Aardewaartse zinnen, een soort inkeer, het zoeken naar een zin en het woord in een zin en de zin van een woord.

Dinsdag 4 oktober 2005

rare kunsten

als ik een bouwsel dat in een SMAK gemaakt is verlaat
dan heb ik een kunstnasmaak, zou het de cloaca kunnen
zijn, één iemand die ons letterlijk te kakken zet, is kunst?

een mosselpot die overhoop ligt met lege mosselschelpen
die vind je hier in' stad op elke hoek na 't vreten, zelfs een
kok maakt kunst met hesp, op een bord en niet rond zuilen
dat stinkt uren in de wind, dat is pure verspilling en groen
van de schimmel na een paar dagen.

Geschreven door Verdano om 16:54 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 oktober 2005

rare vragen onderweg

ik had weer kouwe kleren aan, impermeable
en droeg ze met een zwierigheid die menigeen
verbaasde, ze stoten 't water af en overjassen

bleven langs de kant toen ik met grote passen
de straat breed overstak, ze haasten zich nadien
om mij weer in te halen, ze dachten dat ik een
zonderling en een onaangepaste burger was

ze vroegen zelfs of ik een poepzak had?

mijn hond misschien en ik een plastic zakje
van de A.D. Delhaize

Geschreven door Verdano om 14:55 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 4 oktober 2005

opmerking

meen je echt dat ik iets te vertellen heb, dat het mij te doen is om iets meer te zeggen dan dat ik het gewoon mooi vind?

Geschreven door Verdano om 09:24 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 4 oktober 2005

Een aartsmoeilijke engel

zij is aartsmoeilijk een engel
met een heilig hoofd en minzaam

beschouw ik
haar zegeningen
die haar omringen
als een lang gewaad

ze haalt ook
gevleugeld uit
niet om te vliegen
maar om het evenwicht

zij torst immers teveel
de voorbije jaren
laag na laag na laag

.

De foto is een schilderij van een mij welbekende kunstenares.

H.M. Racher

Geschreven door Verdano om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 3 oktober 2005

wederwoord aan de boodschapper

Dit waarlijk Licht, ben ik geheel toegewijd
volledig ben ik hem toegewijd, zonder meer
geen stofje twijfel dwaalt nog naar mijn hart

ik ben slechts stof en in mezelf ben ik niets
meer dan stof, in zijn nabijheid ben ik niets
dat is een grondige waarheid
dat is mijn eindig oordeel

(uit verzen van Ruhani Khaizan)

Geschreven door Verdano om 11:05 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 3 oktober 2005

wederwoord op een hymne aan God

vandaag lees ik een oosters dichter
die zijn God als geliefde beschouwt

hij toont mij een Licht dat schittert
en zich weerspiegelt over 't heelal.
zou zijn God ook een vrouw zijn?

de voorbije nacht raakte de maan
toen hij naar de dieptes zocht tot
in haar ronde kraters, vond hij er
schoonheid in een zilver schijnsel

en weet je, als ik 's avonds staar
naar de maan en de sterren te ver
dan word ik dronken en wentelt
mijn bewondering ononderbroken

Met welke mysterieuze hoedanigheden hebt Gij ieder deeltje vervuld? (Ruhani Khazain)

Geschreven door Verdano om 10:40 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 3 oktober 2005

vandaag zal ik

vandaag begin ik opnieuw en herteken ik
strandfiguren met wrakhout in schelpengruis
vergezichten in een vaalblauwe achtergrond
en een zonsondergang in aartsmoeilijk rood

en als het avond wordt, dan wacht ik op de maan
haar schijngestalte, zij kleurt de randen van golven
met haar zilveren schuim

en als het nacht is, dan drink ik het melkwegvocht
met droeve slaapogen en voel ik mezelf zo nietig

en morgen zal ik opnieuw beginnen te tekenen
dezelfde strandfiguren
dezelfde vergezichten maar eerst
nog een zonsopgang in waterkleuren
en met verblindend geel

en de maan, mag even blijven totdat
ik blind geworden ben van te lang te staren naar de zon

Geschreven door Verdano om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 2 oktober 2005

opmerkingen

vandaag rook ik nooit meer
dat zei hij met een stelligheid die niets aan mijn verbeelding overliet

