Berichten van 1 september 2025 tot 30 september 2025

FRANCINE (Fr)

Francine (..1937..) cycles Ets F. Gache --- constructeur  --26 Rue Gambetta & 1 Rue Denis Papin ---Angoulème , Charente ------ France/Frankrijk

REINE DE L’OUEST (Fr)

La Reine de L’Ouest / Reine de L'Ouest cycles ----Sainte-Rochefort  in de  Charente-Maritime -----------

France/Frankrijk

                          La Reine de L’Ouest betekent Koningin van het Westen.

TENDIL (Fr)

TENDIL / TENDIL CYCLES  - cycles Origine  -- Standart of  Sport  -----Nîmes --- Frankrijk

In 1919 besloot mijnwerker Elie Tendil in Alès in de Gard een fietsenwinkel te openen en werd zo distributeur van Automoto-fietsen. (Gard  is een Frans departement, gelegen in de regio Occitanie. De prefectuur is Nîmes.)

Gebruikmakend van de aanbiedingen van de vele grossiers van fietsonderdelen, die gevestigd waren in de regio Saint-Etienne, begon hij al snel zelf met assembleren. Het handelsmerk Tendil werd onmiddellijk geregistreerd. Heel snel werden er ongeveer 20.000 fietsen geproduceerd en gedistribueerd in heel Zuid-Frankrijk.

Eind jaren twintig assembleerde het merk ook enkele 250 en 350 cc motorfietsen.  Door de geografische ligging van Alès werd de ontwikkeling van de kleine werkplaats, door transportproblemen, belemmerd. Elie Tendil besloot om zich in Nîmes te gaan vestigen en werd er fabrikant,  hij ging er ter plaatse frames vervaardigen, wielen monteren, spuiten en chromeren.

In 1951 bracht het merk zijn eerste bromfiets uit, een 50 aangedreven door de VAP 4-motor, de Tendilet. Deze rijwielen kregen dan respectievelijk de namen Ventoux en Types Aigoual. Van 1955 tot 1960 werden er ongeveer 5.000 machines per jaar gebouwd, waarbij er ongeveer 50.000 fietsen moeten worden opgeteld. Het merk vormde zelfs een regionaal wielerteam (in 1951, eerst onder de naam Tendil, daarna Tendil/Hutchinson) dat deelnam aan de Tour de France, in 1955 werd zelfs een showtruck voor de karavaan besteld. Les Cycles TENDIL was een kleine constructeur die van 1935 tot 1953 wielrenners uitrustte.

Het materiaal van de racefietsen die de werkplaats verlieten (met uitzondering van speciale bestellingen) bestond standaard uit: de derailleurs en hun bedieningselementen, het dubbele kettingblad en de snelspanners waren van het merk Simplex, de handvatten, kappen en remmen van het merk CLB, het  zadel was van het mek Perjohn. De emailverf was in Italiaanse stijl.

En voor de toerfietsen was er Simplex voor de versnellingen, Cyclo voor de kettingbladen, Mafac voor de remmen en Pearl voor de zadels.

Begin jaren zestig hadden kleine fabrikanten het ten opzichte van Motobecane, Peugeot en Velosolex moeilijk. In 1962 besloot Elie Tendil, die nog steeds aan het hoofd van de fabriek stond, samen met zijn zoon André om de productieactiviteiten stop te zetten (inmiddels waren ze toegetreden tot de VAP SA-groep). De fabriek waar ongeveer honderd mensen werkten werd  gesloten, alleen de winkel die eind jaren veertig werd geopend bleef behouden en werd een Motoconfort-dealerschap. Deze winkel bestaat nog steeds en wordt nu gerund door Elie's kleinzoon, Patrick Tendil.

Een haan illustreert het merk Tendil.

Ik sluit deze korte samenvatting af met de mededeling dat het geen zin heeft om contact op te nemen met de huidige winkel. Er zijn geen documenten of onderdelen meer beschikbaar die betrekking hebben op dit merk.

H. SALAMAGNE (Fr)

H. SALAMAGNE Cycles--------- NIMES------ France/Frankrijk

G.DELION (Fr)

Delion G --- cycles , autos & motocyclettes --- Clermont-Ferrand - Puy de Dôme  ------ France / Frankrijk

GERGOVIA (FR)

Gergovia cycles  ----- Clermont-Ferrand ---- France/Frankrijk

Op het einde van de 19e eeuw installeerde de mecanicien Michon uit  Clermont-Ferrand zich in de rue Blatin n° 55, te Clermont-Ferrand. Naast zijn werk, het herstellen en het verhuren van fietsen, bood hij zijn cliënteel ook grote fietsmerken aan, zij hadden o.a. de keuze tussen  Peugeot- en Clévelandfietsen maar ze konden ook kiezen voor een speciaal fietsmerk waarvan hij zelf alle stukken monteerde  en ze een significante naam gaf : “ La Gergovia”. Dit merk van M.A. Michon zou een glorieuze ontwikkeling kennen. Op het plaatje zien we een beeltenis van Vercingetorix.

Gergovia was een Gallische stad gelegen in de huidige regio Auvergne-Rhône-Alpes, in het bovenste deel van het stroomgebied van de Allier en in de buurt van het huidige Clermont-Ferrand. Het was de hoofdstad van de Averni.  De Arverni ( Gallisch :  Aruernoi ) waren een Gallisch volk dat tijdens de IJzertijd en de Romeinse periode in de huidige Auvergne woonde. Ze behoorden tot de machtigste stammen van het oude Gallië en betwistten de heerschappij over de regio met de naburige Aedui.

De stad Gergovia had sterke muren en lag op een fameus verhoogd plateau omringd door heuvels. Het was de belangrijkste stad (oppidum) van de Arverni en ook de locatie van de Slag bij Gergovia in 52 v.Chr. De strijd werd er uitgevochten tussen een leger van de Romeinse Republiek, onder leiding van proconsul Julius Caesar, en Gallische troepen onder leiding van Vercingetorix.  Caesar trok met zes legioenen naar het zuiden om de heuvelstad Gergovia in te nemen maar de Galliërs wonnen de slag. Door deze zege  kreeg Vercingetorix meer cavaleriesteun voor zijn campagne en de toekomstige veldslagen. Dit was voor Caesar en het Romeinse leger in Gallië een belangrijke fiasco.

https://en.wikipedia.org/wiki/Gergovia

https://musee-gergovie.fr/

VERCINGETORIX (ca.  80 – 46 v.Chr.) was een Gallische koning en leider van de Arverni-stam. Vercingetorix was de zoon van Celtillus de Arverniër, leider van de Gallische stammen. Vercingetorix kwam in 52 v.Chr. aan de macht, dat na zijn officiële benoeming tot leider van de Arverni in het oppidum Gergovia.

Hij wou de Galliërs verenigen in een revolte tegen de Romeinse bezetter. Hij sloot onmiddellijk een alliantie met andere Gallische stammen, nam het bevel over, bundelde alle strijdkrachten en leidde hen in de belangrijkste Keltische opstand tegen de Romeinse overheersing. Hij won de Slag bij Gergovia tegen Julius Caesar! In die slag sneuvelden er enkele duizenden Romeinen en medestanders van de Romeinen, de Romeinse trokken legioenen zich terug. Maar uiteindelijk zou Vercingetorix toch het onderspit delven, Caesar slaagde erin om de interne verdeeldheid van de Galliërs uit te buiten om het land te onderwerpen.  Uiteindelijk kwam Vercingetorix' poging om alle Galliërs te verenigen tegen een Romeinse invasie te laat kwam.

