Naar de inhoud

Joe Harris en The Pink-Umbrellas

Geyskens Paul.
akke.beakke.be

joskeharris2fs.gif welcom2ddiamond5to.gif
De tijd van toen, wie zou die niet willen overdoen... Image and video hosting by TinyPic Vanwege de omvang van dit blog gelieve de archieven te raadplegen in de rechterkolom... Veel plezier Paul

Dinsdag 20 februari 2007

De Bouw van de Jazz-- Vorm.

De bouw van de jazz. Vorm + Klank.
Vorm :

De Vorm van de " bleus " bestaat uit 3 x 4 maten en de " ragtime "  is in marsvorm geshreven; nochtans bestaat het merendeel de jazzmelodieën uit 16 of 32 maten in vier delen ingedeeld : het tema, de herhaling ervan, het " midden " en opnieuw het tema. De  improvizatie en het arrangement kunnen  er natuurlijk een gans andere vorm aan verlenen.
De Klank , de " negerklank ", die de blanken aanvankelijk nabootsten, was breed en vol, en bezat een groot ritmisch vibrato. De klank is min of meer veranderd volgens de verschillende stijlen ; tegenwoordig vertoont hij neiging om te verzwakken en zijn vibrato te verliezen.
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 19 februari 2007

De Bouw van de Jazz-- Ritme.

De bouw van de Jazz.
Ritme.
Het grondritme 4/4 is overheersend, maar de vier tijden werden op veschillende wijze geaksenteerd; soms door op de vier tijden dezelfde nadruk te leggen, soms door het aksent op de tweede en de vierde tijd  te leggen, die dan de zogenaamde " sterke tijden " vormen. Het ritme van de melodie is gewoonlijk gesynkopeerd, zodat de sterke tijden tussen de tijden van het basisritme vallen. De RAGTIME was sterk synkopisch; de moderne Jazz is het minder.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht
Maandag 19 februari 2007

De Bouw van de Jazz-- Harmonie.

De bouw van de Jazz--
Harmonie
 Bijgaande foto
 Paul Whiteman
 De " vader vansymfonischejazz " Hij slaagde erin de Jazz tot   de konsertzalen toegang te verlenen.
Het grootste deel der Jazz-muziek gebruikt de gewone akkoorden in grote en kleine toonaard; daar waar men in de " bleus " en de primitieve muziek van New Orleans enkel drieklanken en septiem- akkoorden vind. De SWING en het soort Jazz dat er op volgde, gebruikten effekten die gelijken op degene die door DEBUSSY werden bekomen, de allerjongste Jazz bedient zich van echt  van dissonante akkoorden. In de " bleus ", waar de grondtoonaard weggevallen is, zijn de dominante septiem-akkoorden vervangen door een plagale kadans, door alternerende akkoorden of door none- akkoorden, zonder septiemen. Een opeenvolging van septiemakkoorden vormt ook één van de karakteristieken van de bleus.
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Maandag 19 februari 2007

De Bouw van de Jazz-- Mélodie.

De bouw van de Jazz--
Mélodie.

Mélodie Tot voor zeer korte tijd werd de Jazz altijd ofwel op de gewone grote en kleine toonladders gebouwd, ofwel op de pentatonische ( vijftonige ) toonladder, die nog eenvoudiger is, soms ook wel op een toonladder waaraan tertsen en septiemen in kleine toonaard ( de " bleus" toonladder) toegevoegd waren. De jongste Jazz voegd bij de "blauwe " noten verschillende andere noten, die buiten de diatonische toonladder genomen werden, en in enkele extreme gevallen benadert hij zelfs de grenzen der atonale muziek.
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Donderdag 15 februari 2007

"Nieuwe pogingen " " Nieuwe Jazz stijl"

"Niewe pogingen "---- " Nieuwe Jazzstijl ".

De meest interessante nieuwe pogingen zijn deze van de ensembles, geleid door de Pianisten, LENNIE TRISTANO, en DAVE BRUBECK. Tristano is de initiator van een nieuwe gedurfde stijl; het grondtoonakkoord komt dikwijls uit een bekend wijsje maar de improvizaties op de instrumenten ( soms gelijktijdig op piani en gitaar ) staan dicht bij de  melodische atoneliteit. Dikwijls worden verschillende andere melodieën ingebracht, die de originele beheersen. De ensembles van Tristano schijnen wetens en willens af te zien van de ritmische levendichheid, de " swing " en de " drive ", die tot hiertoe de kenmerken van de Jazz waren.
Een uitgebreider samensmelting van de ritmische Jazztradities met de jongste verniewingspogingen op gebied van de melodie en harmonie, werd verwezenlijkt door DAVE BRUBECK. Dave, die leerling was van DARIUS MILHAUD heeft gezegd dat zijn doel erin bestond " DE JAZZ EEN HOGER ESTETISCH PEIL TE DOEN BEREIKEN ".
Platen als- The Way You Look Tonight--- Prelude ",---Fuge en Bob Themes herinneren zowel aan de polyfonie van Bach als aan die van New Orleans.
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Donderdag 15 februari 2007

De " PROGESSIEVE JAZZ STIJL.

De " PROGESSIEVE JAZZ " stijl.

