Naar de inhoud

vaag

poëmen en sfeerbeelden
akke.beakke.be

Berichten van 30 juli 2007 tot 5 augustus 2007

denken aan

denken aan

alleen zijn
denken
aan zo veel
vooral aan jou
zo dicht
maar ook zo ver
van mij af

toch is het goed
zoals het is
ik heb je nodig

zo lief
zo mooi
zo bekwaam
zo benomen

je bent
dicht en ver
maar je bent er
en dat is goed.

dala




















Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 05:49 Reageer op dit bericht

afscheid

Het is niet definitief.  Het noemt afbouwen maar het voelt aan als een langzaam afscheid. Straks gaat de poort voor mij open en weer dicht . Er is geen terugkeer mogelijk.

afscheid

 

ik ga mijn weg

langzamer nu

van de ene pijn

naar de andere

 

mij vastklampend

hier en daar

toch los ik greep

nu hier

dan daar

 

zo laat ik langzaam los

dokter noch geestelijke

kan de pijn hier peilen

begrijpt helemaal niet

 

zo ga ik stap na stap

naar de stilte

naar het einde

naar de andere dimensie

het nieuwe begin

 

zo neem ik stilletjes afscheid

van alles waarvan ik hou

ook van jou

de smaak voelt bitter.

 

dala

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 07:12 Reageer op dit bericht

opgeborgen verlangen

opgeborgen verlangen

 

kunstenaar zonder model

waardoor de vingers werkloos worden

opflakkerend verlangen

niet meer in te vullen

 

er zijn zoveel redenen

waarom het nooit is gelukt
zo veel andere prioriteiten

en nooit een bereidwillige muze

 

gelukkig kon ik vluchten

in kleur en vorm

moderne richting

geen enkel model van doen

 

toch bleef het verlangen

smeulen op de bodem

van mijn mogelijkheid

zo komt het wel eens even terug

 

nu is er nog weinig tijd

geen durf meer om door te bijten

en krimp ik eenzaam in mekaar

als het kriebelt in mijn hart

 

verlangen om schoonheid

te vereeuwigen

terwijl mijn hart langzaam
wegkwijnt in oude dagen.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 07:38 Reageer op dit bericht

alleen zijn


Dit beeld geeft een mogelijkheid als het eenzaam gevoel je overmeestert. Het poëem geeft een andere mogelijkheid.


alleen zijn  

 

als het knaagt

aan mij

dan kan de fiets

een oplossing zijn

 

niet altijd hoor

de eenzame fietser

is ook alleen

maar de wereld beweegt

 

dan kom ik thuis

alles is als nieuw

toch zo vertrouwd

ik kom tot rust.

 

dala

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door dala om 07:27 Reageer op dit bericht

de warmte

bloot gevoel 
 

van alles ontdaan

alleen

niet meer vastklampen

gelaten

alsof mijn laatste kleed

is afgelaten

 

het voelt gruwelijk aan

onwezenlijk bloot

en toch voel ik me vrij

om te blijven

of om de laatste tocht

eindelijk te gaan

 

zo nu en dan glimt

een vaag verlangen

door alle leegheid heen

om je op te zoeken

bewonderend jouw schoonheid

nog eenmaal te ervaren

 

hoe zou jij zijn

ongekleed en bloot

zou ik misschien schrikken

van alle omsluierde gebreken

verborgen voor het oog

onder jouw statig gewaad

 

of zou ik verblind

door jouw verborgen schoonheid

sprakeloos staan

jouw niet kunnen vereeuwigen

met mijn verwaarloosd

verarmd kleurenpalet

 

ook weet ik van de warmte

helder observeren lukt wel niet
geel lust om te schilderen
mijn vingers staan gezwollen

hoe zou ik de borstels hanteren

hopelijk is dit vlug voorbij.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:15 Reageer op dit bericht

Meer van vaag

↑ Terug naar de berichten