Woensdag 4 mei 2005
midweek
misschien kan je de zon vermoeden
achter de grauwe bergen in de verte
zelf ben ik al tijden het noorden kwijt
achter de grauwe bergen in de verte
zelf ben ik al tijden het noorden kwijt
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Dinsdag 3 mei 2005
hart problemen
de laatste dagen ben ik
zo treurwillig en verloren
mijn bloeddruk is te laag
en wat me kan bekoren
is onduidelijk en traag
mijn klank is niet belangrijk
mijn mond is soms te groot
de borstkas is omvangrijk
ik leg mijn hart soms bloot
zo treurwillig en verloren
mijn bloeddruk is te laag
en wat me kan bekoren
is onduidelijk en traag
mijn klank is niet belangrijk
mijn mond is soms te groot
de borstkas is omvangrijk
ik leg mijn hart soms bloot
Dinsdag 3 mei 2005
stadsbedelaar
hij verstopt zijn aaibaarheid
achter fronsen en een grimas
zijn stem is als het breken
van een glas, het knarsen
tussen scheve tanden
en zijn te grote mond
hij bevuilt spijt op zijn hurken
en een bierblik op de grond
zijn hoofdstuk hebben wij
verworpen en we smijten
er goed koper rond
aan de stadswaag
sleept hij traag zijn winkelwagen
op zijn minst
heeft hij een ligplaats
onder roestig ijzer
en als het meevalt
slaapt hij
in een bijenkorf
voor twee euro vijftig
---
Maandag 2 mei 2005
soms wordt het teveel
ik heb geen zin
geen ego meer
te delen
het uit zich in mijn onverzorgzaamheid
want vele stenen heb ik moeten breken
de ruwe rotsen heb ik glad gewreven
mijn huid schaaft vurig rood vandaag
het lijkt wel of die stenen bloeden
de middagzon is hier te heet
geen ego meer
te delen
het uit zich in mijn onverzorgzaamheid
want vele stenen heb ik moeten breken
de ruwe rotsen heb ik glad gewreven
mijn huid schaaft vurig rood vandaag
het lijkt wel of die stenen bloeden
de middagzon is hier te heet
Maandag 2 mei 2005
ochtend gymnastiek met woorden
Er is een afscheid dat me zwaar valt
een loden last zingt daarbij in het niets
zijn dood klinkt dan wel rechtvaardig
want hij heeft de laatste jaren overleefd
een eenzame meeuw glijdt luchtwaardig
het motregent, het hemelwater fezelt
autobanden sporen in het waterruis
het is zo moeilijk om geluid in woorden
te vatten, het ontsnapt me telkens
mijn klank is niet de jouwe
mijn mond is soms te groot
de borstkas is omvangrijk
ik leg mijn ziel soms bloot
het zijn niet de treurwilligen
die de groene aarde beërven
wees daar maar van overtuigd
want ze hangen toch zo graag
aan de randen van de stroming
ze raken het van tijd tot tijd
---
een loden last zingt daarbij in het niets
zijn dood klinkt dan wel rechtvaardig
want hij heeft de laatste jaren overleefd
een eenzame meeuw glijdt luchtwaardig
het motregent, het hemelwater fezelt
autobanden sporen in het waterruis
het is zo moeilijk om geluid in woorden
te vatten, het ontsnapt me telkens
mijn klank is niet de jouwe
mijn mond is soms te groot
de borstkas is omvangrijk
ik leg mijn ziel soms bloot
het zijn niet de treurwilligen
die de groene aarde beërven
wees daar maar van overtuigd
want ze hangen toch zo graag
aan de randen van de stroming
ze raken het van tijd tot tijd
---
Zondag 1 mei 2005
schrijven op zondag
tramverdriet en open straten
op blote keien, pas gehakt
één mei met rode rozen
dood zijn ze, van de dorst
j'ai rencontré la femme fatale
de l'Italie
son nom est comme l'étoile
une symphonie
haar naam klinkt als het
thuis waar mijn bierglas staat
liefst koud gevuld en schuimend
met een flinke witte kraag
op blote keien, pas gehakt
één mei met rode rozen
dood zijn ze, van de dorst
j'ai rencontré la femme fatale
de l'Italie
son nom est comme l'étoile
une symphonie
haar naam klinkt als het
thuis waar mijn bierglas staat
liefst koud gevuld en schuimend
met een flinke witte kraag
Zondag 1 mei 2005
Agenda
woensdag 4 mei
Cultureel Centrum 't Gasthuis
Vanaf 20u00 (deuren 19u00)
Voordracht à volonté (max. 10' per poweet - tenzij weinig inschrijvingen, dan meer)
Contactpersonen (inschrijven en zo): Jan Dewint (cultuurbeleidsman) via cultureel.centrum@wijnegem.be, met vermelding vrij poëziepodium
Organisatie: CC 't Gasthuis
Locatie: Turnhoutsebaan 199 te Wijnegem,
vlakbij het Wijnegem Shoppingcenter
Openbaar vervoer: bus 410, 411 vanop Antwerpen Rooseveltplaats, géén sneldienst nemen...