In de Slag bij Alesia , ook in 52 v.Chr., belegerden en versloegen de Romeinen zijn strijdkrachten. Om zoveel mogelijk van zijn mannen te sparen, gaf hij zichzelf over aan de Romeinen. Hij werd vijf jaar gevangen gehouden. In 46 v.Chr. werd hij, als onderdeel van Caesars triomftocht, door de straten van Rome gestuurd en vervolgens geëxecuteerd door wurging. Vercingetorix is ​​vooral bekend door Caesars Commentarii de Bello Gallico (Commentaren op de Gallische Oorlog). In Frankrijk is hij nog steeds  een volksheld, en dat vooral in de Auvergne , zijn geboortestreek.

https://www.linternaute.fr/actualite/biographie/1776272-vercingetorix-biographie-courte-dates-citations/

FEMINA (Fr)

Femina  (...1901/1937…)  cycles  -- Manufacture Cartallier & Cie .- Usine de l'Allée à Augerolles - ----Puy de Dome  ---- France/Frankrijk.

Er is niet veel informatie beschikbaar over Femina-fietsen; het lijkt erop dat de fabriek van Louis Cartallier. in Augerolles (Puy-de-Dôme) in 1931 werd gesloten. De fabriek brandde helaas af in 1935 of begin 1936, en de eigenaar overleed een jaar of twee later. Femina-fietsen hebben meerdere keren deelgenomen aan de Tour de France.

FAVOR (Fr)

FAVOR -----------CLERMONT FERRAND---------France/Frankrijk

Het merk Favor werd in 1898 opgericht door Etienne Guillaume in Chamalières, vlakbij Clermont-Ferrand. Favor produceerde tot in 1977 motorfietsen en fietsen, het embleem toont het hoofd van een katachtige. Het was een belangrijk merk in het midden van Frankrijk. De uithangborden en advertenties van het merk illustreren allemaal de dubbele activiteit van de fabrikant: fietsen en motorfietsen. De reclame-iconografie van het merk is opmerkelijk.

FAVOR opgericht in 1898,

Avenue de Royat 77 in Clermont-Ferrand

door Etienne Guillaume

1904: Handel in fietsen en onderdelen.

1919: Joseph en René treden toe tot het bedrijf.

1921: Motorfietsen.

Van 21 tot 40 jaar worden Favor-motoren geproduceerd door Ets Chevillard uit Montrouge.

1925: Winnaar van de Parijs-Pyrénées. 1926:

Winnaar van de Parijs-Nice.

1930: Submerk Eole.

Rond 1935 neemt hij Svelte over.

1955: Overeenkomst met Gima en Rivat Sport.

1956: Het merk neemt de volledige productie van Alter over.

1958: Het merk Monotube is eigendom van Favor (misschien eerder).

1960: Verkoopt Benelli-bromfietsen.

1964: Frans kampioen in de regelmatigheid, 50cc en 100cc.

Rond dezelfde tijd werd een nieuwe fabriek geopend in het industriegebied van Brezet.

1971: Stopzetting van gemotoriseerde tweewielers voor fietsen.

1973: René Guillaume, CEO.

1977: activiteiten gestaakt;

1979: René Guillaume overleden.

FAVOR : La marque Favor a été fondée en 1898 à Chamalières près de Clermont Ferrand par Etienne Guillaume. Favor a fabriqué des motos et des vélos jusqu’en 1977, son emblème représente une tête de félin. C’était une marque importante du centre de la France. Les enseignes ou les publicités représentant la marque, illustrent toutes la double activité du constructeur, cycles et motos. L’iconographie publicitaire de la marque est remarquable.

BRETAGNE (Fr)

Bretagne cycles ----- Clermont Ferrand - Puy de Dôme ----- France/Frankrijk

Hoewel het merk de naam Bretagne draagt en we op het balhoofdplaatje de kaart van Bretagne zien, heeft het merk weinig met Bretagne te maken, dit fietsmerk is afkomstig uit Clermont Ferrand.

Clermont-Ferrand  is de hoofdstad van de voormalige Franse regio Auvergne en de belangrijkste stad in en tevens hoofdplaats van het departement Puy-de-Dôme. Het departement ligt in het Centraal Massief en beschikt over meer dan 80 vulkanische kraters.

SYLLA  (Fr)

Sylla -- cycles standart ou déposé -- 39 rue Coëffort --- Le Mans--- France/Frankrijk

GERMINAL (FR)

Germinal  cycles --"Les quatre Froissard" " eigendom van Marie-Pierre Froissard en gedeponeerd op 20 juli 1921 in Le Mans – Sarthe – Frankrijk.

Germinal  cycles -- "Les quatre Froissard" propriété de Marie-Pierre Froissard et déposée le 20 juillet 1921 au Le Mans – Sarthe ---- France

BOULARD (F)

Boulard cycles & motos ----------- Le Mans – Sarthe ---------- France/Frankrijk

JUVA (Fr)

Juva  cycles  --- Jolicart & Cie ----- Le Mans ------- France/ Frankrijk

Ook de merken Good's en Beatrix van deze firma.

NIAGARA (Fr)

Niagara - Fietsen voor slagersjongens gebouwd door Georges Perrin in Saumur - Maine et Loire – Frankrijk.

Niagara - cycles pour garçons bouchers construits par Georges Perrin à Saumur - Maine et Loir-- France

PETIT BRETON (Fr)

PETIT BRETON -----Vélos Petit -Breton ---- Mr. Lodenos-- 21 rue de Bitche à Nantes,  Loire Atlantique  France

Het was in een advertentie dat de naam van de in Nantes gevestigde fabrikant Pierre Lodenos, fabrikant van Petit-Breton fietsen, verscheen. De bijnaam Petit -Breton van  wielrenner Lucien Mazan  werd na zijn dood gebruikt voor een fietsmerk, dit zowel om zijn nagedachtenis te eren evenals voor reclamedoeleinden, weerstand en loyaliteit waren het motto van het merk. Meer dan de fabrikant, waarvan ons alleen nog de naam overblijft, is het de wielrenner die genoemd moet worden.

Lucien Petit-Breton (pseudoniem van Lucien Georges Mazan) (Plessé, 18 oktober 1882 – Troyes, 20 december 1917) was een Franse wielrenner. Bekendheid verwierf hij vooral doordat hij als eerste renner de Ronde van Frankrijk tweemaal op zijn naam wist te schrijven, namelijk in 1907 en in 1908.

Mazan werd geboren als zoon van een horlogemaker. Op 8-jarige leeftijd vertrok hij met zijn ouders van Bretagne naar Buenos Aires, de hoofdstad van Argentinië. Dit gegeven zou hem later tijdens zijn wielercarrière de bijnaam de Argentijn opleveren. Zijn wielercarrière begon toen Mazan op 16-jarige leeftijd een fiets won in de loterij. Hiermee ging hij fietsen op de wielerbaan en al spoedig besloot hij om baanrenner te worden. Dit was zeer tegen de zin van zijn vader, die graag had gezien dat zijn zoon een 'fatsoenlijk' beroep had gekozen. Om die reden besloot Lucien Mazan om op zijn wielerlicentie de achternaam Breton (= inwoner van Bretagne) te laten vermelden in plaats van zijn echte achternaam. Later werd hier het 'Petit' nog aan toegevoegd om verwarring met een andere coureur, die ook de naam Breton droeg, te voorkomen. Lucien Petit-Breton bleek aanleg te hebben voor het wielrennen en al snel werd hij kampioen van Argentinië op de baan. In 1902 keerde Petit-Breton terug naar Frankrijk, omdat hij zijn dienstplicht moest vervullen.

