Archief

We pikken meteen de kortste wandeling uit ons programma 2010: het Landbouwleerpad te Gooik, zoals dat voorkomt op een wandelkaart van het NGI vermoedelijk i.s.m. met het Gooikse gemeentebestuur. De wandeling is nauwelijks 5 km lang, maar de dag belooft ijskoud te worden (wat niet per se onaangenaam hoeft te zijn) en de dagen zijn nog altijd kort: dus hoeft het niet meteen 20 kilometer te worden.  De niet zo oude folder (2002) lijkt ondertussen al voorbijgestreefd, want het Landbouwleerpad valt grotendeels samen met het ondertussen ingehuldigde en door ons eerder gelopen Houtemanpad. Maar de omstandigheden zijn vandaag helemaal anders dan toen, en dus is dit "dubbeltje" meegenomen. De TWQ bedraagt 64 %: we lopen o.a. over een mooie, niet-verharde veldweg, een oude trambedding en een typische kerkwegel door de weiden.

 

De trambedding waarvan sprake is die van het vroegere buurttrammetje dat langs een fantasierijk traject van Leerbeek naar Ninove slenterde. Het was de spoorlijn van mijn eerste levensjaren; ongetwijfeld zat hier de microbe die me beet (bijten microben?) en me voor de rest van mijn leven met een voorkeur voor alles wat over rails rijdt, opzadelde.

 

De verbinding is erg eenvoudig:

 

Dworp - Gooik [153] 10:21 11:09 stipt (ab 3183)

 

Gooik - Halle [153] 13:56 14:21 stipt (ab 3183)

Halle - Buizingen [155] 14:35 14:55 stipt (ab3164)

 

Allemaal Van Hools A600 van Leerbeek, dus, die allemaal stipt rijden. Het valt altijd weer op hoe snel het busvervoer herstelt van al die winterprikken. Het profiteert gewoon van de onzindelijke inspanningen om het wegverkeer rijdend te houden.

Negendertig keer trokken we er in 2009 op uit (naast de wandelingen van eigen voordeur naar eigen voordeur...): dat was goed voor 556.770 km wandelplezier, wat een gemiddelde van 14.3 km per wandeling geeft. De langste was 26.470 km lang, de kortste 4.990).

Onze top 10 voor dit jaar ziet er als volgt uit:

1. GR 126 Gendron-Celles - Houyet
-. GR 57 Nadrin - Houffalize
3. Erezée 5 Sous-le-Bois
-. Gaume Buissonnière: Aubange - Grandcourt
-. Laforêt 27 Les Mallouirdis
-. GR 576 Remouchamps - Florzé
7. GR 573 Trooz - Pepinster
-. GR 14 Malmedy - Trois-Ponts
-. GR 129 Ellezelles - Mainvault
-. GR 571 Aywaille - Stoumont
-. GR 5A Westouter - Wulvergem
-. GR 575 Leignon - Taviet

Zoals je merkt, is er sprake van enig overwicht van de GR's, meer bepaald in Wallonië. Maar dat zal alleen de Dewevers en andere Bourgeois verbazen, vermoed ik. En nee, de tocht in het West-Vlaamse Heuvelland hoort echt in het rijtje thuis, en is er niet als een helende wondzalf aan toegevoegd.

Er is een tijd geweest dat wandelen beschouwd werd als een wat onnozel tijdverdrijf voor halfzachten, die niets beter te doen hadden. Een sport was het zeker niet, en een intellectuele bezigheid (toen nog van aanzien) kon je het ook al niet noemen. Toch begon de Federatie voor Toerisme in Oost-Vlaanderen erg vroeg met het uitgeven van kant-en-klare wandelboekjes. Zo een boekje heeft ons vandaag geïnspireerd tot een tocht in het Meetjesland.  Van de zeshoekige panelen is al lang geen sprake meer, maar het wegenpatroon is hier vrij simpel, en dus lopen we vlot de 10 km langs het Leopoldkanaal en de kreken. Het is een echte betonwandeling met een TWQ van nauwelijks 13 %, en dat is meteen ook de frustratie die je voelt in deze uitermate vlakke regio. De kreken met de meest pittoreske namen zijn er wel, maar je hebt nooit de indruk dat je er ook echt mee in contact komt: ze blijven altijd wat op een afstand, je loopt er nooit echt naast of tussendoor. Het is dus zeker geen topper, al compenseert het heldere, koude winterweer veel. De wandeling heet Meetjesland-Houtland nr 1; veel moeite om een wat wervender naam te bedenken deed men zo'n 30 jaar geleden niet.

 

De verplaatsing:

 

Halle - Brussel-Zuid 7574 7:52 8:01 +8 (2159 - 51503)

Brussel-Zuid - Gent-Sint-Pieters 529 8:05 8:36 +11 (1342 - 11812)

Gent-Sint-Pieters - Eeklo 759 9:42 10:16 +4 (4187)

Eeklo - Sint-Margriete belbus 95 10:30 10:56 +8 (ab2221-09  - Joost Sprinter Mercedes - Ferry Cars)

 

Sint-Margriete - Eeklo belbus 95 15:05 15:30 stipt (ab2221-15 - Joost Sprinter II Mercedes - Ferry Cars)

Eeklo - Gent-Sint-Pieters 785 15:42 16:20 stipt (4144)

Gent-Sint-Pieters - Brussel-Zuid 515 16:24 16:55 stipt (1347 - 11816)

Brussel-Zuid - Halle 8572 16:58 17:08 +8 (2122 - 51502)

 

En hier moet toch wel enig commentaar bij!

 

De ochtendspits loopt nu al enkele weken steevast in het honderd, en daarom doen we wat we van de (verstandige) automobilisten geleerd hebben: vroeger vertrekken, ruime marges inbouwen. Zeker nu we gebruik maken van de belbus van het Meetjesland. Ik hou er niet zo van om een bus te bestellen en hem dan achteraf te moeten afbellen. Ik weet trouwens niet of je dan meteen de bus van het volgende uur kunt vragen. En daarom vertrekken we dus net geen uur vroeger dan voorzien, om 7:51 i.p.v. 8:47.

Nu, de spits lijkt niet eens dramatisch slecht te lopen. Er zijn vertragingen, maar ze blijven toch wel binnen de perken. Zo vertrekt P 7574 met 6 minuten vertraging in Halle, maar met wat de Hallenaars "dasjteren" noemen, worden dat er uiteindelijk 8 in Brussel-Zuid. De aansluiting met de IC naar Knokke/Blankenberge komt dus niet in het gedrang, meer zelfs, we halen de IC naar Oostende van 8:05 nog, die met 12 minuten vertraging vertrekt uit Brussel-Zuid. In Gent-Sint-Pieters komen we aan met 11 minuten vertraging. De aansluiting naar Eeklo (die tot .45 mag wachten) is uiteraard vertrokken; we bouwen dus een variant op de buffertijd in: buffettijd, van bijna een vol uur.

