen en de Standaard van vandaag, die we allebei in de rugzak hadden zitten.) Ik heb vandaag de nieuwsbrief van B-Mobility gekregen, en doorgeklikt naar het jaarverslag 2009. Op pagina 50 staat een mooie familiefoto van de Raad van Bestuur. Zeggen de namen Bovy en Van Den Rijse jullie nog iets?

Foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/

De oktobermaand is begonnen en dus kun je in de Ardennen maar beter geen everzwijn, hert of wandelaar zijn, want de dolle meuten trekken weer door het bos. Eerlijk gezegd, in vergelijking met enkele jaren geleden is de kans dat je nog eens onverwacht in een klopjacht terechtkomt een stuk kleiner, want op het internet vind je meer en meer kalenders met de datums van de gekende klopjachten. Het wordt de hoogste tijd dat het Waals Gewest al die gegevens eens samenbrengt op één website. Venijnig detail: meestal lijken de opstellers van de kalenders zelf niet zeker van hun zaak: vaak luidt het: voor zover we weten, of: voorlopige kalender, en nog: aanpassingen mogelijk. Ook voor de wandeling van vandaag heb ik ijverig op het internet gespeurd, en zelfs de gemeente Assesse aangeschreven. Alles lijkt oké, we zouden de tocht van Taviet naar Crupet zonder al te veel jagershinder moeten kunnen afleggen. Dat is net geen 17 km, en af en toe duiken we toch het bos in, maar het lijkt erop dat wij het enige wild zijn, en voor oude knollen als wij trekken de jagers de neus op.

Het is een mooie tocht door een mooi stukje Naamse Condroz, met afwisselend bos en akkers. Ondanks de bewolkte luchten is de zichtbaarheid goed, en we kunnen volop genieten van vergezichten waarin hier en daar een kerkje met dorp op een heuvel opduikt. Spontin is een aangenaam rustpunt en eindpunt Crupet behoort tot het selecte gezelschap van de mooiste Waalse dorpen. De TWQ bedraagt 70 %.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3659 9:29 9:49 +1 (220)

Brussel-Zuid - Dinant 2410/2510 10:03 11:46 +1 (440)

Dinant - Taviet [43/1] 12:17 12:30 stipt (ab5632-64 - Penning - Mercedes O.405)

Crupet - Yvoir [128a] 17:57 18:10 stipt (5581-14 - Latour - Van Hool Linea)

Yvoir - Brussel-Noord 2539/2439 18:21 19:48 +7 (440)

Brussel-Noord - Halle 1591 20:17 20:37 +1 (655)

De commentaar:

We maken er een echte namiddagwandeling van, omdat dit toevallig het best uitkomt met de redelijk schaarse bediening van dit bij uitstek landelijke gebied dat nochtans in een driehoekje van steden (Dinant, Ciney, Yvoir) ligt.

De CR's van de reeks 36xx volgen een wat afwijkende reisweg langs lijn 96 A, en meestal is het dan ook tussen Vorst-Zuid en Brussel-Zuid dat de zaken wat haperen. Ook vandaag is het de hele weg proberen om niet te vroeg te rijden, maar uiteindelijk wordt het falen in de eindspurt: dat resulteert in een verwaarloosbare minuut vertraging. We hebben ondertussen volop gekeken naar de nieuwe NMBS-uniformen, maar voor we ze ook goedkeuren zal het nog even wennen worden. Het oranje is er net iets te veel aan, al zal Strelli daar wel anders over oordelen.

De IC naar Liers/Dinant bestaat uit 2 breaks. Ook deze rit verloopt zonder problemen. In Brussel-Noord zien we even een schim van een verdwaalde 4150. In Namur staat een 13 met een goederentrein te wachten: die zal tot Dinant achter ons aan rijden. Zoals wel meer mag deze IC onderweg niet slenteren, en de minuut vertraging, opgelopen tussen Namur en Jambes, houdt stand.

De aansluiting met de bus van lijn 43/1 is niet echt goed, maar dat geeft ons de tijd om de bokes aan te spreken. Deze lijn verbindt Ciney met Dinant, en er zijn wel wat reizigers. Het is mogelijk één van die lijnen die met wat extra bediening, lees ritten, wat potentieel heeft, maar het ziet ernaaruit dat de TEC eerder zal afbouwen dan investeren. Begrijpe wie kan. Het is een wat oudere, maar zeer comfortabele Mercedesbus. Dinant geraakt hij niet uit zonder vertraging, maar die is snel ingelopen, eenmaal buiten het stadje van de saxofoon.

Voor 's avonds staat een rit langs één van de varianten van lijn 128a op het programma. Deze buslijn moest destijds de afgeschafte lijn 128 Ciney - Yvoir vervangen, en het moet gezegd: in veel gevallen probeerde de NMBS de miserie van de afschaffing zo goed mogelijk op te vangen, door het inleggen van allerlei varianten die het OV inderdaad dichter bij de bevolking brachten. Lang werd trouwens frequent, vroeg en laat, op weekdagen en tijdens weekends gereden, en de gemetselde wachthokjes die je her en der langs de weg aantreft, wijzen er ook op dat men probeerde om het de nieuwe busgebruikers zo aangenaam mogelijk te maken. Maar ondanks de varianten is men er niet in geslaagd het centrum(metje) van Crupet zelf te bedienen. We stappen dan ook naar de wat akelige halte Chapelle Saint-Roch. Van de gestoffeerde dienstregeling is spijtig genoeg niet veel meer over: die heeft de jaren 1980 niet overleefd. Toch staat nog een aboriginal op de bus te wachten: voor hem zal zich verplaatsen waarschijnlijk voortdurend rijmen op zich behelpen. (Oh ja, voor wie het nog niet door mocht hebben: lijn 128 is de ondertussen door het TSP uitgebate lijn van de Bocq.)

De bus is een aftandse Van Hool. Zijn vering heeft het lang geleden opgegeven. Eenmaal ingestapt valt op dat de bus geen niveauverschillen meer heeft: het is een zeldzaamheid geworden, nu men alle mogelijke toeren uithaalt om het instappen gemakkelijker te maken. Niet dat de reizigers eenmaal in de bus niet meer struikelen, vallen of naast de zitjes terechtkomen. We rijden opnieuw stipt, ondanks een omlegging in Yvoir.

