alleen zijn
alleen zijn
als het knaagt
aan mij
dan kan de fiets
een oplossing zijn
niet altijd hoor
de eenzame fietser
is ook alleen
maar de wereld beweegt
dan kom ik thuis
alles is als nieuw
toch zo vertrouwd
ik kom tot rust.
dala
opgeborgen verlangenopgeborgen verlangen
kunstenaar zonder model
waardoor de vingers werkloos worden
opflakkerend verlangen
niet meer in te vullen
er zijn zoveel redenen
waarom het nooit is gelukt
zo veel andere prioriteiten
en nooit een bereidwillige muze
gelukkig kon ik vluchten
in kleur en vorm
moderne richting
geen enkel model van doen
toch bleef het verlangen
smeulen op de bodem
van mijn mogelijkheid
zo komt het wel eens even terug
nu is er nog weinig tijd
geen durf meer om door te bijten
en krimp ik eenzaam in mekaar
als het kriebelt in mijn hart
verlangen om schoonheid
te vereeuwigen
terwijl mijn hart langzaam
wegkwijnt in oude dagen.
dala
afscheid
Het is niet definitief. Het noemt afbouwen maar het voelt aan als een langzaam afscheid. Straks gaat de poort voor mij open en weer dicht . Er is geen terugkeer mogelijk.
afscheid
ik ga mijn weg
langzamer nu
van de ene pijn
naar de andere
mij vastklampend
hier en daar
toch los ik greep
nu hier
dan daar
zo laat ik langzaam los
dokter noch geestelijke
kan de pijn hier peilen
begrijpt helemaal niet
zo ga ik stap na stap
naar de stilte
naar het einde
naar de andere dimensie
het nieuwe begin
zo neem ik stilletjes afscheid
van alles waarvan ik hou
ook van jou
de smaak voelt bitter.
dala
denken aanschoonheid
Ik was veel alleen, met pijn en mijmerde over schoonheid maar ik had niet voldoende energie om te handelen.
schoonheid
abstract begrip
wat voor mij mooi is
kan voor jou en anderen
zeer lelijk zijn
perfecte vorm
van Griekse vaas
boeit mij telkens weer
en blijft constant
als ik kijk naar jou
wisselend van humeur
waarop soms
jouw schoonheid zwalpt
dan weet ik
hoe vergankelijk
uitwendige schoonheid is
inwendig houdt ze langer stand.
dala
alleen zijnalleen zijn
als het knaagt
aan mij
dan kan de fiets
een oplossing zijn
het doet deugd
de eenzame fietser
is ook alleen
maar de wereld beweegt
bij de thuiskomst
alles is als nieuw
toch zo vertrouwd
ik kom tot rust.
dala
schrikkende aarzeling
wat wil jede zon
Zon, zee en blauwe luchten, wat verpauperd groen maar bloemenpracht als nergens anders. Ik heb heimwee naar het zuiden.pijn
Pijn verbijten door naar mooie beelden van de reis te kijken.
pijn
o zo relatief
jou pijn kan ik vermoeden
niet inschatten
niet voelen
aanvoelen ja
met je meeleven
je steunen
op de tanden bijten
voor mijn eigen zeer
positief blijven
en doorgaan.
dala
beeldspraakbeeldspraak
mijn slaaphouding
als een afgelegde dode
alleen mijn handen
nog niet gebonden
bij het opstaan
stijf als een plank
met opgelegde oefeningen
kom ik weer tot leven
wil ik meegaan in het leven
zonder die stekende pijn
een combinatie van pillen
alleen maar voor heel even
och hoe verlang ik toch
naar de foetushouding
slapen als een roos
en ‘s morgens springlevend
heel vroeg uit de veren
het is wat het is
enkel een beeld
maar het spreekt me tegen
ik voel me zo gebonden
ook dat is het leven.
dala
aanslepend
Het is een tijd van verplicht rusten en rustig bewegen zonder te belasten. Ik blijf er mee zitten maar kan amper zitten zonder die stekende pijn.
aanslepend
het blijft maar duren
die schele pijn
geen inspanningen
geen eetlust
lezen
tot je ei zo na
scheel ziet
meer wandelen
meer bewegen
zonder belasten
maar de kentering
dat was maar schijn
het komt steeds terug
sleept maar aan.
dal
rustig aande kenteringkentering
en plots
lukt het weer
zitten
wandelen
zonder pijn
een wondertje
het een naam geven
osteo
facia
ik weet het niet
in elke geval
die pillen rij
doet het niet
bijwerkingen ja
effect
weinig of niets
in elk geval
die ongrijpbare pijn
is voorbij
ik herleef.
dala
onzekerheidonzekerheid
alsof ik zweef
tussen hemel en aarde
hots en bots
met vreemde wezens
contacten verliezend
in mezelf gekeerd
eenzaam meer en meer
totale verwarring
wachtend op
wat mij verlossen zal
van die vreemde pijn
en vertrouw op jou
pijn waar niemand
schijnbaar raad mee weet
het lijkt er stilaan op
alsof ik die pijn verzin
ondertussen is mijn hoop
dat hij verdwijnen zal
zoals hij kwam
zo plots en onverwacht
zo kan ik dan
opnieuw
rustig bezig zijn
och breng mij toch soelaas.
dala
zorglevenmijn leven
Al dit aardewerk dateert van lang vòòr Christus. Wat is ons leven hier op aarde toch beperkt.
mijn leven
eeuwig is mijn lichaam niet
een knip en alles is voorbij
aftakeling buiten uit
aftakeling binnenin
gevat in pijn
hoe lang nog
zal ik er zijn
maar ik houd zo vast
aan zon en maan
aan zoveel
dat ik niet benoem
en aan jou.
dala
het leven
Het leven kan zijn als een trap opwaards of neerwaards maar ook als een rustige kamer of een tuin vol werk en ontspanning.
het leven
eventjes maar
ondervraagt
jouw blik
mijn aanwezigheid
mijn enig antwoord
is luisteren
aandacht gevend
aan elke zucht
in jouw ogen is pijn
jij moet opnieuw
die stijle trap op
naar stabiel geluk
dala