Cultureel Centrum 't Gasthuis
Vanaf 20u00 (deuren 19u00)
Voordracht à volonté (max. 10' per poweet - tenzij weinig inschrijvingen, dan meer)
Contactpersonen (inschrijven en zo): Jan Dewint (cultuurbeleidsman) via cultureel.centrum@wijnegem.be, met vermelding vrij poëziepodium
Organisatie: CC 't Gasthuis
Locatie: Turnhoutsebaan 199 te Wijnegem,
vlakbij het Wijnegem Shoppingcenter
Openbaar vervoer: bus 410, 411 vanop Antwerpen Rooseveltplaats, géén sneldienst nemen...
Zaterdag 30 april 2005
nachtlicht
als de avond zwart wordt
proberen we nog het licht
te vangen in glazen bollen
hier glanzen ze al natriumgeel
in lange rijen de stalen bomen
met één hellevrucht aan de top
ze scherpen de schaduwen
---
proberen we nog het licht
te vangen in glazen bollen
hier glanzen ze al natriumgeel
in lange rijen de stalen bomen
met één hellevrucht aan de top
ze scherpen de schaduwen
---
Zaterdag 30 april 2005
invallen
een zwarte kraai vloog een steenworp hoog
en kraste uitgelaten de lente naar zijn maten
een blauwe zalm zwom vele waters lang
met zijn staart zwaaide hij de minnenzang
om in koude waters kuit te schieten
tussen de keien in laag water
en kraste uitgelaten de lente naar zijn maten
een blauwe zalm zwom vele waters lang
met zijn staart zwaaide hij de minnenzang
om in koude waters kuit te schieten
tussen de keien in laag water
Vrijdag 29 april 2005
Kleindochter
ze is weer langsgekomen
en deze maal blijven plakken
aan chocolade, likstok,
bonbons en de koekjesdoos
ze kan zelfs schaken
en alle stukken raken her en der
verspreid, het slagveld is groot
ik heb haar dan maar
een huishoudset met blik
en borstel, spons en veger
gekocht en een emmertje
nu ligt ze in mijn te grote bed
met mienimuis en beertje
ze praat wat in de lucht
en zingt zowaar een liedje
tot ze slaap verwekt
en zacht naar dromenland
vertrekt
---
en deze maal blijven plakken
aan chocolade, likstok,
bonbons en de koekjesdoos
ze kan zelfs schaken
en alle stukken raken her en der
verspreid, het slagveld is groot
ik heb haar dan maar
een huishoudset met blik
en borstel, spons en veger
gekocht en een emmertje
nu ligt ze in mijn te grote bed
met mienimuis en beertje
ze praat wat in de lucht
en zingt zowaar een liedje
tot ze slaap verwekt
en zacht naar dromenland
vertrekt
---
Vrijdag 29 april 2005
Ochtend sonate (Sonnet)
haar ragfijn zijden nachtkleed bleef nog wat
haperen aan zijn flarden warmtetaal
och ze zuchtte nog een keer verbaal
en streek terloops de ijle nevels glad
die nu opgelost hun lot beklagen
hij geeuwde hard, zij lachte ietwat zuur
want de ochtendzon had zijn laatste uur
vandaag fel in het gezicht geslagen
tot slot hief ze haar rokken zo ontstemd
en keerde, terug naar de achtergrond
ze liet hem achter in zijn blauwe hemd
hij keek nog even stom en dwaas in't rond
tot zij zich ijlings terugtrok, wat geremd
ze plakte tevens pruilen op zijn mond
---
Donderdag 28 april 2005
cultus van de zon
blijkbaar ben je verliefd
op de zon omdat je ook
zo graag vertoeft in het wit
gebergte dat glanzend