Geschreven door Verdano om 22:59 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 2 oktober 2005

een winterhart

hij braakte woorden als een ware waterval
die opeens begon te haperen omdat het ijs
daar om zich heen gegrepen had, en enkele
druppels druipen nog als om het allerlaatste
zuchten weer te geven, het is er winterhard

tot zelfs de tijd bevroren werd onaangedaan
de dagen liet verlopen, zolang het vriezen en
de vorst geen uren kent, tot zelfs de zon er
laag gezonken was, zo klinkt een winterhart

Geschreven door Verdano om 13:54 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 2 oktober 2005

Vertaling in het Engels

The children of the prophet

the children of the prophet, as I call them

in a sacred moment, and while their smile

enchants my mouth, and also their sincerity

while they reach to me with both their hands

and they seem so innocent and too accepting

in their newest youth and they treat each other

with friendship that surely comes from the heart

and with love which they handle in the right way

I lack most of the words to describe it, they don’t

they even sing it out, and they call me brother

even in their holy house, where prayers sound

where I cover my head and leave the footwear

behind and also the impurity of the world at

the entrance, I receive

their innocence is really not of this world

but you could call them rather unprejudiced

because their looks are too bright and they

show their discontent only from the heart

you feel that when it strikes your soul and

I lack most of the words to describe it
they don’t

Geschreven door Verdano om 11:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 2 oktober 2005

ontmoeting met een prediker

de kinderen van de profeet, zo noem ik hen
in een geheiligd ogenblik, terwijl hun glimach
mijn mond versiert en ook hun oprechtheid
terwijl ze naar mij met beide handen reiken

ze lijken me wel argeloos en te ontvankelijk
in hun nieuwe jeugd maar ze bejegenen elkaar
met vriendschap die zeker uit het hart komt
en liefde, waar ze zo oprecht mee omgaan
ik heb geen woorden genoeg, maar zij wel
zij zingen het zelfs uit, ze noemen mij broeder

zelfs in het heilig huis waar gebeden wordt
ik mijn hoofd bedek en mij van het schoeisel
ontdoe om alle onzuiverheid van de wereld
achter te laten aan de ingang, ontvang ik

hun argeloosheid is echt niet van deze wereld
je zou hen eerder onbevangen kunnen noemen
want hun blik is immers veel te helder en het
ongenoegen laten zij enkel in het hart blijken
en dat voel je langs je ziel strijken, terloops
ik heb geen woorden genoeg, maar zij wel

Geschreven door Verdano om 11:02 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 2 oktober 2005

een buitengewone ontmoeting

hoe het ijs brak toen het zo koud was en
het was winter weet je die dag en sneeuw
bedekte het lopen het wachten te zwaar

je klappertande en woorden haperden
je beet ze gewoon in stukken en ik had
moeite om je te verstaan, ik sprak zelf
amper en ik blies mijn adem dampend

mijn jas heb je erg gedragen en ik heb
daar jouw koude lijf gevoeld het rillen
en het huiveren, de bittere koude bleef
alleen achter, tot ik je weer ontmoette

toen het water brak en het warm was
in een steriele kamer, ik droeg blauw
de jas en 't masker hield de adem in

Geschreven door Verdano om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 1 oktober 2005

liefdesperikelen

'schrijf mij eens over de liefde'
dat vroeg ze mij onlangs
ik keek bedenkelijk want
weet nog steeds niet hoe ik
'de liefde' schrijven moet

En toen vielen de volgende zinnen in mijn hoofd:

dag malle liefje dag

vol madeliefjes dat mag
op zo'n mooie roze kaart
met rode hartjes
en een zoem
van bloem naar bloem

met rode lippen
en een zoen
van toen, van toen

mijn lief, mijn lief
toen ik nog wat
jonger was

en hartendief

Geschreven door Verdano om 23:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 1 oktober 2005

metamorfose

de nachten langer dwaal ik mij een weg door
onderaardse gangen, want het duister heb ik

al eeuwen lief, het tasten is een bezigheid die
mij wel bevalt en dat langzaam vordert zodat
ik mij elke wending, elke kronkel voorstellen
kan, er is immers een tijd geweest dat ik zien
kon, mijn ogen schitterden toen staalblauw en
glashard, ik had toen klauwen en geen handen
maar de vleugels draag ik nog, mijn huid is zo
gespannen en mijn oren bovenmaats gegroeid

