Zaterdag 17 september 2005
traagheid
-
waarom stroomt het water langzamer
als het mondig wordt, misschien omdat
aldaar de woorden zwaarder dragen
het zou ook kunnen dat de tijd vervaagt
omdat we trager en bedaarder spreken
---
-
waarom stroomt het water langzamer
als het mondig wordt, misschien omdat
aldaar de woorden zwaarder dragen
het zou ook kunnen dat de tijd vervaagt
omdat we trager en bedaarder spreken
---
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 september 2005
gekunsteld gedicht
-
een gefronst voorhoofd verbergt altijd opzichtig
de donkere hoeken, de grijze helften pronken
en opgedoft wuiven ze elkaar geen koelte toe
het slagveld ligt er te dik bezaaid en koortsig
te schimmelen, het wroeten is ook te kunstig
vannacht heeft het weer teveel geregend
ik ben dus maar halfdroog vandaag
en met een half oog zie ik de schunnige
meeuwen het brood stelen wanordelijk
inhalig verjagen zij mijn grijze duiven
---
Vrijdag 16 september 2005
Een dichtoefening (ruwe schets)
meestal schrijf ik doorlopend
mijn zinnen stuk en hou ik halt
wanneer ik buiten adem ben
figuurlijk
voor mij is dichten zoals toverij
we spreken klanken in een rij
tussen betekenisloze woorden
althans zo lijkt het, ik schrijf
figuurlijk
mijn krakende krot verbergt
luidruchtig de donkere hoeken
het hout moet immers steunen
en werkzaam mijn gedachten
laten kreunen
de grijze duiven pronken nog
opgedoft, ze wuiven elkaar
koelte toe, hun grasveld ligt
te dik bezaaid met brood
te schimmelen
het heeft vannacht teveel geregend
ik ben maar halfdroog vandaag
dit is voorlopig, het resultaat is voor straks (figuurlijk).
mijn zinnen stuk en hou ik halt
wanneer ik buiten adem ben
figuurlijk
voor mij is dichten zoals toverij
we spreken klanken in een rij
tussen betekenisloze woorden
althans zo lijkt het, ik schrijf
figuurlijk
mijn krakende krot verbergt
luidruchtig de donkere hoeken
het hout moet immers steunen
en werkzaam mijn gedachten
laten kreunen
de grijze duiven pronken nog
opgedoft, ze wuiven elkaar
koelte toe, hun grasveld ligt
te dik bezaaid met brood
te schimmelen
het heeft vannacht teveel geregend
ik ben maar halfdroog vandaag
dit is voorlopig, het resultaat is voor straks (figuurlijk).
Vrijdag 16 september 2005
bedenkingen over traagheid
waarom stroomt het water langzamer
als het mondig wordt, misschien omdat
juist daar de woorden zwaarder wegen
het zou ook kunnen dat de tijd vertraagt
door langzaam en bedaard te spreken
Donderdag 15 september 2005
straatwandelingen
de man met een hond
de winkelstraat omvat de wereld
niet het plein maar de zon is wel
rond, ze schijnt zo aan de hemel
hel en verdoemenis tegelijkertijd
de man wandelt langs de schaduw
kant van het voetpad en de hond
naast de man schurkt af en toe de
gevels of heft zijn poot, hij sleurt
snokt hij zet zich schrap de neus
aan de grond, de tong uit de bek
van de hond, proeft loopse teven
de winkelstraat omvat de wereld
van de hond met een man
de winkelstraat omvat de wereld
niet het plein maar de zon is wel
rond, ze schijnt zo aan de hemel
hel en verdoemenis tegelijkertijd
de man wandelt langs de schaduw
kant van het voetpad en de hond
naast de man schurkt af en toe de
gevels of heft zijn poot, hij sleurt
snokt hij zet zich schrap de neus
aan de grond, de tong uit de bek
van de hond, proeft loopse teven
de winkelstraat omvat de wereld
van de hond met een man
Donderdag 15 september 2005
gevleugeld
speed treft het vogeloog
de scherpe klauwen als
een klievend zwaard
met spitse vleugels
en een haviksnavel
de veren fel in trek
een jachttrofee om in te kooien
en mee te tronen met een blindenkap
op een handschoen of een schouder
de duiven worden gek genoeg
de scherpe klauwen als
een klievend zwaard
met spitse vleugels
en een haviksnavel
de veren fel in trek
een jachttrofee om in te kooien
en mee te tronen met een blindenkap
op een handschoen of een schouder
de duiven worden gek genoeg
Woensdag 14 september 2005
graven in zinnen
-
ik strompel van mijn waanzin
weg, om verstoord te dansen
in mijn losgeslagen rechterhelft
