Archief

Soms, in een filosofische mijmering, denkt een mens wel eens dat hij snel oud wordt, maar de persoonlijke aftakeling is niets vergeleken met de snelheid waarmee wandelfolders door recentere exemplaren vervangen worden. Mocht ik geen hartstochtelijk geloof hebben in de goedheid van de mens, ik zou geloven dat er mercantiele drijfveren zitten achter die drang om het plaatselijke wandelnet om de zoveel jaar volledig om te werken. Neem nu de folder die we vandaag gebruiken: wandelkaart Gouvy, uit 1998, uitgegeven in samenwerking met het NGI. We willen een wandeling volgen in Rettigny, meer bepaald wandeling 18. Er is geen spoor meer van de bewegwijzering over, al hebben nieuwe bordjes van het gestandaardiseerde Happarttype hun intrede gedaan. Gelukkig hebben we alles thuis goed voorbereid, en hebben we eigenlijk zelden of nooit de plaatselijke bewegwijzering nodig.

En wat meer is: wandeling 18 mag er best zijn. Rettigny maakt zich op voor de Monumentendagen, en zo kunnen we zelfs even binnenglippen in het kleine maar gezellige kerkje, en de tocht langs heuvels en valleien van de prille Oostelijke Ourthe en bijbeekjes met voor de hand liggende namen als Ruisseau de Rettigny en Ruisseau de Brisy is charmant. Voor de tweede maal dit jaar komen we ook langs de Moulin de Bistain; het terras is spijtig genoeg gesloten. Misschien stappen we wat veel over verharde (wel rustige wegen), maar enkele rotspartijen - die we gelukkig niet moeten beklimmen - kruiden het geheel tot een bijzonder appetijtelijk geheel. Zo een 12 km lang is onze tocht, een aangename aanlooproute van Cherain naar Rettigny inbegrepen. De TWQ bedraagt 42 %.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3105 7:19 7:30 stipt (422)

Brussel-Zuid - Liège-Guillemins 506 7:57 9:00 stipt (1352 - 11802)

Liège-Guillemins - Gouvy 113 9:18 10:33 stipt (3010 - 11701)

Gouvy - Cherain [163c] 10:44 10:54 +2 (ab4556)

Cherain - Gouvy [163c] 16:04 16:15 +1 (ab6081-20)

Gouvy - Liège-Guillemins 116 16:26 17:42 +9 (3008 - 11703)

Liège-Guillemins - Brussel-Noord 540 18:00 18:54 stipt (1352 - 11802)

Brussel-Noord - Halle 3689 19:02 19:29 +1 (762)

De commentaar:

Zoals meestal slagen we erin een vroegere trein te nemen. Dat levert vandaag een mooie anekdote op. Lees maar: de trein rijdt stipt en in Ruisbroek al begint de TBG met de aankondiging van de stops in de Brusselse stations. Maar daar blijft het niet bij: we krijgen ook nog de mededeling te horen dat de dame die al verscheidene keren klacht ingediend heeft omdat er nooit controle is tussen Halle en Brussel, zich bij aankomst in Brussel-Zuid bij hem mag melden; hij zal daar met veel plezier haar biljet knippen. Ik vind dat dit getuigt van een denigrerende grofheid, want in feite heeft de dame gelijk. Deze TBG geniet ongetwijfeld syndicale bescherming: in gelijk wel privé-bedrijf zou hij "het kunnen gaan uitleggen". Hoewel, syndicale bescherming? Past dit niet schitterend in de politiek van de persoonlijke assistentietoeslag? Voor je het weet moet je ook betalen om je biljet te laten knippen, tenzij je zelf de nodige stappen (letterlijk) onderneemt om dit te laten gebeuren.

Heeft de dame gelijk? Tussen Halle en Brussel (en tussen Vilvoorde en Brussel, en Braine-l'Alleud en Brussel) wordt er duidelijk minder gecontroleerd dan op andere plaatsen. Daar is een eenvoudige verklaring voor: meestal is die controle al gebeurd, maar het creëert wel vrijhandelszones, die door bepaalde gebruikers met kwade bedoelingen ongetwijfeld misbruikt worden. Zeker in de directe treinen wordt er bijna nooit meer gecontroleerd tussen Halle en Brussel. Soms stappen we onder de neus van de TBG in, in eerste klasse, met de rugzakken op de rug en de wandelbottines aan de voeten. We zijn niet meteen een typisch eersteklasseduo, en toch krijgen we zelden controle. Niet normaal toch, tenzij alle TBG's mijn blog lezen, natuurlijk…

Maar kom, de rit verloopt stipt. Met een stroompanne in Leuven waren we met een bang hartje vertrokken, maar in het eerste schuifje van onze uitstap heeft die alvast voor geen problemen gezorgd. Echt vlot loopt de spits anders niet: het is er duidelijk een van de soort waarbij je geluk moet hebben: veel treinen rijden zo goed als normaal, bijna evenveel rijden met stevige vertragingen.

Voor ons is het dus vooral zaak om zonder kleerscheuren voorbij Leuven te geraken, en dan verderop in Liège en Gouvy. En ja hoor, de 506 doet het vandaag uitstekend. We rijden Brussel-Noord buiten met nauwelijks 3 minuten vertraging (één per Brussels station - het zou slechter kunnen), en we komen stipt aan in Liège. In Leuven zijn de problemen ondertussen opgelost. Ik heb de indruk dat er alleen nog wat meer goederentreinen staan op plaatsen waar die anders gewoon doorrijden.

Op naar het derde schuifje: nog maar eens een reis langs de schitterende Amblèvelijn. De trein is een toonbeeld van stiptheid. Hij rijdt vandaag maar tot Clervaux, waar overgestapt moet worden in een bus. De Belgen leveren de trein stipt aan de Luxemburgers, maar of de Luxemburgers de Belgen ook stipt naar Luxemburg brengen is hoogst twijfelachtig.

De trein bestaat nu uit een homogeen stel I10-rijtuigen: dan is de trein altijd een beetje reizen. Eén van de wc's is afgesloten - ik vermoed dat die kleine afdeling ingericht is voor de TBG. We kunnen voor hem alleen maar hopen dat ze wat meer gedaan hebben dan een stickertje kleven.

In Gouvy is er sinds juni niets veranderd: de bus van lijn 163c   staat nog altijd aan de verkeerde kant van het busperron, omdat wagens een normale bediening van de halte verhinderen. Een jong stel moet naar Petit-Mormont. Ze weten dat ze ergens moeten overstappen aan Les Chéras, maar willen wat meer uitleg. De chauffeur roept zowaar zijn chef op (in Houffalize); het nieuws is minder goed dan de jongen en het meisje verwacht hadden: bijna 3 uur wachten op een bus van lijn 15/2. Ik vraag me af of een reisweg langs La Roche niet meer aangewezen was geweest, al is de dienstregeling   van lijn 15/2 in wezen beperkt tot 2 ritten in élke richting. Dat de chauffeur niet zonder tussenkomst van zijn chef kan antwoorden is te verklaren: hij zal wel van stelplaats Houffalize zijn, en ik denk dat de meeste ritten van lijn 15/2 gewoon in het verlengde liggen van de 15, en dus bediend worden door chauffeurs van Marloie. Maar het doet goed om te zien dat de chauffeur zich de moeite getroost om de beste oplossing te zoeken, ook al is die dan nog van belabberd niveau.

We vertrekken dus met wat vertraging, maar in Cherain is daar nog nauwelijks iets van over. Cherain, en niet Rettigny,  want dat laatste dorp heeft alleen een schoolbediening. Cherain komt er nog vrij goed uit, met lijn 163c en de "express" van lijn 89. Cherain is trouwens een van die dorpen die het altijd met een bus heeft moeten stellen.

Voor de terugkeer zouden we eventueel wel een bus kunnen nemen in Rettigny, maar de verbinding is zo al complex genoeg. We stappen dus opnieuw naar Cherain, langs dezelfde weg, die trouwens in het geheel van de wandeling niet misstaat. We moeten een boomloze heuvelrug over, met uitzicht op Rettigny én Cherain.

We rekenen er eigenlijk al lang niet meer op dat we in zo'n Ardens dorp na een wandeling ook nog aan de welverdiende lafenis kunnen geraken, maar vandaag hebben we geluk. In de bar van Les Écoliers (www.lesecoliers.be) wordt niet alleen lekkere Chouffe geschonken, de Vlaamse uitbater is ook nog bereid tot een aangenaam gesprek over het project dat deze vroegere school in een fris ogend hotel heeft omgetoverd. Als je eens in de buurt bent…

Met 5 minuten vertraging komt de bus aanrijden. Het gaat behoorlijk snel naar Gouvy: uiteindelijk blijft er maar een luttele minuut vertraging meer over. De bus is wel een verrassing: het is ab6081-20, die eerder ingezet werd op het pronkstuk van de Ardense lijnen, de 1011 van Liège naar Athus. De bus mag dan wel wat ouder zijn, het comfort is nog altijd uitstekend. Maar het wordt geen lange rit vandaag.

IR 116 komt ook uit Clervaux, en rijdt stipt. De 3008 speelt letterlijk met de 3 I10'en die deze trein lang is. Het is vrijdagavond en er zijn behoorlijk wat instappers in de tussenstations. Om de zoveel jaren steken geruchten over een mogelijke sluiting weer de kop op. Dat zou een moordpoging zijn op het openbaar vervoer in een erg ruime regio. Deze lijn bedient nl. niet alleen weliswaar kleine centra als Aywaille, Trois-Ponts en Vielsalm, ze is ook onmisbaar voor het aansluitende busvervoer.

De rit verloopt stipt tot Rivage. Daar is het even wachten voor we het station kunnen binnenrijden. Snel wordt duidelijk wat er schort: we zitten achter de 5587 in vertraging aan. Stilaan worden we het gewend: met een directe trein achter een stoptrein aansukkelen, van geel sein naar geel sein, en dan plots zelfs even helemaal stilvallen. Het bilan luidt: +9 bij aankomst in Liège-Guillemins. Gelukkig brengt dat de aansluiting (onze aansluiting, want er zijn er ook andere) niet in gevaar.

Ook de TB van de 540 heeft er zin in: we komen moeiteloos 5 minuten te vroeg in Leuven aan. We zitten in het rijtuig van vanmorgen. De vraag waarom al die reizigers per se naar de eerste drie tweedeklasrijtuigen willen doorschuiven, terwijl er achteraan de trein letterlijk honderden vrije zitplaatsen zijn, zal wel altijd onbeantwoord blijven.

Rest ons nog een ritje met de stoptrein tot Halle. IC1940 heeft wat vertraging en daardoor is het even aanschuiven bij de Y. Ruisbroek, maar zelfs dan is de dienstregeling ruim genoeg om tegen een rustig gangetje naar Halle te sporen. Je kunt het trouwens zo rustig doen, dat je uiteindelijk toch nog met een minuut vertraging in Halle aankomt… En…we werden wel degelijk gecontroleerd tussen Brussel en Halle.

