enkel en meer

dood                   
 

een tiental

geteld

van dichtbij bekeken

akelige vaststelling

op de grote lavendelstruik

dode hommels

schijndood

bleek achteraf

toch paniek

dicht bij mijn hart

ziek of vergiftigd

verkrampt op een bloem

in een snakken naar leven

angstaanjagend beeld

er zijn reeds bijna geen vlinders meer

enkel af en toe

een verdwaald koolwitje

is dit alles eenmalig

of definitief

waar is de bonte bende van weleer

waar is het gezoem in de tuin

geen vlinders

straks ook geen bijen meer

en dan mag je

niet doemdenken

wanneer is het onze beurt

verwondert het jou nu echt

kippenvel

staat op mijn armen

na kalmerende reacties

dit verschijnsel

is gekend bij hommels

zo kwam ik weer tot rust.

 

dala

                                                    

luisteren                      
 

soms ja

soms nee

nooit alsof

luister ik naar jou

luister jij wel

naar mij

misverstanden

om de haverklap

doen mij denken

dat je mij niet hoort

jouw gedachten

logeren

ergens anders

hoor je mij dan

half en half

of helemaal niet

jij hebt het druk

ik zogezegd niet

en ik verlang telkens

dat je werkelijk thuis komt

bij mij.

 

dala

oef                      
 

gelukkig

duurde het niet lang

de warmte

zeg maar hitte

dertig graden en meer

niet goed voor ons

ons klimaat

daar staat maat op

toch meestal

spijtig van al die regen

vochtig en kil

steekt heel vlug tegen

is ook niet gezond

maar die warmte

overdrijven

is van het goede teveel

lekker in de zon

is wel meegenomen.

 

dala

wachten              
 

meer dan de helft

van mijn tijd

lijkt wel

een wachten op

een verlangen naar

dat jij er bent

dat ik je zie

luister naar jou

je in mijn armen neem

knuffel en kus

knus samen zijn

met een glaasje

of een fijne hap

en koken

dat kan jij

als de beste

voor mij

geen plaats meer

aan het fornuis

uien pellen en snijden

ja dat mag nog

en graag hoor.

 

dala

stuk                     
 

ik hang

aan mekaar

met haken en ogen

hermaakt

een hele poos geleden

na een ongeval

de buitenkant

ziet gaaf en gezond

maar binnen

is het andere koek

ik was stuk

geradbraakt

het groeide

ongeveer aaneen

maar zo nu en dan

loopt het spaak

alsof ik voor goed

uit koers ben geraakt

dan valt het toch

min of meer

opnieuw

in een aanvaardbare

plooi

tot de volgende deuk.

 

dala

niet leuk                      
 

vermoeidheid

rugpijn

regen

koud weer

gaat nog

als jij er bent

maar

alleen zijn

is niet leuk

als jij terug komt

is het

nu toch

altijd feest.

 

dala

bespieden                    
 

stiekem

keek ik naar jou

ik dacht

ze ziet het niet

maar stiekem

keek ook jij

naar mij

het leek op

bespieden

het was het niet

want beiden

schoten in een lach

die tot bedaren kwam

heel moeizaam

langzaam kwam je

naar me toe

viel in mijn armen

maar je moest

naar hier

naar daar

of verder werken

weet ik veel

waarom sta jij

in de realiteit

meer dan ik

blijf toch even

in de droom

met mij.

 

dala

grijpen                
 

spontaan verlangen

jou vastpakken

zacht

vastberaden

intiem

als we alleen zijn

het juiste moment

is een noodzaak

lukt niet steeds

dan stilletjes

verdwijnen

maar ik kom terug

tot het bingo is

het lijkt op grijpen

is het niet

een knuffel

misschien wel

samen willen smelten
dat is het

ja

dat is het.

