als de morgenals de morgen
alleen
bij dit vroege uur
als jij
nog rusten mag
denk ik veel
ik krijg het warm
rond mijn hart
terwijl mijn tenen
kou trotseren
op de stenen vloer
wat kan het mij deren
zolang ik denken kan
hoe jij je nu
opperbest
voelen mag
zo af en toe
zal ik blijven
mijmeren
over jou
als de morgen
komt
over ons.
dala
de traande traan
waarom toch
pinkelt
zo nu en dan
een traan
in mijn ogen
die verdwijnt
opdroogt
door jouw lach
zodra ik
bij je ben
of enkel maar
het geluid hoor
van jouw stem
jouw lach
ver weg
of dichtbij
je bent
zo lief.
dala
Als de schaduw mij overvalt, dan bibber en beef ik, even toch. Het voelt zo koud, zo afstandelijk aan. Niets is meer duidelijk dan. Vergis ik mij?
toch
zo is het toch
dat jouw lach
hoe stralend ook
de diepe pijn
onzekerheid
zorgen alom
niet helemaal
verbergen kan
jij weet
dat ik weet
wat jouw kwelt
maar jij zwijgt
jou helpen
op dat vlak
kan ik niet
ik wou…
ik weet niet hoe
of toch
weet je wat
ik laat je nu
maar met rust
tot je komt
om hulp
helemaal uit jezelf
je weet dat het mag
dat het kan
elk ogenblik.
dala
andersjouw zijn
jouw lach bekoort
mijn broosheid
jouw fouten
zijn lief
zolang ik
er ook
om lachen kan
zo hou ik niet
van jouw afwezigheid
als ik bij je ben
krijgt mijn leven
diepere zin.
dala
altijd jijaltijd jij
jouw ogen
schrijven
jouw verlangens
in mijn hart
zo sta ik
meermaals
machteloos
als ik deze
tot leven
brengen wil
dan verberg jij
jouw ontgoocheling
in de plooien
van een brede
lach.
dala