Naar de inhoud

Wie Weet

bloggen om te leren
waaroemni-805px.png

Categorie: flora

Zondag 12 december 2010

Blauwe knoop

B    l a
B     b    B     b    12 a (51)
Blauwe knoop
De blauwe knoop (Succisa pratensis, synoniem: Scabiosa succisa) is een vaste plant uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae) .

De blauwe knoop komt voor in de gematigde gebieden van Eurazië en wordt ook als sierplant gebruikt.
Succisa betekent van onderen afgesneden.

De plant komt voor in schrale (blauwgraslanden) graslanden, heidevelden op natte tot vochtige grond en in veenmoerasrietlanden.

Engels : Succisa pratensis Moench, Devil's-bit Scabious
Duits : Gewöhnliche Teufelsabbiss, ook einfach Abbiss, Teufelwurz en Teufelsbiss genoemd
Frans : succise des prés of mors du diable

805366-dc1ce8842627010015ef016293d0a433.jpg
blauwe knoop
auteur : Hajotthu    CC 3.0
De plant wordt 30-90 cm hoog en vormt een bladrozet.
De onderste bladeren zijn lang- of lancetvormig en de bovenste stengelbladeren lancetvormig.

De blauwe knoop bloeit van juli tot september, zoals de naam al zegt, met 4-7 mm grote blauwe bloemen.
Er komen echter ook gele exemplaren voor en soms zelfs geelachtig witte of roodachtige.
De bloemhoofdjes zijn bij het begin van de bloei half bolvormig en worden later bolvormig.
Het bijzondere omwindsel (buitenkelk) is ruw behaard en heeft vier eironde stekelpuntige tanden.
Aan de kelk zitten vijf borstels.

Het éénhokkige vruchtbeginsel is onderstandig.
De vrucht is een nootje.

805366-abd58dd720b31c7efbb9f5a8a614166e.jpg
Scabiosa succisa
auteur : Bff    CC 3.0
Vroeger werd de plant gebruikt tegen de pest, verbrandingen, pokken, darmstoringen en roos.

In de achttiende eeuw schreef men:
Uitwendig geneest het de Schurft en alle Huits-gebreken, als ook de pyn der aambyen.
Niet alleen bij schurft, maar bij alle andere vormen van jeuk zou de plant verlichting brengen.

De plant wordt gerekend tot de zogenaamde afweerkruiden.
Het zou afweer bieden tegen hekserij.

Volgens een oude sage zou de duivel woedend zijn geweest over de geneeskrachtige eigenschappen van de plant en daardoor een stuk van de wortelstok hebben afgebeten.
De wortelstok van de blauwe knoop heeft een ietwat ongewone vorm.

In enkele anderstalige namen van de plant is deze sage terug te vinden.

805366-ee6d685c9fa00566b6a2ebd498fef2b7.jpg
blauwe knoop
De bloem wordt veel door de volgende vlinders bezocht:
moerasparelmoervlinder (Euphydryas aurinia), Euphydryas aurinia beckeri, Euphydryas aurinia laeta, Hemaris tityus, Nemophora cupriacella, Nemophora minimella, Stenoptilia aridus, Stenoptilia bipunctidactyla, geelsprietdikkopje (Thymelicus sylvestris), zilveren maan (Boloria selene), klein koolwitje (Pieris rapae), klein geaderd witje (Pieris napi) en is waardplant voor de microvlinders.

De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen.
Ook komt de plant voor op de Belgische Rode Lijst van planten.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 13:51 3 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 7 december 2010

Blauwe gomboom

B    l a
B     b    B     b    12 a (45)
Blauwe gomboom
De blauwe gomboom (Eucalyptus globulus) is een boom uit de mirtefamilie (Myrtaceae).

De Eucalyptus globulus oftewel Tasmanische Blauwe Gom kan in tropische en subtropische gebieden wel een hoogte van 60 m bereiken, in Zuid-Europa hooguit 40 m.

Engels : Tasmanian Blue Gum, Southern Blue Gum of Blue Gum
Duits : Blaue Eukalyptus, Gewöhnlicher Eukalyptus of Tasmanischer Blaugummibaum
Frans : gommier bleu

801015-57a827e997c30a567e76574f4265c6af.jpg
Blauwe gomboom op Hawaii
auteur : Forest & Kim Starr    CC 3.0
De kroon is kegel- of koepelvormig, hoog en dicht.
De boom heeft een rechte, cilindrische stam.
De boomschors is afbladderend in grote, grijsbruine stroken.
Daaronder is het wit, bruin- of grijsachtig.

