Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Eerst een mededeling vooraf, maar zijn ook jullie getroffen door het feit niets meer te kunnen posten op uw blog net als ik en dit sedert gisteren, zaterdagmiddag? Blijkbaar heeft dit weer eens te maken met de site van SeniorenNet zelf die een valse melding geeft van een Trojanvirus, en dit enkel en alleen op SN. Blijkbaar is het deze keer wel degelijk vroeg opgelost, warvoor dank. Vandaar ook dat wellicht velen me niet konden bereiken of me nog durfden aanklikken zoals een tijd terug - waar toen merderen het slachtoffer waren - maar wat voor een luxeprobleem vergeleken met wat ik hieronder achterlaat.
Geen kind dat speelt, geen kind dat lacht, geen kind dat huilt. Allen hangen ze stilletjes tegen hun moeder aan en staren ze met veel te grote ogen uitdrukkingsloos voor zich uit.
Moeders wachten op een nieuw rantsoen dat niet meer voorradig is. Ze verdelen het dan maar onder hun andere kinderen en offeren zo hun jongste op om de anderen te redden.
U zijt in Lourdes verschenen aan Bernadette, dat kleine arme meisje. Zie hoeveel mensen met vertrouwen tot U komen met hun pijn en hun verdriet, met hun nood en hun verlangen, met hun hoop en hun vertrouwen en met een groot dankbaar hart. Luister naar hen en verhoor hen, door Jezus Christus, Uw Zoon en onze Heer.
Ja, Maria mogen wij elke dag en uur eren, het ganse jaar door. De meimaand is daarvoor een sterke tijd, maar de advent en Kestmis zijn dat eveneens, want ook daar staat Maria centraal. Hoogdagen ook zoals vijftien augustus en tijdens de vele bedevaarten ver of dichtbij; daar ontmoeten wij onze Moeder keer op keer. Maar ook deze oktobermaand sinds mensenheugenis toegedicht als de rozenkransmaand.
Misschien zijn wij soms teveel een volk van klagers en vragers. Laat ons deze maand dankbare mensen zijn om Wie Maria voor de mensheid, voor u en mij is en zal blijven, een Goede Moeder!
Wanneer zal er overal eens vrede komen? Wanneer zullen de wapens worden neergelegd? Wanneer zal er een einde komen aan al het gevecht? Zullen de mensen ooit aan het geweld ontkomen?
Vrede op aarde, in mensen een welbehagen Zingen we graag met de kerstdagen in de kerk Maar het is hier en daar nog steeds een strijdperk Hoelang moeten de mensen het nog verdragen?
In Irak en ook elders is het nog altijd raak En wordt er steeds heel veel leed geleden Terwijl er aldoor om vrede wordt gebeden Het lijkt een uitzichtloze en verdrietige zaak.
Toch blijven we bidden om wereldvrede, Heer Voor al die gebieden, waar nog altijd oorlog is Waar mensen verkeren in angst en droefenis O God, geef vrede, wil ons vrede geven, Heer.
Thank you very much for your note . The violence against Christians still continues. Even yesterday a woman was killed and many houses were burned. The Government has not succeeded to stop the violence. The State of Orissa is ruled by parties supported by Hinduthuva forces. That is why I expressed helplessness. There is a lot of pressure from various groups that stand for peace and harmony and also from the Central Government. But still normalcy has not returned. The Christians are staying in the camps or in the jungles and cannot go back to their homes because they are afraid of their life. They too are forced to become Hindus if the return.
With best wishes,
Fr. Subhash IMS
Ja, vrienden, nog niet één week geleden publiceerde ik hier een droevig verhaal over een nakend huwelijk en zie vandaag een mail ontvangen vanuit de Indische missiecongregatie IMS. Deze mail kreeg ik als antwoord op een vraag van me om meer uitleg omdat ik al meerdere korte berichten zag dat missionarissen, priesters, chritstenen werden vermoord; anderen zijn zelfs op de vlucht. Omdat dit verschrikkelijk nieuws geen aandacht krijgt in onze media, omdat ik zoals velen onder jullie weten ik een nauwe band heb met het land en zijn bevolking, omdat ik er meerdere mensen ken die zich belangelos inzetten voor de armen en de noodlijdenden is het mijn plicht u dit nieuws mee te geven. Zoals je hierboven kan lezen is de christenvervolging nog volop aan de gang! De onderdrukking van de chtistenen door Hindoes is al langer aan de hand; men was er jaren terug al bang voor bij de regeringswissel aldaar. Ja, ook dat is 2008!
