Naar de inhoud

Mrs.Bo and Mr. Silver

seniorennet.beseniorennet.be

Jawadde....

 


83102-b1526d602729c3cca57108c0c8b46279.gif 

                     




Zo heel af en toe kan ik vrij melancholisch worden – depressief kan ik het niet noemen, maar  een beter woord vinden om het gevoel exact te beschrijven is héél moeilijk.


Even surfen en kijken of er ergens een zinvolle uitleg te vinden is over melancholie waar ik mijn gevoelens in herken.


Het leuke van het Internet is dat we nu zelf thuis doktoorke kunnen spelen en onszelf analyseren, dit hoogstwaarschijnlijk tot grote ergernis van de echte dokters, maar kom, laat ons een kat een kat noemen, psychiaters zijn voor Jan met de pet ( of Bo met de muts) gewoon niet te betalen!  

Al die Amerikanen op de sofa bij hun analyst moeten schatrijk zijn.   De analysten nog rijker natuurlijk.

Met mijn beperkte financiën beperk ik me dus tot zelfanalyse en ik ga ervan uit dat indien ik weet wat er scheelt, er dan vervolgens aan kan gewerkt worden om het terug goed te maken.

Ik begin via Google mijn zoektocht ….

Melancholie : wel eens geassocieerd met de Fado, het droevige levenslied, de cafard van een eenzame dronkelap op een terras, een dromerige blik op een midzomer zonsondergang … kortom romantische sentimenten. 

Hmmm, nope dat is’t niet, ik heb geen zin om dronken op een terras met een dromerige blik een droevig lied te zingen terwijl ik naar een zonsondergang kijk, dus ik zoek verder.

Melancholie heeft sinds de antieke tijd een hele tocht afgelegd. In de loop der tijd heeft melancholie verschillende benamingen gekregen waaronder speel, ennui, saudade, walging, zwaarmoedigheid, Weltschmerz, etc.etc.

Jawadde: de helft van de woorden versta ik niet, verdorie nu moet ik weer verder zoeken.

Ennui : als ik goed heb opgelet in de Franse les betekent dit verveling

Saudade: heimwee of weemoed

Voor walging en zwaarmoedigheid heb ik geen woordenboek nodig. 

Ik klik het woord Werltschmerz aan:

Weltschmerz: letterlijk wereldpijn, is een uit  de Duitse afkomstig woord.  Het verwoordt het gevoel van diepe droefheid en als pijnlijk ervaren melancholie ten gevolge van hun verdriet ontstaan door de onvolmaaktheid van de wereld. Een persoon met Weltschmerz heeft het gevoel dat de fysieke realiteit nooit de verlangens van de geest kan bevredigen.

Yep …. dat begint er wat meer op te lijken, dus ik lees verder :

Het gaat vaak met pessimisme, vervreemding en escapisme gepaard en kan een psychisch probleem worden (zoals bij Hikikomori, een fenomeen waarbij Japanse jongeren zich sociaal volledig terugtrekken).

 

Hikikomori: weer een woord dat me intrigeert  omdat ik merk dat ik me de laatste tijd ook sociaal meer en meer terugtrek,  dus ik zoek verder:

 

Hikikomori - vertaling:( sociale terugtrekking) is een Japans fenomeen waarbij een persoon, meestal een jongere (student), zich sociaal volledig terugtrekt. Hoewel dit verschijnsel in Japan als een uniek syndroom wordt gezien denkt men dat het wereldwijd voorkomt. In andere landen wordt er eerder een andere benaming aan gegeven, zoals sociale fobie, ontwijkende persoonlijkheidsstoornis, autismespectrumstoornis, agorafobie, burn-out of depressie.

 

Een aan hikikomori lijdend persoon trekt zich sociaal volledig terug van zijn familie, vrienden en andere contacten doordat hij de grote prestatiedruk van zijn omgeving, zoals op school en in de Japanse maatschappij, niet of nauwelijks meer aankan.

De meest voorkomende manier van terugtrekken bij hikikomori is het zichzelf opsluiten in de eigen kamer om hier voor langere tijd niet meer uit te komen. De patiënt brengt hier de dagen door achter zijn computer waar hij bijvoorbeeld eindeloos spelletjes op speelt of op het internet surft. De patiënt kan ook andere (eenzelvige) hobby's hebben waar hij zijn dag mee vult.

 

 

Oei… ik ben geen Japanse jonge student maar een oude bomma, maar het beschrijft, net zoals het woord Weltschmerz wel vrij goed hoe ik me voel.

 

Ja lap – ziedet :  ik lijd aan  Hikikomori en Weltschmertz, en ik hier maar denken dat ik gewoon wat melancholisch was.

Ge zult er maar mee zitten nondepippel.
’t Is een mondvol hé.  
Wacht tot ik dat straks aan mijne zilveren vertel, die gaat serieus verschieten.

 

Ach …het raar gevoel is vanzelf komen aanzetten dus ik hoop dat het vanzelf ook weer verdwijnt,  want ik kan me niet indenken dat ze daar al een pilleke voor hebben uitgevonden.

 

Mrs.Bo met Kikimori (pardon Hikikomori)  en Weltschmertz gaat zich nu dus even terugtrekken in haar computerkamerke en nog wat spelletjes spelen – het surfen heb ik al achter de rug.

 

 

 

Without emotion, man would be nothing
but a biological computer. Love, joy,
sorrow, fear, apprehension, anger,
satisfaction, and discontent provide
the meaning of human existence.
Arnold M. Ludwig---1980

 

Vrij vertaald:

Zonder emotie zou de mens niets anders zijn

dan een biologische computer. Liefde, vreugde,

verdriet, angst, begrip, boosheid,

voldoening en ontevredenheid bepalen

de betekenis van het menselijk bestaan.

 

 


   
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 12:04 Stuur door Reageer op dit bericht

12 reacties op dit bericht

natoken13 augustus 2008 om 10:05

kop op!

