Archief

mijn pijn ebt weg

maar voor hoelang

onzekerheid blijft

nu eens scherp

dan weer vaag

niet denken

aan morgen

leven in het nu

stap na stap

verlangen naar zekerheid

paniek is rotzooi

op je geworpen

als een vieze vod

hulp van derden

werkt averechts.

dala

van maart tot mei giet een merel
van op de nok van buurman's schuur
vanaf het vroege ochtendgloren
maar ook bij tij en ontij
zijn heldere klanken uit over onze tuin

zijn lied klinkt niet altijd even vrolijk
de blijde toon wil wel eens wegvloeien
in een droevig bitter bijrefrein
zo bekomt hij eb en vloed van vreugde
en heel regelmatig van diepe treurnis

nu hoor ik reeds een tijdje lang
in mijn woordentuin van blogs
een merel van andere pluimage
zijn gevoelens uithalmen
in klaterheldere poëzietaal

ook hier luister ik elke morgen
naar zowel bijtende pijntonen
als naar deugdoende vreugdeklank
zo is het leven lieve merel
dat weet jij maar al te goed.

dala

verre vriendschap

dat bestaat niet

voor mij

vriendschap

voelt dicht

of niet.

dala

ik observeer en kijk
naar kind en natuur
naar vriend en buur

blijheid dwarrelt door mijn geest
daarmee breng ik dan
mijn hart tot vervoering

het lukt wel even
tot ik de kern bereik
alle bezinksel omwoelen ga

een vloed van verdriet ontstaat
mijn blijheid ebt heel vlug weg
en komt tot woordenloos verdriet

dan komt opnieuw het observeren
het genieten van alles om en om
een cyclus als eb en vloed.

dala