In IC 529 worden we snel gecontroleerd en de TBG van dienst gaat vlot om met onze ID-kaartbiljetten. Ze weet ons ook nog te zeggen dat we in Gent goed moeten luisteren naar de aankondigingen, want dat er een probleem is tussen Gent en Eeklo. Dat had ik vanmorgen tot mijn verbijstering inderdaad ook gelezen: een ontspoorde goederentrein in Sleidinge, al leek dat me weinig waarschijnlijk. Toen we thuis vertrokken waren de problemen trouwens al opgelost.

En dus vertrekt L 759 stipt uit Gent, we zijn net op tijd om de IC uit Brussel op spoor 12 te zien binnenrijden. Mochten we de voor de hand liggende treinen genomen hebben, dan zouden we dus inderdaad onze aansluiting van 6 minuten in Gent gemist hebben. Lang geleden zou die aansluiting in dit geval een certitude geweest zijn, maar tegenwoordig kan dat wachten dus niet meer. Ook niet in Gent-Dampoort, waar de trein uit Antwerpen komt aangereden op het ogenblik dat wij aanzetten! Foei, foei. In Gent is de overweg net over de Muidebrug gestoord: dat leidt tot 4 minuten vertraging. We krijgen opnieuw controle, en opnieuw loopt het vlot. We moeten zelfs onze reductiekaarten bovenhalen, wat we met veel plezier doen. Ik waardeer TBG's die hun werk doen. In Eeklo worden we nog uitgewuifd met de mededeling dat we 4 minuutjes vertraging hebben, en dat die veroorzaakt werden door een gestoorde overweg.

De belbus van het Meetjesland heeft 8 reizigers mee, wat de noodzaak aan basismobiliteit toch wel wat in de verf zet. Dat we uiteindelijk 8 minuten later dan voorzien in Sint-Margriete (eigenlijk nog Sint-Laureins Langeweg) aankomen, heeft te maken met 2 reizigers die niet komen opdagen: telkens belt de chauffeur naar de centrale. In het eerste geval lijkt het om een misverstand te gaan, het tweede is een duidelijk geval van nonchalance. De klant zit nog thuis. Ik hoop dat men hier op tijd paal en perk kan aan stellen: 3 keer niet komen opdagen zou schrapping moeten betekenen, eventueel gevolgd door een wachttijd, alvorens opnieuw gereserveerd kan worden. De politiek correcten steigeren nu ongetwijfeld bij deze gedachte, maar eigenlijk zijn wij de slachtoffers, niet omgekeerd.

 

In de namiddag loopt alles vlot: we zijn nu met 4, en krijgen er een omwegje langs de garage van Ferry Cars bovenop, want er komt een chauffeurswissel. Belbussen zijn erg gemoedelijke dingen: de vertrekkende chauffeur groet zijn klanten, de nieuwe doet dat evenzo. En wij antwoorden allemaal braaf.

 

De L naar Gent staat al klaar. Veel valt er over deze rit niet te vertellen: de controle gebeurt nog vlotter dan vanochtend. Tussen Gentbrugge en Gent wordt een dienststop ingelast voor het personeel van de wagenwerkplaats. Dat zal dus wel de reden zijn waarom deze trein een minuutje meer rittijd krijgt dan de andere. Maar de trein rijdt stipt, en dat levert ons nog een onverwachte aansluiting op met de IC naar Eupen van 16:24. Van spoor 1 naar spoor 12, het is net te doen, langs de tramperrons. De IC heeft maar een eersteklasrijtuig - dacht ik - dat dan ook gezellig vol zit. We moeten in een van de hoekjes gaan zitten, de minst goede plaatsen, want er is altijd wel iets dat kriept, klopt, schudt, waggelt zo net boven de bogies. De TBG komt ook hier langs. Na de controle vraag ik hem of er echt maar een eersteklasrijtuig in deze trein zit (ik denk al aan de toestand tussen Brussel en Liège) maar er lijkt er nog wel degelijk een tweede in te zitten. Alleen heeft men zitten knoeien met het stel, zodat je van achteren niet in dat tweede rijtuig kunt. Ik vermoed dat er dus een stuurstandrijtuig midden in dit rijtuigenstel zit.
Het binnenrijden van Brussel-Zuid gaat zonder enige hapering, zodat we zelfs nog 3 minuten te vroeg aankomen, en dat ondanks de vertragingszone in Pede, waar men al 3 keer dringende werken mét aanpassing van de dienstregeling uitvoert in 3 weken.

Zo halen we zelfs nog de P 8572 naar Geraardsbergen. Die zal met 5 minuten vertraging Brussel-Zuid uitrijden, maar in Halle zal die alweer tot 8 minuten aangegroeid zijn. Ik ken gelukkig de vaste stek van Spoorvreter in deze trein, zodat de reis al bij al te kort is om alles gezegd te krijgen. Maar dat doen we dan wel eens via onze respectievelijke blogs…

De wandeling van vandaag vond ik in een box met 9 zogenaamde landschapswandelingen in Noord-Hageland. Ze heet "Vallei van de 3 beken" en kreeg als ondertitel "van droge Diestiaanheuvels tot venige valleien". Dat beschrijft het ding perfect. We lopen inderdaad door echt moerasgebied en zonder de vlonderpaden zou deze wandeling zelfs met kniehoge laarzen een heikele onderneming zijn, zeker na de stevige regenperiode waar we net doorgegaan zijn. Met een TWQ van 73 % scoort de wandeling hoog: noem het maar een echt uitdagende natuurwandeling. Het uitgestoken handje onder de vorm van de vlonders en de puike bewegwijzering wordt met plezier aanvaard. Oh ja, begin en einde situeren zich in Deurne (bij Diest!); de tocht is iets meer dan 8 kilometer lang.

 

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3908 9:09 9:19 +4 (816)

Brussel-Zuid - Hasselt 1508 9:30 10:49 +1 (533)

Hasselt - Deurne [91] 10:57 11:38 +3 (ab4420-60, Van Hool A360 met MAN-motor, Mebis & Co)

 

Deurne - Hasselt [91] 14:20 14:59 +1 (ab4420-54, als de 4420-60)

Hasselt - Brussel-Noord 1537 15:11 16:21 stipt (2742 - 61010)

Brussel-Noord - Halle 3786 16:35 17:02 +5 (179)

 

De commentaar:

De ochtendspits lijkt niet eens zo slecht te verlopen, leert me een vluchtige blik op railtime net voor we vertrekken, maar in werkelijkheid loopt het toch flink in het honderd: we zien nog wel de 3707 stipt vertrekken en de 3129 aankomen met een aanvaardbare vertraging, maar voor de rest is het drama. De CR uit Dendermonde, de IR naar Binche, de L naar de lijn 26: alle rijden ze met minstens 10 minuten vertraging. Wij zijn voor de 3758 gekomen van 8:58 - ik betrap er mezelf steeds vaker op dat ik een marge inbouw i.p.v. de voor de hand liggende aansluiting te kiezen. Maar ook de 37 wordt met 13 minuten vertraging aangekondigd. De 3908 van 9:09 - die ik dus uit veiligheidsoverwegingen niet gekozen had - lijkt wel op tijd te zijn, al zal hij uiteindelijk toch ook met 5 minuten vertraging Halle buitenrijden, als gevolg van de vertraging van de 3758. Ironisch toch, dat we uiteindelijk de trein nemen die ik eerst veiligheidshalve niet wilde nemen.

