Klompen

28-07-1942. Minsk Helena ten Bosch echtgenote van Jozef Wolf wordt opgepakt in Bocholt en vermoord te Minsk.

13-11-1942 Auschwitz Sara Lena ten Bosch werd te Aalten geboren op 12-01-1902. Zij (40jr.) verbleef in Amsterdam toen zij werd opgepakt (Echtgenote van Leviticus M?)

31-03-1944 Auschwitz Jacob werd op 28-03-1904 te Aalten geboren. Hij (40jr.) werd in Aalten opgepakt.

1942 Oktober Aalten. 12 joden waaronder Frederika ten Bosch, Jacob ten Bosch en Jansje Bouwman echtgenote van J. ten Bosch worden opgepakt en via het doorgangskamp Westerbork naar Auschwitz gedeporteerd waar zij omkomen. (Koger)

09-09-1942 Auschwitz Marie ten Bosch-Cohenno geboren te Amsterdam15-5-1910

11-09-1942 Auschwitz Sara Lena Ten Bosch, echtgenote van Leviticus M. wordt opgepakt in Amsterdam en omgebracht in Auschwitz. (Koger)

30-09-1942 Auschwitz Joseph ten Bosch geboren te Bergh 3-9-1909

30-09-1942 Auschwitz Meijer ten Bosch geboren ‘s-Hertogenbosch 12-9-1920

30-09-1942 Auschwitz Sally ten Bosch geboren ‘s-Hertogenbosch 29-11-1922

05-11-1942 Auschwitz Rika ten Bosch geb. Gieten 01-11-1863Assen, overlijdensakte van elders (BW art. 50), aktedatum 2 november 1948, aktenr. 286. Overledene: Rika ten Bosch, geb. Gieten 01-11-1863; beroep: zonder; overleden te Auschwitz (Polen) op 05-11-1942, dochter van Mozes ten Bosch en Schoontje Zandman. NB zie fotokopie. (Bron Drenlias)

01-02-1943 Auschwitz Kreuntje ten Bosch. Assen, overlijdensakte van elders (BW art. 50), aktedatum 2 november 1948, aktenr. 285. Overledene: Kreuntje ten Bosch, geb. Gieten 25-02-1860; beroep: zonder; overleden te Auschwitz (Polen) op 01-02-1943, dochter van Mozes ten Bosch en Schoontje Zandman. Gehuwd geweest met Jozef Wolf, overleden. NB zie fotokopie. (Bron Drenlias)

26-02-1943 Auschwitz Wolf, Jeannetta Jacoba (dochter van Jozef Wolf en Kreuntje ten Bosch) b. 1 APR 1893 Assen, Drenthe, Nederland

26-02-1943 Auschwitz Nathans, Coenraad (echtgenoot van Jeanette Jacoba Wolf) b. 9 JAN 1892 Assen, Drenthe, Nederland

13-03-1943 Sobibor. Lowie ten Bosch (echtgenoot van Julia Hijmans) geboren Ruurlo 16-12-1866

13-03-1943 Sobibor. Julia Hijmans (echtgenote van Lowie ten Bosch) geboren Bergh 5-7-1879

09-04-1943 Sobibor Mietje ten Bosch-Kropveld geboren te Amsterdam 22-2-1908

09-04-1943 Sobibor Izaäk ten Bosch geboren te Bergh 3-11-1896

19-11-1943 Auschwitz Jansje ten Bosch-Bouwman geboren te Rotterdam 19-12-1906.

14-10-1944 Auschwitz Wolf, Samuel Jozef (zoon van Jozef Wolf en Kreuntje ten Bosch) b. 13 SEP 1891 Assen, Drenthe, Nederland

14-10-1944 Auschwitz Leezer, Roosje (echtgenote van Samuel Wolf) b. 30 APR 1895 30 APR 1895, Nederland Katowice, Polen

2004. Enkele woorden uit, “Het onvergeeflijke vergeven?” van J.H.Tück

Er zijn misdaden waar geen woorden voor zijn. Het raffinement van de haat, het gevoelloze cynisme van de vernedering, de afgrondelijke perversiteit, maar ook het tot zwijgen gebrachte schreeuwen van de slachtoffers, het vertwijfelde verdriet van degenen die overleefden…, wie zou er aanspraak op willen maken dat hij voor zoiets de juiste woorden paraat heeft?