Voor ze nr 3 binnengooien , nog even aankloppen en zien of je al uit je cocon bent? Neen dus!. Wat is dat toch in bloggenland, jij, Lipske, Musje is ook niet echt in haar sas .... all we need is sun..!!! Ik heb het al ergens geschreven en herhaal het. Kom op meid niet bij de pakken blijven zitten, we zijn van de sterke generatie zunne!!!Dikke knuffel
natoken12 augustus 2008 om 23:28

"

Kom even zien of de " blues" al wat vertrokken zijn Bojako? Ik hoop echt dat we heel snel weer jouw " droge , pittige humor" terugvinden op jouw blog! Dikke knuffel.
hotlips12 augustus 2008 om 20:09

..

Eigenlijk kan ik er best maar bij komen liggen,ik voel me zo ongelooflijk melancholisch dat ik er mottig van wordt,en wat ik eigenlijk nooit heb ,heb zenuwen in de hoogste graad...kan niet slapen ,kan niet eten....of zou da toch iets anders zijn,zoontje zal het graag horen dat hij zich in die 'Hikikomori'kan vinden:twisted:,nog eens nen dikke kus ,weeral een onderwerp voor de volgende ,enne...kin omhoog en borst vooruit he!met zijn tweetjes moet dat lukken!:wink:
Uilenspiegel.12 augustus 2008 om 01:33

Depri…

 

 

soms voelt men zich

zo lekker als een kipje

 

kun je haast alles aan

elk probleem verslaan

 

een andere keer

niemand

weet wanneer

zit men plots in een dipje




Nachtelijke groetjes, Uilenspiegel. 

 

 

Amor Fati12 augustus 2008 om 00:04

zal ik eens analyseren zoals die amerikaanse freaks waar mensen voor de minste scheet die ze niet kunnen laten naar een shrink hollen......

hoe weten we dat wat we denken, voelen en zien de werkelijkheid is, en in hoeverre kunnen we onze waarnemingen vertrouwen? Iemand met een psychische aandoening kan dingen waarnemen die de meesten van ons niet zien. Hoe kan zo iemand zijn waarnemingen vertrouwen die anders schijnen te zijn dan wat de meesten van ons zien en voelen? Zijn waarnemingen maken ,zijn werkelijkheid zo anders dan de norm dat hij misschien niet langer in staat is om met een groot deel van de samenleving in contact te komen. Als samenleving maken we gebruik van gemeenschappelijke opvattingen, ethiek, moraal, religie, en gewoonten in een poging de verschillen te verzachten die ontstaan door wat we individueel zien en geloven, zodat we het gemakkelijker onderling eens kunnen worden.
Weet je wat...?? ik denk maar ja,, weet niet wat allemaal door je hoofd heen spookte, maar zoals hier al door andere gemeld....We are Missing the bl....SUN !!!
huismusje11 augustus 2008 om 19:56

*

Ik ben het volledig eens met Natoken. En die rotzomer doet ook al geen goed aan je humeur. Mensen hebben zonlicht nodig. Ik wou dat ik je kon helpen lieve schattebol. Ik hoop dat je vlug weer de vrolijke zichzelf bent. Dikke bees.
Natoken11 augustus 2008 om 17:26

"

Lieve Bo, iedereen heeft dat al wel eens vrees ik, zomaar zonder directe aanleiding de " blues" krijgen,de pit wat kwijt zijn! Je bent ook zo'n overactieve persoon en soms zegt je " systeem" basta, ik heb er mijn buik vol van en dat vertaalt zich dan in dat hangerig, in "ik weet niet wat ik heb ", gevoel. Je kan het ook noemen er "eventjes genoeg  van hebben"! Chin up my dear, we helpen jou er wel door  als een blogbezoekje helpt natuurlijk!! Zet eens een flinke shakemuziek op je blog en je zal zien, it helps!! Oei dat is ook geen goede zet van mij; want niet te ontstuimig worden , is niet goed voor de rug!!!!!!Weet je wat we missen... een flinke portie zon!!!!! Lieve, dikke knuf!
Ludovikus11 augustus 2008 om 17:04

Melo-melo

Melancholie=zwaarmoedig, droefgeestig. Het kan eenieder al eens overkomen. Moet stoppen nu, het is om er melancholisch van te worden. Klein viruske bij de bloggers, straks zit heel blogland malancholisch te wezen.?????  Chin up, baby.
Myette11 augustus 2008 om 17:02

trioke

Mag ik er ook nog even bij... een trioke dus... hehe.
Ik heb dat regelmatig... zul je wel al gemerkt hebben... daarom denk ik liever niet teveel meer na... word daar maar triest van...
Het gaat altijd weer over gelukkig...
Zal nog eens een mop op blog moeten zetten om op te fleuren...
Schouders achteruit... borst vooruit... kop op en... voilà!!!
Kus van me
peeters robert11 augustus 2008 om 16:22

Toevoeging

Dag bojako, sorry voor de spelling, ben er ook niet bij, zit hier achter mijn pc, en toch gaat het me niet af. Vandaag is het jaarmarkt, was deze morgen al bezeg met mijn kotje op te ruimen,om half vijf en zie ik zit hier nog en wel nog in piyma, denk niet dat ik een stap buitenzet.
Ach morgen is de bui misschien over,
het beste en knuffels P.B.

pierrot_clsup.jpg

peeters robert11 augustus 2008 om 15:50

Ook een vorm van deprssie?

