Berghuislook

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(30)

Berghond van de Maremmen en Abruzzen

De Berghond van de Maremmen en Abruzzen is een hondenras afkomstig uit de gelijknamige gebieden in Italië. De hond wordt ook wel 'Maremma' of 'Maremmano' genoemd. Bij de Fédération Cynologique Internationale gekend als de cane da pastore Maremmano-Abruzzese De Maremma is een grote gespierde hond met een gemiddelde schouderhoogte voor de reuen van 70 centimeter en de teven ongeveer 5 centimeter minder. Het gewicht van de reu bedraagt 35 tot 45 kilogram en die van de teef 30 tot 40 kilogram. Ze hebben een lange witte vacht. Engels : Maremma Sheepdog, of de Maremmano-Abruzzese Duits : Maremmen-Abruzzen-Schäferhund Frans : berger de Maremme et Abruzzes

Maremma auteur : MGerety    CC 3.0

Het ras is 2000 jaar oud en komt oorspronkelijk uit Azië. De hond wordt gefokt om schaapskuddes te beschermen tegen wolven. De Maremma heeft daarom een moedig, waakzaam maar niet overmatig agressief karakter. Met kinderen en huisdieren kan hij goed overweg.

Maremma auteur : Paul Esson    CC 2.0

De Maremma kan een goede huishond zijn maar zoals veel hondenrassen die gefokt zijn om min of meer zelfstandig hun taken te verrichten, heeft de hond een zeer consequente training nodig. Als echte buitenhond heeft de Maremma wel behoefte aan ruimte. Het zijn rustige honden die niet overdreven actief zijn, maar uiteraard wel enige beweging nodig hebben. De vacht heeft relatief gezien weinig verzorging nodig; af en toe borstelen met name als de hond in de rui is, is voldoende.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

honden

B  b B  b  5 r(29)

Berghertshooi

Berghertshooi (Hypericum montanum) is een overblijvende plant die behoort tot de hertshooifamilie (Hypericaceae). Het is een plant van vrij droge, kalkrijke grond in loofbossen en struikgewas. De soort komt van nature voor in Europa en de Kaukasus. In Nederland komt de plant voor in Zuid-Limburg en Gelderland. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk afgenomen. Engels : Hypericum montanum, Pale St. John's-wort Duits : Berg-Johanniskraut, of Berg-Hartheu Frans : Millepertuis des montagnes

berghertshooi foto    J R Crellin

De plant wordt 30-80 cm hoog. De eironde tot lancetvormige bladeren zijn aan de onderzijde behaard met zeer korte afstaande of aanliggende haartjes. Langs de randen zitten zwarte klierpuntjes en alleen de bovenste bladeren hebben met etherische olie gevulde doorschijnende puntjes.

Hypericum montanum auteur : Stéphane TASSON    CC 2.5

Berghertshooi bloeit van juni tot september met bleekgele, 1-1,5 cm grote, niet beklierde bloemen. De spitse kelkbladen zijn lancetvormig. De bloemstengel is cilindrisch en meestal niet vertakt. Zeer zeldzaam in het Heuvelland en Gelders district.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(28)

Bergheggenmus

De bergheggenmus (Prunella montanella) is een vogel uit de familie van de heggenmussen (Prunellidae) die voorkomt in het noorden van Siberië van de westelijke Oeral tot het Tsjoekotskschiereiland en in Midden-Azië van het Altajgebergte tot het Bajkalmeer. In september of oktober trekt hij naar Zuidoost-Azië, China en Korea, in maart of april keert hij weer terug naar zijn broedgebied. Engels : Siberian Accentor Duits : Bergbraunelle Frans : Accenteur montanelle

bergheggenmus foto    Robin Newlin

De bergheggenmus heeft een roestbruine rug met donkerdere streping, een okergele onderzijde, een zwarte kruin en oorstreek en een lange okergele wenkbrauwstreep. Hij is schuw en verbergt zich meestal in de vegetatie. Beide geslachten zijn gelijk in uiterlijk. De bergheggenmus wordt 13-14,5 centimeter groot.