Op zulke momenten mis ik het keetje van de onderstationschef in het oude station van Halle tussen spoor 2 en 3 waar ik zowat kind aan huis was. Dat is niet eens het ergste: destijds wist de onderstationschef ook wat ze met de treinen van plan waren, in overleg met seinhuis en dispatching; vandaag kan de arme man me alleen maar zijn (en mijn) vermoeden bevestigen: de IR zal eerst in Brussel-Zuid aankomen, want ze zullen de CR opzij zetten. Dat gebeurt ook, niet op spoor 3, want daar moet een L-trein naar Geraardsbergen ontvangen worden, maar op spoor 2. En inderdaad: de IR zal in Lot de CR voorbijrazen die opgehouden wordt aan de wissel van de lijn 96E naar lijn 96. We komen uiteindelijk met 4 minuten vertraging aan in Brussel-Zuid, na een vlotte rit. Voor de reizigers die niet overstappen, zal Murphy echter eens te meer onverbiddelijk toeslaan: een reiziger in de 3908 is onwel geworden, en het is wachten op medische hulp.

Daardoor wordt onze IC naar Tongeren ook verspoord, want die moest normalerwijze de IR 3908 volgen op spoor 14.  Deze IC - een van de laatste met ms 96 - rijdt vrij stipt; blijkbaar zijn de problemen in Pede van de baan. We vertrekken dan wel met 3 minuten vertraging, maar de keertijd in Leuven is ruim genoeg om de vertraging volledig weg te werken. Toch rijden we Leuven niet stipt buiten, want blijkbaar moet eerst een mij onbekende trein met 2 klassieke stellen binnenrijden. Maar vanaf Aarschot rijdt de trein stipt, ook al worden we bij het binnenrijden van Hasselt nog opgehouden door de IC naar Genk met een aanzienlijke vertraging.

Ons was het er vooral om te doen de aansluiting met de bus van lijn 91 te halen.  Eigenlijk hadden we de reis ook anders kunnen maken, nl. met een overstap in Diest en dan 2 bussen met overstap in Lummen. Maar alle routeplanners opteren voor de overstap in Hasselt. Dat brengt niet alleen meer geld in het bakje voor NMBS en De Lijn, het spaart ook een overstap uit. Tussen haakjes: ik denk niet dat de planners ook rekening houden met de financiële kant van de zaak, hoor: ze hebben het nu al moeilijk genoeg om een aanvaardbare oplossing uit te dokteren als het wat ingewikkeld wordt. Behalve werken met verkeerslichten in Lummen verloopt de rit vlot. De bus is zo goed als volledig gevuld met het jonge volkje dat in deze dagen wat vroeger naar huis mag, om daar ongetwijfeld met ongebreideld enthousiasme de leerstof binnenste buiten te keren. We kunnen nog net 2 plaatsjes in tegenrichting bemachtigen.

 

Voor de terugreis opteren we voor dezelfde verbinding via Hasselt. Ook nu rijdt de bus behoorlijk stipt, en de overstap stelt geen problemen. Deze keer zullen het M6-rijtuigen met 2 locs 27 zijn, de stilaan bekende combinatie, die ons naar Brussel-Noord zullen brengen. In Leuven moeten we even de IR naar Kortrijk laten vertrekken, maar dat levert maar één minuutje vertraging op. Voor de rest verloopt de rit stipt, tot in Brussel. We krijgen net als bij de heenreis controle van onze virtuele biljetten met rijksregisternummer, en dat loopt in beide gevallen vlot.

In Brussel-Noord tekenen zich de eerste tekenen van een niet zo vlotte rit naar Halle af. De IC uit Luxemburg komt met 6 minuten vertraging aan; in Ottignies zal dat waarschijnlijk zo'n minuut of 10 geweest zijn. Dat leidt vast en zeker ook tot vertraging voor de IR 3937 die wij willen nemen tot Halle. En inderdaad, op het tv-schermpje floept plots 12 minuten vertraging te voorschijn. (Ook de IC uit Maastricht staat trouwens met 33 minuten vertraging aangekondigd, al rijdt die wel perfect op tijd binnen!) Het ziet er naar uit dat we deze keer de omgekeerde bewerking van vanochtend zullen maken: hopen op de IR, en uiteindelijk in de CR belanden. Het derde stel is gouwe ouwe (nu ja, gouwe, rode dus) 179 en dat geeft uiteindelijk de doorslag. Dat blijkt achteraf een verkeerde gok, want net voor Halle haalt de IR ons in over lijn 96N, en dat levert ons nog eens 5 minuten vertraging op. Uiteindelijk komen we dus 16 minuten later dan voorzien in Halle aan. Voorlopig zullen we moeten leren leven met dit type gestoorde treindienst. Voor wie in de jaren 1960 en 1970 zijn eerste treinreizen maakte, is het zelfs alleen maar een kwestie van opnieuw leren. Maar liefst zou ik toch opnieuw een wat betrouwbaardere dienst zien groeien, en ik vermoed dat ik wel niet de enige ben.

De weergoden houden zich vandaag perfect aan de afspraak, en zo stappen we mooi tussen twee regenzones door; het resultaat mag er zijn: een mooie herfstdag met wat lichte, onschuldige bewolking, en dat voor een tocht die ons grotendeels door een schitterend Zoniënwoud brengt, van Oudergem tot Huldenberg, dik 15 km langs de GR 579 die Brussel en Liège met elkaar verbindt.  Het is nauwelijks te geloven: uitstappen in Hermann-Debroux en vijf minuten later stappen door parkachtige toestanden, die een voorgift zijn op de pièce de résistance van vandaag: het prachtige, golvende Zoniënwoud, dat er op deze zaterdagvoormiddag vrij rustig bijligt. Het laatste derde van de tocht brengt ons dan weer rakelings langs Duisburg naar Huldenberg, langs een parcours dat we eerder dit jaar in het kader van GR 512 al in omgekeerde richting volgden. Het TWQ ligt hoog: 79 %, dankzij de tocht langs de slingerende boswegen van het Zoniënwoud en een zeer aangename veldweg tussen Duisburg en Huldenberg, bijna voortdurend dalend naar de vallei van de IJse.

Een schaduwvlek: waarom vermeldt de wandelboom in het Zoniënwoud niet de (Waalse) GR 579. Als je weet met hoeveel egards de Vlaamse stappers bejegend worden door de (Waalse) SGR, dan is dat ronduit spijtig.