Dag Bojako, heb werkelijk te doenmet u, de uitlegvan Hikimomore lijkt me nog het best gepast.
Dronken zingen had je gisteren op de jaarmarkt moeten doen, genoeg dames met een stuk in hun frak, niemand die er opmerkinken over maakte:roll: .
Had misschien een goede therapie geweest, beter dan zielenknijpers, zijn er op uit om geld uit uw zakken te kloppen, je komt buiten van een sessie en je vragt je af, wat ben ik nu daarmee opgeschoten:shock:
Bij mij is het toch zo, dat ik altijd naschokken voel om het zo maar te zeggen, wil je geen schrik aanjagen hoor, maar regelmatig komt het terug in klein ogf grote mate, al vecht ik ertegen.
Bij U moet het druk zijn denk ik, de kleinkinderen om je, Mr. silver die je dagelijks moet missen, het zal er wat toe bijdragen.
Altijd een bezig bijtje, en dan ineens stilvallen.:roll:
Het beste Bojako, zet je er over zouden de meesten zegggen, je moet maar kunnen.
Dikke knuffels en troost voor u
200 euro op te sturen, naar gewone rekening

Ernst11 augustus 2008 om 12:49

met de collegiale sympathie

van een lotgenoot in de hikikomori . Dus, hik...hik.. kom..moor.. isaf. Met twee eens ferm triestig zijn is nog zo plezant... al is het tegen de principes van de hikikomori
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

nostalige ....

 


79618-7637e5458294b4809bec8cc96dcbbcae.gif 

                     





Daarnet even mijn blogronde gedaan en toevallig las ik bij Amor Fati een leuk gedicht dat me met een glimlach  deed terugdenken aan een kinderliedje uit mijn jeugd,  dat ik toen ontzettend grappig vond.


Ik moet wel zeggen dat de versie van dit liedje bij hem een ietsie pietsie anders is … :-8)

 

 

I know an old lady who swallowed a fly,
I don't know why she swallowed the fly,
I guess she'll die.

I know an old lady who swallowed a spider,
That wriggled and jiggled and tickled inside her.
She swallowed the spider to catch the fly,
I don't know why she swallowed the fly,
I guess she'll die.

I know an old lady who swallowed a bird,
How absurd to swallow a bird!
She swallowed the bird to catch the spider,
That wriggled and jiggled and tickled inside her,
She swallowed the spider to catch the fly,
I don't know why she swallowed the fly,
I guess she'll die.

I know an old lady who swallowed a cat,
Imagine that, to swallow a cat!
She swallowed the cat to catch the bird,
She swallowed the bird to catch the spider,
That wriggled and jiggled and tickled inside her,
She swallowed the spider to catch the fly,
I don't know why she swallowed the fly,
I guess she'll die.

I know an old lady who swallowed a dog,
My, what a hog, to swallow a dog!
She swallowed the dog to catch the cat,
She swallowed the cat to catch the bird,
She swallowed the bird to catch the spider,
That wriggled and jiggled and tickled inside her,
She swallowed the spider to catch the fly,
I don't know why she swallowed the fly,
I guess she'll die.

I know an old lady who swallowed a goat,
Just opened her throat and swallowed a goat!
She swallowed the goat to catch the dog,
She swallowed the dog to catch the cat,
She swallowed the cat to catch the bird,
She swallowed the bird to catch the spider,
That wriggled and jiggled and tickled inside her,
She swallowed the spider to catch the fly,
I don't know why she swallowed the fly,
I guess she'll die.

I know an old lady who swallowed a cow,
I wonder how she swallowed a cow?!
She swallowed the cow to catch the goat,
She swallowed the goat to catch the dog,
She swallowed the dog to catch the cat,
She swallowed the cat to catch the bird,
She swallowed the bird to catch the spider,
That wriggled and jiggled and tickled inside her,
She swallowed the spider to catch the fly,
I don't know why she swallowed the fly,
I guess she'll die.

I know an old lady who swallowed a horse,
She's dead,
of course!!
:lol:


MET DANK AAN AMOR FATI KAN JE HET LIEDJE BELUISTEREN OP DE LINK HIERONDER. 
VERGEET NIET MIJN BLOGMUZIEK EERST AF TE ZETTEN

 http://www.youtube.com/watch?v=YPAGJgCsFWY&feature=related


   
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

oei ...'t is al woensdag ....



Lap, plots valt me op dat ik al enkele dagen mijn dagboek niet heb bijgehouden.

Meer dan waarschijnlijk omdat het komkommertijd is en dan gebeurt er niet veel,  maar vooral omdat ik weer een heel goed boek aan het lezen ben. 

Eens ik lees vergeet ik gewoon de wereld rond me en het is verbazend hoe snel de tijd dan vliegt.

Vandaag is het prachtig weer en ik moet seffens nog snel van de gelegenheid gebruik maken om even te zwemmen,  want het zal  niet blijven duren hoorde ik.

Ventje had gisteren een dagje vrijaf genomen (dinsdag is zijn vaste middag om samen met zijn ex-collega’s een pintje te pakken).

Toen hij nadien thuiskwam reden we samen even naar de bouw zodat ik de vorderingen kon bekijken.

Ik had mijn camera bij, maar het zag er nog erger uit dan de vorige keer,  dus ik heb het maar even zo gelaten.

De beelden staan op mijn netvlies gebrand.   Ik zou van minder depressief worden.:roll:

Het grote werk – al wat je niet ziet in een bouw – is voor het grootste gedeelte gedaan.  

De nieuw gelegde elektriciteit moet nog gekeurd worden, een ongelooflijk aantal buizen en kabels liggen allemaal netjes verstopt onder de chappe en in de muur, alles is klaar om aangesloten te worden.

Vandaag wordt het plafond gestoken in het nieuw aangebouwd gedeelte en dan kan de keuken geplaatst worden – dit staat nu, naast de ook nog te installeren badkamer,  tussen alle mogelijke gereedschap in’t midden van de living.  

Morgen komt de loodgieter om de verwarmingsketel te plaatsen en om alle andere buizen die zoon gelegd heeft te controleren.

Je moet wel een enorme optimist zijn om te geloven dat dit huis binnen drie weken bewoonbaar zal zijn, maar mijn zoon en zijn vader zijn dus twee ongelooflijke optimisten.

