Dinsdag 18 augustus 2009

Bandini formula3

*Bandini formula 3*
Deze wagen werd gebouwd van 1954 tot 1957. Speciaal ontworpen voor de éénzitter klasse tot 750cc dit was de voorloper van de Formula Junior en het latere formule 3.
Bandini formule 3
Het chassis had de karakteristieken, materialen en het ontwerp van de torpedo twee-zitter sport. Maar de afmetingen nodig om de wagen te verlagen maakte het mogelijk het gewicht terug te brengen tot 16 kg. De verlaging van het zwaartepunt kwam natuurlijk ook de wegligging en daarmee de prestaties ten goede. Het totaal gewicht bedroeg 300 kg.
het chassis gewicht 16 kg Auteur: Registro Bandini GNU
De drie Bandini formule wagens gebruikten dezelfde motor als de tweezitter sport in die periode: de Bandini-Crosley eerste en tweede serie. 2 Weber karburatoren met dubbele behuizing 35DC03 horizontaal of vertikaal. 66 tot 90 pk aan 9000 tr/m. Er waren twee types koetswerk in het bijzonder de voorzijde, welke niet was gelast maar met bouten bevestigd, afhankelijk van welk type motor er werd gebruikt.
het instrumentenbord van de Bandini formule 3
Het instrumentenboerd had slechts drie meters: het toerental, de water temperatuur en de oliedruk.
Bron :Wikipedia CC

auto

Geschreven door waaroemni om 12:46 Reageer op dit bericht

8 reacties op dit bericht

Pip21 augustus 2009 om 01:38

Lieve groetjes van uit De Klinge

Jeske19 augustus 2009 om 13:03

frisse groeten uit de woonkamer

lieve groetjes en knufffffff van ikke voor jou

José19 augustus 2009 om 09:18

Lieve zomergroetjes

Het is de zon precies om het even
wie ze de warmte en licht zal geven
Wees ongevraagd voor elk een bron
van warmte en goedheid zoals de zon

Een ongelofelijke mooie dag wens ik je toe
met alles erop en eraan
Dikke zomerknuff,liefs xxx

Gita19 augustus 2009 om 07:28

Lieve zomerse groetjes...

Wie een vriend
zoekt zonder fouten
blijft zonder vrienden.

Groetjes aan iedereen en ik
denk dat het zeer warm gaat worden
nog een fijne woensdag.
Gita

https://blog.seniorennet.be/vacantie/

Jeske18 augustus 2009 om 19:58

Zwoele warme groetjes uit Retie

Een fijne dinsdagavond wens ik je toe,en nu een toerke in zulk mooi bakske zo heerlijk zijn

Dank u wel maatje

Voor al die lieve woordjes en vriendschap,

langs het kabeltje die ik van je kreeg

lieve groetjes en knufffffff van ikke voor jou

Brigitta18 augustus 2009 om 16:02

Veel liefs Brigitta

Hier ben ik weer om je fijne dinsdag wensen
weer warm he pf

georgette18 augustus 2009 om 15:24

Waaroemni

Allee jong ferm bakskes ,dank je wel voor de wensen
als je 17 wordt moet alles nog beginnen he !

Georgette.

rafsduivenloft18 augustus 2009 om 12:51

Groetjes uit Koekelare

Waaroemni, wij komen u een gezellige en zonnige dinsdag wensen.
Mooie reportage met dito foto's.
Groetjes en Knuff.....
Raf en Ginette.

Reageer op dit bericht

Zondag 16 augustus 2009

Bandini-Maserati

*Bandini-Maserati*
De Bandini-Maserati werd gebouwd in 1953 door het Italiaanse Bandini Cars. Door handelsovereenkomsten (niet exclusief) tussen Ilario Bandini en en de Italo-Amerikaan Tony Pompeo, voor wagens zonder aandrijving, werden meer en meer wagens zoals de sport siluro geexporteerd naar de VS, waar ze werden voorzien van motoren zoals Siata, Offenhauser,Saab,MG en Alfa Romeo.
profiel van de Bandini-Maserati
Deze wagen werd ontworpen in 1952 speciaal voor de Maserati A6 1500cc-motor en werd volgens de registers geexporteerd op 15 feb 1954 voor wedstrijden in de categorie FM League SCCA (Sports Car Club of America). De piloten Bernhard Vihl, George Parrington en David Michaels reden met deze wagen de '12 Hours of Sebring' op 16 maart 1955.
het chassis
De motor was een 6-cilinder in lijn 12 klepper met enkele nokkenas. 3 Weber karburatoren met dubbele behuizing. 75 pk aan 4700 tr/m. Het koetswerk volledig in aluminium de afmetingen en de aërodynamica waren bijna identiek aan de eerste Bandini uit 1946.
De Maserati A6 motor
De Bandini-Maserati uit 1953 foto genomen 2007
Bron :Wikipedia CC

auto

Geschreven door waaroemni om 23:27 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 11 augustus 2009

