KTEMA (F)

FRANCIA (Fr)

Francia cycles  ----------St Etienne – Loire ----------France/Frankrijk

SECURIT (Fr)

SECURIT  CYCLES ORIGINAL ------ St Etienne – Loire ----France/Frankrijk

STARLIGHT (Fr)

Starlight  cycles ------------------- St Etienne – Loire ----France/Frankrijk

ST. ETIENNE (Fr)

St. Etienne cycles  ----- Piéces Garantis ---   Manufacture Nord et Loire -------- France/Frankrijk

MANUFACTURE NORD ET LOIRE -- 01 Januari 1900 -  Handel in diverse artikelen

Het was in Roubaix dat in december 1927 de vennootschap onder firma Suquet et Faith Frères, waarvan de hoofdzetel gevestigd was in de rue de l'Espérance 64, werd omgevormd tot een naamloze vennootschap. Het behield toen als doel de fabricage van en handel in rijwielen, enz. Jean Baptiste Suquet, Jean en Démosthène Faith werden aangesteld als managers.

In 1936 was de Manufacture du Nord et de la Loire (Suquet et Faith) gevestigd op 21, rue de l'Abbaye des Près in Douai en het was nu het adres van het hoofdkantoor...

Manufacture Nord Loire Suquet & Faith - Immatriculer le 8/7/1954 - Radié le 16 octobre 2009 adresse 66 rue Jb Lebas à Bondues 59910 - Dernier gérant Gilles Willot.

Rechtsvorm: Société anonyme à conseil d'administration

Adres: Rue Michel Servet, 59000 Lille France (Rijsel - Frankrijk)

RCS: Geschrapt (uit het register van LILLEMETROPOLE, 16/10/2009)

Verkocht onder het merk Baby star in 1958 en waarschijnlijk eerder - Nord & Loire had een winkel in Douai.

Nog een paar dingen over Suquet en Faith.

-21 nov. 1935 “ MANUFACTURE DU NORD ET DE LA LOIRE ” Sté éts SUQUET et FAITH frères  --Douai

-22 jan. 1943 “ FRANCYCLE ” Étienne SUQUET Tours (Moeten we hier een verplaatsing zien als gevolg van de omstandigheden (de oorlog) van die tijd? Zeker! Een heel andere waarheid over de mysterieuze verdwijning van de achternaam FAITH in 1943... De broer Demosthenes had in 1942 enige verantwoording afgelegd aan de justitie van die tijd... Dit is wat ik vond in Le Cri du peuple de Paris van 25 augustus 1942 (een krant die als collaboratief wordt beschouwd)

-20 mei 1950 “ BABY STAR ”&“ STAR BABY ” Éts SUQUET et FAITH frères --Lille (Rijsel)

-6 jan 1953 “ LE VÉLO QUI GRANDIT AVEC L'ENFANT ” Éts SUQUET et FAITH frères --Lille (Rijsel)

-17 juin 1953 “ EXTENCYCLE ”, “ EXTENCYCLE AÎNÉ ”&“ EXTENCYCLE BENJAMIN ” Éts SUQUET et FAITH frères -- Lille (Rijsel)

 -14 aug. 1953 “ SENGA ” Éts SUQUET et FAITH frères Lille (Rijsel)

 -5 nov. 1955 “ BABYLETTE ”& “ DADY'STAR ” Éts SUQUET et FAITH frères-- Lille (Rijsel)

 -29 okt. 1957“ FRANCYCLE ” (Aanbetaling verlengt voor 15 jaar) & “ TEXAS ” Manu. Nord et Loire éts SUQUET et FAITH, Michel SEVET -- Lille (Rijsel)

In de lange lijst van submerken van Nord et Loire kunnen we het merk SUPER toevoegen.

 De Bottin du Cycle van 1947 vermeldt twee adressen van dit bedrijf in het Noorden, ik geef ze aan u zoals ze in deze directory zijn opgenomen:

- Ets Suquet et Faith----21, rue de l'Abbaye-des-Prés ---Douai

- Suquet et Faith frères--- 2, rue Michel-Servet --- Lille (Rijsel)

Waarom de Loire, de goederen werden vervaardigd in St Etienne?

