Naar de inhoud

Wie Weet

bloggen om te leren
waaroemni-805px.png

Categorie: vogels

Woensdag 26 januari 2011

Blauwwangbijeneter

B    l a
B     b    B     b    12 a (100)
Blauwwangbijeneter
De blauwwangbijeneter of groene bijeneter (Merops persicus) is een vogel uit de Bijeneters familie.

De vogels broeden in Marokko, Algerije en subtropisch Azië vanaf Oost Turkije tot in Kazachstan en India.
Het is een trekvogel die in Afrika overwintert.
De Aziatische volgels overwinteren in het Indiase subcontinent.

Engels : Blue-cheeked Bee-eater
Duits : Blauwangenspint
Frans : Guêpier de Perse

838663-fe3c1855cb7152df8eaa44afa2ec9f67.jpg
blauwwangbijeneter
auteur : Kaippally    CC 2.5
Net als anderse soorten bijeneters is de groene bijeneter een slanke, fraai gekleurde vogel.
De hoofdkleur is groen, maar het gezicht heeft blauwe zijkanten en de vogel heeft een gele en bruine keel.
De onderkant is blauwachtig van kleur.
De snavel is zwart, lang, spits en licht omlaag gebogen.
Hij kan een lengte bereiken van 28-32 cm, dit is inclusief de twee geëlongeerde staartvleugels, die tussen de 4 en 8 cm lang kunnen zijn.
Mannetjes en vrouwtjes zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden.

838663-486c69dc8fc21e5dc904fa2f9cdca54c.jpg
blauwwangbijeneter
auteur : RJHall    CC 2.0
Voor wat betreft hun broedgebieden hebben Groene bijeneters een voorkeur voor subtropische droge gebieden met een paar bomen, zoals acacia's.
Zij overwinteren in open bosgebieden of graslanden. De vogels hebben een sociale levenswijze en ze jagen gemeenschappelijk in zwaluwachtige vluchten.
Zoals de naam al aangeeft, eten zij voornamelijk insecten, bijen, wespen en hoornaars en vooral libellen.
Hun uitkijkposten bevinden zich veelal op dorre takken of telefoondraden.

Vandaar vliegen zij korte missies om prooien te bemachtigen.
Dezen vangen zij vaak in volle vlucht.
Zij eten tot 250 bijen en insecten van vergelijkbare grootte per dag.
Zij zijn immuun voor steken.

Voordat zij hun prooi consumeren ontdoen zij het gevangen insect eerst van de angel door het dier herhaaldeijk tegen een hard oppervlakte te slaan.

838663-8188bb312bb0c97ac6d4c12c17a1fca3.jpg
blauwwangbijeneter
auteur : John A. Thompson
Deze bijeneters zijn kieskeurig wat betreft hun nestplek. Zij broeden in kolonies in zanderige banken.
Daarin graven zij een relatief lange tunnel, waarin het vrouwtje 4 tot 8, ronde witte eieren leggen.
Beide sexes zorgen voor de eieren.

Hun roep klinkt 'vlakker' en minder 'fluiterig' dan de Europese Bijeneter.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
            - internet

vogels

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 06:31 2 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 25 januari 2011

Blauwvoetgent

B    l a
B     b    B     b    12 a (99)
Blauwvoetgent
De blauwvoetgent of blauwpootgent (Sula nebouxii) is een zeevogel uit de familie van de genten (Sulidae).
De soort komt vooral op de Galapagoseilanden voor.

Hij heeft niet alleen blauwe poten maar ook een blauwe snavel.
De vogel is, evenals sommige andere eilandvogels, zeer tam.
Hij heeft niet het angstinstinct dat vogels van het vasteland hebben, die aangepast zijn aan predatie door zoogdieren.
De vogel is ongeveer even groot als een gans (1,5 tot 2 kilo).
De vrouwtjes zijn groter dan de mannetjes.

Engels : Blue-footed Booby
Duits : Blaufußtölpel
Frans : Fou à pieds bleus

837866-d8fe33e4448c0e5926174ad5fe824db3.jpg
Blauwvoetgent
auteur : Marc Figueras    CC 2.5
Deze Kustvogel, die duikt om te vissen, lijkt op een jan-van-gent maar is slanker gebouwd, met een langere staart.
Daardoor kan hij in ondiep water duiken. Kleine groepen duiken soms gelijktijdig uit de lucht.
De vogels nestelen in kleine kolonies op eilanden langs de kust.
Ze baltsen met hun blauwe poten die tijdens het broedproces ook door warmte zorgen.