Ondertussen was Lucien Petit-Breton ook gaan deelnemen aan wedstrijden op de weg. In 1905 reed hij voor de eerste maal de Ronde van Frankrijk, waarin hij als vijfde eindigde. Zijn eerste grote overwinning op de weg boekte Petit-Breton in 1906, toen hij zegevierde in Parijs-Tours. De meest succesvolle jaren uit de wielercarrière van Petit-Breton waren 1907 en 1908. In beide jaren wist hij de Ronde van Frankrijk te winnen en daarnaast werd hij winnaar van klassiekers als Milaan-San Remo en Parijs-Brussel. Hoewel Petit-Breton na 1908 niet echt aansprekende overwinningen wist te boeken, wist hij in die jaren nog wel diverse ereplaatsen te behalen. Tijdens de Ronde van Frankrijk van 1912 gold hij als een van de favorieten, maar tijdens de tweede etappe kreeg hij een aanrijding met een rund en moest hij de strijd staken. Lucien Petit-Breton trouwde op 24 november 1908 met Marie-Madeleine Macheteau, dat was na zijn tweede overwinning in de Tour de France. Ze kregen drie kinderen, Lucie, Yvonne en Yves.

Het begin van de Eerste Wereldoorlog betekende het einde van de wielercarrière van Petit-Breton. Hij nam dienst in het elfde legerkorps en vocht mee aan het front, waar hij meerdere keren gewond raakte. Op 20 december 1917 kwam Petit-Breton op 35-jarige leeftijd om het leven bij een auto-ongeluk: in zijn functie als ordonnans reed hij aan het front bij Troyes frontaal op een tegenligger. De twee broers van Lucien Petit-Breton, Paul en Anselme, waren ook renners. Deze laatste, die deelnam aan de Tour de France van 1907, stierf ook tijdens de Eerste Wereldoorlog, terwijl Paul Mazan de titel van amateurkampioen van Frankrijk won.

VELOS PETIT BRETON

Zijn weduwe registreerde het merk Petit-Breton in 1920 om fietsen te gaan produceren in de rue des Olivettes 2. Een andere werkplaats werd geopend in de rue Sévigné 7. Pierre Lodénos, een rijwielhandelaar in Cholet, nam het merk in 1924 over en verhuisde de ateliers naar 2 en 3 rue de Bitche Nantes en 13 rue de Fleurus in 1927 naar de jamateliers "La Chareuse". Het bedrijf heeft tot 150 werknemers in dienst en produceert meer dan 20.000 fietsen per jaar.

Zijn zoon Pierre nam in 1964 de teugels van het bedrijf over tot het in 1971 werd gesloten. De wielerbaan van Nantes-Durantière werd in 1924 tot  velodroom Petit-Breton omgedoopt,  dat als eerbetoon aan een van de eerste legendes in de geschiedenis van het wielrennen.

De wedergeboorte van de fietsindustrie in Nantes

Sinds enkele jaren heeft de terugkeer van het fietsen geleid tot de oprichting van verschillende bedrijven die gemeen hebben dat ze innovatief zijn terwijl ze verschillende wegen inslaan. Zo heeft Robin Cojean in 2020 het merk "Petit-Breton" nieuw leven ingeblazen door de krachten te bundelen met de familie van de voormalige managers van het bedrijf. Met behulp van knowhow uit de luchtvaart vervaardigt hij op maat gemaakte frames van koolstofvezel.

Lucien Petit-Breton trouwde op 24 november 1908 met Marie-Madeleine Macheteau, dat was na zijn tweede overwinning in de Tour de France. Ze kregen drie kinderen, Lucie, Yvonne en Yves. De twee broers van Lucien Petit-Breton, Paul en Anselme, waren ook renners. Deze laatste, die deelnam aan de Tour de France van 1907, stierf ook tijdens de Eerste Wereldoorlog, terwijl Paul Mazan de titel van amateurkampioen van Frankrijk won.

AUMON (Fr)

Aumon Nantes ---- cycles Aumon Maxime (..1919/1928..) --- Nantes, Loire Atlantique ----France/Frankrijk.

Fabrique de cycles Maxime Aumon, 113 Rue du General Buat, Nantes, France

Téléphone 121.36

Seul propriétaire des brévets des pédaliers Tilhet à deux vitesses et bicyclettes spéciale unijambiste.

Spécialisé dans la fabrication de cycles, Aumon possédait un esprit d’innovation qui le démarquait de ses concurrents. Inventeur du pneu ballon, il a également conçu de nombreux appareils pour faciliter le quotidien des personnes en situation de handicap.

Enige eigenaar van de brévetten van het Tilhet-crankstel met twee versnellingen en speciale eenbenige fietsen. Aumon was gespecialiseerd in de vervaardiging van fietsen en had een geest van innovatie die zijn fietsen onderscheidde van zijn concurrenten. Als uitvinder van de ballonband heeft hij ook veel apparaten ontworpen om het dagelijks leven van mensen met een handicap gemakkelijker te maken.

PRESTIGE (F)

Prestige cycles  --------- Nantes - Loire Atlantique ---------- France/Frankrijk

PHÉBUS (Fr)

Phébus -- maison Lucas & Underberg  7 rue de Coulmiers in Nantes.  Vervolgens Suresnes in Parijs.

"Phoebus" is de Grieks/Latijnse naam voor de god van de zon (Apollo), een symbool van licht / vooruitgang, wat goed paste bij een merk dat werd benadrukt door de reclame van die tijd. Phébus is de naam die Apollo kreeg nadat hij de zonnewagen had verslagen en door Zeus was veroordeeld om ermee te rijden, waardoor hij de zonnegod werd.

Geschiedenis en algemene context

Het merk Phébus werd in 1889 in Nantes opgericht als fabrikant van velocipedes.  Al snel bleef het merk niet beperkt tot eenvoudige fietsen: het ontwikkelde gemotoriseerde driewielers (en later vierwielige modellen) onder de naam Phébus, met het bedrijf Noé Boyer & Cie in Parijs / Suresnes. Deze motoren gebruikten in sommige modellen Aster- of De Dion-motoren.

Phébus exposeerde zijn driewielers en quadris op de Salon des Tuileries (Parijs) in 1899.

Het merk heeft in de loop van de tijd samengewerkt met industriële fusies met Gladiator (en anderen). Wat lichte auto's onder de naam Phébus betreft, de activiteit stopte rond 1906, na 4-cilinder of 6-cilinder modellen.

"Klassieke" fietsen:  Oorspronkelijk produceerde Phébus alle soorten fietsen: herenfietsen, damesfietsen, kinderfietsen, stads- en "landfietsen", zelfs "ceremoniële" modellen. Hun catalogus getuigde van deze diversiteit.

Er zijn echter maar heel weinig "gewone" Phoebus-fietsen bewaard gebleven. De overige exemplaren zijn zeldzaam.

De eerste fabriek stond in Nantes. Na fusies (met Gladiator in het bijzonder) werd de productie verplaatst naar Suresnes / Parijs, met een showroom aan de Avenue de la Grande-Armée in Parijs.

De firma Noé Boyer & Cie was actief van ongeveer 1898 tot 1906.

Phébus is tegenwoordig vaak beter bekend om zijn zeer esthetische reclameposters dan om zijn machines zelf. Op deze posters, vaak Art Nouveau / Belle Époque, zijn gevleugelde vrouwen, engelen, zonnestralen etc. te zien.

Zo maakte de kunstenaar H. Gray (alias Henri Boulanger) rond 1896 beroemde affiches "Cycles Phébus"

Onder de adelaar op het merkplaatje zien we de woorden NEC PLUS ULTRA. “NEC PLUS ULTRA” is een Latijnse uitdrukking die letterlijk betekent: “Niets verder voorbij” of “Niets meer daarboven.” Betekenis in context: Letterlijk: Het verwijst naar iets dat de uiterste grens aanduidt — er is niets beters of verder dan dit. Figuurlijk: Het wordt gebruikt om het hoogtepunt, het beste of het ultieme van iets aan te duiden. Oorsprong: De uitdrukking komt van de legendarische inscriptie “Non plus ultra” (“niet verder”) die volgens de mythe op de Zuilen van Hercules stond — het einde van de bekende wereld in de Oudheid. “Nec plus ultra” is een variatie daarop en wordt vaak ironisch of als lof gebruikt.