Bandini 750 siluro

*Bandini 750 sport siluro*
De Bandini 750 sport siluro werd gebouwd van 1950 tot 1956 door het Italiaanse Bandini Cars. Deze wagen werd de nieuwe uitdager van de internationale lagere racewagen klasse. Van 1950 tot 1953 waren de wagens voorzien van half-ronde spatborden, daarna werd de reglementering aangepast en moesten de spatborden geïntegreerd zijn in het koetswerk. Bandini maakte deze demonteerbaar zodat de wagens konden meedoen in de formule3 open wiel klasse.
Bandini 750 siluro sport Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini) GNU
Tony Pompeo, een Amerikaans autoverdeler van Italiaanse afkomst, was zo tevreden over de Bandini 1100 en de 1100sport, dat hij Ilario Bandini vroeg om het bouwen van een wagen die kon meedoen in de kategorie 750cc. Pompeo verzond een Crosley motor naar Bandini om deze uit te testen en te gebruiken in de nieuwe wagen. Deze kompakte lichtgewicht motor werd gebruikt in schepen, vliegtuigen en zelfs voor het aandrijven van brandpompen in sprinklersystemen. De motor had een aluminium blok met vijf lagers en twee kleppen per cilinder. Bandini paste de motor aan met een langere overbrenging, stalen krukas,nokkenas,nieuwe zuigers en oliepomp.
Bandini-Crosley 750 Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini) GNU
Met deze aangepaste Crosley motor was de wagen (de 750 sports torpedo) klaar om deel te nemen aan allerhande wedstrijden, zoals bergklimwedstrijden, wegwedstrijden , 6-en 12uurs endurance races zoals de 12 uren van Sebring(VS) en de Mille Miglia(It). In de 750cc klasse werden piloten als Dolph Vilardi en Melvin Sachs met deze wagen Amerkaans kampioen in 1955 en 1957. In de hogere klasse reden ze samen naast Ferraris, Maseratis en Porches en behaalden goede resultaten. Massimo Bondi werd 9^e in de Mille Miglia in 1953 en Ilario Bandini zelf won in 1955 en 1956 de Predappio bergklimwedstrijd.
chassis Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini) GNU
Het chassis woog slechts 18 kg en het totale gewicht was 330 kg. De eerste aluminium koetswerken werden gemaakt in de Rocco Motto fabriek, ze hadden een max aan aërodynamica, waren eenvoudig functioneel, het front had een bijna geheel elyptische vorm en een grote grille voor max luchtinlaat. Later na 1953, om aan de eisen van de VS te voldoen, werden er zelfs koetswerk modellen overgemaakt aan Bandini. De lichten werden oa achter de luchtinlaat geplaatst en werd het koetswerk estetisch/aërodynamisch.
De Bandini 750 (na 1953) met afneembare spatborden Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini) GNU
De 750 sport torpedo werd ook uitgerust met diverse motoren zoas de Seata 1500,Offenhauser 1625cc, Saab 750cc Mercury, MG 1250cc, Alfa Romeo 2000cc; perfect aangepast voor hogere categoriën en apparte wedstrijden. De meest uitzonderlijke was de Bandini dragster uitgerust met een 6000cc Cadilac motor, 400m in 11.16 sec met een top snelheid van 320km/h.
de 750 sport siluro (links) zie de demonteerbare spatborden en de 750 sport siluro C.F. (rechts) in de Mille Miglia paddock 2008 Auteur: Registro Bandini GNU
Bandini 750 motor tweede serie Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini) GNU	Seata 1500cc motor Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini) GNU
Bron :Wikipedia CC

auto

Geschreven door waaroemni om 06:36 10 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 10 augustus 2009

Bandini 1100 siluro

*Bandini 1100 siluro*
De Bandini 1100 siluro werd gebouwd van 1947 tot 1949 door de Bandini Automobili company in Forli. Dit was het eerste type wagen van Bandini dat uitsluitend ontworpen was om te racen. Vorm en afmetingen waren uitsluitend gericht op snelheid en prestaties. In het begin waren ze zelfs niet geschilderd om het gewicht te beperken en voor het uitvoeren van snelle herstellingen.
Ilario Bandini in de siluro in Perugio 1950 GNU
Afmetingen en gewicht van het chassis waren zeer bepekt, hoogte van de grond slechts 13cm en door zijn speciale konstruktie slechts 25 kg. Er werd gebruik gemaakt van eliptisch gevormde stalen buizen uit de luchtvaart. Hydraulische trommelremmen voor-en achteraan. Eenvoudige spatborden, geen koplampen en een deurtje aan de bestuurderskant bij de race versie. De wagen was voorzien van Borrani spakenwielen.
een siluro Bandini 1100 op Bandini Day in 2002 GNU
Het is een tweezitter aangezien sommige endourance racen met twee piloten werden gereden.
Start van de Mille Miglia in 1949 GNU
Bron :Wikipedia CC

Geschreven door waaroemni om 00:56 12 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 9 augustus 2009

Bandini 1100

*Bandini 1100*
In 1947 begon Ilario Bandini met het ontwikkelen van een wagen die zowel bruikbaar was in het dagelijkse leven als voor het racen. Hij gebruikte hiervoor de motor van een Fiat 1100 welke werd uitgerust met aangepaste nokkenassen van een 8-cilinder Alfa Romeo. Enkele wagens werden ook uitgerust met een Siata 1500cc motor. De wagens hadden standaard rechts stuur maar op aanvraag met het stuur links. De Bandini 1100 werd gebouwd van 1947 tot 1950.
Bandini 1100sport in de VS GNU
Het aluminium koetswerk werd gemaakt door Rocco Motto (een Italiaanse koetswerkfabriek). Het is een tweezitter met een sportief design,centraal een groot horizotaal ovalen luchtrooster voor een betere luchtstroom. Er was geen voorruit voorzien maar wel twee kleine windschermpjes. Mooi gelijnde spatborden die doorlopen tot achter. De wagen was voorzien van Borani spakenwielen.
Ilario Bandini aan het werk aan zijn 1100sport GNU
De 1100 Fiat/Alfa tuned DOHC 4-Cilinder in lijn Afgeleide Alfa Romeo 6 aangepast aan de 4-cilinder motor, 2 kleppen per cilinder, 2 nokkenassen gecontroleerd door ketting en tandwielen Max. 65 pk /1089cc 4 Versnellingen + R De Fiat-Siata 1500 4-Cilinder in lijn Max. 97 pk /1496cc
Bron :Wikipedia CC http://www.cartype.com

Geschreven door waaroemni om 12:15 3 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 augustus 2009

Bandini 1100/46

*Bandini 1100/46*
De Bandini 1100 werd in 1946 geintroduceerd deer Ilario Bandini en was de eerste wagen met het Bandini logo. Het koetswerk was gemaakt uit handgevormd aluminium en werd gebouwd op een chassis van een Fiat 1100. Omgebouwd met onafhankelijke ophanging vooraan. Achteraan voorzien van hydraulische trommelremmen en de ophanging was geleend van een Gilera motorfiets.
Ilario Bandini in zijn eerste wagen GNU
Het aluminium koetswerk werd gemaakt door Rocco Motto (een Italiaanse koetswerkfabriek). Het is een tweezitter met een sportief design,centraal een groot luchtrooster met 17 vertikale stijlen gemonteerd tussen twee grote koplampen. Er was geen voorruit voorzien maar wel twee kleine windschermpjes. De grote spatborden vooraan waren gevormd tot aan de de deur waarin ze sierlijk overgingen. De wagen was voorzien van Bandini spakenwielen.
ophanging achteraan CC
Bron :Wikipedia CC http://www.cartype.com

Geschreven door waaroemni om 16:34 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 5 augustus 2009

