niet bang zijn

zeldzaam                    

die bloemen in mijn tuin

van vriendschap

geven mij vreugde

soms wat zorgen

een zeldzame bloem

van genegenheid

beheerst

met sterke reuk

mijn tuin

van eenzaamheid

minder en minder

bewonder ik

uitzonderlijke bloemen

in een andere tuinen

het leven is druk

zoals steeds

mijn hart

verlangt soms

naar rust.

dala

energie                
 

ik hou

mijn adem in

agenda

barstensvol

de jaren

wegen wat door

de fut

zit er wel in

maar de voegen

beginnen te kraken

mijn karkas

raakt versleten

in verhouding

blijkt mijn motor

veel te sterk

ik hou

mijn adem in.

dala

Laat ons dromen van zonnig en mooi weer, nu de herft, koel, nat en krachtig op onze hoofden is gevallen.


zonnig en droog                           
 

ons humeur

genoeg getest

door regen en wind

vocht en kilte

soms wel eens
gelukkig vervangen

zon met fris windje

voor iedereen

aangenaam

rustig weer

ik ben dan druk bezig

met ramen en deuren

jaarlijkse vernisbeurt

in regelmaat
toch

wordt het stilaan
wat veel gevraagd.

dala

steeds opnieuw                      

soms

zo af en toe

dan duurt het

langer dan verwacht

dat je wegblijft

het alleen zijn

slaat over

in eenzaamheid

ik weet geen raad

werk me te pletter

en als je komt

ben ik uitgeteld

somber en triest

jij vermoeid

dan komt met moeite

 jouw lach

maar dan

in jouw armen

is het toch goed.

dala

niet zomaar een bloem                          
 

jij bent

die zeldzame bloem

van vreugde

in mijn tuin

van eenzaamheid

alles straalt aan jouw

vooral jouw lach

ontwart de knoop

van muizenissen

in mijn piekerend brein

jouw knuffels

ontdooien

mijn versteven gevoelens

in jouw armen

kom ik echt tot leven

maar steeds opnieuw

dan ga je weer

de plicht roept

ik red het wel

een poos.

dala

in de stille morgen                       

ja stil

wat je stil noemt

de computer ruist

mijn oren suizen

en dan plots onverwacht

een opstijgend

overvliegend  vliegtuig

met op de oren werkend

verdovend stoorgeluid

gelukkig vlug heen gevlogen

en dan voel je plots

wat stilte is

het niets

dat het alles is

aangevuld met de dagelijkse

vertrouwde geluidjes

een geworden

met ons leven

die bij ons horen

stilte die leven is

en je voelt in de diepte

de almacht

van Hij die is.

dala

zorgen                                 

komt het

het komt

en toch

ik maak me zorgen

over alles en nog wat

misschien ben ik zo

is er niets aan te doen

de blijheid

zit vooral aan de buitenkant

binnenin leeft er onrust

ben ik wel goed bezig

te bezig misschien

het loopt uit de hand.

neen zeggen

doe ik weinig

soms voelt het raar

alsof ik op springen sta

van binnen

zal het uitbarsten

en ik zal er

niet meer zijn.

dala

altijd weer                    
 

voortdurend

leef je in mij

in gedachten

of binnenin

ik draag je

in mijn hart

het keerpunt

waar ligt het

in onbeantwoorde vragen

soms zweef ik wat

het waarom

is zoek

ach kon je toch

wat meer

bij me zijn

wat is dat toch

met een bezige bij

als ik ben

hoe kan ik dan

zo eenzaam zijn

in mijn hart.

dala

onrust                        
 

de nacht

woelt mij om en om

de droom is helder

lang

dreigend echt

geen gehakkel

klare taal

is het mooie liedje

nu uit

het leek me wel

alsof ik de hele tijd wist

het is maar een droom

toch was er paniek

angst jou te verliezen

je sprak me aan

was me dat schrikken

toen pas wist ik

wat wakker zijn is

zo stond ik op

veel vroeger

dan naar  gewoonte

mijn geest was helder

hoe was het mogelijk

dat gevoel van

zo lekker uitgeslapen

de nare droom

was toch voorbij.