De gebroeders Faith bevonden zich  niet in de 2 departementen ?

NEW EMPRESS (Fr)

New Empress cycles ---------- Saint Etienne – Loire ---------- France/Frankrijk

ECLAIR (F)

Eclair cycles -------- St Etienne – Loire ----- France/Frankrijk

EPSOM (Fr)

ETABLISSEMENTS PARNET / CYCLES EPSOM

Epsom - Cycles & motocyclettes, Ultra de précision ------ Nancy & Saint Etienne –France/Frankrijk

Bottin du cycle 1967.

EULETTE (FR)

Eulette cycles  --- marque déposée à Saint Etienne – Loire – France

Eulette cycles  - handelsmerk geregistreerd in Saint Etienne- Loire – Frankrijk

Het merk vinden we ook terug op een lijst van Belgische fietshandelaars:  EULETTE -- Hanocq Richard --- La Louviére - Belgique

NUBIA (Fr)

Nubia - cycles spécial – St. Etienne ---- France/Frankrijk

SWITA (Fr)

Swita  cycles ----- Saint Etienne , usine à Bérard – Loire--- France /Frankrijk

VBF (F)

VBF cycles ----- (1908 /...) ---- établissements  G .BALLANDRAS --- 36, rue Désiré Claude, Saint Etienne – Loire ------- France/Frankrijk

BGA (F)

BLANCHARD GRANGE / BGA ---- Saint-Etienne

BGA - cycles & armes  Blanchard – Grange   -------- Saint Etienne – Loire --------- France/Frankrijk.

BGA was een wapen- en fietsfabrikant in Saint-Etienne. De bijbehorende naam is Blanchard-Grange.

De advertentie van een cowboy op een fiets, met een geweer in de hand, stelde BGA in staat om zich zowel met zijn wapen- als fietsproductie te vereenzelvigen!

Het Velectrick derailleursysteem, met een lange metalen arm, werd in 1935 door BGA gelanceerd en moest een kabelloze derailleur bieden. Dit ingenieuze systeem is niet in de geschiedenisboeken terechtgekomen, maar de fietsen die met dit ontwerp werden geëquipeerd bewijzen vandaag de dag nog steeds de robuustheid van dit versnellingsapparaat. De 3-speed derailleur was een systeem geregistreerd door BGA, dit systeem vélectrik (specifiek voor het merk ) werd geregistreerd in 1935.

https://www.velovintageagogo.com/t19874-bga-blanchard-grange-armes-annees-30-40-equipe-du-velektric

SVELTE (Fr)

SVELTE  --- St Etienne --- Frankrijk/France

Opgericht in 1899 door de weduwe Bloch en Lévy, een sociëteit opgericht in 1865, SMAC (Société manufacturière d'armes et cycles),17 Rue de Fontainebleau in St Etienne.

Zaakvoerder Lévy

Wapens, fietsen

1901 auto's

1904 Lévy et cie

1908 Vraagt een octrooi aan voor de toepassing van het ringvormige lager in de pedalen van fietsen

1910 -300 arbeiders werken voor het bedrijf

1911 diende op 13 september octrooi nr. 530 in (apparaat voor bevestiging in een

een stuur aan de stuurpen van de fietsen)

1912 Indiening van octrooi nr. 514 vrijloop en rem tegen het pedaal (27 januari)

1913 patent ingediend op 13 augustus (progressieve concentrische rem voor auto's en alle andere voertuigen)

1922 Liquidatie

1923 Kaplan, baas.

In de jaren 1920 werd dit merk de officiële leverancier van vouwfietsen voor het leger, het Legioen en de Republikeinse Garde.

