|
De plechtige communie en vormsel van Bojako,
kort verhaal over gewijde geschiedenis in de fifties 
deel : 3
Hel, zonde en "DOODZONDE"
De volgende ochtend moesten we weer naar de kapel en moeder gaf me een enveloppe met de documenten erin om aan de pastoor te geven.
Met haar stille, rustige stem zei ze me :
“Je moet nu deze documenten allemaal aan de pastoor geven. Je hebt vader gehoord, indien de pastoor vragen heeft over iets, dan moet je zeggen dat vader wel met hem zal komen spreken.
Je hebt nu al veel geleerd, maar ik weet niet of je begrijpt dat voor God, de kerk en de pastoor, je vader en ik in staat van doodzonde leven kindje.
Ik schrok weer vreselijk.
Nog maar pas had ik de informatie van de avond ervoor een plaatsje gegeven en nu vertelde moeder mij dat zij en vader in staat van ‘Doodzonde’ leefden.
Stel je voor wat een verschrikking.
Ik wist uit de godsdienstlessen op school en de indoctrinatie die we nu kregen in de kapel ter voorbereiding van de communie, dat doodzonde slechts één ding betekende :
“stante pede, rechtstreeks, zonder pardon de dieperik in, meegesleurd door grijnzende duivels en voor eeuwig en altijd branden in de hel.”
Moeder, een heel gelovige vrouw, zag mij bleek worden en legde het verder uit :
“Je vader is zoals je nu weet gescheiden en het is niet toegelaten om te trouwen met een gescheiden man en zeker niet met een man die niet katholiek is, dus je vader leven en ik leven nu in staat van doodzonde.
Wij mogen niet naar de communie en ik kan maar hopen dat Onze-Lieve-Heer ons een beetje vergeeft omdat ik jullie toch katholiek heb laten opvoeden.”
Met deze loodzwaar biecht op mijn jonge, negen jaar oude schouders moest ik verder.
Ik sliep er niet meer van, ik kon niet meer eten, ik piekerde me suf en droomde elke nacht over duivels en vuur.
Stel je voor, jij als braaf katholiek meisje, je broers, je zus en al je andere familie gaan na de dood allemaal naar de hemel en je arme moeder en vader, die je zo innig lief hebt, die zie je richting hel naar het verschrikkelijk eeuwig vuur verdwijnen.
Je zou als kind van minder wakker liggen!
Liefhebbende moeders en vaders kennen hun kind natuurlijk door en door en mijn ouders waren geen uitzondering.
Het viel hen op dat ik precies alle last van de wereld op mijn rugje droeg.
Uiteindelijk, na lang aandringen, vertelde ik hen wenend dat ik niet meer kon slapen en elke nacht vreselijke nachtmerries had omdat zij beiden voor eeuwig verdoemd waren en dat wij later in de hemel niet allemaal samen zouden zijn.
Vader kreeg tranen in zijn ogen, nam me in zijn armen en zei:
“Lieveke luister, ik ga met u zo snel mogelijk naar de kerk en ik ga katholiek worden zodat jij tenminste terug zorgeloos kunt slapen.”
Hand in hand trokken we de volgende dag naar de kerk en we werden ontvangen door de pastoor.
Vader legde hem met zijn zwaar Brits accent uit waarvoor hij kwam.
De pastoor glimlachte breed en in zijn handen wrijvend zette hij zich neer in zijn grote stoel achter zijn bureau.
Hij keek vader aan, nam vervolgens een vel papier en een pen en zei : “Aahaaa… meneer, u wilt zich dus bekeren en katholiek worden, maar dat is goed nieuws! ”
Vader stond kaarsrecht en hield mijn klein handje in zijn warme, grote hand vast.
Hij was arm, een gewone arbeider, maar hij voelde zich nooit minder dan een ander, integendeel, hij straalde altijd een ongelooflijke zelfzekerheid uit.
Meerdere keren had hij ons ingeprent:
“Het is niet omdat wij arm zijn dat wij minder zijn dan iemand anders.
Wanneer de koning in zijn blootje in bad moet, dan ziet hij er net zo uit als ik. Jullie moeten altijd onthouden dat niemand, maar dan ook niemand, beter is dan ons.
Of ze nu rijk zijn of machtig, wij zijn allemaal evenwaardig.”
Hij was dus ook niet onder de indruk van het hautain gedrag van de pastoor zoals bij moeder wel het geval zou geweest zijn. Misschien was zij daarom ook niet met ons meegegaan.
“Ja mijnheer, ik wil katholiek worden voor mijn dochter, het kind kan er ocharme niet meer van slapen.” zei vader.
De pastoor begon te kribbelen met de pen op het papier dat voor hem lag en mompelde achteloos :
“ Hmmmm.... laat me eens kijken, wel mijnheer, we zullen u om te beginnen moeten dopen, dat zal x.- franken kosten, dan volgt de eerste communie en de sacramenten daarvoor kosten x.- franken en dan volgt er het vormsel en ….”
Vooraleer hij nog één woord kon zeggen vroeg vader stomverbaasd :
“Begrijp ik goed dat ik moet betalen om katholiek te worden? Ik dacht dat u blij zou zijn met het feit dat iemand zich wou bekeren tot uw geloof.
Bovendien heb ik geen geld mijnheer en ik weiger pertinent te betalen om katholiek te worden, ik zal zo ook wel in de hemel geraken!”
Met een boos gezicht trok vader me de deur uit en toen ik omkeek zag ik de pastoor ons met grote, verbaasde ogen nakijken.
Ik moest rennen om de grote stappen van vader bij te houden.
Terwijl we in dit ijltempo naar huis gingen zei vader:
“Luister kindje, ik wil alles doen voor je gemoedsrust, maar betalen om katholiek te worden, schandalig is dat, geen haar op mijn hoofd dat daar aan denkt, ik zal zo ook wel in de hemel geraken en je moeder ook, wees maar gerust.
Ge moogt op uw twee oren slapen, ik zal daar later aan de grote poort wel zo hard van mijn oren maken dat God moeder en ik wel zal binnenlaten.”
Hij moet het me blijkbaar op zo’n overtuigende wijze gezegd hebben dat ik het echt geloofde, want ik heb er daarna nooit meer van wakker geleden en er nooit meer over gepiekerd.
Tenslotte had mijn vader nog nooit tegen me gelogen.
Hij had ook nog niet zo heel lang geleden een vreselijke oorlog overleefd en ik wist dat hij altijd deed wat hij beloofd had.
Ik was er zeker van dat hij God later ook gemakkelijk zou kunnen overtuigen.
Nu ik niet langer bang was, begon ik te te dromen van mijn mooi, stralend wit communiekleed en ons communie feest, maar ook dat verliep niet zonder problemen ....
(wordt vervolgd) 
| 
mei - de communie maand .... deel 3
8 reacties op dit bericht
*
Dikke kus
Inderdaad
Ben benieuwd naar het vervolg!
Dikke knuf.
Michelly
hallo bojako
rechtzetting
en daar kan men alleen maar bewonderend naar opkijken.
*
Je vader had een liefdevol en sterk karakter, en daar men alleen maar bewonderend naar opkijken.
zo is het
...
..