Bandini

*Bandini*
Bandini was een Italiaans automerk dat werd opgericht door Ilario Bandini (een boerenzoon) in zijn geboorteplaats Forli. Hij studeerde mechanica en behaalde later zelfs een diploma Honoris Causa aan een Amerikaanse universiteit. Het werd opgericht in 1946 en opgeheven in 1992. Van 1947 tot 1992 werden slechts 75 wagens gebouwd,bijna alle exclusieve racewagens Het merk Bandini produceerde niet alleen racewagens, maar ook sportcoupé's en toersportwagens.
bandini reclame CC	bandini logo CC
Voor de eerste Bandini werd gebruik gemaakt van een Fiat 1100-motor,een handgemaakt aluminium koetswerk op een stalen chassis. Andere Italiaanse sportwagenbouwers gebruikten een gelijkaardig design maar Bandini's kennis van het racen en oog voor detail waren de sleutel tot succes. Er kwam interesse uit Amerika na winst in de SCCA H Modified Championship in 1955 en 1957 met zijn 750cc Bandini 750 sport siluro. Zijn lichtjes gewijzigde Crosley motoren werden beroemd dankzij de DOHC (dubbele bovenliggende nokkenas ) Bandini cilinderkoppen. Terwijl in zijn fabriek nieuwe wagens werden ontwikkeld en gebouwd bleef Bandine racen waaronder ook de Mille Miglia in Italië (de duizend mijl werd 24 keer gereden van 1927 tot 1957). Op 16 november 2002 werd in Forli hulde gebracht aan Bandini welke wordt beschouwd als één van belangrijkste toersport- en racewagen bouwers van Italë.
Bron :Wikipedia CC http://www.cartype.com

Geschreven door waaroemni om 15:01 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 5 augustus 2009

B1n9

B b B b 1n(9)
*Bandheidelibel*
De bandheidelibel (Sympetrum pedemontanum) beschreven door Carolus Linnaeus (Zweeds plantkundige en bioloog) in 1758 is een libel uit de familie van de korenbouten. Zowel bij het wijfje als het mannetje loopt over de vleugels een onmiskenbare zwarte band waaraan de soort zeer eenvoudig is te herkennen. De lichaamslengte ligt tussen 29 en 31 millimeter. De habitat van de geelvlekheidelibel bestaat uit stilstaande of langzaam stromende wateren met waterplanten. Met name sloten zijn in trek. De soort is in Nederland en België een zeldzame soort, vooral als zwerver waar te nemen, vanuit het oosten waar de soort algemener is. De soort komt verspreid over het Palearctisch gebied tot in Japan voor.
bandheidelibel mannetje	bandheidelibel wijfje auteur: G.-U.Tolkiehn GNU
*Bandijsvogel*
De bandijsvogel (Megaceryle alcyon) beschreven door Carolus Linnaeus in 1758, is een ijsvogel uit Noord-Amerika. Hij wordt zo genoemd omdat hij een witte band rond zijn nek heeft. Verder is hij voor het merendeel grijs. Het is een viseter en komt vooral voor in Noord-Amerika. De bandijsvogel heeft een lengte van 28 - 35 cm een vleugelwijdte tot 58 cm en een gewicht van 140 - 170 gram.
bandijsvogel, volwassen vrouwtje auteur: mikebaird CC	bandijsvogel, volwassen mannetje auteur: Kevin Cole CC
De bandijsvogel overwinterd in het zuiden tot Zuid-Amerika en de Caraïben. De trek gaat ver boven de Oceaan, de bandijsvogel werd waargenomen in ijsland en zelfs in Ierland. Op het Canadese 5$ biljet uit 1986 staat de bandijsvogel afgebeeld.
bandijsvogel op 5C$ biljet uitgiftedatum 28 april 1986
Bron :Wikipedia CC http://www.bankofcanada.ca

Geschreven door waaroemni om 03:08 Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 augustus 2009

B1n8 Bandenmetro

B b B b 1n(8)
*Bandenmetro*
De bandenmetro is een metrosysteem met voertuigen op rubberen luchtbanden net als bij een bus. Voordelen van bandenmetro's ten opzichte van metrolijnen met conventioneel spoor zijn de hogere acceleratie en deceleratie. Ook kunnen de metrotreinstellen steilere helling aan. Het belangrijkste nadeel is het hogere energieverbruik. Het oorspronkelijke voordeel dat de bandenmetro minder geluid en trillingen produceert, is bijna geheel tenietgedaan door verbeteringen van het conventionele spoorsysteem.
Bandenmetro in Parijs auteur: Oldie GNU
De metro op luchtbanden is ontwikkeld door Michelin (banden en geleidingstechniek) en Renault (wagenkast). In 1951 werd in Parijs een proeftraject gebouwd en in 1956 was de Parijse metrolijn 11 de eerste metrolijn die werd omgebouwd voor voertuigen op luchtbanden. Later volgden de lijn 1 (1964), lijn 4 (1967) en lijn 6 (1974).
geleidingssysteem van bandenmetro in het Musée des Arts et Métiers, Paris. foto: M.Rohde
In de jaren zeventig heeft de Fransman Robert Gabillard een volautomatische metro op rubberbanden ontwikkeld. In 1983 werd dit systeem voor het eerst toegepast bij de metro van Rijsel onder de naam VAL (oorspronkelijk: Villeneuve d'Ascq - Lille; later: Véhicule Automatique Léger). Tegenwoordig is Frankrijk het land met de meeste bandenmetro's. Wegens de hoge kosten worden in Parijs geen metrolijnen meer omgebouwd tot bandenmetro. Wel is de nieuwe volautomatische lijn 14 als bandenmetro aangelegd.
geleidigssysteem auteur: RAMA CeCILL
Zowel bij het Michelin- als het VAL-systeem worden de voertuigen grotendeels geleid door kleine wielen draaiend om een verticale as die tegen twee opstaande geleidingrails lopen. Deze geleidingrails leveren ook stroom voor de tractiemotoren.
Bij het systeem van Michelin is ook een conventioneel spoor met een spoorwijdte van 1435 millimeter (normaalspoor) aanwezig. Als een band lek raakt, rust de metrotrein op dit spoor met een spoorwiel dat achter de rubberband zit. Het conventionele spoor wordt ook gebruikt voor de retourstroom en om de metrotrein over wissels te leiden. In Parijs kunnen gewone metro's ook over het spoor voor bandenmetro's rijden.
wissel van het geautomatiseerd systeem in Lille
In andere landen zoals Japan en Singapore wordt een monorailsysteem gebruikt. Deze werden ontwikkeld en gebouwd door o.a. Mitsubishi,Kawasaki Heavy Industries en Bombardier.
monorail in Saporo City gebouwd door Kawasaki Heavy Industries Rolling Stock Company. foto: 出々吾壱 GNU
Bron :Wikipedia CC metrobits.org

Geschreven door waaroemni om 02:26 4 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 3 augustus 2009

Bandenmaat

B b B b 1n(7)
*Bandenmaat*
De bandenmaat van een luchtband geeft de kenmerken (de maten) van de band aan. Op een auto- of motorband kan het volgende staan: 195/50 R15 (90H). Hierin is: 195 de bandenbreedte in mm. 50 de verhouding van de bandhoogte/bandbreedte in % (in dit voorbeeld 50% van 195 mm). 15 de diameter van een velg in inches. Extra toevoegingen: R geeft de bandenopbouw aan. (R = radiaalband, B = gordelband, - = diagonaalband) 90 is een indexering voor het draagvermogen van een band. In dit geval kan de band 600 kilo dragen.