Stilaan werd het tijd om de volgende Hacowa te verkennen, en dat doen we dan ook vandaag: doel is het Meetjesland. We stapten in totaal 28 km om er uiteindelijk 16 over te houden en dat maakt duidelijk dat een en ander niet van een leien dakje liep. Daarvoor liepen er net iets te veel veldwegen dood, hadden de boeren net iets te driftig wegen afgesloten, en zelfs de NMBS had bij de modernisering van lijn 58 voor een verschraling van het aanbod aan trage wegen gezorgd door het afsluiten van overwegen. Daardoor waren zelfs de anders zo betrouwbare stafkaarten op 1:10.000 vaak onvolledig of onnauwkeurig. Maar kom, het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf, met als ankerpunten het bedreigde Kanaal van Schipdonk, het domein Het Leen, de Lembeekse bossen en een prachtige voetweg langs het Vaardeke die ons naar Lembeke Dorp bracht.Alles bij elkaar scoort de wandeling met een TWQ van 66 % zelfs behoorlijk hoog!

 De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3757 7:58 8:16 stipt (692)

Brussel-Zuid - Gent-Sint-Pieters 1529 8:32 9:02 stipt (2745 - 61015)

Gent-Sint-Pieters - Zomergem [65] 9:17 9:57 +4 (ab4622)

Lembeke - Eeklo [96] 17:17 17:27 stipt (ab2201-46)

Eeklo - Gent-Sint-Pieters 787 17:41 18:19 +1 (4151)

Gent-Sint-Pieters - Brussel-Zuid 517 18:24 18:55 +3 (13xx - 11833)

Brussel-Zuid - Halle 3740 19:04 19:13 +3 (448)

De commentaar:

Zomergem is op weekdagen vlot bereikbaar, en veel reserve moeten we dus niet inbouwen: als het fout loopt, is er snel een alternatief. We mikken dan ook op de IR van 8:09, maar het wordt weer een vroegere trein: de CR naar Leuven van 7:58. Die rijdt de hele weg stipt, zonder dat hij eigenlijk ook maar even snelheid haalt. Stel 692 rijdt aan kop van 3 klassieke stelletjes.

In Brussel-Zuid is snel duidelijk dat het spitsuur vrij behoorlijk loopt; alleen als je ook bij de aankomsten kijkt, merk je dat een flink aantal P-treinen toch met vertraging in Brussel-Zuid zal aanspoelen. De IC naar Knokke en Blankenberge rijdt zo goed als stipt. We komen zelfs nog te vroeg in Gent-Sint-Pieters aan. De TBG is tevreden: ik hoor hem zeggen dat hij 28 reizigers in regel gesteld heeft!

Thuis heb ik het plannetje met de nieuwe perronindeling in Gent afgedrukt, en dat bespaart ons veel zoekwerk. De bus van lijn 65 (een gelede Van Hool) komt precies op tijd aanrijden. Het gaat niet echt vlot in Gent, en dat resulteert in 4 minuten vertraging bij aankomst in Zomergem. Onderweg passeren we de stelplaats van Zomergem, enfin, dat veronderstel ik: bij het begin van de Dreef staan 2 bussen gestald. Eigenaardig hoe weinig ik eigenlijk van deze regio ken.

Voor de terugrit hebben we eigenlijk geen vast plan; we stappen veel meer dan voorzien of verwacht, maar zo blijven we weg uit de drukste momenten met veel scholieren. In Lembeke is de bus  wat te vroeg, in Eeklo rijdt hij al 5 minuten te vroeg. Ons maakt het niet veel uit. De bus komt niet echt aan het station: als je dat niet weet rijd je er nog verder van weg, richting Markt, en als het dan echt op enkele minuten aankomt, kan het fout lopen. Eigenaardig genoeg staat de halte Station wel in de dienstregelingen vermeld.

Ik moet nog biljetten kopen, en vraag uitdrukkelijk 2 biljetten halve prijs met code 088. Dat is de fameuze kaart 50 %, die binnenkort volledig tot het verleden zal behoren, tenzij de NMBS in een vlaag van helderheid toch beslist om dat kleinood waarmee iedere gebruiker best tevreden is, toch nog in stand te houden. Zoveel tevreden gebruikers hebben ze nu ook alweer niet, dat ze deze groep ook nog eens tegen de haren moeten instrijken. In Duitsland loopt er net nu een promotiecampagne voor hun BahnCard.

De loketbediende zegt dat we deze kaart binnenkort niet meer zullen kunnen hernieuwen. Aan zijn intonatie merk je dat hij het net zo min begrijpt als wij. Ik ga er even op in: de NMBS beweert dat er voldoende alternatieven zijn, opper ik en ik vraag meteen wat hij als alternatief kan voorstellen voor deze reis. Hij kent er geen, alhoewel de Railpass eventueel vanuit Eeklo al in aanmerking zou komen, nog niet helemaal, maar kom. Hij haalt een argument aan dat de NMBS net ook voor de halveprijskaart gebruikt: Railpass is een stevige investering, en je weet nooit of je hem op krijgt. Dat geldt trouwens voor alle passen. De veralgemening van een kaart 50 %, eventueel nog wat goedkoper voor jongeren en senioren, zou de zaak meteen sterk vereenvoudigen. Wat ze in Duitsland, Nederland, Zwitserland… wel weten, dus.

Twee mw 41 staan al te rochelen, en het valt op dat ook voor deze rit de TB zowat de hele weg erg voorzichtig moet rijden om niet uit te lopen op zijn dienstregeling. Binnenrijden van Gent-Dampoort zorgt echter voor 2 minuten vertraging, zodat het vanaf hier dan toch wat sneller mag en moet. In Evergem vraag ik aan een puber of hij de deuren achter zich wil sluiten, en hij antwoordt botweg: "Nee!" Ik heb echt zin om hem een pak rammel te geven, maar dan sta ik morgen in de krant als agressieve reiziger die zich vergrepen heeft aan een onschuldig jongetje van 14.

De aansluiting met de IC is door de kleine vertraging wat krapper geworden, maar we hoeven ons toch niet echt te haasten. Zelfs op deze septembermaandag zit deze trein vol dagjesmensen, die van de kust nu naar huis terugkeren. Omdat de IR uit De Panne wat vertraging heeft, kunnen we ook niet stipt vertrekken, en omdat we dan toch bezig zijn, mag ook de L-trein naar Mechelen nog voor ons vertrekken. Die moet onze reisweg namelijk kruisen van spoor 11 naar lijn 50. Resultaat is 5 minuten vertraging, en daar blijven nog 3 minuten van over in Brussel-Zuid.

De IR naar Quévy is zowaar op tijd, maar het gaat nergens op topsnelheid tot Halle, dat we 3 minuten later dan voorzien bereiken. Wat er in de weg zat, is me niet duidelijk.

Eigenlijk deden onze treinen het dus niet zo slecht vandaag. Maar die kleine vertragingen maken duidelijk dat het niet echt vlot loopt. Altijd is er wel ergens een trein die de andere hindert, een kruising die een hapering veroorzaakt, en dat al lang niet meer alleen in de spits. Ik begrijp dan ook niet dat die roep om meer treinen niet te stoppen valt: het lukt al niet meer met het huidige aanbod, wat moet dat worden als nog meer (trage) CR's over de nochtans uitgebreide infrastructuur geloodst moeten worden?

 Foto's van de wandeling vind je op: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/zomergem%20-%20lembeke%20hacowa%20102/

Het staat buiten kijf dat de GR-Paden de referentie zijn als het om langeafstandswandelen gaat (en dat niet alleen in België), maar er bestaan ook andere paden in lijn. Eén ervan is de Transardense Route (of La Transardennaise), die La Roche met Bouillon verbindt. Impliciet erkennen ze het meesterschap van de GR-paden, want ze gebruiken een analoog systeem van bewegwijzeren, zij het met geel-wit i.p.v. rood-wit, en vaak wordt ook de loop van een bestaand GR-Pad over langere afstand gevolgd. Vandaag stappen we van La Roche naar Sprimont, met een in 2009  bij Roularta verschenen Nederlandstalige gids, goed voor 22 km echt wandelplezier, door bossen en langs weiden, in een onvervalst Ardennenlandschap, en voor 66 % van de tijd over Trage Wegen. Spijtig genoeg staan in het boekje geen kaartjes, al zijn ze wel verkrijgbaar bij de plaatselijke S.I.

 
Het begint met een flinke klim uit La Roche (kan het anders?), en daarna volgen we een golvend tracé langs onooglijke dorpen als Hives, Cens en Wyompont, en het schitterende Roumont. Sprimont is zelf niet meer dan een straat groot, en we mogen van geluk spreken dat hier nog openbaar vervoer beschikbaar is, want zelfs de halte Centre staat voor niet meer dan enkele huizen aan een hoofdweg.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 7572 6:51 7:03 stipt (2102 - 51032)

Brussel-Zuid - Marloie 91 7:33 9:14 +7 (2003 - 61 85 1090 220)

Marloie - La Roche [15] 9:23 9:52 stipt (ab4172)

La Roche - La Roche [13] 9:55 9:57 +3 (ab4172)

Sprimont - Marloie [1] 16:46 17:35 +3 (ab4154)

Marloie - Brussel-Noord 2139 17:44 19:18 stipt (523)

Brussel-Noord - Halle 3141 19:20 19:41 +16 (403)

De commentaar:

We zijn eigenlijk voor de P-trein van 6:55 gekomen, maar gewoontegetrouw zijn we goed op tijd, en dus wordt het zijn voorganger uit Geraardsbergen. Die slaagt er zowaar in om een kleine 3 minuten vertraging weg te rijden, zodat we uiteindelijk nog stipt in Brussel-Zuid aankomen. Het blijven mijn favoriete treinen: P-treinen met M4, goed materieel, rustig publiek, meestal voldoende plaats…

In Brussel-Zuid nemen we IC2107, beter gekend als IC91 - de Vauban. Stilaan wordt het duidelijk dat de problemen na een kabeldiefstal in Schaarbeek erger worden. Voor ons zal het zaak worden om door de NZV te geraken zonder al te veel averij op te lopen. Al zie ik IR3906 al met 10 minuten vertraging Brussel-Zuid binnenrijden, en dat voorspelt weinig goeds. In Brussel-Centraal hebben we 4 minuten, ondanks een stipt vertrek in Brussel-Zuid, in Brussel-Noord kan ik al 6 minuten optekenen. En verder: Schuman + 9, Brussel-Luxemburg + 7. Het gaat vlot tot net voor La Hulpe, en vanaf daar rijden we als een soort omnibus, zonder dat we echt in de tussenstations stoppen: het zal inderdaad wel de 3906 zijn die ons voorafgaat. In Ottignies vertrekken we met 13 minuten vertraging, en dat is genoeg om de aansluiting met de bus in Marloie in het gedrang te brengen (al hebben we daar nog wel een alternatief via Melreux). Het is het klassieke verhaal van lijn 161 tijdens de ochtendspits. En je mag het klassiek noemen omdat het zich ook 40-50 jaar geleden al voordeed, al was er een langere periode tussenin dat het beter ging. Maar zelfs met dit lange gesleepte stel, en de frequente vertragingszones onderweg, slaagt de TB er met zijn 20'er in om de vertraging geleidelijk te doen inkrimpen: Gembloux +11, Namur +10, Ciney +7 en die 7 minuten hadden we ook nog in Marloie. Volle 2 minuten op overschot, de bushalte ligt een trap ver van het perron.