1924 Oprichting AOCS

Verkoopt de pantermotorfietsen met Jap, Zurcher, Villiers, Lmp-motor

1929 AOCS ontbonden

1932 stopte met motorfietsen

Tussen 1933 en 1935 gekocht door Favor werd een merk tot ongeveer 1958

SVELTE

Fondée en 1899 par la société veuve Bloch et Lévy société fondée en 1865, SMAC (Société manufacturière d’armes et cycles), 17 Rue de Fontainebleau à St Etienne

Gérant Lévy

Armes, cycles

1901 autos

1904 Lévy et cie

1908 dépose un brevet pour l’application du roulement annulaire dans le pédalier de bicyclettes

1910-300 ouvriers travaillent pour l’entreprise

1911 dépose le Brevet n°530 le 13 septembre (dispositif permettant de fixer dans une position

quelquonte le guidon sur la potence des cycles)

1912 dépôt du brevet n°514 roue libre et frein à contre pédales (27 janvier)

1913 dépôt de brevet le 13 août (frein concentrique progressif pour automobile et tous autres Véhicules.)

1922 mise en liquidation

1923 Kaplan dirigeant

Cette marque deviendra dans les années 20, le fournisseur officiel des vélos pliants pour l’armée, la Légion et la Garde Républicaine.

1924 fonde Aocs

Vend les motos la panthère avec moteur Jap, Zurcher, Villiers, Lmp

1929 dissous Aocs

1932 arrête les motos

Entre 1933 et 1935 racheté par Favor devient sous marque jusque vers 1958

RAPHAËL GÉMINIANI (Fr)

Raphaël Géminiani (Clermont-Ferrand, 12 juni 1925 – Pérignat-sur-Allier, 5 juli 2024) was een Frans profwielrenner en ploegleider.

Raphaël Géminiani's vader bracht het gezin in 1920 naar Frankrijk om te ontsnappen aan het Italiaanse fascisme. Omdat hij een fietsenfabriek in Lugo had gerund, begon hij een fietsenzaak in Clermont-Ferrand en Raphaël begon op 12-jarige leeftijd te werken in de winkel van zijn vader. Hij begon met racen op 16-jarige leeftijd, in 1943.

Hij was beroepswielrenner van 1946 tot 1959. Zijn bijnaam was Grand Fusil. Hij was een goed ronderenner met een oogstrelende pedaaltred. Hij was kampioen van Frankrijk in 1953.

Géminiani kwam een paar keer dicht bij de eindoverwinning in de Tour de France. Zo werd hij vierde in 1950, tweede in 1951 (allebei op flinke afstand van de respectievelijke winnaars Ferdi Kübler en Hugo Koblet) en derde in 1958, achter de Luxemburger Charly Gaul. Hij stond aan de leiding in de Tour de France van 1958,  dat was voordat hij een slechte dag had en verloor van Charlie Gaul. Hij hielp zowel Bobet als Coppi aan grote overwinningen. Hij beëindigde zijn carrière na een wielerronde in Afrika eind 1959 die zijn vriend Fausto Coppi fataal werd.

Na zijn wielercarrière was hij de directeur van het St Raphael Team en later van Eddy Merckx' Fiat Team, zijn inspanningen transformeerden het professionele wegwielrennen.

Géminiani volgde andere vooraanstaande renners in het licenseren van zijn naam voor een reeks fietsen en werd zo sponsor van zijn teams. De frames zouden zijn gemaakt door Mercier en misschien ook Cizeron van St Etienne.

http://velosvintage.over-blog.com/2020/09/velo-raphael-geminiani-1958.html

L. BOBET

CYCLE L. BOBET  -- Frankrijk

De fietsen L. Bobet  werden gemaakt door Mercier (Saint-Étienne) .

Aan het einde van het wielerseizoen 1954 tekende Louison Bobet een overeenkomst met Mercier om voor Mercier fietsen te produceren in Saint-Etienne onder het merk Louison Bobet. In 1955 en daarna reed Bobet tijdens wedstrijden op een gele Louison Bobet fiets.

Het is begrijpelijk dat veel Louison Bobet fietsen sterk op hun Mercier-stalgenoten leken: dezelfde nokken, dezelfde buizen, dezelfde uitrusting. Tegen het einde van 1955 kondigde Bobet aan dat zijn team voor 1956 Campagnolo-apparatuur zou gebruiken. Bij gebrek aan catalogusinformatie is het niet bekend of een productiemodel doorging met de Huret-uitrusting.  In ? (jaar nader vast te stellen) stopte Mercier met de productie van Louison Bobet-fietsen. Het merk werd vervolgens nieuw leven ingeblazen door Louison Bobet in ? (jaar nader vast te stellen)

Louison Bobet

Louis "Louison" Bobet: 12 maart 1925 - 13 maart 1983  was een Franse professionele wielrenner . Hij was de eerste grote Franse renner uit de naoorlogse periode en de eerste renner die de Tour de France in drie opeenvolgende jaren won, van 1953 tot 1955.