dala

toch                    
 

soms

zo nu en dan

enkel

een indruk

ben je heel ver weg

voel ik mij

alleen

toch

ben je steeds heel dicht

ik weet het

maar voel het dan

even niet

in mijn hart

in mijn gedachten

een deel

van mijn leven

ben jij

zonder jou

ik denk er niet aan.

dala

dicht bij je zijn                      
 

wat een gevoel

als je dicht

in mijn armen ligt

geen woord gezegd

geen woord gefluisterd

genieten maar

samen zijn

warm en dicht bij elkaar

helaas

niets blijft duren

en weer ben je weg

ben ik alleen

en opnieuw is daar

die eenzaamheid

die bij vlagen

mij teisteren kan

zelfs bij druk bezig zijn

toch even uitblazen

zo nu en dan

mis ik je zo.

dala

bij elkaar                      
 

zacht en zeker

kom je dan

op me af

de knuffel eerst

dan de babbel

nooit heel lang

we hebben het druk

beiden

jij dwingend

bij mij

vrije keuze

een leven gevuld

voor dienst

aan anderen

opladend

bij elkaar

heel dicht

heel innig

waar zachtheid

altijd primeert.

dala

Waarom stel ik mij vragen over ons. Vlakt het af? Nee of Ja, weet ik veel.
Waarom er dan toch over nadenken of zijn het gewoon voorbijgaande muizenissen?

nadenken               

hoe moet het nu

verder

met ons

het vlakt wat af

of toch

momenten komen

momenten gaan

dat we dicht

heel dicht

elkaar aanvoelen

en woorden

overbodig zijn

een knuffel

een zoen

is dan speciaal

en toch

ik stel me soms

toch vragen
maar vraag me af
waarom dan toch.

dala

denken                         
 

in het wilde weg

denken dat

de hemel op je kan vallen

dan is het beter

te denken

aan mij

hoe dom ik ook ben

te denken

dat je veel

aan me denkt

ik streef er naar
dit niet meer te denken

misschien weet je het niet

maar

ik denk

heel veel

aan jou.

dala

toen                   
 

stilte kwam

over mij

geen rust

later

drupte de onrust

naar de diepte

jij keek me aan

vol warmte

zonder woorden

en ik begreep

een diepe slaap

deed mijn leven

herleven

de moeite waard

door jou
kwam eindelijk

de rust.

dala

enkel en meer           

tot jou

vrouw

in het enkelvoud

maar ook

tot het meervoud

richt ik mij

ik hou van jou

als je

lief bent

bezorgd en werkzaam

bekwaam en bezig

als je blij bent

om de kleine dingen

de lach van een kind

een goede pint

een pittig wijntje

een glas fris water

voor de grote dorst

een zachte knuffel

en nog zoveel meer

ik hou vooral van jou

als jouw lach

niet bij het minste

dat er tegen gaat

breekt
maar steeds weer open bloeit.

dala

dood                   
 

een tiental

geteld

van dichtbij bekeken

akelige vaststelling

op de grote lavendelstruik

dode hommels

schijndood

bleek achteraf

toch paniek

dicht bij mijn hart

ziek of vergiftigd

verkrampt op een bloem

in een snakken naar leven

angstaanjagend beeld

er zijn reeds bijna geen vlinders meer

enkel af en toe

een verdwaald koolwitje

is dit alles eenmalig

of definitief

waar is de bonte bende van weleer

waar is het gezoem in de tuin

geen vlinders

straks ook geen bijen meer

en dan mag je

niet doemdenken

wanneer is het onze beurt

verwondert het jou nu echt

kippenvel

staat op mijn armen

na kalmerende reacties

dit verschijnsel

is gekend bij hommels

zo kwam ik weer tot rust.

dala