men zegt mij dat ik duivels ben

Geschreven door Verdano om 13:49 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 30 september 2005

poëtische beschouwingen

het is zo jammer dat de wind
je stoort en je haar onstuimig
verwart, je kan het opbinden

weet je, een paard heeft manen om
te behagen als het waait en de pauw
zijn veren klappen dan dicht, voor
hem moet het windstil zijn, jij hebt
je handen, jij kan er veel mee doen

het is de windjammer met vierkante
zeilen, die het waaien proeft telkens
hij tegen de stroom invaart en kraakt
tot in de kern van zijn houten romp

zo ben ik ook, ik vind de wind
nooit jammer, ik hou ook van zijn
jammerklacht.

Geschreven door Verdano om 12:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 30 september 2005

Schrijf eens een gedacht

onlangs vroeg ze nog om een lief gedacht
te schrijven, zo tussen mijn neus en lippen,
blauwe ogen die mogen er ook wel bij
als ze glanzen dus en de tong die hou ik
nog even, in bedwang want die gebruik
ik teveel om te verbijten

'ik bedoel' zei ze ook zoals alle vrouwen
er is dus geen man die dat begrijpen wil
ze wou slechts weten of ik gevoelig ben
en of het zou blijken uit...

'ik wou' zei ik en meende
dat ik wel een afstand kon bewaren want
ik schrijf slecht in vervoering, en moet mijn
verstand behoeden

Geschreven door Verdano om 11:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 29 september 2005

verdoken plaatsen

(van keukenkruimels en plastic zakken)

Hier wordt geen eten meer verspild
want zelfs de maden moeten leven
en de schimmels bloeien erg groen

het aanrecht groeit hier elke dag
de hoogte in, soms is er overvloed
en ongenoegen om te verwarren
want alles wordt hier nauwgezet

er is plaats genoeg om tot zichzelf
te komen, een bed dat overlangs
steeds halfleeg is, en een overvolle
tafel om het zware hoofd te breken

met beide handen en met stapels
kranten, en een lege plastic fles
nog drie houten stoelen onbezet

Geschreven door Verdano om 10:20 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 28 september 2005

wisselvallig weer

-

alleen de getaande schepen
slepen teer de langgerekte
golven door de trage stroom
en zeewaarts meer

waar water geduldig is
keer op keer tot het getij
te wisselvallig het laagland
overspoelt en het wassen
onbedwingbaar blijkt

---

we hebben een stormvloedkering en
een ruwdam aangelegd, een stuwdam
verderop in 't hooggebergte
een stuwend meer

maar een regenvloed keert telkens terug
naar plaatsen waar het ooit verdampte
ik de zon verdoemde om haar warmte

---

Geschreven door Verdano om 12:33 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 28 september 2005

een stoer paard

scherp zijn hoeven
als ze het gras klieven
en hij ademt vrieslucht in
door brede neusvleugels
en dampen uit het hoofd
hij snokt, zelfs als hij stilstaat
en laat dan flanken sidderen

vroeger, veel vroeger droeg
hij een pantser, een ijzeren
man met een zwaard en een harnas
dat met zonlicht verblindde
zo de vrees verwekte
en een slagveld schiep

nu verwekt hij enkel bewondering
het hoofd lijkt mij te vragen
of ik ook een harnas heb?

Geschreven door Verdano om 10:29 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 27 september 2005

ich bin feuergefährlich

ik ben braakmondig en
spuw het vuur vanuit mijn
vuurgevaarlijk gehemelte
doe huig werd ruig geschroeid
die tanden zwartzuur glazuur
der tong veelvuldig gespleten

ich bin ein Drache und Donnerwetter
een mythomane pyromaan, en
ik heb gisteren nog van de maan
gegeten en een zon verdronken
in aartsmoeilijk rood gezonken
dronken

de hemel heb ik paars geschuurd
en beurs geslagen met harde vragen
mijn eigen sterrenbeeld heb ik er
geschapen en weer een melkweg
uitgemoord, gedronken

ich bin die Rache und soll Feuer sein.

Is ie mooi of niet? Want wat is mooi, zeg me dat eens?

Geschreven door Verdano om 13:28 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van Aardewaartse poëzie