SYPHAX (Fr)

FABRIQUE DES CYCLES J. LEVRON / CYCLES SYPHAX / CYCLES EMERAUDE   Nantes

Syphax (...1910/1927..) --- cycles J Levron , constructeur , usine, bureaux, magasin - 6 rue de Coulmiers à/te Nantes - Loire Atlantique --- France/Frankrijk

Genoemd als fabrikant in de Bottin du cycle 1959. Syphax produceerde fietsen en bromfietsen. In 1957 werd het merk Syphax gekocht door het merk Mimo.

Syphax was een Algerijnse koning twee eeuwen voor onze jaartelling. Het embleem van het merk is geïnspireerd op deze antieke esthetiek. Syphax geboren rond 250 en gestorven rond202 v.Chr. was een Berberse koning van westelijk Numidië (van ongeveer 225 tot 203 v.Chr. ), wiens hoofdstad Siga (het huidige Oulhaça El Gheraba  ) en Cirta (het huidige Constantine ) in Algerije was . Zijn verhaal wordt verteld door Titus Livius , in Ab Urbe condita libri .

Cité comme constructeur dans le Bottin du cycle 1959. Syphax a produit des vélos et des mobylettes. En 1957, la marque Syphax a été rachetée par la marque Micmo. Syphax était un roi algérien il y a deux siècles avant notre ère. L’écusson de la marque s’inspire de cette esthétique antique.

LATOUR (F)

Latour cycles ------------ Nantes - Loire Atlantique ----------- France/Frankrijk

CRUSSON (Fr)

Crusson  cycles -------- La Baule - Loire Atlantique-----------France/Frankrijk

GUEDON (Fr)

Guedon  cycles --- Quai Jean Bart ----- Nantes- Loire Atlantique -----France/Frankrijk

RÊVE D'OR (Fr)

Rêve d'Or  (1928...)Cycles  -------- Machecoul - Loire Atlantique ----- France/Frankrijk

KATINETT (Fr)

Katinett  cycles fabrication garantie  ---- Pont-Rousseau - Loire Inferieur ---- France/Frankrijk

Pont-Rousseau is een buitenwijk in Rezé , arrondissement Nantes , Pays de la Loire.

JAUNATRE (Fr)

Jaunatre  cycles & cyclomoteurs ----- 10 Rue Dos d'Ane ---- Nantes ----- France/Frankrijk

STELLA (Fr)

Stella ----Ets. Fonteneau fabricant de cycles & machines à coudre- 21 Chaussée de la Madeleine te Nantes - Loire Atlantique----- France/Frankrijk

Het verhaal begon in 1919 wanneer Pierre Fonteneau zijn fabriek oprichtte in Nantes, aan de Chaussée de la Madeleine

Stella was een merk die zich vooral in de wielrennerij onderscheidde, in 1948 werd Louison Bobet in het team aangenomen. Louison Bobet won onder andere zijn eerste twee Tours de France (1953 en 1954) op Stella-fietsen en zijn wereldkampioenschapstitel in 1954.Gekroond met deze glorie werden ze ingewijd als de fietsen van de kampioenen. Het professionele wielerteam werd in 1948 opgericht door Pierre Fonteneau. Hij was een perfectionistische ingenieur met een sterk karakter, een vakman verliefd op mooi vakmanschap, een autoritaire en visionaire baas wiens bedrijf de eeuwwisseling van de jaren 1970 niet overleefde. Ze werden het kleine team die de grootte wielerploegen van fietsfabrikanten zoals Gitane of Alcyon bang maakten. Stella had 12 renners, terwijl grote ploegen als Mercier er wel 30 konden hebben. De renners waren goed voorbereid, hadden een echte teamspirit en werkten echt voor elkaar.  De goede uitslagen volgden zich op. Zonder de renners Guénard, Barbotin en Bobet zou Pierre Fonteneau een kleine fietsenfabrikant gebleven zijn.

Maar nu was Pierre Fonteneau niet langer tevreden zijn met de verkoop van Stella-fietsen in het Westen. Hij richtte zijn pijlen op Indochina en Algerije. Later zouden het de Verenigde Staten zijn. Hij zou de eerste zijn die in supermarkten verkocht, daarna in catalogi. Het was ook om zijn bedrijf te promoten dat Pierre Fonteneau besloot om in 1952 met zijn ploeg deel te nemen aan de Ronde van Algerije. Pierrot Barbotin was niet enthousiast om deel te nemen. Na twee koersen in Algiers en Oran, en voor de start van de ronde , nam de  Stella agent hen  mee naar een kleine haven waar ze oesters aten. De volgende dag  kon Barbotin de eerste etappe, Algiers-Medea, niet uitrijden! Hij had een  darmontsteking.  Hij keerde terug naar Frankrijk, maar Fonteneau was woedend. Hij was ervan overtuigd dat Barbotin  zonder reden had opgegeven... Hij wilde hem laten betalen voor het vliegticket voor de terugreis... Pierre Fonteneau  was zeker niet de gemakkelijkste.

Het avontuur van het Stella-team eindigde in 1954. Bobet vertrok naar Mercier. Barbotin, naar Saint-Raphaël. Het was de tijd dat merken die niets met wielrennen te maken hadden begonnen  investeren in wielerploegen. Martini contacteerde Fonteneau, maar hij weigerde. Samenwerken met iemand die niet uit de wielerwereld kwam was voor hem ondenkbaar. De "fietscouturier" Pierre Fonteneau bleef  een ambachtsman in de nobele zin van het woord. Elke werknemer had zijn werkbank, de fietskaders werden gemaakt in de rue Laennec, en ze werden gemonteerd in de chaussée de la Madeleine. Deze productiemethode was niet aangepast aan de Amerikaanse markt, naar waar Stella in zijn hoogtijdagen 300 fietsen per jaar naar exporteerde. Het was een cruciale tijd, ze hadden naar een industriezone moeten verhuizen, geld moeten lenen om een fabriek te bouwen. Maar mijn Pierre  sprak geen Engels, en is nooit naar de Verenigde Staten gegaan, hij had geen juridische en boekhoudkundige opleiding... Pierre Fonteneau was voor  de techniek en de  innovatie.

In de jaren 1950 rustte hij de fietsen van zijn renners uit met een versterkte achterbuis, dat was  om prestatieverlies te voorkomen bij het trappen als een danser. Twee decennia later, in het ouderlijk appartement waar de eettafel als tekentafel gebruikt werd, stond hij om vijf uur 's ochtends op en maakte zijn echtgenote wakker met de woorden: “Ik heb het gevonden”.”Wat gevonden?” “De vouwfiets”. De plooifiets waarvan het stuur naar beneden werd geklapt en die in een koffer paste. De pocket-bi. Het was niet genoeg om het Stella-bedrijf te redden.  Een Amerikaanse importeur deelde eind de jaren zeventig de genadeklap uit.

LA FILEUSE (Fr)

La Fileuse cycles  --- Cholet ---France/Frankrijk

La Fileuse  is een historisch merk van fietsen gemaakt in Cholet. La Fileuse onstond in de jaren 1920 en kende toch wat glorierijke dagen, ze kenden ook hoogtijdagen met hun professioneel wielerteam.

La Fileuse betekend spinster. Cholet is een gemeente in het Franse departement Maine-et-Loire in de regio Pays de la Loire.

KOEHLER-ESCOFFIER (Fr)

KOEHLER-ESCOFFIER ---- MÂCON (SÂON-&-LOIRE) ligt 65 kilometer ten noorden van Lyon --- Frankrijk.

