Belegeringstoren

geschiedenis

B  b B  b  5 l (4)

Belegeringsmunt

Een belegeringsmunt is een noodmunt aangemaakt in een belegerde stad, meestal van onvolwaardig materiaal.

Belegeringsmunt, Leiden 1574 auteur : CNG    CC 3.0

In Amsterdam, Leiden (Leidens ontzet) en Groningen (Groningens Ontzet) zijn vroeger belegeringsmunten geslagen om onder andere de soldij te betalen aan het verzet.

Belegeringsmunt, Antwerpen, 1814 auteur : CNG    CC 3.0

Belegeringsmunten van volwaardig materiaal zijn vaak souvenirs voor de belegeraars of de belegerden.

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

geschiedenis

geschiedenis

B  b B  b  5 l (3)

Belbus

De belbus is een vorm van vraagafhankelijk openbaar vervoer. Deze busdienst rijdt alleen als er is gereserveerd. De naam bel-bus verwijst naar de veelal telefonische reserveringsmogelijkheden. Belbussen zijn ingevoerd om dunbevolkte gebieden te bedienen, waar een regelmatige busdienst onrendabel zou zijn omdat de bussen meestal leeg zouden rijden.

Een belbus heeft een aantal vastgestelde haltes maar rijdt niet volgens een vaste route of een vaste dienstregeling. De bus stopt enkel aan de haltes die vooraf zijn aangevraagd. Om van de belbus gebruik te maken moet men vooraf reserveren bij de vervoermaatschappij (bijvoorbeeld De Lijn in Vlaanderen of Arriva in Nederland) en aangeven aan welke haltes waar men wil op- en afstappen en op welk tijdstip men wil aankomen. De maatschappij deelt dan het uur van vertrek mee. Een rit met de belbus kost evenveel als een rit op een normale buslijn.

Belbussen zijn in de regel kleiner dan normale bussen ("minibussen" met een capaciteit van ca. 10-15 passagiers). Over het algemeen zijn belbussen ook geschikt om een autonoom reizende rolstoelgebruiker te vervoeren. Het vervoer van de belbus kan worden uitgevoerd door de openbaar vervoerder zelf of door een onderaannemer (bijvoorbeeld een lokaal taxibedrijf).

De eerste belbus in België was deze van Veurne-Alveringem-Roesbrugge (nu belbus 59 Veurne Zuid-West genoemd) in de Westhoek. Die ging van start eind 1991. Ondertussen bestaan er in Vlaanderen al 123 belbusgebieden (12 in de provincie Antwerpen, 35 in Limburg, 31 in Oost-Vlaanderen, 15 in Vlaams-Brabant en 30 in West-Vlaanderen).

Ook in de Rotterdamse deelgemeente Hillegersberg-Schiebroek rijdt een Belbus. Het betreft een vrijwilligersproject van de Stichting Wijkvervoer Hillegersberg-Schiebroek.

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

varia

B  b B  b  5 l (2)

Belaz

Belaz is een vrachtwagenmerk uit Wit-Rusland. In 1958 werd het merk Belaz opgericht in de machinefabriek Djormasj, waar al eerder landbouwvoertuigen en bouwmachines werden gemaakt. Het bedrijf gebruikte de letters MAZ in het bedrijfslogo, wat stond voor Minsk Auto Zadov.

Belaz 320ton

Belaz produceerde vanaf het begin zware voertuigen voor speciaal vervoer. In 1961 kwam het eerste type uit, de MAZ-525. Dit was een kiepwagen met een laadvermogen van 25 ton. Vanaf 1975 verdween de afkorting MAZ en werd gewoon Belaz gebruikt om de voertuigen van deze fabrikant aan te duiden.

Belaz MOAZ 75296 betonmixer

In 1990 stopte Belaz met het maken van vrachtwagens. Het bedrijf heeft zich vanaf dat moment gespecialiseerd in luchthavenvoertuigen. Tegenwoordig produceert Belaz alleen nog luchthaventrekkers met een laadvermogen van 32, 45 of 55 ton.

