Naar de inhoud

Aardewaartse poëzie

notities voor een gedicht
seniorennet.beseniorennet.be
Aardewaartse zinnen, een soort inkeer, het zoeken naar een zin en het woord in een zin en de zin van een woord.
Maandag 9 mei 2005

Hartverscheurend

Af en toe bereiken mij verhalen
van hartzeer en verscheurdheid
dan voldoen gewone woorden
als troost en medeleven niet meer

dan zoek ik naar die ene zin
en rafel ik een schorre kreet
dierlijk en ruw met de tanden
op mekaar, ze breken af

de wolf huilt naar de maan
met holle klank verbeten
en mijn ziel begraaft zich
in zwarte koude aarde

maar alles wordt vroeg of laat
ook begraven, dat is het lot
de zin, het einde

het herhalen blijft
---
Geschreven door Verdano om 08:46 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 7 mei 2005

weet je?

ik voel me als een waterschaatser
die gladjes uitschuift op je zinnen
maar enkel glimlachrimpels roert
als een hommel met een bromtoon
op een kleine schommel in je buurt

wuif me toch niet achteloos weg
zo worden vleugels soms gekwetst
ik heb immers geen angel te verbergen
en mijn tong proeft je honingzoet

---
Geschreven door Verdano om 14:11 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 7 mei 2005

mijn zoon en zijn lief

hij raast de straten af met de moto
hij vreet kilometers en zijn hart op

hij is ook razend verliefd op haar
onvoorwaardelijk, hij heeft het mij
zo dikwijls al verteld

zij heeft zijn glimlach laten bloeien
het blonde haar weer strak gelegd
de zachtheid in zijn ogen opgewekt

zij heeft hem zo overtuigend gemaakt
meer dan zijn moeder kan bevroeden
want bij haar kwam hij
zo moeilijk uit de woorden

al gaat het soms zo onbeholpen
hij doet nu ook zijn zeg.

----
Geschreven door Verdano om 09:46 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 6 mei 2005

Voordrachten

Op woensdag heb ik dus een voordracht gehouden samen met een paar vrienden, het publiek was spijtig genoeg niet zo talrijk, maar de sfeer raakte de hoogste toppen van vervoering. Men bleef om meer vragen, zodat we meer dan 2 uur poëzie konden brengen met tussendoor een pauze of twee.

Dit gedicht werd ook gebracht:

 

Mijn vader

Mijn vader is klein
van gestalte
en fel vermagerd
hij hapert af en toe

het grijze haar, dat hem nog rest
bedekt ternauwernood het fronsen

hij wekt de wrevel om hetgeen

hij was, zijn stiltes bij momenten

maar als we samen graven
in oude aarde, dan glanzen
ogenblikken soms en klinkt
zijn stem weer opgewekt

Mijn vader is groot
van hart
ondanks het vele falen
het hapert af en toe

hij heeft de stiltes
aan mij doorgegeven
hij wekt mijn wrevel op

---

Geschreven door Verdano om 09:57 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 4 mei 2005

hoe schrijf ik "eenzaamheid"

een eiland?
maar dan moet ik de zee wegdenken
het zilver van de vissen en de meeuwen
zelfs het strand met gebleekte kokkels
en dode zeesterren die er achterbleven
maar het is er nooit stil genoeg

een bergtop?
waar de wind van alle kanten waait
en zelfs de kraaien komen paraderen
tot de kou alle warmte heeft vergeten
ik zou het er niet lang overleven
aan adem heb ik ook te kort

in mezelf?
de anderen kan ik immers buitensluiten
evenals mijn ogen en de oren dicht
ik kan mijn ongenaakbaarheid uitbuiten
en harde woorden hardhandig smijten
maar hoe lang hou ik dat wel vol?

Geschreven door Verdano om 16:04 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 4 mei 2005

woordgebruik

misschien kan je de maan ontmoeten
achter de groene bomenrij, dichterbij
al ben ik wel vandaag het westen kwijt

aan de rand van het bos
aan de kant van de waterval
aan de boorden van het water
staan de treurwilligen, zonder woorden
ik kom ook; wat later langs

misschien kan je de zon vermoeden
achter de grauwe bergen in de verte
zelf ben ik al tijden het noorden kwijt

aan de voet van de bergen
waar beken groeien
waar de gebroken rotsen  
de stroming verstoren, zonder woorden
ik zoek er een omweg

langs de azuurblauwe meren
maar de zon verbergt zich
achter de druileregen

het blauw is niet zo helder meer

---
Geschreven door Verdano om 15:31 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 3 mei 2005

stadsbedelaar

hij verstopt zijn aaibaarheid
achter fronsen en een grimas

zijn stem is als het breken
van een glas, het knarsen
tussen scheve tanden
en zijn te grote mond

hij bevuilt spijt op zijn hurken
en een bierblik op de grond

zijn hoofdstuk hebben wij
verworpen en we smijten
er goed koper rond 

aan de stadswaag
sleept hij traag zijn winkelwagen
op zijn minst
heeft hij een ligplaats
onder roestig ijzer
en als het meevalt
slaapt hij
in een bijenkorf
voor twee euro vijftig

