Naar de inhoud

Aardewaartse poëzie

notities voor een gedicht
akke.beakke.be
Aardewaartse zinnen, een soort inkeer, het zoeken naar een zin en het woord in een zin en de zin van een woord.
Donderdag 6 oktober 2005

toekomstvisioenen


ik heb toekomstplannen uitgedacht 
ze stuk voor stuk te schijf gestaafd

het mensdom millenia later, heb ik ook
opnieuw bedacht, ze dragen dan geen
kleren meer, we zijn dan allemaal tuig
geworden met haar tot op de grond

geslachtelijk gaat het al behoorlijk mis
we zullen zelfs geen natte droom meer
hebben, de hormonen hebben al het
water ingepalmd, de proefbuis heerst

maar dat dromen zullen we nog wel in
stalen bollen virtueel genoeg, men zal 
dus kunnen kiezen in wat voor wereld
leven wij? Het is om gek te worden!

en 't is verdorie al goed bezig
er groeien zelfs borsten achterop
mijn rug

Geschreven door Verdano om 22:41 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Donderdag 6 oktober 2005

Afscheid van minoes


-
 
jij stom lichtgewicht
ik zag je nooit zo levend lijken
als toen je in een doos gevouwen werd

er grauwt nog woede in mijn lijf
dat daar zo droef geladen was
nog zwaarder dan de aarde
die ik laag geworpen had met

een ruwe schop in mijn handen
was alles wat er over bleef
toen ik je daar begraven had

vandaag
de bloemen die ik heb uitgerukt
er neergelegd, de dader echt
nogmaals vervloekt

---
Geschreven door Verdano om 16:52 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 6 oktober 2005

verwerking tot een gedicht

'Impressie in een rusthuis' werd geschreven als één vloeiende gedachte, zo begin ik trouwens altijd een gedicht te schrijven. De letter 'a' wordt 'i' van intens en dichter.

hij lepelt de soep met een aangepaste lepel
en hij smakt heel heerlijk, de lepelaar maar
toch morst hij af en toe de soep, ze deppen
dan de druppels uit zijn baard,  vandaag is hij
genietbaar vrolijk maakt hij grapjes over tafel

want alles loopt voor hem op wieltjes, grote
en kleine wieltjes, hij laat zich rijden en noemt
iedereen die duwt BOB!

als hij de trappen afgereden wordt dan roept
hij bob, bob, bobberdebop

hij is grappig vandaag, want hij weet zeker
dat zijn zuster op bezoek komt met zijn neefje
die is al groot en BOB ook, straks gaan zij
ook  bob, bob, bobberdebop

---
Geschreven door Verdano om 10:57 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 6 oktober 2005

rusthuis impressie

hij lepelt soep met een aangepaste lepel, hij is lepelaar en morst af en toe
ze deppen dan de druppels uit zijn baard en hij smakt zo heerlijk
hij is vandaag genietbaar en dus vrolijk, hij maakt grapjes over de tafel die alleen voor hem bedoeld is, er is slechts plaats voor twee nooit meer

en alles loopt voor hem op wieltjes, grote en kleine wieltjes, hij laat zich rijden en noemt iedereen die duwt BOB, en als hij de trappen afgereden wordt (er is nog geen hellend vlak) dan roept hij bob, bob, bobberdebop

hij maakt grapjes vandaag, want één ding weet hij zeker, zijn zuster komt op bezoek met zijn neefje, die is al groot en BOB ook.




Geschreven door Verdano om 10:20 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 5 oktober 2005

bedenkingen

Men noemt het gevoel, ook een opwellende gedachte die zich nooit kernachtig vertalen laat, we kunnen het enkel omschrijven, of misschien ook weergeven met poëzie.

mijn hond heeft ook gevoel
dat lees je zo af van zijn bedelsmoel
hij houdt de kop dan scheef
god, wat kunnen honden triestig kijken

ik ben niet een harteloos wezen, maar soms wel wezenloos hartverloren.