Toch kan over wat er gebeurd is niet gezwegen worden. “Zwijgen is verboden, spreken is onmogelijk”. Dit woord van Elie Wiesel geeft precies het uitzichtloze aan waarmee de overlevenden van Auschwitz en hun nakomelingen geconfronteerd worden als zij datgene ter sprake moeten brengen waarover eigenlijk niets gezegd kan worden. De muur van het zwijgen doorbreken was en is voor bijna alle overlevenden de belangrijkste drijfveer om de doden aan een tweede dood, die van het vergeten te onttrekken. Het is bekend dat de meesten (men denke aan namen als Imre Kertész, Ruth Klüger, Primo Levi of Elie Wiesel) pas na jaren, zelfs tientallen jaren, de taal van het onuitsprekelijke ter sprake te brengen gevonden hebben.

Om de abstracte term “misdaad tegen de menselijkheid” concreter te maken, brengt Vladimir Jankélévitsch de welhaast ontologische dimensie van de ontmenselijking naar voren: “Het is het zijn van de mens zelf, dat men door racistische genocide tot in het smartenvlees van deze miljoenen martelaren heeft trachten te vernietigen” De administratief geplande en industrieel doorgevoerde vernietiging van de Europese joden is een aanslag tegen de mens als mens.

Auteur J.H.Tück.

Studie:  Medische Ethiek

Elementaire genetica
http://www.medische-ethiek.nl/modules/news/article.php?storyid=136

Darwin verplicht? Darwin verboden!
http://www.medische-ethiek.nl/modules/news/article.php?storyid=105

Genetica: Respect voor de biologische structuur van de mens
http://www.medische-ethiek.nl/modules/news/article.php?storyid=132

Genomics en het humaan genoomproject
http://www.medische-ethiek.nl/modules/news/article.php?storyid=133

Hoe humaan is het Humaan Genoom Project? Een analyse van
ethische vragen. Deel I
http://www.medische-ethiek.nl/modules/news/article.php?storyid=137

De morele grenzen van DNA-manipulatie
http://www.medische-ethiek.nl/modules/news/article.php?storyid=22

Stamcellen: wat kunnen en mogen we ermee doen ?
http://www.medische-ethiek.nl/modules/news/article.php?storyid=21

Ernst Klee, geboren 1942, studierte Theologie und Sozialpädagogik. Lehrauftrag für Behindertenpädagogik an der VHS in Frankfurt/Main (1973 bis 1982) und an der FHS in Wiesbaden (1978-1979). Er publiziert bei der Wochenzeitung DIE ZEIT und arbeitet als Dokumentarfilmer für den Hessischen Rundfunk. 1996 wurde sein Fernsehfeature »Ärzte ohne Gewissen« von der ARD ausgestrahlt: Ernst Klee wurde dafür von der Münchener Abendzeitung mit dem »Stern des Jahres 1996« ausgezeichnet (sein Fernsehfilm »Verspottet« über das Leben einer Kleinwüchsigen wurde 1981 mit dem »Adolf-Grimme-Preis« sowie von der Deutschen Akademie der darstellenden Künste in Frankfurt am Main ausgezeichnet). 1997 erhielt Ernst Klee den Geschwister-Scholl-Preis.

http://www.antipsychiatrieverlag.de/versand/titel/klee.htm

http://www.shoa.de/content/view/240/46/

   1939 Duitsland. Augustus 18 Uittreksel uit een rondschrijven betreffende meldplicht van mismaakte nieuwgeborenen.

1. Ter opheldering van wetenschappelijke vragen op het terrein van ongeboren mismaakten en verstandelijke onderontwikkeling is een zo vroegtijdig mogelijke aanpak van voorkomende gevallen noodzakelijk.

2. Daartoe beschik ik, dat de vroedvrouw, die bij de geboorte bijstand heeft verleend, ook in het geval dat uit de bevalling de betrokkenheid van een arts voortvloeide een aangifte doet bij de voor de geboorteplaats van het kind bevoegde geneeskundige dienst, met een zoals bijgaand, bij de geneeskundige diensten voorradig gehouden formulier, indien het nieuwgeboren kind verdacht is behept te zijn met het volgende ernstig lijden:

   1. Idioten zoals mongolisme (in het bijzonder gevallen die met blindheid en doofheid gepaard gaan)

   2. Microcefalie (abnormale kleinheid van de kop, in het bijzonder de hersenschedels)

   3. Hydrocephalus (waterkop) zware, bijz. in voortschrijdende graad.

   4. Misvormingen van elke aard, bijzonder het ontbreken van hele ledematen, ernstige splijtvormen van de kop en de wervelkom.

   5. Verlammingen en andere ziektegevallen.

  Voor verlossingsklinieken en kraamafdelingen van ziekenhuizen ligt de meldplicht aan vroedvrouwen alleen dan op, als een leidende arts niet voorhanden of voor de melding verhinderd is.