 

dala

zomer         
 

rustig aan

bijna elke dag

zo nu en dan

een uitschieter

hectisch

jezelf in de weg lopen

haperen

aan iedereen en alles

gelukkig maar

zo heel nu en dan

voor de rest

rust en wachten

vol ongeduld

op het mooie weer

dan is het leven anders

iedereen lacht

je eet buiten

tussen de bloemen

op het terras

onder de parasol

het eten is gezond

de groenten vers

lekker zoals steeds

zomer

kan zo aangenaam zijn.

 

dala

plots                     
 

niet meer belangrijk

of toch

dat gewicht

de omvang

van mijn postuur

al die overtolligheid

komt op de heupen

weegt maar door

zodat pijn

zich vestigt

een gewoonte wordt

mijn lach meeneemt

naar een ver verleden

mijn blijheid

zit in mijn schoenen

misschien is er een oplossing

vermageren

allebei

wij staan de rond

te vol

te passief.

 

dala

mijn fiets

 

alsof hij is gestraft

na die val

staat hij daar

te blinken

letterlijk en figuurlijk

lonkend mij verleidend

om het toch maar

op te wagen

een proefrit

maar de stijfheid

heerst

over mijn doen en laten

ik wandel

zodat de fiets

ongeduldig wacht

gisteren lag hij schuin

tegen de andere aan

alsof hij was in slaap gevallen

op de schouder

van zijn buurvrouw

ook werkloos

omdat jij

er niet zo veel bent.

 

dala

pijn                      
 

in de lenden

in de buik

het hoofd

het hart

vreemde bezoeker

trouw op post

pijn

nooit welgekomen

op de dool

in mijn gestel

wanneer ga jij

met verlof

op rust

sterf je

zodat voorgoed

ik volop

leven kan

illusie toch

grote illusie.

 

dala

de tijd                  
 

waar is hij

de tijd

hier

in ons geheugen

de kwade dingen

zijn gewist

toch bijna allemaal

of niet

zo nu en dan

komt er iets boven

dat niet vergeten raakt

maar het leuke

neemt de bovenhand

steeds

of toch bijna

genieten kan

van wat was

van wat is

de kleine dingen

zijn zo belangrijk..

 

dala

alleen zijn                      

vroeger

zeer lang

een groot probleem

nu

in de zomer

niet zo erg

de winter

moet nog komen

we zullen zien

misschien voelen

rust

een noodzaak

in jouw armen

altijd

een pluspunt

alleen

gaat nu ook

een beetje beter..

 

dala

parasiet                        
 

de lastige parasiet

rugpijn

was even op verlof

liet mij met rust

helaas

het kon niet blijven duren

zich vastbijtend

dagen na elkaar

de hoop dat hij wegblijft

voorgoed

ligt weer aan diggelen

vele jaren reeds

bijt hij zich vast

diep in de ruggengraat

schijnbaar

liet hij los

eindelijk

helaas

het droombeeld

is opgelost

in wind en regen.

 

dala

 

geluk                   

 

dromen

samen zijn

houden van

hand in hand

lachen

wegschenken

omarmen

zonnen

verlangen

tafelen

lekkere wijn

geluk maak je zelf

in volle rust.

 

dala

de wind tegen                   

ongewild

de grond kussen

pijn verbijten

draaierig door het leven

een paar dagen

ongewone ervaring

krakende hoofdpijn

elke morgen

op onderzoek

alles in orde

maar het voelt andersom

en dan die rug

plots en onverwacht

laat mij opnieuw in de steek

het weekend begint

stapje na stapje

kom ik erdoor

nu hoop ik

op soulaas

zeg maar

dat ik komen mag.

 

dala

en nu                  

 

nieuwe richting

is hij er

het lijkt van ja

het lijkt van niet

met moeite haalbaar

verwarring

dan is er zon

even toch

fel en ongenadig

geen grond

geen horizon

patat tegen de vlakte

draaierig

een dag of twee

onwennig

opgesloten in zichzelf

stap na stap

denkend

de richting is juist

de richting is verkeerd

hervallend

in oude fouten

wijs hem de weg

hij heeft je nodig.

 

dala