Draagvermogen	In KG per band	Draagvermogen	In KG per band
63	272	88	560
64	280	89	580
65	290	90	600
66	300	91	615
67	307	92	630
68	315	93	650
69	325	94	670
70	335	95	690
71	345	96	710
72	355	97	730
73	365	98	750
74	375	99	775
75	387	100	800
76	400	101	825
77	412	102	850
78	425	103	875
79	437	104	900
80	450	105	925
81	462	106	950
82	475	107	975
83	487	108	1000
84	500	109	1030
85	515	110	1060
86	530	111	1090
87	545	112	1120

H geeft de maximumsnelheid aan van een autoband. (H = 210 km/u)
Aanduiding	Maximum snelheid in km/per uur
J	100
K	110
L	120
M	130
N	140
P	150
Q	160
R	170
S	180
T	190
U	200
H	210
V	240
W	270
Y	300
ZR	240+

Ook de velg heeft een codering: - ET staat voor het aantal mm dat het hart (bevestigingspunt) van de velg uit het midden staat. Bij een lagere ET waarde is de velg meer gebold en steekt de velg aan de buitenkant dus verder uit de wielkast. (Bij een bollere velg is de buitenrand van de velg verder verwijderd van het hart waar de velg bevestigd wordt) - 5 staat voor de inchbreedte van de velg. Bijvoorbeeld 5 j = 5 x 2.54= 12.7 cm breed. - 15 inch staat voor de velghoogte. - Steek 4x100 geeft aan dat de velg 4 gaten heeft ten behoeve van bevestiging d.m.v. bouten en 100 geeft aan dat de steekcirkel 100 millimeter is. De steekcirkel is de cirkel die je kunt tekenen over het midden van de boutgaten. De meeste auto's hebben 4, 5 of 6 gaten.
Verschillende bandenmaten hebben verschillende rolomtrekken en kunnen daarmee de snelheidsmeter beïnvloeden. - 175/50 R15→ rolomtrek 1746.7 mm - 195/45 R15→ rolomtrek 1748.3 mm Een andere maat kan de rij- en remeigenschappen en de wegligging verbeteren maar ook verslechteren.
Bron :Wikipedia

Geschreven door waaroemni om 14:38 2 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 3 augustus 2009

B1n6

B b B b 1n(6)
*Bandeng*
De bandeng (Chanos chanos) is een straalvinnige vis uit de familie van bandengen (Chanidae) en behoort derhalve tot de orde van zandvisachtigen (Gonorynchiformes). De vis kan een lengte bereiken van 180 cm. De hoogst geregistreerde leeftijd is 15 jaar.
bandeng (chanos-chanos) of milkfish Drew Henderson
De bandeng komt zowel in zoet als zout water voor. Ook in brak water is de soort waargenomen. De vis prefereert een tropisch klimaat en heeft zich verspreid over de Grote en Indische Oceaan. De diepteverspreiding is 0 tot 30 m onder het wateroppervlak. De bandeng is voor de visserij van groot commercieel belang. In de hengelsport wordt er weinig op de vis gejaagd.
bandeng kwekerij foto: BFAR/N.A.Lopez
Reeds in 1950 werd er begonnen met de kweek van bandeng, toen zowat 60 ton. Momenteel bedraagt de jaarproduktie ruim 700.000 ton goed voor een marktwaarde van 700 miljoen €. Vooral in Zuid-Oost Azië word deze vis op de markt gebracht.
gebraden bandeng. auteur: Miming_squ
Bron :Wikipedia media.photobucket.com.br

Geschreven door waaroemni om 11:22 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 2 augustus 2009

B1n5

B b B b 1n(5)
*Bandeirantes*
De Bandeirantes waren Braziliaanse koloniale verkenners die deelnamen aan de Bandeiras, ontdekkingstochten in het Braziliaanse binnenland. Door deze tochten werd het kleine Portugese gebied begrensd door het Verdrag van Tordesillas uitgebreid tot grofweg het grondgebied van het huidige Brazilië. Tijdens deze ontdekkingstochten werden ook de minerale rijkdommen van het binnenland ontdekt, die zorgden voor de rijkdom van Portugal in de 17de en 18ste eeuw.
Bandeirantes monument in São Paulo foto: Fausto Ivan
De Bandeiras waren ontdekkingstochten door Paulista's (inwoners van São Paulo) en bevriende indianen met als doel edele metalen te vinden, tot slaaf maken van indianen en het gevangen nemen van gevluchte slaven. Hierbij vertrokken ze meestal van het toen arm en klein dorpje São Paulo dos Campos de Piratininga, die op dat moment onbetekend was in het Portugese rijk. Zoals zoveel ontdekkingsreizigers volgden ze de loop van de rivieren, die eenmaal over de Serra do Mar in Zuid-Oost Brazilië landinwaarts stroomden. Na de Unie van de Portugese en Spaanse Kronen (door Filips II profiteerden de Bandeirantes ervan, gebieden in Spaans Zuid-Amerika (volgens het Verdrag van Tordesillas) te betreden en exploiteren. Deze gebieden waren voor de Spanjaarden onbelangrijk, daar hun rijke mijnen en steden over het Andes-gebergte lagen. São Paulo was de vertrekbasis van de bekendste Bandeirantes. In de 16de en begin 17de eeuw domineerden de Mestiezen en de indianen (meestal wel als vrije mannen) zelfs in aantal de Europeanen in deze stad. De meest invloedrijke families hadden vaak ook indiaans bloed in de aderen en leverden de meeste leiders van de Bandereiras, met enkel uitzonderingen zoals de Europees geboren Antonio Raposo Tavares (1598-1658). Als resultaat van de Bandeiras, werd de Capitaincy (kapiteinnaat) van São Vincente de basis voor het vice-koninkrijk van Brazilië en omsloot de huidige staten Santa Catarina, Paraná, São Paulo, Minas Gerais, Goias, Tocantins, Mato Grosso do Sul en Mato Grosso.
afbeelding van Domingos Jorge Velho een beroemd bandeirante
Toen Brazilië in 1500 ontdekt werd, was er naar schatting een inheemse bevolking van 2,5 miljoen. Tegen het begin van de 18de eeuw was dit aantal terug gevallen tot een a anderhalf miljoen. Veel stammen, leefden dicht bij de Atlantische kust en stierven aan Europese ziektes of mengden zich in de Portugese bezetters. Anderen vluchtten het binnenland in. De voortvluchtige indianen en de steeds grotere nood aan werkkrachten (lees: slaven) kon zelfs niet gedekt worden met de massale import van slaven uit Afrika. Daarom vertrokken vanuit São Paulo avonturiers van meestal gemengd bloed en drongen geleidelijk aan westwaarts door, in hun jacht op slaven. De bekendste slaven waren Bartolomeu Bueno da Silva, Fernão Dias Pais, António Rodirgues Arzão, António Pires de Campos en Bartolomeu Bueno de Sequeira en de bekendste (of beruchtste) António Raposo Tavares.
standbeeld van Antônio Raposo Tavares in het Paulista museum,São Paulo. auteur: Luigi Brizzolara
In 1628 leidde António Raposo Tavares een bandeira samengesteld uit 2000 bevriende indianen, 900 mestiezen en 69 blanke Paulistano's. Het doel was de zoektocht naar edele metalen en het gevangen nemen van indianen voor slavernij. Deze expeditie alleen al was verantwoordelijk voor de vernietiging van een groot stuk van de Spaanse Jezuïetenmissies Guairá en het gevangennemen van 60.000 indianen. Van 1648 tot 1652 leidde Tavares een van de langstdurende expedities van São Paulo tot de monding van de Amazone, waarbij vele zijrivieren werden verkend, waaronder de Rio Negro. In totaal werd er een afstand van 10.000 km afgelegd. De expeditie deed in 1651 Quito, toen onderdeel van het vice-koninkrijk Peru, aan. Van de 1200 man die in São Paulo vertrokken kwam slechts 60 man aan in de eindbestemming Belém. Andere Bandereiras tochten leidden langs de Amazone en zijn zijrivieren. De veelvuldige expedities langs de Amazone lieten hun sporen na. Een Franse reiziger schreef in 1740 dat Langs honderden mijlen van rivieroevers is er geen teken van menselijk leven, en ooit bloeiende dorpen waren volledig verlaten. Als tegenreactie daarop organiseerden de Jezuïeten in het Amazone-bassin maar ook in bij de Guarani van zuidelijke Brazilië hun missies op een meer militaire basis, om zo de slavenhandelaars te stoppen.
Bron :Wikipedia www.alunosonline.com.br