Koehler-Escoffier is een Frans merk van motocyclettes dat in 1912 werd opgericht door Marcel Koehler en Jules Escoffier, een voormalig monteur bij Magnat-Debon. De fietsactiviteit van deze prestigieuze fabrikant Koehler & Escoffier is vergeleken met de beroemde Koehler-Escoffier motorfietsen en motoren verwaarloosbaar.

Het werd in 1929 gekocht door Monet-Goyon (in  de beginjaren was dit merk een fietsenproducent)en het merk verdween in 1957.

https://www.monet-goyon.net/HistoriqueKE.html

OMEGA (Fr)

Omega ---------France/Frankrijk

OMEGA was een merk dat in Parijs werd opgericht maar later van eigenaar wisselde. Op 18 februari 1899 diende de heer Martial Bergeron het laatste grafische ontwerp van het Parijse merk in . OMEGA werd op 12 januari 1904 gekocht door Marius Lecomte fils (MLF) uit Lyon.

-        Omega --- cycles sans chaîne. Lauvergniat & Ferrand , constructeurs . Bureaux & ateliers de construction 22 Avenue d' Italie à Paris et maison de ventes 27 Boulevard Poissonniére à Paris

-        Omega- Maison Leconte fondée en 1863 , cycles & machine à coudre

Het Huis van Lecomte, gesticht door I. Lecomte in 1863, werd sinds 1897 geleid door een van zijn zonen, Marius Lecomte.  De naai- en breimachines werden door het huis gebouwd onder hun eigen handelsmerk. Later werd er uitgebreid met fietsen. Aanvankelijk verkochten ze Peugeot fietsen. Maar na de aankoop van het Parijse merk OMEGA registreerde Marius Lecomte junior het fietsmerk op 12 januari 1904 opnieuw op zijn naam in Lyon. Na de installatie van de productieapparatuur hoefde hij geen Peugeots meer te verdelen.

De firma Lecomte bezat aan de quai de Retz 15 (nu quai Jean-Moulin) en  op de Place de Lyon twee grote winkels voor de detailhandel in naaimachines, rijwielen en reserveonderdelen, evenals twee aangrenzende reparatiewerkplaatsen. Daarnaast was Maison Lecomte ook een tussenpersoon tussen de fabrikant en de detailhandelaar. De groothandel in naaimachines en fietsen werd samengebracht in een zeer groot pand, in 30 rue Pierre-Corneille, het hoofdkantoor van het Maison Lecomte,. De burelen bonden zich op 15, Rue Bugeaud.

REINOR (Fr.)

Reinor ( ..1954..) Handy , Origine , Standard of D.S.A , cycles .

Mechanische productie met hoge precisie, Chimère-Reinor, Avenue  Felix Faure 20 & 22, en ( .. in 1920..) Etablissements "Reinor" H. Petitjean, 4 & 6 Avenue Jean Jaurés in Lyon (1930) - Frankrijk

Production mécanique de haute précision Chimère-Reinor 20 & 22 Avenue Felix Faure et ( ..en 1920..) Etablissements "Reinor " H. Petitjean ; 4 & 6 Avenue Jean Jaurés  à Lyon ( 1930) - France

GÉNIAL (Fr)

Génial cycles (cadre d'origine ) ……. Lyon …… France/Frankrijk

Op 31 december 1907 registreerde Louis MOUTERDE, Avenue de Saxe 260, het handelsmerk GÉNIAL voor fietsen, inclusief remmen, freewheels en sturen. Op de merkplaatje staat het schild van Lyon afgebeeld.

https://www.anciensveloslyonnais.fr/

RUGBY SPORT (Fr)

RUGBY SPORT -- Lyon –  France/Frankrijk

In heel kleine letters staat er op het merkplaatje, naast Rugby Sport, ook A Augis Lyon. A. Augis is (was) een bedrijf gevestigd aan de 32 Rue de la République, 69002 Lyon in Frankrijk. Het bedrijf bestaat sinds 1830 . Zij maakten naast medaillons die met een persmal gevormd werden ook balhoofdplaatjes dat was zo rond 1960 / 70, maar ze maakten geen fietsen .

LE LIEVRE (Fr)

LE LIEVRE  ----- LYON---- France/Frankrijk

( Le Lievre betekent De Haas, op het  plaatje zien we de afbeelding van een haas)

RHONSON (Fr)

Rhonson cycles ----  195 Avenue Felix Faure ----- Lyon – Rhône----- France/Frankrijk

Opgericht: 1940

Stopzetting: Onbekend

Oprichters: De broers Blettel en Rouset

Hoofdkantoor:    26 rue Phélypeaux in Villeurbanne , vervolgens 195 avenue Félix Faure in Lyon , Frankrijk

Hitoriek

Cycles Rhonson was een Frans merk van fietsen en bromfietsen, gevestigd in Villeurbanne en later in Lyon , opgericht tijdens de Tweede Wereldoorlog . Het bedrijf sponsorde en voorzag het Rhonson-Dunlop wielerteam van de nodige uitrusting , dat deelnam aan een groot aantal naoorlogse wielerwedstrijden.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog verkeerden de fabrieken van Georges Blettel in Villeurbanne, waar auto-accessoires werden geproduceerd, in grote problemen door een gebrek aan afzetmarkten . Na hun terugkeer uit de oorlog werden ze overgenomen door drie mannen, waaronder de twee kinderen van meneer Blettel. Zij besloten de fabriek om te vormen tot een fietsenfabriek . Administratieve beperkingen verhinderden hen echter een nieuw bedrijf op te richten, dus besloten ze een klein bestaand merk uit Lyon over te nemen en het om te dopen tot "Rhonson", een samentrekking van de namen Rhône en Saône , de twee emblematische rivieren van de regio Lyon.

Vanaf het begin huurden ze gekwalificeerde ingenieurs in om hun eerste modellen te ontwerpen. Hun ambitie was om lichtgewicht fietsen met gesoldeerde onderdelen te verkopen aan de luxe en zelfs ultraluxe fietsenmarkt. Het eerste assortiment omvatte ook een racefiets, ontworpen om hun toekomstige wielerteam uit te rusten, evenals hun eerste gemotoriseerde fiets. Deze modellen werden tentoongesteld op de beurs van Lyon in 1941.

Rhonson is in Frankrijk vooral bekend vanwege de productie van bromfietsen, waaronder het topmodel, de Rhonsonette.

In 1959 werd de besloten vennootschap VAP (een fusie van Alcyon-Lucer en Rhonson), beter bekend als VAP SA, opgericht. Deze vennootschap bestond tot 1967.

Rhonson-Dunlop wielerteam:   1943-1951 Rhonson-Dunlop

Het team nam vanaf het begin deel aan wielerwedstrijden in de onbezette zone. Het team bleef bestaan ​​tot 1951 met René Buche als sportief directeur. Verschillende bekende renners hebben deelgenomen aan wedstrijden binnen de gelederen van het team, waaronder:

• Edouard Fachleitner
• Pierre Baratin
• Antonin Rolland
• Joseph Soffietti

SAISON A. (FR)

Saison A. - constructeur de cycles--- 16 Quai de la République ---Auxerre – Yonne –France/Frankrijk

SPORT (Fr)

Sport cycles-------- E. Nidiot ---------- Auxerre – Yonne----------------France/Frankrijk

BARRÉ (FR)

Barré Cycles van 1888 tot 1933 in Niort - Deux Sèvres en daarna Ets. GUILLER, Rue du Port in Fontenay le Comte Vendée – Frankrijk

In 1888 opende Barré zijn winkel in Parijs. Hij was toen een fietsverhuur- en productiebedrijf, vermeld in de gids als "Velocipede Factory and Special Nickel Plating and Enameling Workshop". Het merk produceerde ook gemotoriseerde driewielers en vierwielers en werd later overgenomen door de Guiller-fabrieken. 