837866-230403d32bf699ae32b4c4d287dcd6b7.jpg
broedende blauwvoetgent
auteur : RJHall    CC 2.0
Nadat de - meestal 2 of 3 - eieren gelegd zijn, wisselen de vader en moeder elkaar af tijdens het broeden.
Na 45 dagen komen de eitjes uit. Hierna blijven ze zo'n 4 maand bij de ouders.

Ze worden gevoederd met voorverteerd voedsel uit de bek van de ouders.
Het oudste jong komt zo'n 4 dagen eerder uit het ei dan het volgende.
Het oudste jong heeft hierdoor een groeivoorsprong en reageert agressief op de andere jongen door ze te pikken.

De jongsten krijgen ook minder eten, maar krijgen later een groeispurt waardoor alle jongen ongeveer even sterk zijn bij het uitvliegen.

Bij een voedseltekort kan het oudste kuiken wel overgaan tot het doden van de jongere.
De ouders grijpen niet in.
Het latere succes bij de oudste en de jongsten van het nest is nagenoeg hetzelfde.

837866-1ccbc927c65172911fe8e987ebd37c81.jpg
koppel blauwvoetgenten
auteur : Hans Stieglitz    CC 3.0
Het dieet bestaat alleen uit vis. De vogels duiken in de oceaan en zwemmen onder water achter hun prooi aan.
De blauwvoetgent jaagt in groepsverband.

Wanneer de aanvoerder een vis in het water ziet, geeft hij een signaal naar de rest van de groep en tegelijkertijd duiken ze naar beneden om de vis te vangen.
Uiteraard is degene die de vis vangt degene die hem opeet en wordt er niet gedeeld.

De vogels eten van 's morgens vroeg tot laat in de middag.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
            - internet

vogels

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 07:40 4 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 23 januari 2011

Blauwvleugeltaling

B    l a
B     b    B     b    12 a (97)
Blauwvleugeltaling
De blauwvleugeltaling (Anas discors) is een eend uit Noord-Amerika.

De blauwvleugeltaling leeft in centraal Noord-Amerika in voedselrijke ondiepe meren, plassen met verlandingszones en moerassen.

Engels : Blue-winged Teal
Duits : Blauflügelente
Frans : Sarcelle soucrourou, Sarcelle à ailes bleues

836412-a1545745461b295bb946f91ebc1d0e3f.jpg
Blauwvleugeltaling
auteur : Alan D. Wilson    CC 2.5
De woerd heeft een zwarte kruin op het voorhoofd en de kin.
Een opvallende, halvemaanvormige, witte vlek tussen oog en snavel
De rest van de kop is blauwgrijs.
De voorvleugel is hemelsblauw tot spiegelgroen.
De onderkant is okergeel met dicht op elkaar staande ronde zwarte vlekjes.
De staartdekveren aan weerskanten zijn beschilderd met een witte vlek.
De snavel is zwart en de poten zijn geel.
Het vrouwtje heeft een lichtblauwe voorvleugel en een witte buik.

836412-d6d810479f4e32b4d3bdb519dd6339c0.jpg
blauwvleugeltaling in de vlucht
auteur : Dan Pancamo    CC 2.0
De blauwvleugeltaling is een taling die de laatste tijd steeds minder voorkomt in de collectie van een eendenliefhebber.
Het is een vrij onopvallend eendje.
Hetgeen hem direct onderscheid tussen de andere eenden zijn de witte vlekken op de kop van het mannetje aan beide zijden van de snavelbasis.
Het lijken wel twee halve manen. Bij het gewoon aanschouwen van de eenden, vraagt men zich af vanwaar de naam blauwvleugeltaling.
Er is op het eerste zicht immers niets blauws te zien.
Het is pas wanneer het beestje zijn vleugels spreidt dat men kan zien dat de kleinste bovenvleugeldekveren blauw gekleurd zijn.