Schoondochter en haar moeder zijn veel realistischer en er is al afgesproken dat ze eventueel daar een tijdje kunnen wonen tot alles af is.

Maar ach … de wonderen zijn de wereld nog niet uit.  

Bewoonbaar zal het zeker zijn, maar alles zal nog afgewerkt moeten worden en dat kan best nog een tijdje duren.

Ik betwijfel of zoon ooit nog een derde huis zelf volledig zal verbouwen. 

Mr. Silver heeft hem in elk geval duidelijk gemaakt dat hij dan toch forfait zal geven.

Voilà – mijn dagboek is bijgewerkt, nu snel mijn badpak aan en nog wat genieten van het mooie weer. :wink:

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 15:07 5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

sunday sunday .... lalalalaaaaa....

 


75939-b6bb0f91d365500fdfee9eaa0b8ca173.jpg 

                          labyrint - maze



Zondag, rustdag !  Alhoewel…. tenhuize Bojako is dat nooit een zekerheid.

Voor ventje is het weer geen rustdag,  want die is nog altijd volop aan het werk bij zoon 2.

’t Begint daar serieus te nijpen…schoondochter 2 schrok zich een hoedje toen ze bij haar terugkeer van zee zag hoeveel werk er nog te doen was.

Zoon 2 blijft er (uiterlijk toch) stoïcijns kalm bij. 
“Komt allemaal dik in orde” stelt hij ons allemaal gerust.

Donderdag namiddag kwam schoondochter 1 wat verfrissing zoeken met de twee kleinzoontjes in ons zwembad.

Broer Ardennen kwam ook even op bezoek.  

Tegen etenstijd hingen we er allemaal bij als slappe waskoorden – ik kon van de warmte geen pap meer zeggen,  laat staan pap koken.

Het was zo één van die dagen dat ge snakt naar het onvermijdelijk onweer dat altijd volgt.

“Ge kunt allemaal blijven eten maar dan zijn het fritten van de frituur want bij zo’n temperatuur ga ik niet koken !” zei ik.

Iedereen was akkoord en toen ventje en zoon 2 terug thuis waren van de bouw hebben we allemaal buiten de lekkere Belgische traditionele kost  naar binnen gewerkt met een frisse pint.

Het onweer ’s nachts maakte de temperatuur weer wat draaglijk.

Vrijdag was het gezellig genieten en bijpraten met de blogvrienden op een terrasje.  De namiddag vloog voorbij zoals altijd.  ’t Was ook niet meer zo snikheet als de dag ervoor.

Klagen over het weer wil ik echt niet doen nu het eindelijk zomer is – maar het gaat hier altijd zo van het ene uiterste naar het ander en je lichaam moet zich telkens weer aan die uitersten aanpassen.

Gisteren zijn de twee kleinzoontjes een hele dag bij mij geweest omdat hun papa dan zijn broer kon helpen in de bouw. 
Mama moest slapen want zij had de nacht gedaan.

Ze hadden een DVD film bij van de videotheek en kleinzoon 2 had zijn draken en zijn monsters in zijn rugzakje.

Ik had op een rommelmarkt ( waar ventje me steeds naartoe sleurt :roll: ) een groot fort gekocht en wat ridders – een tijdje zijn ze daar mee zoet geweest.

Daarna keken we samen naar  de film en toen die uit was, was het tijd voor boterhammetjes. 

Kleinzoon 1 zei me vervolgens dat er een goede site was waar je één miljoen Labyrinten kunt kiezen en uitprinten. (zie foto hierboven)

Ik liet er geen gras over groeien, we trokken naar boven, hij gaf mij de nodige instructies en ik drukte voor allebei een aantal labyrinten af.

Ik zet hier even de website voor andere ouders en grootouders : http://www.onebillionmazes.com/  - je klikt op het eerste 1 tot 1.000.000,  - dan klik je het op 1 to 1000 en vervolgens op Maze 1… of moeilijker – de labyrint die je aanklikte komt dan op je scherm in een pdf bestand en je print het gewoon af.   Keuze zat – van héél gemakkelijk voor kleuters tot héél moeilijk voor de oudere kindjes ! 

Let op : het zijn altijd twee blz.,  de tweede met de oplossing!

De kinderen waren bekaf, ze vroegen zelfs niet om buiten te spelen.  Ze waren een hele week naar de speelplein geweest en hun fut was op.  

Door rustig binnen te blijven en rustige spelletjes te spelen, hebben ze hun batterijtjes weer wat  opgeladen. 

Kleinzoon 2 lag later op de zetel, sabbelend op zijn duimpje, te vechten tegen het zandmannetje.

Toen hun mama hen rond vier uur kwam halen lukte het niet meer om wakker te blijven en viel hij op haar schoot in slaap.

 

Vandaag heb ik dan weer even tijd om mijn blogje bij te werken en ga ik bijlezen bij mijn favorieten.

Vanavond zijn we uitgenodigd bij schoonzus en broer 2 om mosselen te eten en lachend zei schoonzus erbij : “én nee ge moet niet ongerust zijn, het zijn geen Belgische”.

Ik had geen flauw idee waar ze het over had tot ik ’s avonds het nieuws zag.

Wat een tegenslag voor onze Belgische mossel!

 

 

Bedankt allemaal voor jullie adviezen over al of niet Belgacom.
Telenet geeft nu net een maand gratis BBC Prime - zo kan ik het vergelijken met de gewone BBC's.
Zo te zien lijkt het op een samenraapsel van allerlei BBC programma's die steeds weer worden uitgezonden, een beetje zoals op Vitaya.
Dat ik geen BBC of andere Britse zenders zoals bv. ITV kan ontvangen zal voor mij toch doorslaggevend zijn.
Het pakket van Belgacom TV lijkt me vooral geschikt voor mensen die graag sport kijken.

 

 

  

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 12:18 14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

To do or not to do - that's the question....