Het stationnetje van Yvoir is nog net niet tot rust gekomen. Personeel maakt zich wel op voor de tocht naar huis, zelfs met de fiets in deze toch niet erg fietsvriendelijke regio. We zitten buiten te genieten van de avond: een P-trein uit Namur brengt nog een dertigtal reizigers mee, een leeg stel M6 keert uit Dinant  terug naar Namur, Ronet dus. Onze IC heeft zes minuten vertraging; vermoedelijk heeft hij gewacht op aansluiting van de L uit Libramont - Bertrix, die - zo blijkt achteraf - met 8 minuten vertraging in Dinant is aangekomen. Erg vind ik dat niet, omdat een vertraging van dit slag meestal geheel ingelopen is bij aankomst in Brussel. Maar vandaag loopt het anders: het koppelen in Namur neemt veel tijd in beslag, alhoewel het stel uit Liers klaar staat, en onderweg gaat er geen minuut van de vertraging af. Brussel-Noord bereiken we met voldoende vertraging om onze aansluiting met de IR naar Quévy te missen.

Dat betekent dat we 24 minuten later dan voorzien thuis zullen komen, met de CR naar Geraardsbergen. Vier stellen rijden op dit moment nog naar Geraardsbergen. Helemaal achteraan hangt stel 655: deze keer kan ik wel zitten. (Zie 23 september.) Het valt nu nog meer op dan enkele dagen geleden hoe mooi de stof van een M6 kan zijn, als je er meer mee doet dan ze op een rudimentaire manier over een vormeloze zetel schuiven, zoals men dat in de M6 doet, ja toch? Eén minuut vertraging lijkt vandaag normaal te zijn, want ook deze trein zal ons één minuutje later (eigenlijk 25 minuten…) dan voorzien in Halle brengen. Mocht men in Dinant de aansluiting niet verzekerd hebben, dan zouden wij waarschijnlijk op tijd thuis geweest zijn, maar de overstappers in Dinant hadden meteen een vol uur aan hun broek. Het is altijd wikken en wegen, maar ongetwijfeld was het een logische beslissing. Ik vermoed trouwens dat de vertraging in Brussel niet echt veel meer met de aansluiting in Dinant te maken had.

Meer foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/taviet%20-%20crupet%20GR575/

Ik vermoed dat elke GR-stapper wel zijn eigen favoriete GR heeft, en wij hebben al ontiegelijk veel uren gesleten op zowat elke bestaande GR in België, maar één van onze favorieten is ongetwijfeld GR 129, die Brugge met Dinant verbindt. Anders dan onze geborneerde politici slagen de verantwoordelijken van de Vlaamse en de Waalse GR er wel in, tot een sluitend akkoord te komen over de verantwoordelijkheden voor deze taalgrensoverschrijdende GR, en ik begin hoe langer hoe meer te denken dat het echt belangrijke in het leven in de kleine dingen van een fikse wandeling vervat ligt.

Vandaag stappen we van Mainvault naar Attre, bijna 21 km ver, de aanloop van Mainvault Coucou naar Mainvault Bois Hellin inbegrepen. Wie van afwisseling houdt, komt op dit traject volop aan zijn trekken: een laatste heuvel van het Pays des Collines, voor en na Ath een typisch Dendertraject, Ath als verrassend aangenaam punt halverwege, een schitterend net van paadjes langs oude steengroeven en ten slotte een ruraal landschap, dat alleen verstoord wordt door de lage, lange spoorwegviaduct van de HSL in de buurt van Arbre. Niet dat je de treinen ziet rijden: af en toe zie je alleen een pantograaf voorbijrazen, de ene met al wat meer vonken dan de andere.

Ook spoorwegarcheologen zouden hier aan hun trekken kunnen komen, toch als ze zich tevreden stellen met de resten van een uitgegraven of opgehoogde trambedding,  dubbele rijen bomen die nog altijd het parcours van de vroegere stoom- en dieseltram aangeven en een Rue du Vicinal. We komen zelfs langs de splitsing van de vroegere lijnen naar Tournai en Vloesberg, enkele kilometers ver van hun vertrekpunt in Ath. Vanuit Mainvault vertrok trouwens ook nog een tramlijn naar Quevaucamps. Wie de trein neemt van Ath naar Leuze vindt ter hoogte van Ligne nog duidelijke resten van een oude trambrug over de lijn 94.

De verplaatsing:

Halle - Ath 3129 7:43 8:11 stipt (433)

Ath - Mainvault [9] 8:20 8:34 stipt (ab 3835 - Van Hool A330 van Tournai)

Mévergnies-Attre - Jurbise 4164 14:57 15:10 stipt (733)

Jurbise - Halle 3714 15:17 15:43 +4 (2702 - 61046)

De commentaar:

Het begint al met een valse noot: net nadat ik mijn biljetten heb betaald, krijg ik een foutmelding en ik kan geen biljetten meer downloaden, laat staan afdrukken. Eigenlijk geeft het niet: dan kan ik aan het loket meteen een biljet naar Ath én terug van Mévergnies-Attre kopen. Om een of andere reden is en terug van namelijk niet mogelijk via internet. De tijd dat er op de eerste van de maand lange rijen reizigers stonden aan te schuiven om hun abonnement te verlengen, is gelukkig voorbij. En de loketbediende herinnert zich de tijd dat ze biljetten als het onze met de hand moesten schrijven. En ik herinner me de tijd dat de loketbedienden al begonnen te blazen als ze me zagen komen, omdat ze nooit wisten wat voor een eigenaardig biljet ik nu weer wilde aankopen. Maar uiteindelijk waren die van Halle wel op de hoogte van alles en nog wat; als formules verdwenen zijn omdat het te ingewikkeld geworden was, dan zal dat niet aan hen (of aan mij) gelegen hebben.

