poëtische beelden





En hij zag dat het goed was.
poëtische beelden




En hij zag dat het goed was.
de muze laten verpozen





rust

Nergens is het rustiger dan in de binnentuin van een abdij.
rust
zo nu en dan
er even uit
niets naar buiten uit
binnenin
rust
enkel op je zelf
geen woord
gesproken
geen dicht
geschreven
rust
enkel rust
opladen van
muze en lach
uitgeput
ja
zo nu en dan
wat rust.
dala
het gebeurthet gebeurt
een blij
lachend gezicht
zo verkies ik jou
boven al het andere
dan verlang jij plots
naar een knuffel
een zoen
of gewoon
een aai
op mijn wang
of ik weet niet wat
dan is het raden
of zoeken
boeiend is dat wel
ik herhaal
een vrouw
die ken je
nooit.
dala
het noorden kwijt

het noorden kwijt
en als het dan
om woorden gaat
oei
waar waag ik me aan
met jou
in discussie
te gaan
soms over een probleem
dat er voor mij
helemaal geen is
het wordt
een strijd
op voorhand
de winnaar gekend
herken je het niet
toch voel ik
hoe raar dan ook
mij niet verloren
maar enkel en alleen
ben ik dan even
het noorden kwijt.
dala
ach jaach ja
humeurig
dat ben jij
niet echt
koppig ja
een beetje wel
soms zelfs heel erg
en wel heel lang
dan weet ik nooit
wat of waarom
voel ik me dom
doe me best
enorm
en dan
zo plots als het kwam
is het weer voorbij
het is dan
een opluchting
voor mij
begrijpen nee
dat doe ik niet
maar heeft dat dan
nog wel belang.
dala
verlangenverlangen
soms
eenzaamheid
knaagt
aan vrolijkheid
aan geduld
aan vlotheid
stug worden
klagen
mijn geest
in mijn ziel
overwegen
roepen
om jou
je komt
pas later
of ook
weer niet
misschien
reeds vandaag
of nooit meer
het mooie lied
is dan echt wel uit..
dala
er was eens
er was eens
vele jaren geleden
blij en opgewekt
onbezorgd
nu wat in zichzelf gekeerd
wat kan er zijn gebeurd
ik kan het weten
maar moet zwijgen als vermoord
uitgewist in mijn hoofd
smeult het traag maar diep in mijn hart
babbelt er maar op los
blij en opgewekt
wie luistert begrijpt al vlug
hier is iets fout gegaan
een noodprogramma
is haastig opgestart
het eerste is opgeborgen
voor altijd en voor goed
groeit er toch een lach
in mijn hart
ik kende hem weleer
nu niet meer
ik ben herinnering.
dala
jouw stem

Waar ik ook kijk, in de tuin, in mijn hart, alles herinnert mij aan jou.
jouw stem
praat je
met mij
gewoon
of onverwacht
warmte
vervult mij
totaal
lach jij
heel zacht
het leven
dekt mij toe
o zachte zang
van jouw babbel
soms mis ik
dat geluid
heel ver
ben je nooit
ik draag je mee
in mijn hart.
dala
jij hier