 


72669-04e56da02946af5de5bdc73d5b6816ce.jpg

 



Beslissingen, beslissingen…. niet altijd zo evident.

Maandag was de piepjonge Mr. Belgacom op tijd voor onze afspraak.

Netjes voor me lag mijn mapje met de maandelijkse kosten die ik nu heb voor Internet,  TV, Telefoon en GSM.


Ik had natuurlijk al lang alle tarieven vergeleken en nergens vond ik tot nu een beter of goedkoper systeem dan hetgeen ik nu heb.

Het enige dat me over de brug zou kunnen trekken was meer en beter voor een goedkopere prijs.


Ik ben geen doetje en besefte dat mijn jonge verkoper voor mij wel een extraatje zou hebben, waarom zouden ze anders de moeite doen om nog bij mensen thuis te komen verkopen.

Via de voorafgaande telefonische info wist hij immers dat ik al Internet en Digitale TV had en bij wie. 


Zijn aanbod was héél aantrekkelijk – bijzonder aantrekkelijk, zo aantrekkelijk dat ik het serieus overwoog.

Tien euro minder voor ongeveer hetzelfde pakket dat ik nu heb – een vast bedrag elke maand, BTW incl.

Een mens zou van minder gaan twijfelen – dat zijn ‘bijna’ drie gratis Duvels op een terraske voor mijn ventje elke maand.


Een van de vele lijfspreuken van mijn vader was echter:  “never change a winning team” en inderdaad alles loopt nu op rolletjes – geen problemen met mijn Internet aansluiting en niet met mijn TV of telefoon - ik houd nu natuurlijk hout vast en mijn vingers en tenen zijn gekruist terwijl ik dit schrijf - lenig madammeke hé?:-D


Toch bleef die twijfel… zou ik of zou ik niet?

Ik ken echter niemand die een Belgacom pakket heeft – iedereen die ik ken heeft Telenet.

Er is dus niemand aan wie ik kan vragen of ze tevreden zijn,  tenzij hier misschien op mijn blog.

 

Gisteren dan toch nog maar eens de vergelijk site opgezocht om te kijken wat het aangeboden pakket van Belgacom inhield – héél veel sportkanalen, maar sport interesseert ons niet echt.

Plots viel me wel iets op – ik zag nergens in het pakket van Belgacom ATV of de BBC's  staan.

Oeioei…een Britse en geen BBC kunnen kijken – een Antwerpse zonder ATV -  da’s een serieus minpunt, zeg nu zelf!


Voor tien euro per maand moet ik dan ook mijn mailadres veranderen, iedereen daarvan verwittigen, mijn website terug aanmaken – is het al die rompslomp wel waard?


Bovendien veranderen die zaken tegenwoordig allemaal zo snel dat het nog amper bij te houden is.

Waarschijnlijk wordt mijn provider in de nabije toekomst gewoon opgeslorpt door een grotere maatschappij en hoef ik niets te doen.  Ik ben lang geleden ooit begonnen bij Planet Internet en plots zat ik van de ene dag op de andere bij Scarlet.

 

Misschien toch nog best even de kat uit de boom kijken tenzij …

 

er iemand is die me kan overtuigen waarom ik zou veranderen ( of juist niet! )


Alle reacties zijn welkom. :wink:

 

  

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 00:00 12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

mijn accountant in het zonnetje ...

 


70877-aa1298359f0961f64ecdbedbf566cbaf.jpg

 




Na een knap klank en lichtspel gisteren avond openden de hemelsluizen zich voor de zoveelste keer deze zomer.
Gelukkig niet zo erg als op andere plaatsen in het land, maar ik hou vingers en tenen gekruist want momenteel gutst het er hier met bakken uit.
Toch hebben we eindelijk eventjes kunnen genieten van enkele dagen heerlijk zomerweer.
Veel te mooi om binnen achter de computer te zitten tokkelen, daar heb je dagen zoals vandaag voor.

De dagen daarvoor bracht ik door in de tuin, lekker lui in mijn prachtige knuffelstoel, met een spannend boek van Stephen King, en af en toe wanneer het te warm werd, ging ik om wat af te koelen een paar baantjes trekken in mijn zwembadje.
Een kinderhand is gauw gevuld nietwaar! :wink:

Zoon 1 en zijn gezinnetje zijn veilig en wel teruggekeerd van een heerlijke vakantie in Kroatië en mijn moederhart doet altijd een vreugdesprongetje wanneer ik ze allemaal gezond en wel terug zie.

Zoon 2 is enkele dagen zijn vrouw en kindjes gaan bezoeken die op vakantie aan zee zijn.
De bouwwerf lag dus even stil en mijn ventje genoot ook van twee dagen rust.

Rust is natuurlijk relatief. :-8)

Tot een paar jaar terug deed ik de boekhouding van ons gezin, toen besliste ik dat Mr. Silver, die denkt dat het geld gewoon uit de muur blijft komen, eens die boekhouding mocht overnemen nu hij met pensioen was.

“Een fluitje van een cent!”: zei mijne zilveren met een lachje en twee jaar lang kieperde hij zorgeloos gewoon alle documenten in een grote kartonnen doos.

Eergisteren zei hij : “ik zal vandaag het gras eens afrijden Shoeke” en ik antwoordde : “nee hoor zoeteke, ik heb een heel ander voorstel, ik ga vandaag eens lekker tuinieren, ik heb voor u een veel beter jobke!” 

Hij zette zich neer aan de tuintafel met een fris pintje en ik ging de grote kartonnen doos halen die ik voor hem op de tafel kwakte.

“Hier zie shoeke – ge staat een klein beetje achter met uw boekhouding – ik krijg maandag bezoek van een vertegenwoordiger van Belgacom en ik zou heel graag weten wat we momenteel betalen voor Internet, TV, kabel, telefoon en GSM zodat ik een vergelijk kan maken.”