De IR naar Geraardsbergen/Kortrijk die we tot Ath nemen, rijdt in het spoor van de CR naar Geraardsbergen met wat vertraging (+3 in Halle), maar het is duidelijk dat het geen probleem wordt om stipt in Ath aan te komen. Veel valt er verder niet te vertellen over deze rit, al is het voor mij telkens opnieuw een festijn om door de gemeente van mijn jeugd (Beert) te sporen, en dat nog wel langs de vroegere overweg 13.

In Ath probeert het jonge volkje de tocht naar de verschillende scholen zo lang mogelijk te rekken, zorgvuldig in het oog gehouden door politie en stadswachten. Onze bus van lijn 9 staat al klaar. De vrouwelijke chauffeur krijgt een wachttijd van 3 minuten opgelegd, omdat de IC uit Moeskroen met wat vertraging rijdt, maar blijkbaar dienen de Aribusborden ook hier alleen maar als decoratie, want 1 minuut na het voorziene vertrekuur is ze er al vandoor. Het is hoogtijd dat hier eens wat aan gebeurt, al zal het vermoedelijk een kleine tien jaar duren voor men uitgemaakt heeft wie hier nu eigenlijk verantwoordelijk voor is. Het vroege vertrek is des te tergender omdat blijkt dat deze bus over voldoende rittijd beschikt. We komen zelfs iets te vroeg aan de halte Coucou. Er is een halte Mainvault Bois Hellin die op het traject van de GR ligt, maar die wordt te sporadisch bediend om bruikbaar te zijn.

De terugreis is helemaal de eenvoud zelve. Het L-treintje (2 gemoderniseerde tweetjes) rijdt moeiteloos op tijd en dus is de aansluiting in Jurbise een zekerheid. (We verkiezen deze reisweg boven een verbinding via Ath precies omdat de aansluiting in Jurbise zo veel beter is dan die in Ath.)

Als 2 minuten voor het aankomstuur van onze IR het sein open gaat, lijkt het erop dat ook die trein stipt zal rijden, en ja hoor, uit de bocht komt een stel M6 aangereden. Ik zeg nog tegen mijn vrouw: "Die zal stevig moeten remmen!" maar de trein raast ons tegen hoge snelheid voorbij. Het zou niet de eerste keer zijn dat een treinbestuurder een halte overslaat, en we weten niet meteen wat we moeten denken, ook al omdat het stationspersoneel van het zwijgzame type is. Het duurt zo een vijftal minuten voor we opgelucht een ander M6-stel zien naderen. Later zal blijken dat we de afgeschafte IC1713 voorbij zagen vlammen, in een desperate poging om toch nog een deel van zijn terugrit zonder al te veel vertraging af te kunnen leggen. Ons kost een en ander 6 minuten vertraging, waarvan er in Halle nog 4 overblijven.

Het was eens een kortere dag dan we in de voorbije maanden gewend geraakt waren: de herfst verovert het land, de verre verplaatsingen zitten er bijna op. Maar vandaag hebben we weer gezien dat je echt niet ver hoeft te gaan om verrassend mooie stukjes te ontdekken, én dat treinreizen zonder noemenswaardige problemen nog altijd tot de mogelijkheden behoren. Oh ja, vanaf februari 2011 heeft de NMBS voor ons voor een uitstap van vandaag een tariefverhoging van 74 % in petto. Dat komt door het verdwijnen van de kaart 50 %. We kunnen natuurlijk ook nog altijd een van hun alternatieven gebruiken: met de Railpass (erg vaak als alternatief voorgesteld) bedraagt de verhoging 124 %, of we kunnen onze uitstap ook nog tijdens het weekend doen en met een weekendbiljet sporen. Alleen spijtig dat er op zaterdag en zondag geen treinen stoppen in Mévergnies-Attre. Halló, NMBS!

Foto's van de tocht: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/mainvault%20-%20attre%20GR%20129/

Eigenlijk vertrouwen we vandaag blindelings op de weersverwachtingen én hopen we dat het weer zelf zich een beetje houdt aan de voorspellingen van Frank en andere weergoden. En dus lijkt een uitstap in het uiterste oosten van het land aangewezen. Het wordt een schijfje GR 56, van Ligneuville tot Mont via Malmedy. Vooral het gedeelte voorbij Malmedy, met een boeiende en mooie tocht langs de Tros Marets, na een stevige klim uit de vallei van de Warche, maakt van deze tocht een serieuze kanshebber om de mooiste en de zwaarste van het jaar te worden.

Het eerste deel van de tocht moet het vooral hebben van wat heiige vergezichten, het tweede deel is een onvervalste boswandeling met de voortdurende aanwezigheid van de Tros Marets als kruidige toemaat. We stappen in totaal net geen 19 km, maar daar is een verbindingsstrook van bijna 2 km op het einde inbegrepen. We moeten van de GR immers opnieuw in de bewoonde wereld geraken. De TWQ bedraagt 67 % - dat het cijfer niet nog veel hoger ligt, heeft veel te maken met de doortocht van Malmedy, waar op deze mooie herfstdag nog een gezellige drukte heerst.

Het weer heeft zich schitterend aan het scenario gehouden: van de cirrussluiers eerst tot de eerste cumulusjes, die we in de loop van de wandeling geleidelijk zagen groeien. Tijdens de busreis van Malmedy naar Verviers konden we in de verte een cumulonimbus incus zien, de koningin onder de wolken. En zoals koninginnen wel eens plegen te doen, kwam ze af en toe stevig uit de hoek. Later zou ik op Railtime lezen dat het verkeer tussen Rivage en Marloie onderbroken was door de weersomstandigheden. Wij hadden gelukkig geen last op dat vlak: de eerste regen in Liège, en dan wat buiige regen onderweg: altijd een prettige ervaring als de regen valt ná de wandeling.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 1556 7:23 7:34 +5 (655)

Brussel-Zuid - Verviers-Central 506 7:57 9:25 +1 (1334 - 11804)

Verviers-Central - Ligneuville [395] 9:40 10:53 stipt (ab7531-16 - LIM-Collard-Lambert, Mercedes Citaro LE)

Mont - Malmedy [397] 16:47 17:14 stipt (ab6091-18 - LIM-Collard-Lambert, Van Hool A600)