Prunella montanella bron :    kolumbus.fi

De bergheggenmus broedt in open naaldwouden op de taiga, in wilgen- en berkenbossen op de toendra en langs rivieren in dichte vegetatie. Het nest wordt laag tussen de vegetatie gebouwd en gemaakt van takjes, wortels, stro en mos en het wordt bekleed met haren en mos. Er worden 4-6 blauwgroene eieren gelegd in mei tot juli. De jongen komen na 11-12 dagen uit.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

vogels

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(27)

Berggorilla

De berggorilla (Gorilla beringei beringei) is een gorillasoort die leeft in het Virungagebergte, dat zich uitspreidt over Congo, Oeganda en Rwanda. Het is de grootste van de vijf bekende gorillasoorten. Het vrouwtje heeft een schofthoogte van 130-150 cm, het mannetje is met 140-185 cm nog een stuk groter. Vrouwtjes zijn ook een stuk lichter dan de mannetjes en wegen tussen de 68-114 kg. Het mannetje (de zilverrug) is met 160-210 kg ongeveer 100 kg zwaarder. Engels : Mountain Gorilla Duits : Berggorilla Frans : gorille de montagne

berggorilla bron : Stomverbaast

De berggorilla is extreem zeldzaam en is een van de drie ondersoorten van de Oostelijke gorilla's. Er leven nog maar zo'n 674 exemplaren in de hele wereld. Deze dieren leven in een relatief klein gebied in het Virungagebergte. Ze kunnen worden aangetroffen in het Mgahinga Gorilla Nationaal Park en het Bwindi Impenetrable Forest in zuid-west Oeganda, in het Volcanoes Nationaal Park in noord-west Rwanda en in het Virunga Nationaal Park en het Kahuzi-Biéga Nationaal Park in het oosten van de Democratische Republiek Congo. Nadat de Amerikaanse biologe Dian Fossey wereldwijd de aandacht wist te vestigen op berggorilla's, ging het jaar na jaar beter met de populatie. Maar daar bracht de Rwandese genocide in 1994 een abrupt einde aan. Naar schatting 500.000 tot 1 miljoen mensen werden vermoord en honderdduizenden vluchtten naar de grens met buurland Zaïre. En dus ook naar het leefgebied van de gorilla's.

albino berggorilla sneeuwvlokje overleden op 24/11/2003 in de dierentuin van Barcelona bron : teachersparadise    CC 2.0

Berggorilla's zijn vegetariërs. Zij besteden ongeveer de helft van hun tijd aan het foerageren naar voedsel. Het voedsel voornamelijk bestaat uit bessen, bamboe, wortels, bladeren en vruchten. Maar ook wordt - vaak onopzettelijk - dierlijk eiwit verorberd als insecten en geleedpotigen. Soms eten berggorilla’s zelfs kleine stenen omdat die rijk zijn aan mineralen. Ook eten ze soms hun eigen mest.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

dieren

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(26)

Berggentiaanblauwtje

Het berggentiaanblauwtje (Phengaris rebeli, voorheen geplaatst in geslachten Maculinea en Glaucopsyche) is een dagvlinder uit de familie van de Lycaenidae, het kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes. De soort is bekend uit Europa en de Kaukasus, maar over de precieze verspreiding is vanwege de recente afsplitsing van het gentiaanblauwtje niet alles nog bekend. Engels : Mountain Alcon Blue Duits : Kreuzenzian-Ameisenbläuling Frans : Azuré de la croisette

berggentiaanblauwtje foto : Klaus Dahl    CC 2.5

De spanwijdte bedraagt 17 tot 19 millimeter. Hij lijkt veel op het gentiaanblauwtje, maar komt op andere plaatsen voor: op droge en subalpiene graslanden. De waardplanten van het berggentiaanblauwtje zijn kruisbladgentiaan en Gentiana germanica. De soort overwintert als rups of pop, in het nest van kokermieren of Myrmica sulcinodis. De rupsen en poppen van het berggentiaanblauwtje worden door de mieren verzorgd en beschermd, en krijgen zelfs voorrang op eigen kroost. Een deel van de verklaring wordt gegeven door akoestische mimicry: in het nest van de kokersteekmier (Myrmica schencki) maken de rupsen en poppen een raspend geluid dat het geluid van de koninginnenmier nabootst

berggentiaanblauwtje foto : Jaroslaw Bury

De soort gaat in Europa sterk achteruit. In Nederland en België komt de soort niet voor, uit Wallonië is hij verdwenen. Hij staat als "kwetsbaar" op de Rode lijst van de IUCN, vanwege verlies van habitat. De vlinder vliegt op hoogtes van 650 tot 2250 meter boven zeeniveau. De vliegtijd is van april tot en met september.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

insecten

B  b B  b  5 r(25)

