Ik ben een RAT ....

BLOGBINK LUDOVICUS

Ons jaarlijks Ardens weekend met kinderen en kleinkinderen zit er weer op.

Naarmate er meer kleinkinderen bijkomen wordt het elk jaar een beetje drukker, maar het huis dat we huren is vrij groot, de kleinkinderen hebben meer dan plaats genoeg om te rennen en te spelen.

De aangekondigde sneeuw bleef helaas weg, spijtig, want de kindjes waren er echt op uit.
Ze waren snel getroost,  want op de eerste avond was er een reuzegroot kampvuur op het dorpsplein. Voor de bibberende aanwezigen was er een kraampje voorzien met gratis wittekes en hotdogs.
Terwijl we in het donker in de kou stonden te wachten tot het vuur aangestoken werd,  konden de kindjes spelen in de speeltuin.
We kregen allemaal een karnaval hoedje dat we bovenop onze dikke wintermutsen zetten en de kindjes kregen zakken vol confetti.
De poetsvrouw die het huis opkuist na ons vertrek zal groen lachen dit jaar vrees ik.

De volgende dag was het prachtig weer en hebben bompa, kinderen en kleinkinderen een heel lange wandeling gemaakt.
Om de steeds sluimerende ‘Herniaretta’ niet wakker te maken heeft nana maar forfait gegeven. Korte, platte wandelingen lukt soms nog, maar bergen beklimmen niet meer.

Als je alle kleinkindjes zo enkele dagen samen bezig ziet dan merk je hoe elk jaar de situatie verandert en evolueert naarmate ze ouder worden.

De mobiliteit en de woordenschat van Seppe (1,5 jaar) neemt elke dag toe. Hij stapt nu niet langer, maar rent, achtervolgd door de anderen, door het hele huis en hij heeft ook ontdekt dat hij door héél hard te gillen en te krijsen onmiddellijk aandacht krijgt van alle aanwezigen.
Als dank krijgen we dan een brede grijns en zingt hij nog maar eens zijn huidig lijflied ‘ inde loooooria, inde loooria ... hiep hiep ...oeraa’.
Kleinzoon 1 (7 jaar) heeft ontdekt dat kleinzoon 2 (4,5 jaar) nu stevig terug mept wanneer hij hem plaagt.
Kleinzoon 1 en 2 hebben dan weer ondervonden dat kleindochter (3 jaar) nu ook terug mept wanneer nodig.
Kleinzoon 2 heeft in december zijn tut wel aan Sinterklaas gegeven en een diploma van ‘Dappere Kleuter’ gekregen, maar zuigt nu, tot groot ongenoegen van zijn vader, een ganse dag lang op zijn duimpje.
Hij is ook ongelooflijk gefascineerd door Seppe en wil af en toe ook ó zo graag terug eventjes baby zijn.
Nana en zijn mama zorgen ervoor dat dit nog af en toe even kan.

Via de pop van kleindochter ontdekte hij dan weer zijn aanleg tot het vaderschap.
Kleindochter beschermt haar popje Mimi echter zoals een echt moedertje en mepte om dit te bewijzen ‘hun’ baby meermaals rond de jonge vader zijn oren.
Kleindochter heeft ook ontdekt dat al de aanwezige jongens een piemeltje hadden en zij niet.
Als demonstratie van haar vrouw-zijn-zonder-piemel deed ze vervolgens een striptease en streakte eventjes naakt de kamer rond tot haar moeder haar kon vangen. ’t Was iets te fris om naakt rond te lopen.

Nana die gewoon is om thuis op een groot gasvuur te koken, moet in de Ardennen koken op een electrisch vuur met slechts plaats voor vier potten, vreselijk!   Zeker als je voor zo'n grote groep moet koken.
De pan voor het vlees nam al de helft van de kookplaat in beslag.
Geef mij maar een goed gasvuur, dat electrisch gedoe ligt me helemaal niet. Wie kan daar nu goed op koken?
Ik wil vlammen zien, met een gasvuur heb je onmiddellijk het gewenste resultaat: kleine vlam, grote vlam, of steekvlam (bij ’t smossen).