doof en onverstoorbaar
landinwaarts verder drijft
op de zon omdat je ook
zo graag vertoeft in het wit
gebergte dat glanzend
doof en onverstoorbaar
landinwaarts verder drijft
Woensdag 27 april 2005
nachtwake
als de dag uiteindelijk
genoeg geleden heeft
dan tooit de nacht zich
met het witte bloed
van melkwegstelsels
dan stel ik mij soms de vraag
hoe het oneindige zich verhoudt
tot het voltooide mensenleven
want zelfs een druppel in de zee
is niet afdoend, een zucht slaakt
men ook terloops en zal dus
nooit een storm opwekken
misschien zoek ik te veel
in materiële zaken, want
schoonheid op zichzelf is
zo moeilijk vast te grijpen
en de wijsheid zegt men
komt slechts met de jaren
dan heeft de brute kracht
mij al een tijd verlaten
misschien als ik
in schoonheid eindig
dan is tijd niet meer
zo belangrijk?
---
Woensdag 27 april 2005
Een andere visie
Vaarwel aan mijn vader
door zijn ogen te sluiten
heeft hij de handen weggewuifd
en onze lippen op elkaar geperst
zo denkt hij de geluiden
en de pijn in de kiem
te hebben gesmoord
morgen zal er niet
meer zijn vandaag
voor hem althans
daarom dat ik
aan gisteren denk
zodat er nog
een ochtend komt
het lijkt alsof
hij mijn gedachten
heeft gehoord
en glimlacht
---
door zijn ogen te sluiten
heeft hij de handen weggewuifd
en onze lippen op elkaar geperst
zo denkt hij de geluiden
en de pijn in de kiem
te hebben gesmoord
morgen zal er niet
meer zijn vandaag
voor hem althans
daarom dat ik
aan gisteren denk
zodat er nog
een ochtend komt
het lijkt alsof
hij mijn gedachten
heeft gehoord
en glimlacht
---
Woensdag 27 april 2005
bewolkt met opklaringen
Onweerachtig
het wit gebergte
waar de zon vertoeft
blijft glanzend doof
en schuift onverstoord
landinwaarts verder
de donkere onderzijde
braakt de stortregens
die zeewaarts keren
de aarde verdraagt
mijn lentestormen
tot aan de bergen toe
---
het wit gebergte
waar de zon vertoeft
blijft glanzend doof
en schuift onverstoord
landinwaarts verder
de donkere onderzijde
braakt de stortregens
die zeewaarts keren
de aarde verdraagt
mijn lentestormen
tot aan de bergen toe
---
Woensdag 27 april 2005
Traagheid
(1e herwerking)
luister hoe het water reikt
en rustig in zijn bedding ijlt
het plooit de benen lang gerekt
rond de palen van een steiger
en aan de oevers zijn de stenen
glad, ze glanzen langs
het water schilfert licht
het lijkt alsof ik hier
al eeuwen heb verbleven
ik adem er de traagheid diep
dan blijkt alsof ik alles
ben vergeten, zelfs de dagen
en de stroming sleept me mee
er is geen zee in zicht
slechts een bewolkte lucht
van hier tot daar
zover mijn blik reikt
en als ik uiteindelijk
mijn hoofd laat zakken
vult het water al de gangen
en in mijn gehoor luiden
er gedempte waterklanken
---
Dinsdag 26 april 2005
Eenzaat
met geen ogen heb ik
handen weggewuifd
mijn mond gesloten
en denk ik het geluid
in de kiem gesmoord
ik heb Jotie 't Hooft
gelezen en ontmoet
een of andere
éénzaat
een verloren dromendanser
Ein Einzelgänger,
man nennt ihn auch Traumtänzer
und Eigenbrötler.