Zijn carrière omvatte onder meer het nationale wegkampioenschap (1950 en 1951), Milaan-San Remo (1951), Giro di Lombardia (1951), Critérium International (1951 en 52), Parijs-Nice (1952), Grand Prix des Nations (1952), wereldkampioenschap op de weg (1954), Ronde van Vlaanderen (1955), Critérium du Dauphiné Libéré (1955), Ronde van Luxemburg (1955), Parijs-Roubaix (1956) en Bordeaux-Parijs (1959).

Louis Bobet werd geboren als een van de drie kinderen boven de bakkerswinkel van zijn vader in de rue de Montfort, Saint-Méen-le-Grand , nabij Rennes . Zijn vader gaf hem een ​​fiets toen hij twee was en na zes maanden kon hij er zes kilometer mee rijden.  De vader van Bobet heette ook Louis en de zoon heette Louison – kleine Louis – om verwarring te voorkomen. -on is een verkleinwoord in het Frans, maar buiten Bretagne verwijst Louison meestal naar een meisje. Hij stond in zijn beginjaren als renner bekend als Louis, zelfs als professional, totdat de kleine Louison aan populariteit won.

Bobet zou tijdens de Tweede Wereldoorlog boodschappen voor het verzet hebben overgebracht . Na D-Day sloot hij zich aan bij het leger en diende in Oost-Frankrijk. Hij werd in december 1945 gedemobiliseerd.

Het meest opvallende kenmerk van Bobet, de man en niet van de coureur, was zijn ambitie om zich te gedragen als een Hollywood-matinee-idool, een soort David Niven- personage in een smoking . Het leverde hem veel kritiek op van andere Franse renners. Géminiani zei dat de bedeesde en elegante manier van doen van Bobet hem zelfs in zijn eigen Bretagne minder populair maakte dan de meer rustieke, openhartige manieren van andere Bretonse renners zoals Jean Robic . Bobet sprak af en toe over zichzelf in de derde persoon.

Bobet werd ook gedreven door persoonlijke hygiëne en weigerde zijn eerste gele trui aan te nemen omdat deze niet was gemaakt van de zuivere wol die volgens hem het enige gezonde materiaal was voor een zwetende en stoffige renner. Synthetische garens of mengsels werden in 1947 toegevoegd na de komst van Sofil als sponsor. Sofil maakte kunstgaren. De raceorganisator, Jacques Goddet, schreef: “Het leverde een waar drama op. Ons contract met Sofil brokkelde af. Als het nieuws bekend was geworden, zouden de commerciële gevolgen desastreus zijn geweest voor de fabrikant. Ik weet nog dat ik er een groot deel van de avond met hem over debatteerde. Louison was altijd buitengewoon hoffelijk, maar zijn principes waren net zo hard als de granieten blokken van de kust van zijn geboorteland Bretagne. “ Goddet moest Sofil zover krijgen dat hij van de ene op de andere dag een nieuwe trui produceerde, het logo nog steeds zichtbaar maar de kunstmatige stof ontbrak. Bobets bezorgdheid over hygiëne en kleding werd geaccentueerd door frequente problemen met zadelpijn.

 De carrière van Bobet eindigde feitelijk toen de auto waarin hij en zijn broer Jean zaten in de herfst van 1960 buiten Parijs crashte. Nadat hij stopte met koersen  had Louison Bobet een aantal bedrijven, waaronder een kledingwinkel, maar hij werd vooral bekend door zijn investeringen in en de ontwikkeling van de zeewatergezondheidsbehandeling van thalassotherapie . Hij had het gebruikt toen hij herstelde van zijn auto-ongeluk. Hij werd ziek en stierf de dag na zijn 58ste verjaardag aan kanker.

