zonzon
als de dag mij wekt
vind ik vlug mijn draai
ook bij grijzend wolkendek
een natte dag
geen straaltje zon
dan kom jij
blij en opgewekt
zo verwarm ik mij
mijn stemming is goed
heb jij pijn
hou ik me stil
help waar ik kan
neem jou kilte weg
jouw gulle lach
vervangt de zon
zo ben je nu
toch meestal wel
dala
tijd
De natuur is wonderbaar. In eigen tuin ga ik dagelijks eens rond op zoek naar wat er NU het mooiste staat.
tijd
genietend
van pure schoonheid
binnen in mij
buiten mij
ik herleef
in de natuur
komt heel langzaam
de winter aan
het kriebelt koud
de raadsels
op jouw gelaat
raken opgelost
jouw lach is open
de zachte woorden
komen eerder stil
ook langzaam terug
ze raken mij
ik voel mij
niet meer alleen
in een zee
van tijd.
dala
somswoordenwoorden
zalvend
bijna fluisterend
uitgesproken
luisterend oor
een stilte valt
zacht over ons heen
omhult de kracht
van samen zijn
wat een rust
zoveel energie
vrij gekomen
door onverwacht
alles omvattend
bewust
bijna
samensmelten
dala
kus
kleine dingenkleine dingen
mijn hoofd
zit vol kleine dingen
mijn oog
valt er steeds weer op
mijn neus
ruikt jou gerechten
mijn mond
spreekt gewone taal
over kleine dingen
waarvan mijn hart
in liefde overloopt
zeg ik lekker niet
mijn maag
verteert zachte voeding
mijn knieën
knikken als ik jou
warm omarm
de grote slijkplas
daarbuiten
speelt met mijn voeten
als ik er onverwacht
toch in beland
wat is het
eenvoudige leven
toch mooi.
dala
het gedicht
Je kan naar alles kijken en niets zien. Maar alles kan ziende, poëzie opwekken.
het gedicht
de woorden
liggen
rijpend
op het blad
snoeiend
entend
zo nu en dan
kom ik even langs
niet elk gedicht
vloeit
volgroeid
uit het hart
zo nu en dan
genadig moment
is er toch
wel eentje bij
daar raak ik
nooit meer aan
ik schenk het jou
het komt van mij.
dala
samensamen
stil en teder
zie ik je aan
zonder een woord
begrijp je mij
je zegt dan zacht
maak ik dat even klaar
je weet het antwoord wel
en bent reeds aan de gang
kom jij dan thuis
en alles staat netjes
vers uit de tuin
klaar voor pot en pan
je dankt met een zoen
maar verkiest gewoonlijk
zelf de pot te roeren
tenzij de tijd ontbreekt
dan waag ik
best mijn kans
jou evenarend
zo beweer je toch.
dala
grilliggrillig
gewoonlijk
in grote ernst
toegeschreven
aan de vrouw
de grilligheid
geloof me maar
ik schud het niet
uit mijn mouw
mannengrillen
bestaan best ook
en soms ja soms
van de erge soort
wat de vrouw
ons biedt
die zijn meestal
nog grappig ook
en het sterke is
dat een man
dat zelden
toegeven kan.
dala
wegdromen
Het was koud. De schilderij bracht ik buiten voor een foto. Vlug ging ik terug binnen.
wegdromen
je stond
stil en afwezig
staarde in het niet
ik wou graag weten
wat er gaande was
en vroeg
waar denk je aan
je schrok en zei
mag dat dan niet
ik wist genoeg
privaatdomein
geen toegang
je kwam wel
zwijgend
lachend
naar me toe.
dala