Toch wel tot mijn verbazing geeft Aribus geen wachttijd op. Wij halen dan wel met de vingers in onze neusgaten de aansluiting met de bus die krek op tijd komt aanrijden, maar wie de situatie weinig kent, vooraan in de trein zit en wat minder goed te been is, kan zijn aansluiting vast vergeten. Ik maak me trouwens ook de bedenking dat de bussen nog aansluiting geven op de treinen, maar dat er nog nauwelijks treinen zijn die op aansluiting wachten. Vreemd wereldje, dat openbaar vervoer…

De bus vertrekt dus op tijd en het wordt een stipte rit met lijn 15 tot La Roche. Daar wordt die 15 een 13, en die laatste brengt ons bij de halte Quai de l'Ourthe, vlak bij de Place du Bronze, waar de geel-witte bewegwijzering begint.

Voor de terugrit hebben we op schooldagen gelukkig een rit van Bastogne naar Marloie. Tijdens de vakantie hadden we alleen een verbinding via Bastogne. We krijgen te maken met een fenomeen dat voor ons redelijk nieuw is: ab4154 komt aangereden, en die bus zit behoorlijk vol. Alle zitjes zijn mooi ingenomen, en een 15-tal jongeren staat zelfs recht. Het is jaren geleden dat wij nog eens recht hebben moeten staan in deze regionen, en dat blijft zo tot Champlon. Wat me opvalt is dat vele scholieren (zo niet allemaal) de chauffeur bij het uitstappen groeten. Als er iets is dat je de tak Luxembourg van de TEC kunt verwijten, dan is het wel dat ze er zelden in slagen een realistische dienstregeling op te stellen. In Sprimont rijdt onze bus al met 6 minuten vertraging, en die groeit tot 13 minuten, dat alleen met uitstappende en snelle klanten! Groot is dan ook onze verbazing als die vertraging plots als sneeuw voor de zon begint weg te smelten: in Marloie bedraagt ze nog 3 minuten! Niet dat het vandaag zo erg geweest zou zijn als we onze aansluiting gemist hadden, want een klein half uur later was er al opnieuw een trein naar Brussel: IC 90 stopt namelijk tijdelijk in Jemelle en Marloie (zonder extra rittijd) om tijdens de werken in Jemelle het wegvallen van een L-trein op te vangen.

Alhoewel de tv's geen vertraging noteren voor de 2139 vertrekken we toch met 7 minuten. In Ottignies zijn het er nog altijd 6, maar Brussel-Noord halen we uiteindelijk stipt: de zegen van brede dienstregelingen, die zowel vanmorgen als vanavond hun nut bewezen hebben, en dat meer wel doen dan niet. Over de rit valt voor de rest weinig te zeggen: geen groepen meer - 't is weer voorbij, die mooie zomer - geen Walibi's, en dus een rustige rit zonder meer.

In Brussel-Noord is het weer van dattum: de IR 3141 rijdt met vertraging (is dit nog de nasleep van de kabeldiefstal?), en we vertrekken met 10 minuten vertraging. IR 3940 (die we normaal hadden moeten nemen) meldt zich trouwens al, maar ik ben er vrij gerust in dat de IR naar Kortrijk/Geraardsbergen voor zal gaan. Niet dus. In Brussel-Zuid kunnen we zien hoe de IR naar Binche stipt vertrekt, terwijl wij opgehouden worden. Eindscore in Halle: +16. Het verbaast me minder en minder dat zo veel treinen met grote vertraging rijden, want blijkbaar geeft men de voorkeur aan één stipte trein en één met veel vertraging, boven 2 treinen met kleinere vertragingen. De toekomst van de NMBS-criticasters ziet er met de dag rooskleuriger uit.

Uit het "Wandelboek Hoge Venen" van Julien van Remoortere, meer bepaald de uitgave uit 1993, hebben we vandaag de 2de wandeling gekozen: Fringshaus, het veengebied Vussheck. En toegegeven: misschien is dat boekje net te oud om nog bruikbaar te zijn. De paadjes waarover de auteur het heeft zijn vaak onzichtbaar, en daardoor werd het over enige afstand wat hij zelf noemt een bepaald avontuurlijk stuk weg. De wandeling is nog geen 7 km lang, en gezien de aard ervan is dat misschien ook wel genoeg. Halfweg wordt het dan weer wel een doodgewone boswandeling over goede wegen. De TWQ bedraagt 48 % en dat relatief lage cijfer valt te verklaren door een aanloopstrook langs een drukke weg en enkele verharde boswegen. We zijn nooit echte Hogevenenliefhebbers geweest, en ik vrees dat we dat ook na vandaag niet zullen geworden zijn.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3705 6:47 6:56 +8 (2718 - 61042)

Brussel-Zuid - Aachen Hbf 11 7:25 8:36 +50 (DB 4601)

Aachen - Fringshaus [SB63] 10:24 11:01 +8

Fringshaus - Aachen [SB63] 13:49 14:26 +1

Aachen Hbf - Liège-Guillemins 5035 14:30 15:24 stipt (256)

Liège-Guillemins - Brussel-Noord 486 15:41 16:27 +2 (1312 - 11829)

Brussel-Noord - Halle 3937 16:32 16:51 +3 (820)

De commentaar:

Het moest vandaag onze maidentrip worden met de ICE, en door de tunnel van Soumagne. Want eigenaardig genoeg loopt onze wandeling zo goed als volledig over Belgisch grondgebied, maar het beginpunt is alleen te bereiken via Duitsland. En het is vandaag voor ons vandaag wandeling 1302 en zoals je weet inspireert dat getal menig Vlaming tot agressiviteit: even Duitsland binnenvallen, dus, al trekken we ons gewoontegetrouw snel terug.

Eigenlijk dachten we met P7572 van 6:51 over genoeg reserve te beschikken voor de overstap, maar we zijn vroeg genoeg om IR 3705 te nemen, die met vertraging rijdt. Het spitsuur is nog niet eens echt begonnen, of het hele raderwerk begint al stil te vallen. Eerst moet een goederentrein met 2 26'en ervoor en een zware last staal erachter door. Op lijn 94 lijkt het dan weer de IC naar Schaarbeek te zijn die met vertraging rijdt, en in diens zog rijdt een L-trein voor lijn 26, ook met vertraging. Heus een frisse start vanmorgen, en niet alleen omdat de zomer vordert en de koude ochtenden ons de wacht aanzeggen.

De IR vertrekt met 6 minuten vertraging in Halle en komt in Brussel-Zuid aan met 8 minuten. Op de tv-schermen is er stilaan te weinig plaats door het grote aantal vertragingen. (Vanavond zullen we trouwens hetzelfde merken…) Al die treinen in vertraging zorgen er immers voor dat er voor treinen die vertrekkensklaar zijn geen plaats meer is onderaan de schermen. Blijkt dat er een defecte trein staat tussen Brussel-Centraal en Brussel-Noord.

De ICE staat zonder vertraging aangekondigd voor spoor 5A. Op spoor 5B staat de TGV voor Bordeaux-Saint-Jean al klaar. Dat betekent dus dat deze ICE niet in Vorst overnacht, maar in Schaarbeek. Eigenaardig genoeg staat de trein nog niet binnen. Het wordt stilaan duidelijk wat die defecte trein is. Het duurt tot na het vertrekuur voor we enige informatie krijgen: de trein vertrekt uitzonderlijk uit Brussel-Noord en we moeten de P-trein 7801 nemen van 7:42 tot Brussel-Noord (ja, ja, zo laat is het al!). De aankondigingen gebeuren alleen in het Nederlands en het Frans. Dat wordt bijzonder handig voor al die buitenlandse reizigers; eerst wordt die P-trein aangekondigd op spoor 6 (hetzelfde perron als de ICE), maar even later wordt dat spoor 4. De massa verplaatst zich, sommigen louter op intuïtie, want ook voor deze mededeling kan er geen woordje Engels of Duits af. Ik ontferm me over een Chinees of Japans koppel, dat stilaan wanhopig staat te staren en maar geen ai-sie-ie ileven ziet opdagen.

De P-trein is opvallend weinig beklant, en dus is er plaats zat voor de reizigers en de personeelsleden van de ICE. De vertraging van de P-trein zal uiteindelijk oplopen tot 15 minuten in Brussel-Noord, maar ondertussen maken we ons al geen zorgen meer. De ICE staat nl. tussen Kapellekerk en Zuid stil. Dat is blijkbaar de plaats waar hij in nood is geraakt. Waarom hij niet naar Brussel-Zuid komt en terug moet rijden naar Brussel-Noord is me niet duidelijk: zou het kunnen dat er problemen zijn in de stuurpost kant Vorst? In Brussel-Noord horen we dat men ook nog een tweede P-trein als alternatief voor de ICE heeft geënterd.

Enfin, uiteindelijk komt de ICE er toch aanrijden. Het verdict zal luiden: +46 bij vertrek in Brussel-Noord, +50 bij aankomst in Aachen. Dat alle reizigers gratis koffie krijgen om het leed van de aanzienlijke vertraging enigszins te verlichten, zal ons een magere troost zijn: die zouden we in eerste klasse sowieso gekregen hebben.

Blijkbaar is er niet alleen een technisch defect geweest: rijtuig 37 lijkt wel het toneel geweest te zijn van een wild drinkgelag. Tussen 2 zitjes staan zelfs 3 halfvolle glazen rode wijn. Dat die in Liège-Guillemins nog altijd niet gekanteld zijn pleit voor het knappe rijgedrag van stel 4601, maar niet voor de ijver van het Duitse personeel: het zal tot voorbij Liège duren voor de meeste rommel is opgeruimd. Kranten en ander inpakpapier zijn gratis voorhanden. (Voor alle duidelijkheid: het zou me verbazen mocht het treinpersoneel moeten instaan voor het opruimen van de trein. Dat ze het toch doen, pleit dus eerder in hun voordeel.)

