Archief

Er mag hier best wat meer kleur en fleur  bijkomen.  Ook al is het gedicht gevoelig of triest,  wat kleur kan een beetje relativeren.

ja

ik verliet
reeds lang geleden
bewust
oppervlakkigheid

ik ban het vage denken
spreek uit mijn hart

uit de volheid

van de diepte
 
gevoelens rollen
vlot en vlijtig

uit mijn vingers
klaterende waterval

zo nu en dan
temperen

wat levensalgen

zijn helder lied

dala

Het mysterie van leven en dood.  Wij kunnen er niet bij met ons eenzijdig verstand.  Met ons voelen komen we reeds nader.  Enkel in geloof kunnen we er binnen geraken.

het sterven 

mijn angst bidt

vol vertrouwen

om vrede

in de harten

na de dood

is minstens rust

geschonken in terreur

of heel gewoon op bed

wij die blijven

weten reeds lang

geen antwoord meer op...

waar gaat het heen

de poort staat altijd open

keuze niet snel genomen

ongeloof

geloof

het ene vergt niets

laat maar gaan

het andere

vergt waken

dala

Ik kan nog elke lente weer genieten van de madeliefjes in het gras als stipjes op een open vlakte.


zijn 

toekomst

even nog

leef ik hier

dreigt het heden                       

alles verdwijnt

rust of tumult 

wordt terstond

verleden tijd

vrijheid

kan ik wel kiezen

het lot beslist

elke dag

opgelegde oefening

ik sta alleen

langzamer wandel ik

naar de eeuwigheid

plots

wordt ik gegrepen

ik ben klaar

en ook weer niet.        

dala

In stilte en rust heb ik symbolische panelen geschilderd. Daar kon ik veel nadenken en mijn evenwicht herwinnen.

stil 

verlangt

mijn pijn

stilte alleen

of rust

diepgang

in vreugde

samen

zijn

herboren

elke dag

begin ik

opnieuw

denk aan jou

weet

hoe ik verlang

dat je er bent

je slaaft

bent benomen

geen moment

van rust

kom nu

laat onze zorgen

hand in hand

samen wandelen gaan

heerlijk moment

met jou

in kou

of zonneschijn.          

dala