   3. Voorts zijn de door alle artsen aan te geven kinderen, in geval de artsen die kinderen, die met een van de onder art.2 punt 1-5 genoemd lijden behept zijn en het 3e levensjaar nog niet hebben bereikt, aantreffen tijdens de uitoefening van hun beroep.

4. De vroedvrouw verkrijgt voor haar plichtsinspanning een vergoeding van 2 R.M. De uitbetaling van dit bedrag moet door het geneeskundig bureau worden gedaan. Daarnaast worden door haar voorgeschoten onkosten vergoed.

5. De Rijksgezondheid leider heeft op grond van §46. Art.2. punt 3 en 4 van de Rijksartsen verordening van 13.12.35 (RCBl. l. 1433) bij beschikking per 23 Maart 1940 (Duits artsenblad hfst.12) de leidende artsen van verlossingsklinieken en kraamafdelingen verplicht de vereiste meldingen, van de in de door hen geleide instelling of afdeling geboren kinderen, bij het voor de geboorteplaats van het kind bevoegde gezondheidsbureau aan te brengen.

Door deze algemene beschikking vanwege de Rijksgezondheid leider zijn vanaf heden alle artsen verplicht geworden aangifte te doen aan het in de woonplaats van het kind bevoegd geneeskundig bureau indien in hun beroepsuitoefening kinderen bekend worden, die onder art. 2 van dit rondschrijven vallen en die het 3e levensjaar nog niet hebben overschreden.

6. Voor de Aangevers (Arts Vroedvrouw) is de verplichting tot aangifte m.b.t. art.3. de primaire verordening tot uitvoering van het bevel, de zieken ervoor te behoeden dat zij door deze melding vervuld worden van wraakwoekering. Verdere aangifteverplichtingen […] blijven als voorheen van kracht. [Dokumente zur Euthanasie Ernst Klee]

Vertaling Toekan

1939 Duitsland. Professor Nitsche over de pogingen tot onopvallende liquidatie van zieken.

“Medio 1939, toen de oorlog aanstaande was, heb ik voor de aanvang van mijn vakantie de leiders van de geneeskundige instellingen in Sachsen in het ministerie samen laten roepen om hen voor het uitbreken van de oorlog, gedragsvoorschriften te geven. Deze bespreking heeft Ob. Med. Rat Dr. Plange destijds voorgezeten. Ik heb uitgevaardigd dat bij gebrek aan geschikt en toerijkend personeel, krachtiger narcotica moest worden aangewend.[…] Voor 7 november 1939 ben ik uit de  Führerkanzlei in Pirna naar Berlijn ontboden. Daar had ik een onderhoud met de leider van het domein, Brack, een SS-Oberführer die in de euthanasie aangelegenheid van rijksleider Bouhler, benevens prof. Brandt met deze kwestie belast was. Bij gelegenheid van die bewuste bespreking werd ik door Brack mondeling belast, in mijn inrichting te trachten, zoveel mogelijk met de geschikte narcotica te werken. Daarna heb ik in het eerste kwartaal van 1940 voor ongeveer 60 ernstig, hoofdzakelijk aan Seniele en zwaar geestelijk en lichamelijk afgezakte chronisch schizofrene geesteszieken, de stervenshulp met Luminal in de rails gezet. Giften van dagelijks drie keer 0,3 gram gedurende drie dagen volstonden meestal.” […]

[Dokumente zur Euthanasie Ernst Klee]

Vertaling Toekan

1938 Duitsland…in de Berliner >Kanzlei des Führers der NDSAP< (KdF) komen enkele verzoeken van ernstig zieken binnen, die om stervenshulp vragen. Deze verzoeken worden behandeld in bureau II b, dat door de in 1931 in de partij ingetreden gediplomeerde boer Dr. Hans Hefelmans […] geleid wordt. De KdF staat onder bevel van rijksleider Phillipp Bouhler, een voormalige beroepsofficier en zogenaamd oud strijder van de partij.  […] Bouler, tot dat tijdstip SS-Obergruppenführer, draagt het hoogmoedig ledennummer 12 alsook de bloedorde. Van de vijf hoofdbureau’s van de Partei-Kanzlei wordt Hoofdbureau 2 (Aangelegenheden betr. staat en partij) bevoegd tot het uitvoeren van het doden van zieken. De leiding is in handen van de Oberdienstleiter Viktor Brack. De […] bedrijfsingenieur is tot dit tijdstip SS-Standartenführer (uitvaardiging van richtlijnen). Zijn waarnemer aan hoofdbureau 2 der Kdf […] is Werner Blankenburg die zich tevoren reeds als vervanger omhoog gewerkt heeft. Tot dat tijdstip is Blankenburg SA-Obersturmführer […] Uit de persoonlijke gegevens van de drie leiders van de “Actie” (Bouler, Brack, Blankenburg) blijkt dat het om oudgediende partijgenoten gaat. Eind 1938 komt een verzoek om stervenshulp binnen voor een kind namens ene Knauwer. Het kind dat in de universiteitskliniek bij Prof. Werner Catel ligt wordt gedood, nadat Hitlers lijfarts Dr. Karl Brandt daarvoor toestemming heeft gegeven. Hitler machtigt Brandt en Bouler in gelijksoortige gevallen overeenkomstig te handelen.