Geschreven door waaroemni om 22:54 3 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 2 augustus 2009

B1n4

B b B b 1n(4)
*Band (bouwkunde)*
Een band, spekband of speklaag, is in de bouwkunst een horizontale versiering in een gevel. Vaak is het een doorlopende horizontale strook in baksteen of natuursteen, aangebracht tussen de normale lagen baksteen. Een speklaag wordt meestal gebruikt om voor wat meer afwisseling of levendigheid te zorgen in een gevel. Lichte natuurstenen banden tussen donkere, vaak rode, lagen baksteen worden ook wel speklagen of spekbanden genoemd.
Huis De Dael in Nuth auteur: Aelske
In de 16e eeuw, het renaissancetijdperk, begint de toepassing van natuursteen in combinatie met baksteen vastere vorm te krijgen. In de daaropvolgende eeuwen zal dat veel decoratieve gebouwen opleveren. In België en in Limburg is een aantal kastelen en boerderijen gebouwd in deze stijl, vaak gecombineerd met voluut- en krulgevels. De stijl krijgt hier de naam Maaslandse renaissance.
spekhuis van Vink auteur: Aelske
Onder invloed van deze architectuur worden basementen, lateien, kapitelen, deur- en vensterlijsten gemaakt van natuursteen. Vaak valt de keuze op de hardsteen, afkomstig uit de Ardennen. De Naamse steen is een bekend voorbeeld. In Limburg en in België wordt mergelsteen toegepast, als deze in de buurt aan de oppervlakte komt. Veel gebouwen krijgen gevels met speklagen.
spekhuis van Hunnecum auteur: Aelske
Tot ca. 1800 zijn baksteen en mergel even duur. Als in de 18e eeuw de baksteenfabricage goed op gang komt, raakt het gebruik van mergel op de achtergrond. Het wordt dan alleen nog gebruikt als materiaalbesparing, omdat door de grootte van de blokken het metselen snel geschiedt. Na 1900 krijgt de baksteenbouw meer status en na 1950 wordt het bouwen met mergel, vanwege arbeidskosten een kostbare aangelegenheid.
Bron :Wikipedia

Geschreven door waaroemni om 09:35 Reageer op dit bericht

Zaterdag 1 augustus 2009

B1n3

B b B b 1n(3)
*Banchan*
Banchan, ook wel geschreven als panchan, is de Koreaanse benaming voor de verschillende bijgerechten die een maaltijd vergezellen. Het woord kan zowel als enkelvoud als meervoud gebruikt worden. De bekendste banchan is kimchi (kimchi bestaat uit gefermenteerde chilipeper en groenten).
banchan
Banchan worden geserveerd met het hoofdgerecht en worden door iedereen gedeeld. Banchan worden geserveerd in kleine porties en dienen om de maaltijd af te maken. In Koreaanse restaurants is het gebruikelijk om de banchan bij te laten vullen zodra de schaal leeg is, zonder dat daar extra voor hoeft te worden betaald. Hoe uitgebreider het hoofdgerecht, des te meer banchan geserveerde worden. De provincies Jeolla (Noord en Zuid) staan er bekend om over het algemeen meer banchan te serveren dan elders in Korea.
Uitgebreide banchan
Bron :Wikipedia donnacooks.wordpress.com clovetwo.com

Geschreven door waaroemni om 18:37 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 1 augustus 2009

