werkelijk
het kan allemaal veel worden en zwaarja
Er mag hier best wat meer kleur en fleur bijkomen. Ook al is het gedicht gevoelig of triest, wat kleur kan een beetje relativeren.
ja
ik verliet
reeds lang geleden
bewust
oppervlakkigheid
ik ban het vage denken
spreek uit mijn hart
uit de volheid
van de diepte
gevoelens rollen
vlot en vlijtig
uit mijn vingers
klaterende waterval
zo nu en dan
temperen
wat levensalgen
zijn helder lied
dala
sterven
Het mysterie van leven en dood. Wij kunnen er niet bij met ons eenzijdig verstand. Met ons voelen komen we reeds nader. Enkel in geloof kunnen we er binnen geraken.
het sterven
mijn angst bidt
vol vertrouwen
om vrede
in de harten
na de dood
is minstens rust
geschonken in terreur
of heel gewoon op bed
wij die blijven
weten reeds lang
geen antwoord meer op...
waar gaat het heen
de poort staat altijd open
keuze niet snel genomen
ongeloof
geloof
het ene vergt niets
laat maar gaan
het andere
vergt waken
dala
zijn
Ik kan nog elke lente weer genieten van de madeliefjes in het gras als stipjes op een open vlakte.
zijn
toekomst
even nog
leef ik hier
dreigt het heden
alles verdwijnt
rust of tumult
wordt terstond
verleden tijd
vrijheid
kan ik wel kiezen
het lot beslist
elke dag
opgelegde oefening
ik sta alleen
langzamer wandel ik
naar de eeuwigheid
plots
wordt ik gegrepen
ik ben klaar
en ook weer niet.
dala
stil
In stilte en rust heb ik symbolische panelen geschilderd. Daar kon ik veel nadenken en mijn evenwicht herwinnen.
stil
verlangt
mijn pijn
stilte alleen
of rust
diepgang
in vreugde
samen
zijn
herboren
elke dag
begin ik
opnieuw
denk aan jou
weet
hoe ik verlang
dat je er bent
je slaaft
bent benomen
geen moment
van rust
kom nu
laat onze zorgen
hand in hand
samen wandelen gaan
heerlijk moment
met jou
in kou
of zonneschijn.
dala