Malmedy - Malmedy [395] 17:20 17:30 +2 (ab7531-10 LIM-Collard-Lambert, Van Hool New A600)

Malmedy - Verviers [294] 17:32 18:21 stipt (ab7551-11 Autobus F. Gohy & Cie, Mercedes Integro II)

Verviers-Central - Brussel-Noord 18:34 19:54 +14 (1359 - 11802)

Brussel-Noord - Halle 1591 20:17 20:37 +2 (206)

De commentaar:

We hadden gemakkelijk IR3105 kunnen nemen, en die rijdt ook stipt, maar de trein rijdt vandaag met 1 break i.p.v. 3, en dat scheelt. En dus kiezen we voor de trein waar we ook op gemikt hadden: CR1556. IR3105 zit nl. vol; de platforms puilen uit, en instappen is eigenlijk niet meer mogelijk. Dat ook CR1556 wat voller dan normaal zit, zullen we erbij moeten nemen. En hoe! Voor één keer stappen we niet in het eerste stel in, maar in het tweede. Dat is stel 655, gemoderniseerd, en ondertussen al aan zijn tweede zetelovertrekje toe. Het gedurfde purper is verdwenen, en men heeft nu gebruik gemaakt van de stof die ook in de M6-rijtuigen gebruikt wordt. Ik moet toegeven: ze ziet er hier veel beter uit, en dat zal wel door de wat geprononceerdere vorm van de zetels komen. Niet dat ik me kan neervlijen: daarvoor zijn er net wat te veel reizigers met een tweedeklasbiljet in eerste komen zitten. Het was me nog nooit overkomen, maar ik heb de reis tot Brussel dus staande gemaakt. Niet dat dit op zich zo erg is, maar het is toch wraakroepend dat ik sta met een eersteklasbiljet, terwijl anderen zitten met een tweedeklasbiljet, dat ze vaak ook nog (bijna) volledig terugbetaald krijgen. Overigens hadden we zelf beter moeten uitkijken: in de 4 andere stellen bleek bij aankomst in Brussel nog wel plaats te zijn, maar door de stellen heenlopen is nu eenmaal niet eenvoudig, soms zelfs compleet onmogelijk.

De trein zet ons met 5 minuten vertraging in Brussel-Zuid af. In Halle was hij al vertrokken met 3 minuten, tussen Vorst en Brussel liep het niet zo vlot als gewenst. Er lijkt trouwens wel een en ander aan de hand in deze ochtendspits: ik vang wat op over een stroomonderbreking in Antwerpen. Hopelijk hebben de 'Ollanders de Schelde weer niet gesloten.

Toch rijdt IC 506 vrij vlot door de NZV-verbinding: Zuid +3 - Centraal + 5 - Noord +5, het kan slechter. In Leuven blijven er nog 4 minuten vertraging over, vanaf Liège-Guillemins rijdt de IC zelfs op tijd. Vlak voor Liège worden de aansluitingen aangekondigd, ook die van 9:08 naar Quiévrain. Eigenlijk probeert de TBG reizigers dus een onreglementaire reisweg aan te smeren…

Vanaf Olne gaat het op tegenspoor: er wordt gewerkt aan 2 tunnels, die van Pont en Vaux en die van Halinsart. We staan zelfs even volledig stil om een L-trein uit Verviers door te laten, maar toch blijft de vertraging beperkt tot 1 minuut. De dienstregeling is hier voor de werken verruimd, en dat loont.

In Verviers wordt nog altijd aangekondigd dat de aansluitende bussen voor het station vertrekken. De geest van IC-IR waart nog steeds door het oude lakenstadje, en eigenlijk zou dat overal een evidentie moeten zijn. Zoals meestal gaat de bus pas net voor het vertrek open. Twee dames moeten naar Stavelot: dat zal op dit moment niet kunnen zonder overstap aan de Route de Wavreumont, net buiten Malmedy. De chauffeur beweert dat het geen officiële overstap is, maar hij zal zijn collega verwittigen. Onze bus komt inderdaad officieel om 10:25 aan, de bus van lijn 745 naar Stavelot en Trois-Ponts moet er vertrekken om 10:24. Je vraagt je toch af wie zo iets uitdoktert. We rijden tot Malmedy met zo'n 5 minuten vertraging, maar de chauffeur maakt zich weinig zorgen: met een vijftal gsm-gesprekken - nee, niet handenvrij - houdt hij er een gezapig tempo op na. Vanaf Malmedy Gare rijdt hij zelfs gewoon op tijd, en we bereiken Ligneuville dan ook stipt.

's Avonds zouden we liefst van al de bus uit Mont van 18:07 nemen, maar ook daar heeft de TEC-Liège-Verviers voor een ridicule toestand gezorgd. De bus van lijn 397, die een grote lus beschrijft, komt één minuut na het vertrek van de laatste bus naar Verviers aan in Malmedy. Begrijpe wie kan. Je zou kunnen zeggen dat er een aansluiting is op de Place Albert I, maar wie de toestand een beetje kent weet dat door eenrichtingsverkeer de inplantingen van deze halte erg ver uit elkaar liggen, en erger: dat de chauffeurs absoluut geen zicht hebben op het komen en gaan van de bussen. Het zal dus de vroegere bus worden, wat de planning voor ons wat krapper maakt. De Ferme Libert zal het vandaag zonder ons bezoekje moeten stellen.

Vroeger reed lijn 397 van Malmedy via Botrange naar Eupen, maar die reisweg is opgeofferd voor de lijn 394 Sankt-Vith - Eupen. Zelfs de baas van het Hôtel de la Fagne, dat zijn naam aan een bushalte heeft geschonken, klaagt erover dat er geen bussen meer zijn van Malmedy naar de Venen. Maar de TEC blijft doof voor argumenten.

Onze bus rijdt bijna stipt: op dit moment is hij nog aardig gevuld met het jonge schoolvolkje, maar naarmate Longfaye, Xhoffraix, Mont en Bevercé bediend worden loopt de bus leeg. Alleen wij tweeën rijden het traject tot de terminus.