B1n2

B b B b 1n(2)
*Banaan (plant)*
Een banaan is een monocotyl (eenzaadlobbige) en behoort taxonomisch tot het geslacht Musa en is de grootste kruidachtige plant ter wereld. De bladeren staan in een spiraal. Het meest geteelde groepsras Cavendish kan tot meer dan drie meter hoog worden en de soort Musa ingens zelfs tot twaalf meter hoog. De plant maakt een schijnstam van over elkaar liggende, vleugelachtig verbrede bladstelen en daarom wordt er ook wel gesproken van een bananenboom. De schijnstam van Musa ingens kan een omvang van drie meter bereiken. De bananenplant groeit in de landen rond de evenaar. De temperatuur moet minstens 15 °C zijn.
video indien nodig ActiveX toestaan Een bananenplant inpakken voor de winter
De banaan is een van de oudste geteelde gewassen in de wereld. In boeddhistische geschriften is de banaan al in de zesde eeuw voor Christus te vinden. Er zijn aanwijzingen dat de banaan al 4000 jaar voor Christus geteeld werd. De commerciële bananenproductie begon rond 1871 in Costa Rica door een Amerikaanse ingenieur.
bananenplant
De bloemen op de dikke, algemene bloeistengel zijn in dwarse rijen geplaatst en elke rij in de oksel van een groen of purperen schutblad. Aan de top van de bloeistengel zitten vele rijen mannelijke bloemen met vijf meeldraden. De zesde meeldraad ontbreekt vaak. Aan de voet van de bloeiwijze zitten vrouwelijke bloemen die naar de top toe vaak overgaan in tweeslachtige bloemen. Uit een langs een zijde opengespleten kelkbuis komt de tweelippige kroon tevoorschijn.
de bloem van de bananenplant
De vruchten van de commerciële banaan zijn parthenocarp en bevatten daardoor geen zaden. De vrucht is driehokkig en als deze dwars doorgesneden wordt zijn in het centrum de niet uitgegroeide zaden als zwarte puntjes nog te zien. De vruchten groeien aan trossen, die 30-50 kilo zwaar kunnen worden. De trossen bestaan uit kammen (handen) en de kammen weer uit een aantal vingers (de losse banaan). De naam banaan is afkomstig van het Arabische begrip Banan dat vinger betekent. De vruchten van de wilde soorten bevatten weinig vruchtvlees met veel grote zwarte zaden.
De grote zaden in de wilde banaan
De (commerciële) banaan wordt vegetatief vermeerderd. Uit de wortelstokken groeien weer nieuwe scheuten, die vervolgens weer gaan bloeien. Negen maanden na het planten gaat de plant bloeien en drie maanden later zijn de vruchten plukrijp. De plant bloeit maar één keer en sterft daarna af.
gestekte bananenplanten in pot
De bladeren van de banaan worden voor dakbedekking gebruikt en uit de schijnstam worden bij de soort Musa textilis vezels gewonnen. Ook wordt in de bladeren wel voedsel klaar gemaakt. In Oost-Afrika wordt de banaan veel gebruikt voor het maken van bananenbier en -wijn.
bloeiwijze en vruchtaanzet	bananenbier
Mede door het feit dat de bananenplant vegetatief vermeerderd wordt en er dus weinig genetische variatie is, zijn de eetbare plantagebananenplanten erg gevoelig voor aantasting door ziekten en insecten, vooral door de schimmelziekten Zwarte Sigatokaziekte (Mycosphaerella fijiensis) en Panamaziekte (Fusarium oxysporum f.sp. cubense). De Zwarte Sigatokaziekte wordt als een zeer grote bedreiging voor de teelt gezien. De Cavendish was lange tijd weinig vatbaar voor de Panamaziekte, maar wordt nu ook weer meer aangetast.
Daarnaast zijn in de plantages door de continue teelt van bananen aaltjes (Pratylenchys sp. en Radopholus similis) een zeer groot probleem. De black weevil (Cosmopolites sordidus) tast ook vaak de plant aan.
Bron :Wikipedia seniorennet.be palmvrienden.net/lapalmeraie/ www.kanaal50.be

Geschreven door waaroemni om 00:33 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 31 juli 2009

B1n

B b B b 1n
*Banaan*
Er wordt voor het eerst gesproken van de banaan in de boudistische teksten uit de 6de eeuw voor Christus. Alexander de Grote proeft voor het eerst een banaan in 327 voor Christus, in de streek van de Indusvallei. Rond het jaar 200 van onze tijdrekening wordt er reeds gesproken van het bestaan van georganiseerde bananenplantages. In het jaar 650 importeerden islamitische veroveraars bananen in Palestina. De Arabische handelaars hebben ze op hun beurt geëxporteerd naar alle delen van Afrika. In 1502 hebben de Portugezen de eerste plantages van de Canarische Eilanden naar de Caraiben en Midden-Amerika overgebracht.
de bekendste banaan
Een banaan is een langwerpige, licht gebogen vrucht, die afkomstig is van de bananenplant. In Suriname spreekt men van bacove als het om de vrucht gaat die rechtstreeks uit de schil gegeten kan worden en van banaan als het om groene bakbananen gaat. In Indische gerechten wordt de banaan meestal pisang genoemd, dit is het Maleisische woord voor de vrucht.
bakbanaan rode banaan baby banaan dessertbanaan
Een bananenplant of bananenboom is in werkelijkheid een kruid, `s werelds grootste kruid (kruidachtige). Volgens de tuinbouwkundige definitie wordt de banaan echter tot de groenten gerekend. Volgens de culinaire definitie is het echter een vrucht, omdat de banaan als nagerecht dan wel als tussendoortje wordt gegeten.
Bananen groeien in een tros van wel 50 kg aan een bananenplant. Alle bananen in zo'n tros zijn tegelijk rijp, en ze zijn rijp niet lang houdbaar. Daarom worden de bananen voor export naar andere landen onrijp geoogst en verpakt in dozen waarin trossen zitten van ongeveer 18 kilo. Binnen 48 uur na het oogsten worden de bananen in gekoelde schepen geladen en onder andere in 2-4 weken naar Europa gebracht.
bananenboom in bloei
Tijdens het rijpingsproces scheidt de banaan natuurlijk ethyleen af. Om het rijpingsproces te versnellen, worden bananen in rijperijen enige tijd blootgesteld aan extern ethyleen, waardoor het rijpingsproces van de banaan zelf gestart dan wel versneld wordt. Na ongeveer een week kunnen ze dan naar de winkel. Na enige tijd krijgt de schil zwarte plekken en wordt de vrucht zelf erg zacht. Veel mensen vinden de banaan het lekkerst juist wanneer dat proces begint.
rijpings stadia van bananen
Tijdens de rijping wordt zetmeel omgezet in suiker. In onrijpe bananen zit 20 keer zoveel zetmeel als suiker en aan het eind van de rijping is dat omgekeerd waardoor de banaan een zoete smaak krijgt.
De bloem die onder aan de tros zit, is ook eetbaar en heeft en ietwat wrange en licht zoete smaak. Deze bloem wordt in sommige landen in Azië rauw gegeten.
De banaan krijgt zijn kromme vorm doordat door de zwaartekracht de bloemtros naar beneden gaat hangen, maar de vruchten naar boven blijven groeien (geotropie). Het heeft dus niets met het 'groeien naar het licht' te maken. Jarenlang worden er al grapjes over gemaakt, o.a. 'Waarom zijn de bananen krom' van Tony Corsari en 'het bananen lied' van André van Duin.
video indien nodig ActiveX toestaan 'het bananen lied' van André van Duin
Bron :Wikipedia www.vandamme.be www.bronstigemangoest.nl/ youtube