De bladeren zijn sikkelvormig en 10 tot 30 cm lang en 3 tot 8 cm breed.
Ze zijn glimmend donker blauwgroen en zijn voorzien van kliertjes.
De jonge bladeren zijn langwerpig, tegenoverstaand en stengelomvattend.

801015-4fbdbb9dcaa323add1fafc2082cab7ea.jpg
bladeren en bloemen van de blauwe gomboom
auteur : Forest & Kim Starr    CC 3.0
De bloemen van de blauwe gomboom zijn witachtig en hebben een doorsnede van ca 4 cm.
Ze zijn alleenstaand.
De bloemknop heeft een dekseltje (operculum).
Als de knop opengaat, gaat dat dekseltje eraf en komen er veel meeldraden tevoorschijn.

De bladeren van de boom worden gebruikt om eucalyptusolie uit te halen.
Deze olie kan gebruikt worden als gezondheidsproduct.

A.Vogel gebruikt de eucalyptusolie in zowel de Cinufore (Junior) mentholspray als in de Cinuforce stoomdruppels om vrijer te kunnen ademen door de neus.

801015-d728dc71804daa0f02434d13566c3d39.jpg
fruit van de blauwe gomboom
auteur : Forest & Kim Starr    CC 3.0
Zeer gewaardeerd bij de behandeling van hoest,verkoudheid,griep,longziekten en bronchitis.
Als gorgeldrank werkt eucalyptus effectief bij keelaandoeningen.
Sommige variëteiten worden gebruikt ter bestrijding van ziekte aan de urinewegen,reumatische klachten en andere pijnlijke spier- en gewrichtsaandoeningen.

Als je ruimte in je tuin hebt, is een dergelijk boompje wel leuk, want door de scherpe geur van zijn bladeren houdt hij vliegen en muggen op een afstand, zegt men.
Het blauwgroene blad wordt veel gebruikt voor bloemschikken.

De bloem van de blauwe gomboom is gekozen als bloemen embleem van Tasmanië.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
              - www.avogel.be
              - www.proximedia.com

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 05:38 3 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 30 november 2010

Blauwe druifjes

B    l a
B     b    B     b    12 a (38)
Blauwe druifjes
Blauwe druifjes (Muscari botryoides) is een plant uit de aspergefamilie (Asparagaceae) of hyacintenfamilie (Hyacinthaceae).
De bloempjes staan dicht op elkaar, en zijn bijna kogelvormig.
De onderste bloempjes zijn knikkend, en de bovenste zacht opstaand.
Deze laatste meestal zonder stamper of meeldraden.

De bloemen zijn blauw met een witte rand of zijn helemaal wit.

Engels : Common grape hyacinth
Duits : Kleine Traubenhyazinthe
Frans : Muscari en grappe

795246-838f07452aa25ded2c283706c1bc0ba0.jpg
Blauwe druifjes
auteur : JoJan    CC 3.0
De blauwe druifjes komen oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied en uit Klein-Azië.
Deze plant is vooral in de warmere gedeeltes van Midden-Europa verwilderd geraakt en groeit nu tussen de boomgaarden en wijngaarden.

De plant groeit in Nederland vooral in graslanden, en langs duingebieden, maar is ook te vinden in het bos en in het weiland.

795246-5d3681101bae2baa7b4041903bf3e9ad.jpg
Blauwe druifjes
auteur : Roman Köhler    CC 3.0
De blauwe druifjes zijn een bolgewas.
De plantperiode oktober, november en de bloeiperiode is maart, april, mei.

Het is een bladverliezende winterharde plant, heeft graag zon op een zanderige ondergrond.

795246-c0728de7656d2c72aa70805623a7153b.jpg
Blauwe druifjes "Album"
auteur : Aha    CC 3.0
- Geschikt in een rotstuin, vooraan in een border of in potten
- Plant de bollen in het najaar 6 à 10 cm diep en 8 cm uit elkaar
- De bloemen geuren heerlijk
- De muscari is buitengewoon geschikt voor verwildering
- Geschikt als snijbloem
- Snijd het groene loof nooit af. Het geeft de uitgeputte bol nieuwe energie om het volgend jaar te kunnen bloeien
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
              - Internet

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 09:46 1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 28 november 2010

Blauwe bremraap

B    l a
B     b    B     b    12 a (36)
Blauwe bremraap
De blauwe bremraap (Orobanche purpurea) is een 15-60 cm hoge plant uit de bremraapfamilie (Orobanchaceae).