[Dokumente zur Euthanasie Ernst Klee]

Vertaling Toekan

1937 Duitsland. “Tot heden is duidelijk gebleken dat Joden, Negers en Zigeuners niet aan de natuur van het Duitse bloed verwant zijn. Hun bloed verdraagt zich niet met het Duitse en een vermenging van het bloed brengt lichamelijke en psychische verscheurdheid en ongezondheid.” (Werner Wallner, Duitse beschermingsvoorschriften inzake de huwelijken en onze meisjes.) [Dokumente zur Euthanasie Ernst Klee]

Vertaling Toekan

1933 Duitsland “Door de gewestarts Wagner, hoofd van het ministerie van gezondheid in Sachsen in de jaren 1933 tot 1937, ben ik echter met toenemende duidelijkheid tot het aanwenden van stervenshulp gedrongen, waarbij hij mij met aanvang van 1937 verklaarde dat elke psychiater die in gemotiveerde gevallen stervenshulp biedt tegen bestraffing beschermd wordt.” (Professor Paul Nitsche 1946 voor het volksgerecht te Sachsen) [Dokumente zur Euthanasie Ernst Klee]

Vertaling Toekan

Een voorbode van donkere tijden

1922 Leipzig S.54f. (2.Aufl.) De vrijgave der vernietiging van levensonwaardige levens. Uw maat en uw vorm, van de Professoren Dr. Jur. et phil. Karl Binding und DR. Med. Alfred Hoche.

Als wij het getal van thans in Duitsland gelijktijdig aanwezige, in verpleeginrichtingen verblijvende idioten optellen, dan schatten wij het totaal op ongeveer 20-30 000. Nemen wij voor elk geval een doorsnee levensduur van 50 jaren aan, dan is het eenvoudig te begrijpen welk een ongehoord kapitaal aan voedingsmiddelen, kleding en verwarming voor een onproductief doel aan het nationaal vermogen onttrokken wordt. Daarmee is de werkelijke belasting nog geenszins uitgedrukt. De inrichtingen die ten dienste staan aan de idiotenverpleging worden aan andere doeleinden onttrokken; voor zover het privé instellingen betreft moet het rendement worden berekend; verpleegpersoneel dat vele duizenden koppen telt wordt voor deze totaal onvruchtbare taak vastgehouden en aan belangrijker arbeid onttrokken; het is een pijnlijke gedachte, dat hele generaties van verpleegkundigen naast deze lege mensenhulzen, waarvan niet weinigen 70 jaar of ouder worden, hun leven slijten. De vraag of de voor deze categorie van bestaande ballast benodigde inspanning naar alle richtingen gerechtvaardigd is, was in de achterliggende tijden van welstand niet dringend; nu ligt het anders, en we moeten ons ernstig op hen bezinnen. Onze houding is als die van een deelnemer aan een zware expeditie die met zijn grootst mogelijke inzet de beste en onvermijdelijke voorwaarde is voor het welslagen van die onderneming en waarbij geen plaats is voor half werk. Onze Duitse opgave zal voor lange tijd gelden: een maximale opvoering van alle mogelijkheden, een vrijmaken van elk beschikbaar bekwaam vermogen voor belangrijker doelen. Het verwezenlijken van deze opgave is in tegenspraak met het moderne streven, zo mogelijk alle soorten zwakkelingen te behouden, alle, ook de zware mentaal nog levende gevallen, om toch uw organisatie voor verpleging en bescherming van minderwaardige elementen te laten gedijen- inspanningen waardoor uw bijzondere draagwijdte behouden blijft zodat het tot heden niet mogelijk is, ook niet na ernstig verzoek, deze defecte mensen van de voortplanting uit te sluiten. [Dokumente zur Euthanasie Ernst Klee]

Vertaling Toekan