Gaston Barré opende in 1888 een winkel en werkplaats in Niort, aanvankelijk met verhuur en reparatie van fietsen.

In 1894 begon hij met de productie van zijn eigen fietsen.

In 1899 waagde hij zich met de productie van auto's, met een kleine auto.

In 1900 heette het bedrijf Ets BARRE & Cie - Cycles and Automobiles , gevestigd aan de Avenue de la République 11 en de Rue Ricard in Niort.

In 1906 werd het " Société des Automobiles G. Barré ".

De autoproductie breidde zich uit met een breder scala aan modellen; Barré produceerde ook vrachtwagens en personenauto's.

In 1920 ging Gaston Barré een partnerschap aan met zijn zoon Maxime en richtte " Maxime Barré - opvolger van het voormalige Ets

BARRE & Cie " op, met fabrieken aan de Rue Tartifume en kantoren aan de Rue Langlois.

In 1923 sloot Lamberthon zich aan bij Barré: " Barré & Lamberthon - opvolgers ."

In 1926 bereikte de jaarlijkse productie 400 auto's (met 250 werknemers), terwijl de fietsenafdeling nog steeds 50 werknemers in dienst had.

In 1927, na het vertrek van de heer Lamberthon, werd het bedrijf omgedoopt tot " SA des Automobiles Barré ".

De autoproductie stopte in 1928. De fietsenproductie ging door.

In 1931 bereikte de jaarlijkse productie 4.000 tot 5.000 fietsen.

Het bedrijf ging in 1933 failliet...

WARRIOR (Fr)

Warrior (...1924...) Cycles ---- in Bannalec & in 10 Rue Locronan  te Quimper – Finistère ------ France/Frankrijk.

De merknaam is Cycles Warrior (of „Warrior”).

Lemassson (van oorsprong slager) stichtte zijn fietsenfabriek in BANNALEC, dat na zijn terugkeer uit de Eerste Wereldoorlog. Hij registreerde de namen van drie merken: WARRIOR, SWINTER en VETA.

In de jaren 30 was het succes van het merk zo groot dat het station van BANNALEC te klein werd om er materiaal te ontvangen en te verzenden... vandaar de verhuizing naar Quimper.

Warrior was actief (of in ieder geval bekend) in de periode tussen de wereldoorlogen (“entre-deux-guerres”) vooral regionaal rond Quimper.

De merknaam verschijnt in bronnen als “Bottin du cycle 1967”, wat betekent dat ze in ieder geval tot in de jaren ’60 bekend waren (of geregistreerd stonden).

Warrior had vooral naam in regionale wedstrijden, had niet zo zeer landelijke of internationale bekendheid, maar had wel een lokale of regionale impact in wielersport in Bretagne.

Productievolume: Niet duidelijk hoeveel fietsen/welk type fietsen geproduceerd werden (race, toer, stadsfietsen …).

Warrior maakte ook Cyclos (Motorfietsen)

Destijds stond op het balhoofdplaatje een W in het midden met erop het woord Warrior, het woord WARRIOR  stond ook onderaan. Later, vanaf 1938, stelde het merkplaatje blijkbaar een Ridder (of liever een krijger) voor met het woord WARRIOR boven een W en blijkbaar gegraveerd op het schild.

Wat betreft het merk is het echter raadzaam voorzichtig te zijn, want een groot aantal werd zonder enige controle uitgegeven en vaak waren dit slechts incidentele namen die allemaal dezelfde machine sierden, afkomstig van een leverancier (lokale groothandel).

Het lijkt er ook op dat WARRIOR "overgenomen" werd door ROOLD.

Het Engelse woord “warrior” betekent letterlijk “krijger” of “strijder” in het Nederlands. Het wordt vaak gebruikt om iemand te beschrijven die dapper vecht, niet alleen in oorlog of gevechten, maar ook figuurlijk – bijvoorbeeld iemand die sterk blijft en volhoudt tijdens moeilijke tijden.

ARROW (Fr)

Arrow (...1998), cycles - fabriek rue Pierre Brossolette, later in de rue Nobel ---- Quimper -- France/Frankrijk

ARROW / CYCLI ARROW: Het merk Arrow verscheen in het wielerjaarboek van 1967. Het merk werd na de oorlog opgericht (volgens verschillende bronnen in 1946 of 1949..?). De fabriek van het rijwielmerk Arrow was gevestigd in de rue Brossolette ( later in de rue Nobel) te Quimper.

Wielerploeg:

De beroemdste renner die de kleuren (wit en rood) van de wielerploeg Arrow droeg  was Joseph Morvan, bekend als “Job”, hij nam zes keer deel aan de Tour de France. Deze merken uit Quimper waren broedplaatsen voor kampioenen. Maar het was voor hen moeilijk om financieel te concurreren met de grote nationale fietsmerken. De meest getalenteerde jonge renners zetten hun carrière vaak voort bij die andere grotere fabrikanten. Dus Job Morvan begon bij Arrow, maar stapte vervolgens over naar het team Saint-Raphaël - Geminiani, in west Frankrijk.  Op de wielertrui werd de merknaam Arrow doorboord door een pijl.

ROOLD (Fr)

Roold -- cycles fabrication supérieure

ETABLISSEMENTS LE MAO FRERES / CYCLES ROOLD / ROOLD

Roold is een Bretoens fietsmerk uit Quimper, Frankrijk. Hun embleem op het merkplaatje was een eekhoorn

Het bedrijf was gevestigd in Quimper, een mooie kleine badplaats in NW Frankrijk en was als zodanig een van de weinige fietsfabrikanten in de regio. Niet al te ver ten noorden en ten zuiden van de monding van de Loire had je bedrijven als Stella en Gitane, waarvan het assortiment veel uitgebreider was dan dat van ROOLDS.

Toen het bedrijf net na WO1 voor het eerst actief werd, zou het zeer succesvol hebben gehandeld en een reeks utilitaire en sportfietsen aan het lokale publiek hebben geleverd, dat in een tijd waarin mensen de neiging hadden om lokaal geproduceerde goederen te kopen en landelijke distributiekanalen nog zeldzaam waren.  Vermoedelijk heeft ARROW in de jaren 1960 de ROOLD-business overgenomen en de fietsen een minder 'regionale' naam gegeven. Er wordt  verteld dat veel van de frames in de "standaardreeksen" werden geïmporteerd van fabrikanten uit St Etienne en mogelijks uit Remiremont in de Vogezen, maar dat bepaalde "topmodellen" toch ter plaatse werden gebouwd.

JEZO ROGER (Fr)

Jezo Roger cycles  ---------  Colpo – Morbihan ----- France/Frankrijk

Colpo is een Franse gemeente , gelegen in het departement Morbihan in de regio Bretagne.

ATANIA (Fr)

Atania  cycles ----------- Lorient – Morbihan------------ France/Frankrijk.

Lorient is een havenstad in Frankrijk aan de Atlantische Oceaan, in het zuiden van Bretagne

M.MORIN (Fr)

Morin M.  cycles  ----- St Symphorien & Hédé - Ille et Vilaine ------ France/Frankrijk

Saint-Symphorien is een gemeente in het departement Ille-et-Vilaine in Bretagne in het noordwesten van Frankrijk.

LA PETITE BRETONNE (FR)

La Petite Bretonne cycles R.L.T  (René Le Tohic) ---Plouay – Bretagne --------------Frankrijk

Fabrikant / fietsenverkoper  René Le Tohic  was de bedenker van het merk "La Petite Bretonne".

PANDORE (Fr)

CYCLES PANDORE  -  DOURLENS  -- Saint-Just-des-Marais – France/Frankrijk

♦ Pandore , cycles Dourlens, constructeur , rue Grande Rue in St. Just  nabij Marais & Beauvais – Oise

Totaal onbekende fietsenconstructeur die in de buurt van Beauvais werkte.