Hij broedt in de noordelijke staten van de VS en in Canada.
De overwintering gebeurd in de zuidelijke staten van de VS en in Centraal en Zuid-Amerika.
Het vrouwtje van de blauwvleugeltaling lijkt sterk op dat van de kaneeltaling.
Het onderscheid dat direct opvalt is de langere bek van het kaneeltaling vrouwtje.
Het is echter aan te raden om nooit een kaneeltaling en een blauwvleugeltaling op eenzelfde vijver te houden.
De blauwvleugeltaling blijft niet het ganse jaar op kleur.
Na het broedseizoen verliest hij zijn gespikkeld vederpak en hij gelijkt dan sterk op het vrouwtje.

836412-94f15331cd9332b7be2350966ebe3fcd.jpg
mannelijke blauwvleugeltalingen
auteur : MONGO     836412-63f899dfc913ac37921d6d4a501bec79.jpg
De paring gebeurt zoals bij de meeste andere eenden.
Vooraleer het mannetje het vrouwtje langs opzij bestijgt, zwemmen de twee eendjes even met pompende hoofdjes rond elkaar.
Tijdens de paring neemt het mannetje het vrouwtje met zijn bek bij de nekveren en duwt haar bijna helemaal onder water.
Na de paring reinigen ze zichzelf.

Het nest zal vrijwel steeds gemaakt worden, goed verscholen in hoge, droge grassen.
Het legsel bestaat gemiddeld uit 9 à 10 eieren.
Het broeden neemt een vijfentwintigtal dagen in beslag.

Omdat het nest dicht bij het water ligt, zullen de jongen al heel snel de moeder volgen op het water.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
            - internet

vogels

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 06:26 6 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 21 januari 2011

Blauwvleugelkookaburra

B    l a
B     b    B     b    12 a (95)
Blauwvleugelkookaburra
De blauwvleugelkookaburra of blauwvleugelijsvogel (Dacelo leachii), behoort tot de familie van ijsvogels (Alcedinidae).

Engels : Blue-winged Kookaburra
Duits : Haubenliest
Frans : Martin-chasseur à ailes bleues

834977-5881505ba680d530ff3a8576010ea0da.jpg
Blauwvleugelkookaburra - man
auteur : Adrian Pingstone    CC 3.0
Hij komt voor in het noorden van Australië, het zuiden van Nieuw-Guinea en op Tasmanië.
Het voedsel bestaat uit allerlei dierlijke kost, in het zomer-natte seizoen maken insecten, reptielen en kikkers een groter deel van hun dieet, terwijl ze geleedpotigen zoals als rivierkreeften, schorpioenen en spinnen, vissen, slangen, regenwormen en kleine vogels en zoogdieren eten op andere tijdstippen.
Volwassen dieren meten in totaal ongeveer 41 centimeter en hebben een gewicht tussen de 260g en 330g.

834977-b0349948f7ec537f31bdcdc684b05a12.jpg
Dacelo leachii- vrouw
auteur : Nonie    CC 2.0
Het mannetje is duidelijk herkenbaar aan de blauwe staart.
Het vrouwtje aan de roestbruin - zwart gestreepte staart.

De Blauwvleugelkookaburra werd voor het eerst verzameld door Sir Joseph Banks in 1770, maar werd in eerste instantie over het hoofd gezien en verward met de Lachende Kookaburra (Dacelo novaeguineae).

Uiteindelijk werd de Blauwvleugelkookaburra officieel beschreven door Nicholas Aylward Vigors en Thomas Horsfield in 1826, zijn specifieke naam is ter nagedachtenis aan de Britse zoöloog William Elford Leach.

Hij is kleiner dan de lachende kookaburra maar heeft een grotere snavel, opvallend witte ogen en meer blauw in de vleugels.

Zijn roep is een maniakaal kakelen of blaffen.

Ze leven in groepen tot 12 dieren.

834977-5e6f52025d0bf1353cffe955db0f9537.jpg
Blauwvleugelkookaburra - man
auteur : Jessica Bonsell    CC 3.0
In de lucht zijn de rode havik en de rosse valkuil hun natuurlijke vijanden.

Op de grond en hun nesten worden belaagd door buidelmarters de olijfpython en de Goanna (Varanus varius).