Belaz truck-standbeeld buiten de fabriek in Zhodino auteur : Wafulz    CC 3.0

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

voertuigen

B  b B  b  5 l

Belarus (tractor)

Belarus, opgericht in mei 1946, is een trekkermerk uit de Minski traktorny zavod in de Wit-Russische hoofdstad Minsk, dat niet alleen tractoren, maar ook andere landbouwmachines, toebehoren en stationaire (diesel)motoren levert. Nog niet zo lang geleden produceerde Belarus 100.000 trekkers per jaar. Een groot deel daarvan werd uitgevoerd naar de toenmalige Oostbloklanden.

Belarus 8345

De Belarus tractoren worden uitgevoerd naar 60 landen, waaronder ook de VS en Nederland. Er werkten ooit meer dan 30.000 arbeiders. Belarus produceerd nog steeds 8% van alle tractoren wereldwijd.

Belarus 570

Belarus DT75 Crawler geproduceerd in Volgograd Tractor factory.

Belarus 701 4WD (1991)

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

voertuigen

geschiedenis

B  b B  b  5 k (6)

Beklierde ogentroost

De beklierde ogentroost (Euphrasia rostkoviana) is een plant uit de bremraapfamilie (Orobanchaceae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen. De soort komt in Frankrijk met uitzondering van het Middellandse Zeegebied overal voor. De plant komt ook elders in Europa voor zoals in Duitsland en Oostenrijk. Frans : Euphraise glanduleuse Duits : Wiesen-Augentrost

Beklierde ogentroost gebruiker : Rasbak    CC 3.0

Beklierde ogentroost is een halfparasiet op grassen en cypergrassen. De wortels van de plant onttrekken water en zouten aan de wortels van andere planten, maar de plant is zelf in staat tot fotosynthese. De plant komt voor in grasland op kalkhoudende grond.

Beklierde ogentroost - bloem auteur : Michael H. Lemmer    CC 3.0

Beklierde ogentroost is een eenjarige plant, die 10-25 cm hoog wordt en bezet is met veel lange klierharen. De plant bloeit van mei tot september met witte bloemen die vaak een lichtpaarse bovenlip en een gele vlek op de onderlip hebben. De beklierde ogentroost wordt bij oogontstekingen, maar ook bij hoofdpijn en maagpijn gebruikt.

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

flora

geschiedenis

B  b B  b  5 k (5)

Beklierde duizendknoop

De beklierde duizendknoop (Persicaria lapathifolia, basioniem: Polygonum lapathifolium) of knopige duizendknoop is een algemeen voorkomende, eenjarige plant uit de duizendknoopfamilie (Polygonaceae). De plant komt van nature voor in Eurazië. Engels : Pale Persicaria, Kellogg's Knotweed, Curly-top knotweed, Dock-leaved smartweed, Dock-leaf Smartweed, Heart's-ease, Water smartweed, Nodding smartweed Frans : renouée à feuilles d'oseille of renouée à feuilles de patience Duits : Ampferknöterich, Ampfer-Knöterich

Beklierde duizendknoop auteur : Olaf Leillinger    CC 2.5

De plant wordt 0,1-1,2 m hoog en wortelt vaak aan de onderste knopen. De bladeren zijn 2,5-9 cm lang, groen, lancetvormig en gaafrandig met soms in het midden een donkere vlek. Op de onderkant van het blad zitten ronde, gele kliertjes, waaraan de plant haar naam te danken heeft. Op de stelen van de bloeiwijze zitten geen klieren. De stengelomvattende, vliezige steunblaadjes zijn vergroeid tot een tuitje. Er wordt soms onderscheid gemaakt tussen ondersoorten, de beklierde Persicaria lapathifolia subsp. lapathifolia en de viltige Persicaria lapathifolia subp. pallida. Bij deze laatste zijn de onderste vijf tot zeven bladeren behaard. De witte, groenachtige of roze bloemhoofdjes zijn in schijnaren gerangschikt en bloeien van juni tot in oktober. Beklierde duizendknoop lijkt veel op perzikkruid (Persicaria maculosa), maar onderscheidt zich door de hangende schijnaren en kliertjes op de onderkant van de bladeren. De vrucht is een nootje.

