RASANT (D)

PANZER (D)

Panzer -- Hamburg, Gaggenau, Köln (Keulen), Braunschweig ----- Duitsland

Panzer - Continental-Fahrrad-Werke --- Hermann Prenzlau, , Dammtorstrasse 30, Hamburg—Duitsland. Merk Panzer blijkbaar al sinds 1881 bekend.  Het Merk Panzer was toen ook in Oostenrijk bekend!

1907 - 1913 Hermann Prenzlau, Panzer-Fahrrad-Fabrik GmbH, Hamburg, München.

In de jaren 1910 en 1920 waren er twee onafhankelijke bedrijven, één in Oostenrijk en één in Duitsland, die fietsen produceerden onder de naam Panzer.

De  Duitse fietsen met in hun logo de gepantserde ridder  werden geproduceerd door de Panzer Fahrrad-Fabrik GmbH van Hermann Prenzlau, gevestigd in Hamburg, ook het merk Continental was van  Hermann Prenzlau. Het fietsmerk had ook vestigingen in Dresden en München. In de periode vóór de Eerste Wereldoorlog bood Prenzlau een assortiment van toer-, sport-,race- en transportfietsen aan voor heren en dames,  hij deed dat via verzendingscatalogi in A4 formaat met meer dan 70 pagina's.

Het ontwerp en de presentatie van deze catalogi leken  opvallend veel op deze van het Panzer-Fahrrad- und Nähmaschinen-Handelsgesellschaft, voorheen Mittler & Co., gevestigd in het 13e district te Wenen. Het Stuurkopembleem van de Weense fietsen werd 1:1 door het Duitse merk Panzer overgenomen, het merk en balhoofdplaatje werd beschermd door het octrooibureau, dit met de vermelding “Patentamtlich Geschützt“ of met de kortere vermelding “Schutzmarke, op de balhoofdlaatjes stond deze vermelding  soms ook in het Frans „Marque Déposée“, dat was vermoedelijk bedoeld voor exportdoeleinden. Dat was alles wat betreft de overeenkomsten, want de fietsen van Mittler & Co. waren totaal anders dan die van de Duitse merken, de gemiddelde Oostenrijkse  fiets was luxueuzer en duurder. Mittler & Co was een dealer en geen fabrikant.  Waar Mittler & Co. aanvankelijk hun fietskaders kochten is niet duidelijk maar het zou logisch zijn dat een aantal daarvan aangekocht werden bij de Panzer fietsenfabriek in Munchen Duitsland. In de volgende jaren zou Panzer-Wien (Wenen) fietskaders kopen bij de Oostenrijkse fabrikant “Degen und Fulgur”. Mittler&Co verkocht buiten fietsen ook allerlei gereedschap, grammofoonspelers en naaimachines, dat gebeurde onder de merknamen Panzer en Gloria.

Het Oostenrijkse merk Panzer  zou bestaan hebben van 1896 tot 1962, toen was de Panzer Fahrrad-Fabrik uit Hamburg er al lang niet meer. De van Joodse afkomst Hermann Prenzlau verkocht zijn bedrijf aan de ijzerfabriek van Gaggenau die de merknaam Panzer naast het eigen merk Badenia  nog voor een lange tijd hebben verkocht. Hermann Prenzlau stierf in augustus 1912, op 52-jarige leeftijd. Hij werd begraven te Ohlsdorf op 12.8.1912 om 14.00 uur. Hermann Prenzlau was gehuwd met Caroline Prenzlau, geboren Hirsch.

Panzer Fahrräder –  Eisenwerke Gaggenau Aktiengesellschaft – Gagggenau, Baden

Volgens een notariële akte werd de “Eisenwerke Gaggenau Aktiengesellschaft” op 30 juli 1888 opgericht en op 9 augustus van datzelfde jaar ingeschreven in het handelsregister te Rastatt. Het hoofddoel van het bedrijf was de overname en exploitatie van de fabriek die voorheen bekend stond als “Eisenwerke Gaggenau, Flürscheim & Bergmann”, die voornamelijk houtbewerkingsmachines en ijzerwaren produceerde en verkocht. Het aandelenkapitaal van de naamloze vennootschap bedroeg bij oprichting twee miljoen mark. Bekende producten van het bedrijf in de periode daarna waren onder andere boilers, fornuizen en badverwarmers die werkten op kolen of gas, maar ook fietsen en fietsonderdelen, zoals de Badenia-fietsnaaf met vrijloop. In 1923 werd het handelsmerk “EGA” voor de groep wettelijk beschermd.