ANDRÉ LEDUCQ (Fr)

“André Leducq”------ Mercier --------- Saint-Étienne------- Frankrijk

Er bestaat documentatie dat er in het verleden fietsen (cycles) zijn uitgebracht onder de naam Cycles André Leducq (of “Sur Cycles A. Leducq”). Dat wijst erop dat Leducq’s naam werd gebruikt op fietsenmerken. Daarnaast was er ook sprake van motorfietsen: “André Leducq Motorcycles” was een merk geproduceerd door het bedrijf Mercier in Saint-Étienne. De motorfietsen kwamen voort uit de betrokkenheid van Leducq met Mercier nadat hij zijn wielercarrière beëindigde. Hij werkte voor Mercier, en het merk “André Leducq” was in zekere zin een sub-lijn of “filiale” van Mercier.

Het is niet helemaal duidelijk hoe groot of wijdverbreid het merk “Cycles A. Leducq” is geweest voor fietsen (dus zonder motor). In advertenties, postkaarten etc. kom je de naam tegen, maar technische specificaties, jaartallen, aantallen etc. zijn schaars. Of het merk fietsen onder die naam een aparte fabriek had, of gewoon Mercier frames / onderdelen gebruikte met Leducq-label, is niet volledig bevestigd, want op heel wat balhoofdplaatjes staat Paris (Parijs) vermeld.

André Leducq:

Geboren op 27 februari 1904 in Saint-Ouen (Seine, Frankrijk). Hij stierf op 18 juni 1980 in Marseille.

Hij was een zeer succesvolle Franse wielrenner in de jaren ’20 en ’30. Hij was wereldkampioen in 1924 als amateur voordat hij in 1927 prof werd. Hij won ook een gouden medaille op de Olympische Zomerspelen van 1924 in het onderdeel ploegenkoers.

Hij won o.a. de Tour de France tweemaal: in 1930 en 1932.  Leducq won in zijn loopbaan ook andere belangrijke klassiekers zoals Parijs-Roubaix (1928), Parijs-Tours (1931) etc.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Andr%C3%A9_Leducq

LAPEBIE (Fr)

Lapébie ----  France/Frankrijk

Cycles 1939 cycles fabriqués chez Mercier. Après-guerre cycles, cyclomoteurs, vélomoteurs sous marque de Mercier. 1958 adresse à Bordeaux.

1939 fietsen vervaardigd bij Mercier. Naoorlogse fietsen, bromfietsen, bromfietsen gefabriceerd onder het merk Mercier. Adres in 1958 in Bordeaux.

Roger Lapébie

Roger Lapébie (Bayonne, 16 januari 1911 – Pessac, 12 oktober 1996) was een Frans wielrenner. Lapébie won de Ronde van Frankrijk van 1937 nadat de toenmalige klassementsleider Sylvère Maes (winnaar van edities van 1936 en 1939) samen met de andere Belgen opgaf, vier dagen voor het einde van de Tour. Ook Parijs-Nice (1937) prijkt op zijn palmares.

Lapébie beweerde tijdens Parijs-Nice in 1990 dat hij in 1934 bestolen was van de overwinning in Parijs-Roubaix. In de finale kreeg hij een lekke band en hij leende de fiets van een toeschouwer, die hij later bij een controlepost weer inruilde voor een mannenfiets. Hij kwam terug bij de kopgroep en won. De zege werd hem afgenomen, omdat hij niet kon bewijzen dat dit de fiets was waar hij de race mee begonnen was. Hij beschouwde dit zelf wel als een overwinning.

MAGNE ANTONIN (Fr)

Magne Antonin  cycles - Antonin Magne richtte in 1938 zijn eigen fietsenmerk op, dat later een dochteronderneming van Mercier Cycles werd.

Antonin Magne was een Franse wielrenner en ploegleider, een van de grote namen uit het interbellum (de periode tussen de twee wereldoorlogen).