Ventje keek bedremmeld naar de uitpuilende kartonnen doos en zijn protest was kort en beperkte zich tot het zinnetje : “Heu …allez zeg…moet dat nu echt ? ..heu….”

Zonder medelijden en heel kordaat zei ik : “En nu ge toch bezig zijt, kunt ge dan ook eens uitrekenen of die verhogingen van Electrabel wel verantwoord zijn!” en ik gaf hem een mailtje dat ik ontvangen had van blogvriend Kommaneuker, die met succes geprotesteerd had bij Electrabel en een vermindering had gekregen.
Waar onze blogjes toch allemaal goed voor zijn hé!

’t Ja… ik kom uit een heel arm gezin, en ik zou niet graag na al die jaren hard werken helemaal terug naar af gaan, één keer arm zijn in je leven is meer dan genoeg.
Het budgetteren heb ik destijds van mijn moeder geleerd.
Ook zij hield tot de laatste dag haar budgetboekje bij.

Eind vorige week stond er bovendien op de voorpagina van de krant dat we binnen enkele jaren elk minstens 250.000 € per jaar zullen nodig hebben om ons rusthuis te betalen, en het is nu aan mijn ventje om eens te bekijken hoe we dat zullen kunnen, zodat we nooit een financiële last voor onze kinderen zullen zijn.
Er wordt nu van sommige mensen verwacht dat ze rondkomen met een leefloon van 800 € per maand (32.272.-BEF).
Indien die mensen moeten kunnen rondkomen met dat bedrag, waarom zou het dan in een rusthuis minimum 2.083 € (84.028.-BEF) per maand moeten kosten.
Voor dat verschil : 1.283 € (51.756.-BEF) per maand wil ik gerust thuis blijven en iemand in dienst nemen.

Maar ik ben weer afgedwaald.

Ventje zag aan het verbeten trekje rond mijn mond dat zijn protest of uitvluchten deze keer niet gingen lukken en hij verdween met een heel diepe zucht, voor de eerste keer sinds zijn pensioen, terug achter een hoop paperassen.

Uiteindelijk (twee dagen later) overhandigde hij me alle documenten die ik voor vandaag nodig had, en ik heb nu een mooi vergelijk dossiertje klaarliggen voor straks wanneer Mr. Belgacom langskomt.
Ik hoop dat hij evengoed voorbereid is als ik!

Ik ben ook benieuwd of ventje nu terug zijn verticaal klassement systeem in de kartonnen doos zal blijven toepassen. :lol:
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 11:28 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Ik zeg - jij denkt

Trouwe lezers weten misschien nog hoe het gaat.

Je kopieert de tekst, zet je antwoord ernaast en plakt het geheel bij de reacties!


 

  • Ik hou van de zon want…
  • Het mooiste plekje op aarde naast thuis is …
  • Het liefst eet ik…
  • Mijn favoriet drankje is …
  • Mijn hobby is …
  • Mijn favoriete sport is ….
  • Mijn lievelings muziek is …
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door BOJAKO om 04:22 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Baat het niet - dan schaadt het niet ....

 


68245-a61f14f9af27b1ce3a39d05dc3aa7193.gif

 



 



Blogvriend Uilenspiegel had me een tip gegeven om eventueel mijn rugpijn wat te verlichten door massage van een punt op de hand.
Het spreekt vanzelf dat je eerst altijd de raad van je dokter moet opvolgen.
Ik neem ook nog medicatie, maar gebruik deze massage nu als aanvulling.

Op aanvraag van de vele ruglijders zet ik hierna de uitleg die Uilenspiegel me gaf :



Een van die punten tegen rugpijn ligt op de bovenkant van de handen en is tamelijk gemakkelijk zelf te vinden.
Wanneer je de handen strekt, de handpalm naar onderen gericht, dan zoek je in het verlengde van de wijsvinger naar een puntje dat pijn doet als je er met een vingertop op drukt. Als je juist zit kan het zelfs serieus pijn doen. Er zijn zo vele punten in het lichaam hoor maar dit punt is gemakkelijk te lokaliseren en te masseren. Wanneer je zeker bent dat je het punt gevonden hebt dan druk je er op terwijl je een draaiende beweging maakt en tel je tot negen, dan druk je vijf tellen niet en dan begin je opnieuw negen tellen te drukken. Doe dit een minuut of drie enkele keren per dag.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 21:02 6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

en nu de nek kraker ....

 


67203-7d58f544dbe05ae6b53235c9d947e64b.jpg

 



Droomhuisje



Gisteren scheen de zon en ik hoorde van iedereen dat de lange hete zomer eindelijk ging beginnen.
Iemand blij maken met een dode mus is dat verdorie ! :-?

Toen ik vanmorgen wakker werd was het dan ook een heel grote desillusie. Een donkergrijze lucht en geen zonnestraal te bespeuren.
Maar ach, we zullen maar blij zijn dat het geen pijpenstelen regent zeker?

Niet dat ik deze week tot heel veel in staat was, maar het gevoel van warme zonnestralen op een pijnlijke rug kan wonderen verrichten.
Dankzij blogvriend Uilenspiegel is er toch een klein wonder geschied.
Van hem vernam ik dat ik baat kon hebben door op regelmatige tijdstippen een specifiek punt op mijn hand te masseren.
Baat het niet dan schaadt het niet dacht ik en ik masseerde er duchtig op los en wonder boven wonder – de pijn is sinds gisteren stukken minder. Bedankt hoor Uiltje!

Het zat er natuurlijk aan te komen dat tonnen chappe en stenen versleuren mijnen zilveren Bob-de-bouwer ook wel eens de das zou kunnen om doen.