ik droom, het hart wordt slinks
gewoeld en een hand blijft aan
de rechterkant nog onbeslagen
ik heb geen hand meer
te bevelen het hoort
een ander toe
---
Woensdag 14 september 2005
met engelengeduld
-
hij praat met engelen geduldig
in een taal die bloemrijk is en
afhankelijk van de soort zit er
ook een klankje in dat een tikje
anders klinkt en niet stoort
je hebt de liefelijke muzezieke
wezens, ze leunen 's avonds
op zijn schouder en schrijven
ook
je hebt de kleine met blonde
krullen, ze lopen in de zomer
halfbloot, ze slapen soms, op
zijn schoot
je hebt ook de grote met hun
vlammend zwaard, die gaat hij
uit de weg, hij houdt niet van dat
ongeëvenaard onaardse
---
Woensdag 14 september 2005
onopvallend
Dinsdag 13 september 2005
de hondsdagen
-
het waren van die hondse dagen
toen de legers kwamen, de speren
schitteren nog verhelderend licht
de eens helmboswuivende velden
lagen er zwart geblakerd bij
en de wind het grijze zand
de assen keerden
de houten wagens kraakten
onder hun gewicht
te zwaar beladen
zoals dit gedicht
---
Dinsdag 13 september 2005
hij is een rede rijker
hij heeft voorwaar, een grote bek nietwaar
een billenkletser aan zijn dijen en torenhoog
het zwarte hoed syndroom, dat verder reikt
dan zeiken, men noemt hem een rederijker
een dijk van een vent dus, met zijn voeten
in een plompverloren laantje aan het water
en een kater op tijd en stond een mond vol
valse tanden, als hij op zijn pik getrapt wordt
een billenkletser aan zijn dijen en torenhoog
het zwarte hoed syndroom, dat verder reikt
dan zeiken, men noemt hem een rederijker
een dijk van een vent dus, met zijn voeten
in een plompverloren laantje aan het water
en een kater op tijd en stond een mond vol
valse tanden, als hij op zijn pik getrapt wordt
Dinsdag 13 september 2005
ongeduldig
-
grof brood is zo gezond
gesneden in een bruine zak
die heb ik op de tafel
neergekwakt
de rijen aan de kassa
slenterden te langdurig
vandaag is mijn geduld
er blijven haperen
en de kas sloeg tilt
er had zich iemand vast gepind
het saldo ontoereikend
de rijen langzamer
en een woord te grof
---
Maandag 12 september 2005
contrasten
-
af en toe vind je nog
een wegwijs huis
dat besloten ligt
van hoge bomen houdt
van mosgroen tussen nat gras
knus aan de rand van het woud
waar je weg langs slentert
zelf woon ik in een huizenblok
een stenen hok, en de rotsen
waar de duiven lanterfanten
zijn betonnen kluizen
van een ouder fort
met schietgaten
weg, weg van hier
---
Zondag 11 september 2005
waterbevallig
er hing
een waterbaldakijn
te schitteren en de waterval
verkleurde
de vissen
hapten in het schuim
ze sprongen hoog de nevels in
er was dus water
in de lucht en omgekeerd
geen scheidingsvlak
geen spiegeling
geen trage lusten
onstuimig schuim
een waterbaldakijn
te schitteren en de waterval
verkleurde
de vissen
hapten in het schuim
ze sprongen hoog de nevels in
er was dus water
in de lucht en omgekeerd
geen scheidingsvlak
geen spiegeling
geen trage lusten
onstuimig schuim
Zondag 11 september 2005
podiumervaring
I.
de zaal zat te barsten vol van zichzelf
verwachtten ze en ik hoorde 't kraken
alsof het fluisteren was, ze praatten
hun verveling kuchte zich stemmig droog
en ze viel omhoog toen 't licht laag dimde
een podiumgrijns schoof gordijnen open
ik liet de spot over mij heen lopen tot hij
zich vastbeet en het barsten grimmiger
II.
langdradigheid is voor spinnen in de herfst
om wind te vangen en soms terug te keren
zo zwermen zij de dagen vol, ze zwerven
totdat zij een warme plek gevonden hebben
maar ik was hier dus eerst en kort van stof
heb ik een ragebol, mijn houten bek is wijd
genoeg om alle hoeken schoon te roepen
er is één spot nog in de zaal die mij belicht
die barsten heb ik stom verbaasd gemaakt
de zaal zat te barsten vol van zichzelf
verwachtten ze en ik hoorde 't kraken
alsof het fluisteren was, ze praatten
hun verveling kuchte zich stemmig droog
en ze viel omhoog toen 't licht laag dimde
een podiumgrijns schoof gordijnen open
ik liet de spot over mij heen lopen tot hij
zich vastbeet en het barsten grimmiger
II.