Berggamander

De berggamander (Teucrium montanum) is een vaste plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Het is een groenblijvende plant met een diep wortelstelsel, die onder andere in Nederland groeit, maar vooral in Zuid-Europa voorkomt. De plant groeit in Nederland alleen in Zuid-Limburg en is daar zeer zeldzaam geworden. Bergamander staat op de Nederlandse Rode lijst van planten en wordt dus in feite gezien als een bedreigde plantensoort. In België komt de plant in de Ardennen voor. Engels : Alpine Pennyroyal, Mountain Germander Duits : Berg-Gamander, Alpenbalsam, Alpengamander Frans : Germandrée des montagnes, Germandrée alpine

berggamander gebruiker : Tigerente    CC 2.5

De plant wordt 10-25 cm hoog en bloeit van juni tot augustus. De lancetvormige bladeren met omgerolde rand zijn leerachtig en van onderen grijsviltig en blijven gedurende de winter aan de plant. De liggende stengel is aan de voet houtig. De bleekgele of roomwitte bloem is vijftandig en staat in schijnkransen samen in een eindelings hoofdje aan de top van de stengel.

berggamander foto : Gianluca Nicolella

De berggamander komt voor op warme, droge plaatsen op steenachtige krijthellingen, in grasland op kalkhoudende grond, op rotswandrichels en in puin. De plant heeft een aromatische geur, maar kan bij consumptie leverbeschadiging geven.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

B  b B  b  5 r(24)

Bergfluiter

De bergfluiter (Phylloscopus bonelli) is een zangvogel uit de familie Phylloscopidae. Bergfluiters komen in het oosten van Nederland en België voor, maar zijn hier vrij zeldzaam. Ze komen meer voor in Duitsland, Frankrijk, de Alpenlanden, Italië, Spanje, Portugal en Griekenland. Engels : Western Bonelli's Warbler Duits : Berglaubsänger Frans : Pouillot de Bonelli

bergfluiter foto genomen op de Maasvlakte auteur : Mars Muusse    CC 3.0

De bergfluiter lijkt op de tjiftjaf, maar heeft een langer slanker uiterlijk. Kop, nek en mantel grijsgroen, stuit groen, groene randen aan slagpennen vormen een onduidelijke vleugelvlek. De borst is grijswit, onderdelen wit.

bergfluiter auteur : Samuel Peregrina Domínguez    CC 3.0

Zeer moeilijk te onderscheiden van de balkanbergfluiter (Phylloscopus orientalis). Grootte beide geslachten ongeveer 11cm en een spanwijdte van ongeveer 18cm. Het voedsel bestaat hoofdzakelijk uit insekten.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

vogels

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(23)

Bergfex

Bergfex is een historisch Duits motorfietsmerk. Die motorfietsen werden geproduceerd bij Bergfex Motorfahzeug-Fabrik, Berlin van 1904 tot 1909.

bergfex

Bergfex maakte stevige frames waarin 4- en 5 pk Kelecom-Antoine-, Fafnir- en Minerva-motoren werden gemonteerd. Daarnaast werden er ook eigen motorblokken gebruikt.

bergfex

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

motorfiets

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(22)

Bergerwt

De bergerwt (Astragalus cicer L.) is een vaste plant, die behoort tot de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae). De soort komt in Nederland voor in heemtuinen. De plant komt van nature voor in Eurazië en is ingevoerd in Noord-Amerika. De bergerwt lijkt op de hokjespeul (Astragalus glycyphyllos), maar heeft meer deelblaadjes aan het samengestelde blad en een behaarde, kortere peul. Engels : Cicer milkvetch, Wild lentil Duits : Kicher-Tragant Frans : Astragale pois-chiche

bloementros van de bergerwt auteur : Kurt Stueber    CC 3.0

De plant wordt 20-70 cm hoog en heeft ruwe, holle stengels. De samengestelde, onevengeveerde bladeren bestaan uit zeven tot éénendertig elliptische of eironde, behaarde blaadjes. De bergerwt bloeit in juni en juli met groenachtig gele, 11-15 mm lange, geurende bloemen. De bloeiwijze is een tros met tien tot dertig bloemen. De bestuiving gebeurt hoofdzakelijk door hommels (Bombus).

bergerwt auteur : Kurt Stueber    CC 3.0

De vrucht is een behaarde, 1-1,5 cm lange, door koolstofdioxide opgeblazen peul. De koolstofdiozide ontstaat bij het verademen van koolhydraten. De peul heeft een snavel en verkleurt bij het rijper worden van groen naar zwart en wordt dan tevens perkamentachtig. De zaden zijn hardschalig en kiemen pas na stratificatie. De zaden worden verspreid door dieren (zoöchorie).