Beklierde duizendknoop foto : Kristian Peters     CC 3.0

De plant komt in West-Europa algemeen voor op akkerland, braakliggende gronden, in bermen langs wegen en oevers en in plantsoenen. Een andere naam is onder andere 'witte smerte'.

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

flora

geschiedenis

B  b B  b  5 k (4)

Bekken

Een bekken of cimbaal is een slagwerkinstrument zoals dat bijvoorbeeld in een drumstel gebruikt wordt. De diverse uitvoeringen van het bekken worden vaak met de Engelstalige benaming (cymbal) aangeduid: Crashbekken Hi-hatbekken Ridebekken Sizzler Splashbekken Hangend bekken Chinees bekken De cimbaal bestaat uit een ronde, iets gekromde metalen schijf die in het midden opgehangen is of met een riem wordt vastgehouden. Ook in de slagwerksectie in klassieke muziek worden bekkens toegepast. Cimbalen behoren samen met castagnetten, de crotales en de tingsha tot de familie van percussieinstrumenten waarbij de klank wordt geproduceerd door het tegen elkaar slaan van gelijke voorwerpen.

handcimbalen auteur : Andrew Alder    CC 2.0

In de hoofdstad Constantinopel (nu Istanboel) leefden ooit de Turks-Ottomaanse sultans met hun elitetroepen, de Janitsaren. Avedis Zilçan, die deel uitmaakte van dit keurkorps, zou in 1623 de cimbalen hebben uitgevonden. Een gerucht is dat de legering ervan is uitgevonden toen een alchemist goud probeerde te maken. Oorspronkelijk werden ze gebruikt als oorverdovend afschrikkingswapen. Uit oudheidkundige vondsten blijkt echter dat Assyriërs (800 v.Chr.), Chinezen, Egyptenaren en Grieken (500 v.Chr.) reeds cimbalen kenden.

Griekse cimbaal 500-480VC (Musée national archéologique d'Athènes) gebruiker : Marsyas    CC 2.5

Een cimbaal wordt vervaardigd van een geheim gehouden legering die grotendeels uit brons bestaat. Deze wordt verhit en wordt dan in kleine porties gekoeld in water en olie. De bronsbroodjes worden opnieuw verhit en worden dan verschillende keren door een wals geplet. Uit de aldus verkregen bronzen plaat wordt een ruw bekken gesneden waarin een cup of bel geslagen wordt. Ingrijpend temperen bezorgt de vereiste flexibiliteit nodig voor het hameren. Elk bekken krijgt zo’n 1000 hamerinslagen. Op een draaischijf wordt elke cimbaal geschoren met een beitel, zo ontstaan toongroeven. Er bestaan ook cimbalen vervaardigd uit plaatstaal (Java), maar die hebben eerder een signaalfunctie dan een muzikale toepassing.

stevig gebruikte cimbaal auteur : christina rutz     CC 2.0

Cimbalen hangen doorgaans op een statief, schuin naar de drummer toe, en worden bespeeld met houten stokken, of met brushes. Handcimbalen worden met de holle zijde tegen elkaar geslagen, rand tegen rand, en doorgaans in een verticale schuifbeweging daar de luchtweerstand horizontaal tegen elkaar slaan verhindert. Cimbalen zijn prominent aanwezig in onder meer : Hector Berlioz : Harold en Italie (Orgie des brigands) en Symphonie Fantastique (Marche au supplice) Alexander Borodin : Polovtiaanse Dansen (uit zijn opera "Prins Igor") Piero Coppola : Symphonie in la-mineur

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

muziekinstrument

geschiedenis

B  b B  b  5 k (3)

Bekbroeders

Bekbroeders (Rhinoderma) zijn een geslacht van kikkers, en worden ook wel Darwinkikkers genoemd naar de beroemde ontdekker en naamgever Charles Darwin. Bekbroeders komen alleen voor in zuidwestelijk Zuid-Amerika, in Chili en Argentinië, en staan op de rand van uitsterven. Andere soorten zijn uitgestorven of worden niet algemeen geaccepteerd en alle soorten uit dit geslacht hebben de bijzondere eigenschap dat de mannetjes de eitjes meedragen in de bek tot ze zijn ontwikkeld.