Geschreven door waaroemni om 10:26 7 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 30 juli 2009

B1m4

B b B b 1m(4)
*Bami*
Bami (soms geschreven als bahmi of bamie) is, oorspronkelijk, een Chinees ingrediënt. De benaming komt uit de Min Nan Chinese taal waarbij "ba" (ook wel "bak") vlees betekent, en "mie" de Min Nan benaming is voor noedels gemaakt van tarwe. Bak-mie betekent dus eigenlijk: "tarwenoedels geschikt voor vleesgerechten". Ook in Indonesië, Maleisië en in Thailand worden deze tarwenoedels als bami aangeduid en, via het Indonesisch, is het woord in de Nederlandse taal opgenomen.
Surinaamse bami
In Nederland wordt met bami ook vaak bami goreng bedoeld, namelijk gebakken bami met (vaak) vlees of garnalen, groenten, ei en andere smaakmakers als toevoegingen aan de tarwenoedels. De benaming "bami goreng" komt uit het Maleisische en Indonesische taalgebied waarbij "goreng" gebakken betekent. Het wordt in Nederland vaak gebruikt om alle vormen van gebakken mie aan te duiden, ook de Chinese en soms zelfs ook de Thaise varianten.
Javaanse bami met kip
De in Nederland gebruikelijke textuur en smaak van deze noedels is anders dan bij Aziatische bami. Waar de originele bami een zekere beet heeft en een duidelijke tarwesmaak, is deze niet of nauwelijks te vinden in de Nederlandse fabrieksbami. Wat dat betreft is het vergelijkbaar met het verschil tussen echte Italiaanse spaghetti en de Nederlandse fabrieksversie ervan.
In de Chinese keuken wordt bami ook vaak geserveerd in soepen. Bekend uit de Kantonese keuken is "cha siew thong mien", een soep met (ba)mienoedels en zoet, geroosterd varkensvlees.
bami goreng
Bami goreng is met de komst van Javanen uit Indonesië ook naar Suriname meegekomen. De Surinaamse bami goreng wordt bereid met een eigen samenstelling van kruiden en specerijen. Het is donkerder van kleur en het heeft een eigen smaak waarbij het gebruik van trassi (gefermenteerde garnalen) een belangrijke rol speelt. De smaak ervan is mede beïnvloed door andere bevolkingsgroepen zoals de Hindoestanen, Creolen en (Hakka)-Chinezen. Surinaamse bami goreng wordt vaak geserveerd met een vleesgerecht zoals losi-foroe (geroosterde kip) en met verschillende bijgerechten zoals gebakken banaan, Surinaams zuurgoed, ei-sliertjes en Madame Jeanette peper.
bami goreng in wok
In Suriname zijn er twee soorten "bami's": Tjaw min (Chinees) en bami (Javaans). Tjaw min zijn dunne slierten en bami is dikker. In Nederland is bami niet altijd dik - ergo iedereen haalt de termen door elkaar. Ook is bami (oftwel tjaw min) niet altijd hetzelfde in China of Indonesië als in Suriname, dat is te wijten aan een cultuurverschil.
Bron :Wikipedia http://surinaamsekeuken.web-log.nl dewebslager.nl images.smulweb.nl

Geschreven door waaroemni om 15:20 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 30 juli 2009

B1m3

B b B b 1m(3)
*Bamboescheut*
De bamboescheut is de jonge uitloper van de bamboeplant. Bamboe is een soort gras en heeft met andere grassen gemeen dat het zijn kracht onder de grond in zijn wortels opslaat. Hierdoor kan het snel boven de grond uitlopen zodra de omstandigheden gunstig zijn. Bamboe groeit dan ook snel.
bamboescheut
De scheuten van de bamboe zijn eetbaar en hebben een frisse, knapperige smaak. De scheuten worden gekookt en in blik bewaard. Goede Chinese restaurants doen er een paar van door hun groentegerechten, alhoewel het aan het Nederlandse publiek nauwelijks besteed lijkt. De scheuten worden ook in blik verkocht. Soms kun je bij een Chinees ook een speciaal gerecht met bamboescheuten bestellen.
bamboescheut uit blik
De bamboescheuten werden ook gebruikt bij een Aziatische martelwijze: Het slachtoffer werd vastgebonden boven een bamboeplant en die plant groeide dwars door het slachtoffer heen.
*Bambuco*
Bambuco is de autochtone nationale muzieksoort van Colombia. De ritmische structuur lijkt op de Europese wals of poslka (niet polka). De ritmische accenten vallen op de eerste en derde tel. Bambuco kan gespeeld worden in driekwartsmaat of in zes-achtste. Bambuco wordt meestal gespeeld door een trio, bestaande uit een gitaar, een twaalfsnarige gitaar en een bandola, een soort mandoline. Het ensemble kan worden uitgebreid met fluiten en allerlei slagwerk. Vaak wordt een bambuco trio begeleid door een groep dansers. Er worden ook teksten bij de Bambuco gezongen, deze zijn dan vaak nostalgisch, poëtisch en sentimenteel.
video indien nodig ActiveX toestaan Bambuco muziek met folkloristidche dans
De muziek is waarschijnlijk van Afrikaanse oorsprong en heeft vaste voet gekregen in de Andes, maar heeft ook Spaanse en Indiaanse invloeden. De ontwikkeling van deze muzieksoort kan in vier perioden worden onderverdeeld: -Tot 1837, deze periode kenmerkt zich door anonieme composities -Tussen 1837 en 1890 een periode van ontwikkeling, waarbij nieuwe niet-anonieme composities ontstonden. -Van 1890 tot 1930 was een periode van grote bloei, waarin componisten van de bambuco, zeer in aanzien waren. De meeste van deze composities worden nog steeds gespeeld. -Vanaf 1930 de contemporaine periode, met moderne componisten en vernieuwingen van de traditionele vormen.
Bron :Wikipedia http://www.youtube.com

Geschreven door waaroemni om 00:21 4 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 28 juli 2009