Maar het was ons te doen om de ICE, en dat is een fijne trein: comfort zoals we het al lang niet meer verwachten, keurige controle (al kent de arme man waarschijnlijk alleen maar Duits), en zoals gezegd: rustig rijgedrag. De tunnel van Soumagne is natuurlijk - zoals alle tunnels - een ramp voor wie van landschappen houdt: het Land van Herve ben je voorbij voor je het goed merkt. De gewonnen tijd is echter zo aanzienlijk dat je je enigszins kunt verzoenen met de mollenrit.

Maar tijdswinst is natuurlijk een relatief begrip als je met 50 minuten vertraging rijdt. Dat is meer dan voldoende om de aansluitende bus te zien vertrekken. Gelukkig rijdt SB 63 (de National-Park Linie) elk uur. We hebben ruimschoots de tijd om een biljet Aachen - Hergenrath te kopen, en een 4Fahrten-Ticket voor de bus. In Aachen staan evenveel ticketautomaten als in alle Brusselse stations samen, en ik slaag er inderdaad in om een biljet naar Hergenrath te vinden, maar dan alleen heen-en-terug en in tweede klasse. Dat laatste is op zich niet zo erg - vanaf Hergenrath zullen we onze RailPass gebruiken -, maar ik zie het toch liever anders. Naar de loketten dus maar, maar ik word al eerder aangesproken door een charmante DB-bediende die me wegwijs maakt aan de automaat: blijkt dat een AIXpress-ticket de enige optie is, en dat is altijd heen en terug en tweede klasse. Zowel mijn Visakaart als mijn bankkaart blijken onleesbaar te zijn, en ik moet dus maar wat munten bovenhalen om de toch wel hoge som van €9.40 te betalen voor een onnozele grensoverschrijding van een zestal km.

De bus die ons naar Roetgen Fringshaus brengt is een gelede Mercedes van DB. De 50 zitplaatsen zijn allemaal ingenomen, behalve 2 die 2 oudere dames voor (nee, niet met) hun trekkarretje hebben ingenomen. We schuiven het spul gedecideerd opzij, en zo zullen we toch kunnen zitten. In Roetgen loopt de bus zo goed als leeg: blijkbaar is Roetgen Post een overstappunt, o.a. naar Monschau. We rijden ook langs het oude Belgische station van Roetgen, dat er nog net uitziet als 30 jaar geleden, toen we hier met GTF langsreden.

Voor de terugrit zitten we in een stokoude Setra, met dito chauffeur. Nu ja, niet echt stok, maar al lang niet meer piep. Als hij op tijd blijft rijden, kunnen we nog net de voorziene IR naar Liège nemen, en aldus de in de ochtend opgelopen vertraging goedmaken. De aansluiting missen zou trouwens 2 uur extra verlies betekenen, want die IR rijdt nog altijd volgens een onzalige 2-uurdienst. De hele rit verloopt vrij aardig, maar toch met zowat voortdurend 2 à 3 minuten vertraging. Gelukkig zit er op het eind wat reserve in de dienstregeling. We hebben 3 minuten om het hele station te doorkruisen, want de IR vertrekt van spoor 9, het verste perron. Veel scheelt het niet, maar we halen de trein nog net. Oef!

Ik heb zelfs nog de tijd om aan de TBG te vragen of we nu al in eerste mogen zitten, vermits we dat vanaf Hergenrath toch kunnen doen met onze RailPass. Dat is geen probleem. Er zit wel een bijzonder atypisch publiek in eerste vandaag: een Brits fietsend echtpaar, twee Franstalige snaken met veel rugzakken, een Roma-achtige moeder met dochter, en een toren bagage op het platform (de bagage) en een oudere dame waar we dan maar naast gaan zitten. Ze vraagt ons meteen welke taal we spreken: ze spreekt jammer genoeg ook Nederlands, en ze is van plan om dat tot in Liège vol te houden: weduwe van een beroepsmilitair, slecht ziend, op weg naar Aalst, drietalig. Ze stelt evenveel vragen over onze achtergrond.

Ik reken er eigenlijk op dat we na de controle een rustiger plekje kunnen innemen, maar de TBG is blijkbaar ruimdenkend: niemand wordt naar tweede gestuurd. Als die allemaal eersteklasbiljetten hebben, dan is deze trein modern.

Niet dus! Anders dan de ICE is hij wel proper, maar schriller kan het contrast niet zijn. Hij rijdt wel stipt, tot Liège, met een bezettingsgraad die in eerste minstens het dubbele van in tweede bedraagt. In Liège help ik het besje nog van de trein, en ze verzekert ons dat iemand van de NMBS haar daar komt oppikken om haar naar de volgende trein te brengen.

Sinds maandag rijden de IC's Brussel-Maastricht opnieuw, en dat scheelt voor ons wel wat in aansluitingstijd. De trein bestaat uit 12 rijtuigen I11, maar alleen de eerste zes zijn toegankelijk. De meeste reizigers van daarnet staan nu ook op het perron te wachten. Als ze nu opnieuw in eerste gaan zitten, dan zullen ze wel in regel zijn. Anders verdient de TBG van IR 5035 een flinke blaam. Ik wil nog aannemen dat het vrouwtje (niet de TBG) in Aachen door stationspersoneel in de trein geholpen is, en dat ze haar in eerste hebben laten plaatsnemen, maar de andere gevallen zijn wraakroepend. Zoals verwacht duikt niemand nog op in het enige geopende eersteklasrijtuig, dat zo'n twintig reizigers herbergt. Opvallend hoe de reizigersaantallen voor deze aangename verbinding in stijgende lijn gaan.

De trein rijdt met een kleine vertraging, maar toch halen we moeiteloos de aansluiting van 5 minuten met de IR naar Binche. Dat zou eigenlijk een stel M6 moeten zijn, maar in de plaats daarvan komen 2 gemoderniseerde stellen en een vierledig stel aan rijden. Dat is het gevolg van een ongelooflijke raid op 4 treinen in La Louvière-Sud, tijdens het voorbije weekend. Het lijkt op een goed opgezette wraakactie: tientallen gesneuvelde ramen, leeggespoten brandblussers. Vast staat dat vele tientallen reizigers in de komende weken hier het slachtoffer van zullen zijn, want zoveel schade herstel je niet in enkele dagen, laat staan dat je voldoende reservematerieel vindt om de beschadigde treinen te vervangen. Maar de laatste rit van vandaag verloopt voorspoedig: we bereiken Halle met een verwaarloosbare vertraging. Toegegeven, vandaag was de wandeling meer dan anders het excuus voor een wat andere trein- en busuitstap. We zullen alleszins met gemengde gevoelens op onze eerste ICE-trip terugkijken.

Als je kiest voor een GR zit je meestal wel goed, maar als je kiest voor GR 577 (Tour de la Famenne) zit je eigenlijk altijd goed. Vandaag stappen we van Rochefort naar Wellin (20 km), en het is een tocht om vingers en duimen van af te likken. Af en toe een stevige kuitenbijter, voortdurende afwisseling tussen bos en weide, en dat veelal over schitterende bospaadjes en bospaden, onverharde veldwegen en meer van dat leuks, en net voor halfweg Han-sur-Lesse als rustpunt. De TWQ bedraagt 71 %, maar belangrijker dan dat is de kwaliteit van de gevolgde onverharde wegen.
In Han heeft men het tracé licht gewijzigd: het loopt nu in de richting van de uitgang van de grot, zodat de Lesse een tijdje gevolgd kan worden na zijn ondergronds avontuur, en wat misschien nog belangrijker is voor de TTB-liefhebber: nu ook langs de stelplaats van de gezellige trammetjes die hier nog altijd de dienst uit maken. Ik heb trouwens de pech van mijn leven, want ik zie in de verte niet minder dan drie konvooien na elkaar de steile klim naar de ingang van de grot aanvatten, te ver voor een foto, maar dicht genoeg om te genieten van het gereutel van de motorrijtuigen, dat nostalgische herinneringen aan grootmoeders tuin weer tot leven wekt.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3706 7:54 8:03 stipt (2117 - 58041)

Brussel-Zuid - Jemelle 2108 8:33 10:22 +2 (517)

Jemelle - Rochefort [29] 10:34 10:40 +5 (4576 - VDL Jonckheere Transit 2000, Wellin)

Wellin - Jemelle [29] 18:03 18:31 stipt (zie boven)

Jemelle - Brussel-Noord 2140 18:36 20:18 stipt (1346 - 61055)

Brussel-Noord - Halle 3691 20:27 20:54 stipt (989)

De commentaar:

Nu de NMBS wil doorgaan met het afschaffen van de kaart 50 % moeten we noodgedwongen opnieuw tijdens het weekend beginnen reizen: dat is immers één van de aangereikte alternatieven. Geloof noch dat wij meer tijdens het weekend gaan reizen (nu we eindelijk ook van de beter gestoffeerde weekdiensten gebruik kunnen maken!), noch dat het weekendbiljet een alternatief is voor de kaart 50 %.

Volgens ARI halen we de aansluiting in Brussel-Zuid ook nog met de L-trein van 8:06, maar nu we relatief laat vertrekken, komt het niet op een kwartiertje aan. Gemoedsrust is trouwens ook iets waard. (Ik heb ooit gelezen dat onderzoek uitwijst dat reizen met het OV zenuwslopender is dan de dagelijkse file, precies omdat de gevolgen van vertragingen en gemiste aansluitingen veel zwaarder zijn dan die van de file. Misschien laat de NMBS zich binnenkort sponsoren door de Gilde van de Zielenknijpers, al mogen we de laatste weken eindelijk opnieuw wat minder klagen.)

Deze IR bestaat uit een trek-en-duwstel van Liers dat in de week ingezet wordt in de IC's Liège - Quiévrain. Stuurstandrijtuig is ADx 58041, dat destijds, in de jaren 1980, zijn carrière begon in onderhoudspost Liers en daar recent is teruggekeerd, na omzwervingen in o.m. Châtelet en Kortrijk. Mogelijk vervangt het het in Buizingen gesloopte rijtuig, maar dat is speculatie. De rit verloopt stipt.

Deze IC naar Luxemburg bestaat uit 2 ms 96, en waarschijnlijk louter toevallig hangen de stellen zoals ze jaren aan een stuk op deze dienst gereden hebben: met de eersteklasafdelingen kant Vorst. We gaan helemaal achteraan zitten. Er zijn weinig IC's waarvan de bezetting zo drastisch kan schommelen als die van de IC J. Vandaag valt het reuze mee. We krijgen wat rustige medereizigers, en ook in tweede klasse valt het allemaal mee. We gaan 2 keer op tegenspoor: tussen Y. Josaphat en Brussel-Luxemburg en tussen Namur en Naninne. Ik vraag me wel eens af hoe lang het geleden zou zijn dat treinen tussen Brussel en Luxemburg de hele reis nog eens afgelegd hebben zonder dat er ergens gewerkt wordt. Ik kan het me niet herinneren. De aangepaste dienstregeling werpt haar vruchten af: de maximale vertraging bedraagt 6 minuten (in Brusel-Schuman), waarvan 3 het gevolg zijn van een te laat vertrek in Brussel-Zuid.