Daar moeten we overstappen op een bus van lijn 395, die dan wel met film Verviers rijdt, maar die ons alleen maar net buiten Malmedy zal brengen, naar de halte Route de Wavreumont, waar we moeten overstappen op lijn 294 Trois-Ponts - Verviers. We zijn met achten om de overstap te maken; het is niet meteen de handigste manier om in Verviers te raken. De laatste bus is erg comfortabel, de chauffeur de rust zelve. Dat wordt een aangename rit, met 2 gerealiseerde aansluitingen onderweg: één ter hoogte van het vroegere station van Sart-lez-Spa, één ter hoogte van Tiège (Charmille). Dat is dan wel weer goed geregeld.

In Verviers-Central ziet het er niet zo goed uit. De IC naar Eupen van 18:31 wordt met vertraging aangekondigd, schipperend tussen 10 en 15 minuten. Uiteindelijk worden het er nog meer. De L-trein naar Welkenraedt, die aansluiting krijgt van deze IC, staat rustig te wachten. Ik vraag me af wat men met deze L wil doen, waarvan de enige functie zo ongeveer is overstappende reizigers naar Verviers-Palais en Dolhain-Gileppe te brengen. Blijkbaar haalt het gezond verstand het van de strikte regels, want de L wacht op aansluiting.

Onze IC staat eerst zonder vertraging aangekondigd; dan wordt het 5 minuten, 10 minuten, 12 minuten, 15 minuten. Dat is meestal geen goed teken, want vaak is er dan wat met het materieel. Als de L naar Spa-Géronstère stipt komt aanrijden wordt die vrees nog groter. Ook nu vraag ik me af wat men met deze L-trein wil doen. Het sein staat op tijd open, maar de TBG lijkt toch op de aansluiting te wachten. Misverstandje? Uiteindelijk vertrekt de L toch. Onze IC heeft ondertussen 26 minuten vertraging: volgens de TBG wegens personen in het spoor. Even later klinkt de mededeling dat er problemen waren met de bovenleiding én personen in het spoor. En vanaf Leuven wordt de vertraging toegeschreven aan diverse exploitatieproblemen tussen Welkenraedt en Verviers. Achteraf consulteer ik Railtime, en daar is de reden de passe-partout  die we zo stilaan kennen: overbelasting van het verkeer. Ongelooflijk uit welk scala aan oorzaken de NMBS kan putten, en dat dag in, dag uit. Binnenkort komen de vallende bladeren daar ook nog eens bij, en dan de winterse toestanden.

We vertrekken uiteindelijk met 26 minuten vertraging, en die wordt wel stelselmatig afgebouwd: Liège-Guillemins +19 - Leuven +15 - Brussel-Noord +14. (Volgens Railtime zal de trein uiteindelijk Oostende bereiken met 9 minuten vertraging.)

Die vertraging kan ons niet echt schelen: ze verkort alleen de wachttijd in het toch niet erg gezellige Noordstation. De CR 1591 lijkt ook op een overbrengingsrit, want hij telt niet minder dan 4 stellen, 2 gerenoveerde, 2 oudjes. We stappen helemaal achteraan in stel 206. Tussen Ruisbroek en Lot ligt er een vertragingszone tot 60 km/u, en zo komen we uiteindelijk met 2 minuutjes vertraging aan in Halle. Net voor Halle krijgen we nog controle van een vriendelijke TBG. Petje af voor deze dame die de moed heeft om 4 stellen met erg gespreide bezetting door te lopen. Je ziet het, het kan nog, controle tussen Brussel en Halle.

in Halle is het alweer gestopt met regenen, maar we krijgen straks nog een toemaatje onder de vorm van een onweer met niet al te veel neerslag, maar wel met enkele stevige ontladingen. Je weet wel, die soort die je uiteindelijk toch doet opstaan om stekkers allerhande uit te trekken, net nadat de laatste indrukwekkende knal heeft weerklonken. Het weer heeft zich perfect aan zijn schema gehouden, en zelfs het openbaar vervoer had geen onnoemelijke problemen voor ons in petto. Al twijfel ik nog of ik uit principe toch geen deel van mijn centen terugvraag voor de ontbrekende zitplaats 's morgens. Maar meer dan enkele centen zal dat wel niet zijn, en liever had ik nog dat men de koe eens echt bij de horens vatte.

Foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/ligneuville%20-%20mont%20GR56/

Eén van de oudste wandelkaarten die ik nog liggen heb, dateert van 1985: Martelange en omliggende dorpen. We hebben vandaag gekozen voor wandelingen 9 en 10 (uit die tijd!), samen goed voor iets meer dan 12 km. Ondertussen is het wandelingenplan in Martelange helemaal hertekend, maar we wagen het er toch maar op. Alleen hier en daar zullen we nog restanten van een rudimentaire bewegwijzering aantreffen, maar het kaartje - een opdruk op de topografische kaart - is tamelijk makkelijk te lezen, en met een recente kaart en de gps in de aanslag verloopt alles moeiteloos. Eén weg heeft zijn beste tijd gehad: hij loopt nog wel duidelijk afgetekend door het bos, maar lijkt opgegeven, door wandelaars en bosbeheer. Spijtig, want hij loopt langs een mooie bosbeek, de Kleppelbaach - volgens de kaart - die zich na een steile afdaling in de Sûre zal storten. Voor de rest volgen we 2 erg mooie trajecten: een met een smal pad dat ons tegen een heuvel (die Haart) opvoert, en een ander door het Forêt d'Anlier, dat zich opmaakt voor de grote slachtpartij die hier over enkele weken weer begint: mannen met gestrekt geweer, en hier en daar een kenau die ook mee op pad wil. Eigenaardig dat we hetzelfde adjectief gebruiken als het over penissen gaat. In het geval van de kenau zullen we het maar op penisnijd houden. Nog even: de TWQ bedraagt 70 %.