B1m2

B b B b 1m(2)
*Bamboe*
Bamboe is de benaming voor een aantal plantensoorten die een tribus vormen van de grassen. De naam bamboe is afkomstig uit het Maleis en in vrijwel alle talen bekend (als bambu, bamboo enz.) De stengels bestaan uit dichte parallelle vezelbundels; ze zijn van binnen hol en worden op geregelde afstanden onderbroken door knopen waar de bladeren aanhechten.
Dendrocalamus giganteus
De stam van bamboe kan in lengte variëren van enige centimeters tot meer dan dertig meter, en in diameter van enkele millimeters tot meer dan 25 centimeter. De grootste bamboe is de reuzenbamboe (Dendrocalamus giganteus) die tot 35 m hoog wordt en tot 30 cm brede stengels heeft. De plant wordt in uiteenlopende klimaten aangetroffen, van koude berggebieden tot hete, tropische streken. Hij verspreidt zich hoofdzakelijk via zijn wortels, die zich ondergronds ver kunnen verspreiden om hier en daar nieuwe halmen boven de grond te laten komen.
ASUS Bamboo Ecobook
Er bestaat langzaam- en snelverspreidende bamboe. De snelle variant verspreidt zich met een tempo van tientallen centimeters per jaar en kan tuinlieden voor grote problemen stellen: een bamboeplant kan alleen definitief verwijderd worden door de wortels uit te graven. Bamboe kan daarmee als een onkruid worden beschouwd.
Bamboe is één van de snelst groeiende planten: binnen één seizoen kan hij tot volle wasdom komen. De snelst groeiende plant ter wereld is een bepaalde bamboesoort waarvan reeds groeisnelheden van een meter per dag zijn waargenomen. Dit is drie keer zo snel als de snelst groeiende boom.
Panasonic speakers waarin bamboevezels werden verwerkt
De bamboeplant bloeit zelden, soms zelfs eens in de honderd jaar. Als een plant bloeit, dan bloeit hij in een groot gebied, soms zelfs zo groot als een continent of groter. Hoe al die planten 'weten' dat ze tegelijk moeten bloeien stelt biologen nog steeds voor een raadsel. Na de bloei vindt massale afsterving van bamboe plaats.
BME bamboe fiets Brano Meres Engineering & Design
Bamboe kan voor zowat alles worden gebruikt zoals meubelen, steigers, vishengels, muziekinstrumenten (zoals panfluit, bamboefluit, angkloeng), parket, wapening in beton, speelgoed, Textiel, weefsel voor kleding en luiers, wapens,plafonds,keukens en allerlei luxespullen en prularia.
bamboe muis met eventueel bijbehorende keyboard Van het Japanse Evergreen co.	Woody Bamboo USB-flash drive van Memotrek
flatscreen TV afgewerkt met bamboe	bamboe toetsenbord
Zo kan u vrijwel uw gehele interieur aanpassen inclusief uw PC, tv,toilet of spulletjes voor de huisdieren. En ook voor uw vervoer wordt gezorgd.
de BamGoo,een bamboe-auto een electrisch wagentje ontwikkeld door Kyoto-city en de Kyoto University
Uiteraard is bamboe de voornaamste voedselbron van de Reuzenpanda. Maar ook in de Chinese keuken wordt nogal wat gebruik gemaakt van bamboescheuten.
BME mountainbike Brano Meres Engineering & Design
Bamboe heeft door zijn hoge groeisnelheid bijna een dubbele opbrengst per ha t.o.v. gewoon hout. Het verwerkt bijna vier keer meer CO2 tegenover een zelfde oppervlakte loofbomen.
bamboefiets met bagagedrager
Een taxi op de filipijnen gebouwd uit 90%bamboe en rijdend op cocos bio-diesel
Bron :Wikipedia http://www.bmeres.com

Geschreven door waaroemni om 21:05 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 28 juli 2009

B1m

B b B b 1m
*Bamar*
Bamar is een historisch Duits merk van motorfietsen. Bamar stond voor: Fahrzeugwerke Barth & Co., Marburg an der Lahn (1923-1925). Bamar maakte motorfietsen met 149- en 198 cc blokken van DKW, Alba, Gruhn en Baumi.
*Bambara*
Bambara, ook bekend onder de naam Bamanankan, is een Mande taal die door meer dan zes miljoen mensen gesproken wordt, voornamelijk in Mali. Samen met het Dioula en Maninka vormt het de dialectfamilie van het Mandekan. Vooral de verschillen met het Dioula zijn klein. Tezamen worden deze talen of dialecten gesproken door meer dan vijftien miljoen mensen in West-Afrika, naast Mali vooral in Burkina Faso, de Ivoorkust en Gambia. Het Bambara is een van de nationale talen van Mali, en de taal die in dat land het meest gesproken wordt.
Het is een SVO-taal (onderwerp-werkwoord-lijdend voorwerp) met twee tonen. De taal heeft zeven klinkers: a, e (uitspraak "é"), é (uitspraak "eu"), i, o (kort), ó (lang) en u (uitspraak "oe"). Vaak worden deze klinkers genasaleerd, dat wil zeggen door de neus uitgesproken (als in het Frans 'vin' of 'bon'). De taal heeft sterke invloed ondergaan van het Frans vanwege de kolonisatie. Het schrijven van de taal is geïntroduceerd tijdens de koloniale Franse overheersing. Het alfabetisme is laag. De belangrijkste dialecten zijn: Somono, Segou, San, Beledugu, Ganadugu, Wasulu en Sikasso.
Vanuit de wiskundige taalkunde gezien is Bambara interessant omdat tot nu toe voor maar zeer weinig talen aangetoond kon worden dat ze niet contextvrij zijn. Voor het Zürichduits en Nederlands steunt het bewijs op de zinsbouw, terwijl dat voor het Bambara steunt op de woordvorming.
Sinds de jaren 1970 wordt het Bambara geschreven met het Latijnse alfabet, met een aantal toegevoegde fonetische tekens als ɛ, ɔ en ɲ). Tonaliteit wordt aangegeven met accenten. N'Ko is een schrift dat in 1949 ontworpen is door Solomana Kante als een schriftsysteem voor de Mandeïsche talen van West-Afrika; N’Ko betekent "Ik zeg" in al deze talen. Kante ontwierp N’Ko als antwoord op wat volgens hem opvattingen waren dat Afrikanen een "cultuurloos volk" waren omdat er tot die tijd nog geen inheems schriftsysteem voor zijn taal was.
N'Ko alfabet
N'Ko werd het eerst gebruikt in Kankan (Guinee) als een alfabet voor het Maninka, en verspreidde zich van daar naar andere Mandé-sprekende gebieden in West-Afrika. Het schrift wordt nog steeds gebruikt voor het Bambara, al is het Latijnse alfabet gebruikelijker.
N'Ko cijfers
Bron :Wikipedia

Geschreven door waaroemni om 12:05 1 reactie Reageer op dit bericht

8 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Wie Weet