In deze Jazzstijl heeft zich de pianist en arrangeur STAN KENTON zich het best onderscheiden.
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Donderdag 15 februari 2007

De " PROGESSIEVE JAZZ "

De " PROGRESSIEVE JAZZ "

In deze uitbreiding van de " bob" muziek ", die hier door grotere orkesten gespeeld wordt, is de Zuid Amerikaanse invloed duidelijk merkbaar en klankeffekten worden op een extreme wijze aangewend. In deze Jazzstijl heeft de arrangeur STAN KENTON het best onderscheiden. Veel kenners beweren dat de " EXPERIMENTELE " of "PROGESSIEVE " Jazz maar een zijspoor is en dat de rechte ontwikkelingsweg van de " cool "stijl moet uitgaan.
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Donderdag 15 februari 2007

" COOL " Jazz.

" COOL " Jazz.

Om te reageren tegen de woeligheid van de " bob " stijl, begonnen enkele muzikanten op een kalmere manier te spelen (" cooler "). Zelfs in de BOB bestond een tendens om de zinnen van de melodie achter de sterke tijden van het basritme te laten " sleepen ". Deze neiging werd versterkt en terzelfdetijd werd de toon zwakker en bijna volledig van vibrato ontdaan. De pianist " GEORGE SHEARING " vervolmaakte, met zijn klein orkest, deze fijnere en soberte vorm. Bij deze meer evenwichtige en verzorgde manier van spelen werden de melodieën, zoveel dat kon, in de " cool " stijl ontwikkeld.. Alle mogelijkheden om het basisakkoord te verbreden werden uitgebaat. Het ritme wordt op de bas ( op zijn laatste register ) aangegeven en zacht begeleid door het slaan en vrijven van bostels ( slagwerk ) op de Turksetrom. STAN GETZ  in één der beste vertolkers van deze stijl, die door het publiek weinig gewardeerd wordt.

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Woensdag 14 februari 2007

De " BE-BOB" .

De " BE-BOB" ook " RE-BOB" genoemd.

De be-bob, de re-bob of de bob zonder meer ontstonden tijdens de Tweede Wereldoorlog en de jaren onmiddelijk daarna. Zij waren de scheppingen van de pioniers van de oude- Jazzgeneratie, voornamelijk van ROY ELDRIDGE, CHARLIE CHRISTIAN, de saxofonist LES YOUNG en de drummer KENNY CLARKE.
Hun eerste pogingen vonden plaats tijdens de toevallige ontmoetingen van muzikanten in restaurants, uit deze ontmoetingen ontstond een stijl, die een grotere vrijheid verleende aan de solisten, fantasierijker harmonieën en ingewikkelder ritmen toeliet, met een basisritme in de bassen en voortdurend wisselende motieven gespeeld door de bekkens, de trommels en de Turkse trom. Soms werden sommige passages, die in een meer verfijnder stijl werden gespeeld, plots afgebroken door stukken die vlug en geweldig werden uitgevoerd, en gekenmerkt zijn door zonderlinge en ongemotiveerde aksentueringen. Deze stijl, die strijdig is met de traditie en uit de swingperiode dateerd, werd voortgezet door muzikanten als de saxonist CHARLIE PARKER en de trompettist DIZZY GILESPIE. Aanvankelijk  bestond de " bob " gewoonlijk uit een inleiding, waarin de saxofoon en trompet unisono speelden ( zij werd dikwijls door een gekende melodie geïnspireerd ), een reeks solo- improvizaties en als slot een herneming van de inleriding. Deze bouw kan aanleiding geven tot eentonigheid en in 1946 begon GILLESPIE vertolkingen te laten enregistreren, die door een groter orkest gespeeld werden en waarvan de stukken volledig herwerkt werden door arrangeurs als WALTER FULLET en JOHN LEWIS.
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Woensdag 14 februari 2007

Op het kruispunt der wegen- JAZZ.

Op het kruispunt der wegen; JAZZ.

Op het ogenblik dat ELLINGTON en de SWING hun hoogtepunt had bereikt, onderging de echte Jazz twee verschillende invloeden, enerzijds wenste een nieuwe generatie muzikanten de Jazzstijl nog meer te perfektioneren; anderzijds poogden de reeds oudere componisten tot de vergeten bronnen van de Jazz en voornamelijk tot de muziek van New Orleans terug te keren.
In 1938 werden een reeks nieuwe interpretaties geënregiseerd, o.m. die van de trompettist TOMMY LADNIER. Te New Orleans slaagde WILLIAM RUSSEL, die oude vedetten terugevonden had, er in " BUNK JOHNSON"  over te halen om zijn uitvoeringen te laten enregistreren. Ook KID ORY en JELLY ROLL MORTON lieten hun vertolkingen op plaat opnemen. Deze gramafoonplaten, die thans als " historische dokumenten" beschouwd worden, laten ons toe ons rekenschap te geven van wat de primitieve Jazz waarschijnlijk geweest is. Ook nieuwe, uitstekende platen geënregistreed door SIDNEY BECHET, werden opgenomen.
In tegenstelling met de neiging van andere blanke orkestleiders, zoals BOB CROSBY sinds 1935 zijn inspiratie in de traditionele DIXYLANDSTIJL. Andere ensembles ( onder meer dat van LU WALTERS, die zich inspireerden op de instrumetale samenstellingen en de repertoria van de oude orkesten van New Orleans, brachten de zogenaamde " NEW ORLEANS REVIVAL" met zich. Een stijl die niet alleen in Amerika in zwang is, maar in alle landen waar men zich voor Jazz interesseert.
Tegelijktijd ontstonden verschillende nieuwe tendensen, gedeeltelijk in het leven geroepen door een soort " syntese "van de eerste pogingen die in het domein van de Jazz werden aangewend; gedeeltelijk onder de invloed van muzikale vormen uit Zuid-Amerika, Cuba, en Afrika.
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht

Meer van Joe Harris en The Pink-Umbrellas

↑ Terug naar de berichten