 

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Centraal 1908 9:30 9:44 +11 (2158 - 51044)

Brussel Centraal Station - Hermann-Debroux [5] 10:03 10:18 +2 (6031)

 

Huldenberg - Leuven [395] 15:19 15:53 +1 (ab4291 - van Hool AG500)

Leuven - Halle 3737 16:09 17:06 +5 (312)

 

De commentaar:

 

Je leest wel eens dat de NMBS de stiptheid van de weekendtreinen niet in rekening zou mogen brengen in de berekening van het stiptheidscijfer, maar wie regelmatig tijdens het weekend spoort, weet wel beter. En dat is vandaag niet anders. De 1908 wordt aangekondigd met 5 minuten vertraging, maar daardoor wordt de rit naar Brussel in het kielzog van de 3908 (zelf met wat vertraging) een parcours met hindernissen, zodat de vertraging uiteindelijk uitdeint tot 11 minuten.

Dat wordt dus een metro later dan voorzien, maar met een 10 minutenfrequentie is dat geen echt probleem. Het wordt onze maidentrip in een recent stel, 6031. We zitten op voorgevormde plastieken tuinterrasachtige aaneengesmolten krukjes; ze doen me denken aan de kinderzitjes die je wel eens bij de tandarts vindt, in de vorm van een kies. Nog een generatie verder, en we worden uitgenodigd om ons in het stro te vlijen. De varkens lachen in hun pootje: ze hebben de strijd gewonnen. Alles staat hier in het teken van het vandalisme.

 

Voor de terugrit opteren we voor een omweg via Leuven. Niet alleen is dat minstens zo snel als een verbinding bus-metro-trein, maar het spaart ook een overstap uit. Lijn 395 rijdt op zaterdag om het half uur en is nog goed beklant ook. Nog niet zo lang geleden vond men het niet eens nodig om tijdens weekends tussen Overijse en Leuven met bussen te rijden, nu zie je hier tussendoor zelfs een gelede bus rijden, zoals deze 4291, vermoedelijk van stelplaats Overijse. Het kan verkeren. Het wordt een rustige en vlotte rit, zelfs door hartje Leuven.

In Leuven staat de IR naar Mons (want door het ongeval van donderdagavond rijdt de trein niet naar Quiévrain) al klaar. We vertrekken stipt, maar ook deze rit zal niet helemaal volgens het boekje verlopen. We verlaten de Luchthaven met 2 minuten vertraging omdat de 3714 (een M4-stel) eerst binnen moet, en met vertraging rijdt. Uiteindelijk zal onze vertraging 5 minuten bedragen in Halle. Twee echtparen nemen acht plaatsen in, en eerlijk gezegd, ik weet niet wat ze anders met al hun koffers zouden kunnen doen. Gelukkig is er plaats genoeg.

 

(En wat de vertragingen tijdens het weekend betreft: op zondag trokken we naar Affligem, naar een grote pluimveetentoonstelling, en uiteraard ook met de trein. Ook op zondag was de stiptheid niet om over naar huis te schrijven:

Halle - Brussel-Zuid 1909 10:30 10:39 +10 (2144 - 58063) - ongeveer hetzelfde scenario als de dag voordien

Brussel-Zuid - Liedekerke 3633 10:56 11:11 stipt (436)

Liedekerke - Essene-Lombeek 2081 11:19 11:21 stipt (540)

 

Essene-Lombeek - Brussel-Noord 2086 16:21 16:46 +10 (358)

Brussel-Noord - Halle 1938 17:12 17:30 +4 (2112 - 58051).

De vertraging van de 1938 is het gevolg van de vertraging van 1915; toch moet het gezegd dat het keren in Schaarbeek bijzonder snel moet zijn gegaan, en dat ook de rit tussen Brussel-Noord en Halle vlot liep, ondanks het hondse onweer dat net doorgetrokken is.)

Er in een week met redelijk onaangenaam weer de aangenaamste dag uitpikken, heb ik na meer dan 20 jaar weerinteresse wel al enigszins geleerd, maar er in een rotweek voor de NMBS een dag zonder al te veel problemen uitkiezen, heb ik zelfs na 40 jaar treinen nog altijd niet onder de knie.

 

Het werd dus een aangename herfstdag met wat cirrusbewolking en toch wel een matige, warme wind, langs een stukje GR 123, tussen Erbisœul en Attre, zo'n 17.6 km, door een uitgesproken landelijke streek, met uitgestrekte akkers en hier en daar nog wat onverharde veldwegen. De wandeling werd bovendien uitgetekend langs veel goed bewaarde voetwegen in en om Lens, maar toch komt de TWQ niet hoger dan 44 %. Daar krijg je wel een stevige portie rust voor, met af en toe wat afleiding onder de vorm van rustige, aangename dorpjes, waar je bovendien ook nog je bokes kunt opeten in een dorpscafé, dat zich al opmaakt voor het rookverbod zonder achterpoorten dat er (gelukkig) zit aan te komen.  Let wel even op: in Erbaut is er een belangrijke trajectwijziging, die het parcours 1 km langer maakt, en niet noodzakelijk mooier.

 

De verplaatsing:

Halle - Soignies 3730 9:17 9:32 +31 (2724 - 61028)

Soignies - Erbisœul 4060 10:04 10:20 +8 (779)

 

Mévergnies-Attre - Jurbise 4165 15:57 16:10 stipt (216)

Jurbise - Halle 3715 16:17 16:43 +2 (546)

 

De commentaar:

 

Eigenlijk had ik er geen goed oog in, want de ochtendspits was al sinds maandag een ramp, met veel afschaffingen (soms tot 3 treinen op de lijn 96!) en belangrijke vertragingen. We hadden de heenreis dan ook wat korter, maar complexer kunnen maken door om 9:30 te vertrekken met de CR naar Braine-le-Comte, daar over te stappen op de IC naar Quiévrain, en na 4 minuten alweer over te stappen in Soignies op de L-trein, maar de tijdswinst van 13 minuten weegt niet op tegen het risico dat een en ander misloopt en tegen de wat lullige rit in IC1730 van amper 4 minuten tussen Braine-le-Comte en Soignies.

De IR's naar Quévy hadden het al de hele week niet goed gedaan, en ook vandaag was er weer flink wat miserie. De heenrit van onze IR was al afgeschaft - bleek op Railtime - maar blijkbaar was men er vrij gerust in dat de trein uit Brussel-Zuid min of meer op tijd zou kunnen vertrekken. We stonden al op het perron in Halle te wachten, toen een stel M6 richting Brussel over spoor 4 passeerde, en ja hoor, dat zou achteraf onze IR moeten worden. Twee keer 9 minuten rijden en een frontwissel in Brussel-Zuid, de rekening is snel gemaakt: de aangekondigde vertraging is zeer optimistisch, en ze blijft dan ook gestaag groeien: uiteindelijk wordt het een vertraging van 32 minuten, en de ruime aansluiting (die we eerst in Jurbise gepland hadden) lijkt nu eerder een zegen dan een kwelling.