Constructeur totalement inconnu qui travaillait près de Beauvais

Saint-Just-des-Marais is een voormalige Franse gemeente in het departement Oise , in de regio Hauts-de-France . Het maakt sinds 1943 deel uit van de gemeente Beauvais .

COTTEREAU (Fr)

COTTEREAU / CYCLES COTTEREAU / COTTEREAU ET COMPAGNIE—Usines CID ----Dijon ---- France/Frankrijk

Cottereau is herkenbaar aan het acroniem CID, Constructions Industrielles Dijonnaises (Dijon Industriële Constructies).

In 1891 richtte Louis Cottereau een fietsen- en motorfietsenfabriek op in Dijon. In 1891 kwam de eerste Cottereau-fiets op de markt en in 1898 had het bedrijf zich uitgebreid naar de opkomende automarkt. In 1898 begon het merk met de bouw van auto's.

Maar doordat Cottereau zich terugtrok uit de concurrentiestrijd, raakte Cottereau gemarginaliseerd en ging het bedrijf in 1912 failliet. Het bedrijf Cottereau werd overgenomen door concurrent Terrot. De onderneming werd CID Constructions Industrielles Dijonnaises (Anciens Établissements Cottereau). Louis Cottereau stierf in 1917 in een psychiatrische inrichting.

Louis Cottereau 

Louis Cottereau  (geboren op 11 februari 1869 in Angers – gestorven op 21 september 1917 in Dijon.

Met zijn kleine gestalte van 1,68 meter was Louis Cottereau een groot kampioen van de late 19e eeuw, met 162 overwinningen in 240 wedstrijden tussen 1888 en 1890. Als wielrenner, die uitblonk in wegwedstrijden, lange afstanden en baanwielrennen, won Cottereau alles.

In 1888 werd hij Frans juniorenkampioen wielrennen over 5 kilometer in Pau , Frans kampioen over 2500 meter in Bordeaux -Saint-Augustin en Frans vicekampioen over 100 kilometer. In 1888, 1889 en 1890 werd hij driemaal achtereenvolgens Frans kampioen driewielers.

Hij werd tweede op het Franse kampioenschap middellange afstand in 1888 en werd Frans kampioen sprint in 1890 . Hij won de race Bordeaux-Parijs in 1893 .

Hij richtte dus het bedrijf Cottereau op en won als autocoureur het tweede Critérium des Voiturettes met een voertuig van zijn eigen merk (met een gewicht van 400  kg ), georganiseerd op 17 mei 1900 door Le Vélo op de route Étampes - Ablis - Étampes, tweemaal afgelegd om een ​​afstand van 100 kilometer af te leggen (tweede keer Léon Théry ).

Als automobielconstructeur werd hij rijk en hij spendeerde zijn vermogen aan een kunstverzameling. Door speculatie verloor hij zijn volledig vermogen en werd hij krankzinnig. Louis Cottereau overleed op 21 september 1917 te Dijon in een krankzinnigengesticht.

COTTEREAU

Cottereau est reconnaissable par son sigle CID, Constructions Industrielles Dijonnaises.

Petit gabarit, 1m68, Louis Cottereau fut un très grand champion de la fin du 19ème siècle, 162 victoires sur 240 courses entre 1888 et 1890.

Coureur complet, course en ligne, longue distance ou piste sur vélodrome, Cottereau remporte tout.

En 1891, il crée à Dijon une entreprise de production de bicyclettes et de motocyclettes. En 1898, la marque se met à construire aussi des automobiles, des petits phaétons (sorte de cabriolets) et voitures de course.

Puis ses affaires périclitent, il meurt dans un asile de fous en 1917. En 1912, les établissements Cottereau sont rachetés par leur concurrent Terrot.

https://forum.tontonvelo.com/viewtopic.php?t=2903

https://dijon1900.blogspot.com/2010/07/les-etablissements-cottereau.html

https://forum.tontonvelo.com/viewtopic.php?t=2903&start=20

MAGNAT-DEBON (FR)

Magnat-Debon ---- Joseph Magnat & Louis Debon ---- Grenoble -----France/Frankrijk

Magnat-Debon was een Franse fabrikant van motorfietsen en fietsen. Het bedrijf werd opgericht in 1893 en staakte de activiteiten in 1962. Magnat-Debon - Etablissement Magnat-Debon werd geboren uit de samenwerking van de heren Joseph Magnat en Louis Debon, fietsen- en motorfietsbouwers, 69 Cours Jean Jaurés in Grenoble. Filiaal : Maurer- 160 Rue de la Pompe in Parijs.  Na de overname door Terrot; Magnat-Debon, 51 Bis Boulevard Thiers in Dijon.

Magnat-Debon was een gerenommeerd Frans merk van fietsen en motorfietsen. Het bedrijf gebruikte verschillende slogans, waaronder « La marque du connaisseur », « La marque de qualité », « La première marque du tourisme », « La motocyclette de qualité », ou « La première marque de tourisme ». (“Het merk van de kenner”- "Het keurmerk"-“Het eerste merk van toerisme”- "De kwaliteitsmotorfiets"- "Het eerste toerismemerk").

Op het  merkframeplaatje stond een wereldbol afgebeeld, met de contouren van de continenten, rustend op een wolk doorsneden door drie banden met het opschrift: "Cycles Magnat & Debon Constructeur" (Magnat & Debon Fietsenfabrikant).

Het partnerschap tussen Joseph Magnat en Louis Debon, opgericht in 1893, richtte zich aanvankelijk op de productie van fietsen, in een tijd waarin er al 256.000 fietsen in Frankrijk in omloop waren.

Het bedrijf werd in 1893 in Grenoble opgericht door Joseph Magnat, een autodidactische horlogemaker, en Louis Debon, een werktuigbouwkundig ingenieur. Ze zagen de fietsenmarkt als veelbelovend, dat  in afwachting van de toenemende populariteit van de auto.

De twee mannen kenden elkaar al sinds Joseph Magnat rond 1890 de bouw van een driewieler toevertrouwde aan Jay, Jallifier & Cie, waar Louis Debon voorman was.  Samen richtten ze in Grenoble  een enorme moderne fabriek op, uitgerust met talloze precisiemachines die de indruk wekten van een horlogemakers werkplaats. Dat was niet verwonderlijk, aangezien Joseph Magnat, na als handschoenmaker te hebben gewerkt, een gerenommeerd juwelier en horlogemaker was geworden. Deze zoon van een metselaar, een briljante uitvinder en een ware autodidact, was ook een fervent fietsliefhebber en nam deel aan talloze wedstrijden. Louis Debon, zoon van een herbergier en van beroep monteur, bleek vindingrijk en georganiseerd. Een prachtige complementariteit van karakters verbond deze twee mechanische genieën. Er ontstond vanzelf een wederzijdse bijdrage op professioneel niveau tussen hen, waarbij ieder in de ander de kwaliteiten vindt die nodig zijn om hun respectievelijke talenten volledig te ontplooien.

Twee jaar later, in 1895, werd de fabriek uitgebreid en kreeg de naam Manufacture Française de Bicyclettes. Pas in 1902 hoorden we voor het eerst over een Magnat-Debon motorfiets. Het bedrijf groeide echter vooral rond de productie van fietsen en daarnaast was er ook een autoreparatie activiteit.