Geschreven door Verdano om 23:22 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 4 oktober 2005

rare kunsten

als ik een bouwsel dat in een SMAK gemaakt is verlaat
dan heb ik een kunstnasmaak, zou het de cloaca kunnen
zijn, één iemand die ons letterlijk te kakken zet, is kunst?

een mosselpot die overhoop ligt met lege mosselschelpen
die vind je hier in' stad op elke hoek na 't vreten, zelfs een
kok maakt kunst met hesp, op een  bord en niet rond zuilen
dat stinkt uren in de wind, dat is pure verspilling en groen
van de schimmel na een paar dagen.

 

Geschreven door Verdano om 16:54 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 4 oktober 2005

rare vragen onderweg

ik had weer kouwe kleren aan, impermeable
en droeg ze met een zwierigheid die menigeen
verbaasde, ze stoten 't water af en overjassen

bleven langs de kant toen ik met grote passen
de straat breed overstak, ze haasten zich nadien
om mij weer in te halen, ze dachten dat ik een
zonderling en een onaangepaste burger was

ze vroegen zelfs of ik een poepzak had?

mijn hond misschien en ik een plastic zakje
van de A.D. Delhaize
Geschreven door Verdano om 14:55 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 4 oktober 2005

Een aartsmoeilijke engel

.

zij is aartsmoeilijk een engel
met een heilig hoofd en minzaam

beschouw ik
haar zegeningen
die haar omringen
als een lang gewaad

ze haalt ook
gevleugeld uit
niet om te vliegen
maar om het evenwicht

zij torst immers teveel
de voorbije jaren
laag na laag na laag

.
 

De foto is een schilderij van een mij welbekende kunstenares.

H.M. Racher


Geschreven door Verdano om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 3 oktober 2005

wederwoord aan de boodschapper

Dit waarlijk Licht, ben ik geheel toegewijd
volledig ben ik hem toegewijd, zonder meer
geen stofje twijfel dwaalt nog naar mijn hart

ik ben slechts stof en in mezelf ben ik niets
meer dan stof, in zijn nabijheid ben ik niets
dat is een grondige waarheid
dat is mijn eindig oordeel

(uit verzen van Ruhani Khaizan)
Geschreven door Verdano om 11:05 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 3 oktober 2005

wederwoord op een hymne aan God

vandaag lees ik een oosters dichter
die zijn God als geliefde beschouwt

hij toont mij een Licht dat schittert
en zich weerspiegelt over 't heelal.
zou zijn God ook een vrouw zijn?

de voorbije nacht raakte de maan
toen hij naar de dieptes zocht tot
in haar ronde kraters, vond hij er
schoonheid in een zilver schijnsel

en weet je, als ik 's avonds staar
naar de maan en de sterren te ver
dan word ik dronken en wentelt
mijn bewondering ononderbroken


Met welke mysterieuze hoedanigheden hebt Gij ieder deeltje vervuld? (Ruhani Khazain)
Geschreven door Verdano om 10:40 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 3 oktober 2005

vandaag zal ik

vandaag begin ik opnieuw en herteken ik
strandfiguren met wrakhout in schelpengruis
vergezichten in een vaalblauwe achtergrond
en een zonsondergang in aartsmoeilijk rood

en als het avond wordt, dan wacht ik op de maan
haar schijngestalte, zij kleurt de randen van golven
met haar zilveren schuim

en als het nacht is, dan drink ik het melkwegvocht
met droeve slaapogen en voel ik mezelf zo nietig

en morgen zal ik opnieuw beginnen te tekenen
dezelfde strandfiguren
dezelfde vergezichten maar eerst
nog een zonsopgang in waterkleuren
en met verblindend geel

en de maan, mag even blijven totdat
ik blind geworden ben van te lang te staren naar de zon