---
handen weggewuifd
mijn mond gesloten
en denk ik het geluid
in de kiem gesmoord
ik heb Jotie 't Hooft
gelezen en ontmoet
een of andere
éénzaat
een verloren dromendanser
Ein Einzelgänger,
man nennt ihn auch Traumtänzer
und Eigenbrötler.
---
Dinsdag 26 april 2005
Uitvaart
ik lach soms als de schapen
met een grijns van mijlen ver
en roep dan ook wat harder
dan de wolven in het bos
ze huilen supersonisch soms
mijn hond die kan dat ook
vooral als de sirenes
weer oorverdovend zingen
dan huilt hij mee in koor
of als de klokken luiden
als er weer een uitvaart
in het straatbeeld komt
---
met een grijns van mijlen ver
en roep dan ook wat harder
dan de wolven in het bos
ze huilen supersonisch soms
mijn hond die kan dat ook
vooral als de sirenes
weer oorverdovend zingen
dan huilt hij mee in koor
of als de klokken luiden
als er weer een uitvaart
in het straatbeeld komt
---
Dinsdag 26 april 2005
straatrumoer
een blauw oog
dat kan je krijgen
zodat je achteraf
alle kleuren
tegelijk kan zien
of, ga maar al
liggen bloeden
dan kom ik straks
wel af
hey lieve man
zegt het hoertje
ik vroeg me af
ze bekijkt me wel uitzonderlijk
vriendelijk, waar heb ik dat
nu aan verdiend
ik lach maar terug
en even vriendelijk
zeg ik haar gedag
ze komt wat dichter
en een knipoog later
wordt mijn argwaan
toch gewekt
ik gebaar een hand
een afstand later
en mijn wandeling
wordt voort gezet
achter mij klinkt
weer haar lokroep
die deze keer niet
meer voor mij
is bestemd
kijk uit je doppen
ouwe vent
dat kan je krijgen
zodat je achteraf
alle kleuren
tegelijk kan zien
of, ga maar al
liggen bloeden
dan kom ik straks
wel af
hey lieve man
zegt het hoertje
ik vroeg me af
ze bekijkt me wel uitzonderlijk
vriendelijk, waar heb ik dat
nu aan verdiend
ik lach maar terug
en even vriendelijk
zeg ik haar gedag
ze komt wat dichter
en een knipoog later
wordt mijn argwaan
toch gewekt
ik gebaar een hand
een afstand later
en mijn wandeling
wordt voort gezet
achter mij klinkt
weer haar lokroep
die deze keer niet
meer voor mij
is bestemd
kijk uit je doppen
ouwe vent
Dinsdag 26 april 2005
Donderpreek
ik erger me aan theatrale
toespraken en emotioneel
krakeel dat rond de oren
vliegt en donderpreken
want het wit gebergte
waar de zon vertoeft
blijft glanzend doof
en schuift onverstoord
landinwaarts verder
ze dragen ongehoord
hun malse regenvloed
naar genegen bergen
toespraken en emotioneel
krakeel dat rond de oren
vliegt en donderpreken
want het wit gebergte
waar de zon vertoeft
blijft glanzend doof
en schuift onverstoord
landinwaarts verder
ze dragen ongehoord
hun malse regenvloed
naar genegen bergen