Magnat Debon was een van de van de grote fietsfabrikanten. Het merk innoveerde op het gebied van fietsversnellingen. Het nam aan het begin van de 20e eeuw deel aan het beroemde "Concours de Bicyclettes de Tourisme", georganiseerd door de Touring Club de France. In 1902 nam Magnat Debon deel met een Retro-Direct model. In 1905 won Magnat Debon op dezelfde wedstrijd een gouden medaille met een fiets met drie versnellingen in een versnellingsbak. Deze fiets met een trapas met versnellingen was succesvol en bleef lange tijd in de catalogus van het merk, hoewel dit systeem een op maat gemaakt frame vereiste.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog nam het bedrijf deel aan de oorlogsinspanning, dat deden ze door munitie en een motorfiets voor koeriers, genaamd Aviation, te produceren. Na de Eerste Wereldoorlog zou de economische terugval van het land, en dat in combinatie met de dood van de belangrijkste leidinggevenden, het bedrijf ondermijnen. Het was opmerkelijk dat beiden heren, door een kennelijk toeval, allebei in 1918 binnen enkele maanden na elkaar overleden.

Joseph Séraphin MAGNAT werd geboren in Villars-de-Lans (Isère) op 15 mei 1850 en overleed op 6 december 1918 in Grenoble.

Louis Auguste DEBON werd op 25 maart 1862 geboren te Grenoble, hij overleed op 10 september 1918 in La Tronche (Isère).

Een fascinerende beschrijving over  Magnat-Debon werpt licht op de arbeidsomstandigheden in de fabriek en later op het tekort aan arbeidskrachten tijdens de oorlog: "De fabriek functioneerde zoals alle bedrijven in die tijd. Er was geen behoefte aan een enorme gebouwstructuur, aangezien een deel van het werk thuis of 'in de etalage' werd gedaan, zonder dat er gespecialiseerd personeel nodig was (zoals bijvoorbeeld lijstenmakers). Bovendien werd dit werk zeer slecht betaald, per stuk. In de fabriek was er geen lopende band; het werk bleef grotendeels ambachtelijk en was verdeeld over 'volwaardige monteurs' of koudmonteurs, branders die later lassers zouden worden, en emailleerders . Zodra de lijsten waren gemonteerd en gelast, kwamen de 'lijstenmakers' ze ophalen om 'in de etalage' verder te werken en brachten ze afgewerkt en 'wit geverfd' terug." Na inspectie werd de lijst in een grote kuip bedekt met een "zwart preparaat" en vervolgens, na het uitlekken, in de oven gebakken. Al snel werd de kwast vervangen door een persluchtpistool . De standaardoven werd vervangen door een roterende oven, die het emailleerproces versnelde. Over het algemeen wordt het bouwen van wielen toevertrouwd aan de "kleine handjes": kinderen, meisjes en vrouwen. Joseph Magnat en Louis Debon voeren in elke fase van de assemblage strenge controles uit.”

In 1924 werd Magnat-Debon gekocht door Terrot, ze werden samengevoegd en werkten samen in een commercieel partnerschap met Peugeot. In de jaren 1950 was het hoofdkantoor van Magnat Debon, gefuseerd met Terrot, gevestigd op 51 bis Boulevard Thiers in Dijon, met een verkoop- en tentoonstellingswinkel op 30 avenue de la Grande-Armée in Parijs.

Voor en na de Tweede Wereldoorlog had Magnat-Debon  een professionele wielerploeg: in 1939, 1940 en na de oorlog van 1947 tot 1955. In 1955 bewees de Luxemburger Charly Gaul de beste klimmer te zijn in de Tour de France en behaalde hij er, in de kleuren van Magnat - Debon (geassocieerd met het merk Terrot), de derde plaats in het algemeen klassement.

Het merk Magnat-Debon verdween in 1962 nadat Peugeot het bedrijf Terrot-Magna-Debon had overgenomen.

https://janinetissot.fdaf.org/jt_debon_magnat.htm

https://fr.wikipedia.org/wiki/Magnat-Debon

https://tontonvelo.com/MagnatDebon.htm

https://encycloduvelo.fr/magnat-debon/

MAGNAT-DEBON FUT UNE BELLE MARQUE FRANÇAISE DE VÉLOS, ET DE MOTOS.

Magnat-Debon a été créée à Grenoble en 1893 par Joseph Magnat, horloger autodidacte, et Louis Debon, ingénieur mécanicien, ce qui vaudra à la ville de Grenoble le titre de « Capitale de la pédale » par la presse nationale spécialisée dans le cycle.

Pendant la Première Guerre mondiale, l’entreprise participe à l’effort de guerre en produisant des munitions.

La marque Magna-Debon disparaît en 1962 après le rachat des Etablissement Terrot-Magna-Debon par Peugeot.

L’entreprise a eu plusieurs slogans, « La marque du connaisseur », « La marque de qualité », « La première marque du tourisme », « La motocyclette de qualité », ou « La première marque de tourisme ».

La plaque de cadre représente le globe terrestre, avec les contours des continents, posé sur un nuage barré de trois bandeaux sur lesquels on peut lire : Cycles Magnat & Debon Constructeur ».

TERROT (Fr)

Terrot --- Dijon ----- Frankrijk

Terrot was een fiets & motorfietsfabrikant in Dijon , Frankrijk .

Charles Terrot en Wilhelm Stücklen hadden in 1862 een machinefabriek opgericht in Cannstatt, Duitsland, Terrot voegde er in 1887 een filiaalfabriek aan toe in Dijon, drie jaar later in 1890 voegde de fabriek in Dijon fietsen toe aan zijn producten.

In 1902 maakte de fabriek in Dijon zijn eerste motorfiets. Hij werd aangedreven door een motor van 2 pk , geleverd door Zédel uit Zwitserland .

Terrot produceerde zijn eerste tweecilindermodel in 1905. Vanaf 1915 leverde het 500cc-machines aan het Franse leger. In 1929 produceerde het bedrijf zijn 100.000ste motorfiets.

Na de Grote Depressie werd een nieuwe klasse voertuigen, gemotoriseerde fietsen , geïntroduceerd.

In de Tweede Wereldoorlog leverde Terrot het Franse leger zijspannen. In 1951 produceerde Terrot zijn eerste motorscooter , genaamd VMS. In de jaren vijftig richtte het bedrijf zich op de markt voor bromfietsen en lichtgewicht motorfietsen.

In 1958 nam Peugeot het bedrijf over. In 1961 eindigde de productie in de voormalige Terrot-fabriek.

PALMER (Fr)

Palmer cycles ---------------- Dijon - Côte d'Or ---------------- France/Frankrijk

URAGO (Fr)

Cycles Urago – 17, Rue de la République- Nice- France/Frankrijk

Het fietsmerk werd in 1935 opgericht door Dominique Urago en was tot ergens in de jaren 80 actief als leverancier van fietsen. Urago was een familiebedrijf en fabrikant van handgemaakte fietsen. De Italiaanse familie Urago was oorspronkelijk  afkomstig uit Piemonte, ze emigreerden aan het einde van de 19e eeuw.

Samen met zijn broers Joseph en Francois stond Urago bekend om de kwaliteit van hun handgemaakte frames.  François Urago was een pistewielrenner die kampioenschappen won van het begin de jaren 1920 tot 1930, het is zijn beeltenis dat op het merkplaatje staat.

Het merk leverde van 1935 tot en met 1964 wielrennersfietsen. Topmodellen werden vaak gemaakt door de ambachtelijke framebouwer Anicet Cattanéo (eveneens gevestigd in Nice), die tot eind jaren 70 of begin jaren 80 doorging met bouwen. De Urago-fietsen waren prestigieuze baan-, race- en toerfietsen.

Het lijkt er op dat vanaf de jaren 1970 het balhoofdplaatje  met de beeltenis van de  "lachende stayer" (Francois Urago) werd vervangen door een "sticker"-versie, en halverwege de jaren 70 werden deze vervangen door een versie van het adelaarsembleem dat vaker op de zitbuis te zien was.

Vanwege de concurrentie en globalisering sloot de winkel van de familie Urago in Nice haar deuren en stopte zo in de jaren 80 met haar activiteiten.