Volwassen dieren zijn trage laagvliegers en worden veel geraakt door auto's en vrachtwagens.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
            - internet

vogels

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 07:04 15 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 20 januari 2011

Blauwstuitpitta

B    l a
B     b    B     b    12 a (94)
Blauwstuitpitta
De blauwstuitpitta (Hydrornis soror) is een vogelsoort uit de familie van de pitta's die voorkomt in vrijwel heel Zuidoost-Azië tot in het zuiden van China.

Engels : Blue-rumped Pitta
Duits : ????
Frans : Brève à dos bleu

834266-45fbe5c7fab8f5997167eeeb0f921533.jpg
blauwstuitpitta
foto : 834266-63f899dfc913ac37921d6d4a501bec79.jpg     Rao vat - Dien dan
Hij voedt zich met slakjes, wormpjes en insecten, die hij op de bodem van dichte, humusrijke bossen bij elkaar scharrelt.

Het nest is opvallend groot en heeft een kogelronde vorm.
Het is meestal op de grond gesitueerd, maar kan ook in een struik of kleine boom gemaakt worden.

Er worden gemiddeld 4 eitjes gelegd.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
            - internet

vogels

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 06:08 Reageer op dit bericht
Dinsdag 18 januari 2011

Blauwstaartbijeneter

B    l a
B     b    B     b    12 a (92)
Blauwstaartbijeneter
De blauwstaartbijeneter (Merops philippinus) is een bijeneter die voorkomt in Oriëntaals gebied en Papoea-Nieuw-Guinea.

Deze soort leeft alleen of in kleine groepjes in het open land of in de buurt van water, zoals rivieren, moerasachtige gebieden en rijstvelden.

Engels : Blue-tailed Bee-eater
Duits : Blauschwanzspint
Frans : Guêpier à queue d'azur

832848-62b723567dba2b52e528a773f4ab762c.jpg
blauwstaartbijeneter
foto : J. Sudheesh    CC 2.5
De blauwstaartbijeneter is net als andere soorten bijeneters een kleurrijke, ranke vogel.
De geslachten van deze bijeneter van gemiddelde grootte lijken sterk op elkaar.
De kruin, bovenkant van de rug en het grootste deel van de vleugels zijn olijfkleurig groen met een beetje roestkleur daardoorheen.
De onderkant van de rug en de romp zijn blauw.
De staart is, zoals de naam al aangeeft blauw, waarbij de langere centrale staartveren zwart eindigen.
Ter hoogte van de ogen heeft de blauwstaartbijeneter een zwarte streep die begrensd wordt door helder groenachtig blauw.
De kin is lichtgeel, de keel roestkleurig. De borst en de buik zijn lichtgroen met wat roestkleur erdoorheen.
De onderkant van de staart is lichtblauw. De snavel is zwart, de ogen donkerrood en de poten zijn rozeachtig bruin.
Een juveniel is wat valer van kleur dan een volwassen exemplaar en heeft bovendien wat kortere centrale staartveren.

832848-88ca4a0c8486f9301802a16ac16c0209.jpg
Merops philippinus
auteur : Ravi Vaidyanathan    CC 3.0
De blauwstaartbijeneter eet voornamelijk insecten en dan met name bijen, wespen en horzels.
Deze vangen ze vaak in de lucht.

Deze soort wordt inclusief staart 29 centimeter en heeft een vleugellengte van 12,5 centimeter.

De blauwstaartbijeneter nestelt in kolonies langs de oevers van rivieren en op kliffen.
Per nest legt deze soort 3 tot 5 glimmend witte eieren in een holletje aan het eind van een ongeveer 1 meter lange tunnel.
De blauwstaartbijeneter is parend waargenomen in de maand april.

832848-15bb9e241681e34fb2e9d40845e49008.jpg
blauwstaartbijeneter
auteur : Ravi Vaidyanathan    CC 3.0
Van de blauwstaartbijeneter zijn vier ondersoorten bekend:
- Merops philippinus celebensis;
- Merops philippinus javanicus;
- Merops philippinus philippinus (Op de Filipijnse eilanden Bantayan, Basilan, Bazol, Bohol, Bongao, Cebu, Guimaras, Jolo, Leyte, Luzon, Masbate, Mindanao, Mindoro, Negros, Panay, Pujada, Samar, Sanga Sanga, Sibuyan, Siquijor en Tawi-Tawi);
- Merops philippinus salvadorii
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
            - internet

vogels

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 07:32 Reageer op dit bericht
Maandag 10 januari 2011

Blauwoogkaketoe

B    l a
B     b    B     b    12 a (84)
Blauwoogkaketoe
De blauwoogkaketoe (Cacatua ophthalmica) is een grote, ongeveer 50 cm lange, voornamelijk witte kaketoe met een erectiele gele en witte kuif, een zwarte snavel, donker grijze poten, en een licht blauwe rand rond elk oog.
Aan deze laatste uiterlijke kenmerk heeft de vogel zijn naam te danken.