Sinds minstens 1895 bood het bedrijf complete fietsen aan onder de naam “Badenia-fietsen”. Later werd het fietsmerk “Panzer” er dus nog aan toegevoegd.

De naamloze vennootschap sloot het boekjaar 1925 af met een verlies van 183.255 mark, terwijl het jaar ervoor nog winst was gemaakt. De belangrijkste reden voor deze negatieve ontwikkeling was de werkloosheid en de korte werktijden van potentiële kopers. De verkoop van fietsen liep bijzonder slecht, waardoor er vanwege de lage prijzen drastische operationele beperkingen noodzakelijk waren. De kachel business kon daarentegen een deel van de nefaste situatie compenseren. Begin 1926 ontsloeg de ijzerfabriek Gaggenau al haar werknemers. De productie van de motorfietsen werd waarschijnlijk ook  ergens in 1925 of 1926 stopgezet.

In 1927 werden opnieuw grotere orders voor de productie van fietsen ontvangen en kon het bedrijf de productie voortzetten tot de ontbinding in 1931. Na de ontbinding van de naamloze vennootschap werd de productie van fornuizen en gasapparaten voortgezet door het bedrijf "Eisenwerke Gaggenau GmbH, Herdfabrik".

In 1932 nam het merk Gold-Rad uit Keulen de merken van Gaggenau over. Gold-Rad was het merk waaronder het Keulse bedrijf Goldberg van 1892 tot 1998 fietsen produceerde.

Zes jaar later, in 1938, nam de Pantherwerke A.G./Braunschweig het fietsmerk Panzer over. De merknaam Panzer  werd nog in 1952 geregistreerd door Panther maar over het verdere gebruik ervan is momenteel niets bekend

SOMMER (D)

SOMMER ---Köln --- Deutchland/Duitsland

ALEXANDER (D)

ALEXANDER - KÖLN (Keulen) - CLOPPENBURG i. O.  Duitsland

In 1955 naar Allright en in 1965 naar Kalkhoff overgeheveld.

MAGNET (D)

MAGNET -ORIGINAL Ges. Gesh. ----C. Siemer – Wunstorf i.H. Hanover ---Duitsland

In 1950 naar CSW

Bron: Frank Papperitz

VATERLAND (D)

Vaterland----------------  Neuenrade,  Sauerland -------------Duitsland

Herfeld & Co. (1901)

Vaterland-Werk

Friedrich Herfeld & Söne Fahrradfabrik

Vaterland Werk Friedrich Herfeld Söhne GmbH & Co. KG was een van de oudste Duitse fietsfabrikanten uit het kleine stadje Neuenrade in Sauerland , die het gelijknamige merk "Vaterland Fahrrad" produceerde. Het bedrijf was een van de oudste fietsfabrikanten in Duitsland. Tot de klanten behoorden onder meer de Duitse detailhandel, van Aldi tot Metro Real (onder de merknaam Ragazzi), en de grootste Duitse groep Fahrrad XXL, bestaande uit de 15 grootste Duitse retailers.

Herfeld & Co. begon met de productie van blaasinstrumenten en accordeons en was destijds een van de grootste postorderbedrijven en fabrikanten van muziekinstrumenten in Duitsland. Het bedrijf is ontstaan ​​uit het familiebedrijf Herfeld en bleef zich tot 1933 voornamelijk richten op de productie van muziekinstrumenten. In dat jaar schakelde men over op de productie van fietsen. Al in 1930 begon het bedrijf met het assembleren en verzenden van fietsen onder het merk “Vaterland”. Sinds 1933 dus eigen productie van fietsen, ze verkochten ze via eigen kanalen. Een van de afnemers was de Duitse post. Tot de andere klanten behoorden onder meer ook de Duitse detailhandel, van Aldi tot Metro Real (onder de merknaam Ragazzi), en de grootste Duitse groep Fahrrad XXL, bestaande uit de 15 grootste Duitse retailers.

In de jaren vijftig werden ook bromfietsen geproduceerd en werden Japanse naaimachines verkocht onder de naam “Ideal”.

De merknaam bestaat al sinds 1906. Het bedrijf produceerde jaarlijks 250.000 fietsen.