Synoniemen zijn Phelypaea coerulea, Orobanche coerulea en Orobanche arenaria.

Het verspreidingsgebied loopt in Europa van Spanje en West-Frankrijk via de Alpen, de Balkan en Oekraïne tot de Kaspische Zee.
In Noord-Europa is de soort zeldzaam in Zuid-Engeland, de Benelux, Duitsland en Polen.

Engels : Purple Broomrape, Yarrow Broomrape
Duits : Violette Sommerwurz
Frans : L'orobanche pourprée of phélipée bleue

793653-7bfa6ca194ef0a3e0315685889ffbe66.jpg
Blauwe bremraap
Ze groeit op droge, voedselarme tot matigvoedselrijke grond, die niet tot matig kalkhoudend, en neutrale tot zwak basisch is.
In Nederland treffen we haar aan in de duinen, maar ook langs rivierdijken en rivierduintjes.

De plant is een parasiet en beschikt niet over chlorofyl.
De soort parasiteert op gewoon duizendblad en verschillende alsemsoorten.

793653-6fd1ea44ba7e321d2c539bf214a16d62.jpg
Blauwe bremraap
auteur : Teun Spaans    CC 3.0
De 1,8-3 cm grote bloemkronen zijn aan de voet wit, maar zijn verder donkergeaderd blauw van kleur.
De kelk heeft vier lancetvormige tanden en aan de achterzijde een vijfde tand.

De bloeitijd loopt van juni tot juli.

Bestuiving vindt plaats door vlinders.

793653-71b9d697db77dfc3ae96d6744835f57f.jpg
Blauwe bremraap
In België staat de soort op de Rode lijst als zeer zeldzaam.
In Nederland staat de soort op de rode lijst als zeer zeldzaam en matig in aantal afgenomen.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
              - Internet

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 08:33 4 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 26 november 2010

Blauwe bosbes

B    l a
B     b    B     b    12 a (34)
Blauwe bosbes
De blauwe bosbes (Vaccinium myrtillus) is een vaste plant uit de heifamilie (Ericaceae).

Het is een struikje van 15-60 cm hoog (of zelfs iets meer).
De plant houdt niet van kalkhoudende grond, maar past zich beter aan op een vochtige, zure bodem.
De kalkmijdende plant groeit voornamelijk in open bossen (zowel in loofbossen als naaldbossen), op heide en veen in de gematigde en subarctische gebieden in de wereld (Europa, Noord-Azië, Japan, Noord-Amerika en zelfs lokaal nog in Groenland). Deze plant is in Europa nauw verwant met de rode bosbes (Vaccinium vitis-idaea), waarmee hybriden gevormd kunnen worden en in Noord-Amerika met Vaccinium membranaceum en Vaccinium parviflorum.

Engels : Bilberry, whortleberry of de Common Billberry
Duits : Heidelbeere, regionaal ook Blaubeere, Schwarzbeere, Wildbeere, Waldbeere, Bickbeere, Zeckbeere, Moosbeere of Heubeere
Frans : myrtille commune, regionaal airelle myrtille, gueule noire, mauret, brimbelle, raisin des bois, bleuet of ook bluet. de plant wordt soms ook myrtillier of arbrêtier genoemd

792074-aa1522e7a0cad75c8fc00f7a029bb5c2.jpg
Blauwe bosbes - plant
auteur : H.Zell    CC 3.0
De stengels ontspringen uit een wijdverspreid wortelstelsel met een wortelstok.
De kantige twijgen zijn groen.

De bladeren zijn lichtgroen, eirond tot elliptisch en hebben een zwak gezaagde rand, ze zijn 1-3 cm lang.
De bladeren vallen af in de late herfst.
Hierbij worden ze eerst geelbruin; maar op sommige plaatsen kunnen ze oranje of rood kleuren (afhankelijk van de voedingsstoffen in de grond)

De kruikvormige bloemen zijn roze en hebben een groene waas.
De bloemen zijn met hun open einde naar beneden gericht.