De aansluitende bus van lijn 29 komt om 10:36 aangereden: dat is precies het moment waarop de ondertussen aangekomen IC naar Brussel zou moeten vertrekken. Maar klantvriendelijke duistere krachten zorgen ervoor dat vier overstappende reizigers hun trein toch nog halen. De NMBS heeft in de voorbije jaren zo vaak met haar dienstregelingen geschoven, dat de TEC niet langer volgt; daardoor is een wel erg nipte aansluiting van 5 minuten overgebleven… Dat voorspelt weinig goeds voor vanavond. Wijzelf vertrekken 5 minuten later dan voorzien naar Wellin, met enkele vaste klanten, een reeks gezinnen voor Han, allemaal met B-Dagtrips, en 2 stappers, wij dus. In Rochefort stappen we uit aan de halte Trou Maulin, vlak bij de brug over de Lhomme, waar de GR de hoofdweg kruist.

's Avonds is het bang afwachten of de bus uit Wellin wel op tijd in Jemelle zal geraken. Normaal gezien moet de heenrit om 18:02 eindigen, maar de bus is er al om 17:57. Dat valt mee. Maar de chauffeur doet teken dat hij eerst nog een ommetje maakt; ik vermoed dat dit langs de stelplaats is. Tegen 18:05 is hij terug, met 2 minuten vertraging dus, maar de dienstregeling schijnt zelfs een trage tractor op de bochtige weg aan te kunnen. In Han staan de laatste B-Dagtrippers te wachten; het instappen gaat snel, dit illustreert hoe belangrijk voorverkoop van biljetten is. Dat de TEC dit nog altijd niet echt stimuleert, in tegenstelling tot de confraters van De Lijn, is spijtig. Enfin, we komen uiteindelijk nog 2 minuten te vroeg in Jemelle aan.

De IC bestaat deze keer uit 5 M6. Het gaat over tegenspoor tussen Jemelle en Marloie, maar de loop van deze trein is snel samengevat: stipt of te vroeg van begin tot einde. Het is vrij warm in het rijtuig; het duurt tot bijna in Brussel voor we doorhebben dat enkele rijen zitjes verder de airco wel volop werkt: dat zorgt voor een opvallend temperatuurverschil binnen één afdeling. Goed om weten!

In Brussel-Noord staan niet minder dan 4 treinen met een vertraging van 6 tot 10 minuten aangekondigd. Hoe men dat op een zaterdagavond klaarspeelt, is me een raadsel. Eén ervan is de IR naar Gent, de andere de IC naar Charleroi. Als onze L-trein naar Braine-le-Comte binnenrijdt, vraagt een meisje in het Engels of dat de trein naar Ghent is. Ik moet haar teleurstellen: die is ondertussen verspoord (schitterend woord, vind ik dat nog altijd) naar spoor 9. Pas dan merk ik dat ze met 2 zijn, en met een ongelooflijke reeks koffers en tassen. Ik begrijp haar diepe zucht. Tot overmaat van ramp staat de IR naar Gent al vertrekkensklaar. Die halen ze nooit meer.

Tegelijk met onze L-trein komt ook de IC naar Charleroi aangereden. De logica eist dat die IC eerst vertrekt, en dan pas gevolgd wordt door onze L-trein, maar deze keer zijn het klantonvriendelijke duistere krachten, die blijkbaar liever één trein met fikse vertraging zien, dan 2 treinen met een wat kleinere. Wie doorheeft hoe de vertragingsstatistieken berekend worden, zal wel begrijpen waarom. En ook waarom vertragingen van 20 minuten en meer stilaan ook een vaste stek gekregen hebben op de tv-schermpjes… We vertrekken dus eerst. In Brussel-Zuid komen we aan op spoor 21, waar de IC naar Charleroi-Sud al lang gepasseerd had moeten zijn. De aankondiging op het scherm is ondubbelzinnig correct, maar onze vrouwelijke TBG wordt belaagd door specimina van alle ras en kunne, alsof ze zelf verantwoordelijk is voor alles wat er fout gaat bij de NMBS, in dit specifieke geval de vertraging van een trein en de gewijzigde volgorde waarin de treinen komen aanrijden. Ze heeft zelfs moeite om een aantal "klanten" ervan te overtuigen dat dit niet de IC naar Charleroi is, maar ze houdt het en zich staande, en we vertrekken op tijd.

De TBG begint meteen aan haar controle en voorbij Vorst-Zuid krijgen we de mededeling te horen dat de reizigers voor Charleroi beter kunnen doorreizen tot Halle. Volgt nog een volledige dienstregeling voor de terugreis, wat niet zal verhinderen dat de meesten een uur later dan voorzien in Charleroi zullen aankomen. Er zijn dus toch nog verdwaalde reizigers ingestapt in Brussel-Zuid. In Halle ontferm ik me over een tiental reizigers: hoe moeten die anders de weg vinden in dit station waar je bijna nooit personeel vindt, laat staan op een zaterdagavond?

Maar kom, ik veronderstel dat wij al blij mogen zijn dat wíj weer een vlekkeloze dag achter de rug hebben. Het is ongetwijfeld één van de mooiste wandelingen van het jaar, op een bijna heldere zomerdag bij temperaturen die nog net aangenaam waren. Ik mag niet in een oude kwaal vervallen die ertoe leidde dat ik kankerde over álle treinen met vertraging… Vreemd toch dat ik daar zo'n 20 jaar lang compleet van genezen geweest ben, gewoon omdat er veel minder treinen in vertraging reden. Maar de kwaal komt weer om de hoek piepen, ik herken de symptomen.

Voor foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/rochefort%20-%20wellin%20GR%20577/

Op een ondertussen alweer verouderde wandelkaart van Vresse-sur-Semois tekenden we een parcours uit in Bohan langs wandeling 48 en delen van de wandelingen 49 en 50. De kaart is nog niet eens zo oud (1997), maar de Grote Veranderaar heeft ook hier weer toegeslagen, en dus volgen we wat vandaag op een 10 jaar jongere kaart figureert als de wandeling van de Chêne à l'Image (een piepklein Onze-Lieve-Vrouwebeeld) en die van de Tiru. Meestal maakt het in een streek als deze weinig uit wat je nu precies volgt, en dus hebben we ook vandaag genoten van een doodgewone, aangename zomerdag, zonder hoge temperaturen en een frisse, maar stevige boswandeling. De TWQ bedraagt 67 %: alleen op het einde volgen we (te) lang een onfris ruikende asfaltweg, maar als geheel is de tocht zeker geslaagd. De combinatie van wandelingen levert een wandeling op van iets minder dan 9 km.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 7512 6:55 7:05 +1 (2129 - 51033)

Brussel-Zuid - Libramont 91 7:33 9:46 +1 (2005 - 61 85 1090 247)

Libramont - Menuchenet [8] 9:57 10:29 stipt (ab4568 - Jonckheere Transit 2000 van Menuchenet)

Menuchenet - Bohan [43] 10:35 11:21 +3 (ab4572 - Jonckheere Transit 2000 van Menuchenet)

Bohan - Menuchenet [43] 16:40 17:26 stipt (ab4571 - Jonckheere Transit 2000 van Menuchenet)

Menuchenet - Libramont [8]  17:27 17:58 +4 (ab4163 - Jonckheere S2000 T van Menuchenet)

Libramont - Brussel-Noord 2140 18:12 20:18 stipt (519)

Brussel-Noord - Halle 3142 20:21 20:41 +8 (916)

De commentaar:

Het wordt vandaag onze eerste verkenning van het compleet gereorganiseerde busnet in de Semoisvallei, dat op 1 december 2009 het licht zag. Veel hangt samen met de samensmelting van bestaande stelplaatsen (Bouillon, Alle en Maissin) en de bouw van een compleet nieuw depot in Menuchenet, dat nu als draaischijf fungeert voor de bediening van een erg ruime regio, met lijn 8 Libramont - Bouillon als hoofdlijn. Het moet gezegd: het is allemaal iets eenvoudiger dan vroeger, en de ritten naar Alle-sur-Semois zijn nu meestal bevrijd van hun tijdrovende ommetje via Bohan (langs Vresse en Membre). Alleen lijn 9 uit Beauraing lijkt dat nog te doen. Lang was dat onze aanvoerrit, maar vandaag proberen we het dus anders.

P7512 is een aangename P-trein: de rit verloopt vlot en we arriveren zo goed als stipt in Brussel-Zuid. De rust in het rijtuig is opvallend (typisch voor veel P-treinen) en je merkt hoe sommige reizigers op elkaar ingespeeld geraakt zijn: hij leest zijn krant, zij houdt een laatste dutje, met de voetjes lekker warm onder zijn billen. Eigenlijk hadden we ook nog wel wat later gekund, maar niets is zo zielig als al meteen met je eerste trein de hele dag de mist te zien ingaan…

Het is alweer van verleden jaar geleden dat we deze 2107, sorry 91, nog namen en de trein blijft even aantrekkelijk, ook al heeft ook hier iemand zijn terrein op het vasttapijt afgebakend, hopelijk met koffie. Wat meteen opvalt is dat het aantal reizigers in eerste klasse hoger ligt dan tot verleden jaar, al kan dat ook puur toeval zijn. Ook het aantal gereserveerde plaatsen is opmerkelijk hoog. In Brussel-Noord stapt een Antwerps trio in, met een gezamenlijke leeftijd van ver boven de 200 jaar. Het begint met een overzicht van de binnenlandse pers: de 2 dames lezen de interessantste stukken uit hun kranten aan elkaar voor. We hebben zelf 2 kranten mee, en ik kan deze extra service maar matig appreciëren. Daarna volgt het regionaal nieuws, afgewisseld met wat roddelnieuwtjes. Het duurt tot Jemelle tot het drietal besluit om het wat rustiger aan te doen, maar dan maakt het voor ons nog nauwelijks wat uit.

De trein rijdt volgens het klassiek geworden scenario: tussen Brussel en Ottignies loopt hij vertraging op; vanaf La Hulpe zitten we duidelijk achter een stoptrein aan, en de aanwezige vertragingszones n.a.v. de GEN-werken maken de vertraging alleen maar wat groter. Ottignies +5, Gembloux +4, Namur +6, Ciney +4, Marloie +3, Jemelle +2 en Libramont +1. Ook voorbij Ottignies zijn er trouwens nogal wat zones waar gewerkt wordt: Chastre (ter hoogte van de resten van de oude trambrug), Gembloux (dat begint op de eeuwigheid te lijken), Saint-Denis-Bovesse (nieuwe, verhoogde perrons), en ook nog tussen Hatrival en Libramont, waar we op tegenspoor rijden.