De resten van de vroegere tramlijn Arlon - Martelange (-Bastogne) zijn in het bos nog overduidelijk aanwezig: de typische bochten, hier wel erg uitgesproken, omdat het trammetje een stevig niveauverschil moest overbruggen. Wat wandelaars al zigzaggend doen, doen trammetjes al kronkelend. Zelfs vlak bij de stelplaats van Martelange zijn nog onmiskenbare resten van de oude tramlijn terug te vinden.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3707 8:47 8:56 +2 (560)

Brussel-Zuid - Arlon 2109 9:33 12:17 +3 (516)

Arlon - Martelange [1011] 13:13 13:38 +3 (ab6081-25)

Martelange - Arlon [3] 17:23 17:56 stipt (ab4481)

Arlon - Arlon [80/1] 18:10 18:13 stipt (ab4476)

Arlon - Brussel-Noord 4640 18:26 20:51 stipt (520)

Brussel-Noord - Halle    3742 20:53 21:13 +3 (2702 - 61046)

De commentaar:

Je merkt het: in de tijd die je nodig hebt om het zuiden des lands te bereiken, kun je rustig heen en terug naar Parijs. Maar kom, als België ooit gesplitst zou worden, wonen wij plots in het zuiden van een land, dat nooit meer het mijne zal worden.

We zijn veel te vroeg in Halle omdat we ook nog wat andere bezigheden hebben, en dus nemen we de IR naar de Luchthaven van 8:47. Deze trein bestaat uit 3 ms 96, en zelfs dan is de bezetting bijna 100 %, ook in eerste klasse. Veel valt er over deze rit niet te vertellen: het loopt zoals gebruikelijk even stroef bij het naderen van Brussel-Zuid, en dat resulteert in 2 minuten vertraging.

IC 2109 komt keurig op tijd aan het perron. In de zomermaanden mijden we deze trein zo veel mogelijk, want het is een van de favorieten van allerhande jeugdgroepen. Ik heb niets tegen jeugdgroepen, zoals ik ook niets tegen onkruid heb - dat laatste noem ik trouwens het liefst gewoon kruid - maar te veel is te veel! Vandaag moeten we daar dus niet te veel van vrezen, al is een groep er toch nog in geslaagd om voor deze trein een reservering los te weken. (Dat is knap! Ik heb enkele weken geleden een aanvraag ingediend, en wacht nog altijd op antwoord.)

De vertraging in de NZV groeit gestaag: Brussel-Zuid +1, Brussel-Centraal +4, Brussel-Noord +9. Daar stapt nl. die groep in en de leden laten zich vergezellen door flink veel koffers. Het hoeven niet altijd rugzakken te zijn. En dan begint dus de langzame afbouw van de vertraging: Schuman +9, Brussel-Luxemburg +7, Ottignies +3, Gembloux +3, Namur +2, Ciney stipt, Marloie +4, Jemelle +7, Libramont +5, Marbehan +3, Arlon +3. Van Haversin tot Marloie gaat het over tegenspoor, en hier en daar liggen nog langere en kortere vertragingszones. De TBG's komen wel in eerste zitten, maar van nestelen is er deze keer geen sprake: ze doen erg regelmatig de ronde van de hele trein en zo hoort het.

Het gebeurt maar zelden dat we een van deze IC's zonder waakzaam oog op de klok nemen (de aansluitingen, weet je wel), maar vandaag kan het nauwelijks fout gaan: met 56 minuten overstaptijd zitten we safe. We hebben zelfs tijd om rustig onze boterhammetjes op te eten en een koffie te drinken in het stationsbuffet. Daar wordt uitgebreid gegeten én gerookt. Dat laatste weliswaar alleen aan de toog, maar het lijkt me toch niet wat de wet voorschrijft. Spijtig dat er geen gemakkelijk aan te schrijven aanspreekpunt is (een commissie Adriaenssens), want ik heb de indruk dat de gevolgen van nog maar eens een halfslachtige wetgeving en een gebrekkige controle  altijd maar duidelijker worden.

Het vertrekuur van de bus van lijn 1011 is vastgesteld op 13:13. Aribus heeft het nog altijd over 13:08. Tenslotte is de dienstregeling nog maar één jaar en enkele weken geleden gewijzigd. De bus komt bovendien nog 8 minuten later dan voorzien aangereden. Ondanks de rustige rit blijven er daar in Martelange maar 3 meer van over. Deze dienstregeling is duidelijk sneeuw- en winterhard. In de bus is nog zijn vroegere nummer te lezen: 9613-24. Hij komt dus min of meer uit dezelfde streek als wij.  Nu draagt hij het nummer 6081-25. Het is een uiterst comfortabel ding, met zonwerende ruiten, hoofdsteunen, (verplichte!) veiligheidsgordels en een chauffeur die blijkbaar niet merkt dat we een toch niet zo kleine rugzak binnensmokkelen. Een dame krijgt wel te horen dat ze voorzichtig moet zijn met haar trolley, want dat de bus nog 15 jaar mee moet.

's Avonds is het allemaal wat ingewikkelder: de bus van lijn 3 rijdt maar tot de stelplaats in Aarlen; voor ons is het de eerste kennismaking met een site die inderdaad alle kenmerken behouden heeft van een oude NMVB-stelplaats. Lijn 3 is van het toeristische type: het is dan ook volop genieten van adembenemende vergezichten en pittoreske dorpjes als Nobressart. De bus rijdt behoorlijk op tijd, en de aansluiting aan de stelplaats is binnen. Gelukkig heeft de TEC voor één keer ook zelf ingezien dat de situatie hier vrij ingewikkeld is, en daarom heeft ze de halte met 3 verschillende inplantingen ook duidelijke bordjes met verschillende namen gegeven. (Bij de heenreis hadden we nog kunnen vaststellen dat 3 bordjes, waarvan 2 na elkaar gewoon als haltenaam Nationale 4 hadden, zonder verdere aanduiding.) Wij moeten een kwartiertje wachten in de Rue des Genêts. Misschien hadden we dit laatste stukje ook wel in een 20-tal minutente voet kunnen doen, maar het lukt ook met deze aansluiting.