Volledige naam: Antonin Magne

Geboortedatum: 15 februari 1904

Geboorteplaats: Ytrac, Cantal, Frankrijk

Overleden: 8 september 1983, Arcachon, Frankrijk

Magne was een sterke klimmer en tijdrijder, bekend om zijn uithoudingsvermogen en tactische intelligentie. Hij reed als prof tussen 1927 en 1939. Zijn bijnaam was “Tonin le Sage” ( Tonin de Wijze) — vanwege zijn rustige karakter en leiderschapskwaliteiten. Tijdens zijn carrière als wielrenner verklaarde hij: 'Je moet doorzetten en je krachten sparen om aan het einde even sterk te zijn als aan het begin.'

Magne had in het begin niet echt aanleg voor de wielersport. Hij begon op zijn zestiende, mislukte en het duurde jaren voordat hij zich zou gaan bewijzen. Toch gaf hij de moed nooit op. Door zijn volharding boekte op zijn 23ste alsnog zijn eerste succes: Parijs-Saint-Quentin. Het jaar daarop, in 1927, won hij Parijs-Limoges. Omdat hij een voorbeeldig bestaan had geleid, zonder een detail te verwaarlozen en omdat hij voortdurend had geprobeerd om boven zichzelf uit te stijgen, trok Magne zich aan de vooravond van de oorlog terug met een benijdenswaardig palmares, bestaande uit twee eindzeges in de Ronde van Frankrijk (1931 &1934) en een wereldkampioenentrui in 1936, dit na een solo-ontsnapping op het circuit van Bern (Zwitserland), waar hij zijn succes boekte met bijna tien minuten voorsprong op de nummer twee. Meervoudig Frans kampioen (1933, 1934)

Na zijn actieve loopbaan werd Magne een van de meest gerespecteerde ploegleiders in de wielersport.

Hij was een prestigieus kampioen en mens, heeft tijdens zijn hele carrière schitterende demonstraties van zijn talenten als atleet en voorbeeldige eerlijkheid gegeven. Niet alleen heeft hij in zijn privé- en beroepsleven zijn favoriete spreuk 'zonder deugd geen roem' gerespecteerd, maar hij heeft deze spreuk ook doorgegeven aan generaties sporters voor wie hij tijdens zijn lange en waardevolle carrière als ploegleider die een kwarteeuw (van 1945 tot 1969) duurde, de gids en meester was. Renners als Louison Bobet, Rik Van Steenbergen, Fred De Bruyne, Raymond Impanis en Raymond Poulidor waren zijn pupillen en de kopmannen van de Mercier-ploeg, die van Antonin Magne een echt instituut maakte. Hij leidde de legendarische Mercier-ploeg van 1945 tot 1970.Onder zijn leiding groeide Poulidor uit tot een nationale held, ondanks dat hij nooit de Tour won.

https://fr.wikipedia.org/wiki/Antonin_Magne

https://nl.wikipedia.org/wiki/Antonin_Magne

MERCIER (Fr)

Mercier cycles (1919 1985) ---- Saint-Étienne ----- Frankrijk

Het was op het nummer 60 rue Gutenberg  in Saint-Étienne, de bakermat van de Franse industriële revolutie, dat in 1919 de vestiging Mercier werd opgericht. Het bedrijf werd opgericht door Émile Mercier ( 1899 - 1973 ) en zijn broers Marcel en Constant. In 1919 sloot Émile Mercier zich aan bij de gebroeders Paret en Ribaud en begon met de productie van krukassen, pedalen enz….

In 1924 kocht hij de aandelen van zijn partners over en stapte over op de productie van frames. Rond 1930 ging hij zich op de assemblage van fietsen richten. De historische assemblagelijn bevond zich in Andrézieux-Bouthéon, ongeveer tien kilometer van Saint-Étienne.

De visionaire managers van het merk namen in 1933 een professionele wielerploeg over om hun producten te promoten.. Het hoogtepunt werd bereikt in de jaren zestig, dankzij Raymond Poulidor, die er zijn hele carrière doorbracht. Het team bleef tot 1984 in competitie. Mercier was het team met de meeste deelnames in de hele geschiedenis van de Tour de France. Om voor de toeschouwers in het peloton gemakkelijk herkenbaar te zijn droegen de Mercier-renners, sinds 1955, hun beroemde paarse trui. Het professionele team stond onder leiding van Edmond Mercier, zoon en neef van de oprichters. Drie ploegleiders volgden elkaar op aan het hoofd: Antonin Magne, tweevoudig winnaar van de Tour de France, vervolgens Louis Caput en Jean-Pierre Danguillaume.