Maar we komen dus tijdig aan in Libramont, en we maken ons op voor 2 busritten van in totaal bijna 60 km. Lijn 8 is aangepast en versneld: het wat zinloze omrijden langs Bertrix Station is geschrapt, en we rijden Bertrix dan ook langs een snellere invalsweg binnen. De kermis staat in Bertrix, en dus kan de halte Place niet bediend worden. Het lijkt erop alsof de chauffeur wat aarzelt: misschien verwacht hij dat er toch nog een reiziger komt aangespurt. Maar nee. Op het laatste stuk wordt wat van de vertraging ingelopen, zodat het al snel duidelijk wordt dat Menuchenet op tijd gehaald zal worden. Het is een proper ding geworden, met behoorlijk wat bussen, een wasinstallatie en een sfeervol gebouw. Drie busperrons werden aangelegd (en een uitstapperron), die de nummers 1 tot 3 kregen, en allemaal dezelfde lijnaanduidingen. Het is wat gokken, waar je de bus moet nemen. In de gedetailleerde dienstregeling die je van infotec kunt halen, staan de 3 halten trouwens netjes onder elkaar vermeld. Opvallende vaststelling: als toilet komt alleen het naastliggende bos in aanmerking.

De aansluitende bus laat op zich wachten, al zien we hem wel staan. Blijkbaar hebben 2 chauffeurs die even later in hun eigen auto stappen, nog heel wat te vertellen aan onze chauffeur, en de rit vangt dan ook aan met 8 minuten vertraging. Voor ons wordt het de allereerste busrit langs Rochehaut (met schitterend uitzicht, ook uit de bus, op de Semois en het dorpje Frahan). De oude stelplaats van Alle-sur-Semois wordt nog altijd bediend, met een ritje heen en terug, en vanaf dan komen we op bekend terrein.

Het is ons al opgevallen dat zowel langs lijn 8 als langs lijn 43 nieuwe halteborden zijn aangebracht, maar je ziet dingen die je niet voor mogelijk houdt: op sommige plaatsen hangen zelfs nog rood-witte borden, op andere plaatsen staan nog palen van tijdelijke halten in afwachting van definitieve palen, en wat nog erger is: niet alle oude borden zijn vervangen, zodat je aan de Kerk van Bohan nog altijd in de waan gelaten wordt dat je daar lijn 9 (wat juist is) en lijn 45/2 kunt nemen. Van lijn 43 is geen sprake. Het is ongetwijfeld een uiting van het ongelooflijke geloof van de TEC-Luxembourg in het eigen succes dat ze dergelijke belangrijke vernieuwing aanpakken als een stel sloddervossen. Hoe bereik je nu een nieuw publiek als je de zaken zo aanpakt? De halte Bohan Kerk schittert trouwens ook door de afwezigheid van enige dienstregeling…

De terugreis zal op precies dezelfde manier verlopen. We hebben zelfs 2 medereizigers die 2 dagen voordien in Mogimont hun wagen hebben achtergelaten en langs de GR naar Bohan zijn gestapt. Ze hopen hun wagen nu terug te vinden, en dat lukt nog ook. We hebben in theorie maar 1 minuut aansluitingstijd, maar vooral tegen het einde van de rit lopen we uit op de dienstregeling. De bus van lijn 8 zal trouwens met 6 minuten vertraging langsrijden. Bouillon lijkt niet meteen een busvriendelijke stad te zijn. Ondanks een omleiding in Plainevaux doen we er toch nog 2 minuten vertraging af. Anders dan vroeger kunnen we nu vrij gerust zijn dat we de aansluiting met de trein moeiteloos zullen halen.

Die is trouwens precies op tijd. Opvallende verschijning in Libramont: P8600 naar Luxemburg, samengesteld uit 4 ms 96. Onze 2140 loopt alleen tussen Namur en Gembloux vertraging op, in het zog van een L-trein met vertraging. Maar vanaf Brussel-Luxemburg rijdt hij stipt, zodat we al kunnen speculeren op een aansluiting van 3 minuten met de IR naar Ath - Geraardsbergen.

Die staat zonder vertraging op de schermen, maar op perron 12 staat de IC naar Charleroi-Sud al aangekondigd. En inderdaad, even later blijkt de 3142 vertraging te hebben. Opzoekingswerk achteraf leert dat deze IR vanaf Vilvoorde met vertraging rijdt. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat hij geslachtofferd werd om de IC stipt te laten rijden; hij moet zelfs wachten omdat de IC het spoor 12 nog bezet houdt. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat dit geen praktische, weldoordachte oplossing was. We komen uiteindelijk 8 minuten later dan voorzien in Halle aan, en dat is de enige smet op een voor de rest fantastisch goed verlopen dag. Even later rijdt ook de IR naar Binche (onze voorziene aansluiting in Brussel-Noord) Halle binnen; hij rijdt wel op tijd.

Vandaag stappen we in het Pajottenland, op een zaterdag waarop andere bezigheden een tocht verderop wat onmogelijk maken. Het Felixfonds heeft in 2001 3 mapjes uitgegeven, en wij kiezen vandaag voor wandeling 10 in map III. Het zijn handige dingen geworden, voor wie geen nood heeft aan uitvoerige beschrijvingen en achtergrondinformatie. Mij moeten ze er echter nog altijd van overtuigen dat het Pajottenland een ideaal wandelgebied is: daarvoor hebben we het net iets te vol gebouwd (inclusief de koterijen) en zoals meestal gaat daar uitgebreide asfaltering mee gepaard: de TWQ bedraagt 8 % (naar boven afgerond…) en dat is toch wel bijzonder weinig. Begin en einde van de wandeling verlopen dan ook volledig in de dorpskern van Ternat, en het is pas rond het Kasteel van Baron Liebaert dat een en ander een echt landelijk karakter krijgt.

Het is trouwens in de buurt van dat kasteel dat we overvallen worden door een van de voorspelde plaatselijke buien, maar al bij al hebben we geluk gehad: in Pepingen, toch niet zo ver hiervandaan, loste het onweer 15 mm neerslag op een half uur tijd, hier zal het wel niet meer dan een liter of 4 geweest zijn. Tegen het einde van de wandeling waren we al opnieuw droog…

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 1912 13:30 13:39 +2 (2152 - 51044)

Brussel-Zuid - Ternat 2064 14:06 14:34 stipt (356)

Ternat - Liedekerke 2067 17:35 17:41 stipt (527)

Liedekerke - Brussel-Zuid 3615 17:47 18:04 stipt (557)

Brussel-Zuid - Halle 1939 18:21 18:30 +1 (2152 - 58048)

De commentaar:

De rit met de IC naar Brussel verloopt een beetje zoals meestal: over lijn 96 tot Y. Ruisbroek en dan over de 96N naar een van de perrons met de kleinere nummers. Tijdwinst levert dat zelden op, omdat het binnenrijden van Brussel-Zuid bijna nooit vlot verloopt. We vertrekken met 1 minuut vertraging en komen er met twee aan. Tussendoor zie ik dat de IR's van en naar Binche blijkbaar in een versterkte samenstelling rijden, nl. met een klassiek tweeledig stel extra.

Eigenlijk hebben we een traject gepland via Liedekerke, dus eerst met de IR naar De Panne en dan overstappen in Schouppecity op de L naar Brussel-Zuid. We hebben ons zelfs al geïnstalleerd in stel 305, maar erg vlot loopt het niet: in de eerste break (van 2: gelukkig!) zijn 169 plaatsen gereserveerd in het 1ste, 2de en 3de rijtuig voor wat nog jeugd moet worden. Het instappen (en het afscheid nemen) neemt veel tijd in beslag, en de aansluitingstijd in Liedekerke bedraagt 8 minuten. We stappen dus opnieuw uit, en nemen uiteindelijk de L naar Aalst: die rijdt stipt, en zo komen we maar 9 minuten later dan voorzien in Ternat aan. Ik zal achteraf op Railtime merken dat we de aansluiting in Liedekerke toch gehaald zouden hebben. Die IR's naar De Panne en de L-treinen naar Aalst zijn trouwens dezelfde treinen: hun nummer wijzigt wel in Brussel-Zuid, maar de L-trein uit Aalst wordt steevast de IR naar De Panne. Op zaterdag en zondag vind je hier breaks en ms 96 door elkaar.

Dat merken we bij de terugreis: we rijden nu wel via Liedekerke, en zowel L 2067 als IR 3615 bestaan nu uit ms 96. Het wordt een geschiedenisloze terugreis, met treinen die zo goed als stipt rijden. Voor de IC naar Moeskroen komen we in het stel van de heenreis terecht, al kiezen we nu voor een ander rijtuig. Opvallend: deze trein vertrekt van de perrons met hoge nummers (21) en er staat opvallend veel volk te wachten: er is een onmiskenbare trend naar meer reizigers, ook tijdens het weekend. De NMBS speelt daar voorlopig op in door langere treinen in te zetten (de goedkoopste oplossing), maar misschien moet stilaan ook eens gedacht worden aan frequentere diensten (de handigste oplossing). In Halle zie ik de IC uit Moeskroen naar Schaarbeek: één ms 96. Ik kan me voorstellen dat dit niet zal volstaan voor de terugreis uit Brussel. Zoek de tegenspraak in de voorbije 5 lijnen.

Eerder kon je in dit blog lezen hoe we Hacowa 101 verkenden (zie bijdrage 6 juli 2010). Vandaag stappen we met de groep (27 deelnemers) het parcours tussen Blaregnies en Montignies-sur -Roc. Het is een wandeling met 2 duidelijk onderscheiden gezichten, die bovendien ook bijna uitsluitend over het grondgebied van twee gemeenten loopt: Quévy in het begin en Honnelles op het einde.

Het eerste deel is vlak: we lopen hier op een plateau en de vallei van de Petite Honnelle is nog niet zo uitgesproken zichtbaar. Het is een landbouwgebied dat tot de Borinage behoort. Meestal associëren we die naam met steenkoolmijnen (en de terrils ofte steenbergen in correct Nederlands) en zware industrie, maar een groot deel is dus ongeschonden door de Industriële Revolutie gekomen. We stappen dan tussen weiden en akkers door, met af en toe een kort strookje bos. Het Bois de Blaregnies en het Bois d'Audenarde liggen nog helemaal in het begin van de wandeling, en het zal tot het laatste derde van de tocht duren voor we opnieuw in bosgebied terechtkomen.