In Arlon kunnen we nog eens een snelle trein naar Brussel nemen: de 4640 met alleen stops in Libramont, Namur en de Brusselse stations. Ook al gaat het niet echt veel sneller, het is een stuk aangenamer zonder dat voortdurend stoppen. In Arlon braakt de trein echt veel reizigers uit Luxemburg uit, maar verderop is de bezetting matig. Het wordt dan ook een rustige rit, met Henning Mankell op schoot, ideaal leesvoer, want niet te zwaar, zodat ik ook de loop van de trein nog gemakkelijk in het oog kan houden. Tussen Arlon en Libramont heeft de trein net genoeg rittijd. Tussen Libramont en Hatrival gaat het over tegenspoor. Dat zal ons niet beletten 5 minuten te vroeg in Namur aan te komen. Ook daar blijft de massa weg, ondanks de vertraging van de IC's uit Liers en Dinant. (Onderweg kruisen we IC's 2115, 2116 en 2117, en het moet gezegd, de ene heeft al wat meer vertraging dan de andere, maar allemaal hebben ze er…) Doordat de IC uit Liers/Dinant nu niet in onze voeten rijdt, gaat het wel erg snel naar Brussel: in Brussel-Luxemburg komen we zomaar even 9 minuten te vroeg aan; met 3 minuten stilstand erbovenop komen we dus aan 12 minuten. Dat is zelfs te veel voor het sigaartje van de TBG.

Ook het laatste deel van het traject verloopt goed, zodat we nog de IR naar Quévy kunnen halen (2 minuten overstaptijd). Die staat klaar, maar in Brussel-Zuid gebeurt er weer iets waarvan ik de zin niet meteen snap. Wij staan op spoor 14, de IC naar Oostende op spoor 15. Wij moeten om 21.04 vertrekken, de IC om 21:05. Toch zal de IC als eerste vertrekken. Het wordt helemaal onbegrijpelijk als we ook nog eens over lijn 96N gestuurd worden, want dan kruisen beide treinen elkaar niet eens. We vertrekken dus met 3 minuten vertraging, het is de IR naar Quévy blijkbaar niet gegund op tijd te rijden.

In Halle komen we op spoor 3 aan i.p.v. 5. En nu wordt alles duidelijk: Thijs is mee, en liever dan het hele laadtoestel naar spoor 5 te sleuren, zet men de trein op spoor 3. Dat mag ook wel, voor Thijs en zijn rolstoel, want hij is een trouwe klant. En misschien is dat ook wel de reden voor de verlengde stop in Brussel-Zuid. En misschien had alles dus toch wel zin!

Zin had ook deze verre uitstap naar een prachtige streek, op één van die zeldzame nazomerdagen waarop elke echte wandelaar recht zou moeten hebben. Wij hebben het onze vandaag verzilverd.

Ik heb het in een vorige bijdrage nog geschreven: niets verandert zo snel als wandelfolders en wandelnetten. Vandaag stappen we een deel van de Transsemoisienne, waarvan in 2008 een handig kaartje verscheen bij het NGI. Amper 2 jaar later is de route al gewijzigd, en het lijkt er meer en meer op dat de bedenkers van de route het wandeltraject uit handen gegeven hebben aan de GR-Paden, die er hun GR 16 van gemaakt hebben. Mij niet gelaten, over de GR's moet je zelden klagen. (Naast het wandeltraject is er trouwens ook nog een Transsemoisienne voor fietsers, en één voor ruiters en menners.) Tussen Jamoigne en Moyen volgen we vandaag nog het oude traject, vanaf Moyen vinden we de bekende rood-witte streepjes.

Het begint met een traject van wat bedenkelijke kwaliteit (asfalt en beton, gelukkig door een mooi stukje Gaume), maar vanaf Moyen worden alle registers opengetrokken; de tocht langs de Vierre en later langs de Semois is prachtig, over paadjes en boswegen. Aan alles merk je ook dat de herfst dichtbij is: het is koel, de eerste blaadjes zijn al gevallen, en in de soms indrukwekkende vergezichten zie je meer en meer geel en rood en bruin opduiken. De tocht is zo'n 22 km lang; de TWQ bedraagt 67 %.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 7572 6:51 7:03 +9 (2136 - 58024)

Brussel-Zuid - Marbehan 91 7:33 10:03 +3 (2003 - 61 85 1090 215)

Marbehan - Jamoigne [22/2] 10:11 10:29 stipt (ab4458)

Florenville - Libramont 5989 18:41 19:05 +4 (4123)

Libramont - Brussel-Noord 2141 19:13 21:18 +1 (501)

Brussel-Noord - Halle 3143 21:21 21:41 +1 (352)

De commentaar:

Als men echt op zoek is naar oorzaken waarom het treinverkeer niet zo stipt verloopt, dan is dit een vraag die zeker een antwoord verdient: waarom rijden treinen in normale omstandigheden 's morgens vroeg al met vertraging nog voor de echte ochtendspits begint? Ook vandaag zie je hoe het stilaan uit de hand loopt: IC1905 (die niet stopt in Halle) komt met een dikke 5 minuten aanzetten, en in zijn kielzog rijden de volgende treinen met een gelijkaardige vertraging: L3556 (wat meteen voor potentiële problemen zorgt op lijn 26), P7572, P7512, CR 3756 (die naar Leuven moet over lijn 36), en misschien zelfs IR3906 (wat de dienstregeling op lijn 161 in de knoei kan brengen). Dat zijn alleen maar de treinen waar ik zelf enig zicht op heb, er zijn er ongetwijfeld veel meer, want tenslotte moeten ze op één na allemaal door de NZV.

Ook P7572 heeft dus vertraging: acht minuten in Halle, in Brussel-Zuid zijn het er al negen. Het enige wapenfeit is de controle die we krijgen. Eigenlijk verwacht je dat niet meer.

Ook vandaag staat een rit met de veredelde stoptrein EC91 op het programma. Ons niet gelaten: het is eens wat anders dan M6 of Deense neuzen. Er is weer opvallend veel gereserveerd vandaag, vooral vanaf Luxemburg en Strasbourg dan. Maar tot Marbehan zullen we nooit met meer dan 5 in het Zwitserse rijtuig zitten. Voor de TBG is dat blijkbaar niet genoeg om te controleren. Als we dat gewild hadden, hadden we rustig het hele rijtuig kunnen slopen, zonder dat hij dat gemerkt had. Beschikbaarheid en waakzaamheid zijn voor sommigen vieze woorden, blijkbaar.