De blauwoogkaketoe is endemisch voor het gebied Nieuw-Brittannië in Papoea-Nieuw-Guinea.
De vogel wordt aangetroffen in primaire en secondaire regenwouden tot op een hoogte van ongeveer 1000 meter.
Ze zijn echter het meest te vinden in tropische laaglandregenwouden.

Engels : Blue-eyed Cockatoo
Duits : Brillenkakadu
Frans : Cacatoès aux yeux bleus

826972-6baf5e1106bc0959c6f99f4453b98afa.jpg
Blauwoogkaketoe in Vogelpark Walsrode, Duitsland
auteur : Christian Paul Stobbe    CC 2.0
Een hoofdzakelijk witte vogel met gele kuif.
Er is een nauwe verwantschap met de grote Geelkuifkaketoe (Cacatua galerita) maar de vorm van de kuif komt meer overeen met deze van de Molukkenkaketoe (Cacatua moluccensis).

Grootste kenmerk is de brede, naakte, diepblauwe oogring.
Vandaar ook de Nederlandse benaming.
De snavel, washuid en poten zijn zwart.

Beide geslachten zijn te herkennen aan de iris, die bij de mannetjes bruin is en bij de poppen roodbruin.

826972-0ad3180697bc6d67485737f758e8bfb3.jpg
Cacatua ophthalmica in Vogelpark Walsrode, Duitsland
auteur : Tobias    CC 2.0
Over het sociale gedrag van de vogels is nog niet zoveel bekend.
De vogels worden het meest waargenomen tijdens hun vlucht welke varieert van het actief vliegen tot zweefvliegen.
Men vermoed dat de dieren voornamelijk leven in paren tot in groepen van maximaal 20 exemplaren.

826972-772ca26a240f7e48af0f094988365c14.jpg
Blauwoogkaketoe
www.kakadyelit.ru
Het voedsel van de blauwoogkaketoe is voornamelijk vegetarisch en bestaat uit vruchten, bessen, zaden en noten.

Het dieet wordt af en toe aangevuld met kleinere insecten en larven.

Wil men hem zien dan kan dit in gespecialiseerde vogelparken, want bij liefhebbers is hij zelden, om niet te zeggen nooit te vinden.
Dit door het strenge uitvoerverbod van Papua Nieuw-Guinea, die commerciële exporten van wilddieren verbiedt.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
            - internet

vogels

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 09:04 6 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 8 januari 2011

Blauwnekpapegaai

B    l a
B     b    B     b    12 a (81)
Blauwnekpapegaai
De Blauwnekpapegaai (Tanygnathus lucionensis) is een papegaai die bijna-endemisch is voor de Filipijnen.
Deze papegaai komt verder nog voor op de Talaud-eilanden en op eilanden ten noorden en oosten van Borneo.

De Filipijnse naam voor deze vogel is Loro.

Engels : Blue-naped Parrot, Blue-crowned Green Parrot, Luzon Parrot, the Philippine Green Parrot, plaatselijk gekend als Pikoy
Duits : Blaunackenpapegei
Frans : Perruche de Luçon

825490-0e5a53bf13b0681c5dd686b128eddd79.jpg
Blauwnekpapegaai kuikens
auteur : TJ Lin    CC 2.0
De blauwnekpapegaai is een papegaai van gemiddelde grootte.
De mannetjes en vrouwtjes lijken sterk op elkaar.
De drie ondersoorten verschillen wat in grootte, kleur en de hoeveelheid blauw in de nek.
Bij A. argentata salvadorii zijn de plek voor de ogen, de voorzijde en de zijkanten van de kop blauwgroen.
Boven de snavel zit een zwarte plek.
De kruin en nek zijn felblauw.
De rest van de blauwnekpapegaai is groen in diverse tinten.
De buitenste en middelste veren van de vleugels hebben een zwart tot goud kleurige rand.
De snavel is rood, waarbij het uiteinde wat valer of geel is.
De ogen van het vrouwtje zijn geel, die van met mannetje witachtig geel met een gele ring.
De poten zijn olijfgroen tot zwart.