De fietsenfabriek Mercier is dankzij moderne productieprocessen en de vraag naar absolute kwaliteit tegen een redelijke prijs een groot commercieel succes gebleken. Decennialang waren de fietsen van Mercier te vinden op de Franse wegen, in steden, op het platteland en in het peloton. Het bedrijf bereikte zijn hoogtepunt in 1975, met een productie van 150.000 fietsen. Van 1950 tot 1959 produceerde Mercier ook bromfietsen.

In de jaren 1980, geconfronteerd met toenemende buitenlandse concurrentie, uit Amerika en Azië, ging de Franse fietsindustrie onverbiddelijk achteruit, Mercier kreeg het moeilijk. Mercier, dat tot 1984 met Joop Zoetemelk in de wielercompetitie  bleef, ging in 1985 failliet.

In 1985 werd de Société Nouvelle des cycles Mercier gekocht door de aandeelhouders van het naburige en concurrerende bedrijf Cycles France Loire , dat in mei 1983 het faillissement had aangevraagd.

De werknemers namen het bedrijf Cycles Mercier - France Loire over. Deze vernieuwing was gebaseerd op grootschalige distributie en liet de traditionele netwerken van kleine detailhandelaren achter zich.

In september 1991 werd Cycles Mercier - France Loire (dat ook St Étienne Cycles had gekocht), op zijn beurt overgenomen door de Nederlandse fabrikant Atag, die later de Accell Group zou worden.

Op 21 oktober 1998 werd de Société Nouvelle des Cycles Mercier uitgeschreven.

In 2019 wekte Émile Mercier, tweede naamgever en zoon en neef van de oprichters, het merk tot leven en bracht het opnieuw op de markt met kleding speciaal voor wielrennen. Om deze vernieuwing te leiden en de historische waarden van het merk te bestendigen, heeft Émile de krachten gebundeld met Alexis Descollonges. Samen vormen ze een gepassioneerd en complementair duo.

Op 11 december 2000 heeft Accell Group, eigenaar van Cycles France-Loire en Lapierre, het merk "Mercier" verkocht aan het Luxemburgse investeringsfonds Starship Investments. Het bedrijf Cycles Mercier - France Loire verloor toen de naam "Mercier" en werd omgedoopt tot Cycles France Loire.

2021: mislukking van de vestiging van het merk in Revin in de Ardennen

In februari 2021 kondigde Starship Investments de verhuizing van Mercier-fietsen naar Frankrijk aan, met de opening van een nieuwe fabriek in de Ardennen, in Revin, in de buurt van Charleville-Mézières.De fabriek, die naar verwachting eind 2021 van start zou gaan zou mechanische en elektrische fietsen produceren onder de merknamen Raymond Poulidor en Joop Zoetemelk, evenals huismerkfietsen. Op lange termijn zouden er 270 banen moeten worden gecreëerd in deze  vroegere getroffen industriële stad. Het project kon wel worden onderbroken door een gebrek aan financiering, aangezien de staat zijn financiële steun voor dit geplande project op de Friche Porcher had ingetrokken. In november 2021 kondigde de directie aan dat zij haar project toch zou handhaven, maar diende een klacht in wegens smaad, dat na onthullingen van fiscale onregelmatigheden van de kant van de onderneming die geleid hadden tot de intrekking van de financiële steun van de staat. Het project mislukte.

Momenteel maakt het bedrijf deel uit van de Accell Group en produceert het fietsen in een plaats genaamd “Andrezieux Boutheon”, vlak bij St Etienne.

De merknaam Mercier is ook weer opgedoken op Chinese fietsen die per postorder in de VS worden geproduceerd, kennelijk als resultaat van een licentieovereenkomst.

https://fr.wikipedia.org/wiki/Cycles_Mercier

https://www.mercier.cc/pages/histoire