Vooral in het Bois de Blaregnies staan voldoende afschrikwekkende borden om zelfs Attila met zijn Hunnen buiten te houden, maar niet zo Vic en de Zijnen. Ik weet dat deze borden meestal pure bluf zijn en dat de boswegen vaak wél toegankelijk zijn. Het was trouwens een flinke dreun op mijn enthousiasme bij de verkenning om meteen geconfronteerd te worden met een niet toegankelijk bos, en alleen een langere en saaiere omweg als alternatief. Ik had dan ook de gemeentediensten, de secretaris van de gemeente Quévy himself, aangeschreven om uitsluitsel te krijgen over het statuut van de bosweg, maar meneer wilde blijkbaar de Waalse reputatie van tamzakken gestand doen, en vertikte het dus om te antwoorden. Maar op oudere en recente stafkaarten stond de weg duidelijk aangegeven als openbare weg. Toch kregen we al snel een boswachter op de hielen. Het was duidelijk dat zijn taak erin bestond ons uit het bos te houden: eerst kon er geen sprake van zijn om er door te gaan, ook al wegens de weelderige plantengroei, dan kon het plots in groepen van zes (!) en even later mochten we allemaal ineens, als we stil waren (!). Uiteindelijk kregen we zelfs te horen dat het inderdaad een publieke weg was. Ik was blij dat ik uiteindelijk juist gegokt had.

Langs de Coron de Blaugies en Erquennes kwamen we in Fayt-le-Franc, waar de picknick gepland was in het "Café de la Jeunesse". Ze wisten van onze komst, en het was er aangenaam toeven, met een stevig streekbier binnen handbereik. Je leest er alles over in http://www.abbaye-des-rocs.com/.

Vanaf Fayt-le-Franc - we stappen nu in Le Haut Pays - krijgt de wandeling plots een totaal ander uitzicht: we stappen nu vaak door het bos, en plots komt er wat klimmen en dalen aan te pas. We passeren langs de erg mooie, goed geconserveerde en niet verknoeide Ferme de Rampemont en wat verder langs de Moulin de Fayt, allebei schitterende gebouwen, waarvan de eigenaars waarschijnlijk een levenslange restauratietaak voor de boeg hebben. De doortocht van het wad met stapstenen in de Petite Honnelle zorgt even voor wat sensatie, maar we komen allemaal heelhuids over het riviertje dat zijn naam gelukkig alle eer aandoet.

En zo bereiken we vrij vlug Montignies-sur-Roc, na net geen 18 km. We besluiten de wandeling met een pad tegen de flank van de rots, een waardige afsluiter van een tocht met veel afwisseling op een van de betere zomerdagen: ideale staptemperatuur, droog, en met prachtige cumuluswolken. En als je daar dan nog 26 gelukkige en dankbare medestappers aan toevoegt, dan kan de dag niet meer stuk. Bedankt!

Wie de wandeling in gedachten nog eens wil overdoen, vindt hier zeker steun: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/blaregnies%20-%20montignies-sur-roc/

Oh, ja, nog even over het openbaar vervoer:

Halle - Quévy 3729 8:17 9:08 stipt (2126 - 62050)

Aulnois - Blaregnies [96a] 9:25 9:29 stipt (ab3651 - Renault Emi R312 van stelplaats Eugies)

Montignies-sur-Roc - Saint-Ghislain [7] 17:33 18:04 stipt (ab3667 - Reanult Emi R312 van stelplaats Mons)

Saint-Ghislain - Mons 1718 18:30 18:43 stipt 18:30 18:43 (2158 - 52340)

Mons - Halle 3718 19:09 19:43 +1 (2703 - 62095)

Eigenlijk verliep de hele uitstap met trein en bus dus onberispelijk.

Ondanks de gebruikelijke problemen met de reservering van de treinreis (verkeerde datum en niet lezen van de bijkomende opmerkingen van de indiener), verliep de reis zelf goed. Bij de heenreis vroeg de TBG ons zelfs of er genoeg plaatsen gereserveerd waren. Alleen in Mons werd te laat omgeroepen waar de gereserveerde plaatsen zich bevonden, zodat het een tijdje duurde voor de hele groep ingestapt was.

De reservering van het "billet collectif" bij de TEC-Hainaut verliep erg vlot: een mailtje met de concrete gegevens, een mailtje terug met de melding dat de biljetten per post onderweg waren, een overzichtelijk blad met duidelijke aanwijzingen voor de chauffeur. Alleen had ik met 15 betalende reizigers wat hoog gemikt, maar het kan al vanaf 10. De groep veroudert snel…

Uit een gesprek met een medereizigster kon ik opmaken dat we veel geluk hadden want dat de bus de dag voordien niet gereden had, wegens asfalteringwerken in Blaregnies. Toch leuk als je iets met de Franse slag doet, want hoe hadden we dat ooit te weten moeten komen? Blijkbaar wist de TEC zelf er niets van.

Ook de terugrit per bus verliep vlot, te vlot, volgens sommige deelnemers. De dame achter het stuur reed inderdaad vrij verbeten, en toch kwamen we niet eens zo veel te vroeg in Saint-Ghislain aan.

Het hoeven niet de hele zomer lang verre trein- en busreizen te zijn (hoewel…), en daarom hebben we voor vandaag een koppel wandelingen voorbereid in Montbliart, deelgemeente van Sivry-Rance. De laars van Henegouwen, zo heet het hier, en we bevinden ons in de Fagne, althans als we mogen afgaan op de naam van het kraaknette restaurantje "La Grillade Fagnarde", dat het verpozen in het centrum van het onooglijke dorp veraangenaamt. We volgen wandelingen 12 en 13 (12: Promenade du Ri de Fromont - 13: Promenade de la Vallée de l'Eau d'Eppe). Samen zijn die goed voor iets meer dan 10 km.

De piepkleine kern van Montbliart mag er zijn, en je hebt onderweg uitzicht op woeste landschappen met flink wat bos en grootse boerderijen (één heet niet voor niets Le Château), maar toch is dit niet echt een uitbundig wandelgebied: de bossen zijn net iets te ontoegankelijk, de echt trage wegen vaak afgesloten of verdwenen. Met een TWQ van 20 % scoorden de wandelingen dan ook erg laag. Maar kom, verre van mij om dit oninteressante wandelingen te noemen: ze hebben echt wel iets te bieden.

We vonden de wandelingen op de wandelkaart Sivry-Rance, door de toeristische dienst van Sivry-Rance opgemaakt i.s.m. het NGI. Wel even opletten: wat op de wandelkaart een rode driehoek is, is in werkelijkheid een groene. De Daltons hebben ook hier toegeslagen.

De verbinding:

Halle - Brussel-Zuid 3908 9:09 9:19 +1 (809)

Brussel-Zuid - Charleroi-Sud 4530 9:35 10:23 stipt (2713 - 61037)

Charleroi-Sud - Sautin [109a] 11:05 12:02 stipt (ab 5591-40, Jonckheere 2000 Transit , van Liénard & Cie)

Sautin - Charleroi-Sud [109a] 16:40 7:40 stipt (ab5191-46, Jonckheere 2000 Transit, van Liénard & Cie)

Charleroi-Sud - La Louvière-Sud 93918:02 18:17 stipt (459)

La Louvière-Sud - Halle 3918 18:34 19:08 stipt (820)

De commentaar:

In theorie bestaat er een erg goede aansluiting in Charleroi-Sud tussen IC 2030 en lijn 109a naar Chimay (én Aribus regelt hier het vertrek van de langeafstandslijnen uit de Carolingische hoofdstad), maar met de voorbije ervaringen nemen we liever wat marge, en meteen kan ik van de gelegenheid gebruik maken om een voorraadje Cartes Inter aan te kopen. Alleen in Charleroi, Waals-Brabant en Namur-Luxembourg kan dat voor een zelf gekozen bedrag. Elders moet je je tevreden stellen met een kaart van € 6.70, de prijs van 2 ritten van 6 zones, en daarom heb ik de gewoonte aangenomen om telkens een vijftal kaarten van € 20.00 aan te kopen, in Ottignies, in het Maison du TEC in Namur, of zoals vandaag in Charleroi. Aan de verbazing van de verkopers valt af te meten dat ze niet vaak grootverbruikers over de vloer krijgen.

We nemen dus de IR 3908 in Halle. Zijn tegenligger (naar Binche) is afgeschaft. Wij hebben meer geluk: de trein heeft nauwelijks 1 minuut vertraging. Dat zal zo blijven, want bij het binnenrijden van Brussel-Zuid moet de IC naar Oostende nog even voor. De trein bestaat uit één vierledig stel; tot vorig jaar waren er dat in de toeristische periode twee. Tot Brussel hoeft dat niet, maar op drukke Walibidagen moet zo iets toch tot problemen leiden tussen Brussel en Ottignies.

Het treinverkeer lijkt vrij normaal te verlopen: ook de IC Essen - Charleroi rijdt zo goed als op tijd. Rijtuig 61037 heeft een knoert van een vierkant wiel, en het tapijt ziet eruit alsof iemand hier zijn motorolie ververst heeft. De rit verloopt zonder problemen.

Charleroi-Sud heeft sinds ons laatste bezoek een ware metamorfose ondergaan. Het is nu ongetwijfeld het meest frisse station in Wallonië. De pessimist in mij fluistert: "Het zal lang duren." Ik heb wel meer vernieuwde of nieuwe stations in snel tempo zien verloederen. Maar ik hoop dat ik ongelijk krijg: het resultaat van de renovatie mag gezien worden.

De bus van lijn 109a komt enkele minuten voor elf aanrijden met de film van de terugrit. Wie denkt dat je dan meteen kunt instappen, zit fout. De chauffeur lost zijn waar en rijdt opnieuw weg. Ik weet dat ze dan op een wat mistroostig pleintje het vertrekuur afwachten en ik kan me ook voorstellen dat chauffeurs na een van de lange ritten door het Henegouwse hinterland aan een plaspauze toe zijn.  Met 3 minuten vertraging wordt de terugrit aangevat. Zeker tot Beaumont heeft deze rit behoorlijk wat succes, en het duurt dan ook lang voor de vertraging is weggewerkt.

De halte die wij op het oog hebben, ligt langs een variant die naast Sivry ook "La Pierre qui tourne" bedient. Echt frequent gebeurt dat niet, maar alles is nog enigszins bruikbaar. Montbliart wordt alleen door schooldiensten bediend, en dus zijn we aangewezen op de halte Sautin Rieux de Fromont. Elder vind ik Ri en Ry. Dat het om een bijbeek van de l'Eau d'Eppe gaat staat buiten kijf.

De halte is een modelhalte: verhoogd trottoir, minstens één schuilhuisje (fris ogend en vrij proper), twee vuilnisbakken, een duidelijk haltebord en ondubbelzinnige dienstregelingen. Alleen spijtig dat de borden verwisseld werden, en dat de zonenummers aan beide zijden van de weg verschillen!

Zondag is de hele variant trouwens gewoon afgeschaft: rallyliefhebbers zullen de streek dan komen verpesten, en al wie niet bereid is om de halsbrekende toeren van pseudo-vedetten voor lief te nemen, kan hier maar beter wegblijven.

