Het is een tijd van verplicht rusten en rustig bewegen zonder te belasten. Ik blijf er mee zitten maar kan amper zitten zonder die stekende pijn.
aanslepend
het blijft maar duren die schele pijn geen inspanningen geen eetlust lezen tot je ei zo na scheel ziet meer wandelen meer bewegen zonder belasten maar de kentering dat was maar schijn het komt steeds terug sleept maar aan.
de tere plek gevonden voorzichtigheidpact geschonden betrekkelijke hoge prijs betaald bijna ondragelijke pijn gedragen voortaan alleen nog maar rustig aan
als de tekenen in mijn lichaam fluisteren kan ik best maar ernaar luisteren.
Al dit aardewerk dateert van lang vòòr Christus. Wat is ons leven hier op aarde toch beperkt.
mijn leven
eeuwig is mijn lichaam niet een knip en alles is voorbij aftakeling buiten uit aftakeling binnenin gevat in pijn hoe lang nog zal ik er zijn maar ik houd zo vast aan zon en maan aan zoveel dat ik niet benoem en aan jou.
Er zijn dromen in de slaap die een weerspiegeling zijn van jouw eigen interne toestand en er zijn verwachtingsdromen waarvan je wenst dat ze uitkomen en eens ze uitkomen dat ze dan ook stand houden.
de droom
jouw droom slaat stuk andermaal hard meedogenloos en jij moet doorgaan omwille van zovele redenen die van jou zijn en opnieuw sta je niet alleen het lot beslist wie je helpt wie je steunt geduld en liefde en ook deze pijn komt binnenkort tot een eind.
Bij een gedicht over het geheugen past deze wolk vergeetmenietjes, genesteld tussen kruiden.
vergeten
geheugen van mij je vergeet steeds meer en meer verward de dagen de kinderen hun naam hun geboortedagdatum mag ik je nog vragen daar vergis ik me niet maar vraag het jaartal niet daar is de zekerheid zoek en moet ik mij bevragen
bloemen en planten de namen vervagen verwarring alom kleur en geur bewaren hun helderheid verder zal ik niet meer vragen je bent aangetast over heel de lijn kortom geheugen ik raak je stilaan kwijt.
Lege stoelen wachten tot wij even tijd maken om te rusten maar die tijd is er niet.
tot rust komen
de tijd vliegt voorbij niet bij te houden hoe meer je werkt hoe meer er bij komt dit is niet lang te houden maar het verlof is geprogrameerd er uit zijn weg van drukte weg van moeten weg van alles uitblazen ook dan blijven de stoelen leeg maar eens terug nog even doorduwen en dan genieten elk twee stoelen en een frisse drank.
aanslepend
