Naar de inhoud

vaag

poëmen en sfeerbeelden
seniorennet.beseniorennet.be

iets

niets is iets
dat zo imens
jou omvat
dat het voelt
alsof
het niets is
maar het is
de stille glimlach
van het eeuwige
waarbij je huivert.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:57 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

de bitsige korst

de vroegere lach
steekt zijn kop op
maar de bitsige korst
kraakt voorlopig niet
weerbarstige stugheid
haalt nog de bovenhand

De blijheid van weleer
is niet dood
de bitterheid lost langzaam op

alleen met jouw hulp
zal ik weer blij zijn
lachen in volheid
diepe vreugde scheppen
bij heel kleine dingen
er is hoop voor nieuw evenwicht.

dala.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:25 1 reactie Reageer op dit bericht

tuinieren

de tuin
als hobby
de jaren
een spelbreker

ik houd vol
ten koste van
gewone dingen
die leuker zijn

tuinieren
was dat ook
wordt moeilijk
ik ben versleten

veel te vroeg
heel zeker
ik kan er niet om heen
het is gewoon een feit.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 11:09 2 reacties Reageer op dit bericht

nieuw ritme

plots stond ik stil
verward en radeloos
alles liep zo wat verkeerd
blindelings ging ik verder
stap na stap
elke dag in pijn
onzeker
zo zit ik nu in een ander ritme
onregelmatig maar vooral traag
eindelijk ook een vleugje begrip
er is weer een weinig hoop
zo kom ik toch even op rust
nu gewoon rustig verder gaan
ik houd uitverkoop
van de een na de andere bezigheid
en ik loop rond en rust.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 09:18 2 reacties Reageer op dit bericht

je hebt zagen en zagen

gisteren de hele dag
zaagde ik
hout voor de kachel
de hele wintervoorrraad
tegen alle regels in
geen rekening houdend
met mijn tere rug
enkel mijn instinkt volgend
morgen gaat het regenen
maar vandaag leef ik
in niemandsland
doch mijn vrouw
zaagt me de oren van het lijf
doe eens dit en probeer eens dat
de hele tijd door
ik ben tot niets in staat
maar puur uit noodzaak
verzet ik nu geen poot.

dala
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door dala om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

sprakeloos

zijn woorden
hier sterk genoeg
kijken zwijgen
stil bewonderen
kleur heeft kracht.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

een blijde geest

ik observeer en kijk
naar kind en natuur
naar vriend en buur

blijheid dwarrelt door mijn geest
daarmee breng ik dan
mijn hart tot vervoering

het lukt wel even
tot ik de kern bereik
alle bezinksel omwoelen ga

een vloed van verdriet ontstaat
mijn blijheid ebt heel vlug weg
en komt tot woordenloos verdriet

dan komt opnieuw het observeren
het genieten van alles om en om
een cyclus als eb en vloed.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

ritme

uit mijn vlot en stevig ritme gevallen
op de dool op zoek naar wat evenwicht
het ligt niet zo maar  voor het grijpen
een steun wijkt terug zet mij in eenzaamheid

wegvluchten in tuinarbeid lukt niet meer
een vriend komt dichterbij wonen
als een hemelgeschenk valt het over me heen
welkom zijn en ook welkom mogen heten

weggevlucht uit een steriele traditie
liep ik wat verloren in nieuwe vormen
dreigde er in tenonder te gaan
vriendschap geeft weer hoop door steun.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 11:17 1 reactie Reageer op dit bericht

merel

van maart tot mei giet een merel
van op de nok van buurman's schuur
vanaf het vroege ochtendgloren
maar ook bij tij en ontij
zijn heldere klanken uit over onze tuin

zijn lied klinkt niet altijd even vrolijk
de blijde toon wil wel eens wegvloeien
in een droevig bitter bijrefrein
zo bekomt hij eb en vloed van vreugde
en heel regelmatig van diepe treurnis

nu hoor ik reeds een tijdje lang
in mijn woordentuin van blogs
een merel van andere pluimage
zijn gevoelens uithalmen
in klaterheldere poëzietaal

ook hier luister ik elke morgen
naar zowel bijtende pijntonen
als naar deugdoende vreugdeklank
zo is het leven lieve merel
dat weet jij maar al te goed.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

soms

jouw knuffels
zijn niet meer
als weleer
de diepe pracht
van oneindigheid

ik mag nog wel
tegen je aandrukken
als tegen een zachte muur
vol ingehouden weerstand
meestal van korte duur

dan nestel ik mij
weleens genietend
in vreemde armen
zacht en vol begrip
enkel verlangend

naar jou.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van vaag

↑ Terug naar de berichten