792074-4c90cc1c1f0bd67424083fef1e10c9e5.jpg
Blauwe bosbes - bloesem
foto : BerndH    CC 3.0
De bloeitijd is van april tot juni, met soms een tweede bloei in de herfst.
De bestuiving gebeurt meestal door hommels, maar ook door andere insecten zoals wespen.
Bovendien kan de blauwe bosbes zichzelf bestuiven.

Kort na het uitbloeien van de roze, bolronde bloemen ontstaan er op stengels, ouder dan 3 jaar, zwartblauwe bessen, bedekt met een waas.
Elke bes kan tot veertig zaadjes bevatten.

Het sap is purperkleurig.
De bessen zijn eetbaar.
Ze worden voornamelijk gebruikt voor jam of voor gebak.
Ook worden ze vers gegeten, vooral vanwege het hoge gehalte vitamine C.

792074-2715fa34f2fe99a87d385e9640f441fe.jpg
Blauwe bosbes - vruchten
auteur : Marek Silarski    CC 3.0
Voortplanting gebeurt meestal vegetatief met nieuwe scheuten uit de wortelstok.
Op deze wijze kan een plant wel 25 jaar bestaan, hoewel na 15 jaar er geen nieuwe scheuten meer gevormd worden.
Bij het naderen van de herfst worden de voedingsstoffen uit de bladeren overgebracht naar de wortelstok, zodat er, in de volgende lente, weer een krachtige plant kan ontstaan.

Blauwe bosbes heeft een mycorrhizale mutualistische symbiose met schimmels.
Deze leveren voedingsstoffen uit de bodem, terwijl de plant hen suikers en koolhydraten bezorgt.

Dit gebeurt via het mycorrhiza: talrijke schimmeldraden (hyfen) die verbonden zijn met de wortels.

792074-0f3cb1883e95183f765c2433768aa5a7.jpg
Blauwe bosbes - beginnende herfstkleuren
auteur : Ronja Addams-Moring    CC 3.0
Het Belgische plaatsje Vielsalm noemt zich "la capitale des myrtilles" vanwege de grote aanwezigheid van bosbessen in de bosrijke omgeving, en vanwege de bosbessenfeesten.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
              - www.houtwal.be
              - Internet

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 09:02 1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 25 november 2010

Blauwe bes

B    l a
B     b    B     b    12 a (33)
Blauwe bes
De blauwe bes (Vaccinium corymbosum) is een plant uit de heifamilie (Ericaceae).
Het is een vruchtdragende struik met een hoogte van 1,5-2,5 m.

Ten onrechte wordt de blauwe bes vaak aangeduid als bosbes.
De bosbes (Vaccinium myrtillus) is echter een andere soort.
Het blad verkleurt in de herfst naar vuurrood.

De blauwe bes is oorspronkelijk afkomstig uit het noordoosten van de Verenigde Staten.
De mens heeft de blauwe bes veredeld door selectie en kruising.
De meeste cultivars komen uit de Verenigde Staten, maar er zijn ook bijvoorbeeld Duitse cultivars.

Engels : Northern Highbush Blueberry
Duits : Amerikanische Heidelbeere
Frans : myrtille arbustive, grande myrtille, myrtille américaine, bleuet à corymbes, corymbelle

791270-f9bf02acbb8afdfbd96ff6ee56e45224.jpg
Blauwe bes - plant
foto : Darkone    CC 3.0
De blauwe bes bloeit in trossen met een groot verschil in bloei tussen de eerste en laatste bloem in de tros.

De bloem is witcrème tot roze van kleur.
De bloei is in de eerste helft van mei.
Door deze vroege bloei kan er nachtvorstschade optreden.

Er zijn cultivars die hiertegen bestand zijn.

Hoewel de blauwe bes zichzelf bestuift, leidt kruisbestuiving tot meer en grotere vruchten.
De blauwe bes wordt bestoven door hommels en de honingbij.

De blauwe kleur van de bessen 'geeft af', de mond kan blauwig worden, maar ook kleding et cetera.

791270-25a4ae9d1c55fc8455b422d2ba156dfa.jpg
Blauwe bes - bloesem
auteur : Kurt Stueber    CC 3.0
In Nederland wordt de blauwe bes vooral in Noord-Limburg, het oosten van Noord-Brabant en in Drenthe geteeld.
De blauwe bes wordt geteeld op een luchtige zand- of veengrond met een lage pH (4-5).
Bij een hogere pH groeien de struiken bijna niet, vertonen gebreksverschijnselen en zullen uiteindelijk sterven.
De blauwe bes heeft vochthoudende grond nodig.