De terugrit verloopt langs ongeveer hetzelfde parcours. Het centrum van Solre-Saint-Géry wordt nu ook bediend, en zo krijgen we toch even een glimp te zien van de Ravel over de oude bedding van lijn 109, Mons - Chimay, die een te kronkelend en te traag traject volgde om als een interstedelijke verbinding te overleven. Dat men destijds lijn 109 door een buslijn tussen Charleroi en Chimay verving en niet tussen Lobbes en Chimay (het treintraject) kan beschouwd worden als een flits van een luciditeit van de toenmalige plannenmakers. Het deel tussen Thuillies en Lobbes wordt nu als antenne van de hoofdverbinding bediend. Er lijkt zelfs een onderlinge aansluiting gerealiseerd te worden, al is de jongeman die in onze bus stapt en eigenlijk in de andere had moeten zitten, die ons net op dat moment voorbijrijdt, er niet gerust in. Maar wat verder wacht de bus toch mooi op aansluiting, ter hoogte van de halte Thuillies (Pont) - ja hoor, een oude spoorwegbrug onder de N53.

We zitten tamelijk dicht bij een chauffeur die ons trakteert op een onuitputtelijke reeks Franse hits van toen: Michel Delpech (Pour un flirt), Marc Hamilton (Comme j'ai toujours envie d'aimer - nog altijd even vals), Christophe (Aline), Stone & Eric Charden (L'avventura), Michel Fugain (Une belle histoire), allemaal passeren ze de revue. In de jaren 1960 bereikten al die hits ons via een omweg langs de Nederlandse piratenzender Radio Veronica (op de 192 m). 't is daardoor dat al die Nederlanders nu zo bedreven en gedreven Frans spreken. Zelden zo genoten van muziek op de bus, al heb ik krek dezelfde cd ook thuis. Maar de context zorgt voor het extraatje.

Voor de terugreis liggen er enkele opties voor. De planner gaat voor de L-trein naar La Louvière, waar we dan kunnen overstappen op de IR naar Brussel en Louvain-la-Neuve. Dat is inderdaad de kortste en vaak ook de snelste reisweg. Wat die planner niet ziet/zegt, is dat de IC naar Lille-Flandres amper 3 minuten vroeger vertrekt maar wel voor 12 minuten extra aansluitingstijd in La Louvière-Sud zorgt. Onze keuze is dus snel gemaakt. De TBG vraagt zich luidop af hoe we dan wel in Halle denken te geraken, maar als ik La Louvière zeg, lijkt hij gerustgesteld. Het gaat vlot tussen Charleroi en La Louvière, over een lijn die ik voor een belangrijk stuk nog heb weten aanleggen. Het wordt dus even wachten in La Louvière-Sud. De door de planner voorgestelde L-trein (een bordeaux stel) is ook op tijd, trouwens.

Net als vanmorgen bestaat de IR die ons naar Halle moet brengen uit één vierledig stel. Om één of andere reden worden die altijd keihard aangepakt door de kenners, voor mij mogen ze gerust nog een tijdje blijven rijden in hun huidige vorm. De trein brengt ons stipt terug in Halle, waar we nog net kunnen vaststellen dat de verbinding via Brussel inderdaad 5 minuten langer duurt.

De aanhouder wint, en we laten er geen gras over groeien, op de schone berg. Na het debacle van vorige vrijdag proberen we het vandaag opnieuw: wandeling 8 naar Herresbach in Schönberg.

Het is een erg eenvoudig te beschrijven wandeling, van net geen 10 km. We vonden ze in een bijna 30 jaar oude folder met wandelingen in Sankt-Vith, en uiteraard is er van bewegwijzering geen sprake meer. Zoals wel meer het geval is, zijn delen van de wandeling wel opgenomen in het huidige wandelnet. De eerste helft gaat het bergop naar het mooie Herresbach - wat een rust! - door de vallei van de Großweberbach, die zich in Schönberg in de Our zal storten. We wandelen door natuurgebied en het asfalt is ver weg. In het tweede deel gaat het opnieuw naar beneden, deze keer wel over flink wat asfalt, maar vaak door of langs bos, en met enkele schitterende panorama's als toetje. De TWQ bedraagt wel maar 22 %, maar dat is eerder regel dan uitzondering in de Oostkantons. Wel bedenkelijk is dat ondertussen zowat elke heuveltop hier vol windmolens staat. De Mens zal het nooit leren. Omdat we te laf zijn om toe te geven dat we te veel consumeren, weren we ons als een duivel in een wijwatervat om zogezegd zuivere energie te produceren. Daar worden nu de laatste stukjes maagdelijk landschap aan opgeofferd.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 1556 7:23 7:34 +1 (647)

Brussel-Zuid - Liège-Guillemins 506 7:57 9:00 stipt (1342 - 11808)

Liège-Guillemins - Vielsalm 113 9:18 10:22 stipt (3009 - 11606)

Vielsalm - Schönberg [401] 10:30 11:39 stipt (ab 7561-07)

Schönberg - Sankt-Vith [401] 15:37 15:56 stipt (ab7561-09)

Sankt-Vith - Eupen [394] 16:25 17:35 +3 (ab7521-24)

Eupen - Brussel-Noord 541 18:12 19:54 stipt (1355 - 11833)

Brussel-Noord - Halle 1591 20:17 20:37 stipt (184)

De commentaar:

Het lijkt wel alsof de OV-goden zelf vinden dat ze eerder hun boekje te buiten zijn gegaan. Het is echt lang geleden dat we zowat de hele dag konden rekenen op de stiptheid van de genomen treinen en bussen.

De IR 1556 blijft ons verbazen met zijn stiptheid. Ook vandaag rijdt hij met nauwelijks 1 minuutje vertraging Brussel-Zuid binnen. Eigenlijk hangt zijn lot grotendeels af van de stiptheid van IR 3906 uit Binche: als die met vertraging rijdt, worden de IR's  3105 en 1556 daar het slachtoffer van.

IC 506, die het ons vorige vrijdag lapte, doet het vandaag stukken beter: Brussel-Zuid +1 - Brussel-Noord +3 - Leuven +2 en stipt in Liège-Guillemins. Alleen tussen Brussel-Noord en Schaarbeek gaat het even traag, maar voor de rest wordt het een kommerloze rit.

IR 113 bestaat uit 3 I10 en 1 I6. Dat laatste rijtuig is het eersteklasrijtuig. We kunnen nog even profiteren van de privacy van een coupé dat we helemaal voor ons alleen hebben. De trein is een toonbeeld van stiptheid, ondanks 2 vertragingszones: men herstelt de Tunnel de Cheneux, ondertussen 130 jaar oud, en wat verder één van die indrukwekkende viaducten over de Amblève. Daar komt zelfs een heuse kraan aan te pas. In Coo tel ik 39 uitstappende reizigers. Tussendoor: in Raborive is de eigenaar van het vroegere stationsgebouw er op schitterende wijze in geslaagd om de haltenaam in al zijn glorie en met de geschikte verf aan te brengen.

Lijn 401 heeft een minimale dienstregeling. Het is dan ook ongelooflijk dat de plaatselijke bevolking nog van deze bussen gebruik maakt: een oudere dame heeft blijkbaar boodschappen gedaan in Sankt-Vith en rijdt mee tot Ville-du-Bois; in Rodt stapt ook nog iemand in voor Sankt-Vith.

In Petit-Thier zit (en ligt) een groep van 14 jongeren op de bus te wachten. Ze hebben geluk, want in Wallonië kun je op veel plaatsen net zo goed tot begin september op de eerste bus wachten. De chauffeur is vriendelijk en behulpzaam, maar rekent de jongeren meteen 14 biljetten tegen ticketprijs aan. Het had per reiziger € 0.57 goedkoper gekund, als hij hun een kaart had verkocht. Maar ergens valt dit ook te begrijpen: in Namur-Luxembourg zou hij moeiteloos een Carte Inter voor € 31.22 hebben kunnen aanmaken, in Liège-Verviers kunnen alleen kaarten van € 6.70, een beslissing destijds die ik nog altijd niet goed begrijp. De jongeren betalen ieder hun bijdrage, en dat levert zo'n 9 minuten vertraging op. (Eigenlijk waren we al met 4 minuten vertraging vertrokken.) Maar de aansluiting met lijn 395 in Sankt-Vith verloopt zoals het hoort.

 De bus is een Mercedes Conecto van Satracom, stevig afgeveerd en met keiharde zitjes: spartaans op zijn Duits. Waar wij zitten is de stof van de zitjes afgesleten: voeten op de bank lijkt ook hier een kwalijke gewoonte te zijn, want dat is alleen het geval bij de tegenover elkaar staande zitjes. We komen stipt aan in Schönberg: oef, we zijn er geraakt!

Voor de terugrit had ik eigenlijk dezelfde bus verwacht, maar het is een comfortabele Scania en een andere chauffeur van Satracom die ons oppikt. Ook nu weer zijn er nog andere reizigers: die vertonen wel erg flexibel gedrag, want het kan niet eenvoudig zijn om je te schikken naar de dienstregeling. Zo'n bus halfweg de namiddag, en amper nog één rit om terug te keren: dat is toch wel het minimum minimorum. We rijden niet naar Vielsalm deze keer, want daar vertrekt de trein om 16:37 - de bus komt aan om 16:44, en bijna 2 uur wachten zien we niet zitten.

Het wordt dus lijn 394 naar Eupen, aan boord van een kraaknette en comfortabele Setra van de firma Blaise. Die zal ons over het dak van België naar Eupen brengen. Alles in acht genomen is het een redelijk recente lijn: vanuit Eupen reed men vroeger naar Malmédy, maar het gedeelte Botrange - Malmédy werd ingeruild voor een parcours langs Büllingen en Bütgenbach (oh, mooie viaduct) en dat lijkt geen slechte zet geweest te zijn: met 15 à 20 reizigers lijkt dit een lijn met mogelijkheden.

In Eupen komt de trein uit Oostende stipt binnengereden, en om 18:12 zal hij ook stipt vertrekken. De hele rit zal trouwens zo goed als stipt verlopen, ondanks een lang oponthoud vóór Leuven; dat is eens wat anders dan een lang oponthoud ín Leuven. Enig meldenswaardig feit: in Liège weet een zwarte zich nog net op de trein te wurmen: hij moet naar Sint-Niklaas, maar heeft geen geld. Er wordt een formulier opgesteld voor uitgestelde betaling - veronderstel ik.

En ook onze laatste trein van vandaag zal het onberispelijk doen. Je hebt tegenwoordig even veel kans om in een bordeaux stel te zitten als in een vernieuwd, en ook nu hangt ms 184 in laatste positie. We krijgen zelfs nog controle tussen Brussel en Halle. We bereiken Halle na een fijne dag zonder beslommeringen. Mijn vertragingsstatistieken blijven slecht, maar we hebben vandaag een foutloos parcours afgelegd naar en van een toch niet zo evidente bestemming.