Wat achter ons ligt en wat voor ons ligt, zijn zaken van gering belang vergeleken bij wat in ons ligt. Ralph Waldo Emerson
PROBEER DAAROM OOK NOOIT UIT TE LEGGGEN WIE JE BENT OF WAAROM JE DIT OF DAT DOET. JOUW VRIENDEN HEBBEN ER NIETS AAN EN JOUW VIJANDEN ZULLEN JE TOCH NIET GELOVEN. Maarten
Even was ik alles kwijt, mijn inkomen... Het eerste wat ik deed was zitten. Zomaar zitten. Mensen die werken zijn jaloers op mensen die thuiszitten en mensen die thuiszitten zijn jaloers op mensen die werken. Thuis moet je zoeken waarmee je je bezig kunt houden. Je moet je forceren om ergens aan te beginnen. Anders blijf je zomaar zitten. Als je gaat werken ga je 's ochtends misschien tegen je zin als het niet goed gaat op het werk of als je een slechte dag hebt, maar je vertrekt en ginder ga je werken. Je hebt contacten met andere mensen. Je kunt eens babbelen. Je bent weg van huis. Als je 's avonds thuiskomt, zeg je:'Ik ben moe en nu zou ik nog iets willen doen voor mezelf.' Je gaat naar boven, naar je hobby. Wist je dat je een hobby mag hebben als je overdag gaat werken?
Deze zondagmorgen werd ik een uur terug opgeschrikt door een bericht dat me bereikte wat voor ons niet :meer mogelijk is, zelf ongeloofelijk is, afschuwelijk zelfs.
In het kort gaat het over een man uit België die na jaren intens contact met een Indisch meisje begin volgend jaar zou gaan toruwen om hier een gezin te stichten. Let op dit is geen huwelijk zoals we veel lezen over een oudere man die in Azië een jonge bruid zoekt. Het is evenmin het verhaal van een meisje datr huwt om hier een betere toekomst te hebbben. Hun relatie begon evenwel via een site rond het christelijk geloof, vooral nadat de man getrofen werd door ms. Beiden noemen hun liefde een geschenk van God; beiden zijn dan ook heel sterk gelovig, alles aan God overlatend zolas de man me deze middag nog heeft gemaild.
Deze morgen kreeg de man echter te horen via een kort bericht; ik citeer:
"Mijn meisje wordt uitgehuwelijkt".
Het meisje in kwestie wordt inderdaad uitgehuwelijkt door haar familie tegen haar wil in.Zij wil dat echter niet aanvaarden, zeker niet nu haar huwelijk in zicht is met onze Belgische vriend. Ze heeft hem nog vlug een paar brerichten kunnen sturen via Googletalk waarin ze liet weten dat haar paieren in beslag zijn genomen en haar gsm zijn afgepakt.
Erger nog, wanneer zij niet akkoord haat met het gearrangeerd huwelijk hebben de familie beslist haar te vermoorden. Dan maar liever zelfdoding zou haar antwoord zijn waarbij ze zegde nu ook niet langer te willen bidden. Dat bidden was zowel voor hem als voor haar zeer belangrijk in hun leven. Die man besteedt dagelijks heel wat uren aan gebed en bezinning.
De man in kwestie heeft me dan ook uitdrukkelijk gevraagd te bidden voor de goede afloop. "Liefde in India blijft een zonde" zoals de man het noemt ... tot tranen toe bewogen.
Hij voegde er nog aan toe: Moest God ons eerst samenbrengen om ons nu te laten lijden? ....
"Liefde, gebaseerd op oprecht geloof in God en Christus, wordt misschien haar doodsvonnis".
Best bloggers, dit moest ik vandaag kwijt met mijn belofte aan de man voor hem en zijn geliefde te bidden. Zijn wij wel bewust van onze vrijheid?! Waarover hebben wij te klagen als je zo een nieuws verneemt?!
Dank je wel dat we met je mee mogen lopen, met je mee mogen denken, dat je ons een blik gunt in jouw binnenste..
je bent zoals je bent, eenvoudig, eerlijk en oprecht..
dank je wel voor de vele mooie herinneringen, toen, nu, en die nog gaan komen..
we mogen met jou bij de brug staan die jou naar de overkant zal leiden..
en als je daar overheen zult lopen zullen prachtige kleuren jou omringen omdat je daar heel erg welkom bent vanwege het goede spoor dat je hier op aarde achterlaat..
jouw innerlijke kracht zal alleen nog maar toenemen de komende tijd, velen zullen niet kunnen begrijpen wat jij wel begrijpt: als al het zakelijke geregeld is, en je geweten schoon en zuiver is, ontstaat er een diepe rust, en jouw rust zal menig mens verbazen..
dank je wel dat we met je mee mogen lopen..
dank je wel dat je me dit zomaar stuurde, woordeloos, om er echt stil van te worden. dank voor die bijzondere vriendschap die bruggen sloeg via dit net.
God zal je nooit met lege handen achterlaten. Alles wat je leek verloren te hebben zal Hij vervangen. Zelfs mocht Hij vragen iets van het uwe achter te laten, dan is dit omdat Hij wil dat je iets groters, iets waardevollers aanneemt.
Hebben we dat allemaal niet vroeg of laat ondervonden. Misschien zijn we nu zelfs heel dankbaar dat Hij iets dierbaars van ons wegnam om er vandaag te zijn voor elk-ander.