De aanbevolen plantafstand voor eigen teelt is 0,75-1,5 m.
Het is dan wel belangrijk tijdens het rijpen de vruchten met netten tegen vogels te beschermen.
Voor de beroepsteelt wordt 1 (1,5) x 2 (2,5) m geplant.
Zodra de beplanting te dicht wordt, worden er struiken (de wijkers) tussenuit gehaald en voor een nieuwe aanplant gebruikt.

Na zes tot acht jaar heeft de struik voldoende omvang gekregen.

De vroegstbloeiende cultivars rijpen eind juni tot eind juli en de zeer laat rijpende cultivars van half augustus tot half september.
Voor de verse consumptie wordt met de hand geoogst en is een grote vrucht belangrijk.
Bij machinale oogst worden de bessen van de struik getrild.

791270-1c20565ce03535b29f19ae5efb64ce57.jpg
Blauwe bes - vruchten
foto : Rasbak    CC 3.0
Blauwe bessen kunnen ongeslachtelijk vermeerderd worden door winterstekken/houtstekken, zomerstekken/scheutstekken en door marcotteren.

De bessen kunnen zichzelf uitzaaien, voornamelijk als vogels de bessen eten.

Gebruik - Vers zijn de blauwe bessen een week te bewaren.
- Invriezen gaat goed, bessen worden ietwat zacht
- Inmaken als jam, bessensap, siroop
- IJskreem
- Wijn
- Drogen
- Als vulling in bijvoorbeeld taarten, vlaaien, muffins

Blauwe bessen hebben een geneeskrachtige werking, zowel de vruchten als de bladeren:
tegengaan verouderingsproces, voorkomen van bepaalde kankers, werkzaam tegen bepaalde infecties op de urinewegen, verbeteren van het korte termijngeheugen en het leveren van snelle energie.

Een liter bessensap bevat 8-11 g (gemiddeld 9,5 g) zuur, waarvan citroenzuur het belangrijkste is.

791270-03ea3124b833f0c901b8b4c2348cf6c5.jpg
Blauwe bes - herfstkleuren
foto : Rasbak    CC 3.0
Er zijn verscheidene cultivars van zeer vroeg tot zeer laat rijpend:
- 'Bluetta' Zeer vroeg rijpend. Matig grote vruchten. Goede smaak. Tamelijk vatbaar voor taksterfte.
- 'Duke': Zeer vroeg rijpend. Tamelijk grote vruchten. Goede smaak. Weinig vatbaar voor taksterfte.
- 'Patriot': Vroeg rijpend. Grote vruchten. Goede smaak. Erg winterhard.
- Spartan: Rijpt vroeg. Zeer grote vruchten met een erg goede smaak. Lijkt weinig vatbaar voor ziekten.
- 'Berkeley': Rijpt middentijds. Zeer grote vruchten. Goede smaak. Tamelijk vatbaar voor taksterfte en wintervorst.
- 'Bluecrop': Rijpt middentijds. Grote mooie stevige lichtblauwe vruchten met een goede smaak. Weinig vatbaar voor taksterfte en wintervorst.
- 'Brigitta Blue': Rijpt middentijds. Relatief korte oogstperiode. Grote zeer goed houdbare bessen met een goede smaak.
- 'Goldtraube 71': Rijpt middentijds. Matig grote iets donkere vruchten. Goede smaak. Zeer weinig vatbaar voor taksterfte. Ontstaan uit een kruising van Vaccinium corymbosum met Vaccinium angustifolium
- 'Dixi' Rijpt laat. Tamelijk grote iets donkere vruchten. Tamelijk goede smaak (aan het begin van de oogst beter dan later). Lijkt matig vatbaar voor taksterfte.
- 'Elliott': Rijpt zeer laat met een soms lange oogstperiode. Matig grote lichtblauwe vruchten met een goede smaak. Lijkt weinig vatbaar voor taksterfte.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
              - www.houtwal.be
              - Internet

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 08:21 3 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 24 november 2010

Blauwe anemoon

B    l a
B     b    B     b    12 a (32)
Blauwe anemoon
De blauwe anemoon (Anemone apennina) is een lage, vaste plant uit de ranonkelfamilie (Ranunculaceae).
De plant komt van oorsprong uit Zuid-Europa.
De plant komt in België en Nederland voor op beschaduwde grond in loofbossen en verwilderd in tuinen.