De 2 TBG's doen wat ze eigenlijk altijd zouden moeten doen bij dergelijke ruime vertragingen: ze gaan door hun trein, en proberen de mensen te helpen. (Ik ben er me van bewust dat sommige reizigers zich ook als dieren gedragen, maar daar moet je de mensen niet voor straffen.) We hebben voor een keer biljetten aan het loket gekocht, en dus is er geen gerotzooi met identiteitskaarten en niet te lezen biljetten. De bestemming (Erbisœul) is mooi af te lezen, en dat doet bij de TBG een belletje rinkelen: we kunnen maar best in Soignies overstappen waar de L-trein naar Mons hopelijk na de IR zal vertrekken. En inderdaad: op spoor 3 staan 2 gemoderniseerde stellen te wachten. Dat we uiteindelijk met 8 minuten vertraging rijden, komt doordat ook nog een tweede aansluiting, met de IC uit Liège, verzekerd moet worden. Die zit de IR op de hielen. Wat mij de bedenking doet maken, dat we ook om 9:30 hadden kunnen vertrekken, al zouden de zenuwen dan ongetwijfeld nog wat meer gespannen gestaan hebben, en zouden we in Braine-le-Comte ongetwijfeld voor de IR gekozen hebben, die immers ook achter de CR zat.

Enfin, het mag een wonder heten dat we maar 8 minuten vertraging hebben bij aankomst in het wel erg rustige Erbisœul.

 

Zo stroef en onzeker als de heenrit is verlopen, zo vlot verloopt de terugrit. Tussen het al even rustige Mévergnies-Attre en Jurbise worden we zelfs nog getrakteerd op een ritje in stel 216. Ik zal maar geen vergelijking maken tussen het zitcomfort in de roodfluwelen zetels van dit stel en het moderne comfort van een M6. De TBG is vast tevreden dat we al een biljet hebben: een "terug van Mévergnies-Attre", een van de redenen waarom we vanmorgen geen elektronisch biljet aanmaakten, want die optie is nog altijd niet beschikbaar. Ook al slikt de loketbediende als die een biljet naar Erbisœul en terug van Mévergnies-Attre moet maken. Ik maak me sterk dat dit het eerste biljet is uit de hele spoorweggeschiedenis voor een dergelijk parcours.

In Jurbise wacht ons een vlotte overstap met de IR naar de Luchthaven. In stel 546 zit behoorlijk wat volk. In Neufvilles staat een loc op een zijspoor: zij is vermoedelijk de reden waarom we toch wat vertraging oplopen, maar met 2 minuten vertraging bij aankomst in Halle zijn we best tevreden.

 

's Anderendaags lezen en horen we over het dramatische treinongeluk dat 's avonds laat in de buurt van waar wij gestapt hebben is gebeurd. De alledaagse miserie van een in het honderd gelopen spitsuur verdwijnt in het niets, bij het verlies van een TBG, op weg naar huis en het warme bed, en van een TB die zich plots met het onmogelijke geconfronteerd ziet.

 

We zijn ondertussen toe aan editie 98 van het Hacowa-avontuur, dat vooraan in de jaren 1980 begon. Het wordt een verkenning in eigen streek, van Lembeek tot Pepingen, dwars door de Zennevallei naar het Pajottenland, dus, zo'n 17 km. In het eerste deel (tot de Edingsesteenweg) lag de nadruk op de kleine voetwegen, die zoals overal in niet-landelijke gebieden vrij goed stand gehouden hebben, in het tweede deel moesten we het ontbreken van echte trage wegen voor lief nemen, al werden we - ook gezien het schitterend heldere herfstweer - getrakteerd op vergezichten om u tegen te zeggen.

Het gebied over de Edingsesteenweg (voor ons vandaag Hondzocht, Beert en Pepingen) werd in de jaren 1970 getroffen door een ruilverkaveling, en in die tijd betekende dat een huiveringwekkende kaalslag. In de herverkavelde landschappen was alleen nog plaats voor betonnen veldwegen en weidse akkers. Voetwegen, struiken, bomenrijen… ze moesten er allemaal aan geloven. De TWQ van de wandeling bedraagt dan ook 27 %, en dat is echt weinig voor een regio - het Pajottenland - die zo graag met zijn landelijk karakter uitpakt.

 

Vermits we in eigen streek stapten, was de verplaatsing erg eenvoudig. Om 10:25 namen we de eerste bus van lijn 156 (Halle - Lembeek), één van die lijnen die  op enkele jaren tijd een trouw en vrij omvangrijk publiek hebben opgebouwd. We zitten in ab 3026-19 (maar buiten draagt de bus een ander nummer: ab3314-19 - het zal allemaal wel logisch zijn, maar het is ooit ongetwijfeld overzichtelijker geweest). Geen ellenlange en moeilijke procedure om tegen groepstarief te reizen bij De Lijn: de Lijnkaart met reductie wordt voor 10 personen ontwaard (de rest zijn 65+ of hebben een Omnipas). Op tijd rijden is op deze rustige zondagvoormiddag geen probleem. We stappen uit bij de halte Krekelenberg.

Vanuit Pepingen (halte Kerk) kunnen we om 17:12 met lijn 153 naar Halle. Het is ab 3942 van de stelplaats Ukkel die de job klaart. Ook deze bus rijdt stipt. Opvallend is dat de cafébaas de uren van de bus kent. Meestal weten zelfs brave burgers die vlak bij een halte wonen weinig of niets van bussen, halten en uren.

 

Met 25 tevreden stappers, 2 dito cafébazen ("De Kring" in Lembeek en " 't Dravershof" in Pepingen) en ene glunderende organisator kan de dag niet meer stuk.

 

Ze draagt het nummer 412 en is daarmee de eerste GR in België waarvan het nummer niet begint met 12 of 5. De "Sentier des Terrils" loopt van Bernissart naar Blegny, en werd - zoals altijd - keurig voorgesteld in 2 topogidsen (Ouest en Est). Wij beginnen vandaag aan het oostelijke gedeelte, in Moignelée, en willen 18 kilometer verder eindigen in Franière.

Routes die aan een bepaald concept opgehangen zijn - hier het volgen van het hele Waalse steenkoolbekken - hebben soms de neiging om al te star aan dat concept vast te willen houden: daardoor wordt de stapper soms wel eens geleid langs paden en vooral wegen die niet bepaald het summum zijn van wandelgenot. Dat is ook vandaag enigszins het geval.

De TWQ bedraagt 47 %, en dat is weinig voor een GR. Toch is het duidelijk dat de ontwerpers hun uiterste best gedaan hebben om zoveel mogelijk onverharde paadjes in hun traject te verwerken. Maar een tocht langs de gekanaliseerde Samber loopt niet echt door de ongerepte natuur en de voortdurende aanwezigheid van de industrie en het bijhorende lawaai van fabrieken en wegen is niet bepaald de ideale achtergrond voor een GR.