Eergisteren avond kwam hij naar huis met een pijnlijke nek.
“ ’k heb een kou op mijn nekspier denk ik” mompelde hij en vroeg me om zijn nek in te smeren met Voltaren.
“Ge hebt waarschijnlijk iets verrokken ja Mister Macho!” antwoordde ik. “Ik had u nog zo gezegd om wat rekening te houden met uw gezegende leeftijd, ge denkt dat ge twintig blijft zeker?”
Mopperend trok hij naar de schuif met het kersenpitkussentje, warmde het op in de microgolf oven en legde dit in zijn nek.
Een pijnstiller wou hij niet – échte mannen bijten op hun tanden!

Hoe meer de avond vorderde,  hoe pijnlijker het precies werd.
Hij is meestal gezegend met een blakende gezondheid maar als hij iets mankeert dan verandert hij in een hoopje ellende en dan kan hij me zitten aankijken met zo’n vreselijk droevige hondenogen waar de uitdrukking van pijn héél duidelijk in te lezen staat.
Elke beweging wordt ook vergezeld van een zacht gekreun en het lijkt ook altijd zijn stembanden aan te tasten, want na een tijdje zei hij met een heel klein stemmetje : “ ’t is echt niet te doen hoor die pijn, ’t wordt erger en erger! “
Ik raadde hem nog eens aan om een pijnstiller te nemen voor het slapengaan maar dit weigerde hij weer heel manmoedig.

Midden in de nacht hoorde ik hem kreunend opstaan en toen ik ’s morgens beneden kwam zat hij moedeloos rechtop in de zetel met zijn vertrouwd kersenpit kussentje nog altijd in zijn nek.
“ ‘k ben moeten opstaan van de pijn, het was niet te houden en ik heb dan maar een pijnstiller genomen” piepte hij.
“Wacht efkes ..ik zal uw pijnpunt op uw hand eens masseren” zei ik, want het had bij mij goed geholpen.
Ik had natuurlijk ook al enkele dagen mijn rugpillen genomen.

“Ik ga best toch eens naar de dokter denk ik,  want ’t is niet normaal zo’n pijn en zo afzien” zei hij en kreunend stond hij recht en slefte weer naar de microgolf oven om er voor de zoveelste keer zijn kussentje op te warmen.

“Weet ge – ik zal de dokter naar huis laten komen, want zo kunt ge er niet naartoe hé” stelde ik voor.
De dokter kwam en stelde een spierverrekking vast en vroeg of ik nog voldoende pillen voor mijn rug had en dat ventje die ook best zou nemen. (wat ik tenslotte al vanaf het begin had voorgesteld).

Veiligheidshalve vroeg ik aan Uilenspiegel of ik voor de nek hetzelfde plekje moest masseren en ik kreeg onmiddellijk antwoord dat ik bij een pijnlijke nek op een ander plaats moest masseren.

De uitwerking van de pijnstiller en de spierontspanner was bij ventje natuurlijk spectaculair.
Zodra de pijn wat afnam kregen de stembanden van mijne macho terug hun normale volume en verdween de hondstrieste blik uit zijn ogen.

Verdoofd en ontspannen is hij vanmorgen toch terug naar de bouw van zoonlief vertrokken!
“Ik zal wel stoppen als ik pijn voel” hoorde ik hem nog roepen terwijl hij de voordeur achter zich toetrok.
Wat een vader lijden wil voor zijn nakomelingen!

Maar ach, nu mijn rug dankzij de medicatie en de handmassage ook terug beter is zal ik morgen ook nog maar wat papier gaan afsteken!
Ik zal ook wel stoppen als het terug pijn begint te doen.
’t Ja binnen vier weken willen de kinderen verhuizen en er is nog enorm veel werk.
We hebben zoonlief wel al gezegd dat twee huizen verbouwen op zes jaar tijd genoeg is geweest.

Indien ze nu nog willen verhuizen zullen ze een aannemer moeten zoeken en dat lijkt niet zo simpel als ik lees wat Herkuul op zijn blog over aannemers schrijft.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door BOJAKO om 13:00 8 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

sunday sunday .... en nog altijd slecht weer!

Snel even mijn dagboek wat bijwerken. 
Ik heb nog een uurtje en dan moeten we bij schoonma zijn.


Donderdag hebben we schoondochter 2 en de kleintjes op bezoek gehad,  want zij zijn nu voor veertien dagen naar zee vertrokken.   Ik hoop voor hen dat het wat beter weer wordt.   Zoon 2 blijft thuis,  want het huis moet bewoonbaar zijn tegen half augustus.

We zijn nu even volledig kinder- en kleinkinderloos tot onze oudsten volgende week terugkomen van Kroatië.


Tijd dus om even bepaalde zaken op orde te stellen waaronder mijn budgetbeheer. 

Ik had het beter niet gedaan want ik krijg het ervan aan mijnen tikker.

Ik heb onmiddellijk voor de dag daarop een afspraak gemaakt bij de bank. 
Ik moet ervoor zorgen dat we onze nog resterende spaarcentjes een andere bestemming geven zodat we niet even arm zullen sterven als we geboren werden.

Ik vraag me af wie er vandaag nog rond komt met een gewoon pensioentje.  Die mogen het aan mij eens komen uitleggen.

Nog even en we moeten terug werk zoeken!   Ik zie het al voor me : allemaal oude besjes aan de kassa van de supermarkt!


Henrietta liet al een weekje niet meer van zich horen en ik voelde me gisteren helemaal ‘in form’.

Ventje ging de hele dag verder Bob de bouwer spelen bij zoon 2 en ik besloot om mee te gaan en me ook daar eens nuttig te maken.

Oud behang van de muren steken is één van de taken die me al dikwijls in het leven is toegewezen en ik vind het een vrij ontspannende job.  Je kan je hersenen volledig op nul zetten terwijl je lekker de lagen papier van de muur weekt en steekt.

Om half acht gisterenavond besloten ventje en zoon om te stoppen.  De leidingen die ze die dag wilden leggen waren gelegd.  Zoon bleef nog even om wat kleine werkjes te doen die hij alleen kon en wijle weg.