Bekbroeder (darwinkikker) auteur : Mono Andes    CC 2.0

De naam Rhinoderma betekent hoorn van huid en verwijst naar het punt-achtige uitsteeksel op de neus; deze dient ter camouflage omdat de punt iets weg heeft van de steel van een blad.

Rhinoderma darwinii foto : Jaime Bosch    CC 3.0

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

fauna

B  b B  b  5 k (2)

Bekappen

Bekappen is een methode om hoeven/klauwen van dieren te verzorgen, omdat ze door de afwezigheid van natuurlijke slijtage uitgroeien. Dieren met hoeven/klauwen die in gevangenschap gehouden worden moeten regelmatig bekapt worden. Dit geldt dus bijvoorbeeld voor koeien, paarden en geiten. In de vrije natuur slijten de hoeven/klauwen door de afstanden die afgelegd worden op zoek naar voedsel. In gevangenschap bewegen de dieren veel minder, zodat de hoeven te lang worden. Zoals bij mensen de nagels regelmatig geknipt worden, moeten bij dieren de hoeven/klauwen bekapt worden. Dit bekappen kan met behulp van verschillende materialen, zoals een kniptang, een kapmes, een kapschaar of een hoefrenet.

Paarden : Omdat de hoeven van paarden door het lopen op en harde ondergrond juist extra hard slijten, worden paarden beslagen met hoefijzers. Daarnaast bestaat er een groeiende groep hoefverzorgers, dierenartsen en paardeneigenaren die ervan overtuigd zijn dat hoefijzers niet nodig zijn en zelfs schade toebrengen aan de hoef. Deze visie staat bekend als Natuurlijk Bekappen. Het bekappen en beslaan is geen werk voor de amateur. Het is vakwerk en dient dan ook over gelaten te worden aan een hoefsmid.

Koeien en Geiten : Dit geld ook zeker voor de koeien en geiten. Omdat de klauwen van koeien en geiten gezond te houden moeten ze regelmatig worden gecontroleerd. Voor koeien is dat ongeveer 2 maal per jaar en voor geiten eens per twee maanden. Naast de bovengenoemde gereedschappen worden ook wel een slijptol met een bekapschijf gebruikt. Het bekappen voor de koeien kan door de boer, veedokter of klauwbekapper gedaan worden.

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

paarden

B  b B  b  5 k

Bekamo

Bekamo is de naam van twee zusterbedrijven, een in Berlijn en een in Rumburg (toen nog Tsjechoslowakije). Bij beide motorfietsmerken was Hugo Ruppe betrokken. Hij zou later ook nog onder zijn eigen naam produceren.

Bekamo (Berlijn)

Berliner-Kleinmotoren Aktiengesellschaft, later Berliner-Kraftfahrzeug-Aktiengesellschaft, Berlin (1921-1924). Door Hugo Ruppe opgericht motorfietsmerk, nadat hij de DKW-tweetakten had ontwikkeld. Bij de eerste motoren was ook het 129 cc-model met essenhouten frame. De Ruppe-motoren waren vrij sterk en werden door vele andere merken ingebouwd of in licentie gebouwd. In 1923 stichtte Ruppe een zusterfabriek in Rumburg (Tsjechoslowakije) waar in eerste instantie de Berlijnse modellen in elkaar werden gezet, maar later ook motoren en complete motorfietsen werden gebouwd. Zie ook Bekamo (Rumburg).

Bekamo (Rumburg)

Kaehlert & Ruppe AG, Motorradwerke, Rumburg (1923-1930). Door Hugo Ruppe in 1923 opgericht zusterbedrijf van Bekamo in Berlijn. De TX-frames van ing. Kurt Pohle en directeur Ahrens vormden de basis van de eerste Tsjechische Bekamo-motorfietsen. Vanaf 1923 werden 247 cc-modellen in Aeros-frames gehangen. Ook de Tsjechische Bekamo-motorblokken werden door andere merken gebruikt, o.a. Velox en BAF.