De rit verloopt enigszins anders dan de vorige keren. Meestal zitten we vanaf La Hulpe achter de IR aan, vandaag begint het slenteren al van voor Brussel-Schuman. (Lees enkele lijnen terug maar eens…) En vanaf Watermaal is het weer zover. Gelukkig voor ons (maar niet voor de overstappers) gaat de IR in Groenendaal opzij, zodat we deze keer maar 5 minuten vertraging hebben in Ottignies. Stilaan is men opnieuw volop aan het werk op alle werven langs de lijnen 161 en 162, en daardoor komt het dat de vertraging niet echt slinkt: Gembloux +4, Namur +4, Ciney +6 (ook even achter de L-trein aan, neem ik aan), Marloie +5, Jemelle +5, Libramont +4 en uiteindelijk Marbehan met 3 minuten vertraging. Soms lijkt die gerekte dienstregeling wat overdreven, maar als iedereen terug is uit vakantie, bewijst ze ongetwijfeld haar nut. Met 8 minuten aansluitingstijd komen we niet in de problemen, al waren we misschien beter wat verder naar voren geschoven in deze lange trein, die hier met 3 bussen een aansluiting realiseert.

Onze bus, met het onmogelijke nummer 22/2, staat ook klaar voor een korte rit naar Jamoigne, dat tot 1984 een niet zo goed gelegen station had, maar het sindsdien met de bussen van de TEC (eerst nog de NMVB) moet doen. Lijn 22/2 heeft een behoorlijke dienstregeling - we hebben zelfs geen alternatief meegebracht vandaag, want een uur later gaat er al opnieuw een bus. Hier zijn nog wat instappers onderweg, wat in deze contreien niet altijd evident is.

Ook Lacuisine had tot 1984 een stopplaats, die wel gunstig gelegen was, maar die de zeis van Decroo evenmin overleefde. De vervangingsbus draagt ondertussen het al even onwaarschijnlijke nummer 165ab, en van de redelijk frequente bediening van destijds, die naar aanleiding van het verdwijnen van de landelijke stopplaatsen beloofd was, blijft niets meer over. We rekenen op een bus om 18:15, maar we zijn ruimschoots op tijd om tot het station van Florenville te stappen. Dat is niet alleen goedkoper, maar het verplicht ons ook niet om meer dan een uur rond te hangen in het redelijk doodse Lacuisine.

Florenville heeft nog een echt station, met loket, waarvan de openingsuren blijkbaar recent ook gelijkgeschakeld zijn met die van andere stations. De loketbediende is van het joviale type. We zitten een klein uur in de wachtzaal, en dan begin je de functie van zo'n man als aanspreekpunt te appreciëren. Waar zou dat meisje dat haar gsm heeft laten liggen op de trein naar Virton heen moeten? (Het zou trouwens de avond van de verloren voorwerpen worden…) En die juffrouw die met stijl steil achterovervalt, als ze hoort hoeveel het gegeerde netabonnement kost? (Ooit door een hulpvaardige NMBS'er gesuggereerd als alternatief voor de B-Tourrail.) Het is trouwens extra druk, want de Walen vieren feest in Namur, en blijkbaar trekt dat veel jeugdige reizigers aan. Brute pech hebben ze wel dat ze geen weekendbiljet kunnen kopen, want dat is pas geldig vanaf 19:01. Je weet wel, dat weekendbiljet dat door de NMBS naar voren geschoven wordt als alternatief voor de kaart 50 %. Zelfs met ons slaat hij een praatje.

De trein rijdt met enkele minuten vertraging. Het kleine eersteklassecoupé is ingenomen: de TBG neemt 4 plaatsen voor zijn rekening - al zijn rommel ligt hier voor het grijpen; tweede oudere dames voelen het hun plicht ons erop te wijzen dat we in ons in eerste bevinden. Zelf hebben ze tweedeklasbiljetten, en tot hun verbazing had de chef hun daarop gewezen. Ze wisten niet eens dat er in de michelines twee klassen waren! En veel verschil is er toch niet - dat laatste kunnen we alleen maar beamen. Vandaag zit er voor ons trouwens niets anders op dan plaats te nemen op het strafbankje, en tegen die lelijke blauwe wand aan te kijken. Terwijl we er nota bene alleen zouden moeten zitten, om nog even van het Ardennenlandschap in de ondergaande zon te genieten.

In Libramont komt de IC naar Brussel op spoor 3: dat vergemakkelijkt de overstap met de L uit Bertrix, die door wijzigingen aan de dienstregeling op sommige momenten van de dag erg krap geworden is. Maar wij beschikken over 8 minuten overstaptijd, en dat is meer dan voldoende, ondanks de 4 minuten vertraging van onze trein.

Ook deze IC is wat drukker bezet dan gewoonlijk. Tussen Marloie en Namur komt een viertal luidruchtige jongeren op het platform plaatsnemen. Het is even gedaan met de rust; de maan stuurt een knipoog. Ook tussen Marloie en Ciney zitten we weer even achter een L-trein, maar vertraging veroorzaakt dat niet. De TBG stuurt tussendoor nog even een waarschuwing voor gauwdieven door de trein. Misschien heeft een dame ontdekt dat hij er met haar sjaaltje vandoor is, en heeft ze hem dat gemeld. Al zal dat zwarte sjaaltje wel het tweede verloren voorwerp van de dag zijn. De TBG tovert alleszins een verslagje uit zijn Ibis. We komen in Brussel-Noord aan met één minuutje, en kunnen zelfs nog zonder haasten de IR naar Ath nemen, niet de voorziene aansluiting, maar wel handig: 10 minuten vroeger thuis. De rit naar Halle verloopt zonder veel geschiedenis; alleen Halle binnenrijden gaat niet in één keer: de CR naar Geraardsbergen moet inderdaad erg stipt rijden om de IR naar Geraardsbergen niet te hinderen. De TBG is ondertussen opgedaagd met het derde verloren voorwerp van de avond: een groen rugzakje. Wij hebben er een lange, aangename dag op zitten. Ik stuur een knipoog terug naar de maan.

Foto's van de wandeling vind je hier: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/jamoigne%20-%20lacuisine/