---

Geschreven door Verdano om 09:44 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 2 mei 2005

soms wordt het teveel

ik heb geen zin 
geen ego meer
te delen

het uit zich in mijn onverzorgzaamheid
want vele stenen heb ik moeten breken
de ruwe rotsen heb ik glad gewreven
mijn huid schaaft vurig rood vandaag
het lijkt wel of die stenen bloeden

de middagzon is hier te heet
Geschreven door Verdano om 12:40 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 2 mei 2005

ochtend gymnastiek met woorden

Er is een afscheid dat me zwaar valt
een loden last zingt daarbij in het niets
zijn dood klinkt dan wel rechtvaardig
want hij heeft de laatste jaren overleefd

een eenzame meeuw glijdt luchtwaardig
het motregent, het hemelwater fezelt
autobanden sporen in het waterruis
het is zo moeilijk om geluid in woorden
te vatten, het ontsnapt me telkens

mijn klank is niet de jouwe
mijn mond is soms te groot
de borstkas is omvangrijk
ik leg mijn ziel soms bloot

het zijn niet de treurwilligen
die de groene aarde beërven
wees daar maar van overtuigd

want ze hangen toch zo graag
aan de randen van de stroming
ze raken het van tijd tot tijd

---
Geschreven door Verdano om 09:21 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 1 mei 2005

schrijven op zondag

tramverdriet en open straten
op blote keien, pas gehakt
één mei met rode rozen
dood zijn ze, van de dorst

j'ai rencontré la femme fatale
de l'Italie
son nom est comme l'étoile
une symphonie

haar naam klinkt als het
thuis waar mijn bierglas staat
liefst koud gevuld en schuimend
met een flinke witte kraag




Geschreven door Verdano om 22:42 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 1 mei 2005

Agenda

 woensdag 4 mei
Cultureel Centrum 't Gasthuis
Vanaf 20u00 (deuren 19u00)

Voordracht à volonté (max. 10' per poweet - tenzij weinig inschrijvingen, dan meer)

Contactpersonen (inschrijven en zo): Jan Dewint (cultuurbeleidsman) via cultureel.centrum@wijnegem.be, met vermelding vrij poëziepodium

Organisatie: CC 't Gasthuis

Locatie: Turnhoutsebaan 199 te Wijnegem,
vlakbij het Wijnegem Shoppingcenter

Openbaar vervoer: bus 410, 411 vanop Antwerpen Rooseveltplaats, géén sneldienst nemen...
Geschreven door Verdano om 10:30 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 29 april 2005

Kleindochter

ze is weer langsgekomen
en deze maal blijven plakken
aan chocolade, likstok,
bonbons en de koekjesdoos

ze kan zelfs schaken
en alle stukken raken her en der
verspreid, het slagveld is groot

ik heb haar dan maar
een huishoudset met blik
en borstel, spons en veger
gekocht en een emmertje

nu ligt ze in mijn te grote bed
met mienimuis en beertje
ze praat wat in de lucht
en zingt zowaar een liedje

tot ze slaap verwekt
en zacht naar dromenland
vertrekt

---
Geschreven door Verdano om 20:46 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 29 april 2005

Ochtend sonate (Sonnet)

haar ragfijn zijden nachtkleed bleef nog wat
haperen aan zijn flarden warmtetaal
och ze zuchtte nog een keer verbaal
en streek terloops de ijle nevels glad

die nu opgelost hun lot beklagen
hij geeuwde hard, zij lachte ietwat zuur
want de ochtendzon had zijn laatste uur
vandaag fel in het gezicht geslagen

tot slot hief ze haar rokken zo ontstemd
en keerde, terug naar de achtergrond
ze liet hem achter in zijn blauwe hemd

hij keek nog even stom en dwaas in't rond
tot zij zich ijlings terugtrok, wat geremd
ze plakte tevens pruilen op zijn mond

---

Geschreven door Verdano om 09:56 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Aardewaartse poëzie

↑ Terug naar de berichten