Toeval bestaat niet, roep ik altijd. Zo kon het gebeuren dat ik 'Nachtdief in Amsterdam' uitlas op de avond dat ik op een Duits tv-station een reeks Edgar Wallace-verfilmingen zag. De overeenkomsten tussen het debuut van Chris Ewan en de bijna vijftig jaar oude zwart-wit policiers zijn treffend. Een in meer opzichten knappe hoofdpersoon, een prachtige vrouw met een vreselijk geheim, bijgoochems die uit Comedy Capers lijken gestapt, grote huizen, dienders die het niet moeten hebben van intellect. En niet in de laatste plaats de ontknoping, waarbij de schrandere held alle betrokkenen heeft uitgenodigd in een grote ruimte annex plaats delict en daar uitgebreid vertelt hoe het verhaal echt in elkaar steekt. Waarbij hij natuurlijk een of meer figuren op het verkeerde been zet, uit de tent lokt en aldus de ontbrekende schakels in de ketting van deductie en combinatie alsnog kan aanbrengen. De uitgever waagt het Ewans roman te presenteren als een moderne thriller. Uit bovenstaande mag onomstotelijk blijken dat dit nu juist niet het geval is. De Britse advocaat Ewan heeft met meer dan een schuin oog gekeken wat zijn ooit befaamde landgenoot Wallace in de vorige eeuw presteerde. Aldus is zijn proza te scharen onder de noemer 'beter goed gejat dan slecht bedacht'. Want eerlijk is eerlijk, 'Nachtdief in Amsterdam' is een alleszins leesbaar avontuur geworden met als stralend middelpunt de thrillerauteur annex dief Charlie Howard. Deze ontvangt van een Amerikaan een smak geld als hij gipsen beeldjes van apen steelt. De aapjes vormen het trio 'horen, zien en zwijgen'. De opdrachtgever van de diefstal wordt vermoord, Charlie krijgt klappen. Er is een verband tussen de apen en een juwelenroof uit een kluis van een bedrijf in Amsterdam. De vriendin van de Amerikaan weet meer dan ze kwijt wil.
Chris Ewan - Nachtdief in Amsterdam. Vertaling: Gerrit-Jan van den Berg. Uitgeverij Mynx, 271 pag.
Ik merk dat wij in onze cultuur op materieel vlak veel gewonnen hebbenen daar vooral ook heel krampachtig aan vasthouden. Maar we hebben veel verloren op het vlak van intermenselijke relaties, vooral wanneer het gaat om zorgen voor andere mensen.
Toen ik dit las gingen mijn gedachten meteen uit naar de woorden van een Indische student die bovenstaande heel recent enkel maar bevestigde toen hij schreef hoe in welk vlug stadium de sociale contacten in Europa aan het slinken zijn. Blijkbaar is het zelfs tot in Azië doorgedrongen hoe arm van geest wij zijn geworden; wij die ooit eens zelf onze zonen over de wereld stuurden. Wie zijn de echte armen, de echte rijken dan wel? Deze vraag heb ik me reeds in 1992 gesteld toen ik voor de eerste maal in India was en zelf getuige was van een waardevolle samenleving, ondanks materiële tekorten en diversiteit. Meerdere malen heb ik hen toegesproken dat ik in elk geval wenste dat ze het materieel zo vlug mogelijk beter mochten hebben, ook al ben ik niet the big americain (want lang gespaard voor die reis), maar nog meer heb ik hen op het hart gedrukt hun echte waarden rond geloof en vriendschap niet te verloochenen.
Wij echter zijn deze waarden ondertussen wel degelijk verloren; getuige hiervan het citaat hierboven. (Visie 19092008)
Volgende écht doorleefde bedenking mocht ik delen. Een antwoord na jaren bloggen? Dankbaar laat ik deze getuigenis achter, de bron waaruit mijn blog ontsproot: Liefde en Vriendschap.
Een schrijver had geschreven dat niet de tijd de mens verandert, dat niet de wijsheid de mens verandert, maar dat "het enige wat iemand van gedachten kan doen veranderen, de liefde is.
En toen dat tot me doordrong voelde ik een overvloed aan liefde door mijn hart stromen, mijn ogen blonken en een glimlach tooide men gelaat. Alsof een schilder met een penseel over men gezicht gegaan was om het te veranderen. Wat een prachtig iets, je kunnen overgeven aan de liefde die in je vloeit. Die is er altijd, of het nu gaat over een persoon, personen, dier, dieren of zelfs een boom of een bloem niemand kan je die alles omvattende onvoorwaardelijke liefde afnemen. Je bent er zelf de bewaarder van, om het even wat ergens anders gebeurt.
En het ongelooflijk mooie van dit alles is, dat als je die liefde zo voelt stromen dat degene of datgene op wie je je richt dat aanvoelt en vaak dan ook een teken geeft.
Dat overkwam me vandaag het is bijna een openbaring en ik heb me zelden zo één met mezelf gevoeld als nu, met mezelf en de liefde.
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.