Ik had nog getwijfeld om mijn prachtige spiksplinternieuwe keukenmessen mee te nemen, (donderdag voor ’t vertrek afgehaald bij Fons van Keukenweetjes ) maar ik was bang dat ik ze zou vergeten dus ik heb ze maar thuisgelaten.

Ik had de soepgroenten thuis wel al fijn gesneden, zoals gedemonstreerd door Fons en ook van tevoren gestoofd zoals hij aanraadt.
Minder volume om mee te nemen en je hoeft er later maar water en bouillon bij te doen. Heel goede tip Fons!

Gelukkig wist ik nog van de vorige vakanties dat het kookvuur te klein was en had ik mijn draagbaar inductieplaat meegenomen.
Godzijdank is er in het huis ook een afwasmachine en die draaide non-stop.

Natuurlijk heb ik weer veel te veel gegeten en gedronken.
Zien eten doet eten nietwaar?
Vandaag (voor de zoveelste keer) begin ik weer te lijnen, echtig en techtig, ik beloof het mezelf plechtig

Vandaag wordt het een pyama-rustdag.
Seffens wat blogjes lezen, daarna relaxen in een lekker warm bad met een boekje en een 'glas water' ,   daarna telefoneren om te zien hoe het met de gezondheid van zus en vriendin is en verder heerlijk de rest van de dag niksen.

Morgen vliegen we er terug vollen bak in!

Favoriete gedicht van onze vorige Antwerpse stadsdichter tot 31 januari jl. Bart Moeyaert

Bron: GVA 31.1.2008 blz. 50

In elk leven

Is wel iets dat

Nooit meer goed komt

Een hamerteen

b.v.

gedicht van Bert Schierbeek (1918-1996)

Wablieft...u zegt....?! 
O.K hierna dan mijn bijdrage aan deze heuglijke dag.

Als dit een gedicht is

dan kan ik het ook

want in mijn leven

eet iedereen

look!

Voilà...kom ik nu ook in de krant?

blogbink van Bojako, je moet wel even met je cursor over het beeld bewegen om zijn knap smoeleke te zien  

Ik ga snel even tussen de soep en de patatten mijn dagboek wat bijwerken anders geraak ik teveel achterop.
Wie zei me ooit dat ik me ging vervelen wanneer ik stopte met werken? Huh!
Ik loop tegenwoordig mezelf soms voorbij.

Wat ik maandag gedaan heb ben ik al vergeten, ik krijg enorm last met mijn korte termijn geheugen...wreed ambetant. Ik hoop dat alle (bijna) zestigers dat hebben want anders moet ik super dringend naar de dokter.
Met mijn lange termijngeheugen is niets mis.
Ik kan jullie nog exact mijn kleding beschrijven dat ik droeg op de boot toen ik naar België kwam zoveel jaren geleden.

Gisteren ben ik met een lieve vriendin op koffieklatch geweest en we zijn weer eens lekker bijgebabbeld.
Wanneer ik naar de koekenstad ga dan neem ik meestal de tram, véél gemakkelijker dan je auto daar kwijt geraken.
Maar ik stapte gisteren uit de Metro aan 'de Diamant' en ik vind het daar creepy griezelig.
Mijn claustrofobie moet ik dan echt proberen onder controle houden. Je zit daar zo vreselijk diep onder de grond en bovendien stinkt het er enorm.
Toch dwing ik mezelf om daar uit te stappen want één halte verder is het maar één roltrapje naar boven.
Ik moet echt mijn claustrofobie leren bedwingen.

Vandaag kwam Seppe voor een halve dag. Ventje en ik hebben ons weer niet verveeld. ’t Is toch een schat van een kind, en dat zeg ik niet omdat hij ons kleinkind is. Hij lacht de godganse dag en nu hij begint te praten en te zingen is het nog plezanter.

Morgen ga ik bij ‘The Fonz’ van KEUKENWEETJES mijn messen afhalen. Benieuwd hoe lang het zal duren vooraleer ik het eerste topje van mijn vinger snijd met die echte koksmessen?!

Vrijdag volgt dan de maandelijkse blogmeeting met de blogvrienden waar ik altijd naar uitkijk.

