Rust in vrede*
het stemt mij tijdloos als verteerde letters
zwijgzaam wijken voor onleesbaar groen
van korstmos
er woedt geen hellevuur meer
er klinken geen zondvloed woorden
er ligt geen grafgift meer
op zwart marmer en arduinen stenen
blijven grijsgetint voor eeuwen
dat ik ooit een ster was
scherpt nog mijn leesgenot voor namen
en een tijdvak voor hun jeugd
een kosmos
hier rust...
zou het zijn
eeuwige rust zijn
die mij zo bekoort?
---
onweer weerde koude heb ik ingehaald
zo triomfantlijk met fanfare
met tromgeroffel en bliksems
die ik ver heb weggeslingerd
zo ben ik, soms goddelijk
Zeus of Thor zijn hamer
stapelwolkenTot bloedens toe*
zo vaak werd er het graan gemaaid
de wortels uitgerukt, de kale grond
tot bloedens toe vermoord en geel
de oude aarde dieper omgeploegd
nu groeit nog enkel stro in overvloed
en doornen klauwen er zo hardvochtig
de handen rood
er is geen gras meer
om op neer te vleien
geen zinderend woord
een hete zon heeft
mijn hart gedroogd
---
terreur
hij preekt haat, het ijzig woord
en heeft zichzelf verdreven
slechts koud staal en grijze steen
is zonder schuld gebleven
de oogstte vaak heb ik er graan gemaaid
tot aan de wortels toe, de kale grond
en telkens terug opnieuw gezaaid
de oogst werd er niet rijker van
de grachten aan de boord wel smaller
de aarde is te arm en droog geworden
slechts stro in overvloed
een vale kleur van goud
en een ontevreden boer
impressie van een zelfmoordenaarde verbeten schrijververbetenonmenselijkruw en ongegrondlaat ons vandaag het onkruid wieden
zoals de vergeet-mij-nietjes
de ere-prijs
en herders-tasjes
rukken we zonder pardon
de grond uit met vuile handen
we planten liever zwarte tulpen
en rode rozen
krampachtig op een rij
fatsoen in planten is toch een plantsoen?
HalfbeeldMetamorfose, een man wordt tijd.absurditeitenwoede woordenWat is poëzieHet tijdelijk vertraagde zijnhalfbeeld van een mansteenwerk
hij fluistert
- ik ben beeldig steen
en zachthartig binnen -
maar zijn gelaat
is roerloos grijs
de trekken uitgehakt
de mond verbeten strak,
de ogen slechte gaten
hij zegt ook
- ik ben ook
beeldig hard
half afgemaakt
van buiten -
frontaal is hij een man
de achterkant wordt
niet verhuld en is
een rots gebleven
hij zegt (zonder woorden zonder stem)
- mijn maker heeft mij half gemaakt -
de ogen werden uitgehakt
omdat ze anders
bleven staren
naar...
Voor een schildervrouwsoms wil ik wel wat,
woord verstrooien
zoals kersenbloesem
dat gedreven doet
helaas duurt zoiets
slechts een dag of drie
en ook de kleur blijft
niet standvastig rood
dan wil ik wel
een schilder zijn
op een wit vlak
teken ik
eerst contouren
en wat vegen grijs
om er diepgang
aan te geven
en reliëf misschien
de kleuren laat ik
kraken in zilverwit
en glanzend zwart
het rood dient slechts
om sfeer te geven
aan het bloeden
van een hart
Een bedenkingHetgeen oorspronkelijk begonnen was om meiden te versieren, had zich na een lange incubatieperiode ontwikkeld tot een soort therapeutisch schrijven. Dat stadium ben ik momenteel voorbij, ik heb de taal ontdekt als instrument. Terwijl ik vroeger alles héél klaar en duidelijk op papier zette, om zeker geen misverstanden te laten ontstaan, probeer ik nu zoveel mogelijk duiding te geven in de zinnen, zodat er een heel scala van intenties leesbaar wordt. Ik ben dus zelfs niet meer dubbelzinnig maar meervoudig zinnig aan het worden (dat hoop ik althans).