825490-694715f83e5dd072b85d7dae779fc039.jpg
Tanygnathus lucionensis
auteur : markaharper1    CC 2.0
Er zijn 3 ondersoorten bekend:
Tanygnathus lucionensis lucionensis (op Luzon en Mindoro)
Tanygnathus lucionensis hybridus (op Polillo)
Tanygnathus lucionensis salvadorii (verschillende Filipijnse eilanden)

825490-b7d85c55b1b883296703ac5f39a4f18d.jpg
Blauwnekpapegaai
auteur : Zaim Hazim    CC 3.0
De blauwnekpapegaai komt voor in bossen en bosranden tot zo'n 1000 meter boven zeeniveau.
Een enkele keer zijn ze ook te zien in boomgaarden en op akkerland.
Ze zijn meestal alleen of in paartjes.

Deze vogelsoort paart van april tot en met juni.
Blauwnekpapegaaien maken hun nesten in holle bomen, gewoonlijk aan de bosranden of bij open stukken.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
            - internet

vogels

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 07:30 3 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 7 januari 2011

Blauwkroontje

B    l a
B     b    B     b    12 a (80)
Blauwkroontje
Het blauwkroontje (Loriculus galgulus) behoort tot de familie van de papegaaien en komt oorspronkelijk uit Indonesië, Thailand en Maleisië.

Zijn bijnaam "vleermuisparkiet" is ontstaan doordat hij ondersteboven, hangend aan een tak, gaat slapen.

Engels : Blue-crowned Hanging Parrot, Blue-topped Hanging-parrot, Malay Hanging Parrot, Malay Lorikeet, Malaysian Hanging-Parrot
Duits : Blaukrönchen
Frans : Coryllis à tête bleue, Loricule à tête bleue

824791-f95c4a51cc45cc580419d02c73f63501.jpg
Blauwkroontje
auteur : Lip Kee Yap    CC 2.0
De Man:
Het mannetje is over het algemeen groen tot heldergroen gekleurd.
Het bovenlijfje is meer helder gekleurd dan het onderlijfje.
Zoals hun naam reeds zegt hebben ze op hun kopje een diepblauw kroontje.
Achter de hals ter hoogte van de bovenmantel, bevindt zich een goudgeel, op een halsdoekje gelijkend driehoekje.
Het keeltje ter hoogte van de krop vertoont een bloedrood vlekje, de dekveren van de staart vertonen eveneens hetzelfde rood.
Ter hoogte van de onderrug, net boven de stuit is een goudgeel dwarsbandje met een breedte van ongeveer 8mm te bemerken.
Verder wordt hun rank postuur geaccentueerd door een fijn, puntig zwart bekje.
De pootjes zijn bruingelig en de oogjes zijn donkergrijsbruin.

De Pop:
Opmerkelijk is dat het popje uitgesproken groter is dan het mannetje.
Tevens is het popje over het algemeen minder felgroen en daardoor een beetje saaier gekleurd.
De onderzijde van het lichaampje is bruinig groengeel.
De rode vlek op de borst ontbreekt net als het gele strookje op de bovenstuit.
Voorts zijn het blauw van het kroontje en het halsvlekje minder uitgesproken, zeg maar vaag aanwezig.
De pootjes zijn vleeskleurig, neigend naar lichtbruin.

824791-9638f7e5497eceba01b80a31a6e6ea79.jpg
Primolius couloni
auteur : JoJan    CC 3.0
Dit vogeltje is heel sociaal en is het liefst in gezelschap van een of meerdere soortgenoten.
Zoals de meeste papegaaiachtigen vliegt hij niet alleen, maar mag hij ook graag klauteren.

De benaming hangparkietje hebben ze niet gestolen, ze rusten en slapen immers hangende, met het kopje naar onder.
Aan behendigheid ontbreekt het hen zeker niet, klauteren en klimmen doen ze lenig en behendig.
Ze kunnen hun lichaampje daarbij verbazend ver uitrekken om van twijg naar twijg te reiken.