De blauwe anemoon lijkt veel op de oosterse anemoon (Anemone blanda), maar verschilt daarvan doordat de oosterse anemoon geen behaarde kroonbladen heeft, de bloemsteel na de bloei knikt en de wortelbladeren geen gesteelde slippen hebben.

Engels : Apennine Windflower
Duits : Apennin-Windröschen
Frans : Anémone bleue, Anémone des Apennins

790457-d46f2ea1057c1b1c143760860470a266.jpg
Blauwe anemoon
auteur : Llimchiu    CC 3.0
De diepblauwe, 2 tot 3½ cm grote bloemen hebben 8 tot 15 smalle bloemdekbladen, die van buiten behaard zijn en van binnen vaak een lichtere kleur hebben.
In de knop knikken de bloemen.

De wortelbladen zijn 3-tallig.
Ze hebben kort gesteelde slippen en zijn behaard aan de onderkant.
De onderste bladeren komen pas na de bloei te voorschijn.
De 3 gesteelde stengelbladen zijn eveneens 3-tallig, gespleten en hebben gekartelde slippen.

790457-e4e9506e8ed2a252df38525e0e6a2946.jpg
Blauwe anemoon
auteur : Franz Xaver    CC 3.0
De plant wordt 10-20 cm hoog, heeft lange, kruipende wortelstokken en vormt knolletjes.
De wortelbladeren hebben kort gesteelde slippen.

De vrucht is een eenzadige dopvrucht. Aan het zaad zit een mierenbroodje.

De plant komt in het wild voor in loofbossen op vochtig, voedselrijk zand en zandige klei.

Het melksap van de blauwe anemoon is iets giftig, omdat de stof protoanemonine in het sap voorkomt.

790457-a5b87ce8cb4ae7f4970b6c7f483cf2fa.jpg
Anemone apennina
auteur : Giuseppe Cristiano    CC 3.0
De blauwe anemoon bloeit in maart en april met blauwe, soms witte of egaal roze, 2-3,5 cm grote bloemen.
De bloemen bestaan uit acht tot veertien, soms tot achttien, van buiten behaarde bloemdekbladen, die botanisch gezien kelkbladeren zijn.
De helmknoppen zijn bleekgeel of wit.
De bloemsteel is na de bloei rechtopstaand.

Als stinsenplant geeft de soort voorkeur aan luchtige, humeuze grond.

Deling van de plant kan gebeuren wanneer het gebladerte na de groei volwassen is.

790457-24fa85190c54d1624bd0cc0bb3fa993f.jpg
blauwe anemoon
auteur : home & garden webshots
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
              - www.wilde-planten.nl
              - Internet

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 08:31 2 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 23 november 2010

Blauwe aardappelstruik

B    l a
B     b    B     b    12 a (31)
Blauwe aardappelstruik
De blauwe aardappelstruik (Solanum rantonnetii) is een plant uit het soortenrijke geslacht Solanum.
Het is een tot 2,5 m hoge struik met overhangende of soms klimmende twijgen.
In cultuur wordt de plant vaak gesnoeid tot een klein boompje met een bolvormige kroon.
De afwisselend geplaatste bladeren zijn eivormig tot langwerpig, 6-10 cm lang, dun, iets toegespitst en meestal hebben ze een gegolfde rand.

Engels : Blue potato bush
Duits : Enzianstrauch, blauer Kartoffelbaum, Kartoffelstrauch

789700-a51561d3d0f933e834158f5d8a6461c6.jpg
Blauwe aardappelstruik
auteur : Llimchiu    CC 3.0
De licht vijfhoekige bloemen staan alleen of in kleine groepjes.
De kelk is klein en groen.
De kroonbladen zijn donkerviolet en tussen de kroonbladen zitten plooien.
In het midden staat een afgeknot, geel kegeltje van meeldraden.
De vruchten zijn rode, appelvormige, circa 2,5 cm grote bessen.

789700-1ed1cdd72f85731ccc22ad061806fc53.jpg
Blauwe aardappelstruik
auteur : www.lemiepiante.it
De blauwe aardappelstruik komt van nature voor in de subtropen in Argentinië en Paraguay.

De plant verdraagt lichte vorst tot -3 °C.
In het Middellandse Zeegebied kan hij in tuinen worden gekweekt.
In België en Nederland kan de plant in het warme seizoen buiten worden gezet, maar in het de winter moet hij in een koele ruimte in huis of in de koude kas worden gezet.

