pijn
Pijn verbijten door naar mooie beelden van de reis te kijken.
pijn
o zo relatief
jou pijn kan ik vermoeden
niet inschatten
niet voelen
aanvoelen ja
met je meeleven
je steunen
op de tanden bijten
voor mijn eigen zeer
positief blijven
en doorgaan.
dala
beeldspraakbeeldspraak
mijn slaaphouding
als een afgelegde dode
alleen mijn handen
nog niet gebonden
bij het opstaan
stijf als een plank
met opgelegde oefeningen
kom ik weer tot leven
wil ik meegaan in het leven
zonder die stekende pijn
een combinatie van pillen
alleen maar voor heel even
och hoe verlang ik toch
naar de foetushouding
slapen als een roos
en ‘s morgens springlevend
heel vroeg uit de veren
het is wat het is
enkel een beeld
maar het spreekt me tegen
ik voel me zo gebonden
ook dat is het leven.
dala
aanslepend
Het is een tijd van verplicht rusten en rustig bewegen zonder te belasten. Ik blijf er mee zitten maar kan amper zitten zonder die stekende pijn.
aanslepend
het blijft maar duren
die schele pijn
geen inspanningen
geen eetlust
lezen
tot je ei zo na
scheel ziet
meer wandelen
meer bewegen
zonder belasten
maar de kentering
dat was maar schijn
het komt steeds terug
sleept maar aan.
dal
rustig aande kenteringkentering
en plots
lukt het weer
zitten
wandelen
zonder pijn
een wondertje
het een naam geven
osteo
facia
ik weet het niet
in elke geval
die pillen rij
doet het niet
bijwerkingen ja
effect
weinig of niets
in elk geval
die ongrijpbare pijn
is voorbij
ik herleef.
dala
onzekerheidonzekerheid
alsof ik zweef
tussen hemel en aarde
hots en bots
met vreemde wezens
contacten verliezend
in mezelf gekeerd
eenzaam meer en meer
totale verwarring
wachtend op
wat mij verlossen zal
van die vreemde pijn
en vertrouw op jou
pijn waar niemand
schijnbaar raad mee weet
het lijkt er stilaan op
alsof ik die pijn verzin
ondertussen is mijn hoop
dat hij verdwijnen zal
zoals hij kwam
zo plots en onverwacht
zo kan ik dan
opnieuw
rustig bezig zijn
och breng mij toch soelaas.
dala
zorglevenmijn leven
Al dit aardewerk dateert van lang vòòr Christus. Wat is ons leven hier op aarde toch beperkt.
mijn leven
eeuwig is mijn lichaam niet
een knip en alles is voorbij
aftakeling buiten uit
aftakeling binnenin
gevat in pijn
hoe lang nog
zal ik er zijn
maar ik houd zo vast
aan zon en maan
aan zoveel
dat ik niet benoem
en aan jou.
dala
het leven
Het leven kan zijn als een trap opwaards of neerwaards maar ook als een rustige kamer of een tuin vol werk en ontspanning.
het leven
eventjes maar
ondervraagt
jouw blik
mijn aanwezigheid
mijn enig antwoord
is luisteren
aandacht gevend
aan elke zucht
in jouw ogen is pijn
jij moet opnieuw
die stijle trap op
naar stabiel geluk
dala
de wensde wens
de storm raast
bij jou
de zon lacht
ook op jou
lawaai
gaat aan jou voorbij
ik wens je rust
diep
in jou.
dala
de droom
Er zijn dromen in de slaap die een weerspiegeling zijn van jouw eigen interne toestand en er zijn verwachtingsdromen waarvan je wenst dat ze uitkomen en eens ze uitkomen dat ze dan ook stand houden.
de droom
jouw droom
slaat stuk
andermaal
hard
meedogenloos
en jij
moet doorgaan
omwille van
zovele redenen
die van jou zijn
en opnieuw sta je
niet alleen
het lot beslist
wie je helpt
wie je steunt
geduld en liefde
en ook deze pijn
komt binnenkort
tot een eind.
dala
waarom tochvoorbij
Zoek hier geen tranen. Hier blijft alles zoals het is. Alleen de tand des tijds speelt hier stilletjes mee.
voorbij
tranen
opgedroogd
bewaard
als diamanten
in een kristallen hart
verdriet
opgespaard
verwerkt
wel langzaam
zeer lang na datum
vreugde
doorgebroken
eindelijk
duurzaam blijvend
ontplooid een brede lach.
dala
krachtvergeten
Bij een gedicht over het geheugen past deze wolk vergeetmenietjes, genesteld tussen kruiden.
vergeten
geheugen van mij
je vergeet steeds
meer en meer
verward de dagen
de kinderen hun naam
hun geboortedagdatum
mag ik je nog vragen
daar vergis ik me niet
maar vraag het jaartal niet
daar is de zekerheid zoek
en moet ik mij bevragen
bloemen en planten
de namen vervagen
verwarring alom
kleur en geur
bewaren hun helderheid
verder zal ik niet meer vragen
je bent aangetast
over heel de lijn
kortom
geheugen
ik raak je stilaan kwijt.
dala
dichtentot rust komen
Lege stoelen wachten tot wij even tijd maken om te rusten maar die tijd is er niet.
tot rust komen
de tijd
vliegt voorbij
niet bij te houden
hoe meer je werkt
hoe meer er bij komt
dit is niet lang te houden
maar het verlof
is geprogrameerd
er uit zijn
weg van drukte
weg van moeten
weg van alles
uitblazen
ook dan
blijven de stoelen leeg
maar eens terug
nog even doorduwen
en dan
genieten
elk twee stoelen
en een frisse drank.
dala
mollig
Mollig mooie bloemen in de pot. Tevreden stralen zij, reeds heel het jaar en lonken naar het groen, buiten in de tuin.
mollig
slank als je bent
zo mooi
alles in proportie
tevreden
nee
jij wil mollig zijn
zwaarder
van boezem vooral
dan val je om
van overwicht
lach ik je uit
nee
de rest ook
mag sterk en stevig
dan klaag je opnieuw
nu over
ik ben te dik
is er dan één vrouw
die mij zeggen kan
mijn figuur
het zit mij goed
ja.
dala
hoe lang nogjij laat je niet kennen
noch vanbinnen
noch vanbuiten
geven kan jij niet
want alleen krijgen
schijnt voor jou belangrijk
waarom toch
steeds vraag je mij
terug te komen
in je grote eenzaamheid
hard en duidelijk
zeg ik je dan
doe er iets aan
je luistert niet
je klaagt en je vraagt
geef dan toch
je waar verhaal
leugen noch halve waarheid
de waarheid
totaal.
dala