 

Toch kom je ook langs stukjes die er best mogen zijn: wandelen aan de voet van de terril van de oude mijn van Sainte-Eugénie door het Bois du Chesselet, een stukje Oude Samber, een prachtige weg door het Bois Roly, net voor Franière, een overweldigend vergezicht als je uit dat Bois Roly komt: het zijn evenveel verrassende punten langs deze speciale GR. De kleuren en de geuren van de herfst zorgen voor extra toetsen.

 

De verplaatsing:

Halle - Mons 3728 7:17 7:51 +5 (526)

Mons - Tamines 3829 8:00 8:48 stipt (815)

Tamines - Moignelée bus 58 9:01 9:09 zie verder

 

Franière - La Louvière-Sud 3814 14:56 15:45 +10 (815)

La Louvière-Sud - Halle 3916 16:34 17:08 +2  (813)

 

De commentaar:

 

Van Halle naar Tamines, ik zou meteen aan een verbinding via Namur of Charleroi denken, maar het kan de laatste jaren altijd net iets sneller via Mons.  Dat doen we ook vandaag, net als voor een vorige tocht naar Floreffe.

IR 3728 bestaat uit 2 ms 96; vanaf Soignies komen enkele scholieren ons en enkele medereizigers in eerste klasse vervoegen: ze willen goed uitgerust aan alweer een vermoeiende schooldag beginnen. Ik heb dan altijd de neiging om even te verifiëren of tweede klasse  echt vol zit - dat is meteen het enige voordeel van de wel erg open structuur van deze stellen. Nee dus, er blijven minstens 20 plaatsen vrij, maar natuurlijk kun je niet altijd dicht bij je vriendjes zitten. Het is een van die treinen zonder TBG, ook. We horen 2 aankondigingen en af en toe een ver fluitsignaal, maar controle komt er niet.

Vanaf Jurbise begint de trein vertraging te maken, en we staan zelfs volledig stil voor Mons. We hebben uiteindelijk 5 minuten vertraging; de smalle trappen en de drukte maken dat onze IR naar Jambes al binnen staat, maar echt in gevaar komt de aansluiting niet.

Deze IR doet het goed: tot Tamines zal hij zo goed als op tijd rijden. Controle komt er pas na Charleroi. De TBG slaagt er niet in om de afkeer voor mijn biljet, nog maar eens gekoppeld aan het rijksregisternummer, te onderdrukken. Veel meer dan wat prutsen lijkt hij niet te doen: ik zal nooit weten of het deze keer wel gelukt is, want ik krijg mijn pasje zonder veel commentaar terug.

In Charleroi-Sud staat de IC uit Brussel voor het station te wachten. Hij zal pas aan het perron tot stilstand komen, als wij vertrekken. Lang geleden was er een reglement dat stipuleerde dat een aansluiting verzekerd moest worden tussen 2 treinen die zich binnen de actieradius van een seinhuis bevonden. Vandaag kun je maar beter niet meer rekenen op dergelijke evidente aansluitingen.

 

Van de planner van de TEC weet ik dat lijn 58 naar Moignelée (een erg recente uitbreiding trouwens) vertrekt van Quai C. We hebben 13 minuten aansluitingstijd, en echt in paniek slaan we niet, als we alleen maar een Quai A en Quai B vinden. Van een plannetje is er geen sprake; de loketbediende van de NMBS weet nergens van. (Hoe is het mogelijk dat je NIKS weet van de bussen die voor je eigens station vertrekken? Enfin, hij weet alleen dat ze een beetje van overal vertrekken.) Om een verhaal van 13 minuten kort te maken: we zien de bus voor onze neus vertrekken, als we eindelijk ook Quai C en Quai D ontdekt hebben. En de bussen rijden hier dan wel om het half uur, maar we besluiten om er de kleine 2 kilometer tot Moignelée Place dan maar te voet bij te doen. Het is toch ongelooflijk dat je hier nergens een overzichtsplan krijgt: voor ons was het jaren geleden dat we nog in Tamines overgestapt waren, en de toestand is echt wel een beetje onoverzichtelijk. De bus uit Moignelée kun je trouwens zowel aan Quai C als aan Quai B nemen. Het is een chauffeur van zo'n bus die ons op het rechte pad gezet heeft, weliswaar net te laat. Ik vermoed dat het samenkomen van de TEC-Namur en de TEC-Charleroi aan de basis van het probleem ligt: voor die uitgemaakt hebben wie hier een bordje moet hangen, zijn we alweer een kleine eeuw verder.

 

In Franière is een deel van het station uitgebrand. Ik google wat, maar blijkbaar is de brand aan de aandacht van de pers ontsnapt. Zitbanken op het perron zijn er niet, alleen twee bankjes in een onfris ruikend wachthuisje. Het wachtcomfort is hier dan ook zo goed als onbestaande, al kan de luifel van het statige stationsgebouw wel voor enig soelaas zorgen. De trein rijdt met 10 minuten vertraging. Er is dan wel een geluidsinstallatie, maar die blijft zwijgen. Ook achteraf - in de trein - blijft het raden naar de oorzaak van de vertraging. Toen we eerder in het jaar uit Floreffe kwamen, had de trein ook wat vertraging: die slonk toen vrij snel tot een aanvaardbare proportie, zodat we onze aansluiting in Mons toch haalden. Vandaag is het al snel duidelijk dat er van vertraging inlopen geen sprake is. Even stijgt de vertraging zelfs zonder aanwijsbare reden tot 11 minuten, en ook de buffertijd in Charleroi helpt ons niet vooruit. We besluiten dan ook in La Louvière-Sud over te stappen: zo reduceren we onze uiteindelijke vertraging in Halle tot een half uur.

We hebben geen biljetten voor de terugreis, Franière heeft al lang geen loket meer, en ik probeer echt om de TBG er attent op te maken dat we nog een biljet willen; maar de trein (een klassiek stel en het vierledige stel van de voormiddag) is blijkbaar te lang om daar een keer door te lopen, en we komen dus in La Louvière-Sud, waar we ons alsnog in regel zullen stellen. In het vierledige stel lijkt een volledig stel gereserveerd, maar dat blijkt van de heenreis te zijn. De TBG heeft dus niet eens de moeite genomen om de stickers te verwijderen; weet hij eigenlijk wel dat dit vierledig stel ook tot zijn trein behoort?

Aan het loket krijgen we eerst tweedeklasbiljetten toegeschoven, maar dat foutje is snel hersteld. Het stationsbuffet is rookvrij en ziet er fris uit. Waarom kan hier wat niet in zoveel andere buffetten kan; vroeg of laat worden ze toch rookvrij!

In de IR 3916 krijgen we wel snel controle; dit is duidelijk een TBG die regelmatig door zijn trein loopt, ook al bestaat die uit 2 vierledige stellen. We komen in Halle aan met 2 minuten vertraging; er moet snel gereden worden tussen Braine-le-Comte en Halle om op tijd te blijven, en dat lukt niet altijd.