Er bestaat een cultivar met witte bloemen, Solanum rantonnetii 'Album'.

789700-9c3936f72894619f903e3485e8369c64.jpg
Solanum rantonnetii
auteur : www.lemiepiante.it

789700-740123fd53765f3c7235ffbb33e3e4ee.jpg
Solanum rantonnetii Album
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
              - Internet

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 08:31 3 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 18 november 2010

Blauw walstro

B    l a
B     b    B     b    12 a (26)
Blauw walstro
Blauw walstro (Sherardia arvensis) is een plant uit de sterbladigenfamilie (Rubiaceae).

De plant komt voor op vochtige, open plaatsen in grasland en wordt als onkruid beschouwd als deze voorkomt op akkers met kalkhoudende grond.
Blauw walstro komt van nature voor in het Middellandse Zeegebied.

Engels : Field madder
Duits : Ackerröte
Frans : Shérardie des champs

785862-314666771b10af1589463377c6ed47c6.jpg
Blauw walstro
auteur : Kurt Stueber    CC 3.0
De éénjarige plant wordt 15-25 cm hoog en bloeit van juni tot in de herfst met licht paars-roze, lila-blauw of zeldzaam witte, bloemen.

De stengels liggen meestal op de grond en zijn ruw.
De bladeren zijn aan de rand ook ruw en staan onderaan de stengel in kransen van vier en hoger op de stengel in kransen van zes.

De vruchten hebben zes kelktanden.

Groeiplaatsen:
Akkers, boomkwekerijen, braakliggende grond, bermen, dijken (ook op de Afsluitdijk), langs holle wegen en in gazons.

785862-f42ee5c670eaa59f8db5e019038b739a.jpg
blauw walstro - in bloei
auteur : Fornax    CC 3.0
Nederland:
Vrij zeldzaam in Zuid-Limburg, Zeeland, Flevoland en langs de kust van het noordelijk zeekleigebied.
Elders zeldzaam. Niet in Drenthe.
Rode lijst: Zeer sterk afgenomen.

België:
Vrij algemeen in het Maasgebied en de Ardennen, vrij zeldzaam in Brabant en het kustgebied.
Elders zeldzaam tot zeer zeldzaam.
Niet bedreigd in Vlaanderen en Wallonië.

785862-b55250a3b088542580f1675f50a817b6.jpg
Blauw walstro - bloem
auteur : Kaldari    CC 3.0
Wetenswaardigheden:
De wortels leveren een rode kleurstof.
Vogels en kleine zoogdieren die walstro eten krijgen roodgekleurde botten, omdat de kleurstof zich daar ophoopt.

In de geneeskunde werd Blauw walstro toegepast tegen waterzucht en verlamming.
Het werd ook gebruikt voor het herstel van verwondingen.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
              - www.wilde-planten.nl/
              - Internet

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 10:12 1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 17 november 2010

Blauw parelzaad

B    l a
B     b    B     b    12 a (25)
Blauw parelzaad
Blauw parelzaad (Lithospermum purpurocaeruleum) is een vaste plant die behoort tot de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae).

De plant komt van nature voor in Eurazië en in is Nederland een adventiefsoort.
Blauw parelzaad wordt ook in de siertuin gebruikt.

Engels : Purple Gromwell
Duits : Blauroter Steinsame, Purpurblauer Steinsame
Frans : Grémil pourpre bleu

785178-2d0b3413ccf3dd2b020ac8970d7b50b9.jpg
Blauw parelzaad
foto : follavoine.net    CC 3.0
De plant wordt 20-60 cm hoog en heeft kruipende stengels.
De bladeren zijn lancetvormig met spitse top.

785178-03a9e80adc3f0d75e6086ee53b46986c.jpg
blauw parelzaad - bloem
auteur : Kurt Stueber    CC 3.0
Blauw parelzaad bloeit in mei en juni met blauwe tot paarse, minimaal 10 cm grote bloemen.

De vrucht is een vierdelige splitvrucht met zeer harde nootjes.

785178-368eb11befb51209ca37c9de27fc6b11.jpg
Blauw parelzaad - in bloei
auteur : Le Roussillon / Jean Tosti    CC 3.0
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
              - Internet

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 11:33 1 reactie Reageer op dit bericht

Naar boven

Meer van Wie Weet

↑ Terug naar de berichten