voorbij

Bij een gedicht over het geheugen past deze wolk vergeetmenietjes, genesteld tussen kruiden.


vergeten

geheugen van mij
je vergeet steeds
meer en meer
verward de dagen
de kinderen hun naam
hun geboortedagdatum
mag ik je nog vragen
daar vergis ik me niet
maar vraag het jaartal niet
daar is de zekerheid zoek
en moet ik mij bevragen

bloemen en planten
de namen vervagen
verwarring alom
kleur en geur
bewaren hun helderheid
verder zal ik niet meer vragen
je bent aangetast
over heel de lijn
kortom
geheugen
ik raak je stilaan kwijt.

dala

Lege stoelen wachten tot wij even tijd maken om te rusten maar die tijd is er niet.


tot rust komen

de tijd
vliegt voorbij
niet bij te houden
hoe meer je werkt
hoe meer er bij komt
dit is niet lang te houden
maar het verlof
is geprogrameerd
er uit zijn
weg van drukte
weg van moeten
weg van alles
uitblazen
ook dan
blijven de stoelen leeg
maar eens terug
nog even doorduwen
en dan
genieten
elk twee stoelen
en een frisse drank.

dala

Mollig mooie bloemen in de pot.  Tevreden stralen zij, reeds heel het jaar en lonken naar het groen, buiten in de tuin.


mollig 

slank als je bent

zo mooi

alles in proportie

tevreden

nee

jij wil mollig zijn

zwaarder

van boezem vooral

dan val je om

van overwicht

lach ik je uit

nee

de rest ook

mag sterk en stevig

dan klaag je opnieuw

nu over

ik ben te dik

is er dan één vrouw

die mij zeggen kan

mijn figuur

het zit mij goed
ja.

dala

Slanke schoonheid op jacht. Slimme vogel is er even maar. Komt alles bekijken, veilig hoog. Ziet de bijna onzichtbare draden en vliegt weer weg.




sluw slim slank

raadsel

dat je bent

tegenstellingen alom

vrouw

van binnen

ingewikkeld

onontwarbaar

de buitenkant

miniformaat

verdoken perfect

mysterie

neemt iedereen

bij de neus

ook hen

die beseffen

beseffen niet

waar ze worden

genomen.

dala

De perfecte schoonheid in de volle betekenis van het woord




hé daar

helaas

je bent

kreupel

vol pijn

de rug

ik weet

pijn in stoten

geen regelmaat

opstaan

wandelen

wankel

onzeker

wanneer

ik kan niets

wanneer

iets

geduld

ik ben er

meer dan ooit

voor jou.

dala

In je leven zijn er eenvoudige toestanden en dan plots zeer gecompliceerde. Ga vol vertrouwen door.




plots

woorden

willen niet meer

blijven

binnensmonds

gevoelens

overwoekeren

en denken

in niet verwoorden

toch ben je

hier bij mij

blijvend

inwendig roepend

ik hoor je

duidelijk

nu eens blij

dan zo klagend

hoop zegt stil

binnenkort

komt de rust

wel terug

dala

Met de kinderidolen Bumba en Bumbalu rondrijden in een oldtimer is voor haar de max.

voor kinderen

ze is lief

grillig maar zeer stipt 
soms wat onzeker

ook wel eens humeurig
ze speelt geen toneel

ze is toneel

een ware artieste
in hart en ziel
van de ene uitdaging

vlot naar de andere

een doorbijtertje

werken met of voor kinderen

is haar droom

haar hartenwens

ze krijgt vroeg of laat

wel de job van haar leven
waarin ze zich uitleeft
totaal.

dala

Spektakel voor kinderen.  Eenvoudig en kleurrijk.  Genieten van kinderen die   meeleven en genieten.

het lied

de vogel fluit

een eigenaardig lied

luisterend denkend

hoor ik nu een muis

of is de ekster aan de haal

met het vlotte woord

of de spotvogel op de loop

met het mooie lied

misschien zijn wel

mijn oren doof

door buur lawaai

het kan ook mijn vragen zijn

zo is interesse in de knoop

met nicht nieuwsgierigheid

wat kan leven ingewikkeld zijn

gelukkig is daar nog

de afwisselende heldere zang

van de merel op de nok

van buurman zijn schuur

zo vroeg in de morgen.

Dala

In stilte en rust heb ik symbolische panelen geschilderd. Daar kon ik veel nadenken en mijn evenwicht herwinnen.

stil 

verlangt

mijn pijn

stilte alleen

of rust

diepgang

in vreugde

samen

zijn

herboren

elke dag

begin ik

opnieuw

denk aan jou

weet

hoe ik verlang

dat je er bent

je slaaft

bent benomen

geen moment

van rust

kom nu

laat onze zorgen

hand in hand

samen wandelen gaan

heerlijk moment

met jou

in kou

of zonneschijn.          

dala

Ik kan nog elke lente weer genieten van de madeliefjes in het gras als stipjes op een open vlakte.


zijn 

toekomst

even nog

leef ik hier

dreigt het heden                       

alles verdwijnt

rust of tumult 

wordt terstond

verleden tijd

vrijheid

kan ik wel kiezen

het lot beslist

elke dag

opgelegde oefening

ik sta alleen

langzamer wandel ik

naar de eeuwigheid

plots

wordt ik gegrepen

ik ben klaar

en ook weer niet.        

dala

Het mysterie van leven en dood.  Wij kunnen er niet bij met ons eenzijdig verstand.  Met ons voelen komen we reeds nader.  Enkel in geloof kunnen we er binnen geraken.

het sterven 

mijn angst bidt

vol vertrouwen

om vrede

in de harten

na de dood

is minstens rust

geschonken in terreur

of heel gewoon op bed

wij die blijven

weten reeds lang

geen antwoord meer op...

waar gaat het heen

de poort staat altijd open

keuze niet snel genomen

ongeloof

geloof

het ene vergt niets

laat maar gaan

het andere

vergt waken

dala

Er mag hier best wat meer kleur en fleur  bijkomen.  Ook al is het gedicht gevoelig of triest,  wat kleur kan een beetje relativeren.

ja

ik verliet
reeds lang geleden
bewust
oppervlakkigheid

ik ban het vage denken
spreek uit mijn hart

uit de volheid

van de diepte
 
gevoelens rollen
vlot en vlijtig

uit mijn vingers
klaterende waterval

zo nu en dan
temperen

wat levensalgen

zijn helder lied

dala