heimwee
dat ik nog heimelijk blijf vechten
om iets dat al lang verloren is
ik heb het met sluiers verhuld
tot het eindeloos verstikte
en het naamloos achterbleef
misschien moet ik wel eerst
de naam terug vinden
---
heimwee
tevergeefs
weet je?
mijn zoon en zijn lief
VoordrachtenMijn vader
Mijn vader is klein
van gestalte
en fel vermagerd
hij hapert af en toe
het grijze haar, dat hem nog rest
bedekt ternauwernood het fronsen
hij wekt de wrevel om hetgeen
hij was, zijn stiltes bij momenten
maar als we samen graven
in oude aarde, dan glanzen
ogenblikken soms en klinkt
zijn stem weer opgewekt
Mijn vader is groot
van hart
ondanks het vele falen
het hapert af en toe
hij heeft de stiltes
aan mij doorgegeven
hij wekt mijn wrevel op
---
hoe schrijf ik "eenzaamheid"
woordgebruik
nieuwe woorden om te dichteneen treurwillige staat meestal
onderaan een trage waterval
en zijn wortels ademen diep
een druileregen maakt meestal
het gras en de paden drassig, al
heeft dat wel zijn charmes niet?
midweek
hart problemen
stadsbedelaarhij verstopt zijn aaibaarheid
achter fronsen en een grimas
zijn stem is als het breken
van een glas, het knarsen
tussen scheve tanden
en zijn te grote mond
hij bevuilt spijt op zijn hurken
en een bierblik op de grond
zijn hoofdstuk hebben wij
verworpen en we smijten
er goed koper rond
aan de stadswaag
sleept hij traag zijn winkelwagen
op zijn minst
heeft hij een ligplaats
onder roestig ijzer
en als het meevalt
slaapt hij
in een bijenkorf
voor twee euro vijftig
---
soms wordt het teveel
ochtend gymnastiek met woorden
schrijven op zondag
Agenda
nachtlicht
invallen
Kleindochter
Ochtend sonate (Sonnet)haar ragfijn zijden nachtkleed bleef nog wat
haperen aan zijn flarden warmtetaal
och ze zuchtte nog een keer verbaal
en streek terloops de ijle nevels glad
die nu opgelost hun lot beklagen
hij geeuwde hard, zij lachte ietwat zuur
want de ochtendzon had zijn laatste uur
vandaag fel in het gezicht geslagen
tot slot hief ze haar rokken zo ontstemd
en keerde, terug naar de achtergrond
ze liet hem achter in zijn blauwe hemd
hij keek nog even stom en dwaas in't rond
tot zij zich ijlings terugtrok, wat geremd
ze plakte tevens pruilen op zijn mond
---
cultus van de zon