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

motorfiets

geschiedenis

B  b B  b  5 i (5)

Beisa

De beisa of Oost-Afrikaanse spiesbok (Oryx beisa) is een Afrikaanse oryx, verwant aan de gemsbok (Oryx gazella). Soms wordt de beisa als een ondersoort van de spiesbok gezien. De beisa leeft voornamelijk in droge halfwoestijnen met gras en enkele struiken en in open savannes. Deze soort komt ook in vochtigere streken voor dan de andere oryxen. Hij komt voor in de Hoorn van Afrika, zuidwaarts tot Centraal-Tanzania en westwaarts tot Zuid-Soedan en Noordoost-Uganda. De Tanarivier vormt de scheiding tussen de beisa en de kwastoorspiesbok.

Beisa auteur : ChrisHodgesUK    CC 2.5

De beisa is een grote, gespierde antilope met een stevige nek, lange kop en lange, dunne hoorns. Beide geslachten dragen hoorns. Deze kunnen 60 tot 120 centimeter lang worden. De staart bestaat uit lange, zwart haren. De poten zijn smal en stevig en eindigen in grote, zwarte hoeven. De korte vacht is bruinig grijs van kleur aan de bovenzijde, en wit aan de buikzijde. Over het onderste gedeelte van de flank loopt een zwarte streep. Ook over de voorpoten, boven de knieën, loopt een zwarte band. De kwastoorspiesbok heeft een bruinere vacht en haarkwastjes aan de oren. Het gezicht heeft een opvallende tekening: over beide zijden van het gezicht loopt een brede zwarte streep, van de hoornbasis over de ogen naar het onderste gedeelte van de wangen. Deze sluit aan op een grote vlek op het bovenste deel van de snuit. De vacht op de onderste deel van de snuit is wit, waardoor de donkere neusgaten duidelijk opvallen. Ook heeft hij een zwarte vlek op het voorhoofd, een zwarte vlek die loopt van de keel omhoog naar de oren en in een dun lijntje naar de kin. De beisa heeft een kop-romplengte van 153 tot 170 centimeter, een schofthoogte van 110 tot 120 centimeter en een staartlengte van 45 tot 50 centimeter. De vrouwtjes zijn kleiner dan de mannetjes: mannetjes wegen tussen de 167 en 209 kilogram, vrouwtjes tussen de 116 en 188 kilogram.

Oryx beisa auteur : Bodlina    CC 2.5

De beisa leeft voornamelijk van gras. Hij eet ook soms bladeren van bomen en struiken, knollen en plantenwortels, voornamelijk in de droge tijd. Ze kunnen langere tijd zonder water, zelfs langer dan een dromedaris, maar drinken dagelijks als er een waterbron in de buurt is. Hij is de gehele dag door actief. Op het heetst van de dag zoekt de beisa de schaduw op. De beisa leeft in gemengde kudden van zes tot meer dan zestig dieren. Een enkele keer voegen deze kudden zich samen tot grote kudden van meer dan tweehonderd dieren. Onder beide geslachten bestaat een hiërarchie. Oudere vrouwtjes bepalen de richting waarin een kudde zich beweegt. Dieren leven vaak binnen de kudde in kleinere, meer permanente subgroepen. Bij gevaar vlucht hij weg, maar soms valt de beisa aan, waarbij hij met de scherpe hoorns ernstige verwondingen kan toebrengen. Één jong wordt geboren na een draagtijd van ongeveer 265 dagen. Als een vrouwtje moet werpen, zondert ze zich af van de kudde. Het jong blijft minstens twee weken lang liggen. Twee tot drie weken later keert ze terug met haar jong. Een jong blijft bij het moederdier totdat het een jaar oud is. Na 18 tot 24 maanden is het dier geslachtsrijp. Een beisa kan tot 22 jaar oud worden in gevangenschap.

orix beisa auteur : Alexander Deligtisch    CC 3.0

Er zijn twee ondersoorten: Echte beisa (Oryx beisa beisa) Kwastoorspiesbok (Oryx beisa callotis)

Bron :  Wikipedia     CC 3.0

dieren

geschiedenis