824791-eaada6feef448c488976b827d177ca7b.jpg
koppel blauwkroontjes
auteur : dim.xdesign.be
De blauwkroontjes zijn vogels die niet zonder een warme omgeving kunnen.
Daarom mogen ze alleen in de warmste zomermaanden in een buitenvolière gehouden worden.

Zelfs dan moeten ze op een goed beschutte plaats kunnen zitten.
Hun voedsel bestaat uit allerlei zachte vruchten bijvoorbeeld vijgen, bananen, zachte peer, besjes, appels en kleine insecten.
Zachte, geweekte of voorgekookte zaden komen ook in aanmerking, zoals gekookte rijst.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
            - internet

vogels

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 07:53 4 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 6 januari 2011

Blauwkopara

B    l a
B     b    B     b    12 a (79)
Blauwkopara
De blauwkopara (Primolius couloni) is een papegaaiachtige uit het geslacht Primolius.

Deze vogel komt uit het oostelijke deel van Peru (met uitzondering van het noord-oosten), noordwest Bolivia en het uiterlijk westelijke deel van Brazilië.
Het dier leeft in de vochtige regenwouden van het zuid westelijke deel van de Amazone en aan de oostelijke heuvels van de Andes gebergte.

Hij houdt zich vaak op aan de randen van open plekken in de bos en langs rivieren.
Hij komt voor tot hoogtes van ongeveer 1500 meter.

Engels : Blue-headed Macaw, Coulon's Macaw
Duits : Gebirgsara, Blaukopfara
Frans : Ara de Coulon

824435-4de8754c39db70491990f69ccf2c61ad.jpg
Blauwkopara kuikens, Zoo, Antwerpen
auteur : Artman
De vogel heeft een lengte van ongeveer 41 centimeter en behoort met deze afmeting tot de kleinere ara's, soms ook wel eens dwergara's genoemd.
De verenkleed van deze ara is voornamelijk groen en aan de onderzijde van de buik richting olijfgroen.
De bovenkant van de staart is kastanjebruin met een groene lijn in het midden welke overgaat in een blauwe punt.
De staart heeft de een spits toelopende punt welke typerend is voor de Ara.
De ondervleugel is groengeel van kleur.
De snavel loopt over van zwart aan de kop tot grijs.
De veren op de klop zijn blauw en de huid van de kleine kale ring rondom de ogen is donkergrijs.

824435-c2b2002d1911d09f91f2860e95379e54.jpg
Primolius couloni
auteur : Robert01 at de.wikipedia    CC 3.0
De vogel is vaak te vinden bij Mauritiuspalmen (Mauritia flexuosa).
De vogels zijn monogaam vormen paartjes voor het leven.
Overdag trekken ze gezamenlijk door de omgeving.
's Avonds komen tot zo'n 60 exemplaren naar de zelfde plek om de nacht door te komen.

Het voedsel van de blauwkopara bestaat uit zaden en vruchten.
Met name de vrucht van de Mauritius palm heeft bij de vogel een voorkeur.
Ook is hij regelmatig te vinden bij plekken waar klei te vinden is waaraan de vogels regelmatig likken

824435-8f71b75796ed1823fb2b32c759c01b9f.jpg
Blauwkopara's in Vogelpark Walsrode, Duitsland
auteur : Quartl    CC 3.0
Tot voor kort kwam deze vogel vrij algemeen voor.
Bij de laatste telling in 2006 welke gedaan is door Birdlife International werd de wilde populatie echter geschat op 1000 tot 2500 exemplaren.

De mens is de grootste bedreiging voor de blauwkop ara’s.
Er wordt illegaal gehandeld met deze dieren, zowel nationaal als internationaal.
Doordat deze dieren steeds zeldzamer worden, worden ze ook meer waard.
Dit drijft de handel nog meer op.

Dit wordt onder andere veroorzaakt door de illegale handel in exotische dieren en het verdwijnen van leefomgeving.
Ondanks de grote risico's is het nemen van het risico de illegale handelaars vaak wel waard.
Een vogel als deze kost in Europa al gauw tussen de 9000 tot 10.000 euro.
Bron :  - Wikipedia    CC 3.0
            - internet

vogels

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 17:54 Reageer op dit bericht

Naar boven

Meer van Wie Weet

↑ Terug naar de berichten