Geschreven door Verdano om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 2 oktober 2005

een winterhart

hij braakte woorden als een ware waterval
die opeens begon te haperen omdat het ijs
daar om zich heen gegrepen had, en enkele
druppels druipen nog als om het allerlaatste
zuchten weer te geven, het is er winterhard

tot zelfs de tijd bevroren werd onaangedaan
de dagen liet verlopen, zolang het vriezen en
de vorst geen uren kent, tot zelfs de zon er
laag gezonken was, zo klinkt een winterhart





Geschreven door Verdano om 13:54 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 2 oktober 2005

Vertaling in het Engels

The children of the prophet

 

 

the children of the prophet, as I call them

in a sacred moment, and while their smile

enchants my mouth, and also their sincerity

while they reach to me with both their hands

 

and they seem so innocent and too accepting

in their newest youth and they treat each other

with friendship that surely comes from the heart

and with love which they handle in the right way

I lack most of the words to describe it, they don’t

they even sing it out, and they call me brother

 

even in their holy house, where prayers sound

where I cover my head and leave the footwear

behind and also the impurity of the world at

the entrance, I receive

 

their innocence is really not of this world

but you could call them rather unprejudiced

because their looks are too bright and they

show their discontent only from the heart

you feel that when it strikes your soul and

I lack most of the words to describe it
they don’t

 

Geschreven door Verdano om 11:46 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 2 oktober 2005

ontmoeting met een prediker

de kinderen van de profeet, zo noem ik hen 
in een geheiligd ogenblik, terwijl hun glimach
mijn mond versiert  en ook hun oprechtheid
terwijl ze naar mij met beide handen reiken

ze lijken me wel argeloos en te ontvankelijk
in hun nieuwe jeugd maar ze bejegenen elkaar
met vriendschap die zeker uit het hart komt
en liefde, waar ze zo oprecht mee omgaan
ik heb geen woorden genoeg, maar zij wel
zij zingen het zelfs uit, ze noemen mij broeder

zelfs in het heilig huis waar gebeden wordt
ik mijn hoofd bedek en mij van het schoeisel
ontdoe om alle onzuiverheid van de wereld
achter te laten aan de ingang, ontvang ik

hun argeloosheid is echt niet van deze wereld
je zou hen eerder onbevangen kunnen noemen
want hun blik is immers veel te helder en het
ongenoegen laten zij enkel in het hart blijken
en dat voel je langs je ziel strijken, terloops
ik heb geen woorden genoeg, maar zij wel
Geschreven door Verdano om 11:02 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 2 oktober 2005

een buitengewone ontmoeting

hoe het ijs brak toen het zo koud was en
het was winter weet je die dag en sneeuw
bedekte het lopen het wachten te zwaar

je klappertande en woorden haperden
je beet ze gewoon in stukken en ik had
moeite om je te verstaan, ik sprak zelf
amper en ik blies mijn adem dampend

mijn jas heb je erg gedragen en ik heb
daar jouw koude lijf gevoeld het rillen
en het huiveren, de bittere koude bleef
alleen achter, tot ik je weer ontmoette

toen het water brak en het warm was
in een steriele kamer, ik droeg blauw
de jas en 't masker hield de adem in

Geschreven door Verdano om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 1 oktober 2005

liefdesperikelen

'schrijf mij eens over de liefde'
dat vroeg ze mij onlangs
ik keek bedenkelijk want 
weet nog steeds niet hoe ik
'de liefde' schrijven moet

En toen vielen de volgende zinnen in mijn hoofd:

dag malle liefje dag

vol madeliefjes dat mag
op zo'n mooie roze kaart
met rode hartjes
en een zoem
van bloem naar bloem

met rode lippen
en een zoen
van toen, van toen

mijn lief, mijn lief
toen ik nog wat
jonger was

en hartendief

Geschreven door Verdano om 23:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Aardewaartse poëzie

↑ Terug naar de berichten