Eind 2007 staakte het bedrijf de productie en legde de productie stil.

De voormalige fabriek Vaterland bevond zich in het stadscentrum van Neuenrade, in de wijken Hinterm Wall, Am Stadtgarten en Am Wall. Het bestond uit drie bouwblokken: het kerngebouw met een uitbreiding uit 1927, de fabriekshallen uit de jaren dertig en moderne hallen in het achterste, westelijke deel. De Dienst Monumentenzorg pleitte voor het behoud van het complex, onder andere omdat de fabriek belangrijk was voor de economische geschiedenis van de stad. Wetenschappelijke en stedenbouwkundige redenen pleitten voor het behoud en gebruik ervan.

Het productiegebouw in het centrum van Neuenrade werd in de zomer van 2011 gesloopt. Het voormalige, monumentale bestuursgebouw uit breuksteen is bewaard gebleven en gerenoveerd. Op de locatie werd een wooncomplex voor senioren gebouwd.

STEUERKOPSCHILD

Ein „Steuerkopschild“ beim Fahrrad ist kein Steuer- oder Steuerabzeichen im rechtlichen Sinn, sondern ein historisches / dekoratives Emblem am Fahrradrahmen – oft am Steuerrohr (oberer Teil des Fahrrad-Rahmens dort, wo Lenker und Gabel verbunden sind) angebracht.

Was ist ein Steuerkopfschild?

Ein kleines Metallschild oder Emblem, das am Steuerkopf/Steuerrohr eines Fahrrads befestigt wird.Dient historisch zur Markenkennzeichnung: Es zeigte die Fahrradmarke oder den Hersteller des Fahrrads. Diese Schilder sind besonders häufig bei älteren oder klassischen Fahrrädern (Oldtimern, Vintage-Bikes) zu finden.

Herkunft & Geschichte

Schon bei den ersten Fahrrädern wurden solche Markenplaketten genutzt – zum Beispiel hat Karl Drais (Erfinder der Laufmaschine/Draisine) eine frühe Form eines Schildes entworfen, das Lizenzbauten als Originals auswies. In der Zeit der industriellen Fahrradproduktion ab etwa 1896 wurden metallgeprägte Steuerkopfschilder zur Standard-Markenkennzeichnung.

In manchen Jahrzehnten (z. B. Mitte 20. Jh.) waren sie aus Emaille, Aluminium, Messing oder Stahl gefertigt. In späteren Jahrzehnten verschwanden sie weitgehend zugunsten einfacher Aufkleber, erleben aber bei Retro-/Custom-Designs wieder eine gewisse Renaissance.

Funktion heute

Keine Pflicht-Plakette: Im Gegensatz zu Kraftfahrzeugen oder Versicherungs-/Registrierungs-Plaketten hat ein Steuerkopfschild keine offizielle steuer- oder zulassungsrechtliche Bedeutung für Fahrräder.Es ist rein dekorativ oder markenidentifizierend – ähnlich wie ein Herstellerlogo bei Autos.

Besonders bei Sammlern und Restaurateuren sind originale Steuerkopfschilder wertvolle Details für Authentizität und Optik.

Unterschied zu Fahrrad-Kennzeichen / Codierung

Das Steuerkopfschild ist nicht zu verwechseln mit: modernen Rahmencodierungen (z. B. Polizei-/ADFC-Codierung zur Eigentümerkennung), die z. B. per Gravur oder Aufkleber aufgebracht werden.

Ehemaligen regionalen Versicherungs- oder Steuerplaketten in einigen Ländern (z. B. „Velo-Vignetten“ in der Schweiz), die zeitweise tatsächlich Pflicht waren – aber nicht speziell mit „Steuerkopfschild“ bezeichnet wurden.

Sammeln & Restaurieren

Viele Sammler tauschen, restaurieren oder suchen originale Steuerkopfschilder aus alten Fahrrädern oder historischen Beständen. Auf Flohmärkten, Auktionsplattformen oder bei Oldtimer-Teilehändlern werden solche Schilder oft einzeln angeboten.

Kurz gesagt:

Ein Steuerkopfschild am deutschen Fahrrad ist ein historisches Marken-/Design-Emblem am Rahmen, kein steuerliches Übel oder amtliches Dokument. Es gibt Einblick in Fahrrad-Markengeschichte und Design, vor allem bei klassischen Fahrrädern.