de stoel

Bloemen zijn reeds zo mooi maar tegenover jou zijn ze niets.



zo mooi

jouw schoonheid

wou ik zien

doch echt verlegen

durfde niet te blikken

sloeg mijn ogen neer

bloosde als een pioen

toen ik opkeek

was je heen

het verlangen

niet ingelost

doet nu pijn

jij bent gegaan

verdwenen ben je niet

aanwezig evenmin

nu zou ik kijken

indien je kwam

je komt niet terug

het blijft een droom

die bijt zich vast

loslaten kan niet meer.

Zoals deze tuin constant verandert, zo zou ik mezelf ook willen kunnen veranderen, voor jou.


veranderen

ach kon ik maar
van vandaag op morgen
zo anders zijn

helaas ben ik niet
zoals jij mij wenst
ik werk eraan

ben ik te joviaal
te lichamelijk
te groot van hart

wens je mij
koel en onverschillig
dat denk ik niet

ben ik te spontaan
ernstig knuffelziek
wat doe je er aan

helemaal in de war
vraag ik om raad
kom je mij ter hulp.

dala

Zo'n bloem pluk je niet, openbaar bezit.  Zo'n bloem kan je niet plukken, verwelkt terstond.



een bloem voor jou

zo dikwijls
ach zo dikwijls
wou ik  jou
een bloempje brengen

het past niet
het past nooit
daarom deze woorden
schamele woorden

krijg ze niet gezegd
niet geschreven
je kan ze raden
omdat je me kent

in mijn verbeelding
bloeit een bloem
die nimmer verwelkt
ze is  voor jou.

dala

Als dit geen vrouwelijke bloem is: rank van leden, goed gevulde bloem en ook  een heerlijk parfum.

lief

och ja vrouwen
wat ik erover denk
moeilijk te formuleren
enkel fragmentarisch

ik verkies ze
met een lach
werkzaam en bezorgd
vooral op tijd een knuffel
die nazindert tot in de tenen
een verzorgd voorkomen
is iets wat meetelt

ook zeer belangrijk
is een frisse geur
parfum die de hersens splijt
of je neus doet krullen
daar breek ik op af

ik hou van een vrouw
die lief is en fijn
fijn over de hele lijn
zagen mag zo af en toe
daarvoor is ze vrouw

zijn wij mannen 
echt zo volmaakt
waarom denk je
dat ze zaagt

dala

Als eerste op de lijst van onze generatie, is gisteren de man van mijn oudste zus, uit het leven weggenomen.


De eerste

zo ijlings rap
zoals een wilde wingerd
in een paar weken
totaal verkleurd
zo vlug is het gegaan

drie weken terug
minder dan vroeger
nog genietend
diep in Frankrijk
van die mooie reis

eens terug
ongeloof alom
totale verbijstering
bij ieder die je kende
verslagenheid

we zagen mekaar nog weinig
ieder zo zijn eigen nest
zijn eigen zorgen
nu ben je weer
even dicht bij iedereen

in onze herinnering
man zonder veel complimenten
en noch veel minder tralala
begaan met de zijnen
werkzaam en wat eigen gericht

je was graag onder het volk
graag bij je familie
graag bij de leute
een luisterend oor
en helpen waar je kon.

we nemen nu afscheid
zo vlug vergeten
zullen wij je niet
tijd om nog te vieren
was er niet meer

opgenomen nu
in het andere leven
wensen wij jou
vrede en vreugde
voor eeuwig.

dala

Kunst kan rare vorme aannemen. Het slaat schijnbaar nergens op maar toch begrijpt iedereen waarom het gaat.
 



steeds jij

waar ik ga
zit of sta
ga ik liggen
jij bent in mij
in mijn gedachten
in mijn hart
jij wilt het niet
ik wil het niet
en toch
ik krijg je niet weg
steeds kom je terug
niet dat jij stoort
maar ik begrijp het niet
dat stoort mij
en toch
soms ben ik heel blij
dat je er bent
ik hou van schoonheid.

dala

Wie dit kunstwerk zeer goed bekijkt kan niet anders dan zijn denken veranderen. Ben je triest dan zal je lachen.  Ben je vrolijk dan zal je ernstig denken.



verandering

jij die dit leest
wie ben jij
hoe kom je ertoe
waarom hou je ervan

dit is mijmerend
vol nostalgie
gegroeid
neergeschreven

voor mezelf bestemd
maar ook voor jou
je naam zal ik niet vernoemen
ook is ieder ander welkom

zelfvertrouwen
was nooit mijn sterkste
maar ik heb een eigen wereld
vol goedheid en liefde

mijn wereld
past nergens meer
daarom verlang ik soms
om te zijn waar ik hoor

maar waar kan dat zijn
is het ergens hier
is het in de eeuwigheid
vertel het mij

ik vind jou zo fijn
ook al ben ik ver
werelden ver
zo ver van je af

toch ben ik dicht
zo dicht
voel je mij
ik ben bij je.

dala

Een  raar wezen zo voel ik mij. In mijn gedachten zie ik mij in een andere wereld.



gedachten

stel je voor
veranderd te zijn
in een vreemd wezen
door niemand begrepen
door niemand aanvaard
opgesloten in een reservaat
geïsoleerd als een beeld
niet kunnen of durven spreken
in steen begraven gedachten
steriel en eenzaam
daar sta ik dan
ga me bekijken
ik veranderde in een beeld.

dala

Ik liep verloren in een vreemd kader van gebouwen, beelden en gedachten.





verloren

in gedachten
verloren
praat ik
met jou
jij luistert niet

geplaagd
door pijn
zwalp ik verder
van pauze tot pauze
kom niet tot rust

een bezoek
aan jou
brengt evenmin soelaas
mijn eens serene wereld
ligt hopeloos overhoop
ik voel me verloren.

dala