Ventje had me al drie nachten na elkaar om het uur wakker gesnurkt en ik zei dat ik na zo’n zware dag eens een volledige nacht wou doorslapen en in ons logeerbed zou slapen.

“Niks van” antwoordde mijne alfa man:  “Ik zal daar slapen,  want ons bed is beter en die ben je gewoon”.

Ik zorgde ervoor dat alle tussenduren gesloten waren,  en om zelfs het geluid van de wind en de regen uit te sluiten sloot ik het venster.   Het was in de kamer heerlijk stil en donker en het duurde niet lang of ik lag lekker in de armen van Morpheus.

Plots schoot ik wakker – ik keek naar mijn reuzewekker en schrok : 01.30 – “dat kan niet zijn verdomme!”, dacht ik “dit moet mijn avond onafgebroken nachtrust zijn”.  
Ik luisterde,  maar hoorde vanuit de aanpalende kamer helemaal geen gesnurk, dus dat kon me niet gewekt hebben.

Met een zucht wou ik me omdraaien om terug in te slapen en toen wist ik meteen waarom ik wakker was.   Herniaretta had terug toegeslagen!   Ik kon amper bewegen.

Toen ik eindelijk terug naar adem kon happen trok ik me voorzichtig recht en viste met moeite een pijnstiller uit mijn nachtkastje.


Ventje vroeg vanmorgen of ik nu eens lekker had kunnen doorslapen.   Toen hij me schuifelend zag voortbewegen zei hij : “oh nee, ge hebt precies terug prijs, da’s van al dat rekken en strekken gisteren zeker?”

Ik ben dan vanmorgen maar terug aan een kuur ontstekingsremmers begonnen en ik had zo graag volgende week nog willen gaan verder werken.

Ach…we shall see said the blind man!


Enfin, het wordt nu tijd om naar schoonma te schuifelen.   Ventje zal me wel willen helpen om mijn schoenen aan te trekken zeker! ? 

Bukken lukt me nog niet.   Da’s voor straks wanneer de pillen beginnen te werken.

 

Diepe zucht ….:wink:

 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 11:19 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

blogje bijwerken ...

 


60935-8be2878eeb00760e140ea3ee620b5180.jpg

 



Het Bisschoppelijk paleis



Zestien juli in het jaar des Heeren tweeduizend en acht en ik zit hier verdorie achter de computer met een dikke trui en sokken aan.

De lucht is grijs en de regen varieert van grote druppels naar miezerige motregen. 
Een mens zou van minder depressief worden. :roll:

Gelukkig was het vorige maandag goed weer toen kleindochtertje kwam. 

Ventje had ook een dagje vrij,  want zoon 2 en schoondochter gingen die dag badkamer, keuken en tegels kiezen voor hun nieuwe woning.

We zijn met kleindochtertje  naar het strand van Sint Anneke getrokken. 

Als het leven nog veel duurder wordt dan zal dit voor veel mensen terug het trekpleister van weleer worden.  Een dagje aan zee wordt dan onbetaalbaar.

Kleindochter is nu drie en half jaar oud en is 'gelukkig' de moeilijkste kleuterperiode voorbij.   

Ze babbelt nu honderd uit, luistert flink en kan mooi en rustig spelen.

Ventje en ik genoten op een terras van de schaarse zomerzon terwijl zij in het speeltuintje speelde.

’s Avonds hebben we nog met haar mama, papa en Seppe buiten in de tuin gegeten. 
Eén dagje zon per week, we zullen maar niet klagen zeker?

 

Ik schrok vorige week toen ik hoorde dat het parochiecentrum in onze winkelstraat – mijn vroegere parochie - eind dit jaar de deuren gaat sluiten. 

Het was het enige ontmoetingscentrum dat de weinige autochtone katholieke Belgen in de winkelstraat nog hadden.

Meer mensen ontmoeten elkaar daar dan in de kerk.  
Bovendien heeft het voor mij een nostalgische waarde,  want ik heb daar destijds mijn ventje ontmoet.


In de buurt wonen hoe langer hoe minder autochtonen omdat de meeste bewoners van nu  ingeweken moslims zijn. 
Er is een enorme witte vlucht geweest van jonge mensen naar de randgemeenten. 
Enkel een deel van de oudere generatie bleef honkvast hier wonen. 
Vrijwel alle winkels worden nu uitgebaat door de nieuwe Belgen.

Maar mag men daarom de weinige nog resterende autochtonen vergeten die niet weggevlucht zijn?   
Hun kinderen en buren trokken al weg, hun cultuur verdween helemaal uit het straatbeeld waar men zich nu in Marokko waant.


Het Parochiecentrum moet sluiten ‘omdat het geen winst maakt wegens het afnemend aantal bezoekers’! 
Dit bevestigt voor de zoveelste keer dat de katholieke kerk nog steeds enkel aan geld denkt en niet aan haar zeer schaarse nog resterende gelovigen.

De Islam daarentegen zorgt wel goed voor hun gelovigen.  Zij zorgen voor ontmoetingsplaatsen en dit zonder enig winstoogmerk,  wat trouwens in de islam verboden is.


Zonder ons parochiale  ontmoetingsplaats is er geen reden meer om nog naar die winkelstraat te gaan.  
Het nuttige werd aan het aangename gekoppeld. 
We wisten dat we daar steeds oude bekenden tegenkwamen voor een gezellig babbeltje over pot en pint.


De katholieke kerk verliest door het sluiten van het Parochiaal Centrum in de winkelstraat ‘zuiver uit winstbejag’ zijn kleine nog resterende gemeenschap.


Het zal hen een zorg wezen.   
De opbrengst van de verkoop van het gemeenschap centrum zal waarschijnlijk nodig zijn voor het onderhoud van het Bisschoppelijk paleis.


Héél diepe zucht! :-?  

 

 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door BOJAKO om 11:18 10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Mrs.Bo and Mr. Silver

↑ Terug naar de berichten