langdradigheid is voor spinnen in de herfst
om wind te vangen en soms terug te keren
zo zwermen zij de dagen vol, ze zwerven
totdat zij een warme plek gevonden hebben
maar ik was hier dus eerst en kort van stof
heb ik een ragebol, mijn houten bek is wijd
genoeg om alle hoeken schoon te roepen
er is één spot nog in de zaal die mij belicht
die barsten heb ik stom verbaasd gemaakt
Zondag 11 september 2005
huizenrij
-
de huizen staan hier uitgespreid
in lange rijen langs een stenen straat
hun tuinen zijn als tanden ze bijten
groene stroken uit het achterland
waar wildgroei heerst, en struiken
het bos hebben opgeborgen met
ondoordringbaarheid, ze kruipen
langzaam achterwaarts, alleen de
tuinen groeien met een regelmaat
die nog dwingend is
---
Zaterdag 10 september 2005
herfstdraden
langdradigheid
is voor spinnen
in de herfst
om wind te vangen
en zich te verplaatsen
zo houden zij
de dagen vol
met heen en weer
te reizen
totdat zij hun warme
plek gevonden hebben
is voor spinnen
in de herfst
om wind te vangen
en zich te verplaatsen
zo houden zij
de dagen vol
met heen en weer
te reizen
totdat zij hun warme
plek gevonden hebben
Zaterdag 10 september 2005
nagedachten
-
even hardnekkig het verwijt
dat nog naslentert in
tot verwarring gebrachte regionen
van een trage hersenhelft
ik heb altijd mijn rechterkant
bezield gedacht
en wat moet ik ermee, de verwijten bedoel ik?
ik stam af van leraarsvolk dus betweters
en bedrijvige mensen dus cententellers
en schrijvers dus woordgekken
en van mijn moeder
die nog altijd haar hand
figuurlijk in aanslag houdt
om lief te kozen ook
zij verslindt mijn zinnen
en geeft ze met verbazing terug
zo was ook mijn vader
opgetogen en nu nog
tot rook en stof vergaan
hij blijkt mij aan te manen
altijd tot soberheid en
onverdachte woorden
verwijten heb ik al genoeg bedacht
die gooi ik op een hoop
alleen hun echo klinkt nog af en toe
---
Zaterdag 10 september 2005
boomcirkels
-
het is deze boom
zijn recht-vaardige stam
de takken die laag-hartig
de aarde ternauwer-nood
beroeren die ik herken.
hij verbergt het lommer
in het gras rondom
werd een zandpad uitgesleten
een cirkelvormige wonde in de grond
waar vele sporen hun doel hebben bereikt
maar verkregen wat ze niet wilden
een onbarmhartige middagzon
---
Vrijdag 9 september 2005
De oude stammen
I. de oersprong
in dit kunstig hout sterven traag
de stammen uitgedund worden ze
ingekort in het fatsoen gezet en
hun afvallige takken hebben
zij bijeen gevaagd zodat zaad
kan blijven tieren tot er geen
andere soorten zijn ze lijken op
elkaar als eenzaatsbomen
II. metamorfose
in kunstig steenwerk stervende
mensen worden ze ook genoemd
kalm gemaand en dagelijks opgedoft
en hun afvallige vruchten hebben
hen hier geplaatst zodat hun kroost
kan blijven tieren tot er geen
andere soorten zijn ze lijken op
elkaar met eenzaatswoorden
III. het lot
ze leven niet zo lang en groeien
ook veel korter dan die oude
bomen, hun doodstrijd duurt
dan ook niet lang
in dit kunstig hout sterven traag
de stammen uitgedund worden ze
ingekort in het fatsoen gezet en
hun afvallige takken hebben
zij bijeen gevaagd zodat zaad
kan blijven tieren tot er geen
andere soorten zijn ze lijken op
elkaar als eenzaatsbomen
II. metamorfose
in kunstig steenwerk stervende
mensen worden ze ook genoemd
kalm gemaand en dagelijks opgedoft
en hun afvallige vruchten hebben
hen hier geplaatst zodat hun kroost
kan blijven tieren tot er geen
andere soorten zijn ze lijken op
elkaar met eenzaatswoorden
III. het lot
ze leven niet zo lang en groeien
ook veel korter dan die oude
bomen, hun doodstrijd duurt
dan ook niet lang