 

Thuis lezen en horen we dat er volgende week gestaakt wordt. Omdat er problemen zijn bij B-Cargo, zal ook het reizigersverkeer stilvallen. Anders loop je als vakbond inderdaad het risico dat te veel goederentreinen toch rijden, want dan blijven de seinhuizen functioneren. Ik begrijp alleen niet hoe sommige personeelsleden kunnen staken. Minder dan wat enkelen hier vandaag geëtaleerd hebben, kun je toch niet doen, zelfs niet als je thuis blijft? Tenzij men nu al volop bezig is met het organiseren van kaartwedstrijden, gesponsord door de NMBS en dus de belastingbetaler.

Elke rechtgeaarde stapper huivert ongetwijfeld als hij er de topografische kaarten van Schilde en Schoten bijneemt, want de bruine spikkels van de eindeloze reeksen villa's doen vaak eerder aan een stads- dan aan een wandelgebied denken. En toch is de moedige ziel die de wandeling van vandaag in 1992 ontwierp voor het tijdschrift van Vakantiegenoegens erin geslaagd een meer dan behoorlijk tracé af te leveren, langs mooie en minder mooie kastelen, en vooral langs flink veel onverharde wegen (TWQ van 63 %), die het in dit gebied tussen stad en platteland blijkbaar erg gemakkelijk hebben om te overleven, als er geen kast van een huis overheen gezet wordt, uiteraard.

Voeg hier nog een stevige scheut beginnend herfstaroma aan toe, en je weet dat we vandaag een aangename wandeling van iets meer dan 10 km gestapt hebben.

 

De verbinding:

Halle - Antwerpen-Centraal 3106 7:19 8:25 stipt (371)

Antwerpe,-Rooseveltplaats - 's-Gravenwezel (Oudaen) [610] 8:55 9:29 +7 (ab1051-77, Matheesen, Van Hool New A360H)

 

's-Gravenwezel (Oudaen) - Antwerpen-Rooseveltplaats [610] 13:02 13:38 +14 (ab4001, Jonckheere Transit 2000G)

Antwerpen-Centraal - Brussel-Centraal 9236 14:03 14:38 stipt (1186 120 - 50 84 1070 372)

Brussel-Centraal - Halle 3736 14:59 15:13 stipt (459)

 

We moeten vrij vroeg terug zijn, en dus moeten we ook relatief vroeg vertrekken. We kunnen rechtstreeks naar Antwerpen en dat doen we dus ook, met de IR 3106. De trein rijdt merkwaardig stipt over het hele traject; zelfs de klip van de NZV wordt zonder problemen genomen. We zitten helemaal vooraan, en daar wordt het na Brussel erg rustig. Toch is het nog even wennen aan perrons vol schoolgaande jeugd; nog niet zo lang geleden lag het zwaartepunt van onze activiteiten in de schoolvakanties. In Antwerpen-Centraal lijkt een Benelux naar Amsterdam alweer problemen te hebben…

We hebben bijna een half uur om tot het Rooseveltplein te stappen, dat stilaan toch wel uit zijn voegen aan het barsten is. Op perron 32 komen nogal wat bussen hun klanten afzetten, maar "onze" 610 is daar voorlopig nog niet bij. Wel komt er een 620 aangereden, die een kwartier ná de 610 moet vertrekken en dus lelijk in de weg staat. Dit zal wel vaker gebeuren in dit busstation dat voor de onervaren busgebruiker toch wel een echt labyrint moet zijn. Maar kom, de 620 rijdt een blokje om, en de 610 kan zo goed als op tijd vertrekken. De rit zou trouwens waarschijnlijk ook vrij vlot verlopen zijn, als er geen geopende brug over de Schotenvaart geweest zou zijn. Het resultaat is 7 minuten vertraging.

 

De terugrit begint al meteen met 8 minuten vertraging, typisch verschijnsel na de woensdagmiddagspits. Dat is hier in het Antwerpse niet anders. Uiteindelijk bereiken we de Rooseveltplots met 14 minuten vertraging: er is vrijwel geen halte waar de bus niet moet stoppen, en met de eindeloze reeks verkeerslichten erbovenop, verloopt het niet vlot. Ik vraag me af of één Lange Wapper wel zal volstaan om deze stad van de verzanding te redden.

Erg veel tijd hebben we dus niet meer om naar het Centraal Station te wandelen: je moet toch wel op zo'n 10 minuten rekenen. Gelukkig rijdt de bus naar een voor ons gunstig gelegen vertrekperron.

 

De Beneluxtrein staat zelfs enkele minuten te vroeg in Antwerpen-Centraal. Vooraan hangt een rode NS-Traxx. Het vooruitzicht op een rit zonder al te veel stops is opbeurend; we hebben al genoeg zogenaamde IC's rijden die op veredelde stoptreinen rijden. Ook deze rit verloopt zonder veel problemen.

Als ik de Nederlandse treinwachter mijn identiteitskaart overhandig, zegt-ie: "Spannend!" Maar hij moet wachten tot zijn Belgische collega langskomt, want alleen die kan onze biljetten controleren. Verder dan mijn biljet komt de brave man niet, en hij vermoedt zelfs dat het biljet van mijn vrouw niet aan mijn rijksregisternummer gekoppeld kan zijn. Maar ik kom blijkbaar nogal overtuigend over: ik weet ten slotte perfect wat ik vanmorgen heb aangekocht. Ik heb voor het eerst de mail niet geprint, omdat het eigenlijk toch maar al te gek zou zijn, dat je dat telkens opnieuw moet doen. (Thuis stuur ik trouwens een mail naar de NMBS, en ik krijg bijzonder snel antwoord dat met mijn biljetten alles OK is, en dat het waarschijnlijk de TBG is die een foutje gemaakt heeft.)

 

Overstap in Brussel-Centraal dus (en dat is lang geleden!) omdat de Benelux niet stopt in Brussel-Noord. We hebben net genoeg tijd om even op verkenning te gaan, en het moet gezegd: er heeft zich hier een merkwaardige metamorfose voltrokken, die zich dan toch vooral boven de sporen situeert.

Ook de IR naar Quévy rijdt stipt. En we krijgen opnieuw controle. Deze TBG is wat minder spraakzaam, en eigenlijk weet ik dus niet echt of het deze keer wel werkt. We krijgen in elk geval de I-kaart terug met een brede glimlach en een stevig dankuwel.

 

Vandaag waren het dus de bussen die het wat lieten afweten, zij het zonder veel erg. De NMBS toonde zich dan weer van zijn beste kant. Hoe zalig kan reizen per trein zijn, als alles op wieltjes loopt. En doet het dat niet altijd?

De folder van de wandeling van vandaag heeft al enkele keren in de rugzak gestoken deze zomer, om als alternatief te dienen, mocht er iets misgegaan zijn met onze verplaatsing naar een van de wat ingewikkelder bestemmingen. Aye is dan ook gemakkelijk te bereiken, zelfs als je al eerder in Libramont of Arlon vastgeraakt zou zijn.