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(21)

Bergerie

Een bergerie is van oorsprong een schaapskooi op het Franse platteland. De bergeries uit die tijd zijn opgebouwd uit natuursteen, pierres en taille, en tegenwoordig erg geliefd, dus waardevol.

bergerie in Vallon de Combeau, Frankrijk

Naarmate de schaapherders rijker werden, bouwden zij naast de langgerekte stal op den duur een woonhuis met op de begane grond een woonkamer met grote open haard en een keuken. Op de eerste verdieping was de Chambre de Maître, de ouderslaapkamer met daarnaast een badkamer met een bedstee voor de kinderen. Zo'n "herenboerderij" was al luxe. De tegenhanger van een bergerie in Frankrijk is een mas, een veel markanter gebouw, hoger - meestal met 2 bovenetages - en meer gericht op de landbouw.

bergerie in Lunas (Hérault), Frankrijk auteur : Fagairolles 34    CC 3.0

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

bouwkunde

B  b B  b  5 r(20)

Bergensbanen

De Bergensbanen is de spoorlijn tussen Bergen en Oslo in Noorwegen. Het is de hoogste hoofdspoorlijn in Europa. De treindiensten op het traject worden verzorgd door de Norges Statsbaner (NSB). Hij gaat over de Hardangervidda-hoogvlakte tot meer dan 1200 meter boven zeeniveau. In 1993 werd het hoogste punt van het traject, bij Taugevatn op 1300 meter boven zeeniveau, vervangen door een 10,3 kilometer lange tunnel. Het hoogste station van het traject is nu Finse op 1222,2 meter boven zeeniveau. Engels : Bergen Line, ook the Bergen Railway genoemd Duits : Bergenbahn

Bergensbanen traject

Oorspronkelijk zou met de Bergenbanen de belangrijkste steden Bergen en Stockholm in het verenigde koninkrijk van Noorwegen en Zweden met elkaar worden verbonden. Reeds in 1870 waren er plannen om Bergen met een spoorlijn met de hoofdstad Oslo te verbinden. Er waren verschillende plannen ingediend voor een besluit in het Storting, het Noorse parlement. Het eerste deel van het oorspronkelijke traject, van Voss tot het hoogste punt bij Finse, werd in 1894 goedgekeurd. Voor de rest van het traject volgde goedkeuring in 1898. Het deeltraject van Voss naar Myrdal werd in 1906 geopend. Het gehele traject werd op 27 november 1909 vrijgegeven voor personenvervoer. Koning Haakon VII zei tijdens de opening dat de Bergensbanen een meesterwerk van die tijd was.

Station Haugastøl 1912     auteur : Anders Beer Wilse

De bouw van het traject was zonder meer indrukwekkend te noemen. Zo moest er op hoogtes ver boven de zeeniveau aangelegd worden in een regio zonder de aanwezigheid van straten met een temperatuur onder het vriespunt. De aanleg van de tunnels gebeurde hoofdzakelijk door handarbeid waarbij door een massief gesteente geboord moest worden. Voor de aanleg van bijvoorbeeld de tunnel bij Gravhals had men zes jaar nodig. Het traject heeft een totale lengte van circa 493 km met 182 tunnels over 73 km. De langste tunnel is circa 10,6 km lang. Op het traject zijn circa 300 bruggen over enkele rivieren en stromen. Het hoogste station is in Finse, 1222,2 meter boven zeeniveau. Het hoogste punt is Taugevatn dichtbij Finse op 1300 meter. De totale reistijd van het traject is circa 6-7 uren.

Station Geilo 2007 auteur : Clemensfranz    CC 3.0

In de loop van 1996 werd het tracé van het Ringeriksbanen voorstel van de NSB door de Minister van Vervoer goedgekeurd. Dit wordt een nieuwe verbinding van Oslo via Sandvika naar Hønefoss, om de treindienst naar Bergen die nog via Dramen en Hokksund wordt gereden, te versnellen. Bij Myrdal kan er worden overgestapt op de spectaculaire Flåmsbana naar Flåm. Het traject is een populaire toeristische attractie. De toeristische fietsroute Rallarvegen loopt langs de lijn. Op het traject werden de treinen tot 1957 gereden met stoomlocomotieven. Na de Tweede Wereldoorlog werden de stoomtreinen geleidelijk vervangen door diesellocomotieven. Vanaf 1964 rijden de treinen met elektrische locomotieven. Het traject werd in 1964 geëlektrificeerd met een spanning van 15.000 volt 16 2/3 Hz wisselstroom.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

varia

gebeurtenissen