De wandeling draagt het nummer 10, en heet "Gui", naamgeving die ik ook na vandaag nog altijd niet doorzie. Ze is zo'n 12 km lang en heeft een TWQ van 27 %, wat niet echt denderend is. Vooral de eerste 7 km is het een echte asfaltwandeling, en vandaag hebben we die ook nog gestapt in mist, die af en toe erg dicht was. Asfalt en beton zonder het tegengif van mooie vergezichten is niet meteen mijn ding. Gelukkig liep het tweede deel wel geruime tijd over een bijna kaarsrechte bosweg, en kwam de zon er toch nog door, zodat we achteraf bekeken toch nog een vrij goed beeld van de wandeling kregen. Aye heeft trouwens een schitterende dorpskern; ongelooflijk dat je tientallen keren door dit dorp raast, zonder te beseffen hoeveel schoonheid hier in stapbereik ligt; De halte ligt trouwens vlakbij de dorpskern.

Die mist zat er al aan te komen van in Namur: tot dan was het weer ronduit schitterend, maar de Maasvallei lag in de erwtensoep. In Courrière scheen de zon dan weer volop, maar verder kwam de mist weer opzetten. We kwamen ook langs het meetstation van het KMI in Humain, klaarblijkelijk automatisch, als het nog in dienst is tenminste, want ik vond voor vandaag geen gegevens op het internet. Mist kan een prachtig decor vormen voor een stevige wandeling, maar dan liefst in een streek die je niet meer komt ontdekken. Toch kregen we vandaag ook dingen te zien die je zonder de mist niet zou opmerken.

 

De verplaatsing:

 

Halle - Brussel-Zuid 7574 7:51 8:01 +2 (2101 - 51508)

Brussel-Zuid - Ciney 2108 8:33 9:59 +1 (1335 - 61031)

Ciney - Aye 5759 10:04 10:24 stipt (245)

 

Aye - Ciney 5784 13:34 13:54 stipt (245)

Ciney - Brussel-Noord 2135 14:01 15:18 +1 (1335 - 61031)

Brussel-Noord - Halle 3936 15:32 15:51 stipt (844)

 

De commentaren:

 

Alweer nemen we een trein vroeger dan voorzien: het is de ondertussen bekende 7574. Ook vandaag doet die het erg goed: de hele ochtendspits lijkt trouwens vrij goed te lopen.

Toch duurt het tot 8:31 voor de 2108 aan het perron komt; het is dan ook een wonder dat die maar een minuut vertraging heeft bij vertrek. Het overtallige eersteklasrijtuig hangt er nog altijd in, maar nu is het naar achteren opgeschoven. Ondertussen is het aantal gele declasseringsbriefjes serieus aan het groeien.  Voor de rest wordt het een rustige rit. Ottignies bereiken we uiteraard opnieuw met 4 minuten vertraging: de trein rijdt trager vanaf Genval (en dat niet alleen voor de korte vertragingszone die daar van toepassing is). Bij vertrek in Ottignies hebben we zelfs al 5 minuten vertraging, maar die slinkt snel: Gembloux +3, Namur + 2, Ciney +1.

Het stoptreintje staat te wachten op perron 1: het is nog maar eens een wijnrood tweetje. Ik hoop dat die nog lang moeten meegaan om aan het stijgend aantal reizigers tegemoet te komen, al zie je van die stijging niets in deze L-trein naar Libramont. Het komt er tot Aye vooral op aan niet te vroeg te rijden, ondanks een vertragingszone wegens werken aan de rotsen langs de lijn. In Leignon stapt zowaar nog een medereiziger in: vanaf hier zitten er meer reizigers in eerste klas dan in tweede.

 

Erg veel tijd hebben we niet gehad voor deze tocht (anders was het ofwel rijden via Marloie, ofwel 2 uur wachten), maar toch komen we nog een kwartiertje te vroeg in Aye aan. Ik reken eigenlijk niet meer op een treinfoto, en zo laat ik me dan ook compleet verrassen door een trein met een wel erg speciale samenstelling. In Ciney zal ik een magere troostprijs krijgen, met 4 oude diesels en nog wat Luxemburgs materieel.

In Haversin komt een reizigster vragen of we de TBG ergens gezien hebben. Sommige mensen gaan echt op zoek om een biljet te kunnen kopen, anderen bewegen hemel en aarde om daaraan te kunnen ontsnappen. Bij sommige vrij onbeweeglijke TBG's is dat niet eens moeilijk, maar deze doet zijn job en even later zal mevrouw bediend worden.

De aansluiting in Ciney is optimaal, en ook nu lijken alle treinen goed op tijd te rijden. Net als de L-trein hebben we ook voor de IC hetzelfde materieel als vanmorgen. De trein vervoert nogal wat spoorwegpersoneel dat allerlei P-treinen naar Namur en verder moet bemannen, straks tijdens de spits, en echt rustig wordt het pas vanaf Namur, als de grootste muilen uitgestapt zijn. Ondanks de drukte van de vrijdagnamiddag zitten er nauwelijks reizigers in eerste klasse met een tweedeklasbiljet. Daar zorgt een vlijtige TBG voor die regelmatig zijn ronde doet, en de overtreders vriendelijk vraagt te verhuizen. Het staat hen vrij in het volgende rijtuig te gaan zitten, dat gedeclasseerd is. De brave man bewijst meteen dat het mogelijk is om de reglementen te doen naleven, als je er werk van maakt.

Het verschil met de volgende trein is schrijnend, al is de bezetting van deze trein nog hoger dan die van de IC. Het vierledige stel volstaat duidelijk niet, zeker niet op vrijdag, als de spits altijd weer wat vroeger begint. Na Brussel-Zuid zijn er nog net 2 plaatsen vrij in eerste klas, want die is massaal ingenomen door reizigers die als enig alternatief stikken op het platform hebben. Het is te begrijpen dat ze hun heil hier zoeken, maar tegelijkertijd is de vanzelfsprekendheid waarmee dit gebeurt storend. Stel je voor dat je als reiziger braaf een klasverhoging koopt of op een meerrittenkaart invult, om de drukte wat te ontlopen, en dat je die ondanks de meeruitgave gewoon hier terugvindt. Het is en blijft oneerlijk. Het minste wat de NMBS zou kunnen doen is in zo'n geval een forfaitair bedrag terugbetalen, als ze er toch niet meer in slagen om supplementen te incasseren. Onnodig te zeggen dat de TBG zich beperkt tot wat mededelingen. Het is me trouwens opgevallen dat de controleploegen blijkbaar van de aardbol verdwenen zijn: het is echt al lang geleden dat we er nog gezien hebben. Maar er is ook goed nieuws: ook deze trein krijgt groen licht in Lot, en we bereiken Halle zelfs nog te vroeg. In acht minuten is zelfs voor deze oude stellen geen enkel probleem, als de seinen op tijd open staan.