Tussendoor maak ik lijstjes (slecht kort termijn geheugen remember!) - alles moet klaar staan voor het lang weekend in de Ardennen met onze kinderen en kleinkinderen en daarvoor moet ik ook nog de nodige boodschappen doen.
Met zoon 1 hebben we eergisteren de verschillende menu’s gepland.

Vandaag las ik in de krant dat we waarschijnlijk wat sneeuw mogen verwachten, dus ik zal seffens maar dringend op zoek gaan naar mijn winterkleding. ’t Is precies een eeuwigheid geleden dat we nog een echte winter met sneeuw gehad hebben.

Ventje heeft de slaapkamer inmiddels volledig afgewerkt en het ziet er wreed knap uit al zeg ik het zelf.
Alles (bedsprei, kussens, overgordijnen etc.) in diep, warm purper en het behang in zandkleur.... Nu zitten (slapen) we weer goed voor een lange tijd.

Maar, hoe gaat dat hé?    Nu we toch bezig zijn is het dan weer het geschikt moment om alles eens goed uit te rommelen.
Er staan al drie zakken klaar met kleding en andere zaken voor de Kringloopwinkel en dan moet ik al mijn boeken nog beginnen sorteren.
Ik ben tot het besluit gekomen dat ik niet alle boeken kan bijhouden, er zullen er tot mijn grote spijt een deel weg moeten wegens plaatsgebrek.
Mijn verzameling kookboeken neemt al een halve boekenkast in beslag.

Gisteren kon ik tot mijn grote ergernis geen verbinding maken met de laptop die beneden staat.
Ventje en ik hebben vanalles geprobeerd. Was de router kapot? Was de nieuwe laptop kapot? Stonden de instellingen niet meer juist?
Ik kreeg het vreselijk op mijn seskes. Dan maar even getest met onze oude laptop en daar was nog wel verbinding, dus de router was in orde,
’t lag aan de nieuwe Laptop.

Terwijl Seppe daarstraks zijn middagdutje deed ging ik nog eens kijken en nadenken wat er eventueel mis kon zijn en de oplossing was natuurlijk weer zo ongelooflijk simpel en idioot en voor de hand liggend.

Ik (of de Zilveren !!!??? ) had gewoon de LAN knop per vergissing afgezet.
Eén druk op het knopje en alles werkte terug perfekt.

Voilà, nu ben ik even uitgerust en kan ik dit nog snel even op mijn blog plakken en dan kan ik weer verder wat gaan rommelen.

(lievelingsliedje vandaag van Seppe)

Rommelpotterij, Rommelpotterij,

Geef me een cent en ik ga voorbij!

‘k heb geen geld om brood te kopen

daarom moet ik met de rommelpotten lopen

Rommelpotterij, Rommelpotterij,

Geef me een cent en ik ga voorbij.

.

blogbink van 'Florentine'

Hèhè al mijn vingers zijn nog intact!
Eentje van de Fons had een sparadrapke nodig en niet omwille van ’t snijden, maar bij de demonstratie van ’t slijpen.
Zijn soepje van vandaag bevat de nodige eiwitten, laat ons het daarbij houden.
Gastvrij ontvangst in een héél mooi huis in een héél mooie straat in een héél mooie stad, door ‘de Fonz’ himself en zijn lief, knap vrouwke.
De Fonz kan’t heel goed uitleggen, ik kan mijnen tetter niet houden en zijn vrouwke is ook niet op haar mond gevallen, dus het was er niet stil, zeker niet na enkele glazen lekkere witte wijn om op dreef te geraken.
De eega van Fons is het droomvrouwtje van mijne zilveren: klein, koket, precies gemaakt van kwikzilver en bovendien als kers op de taart :
“bijzonder avontuurlijk”.
Ik gebruik dit woord niet klakkeloos.  Ze is een dame die ook al enkele jaren de seniorenleeftijd bereikt heeft, maar meerdere keren per jaar moet ze een  paar avontuurlijke reizen achter haar kiezen hebben.
Ze is volledig mijn tegenpoool, maar uitersten trekken aan en we konden het heel goed met elkaar vinden.
Binnenkort vertrekt ze met een karavaan van enkele Jeeps en wat knappe Oosterse binken weer op reis door Egypte (Ollie’ke, troost u, mijne zilveren zit hier ook tranen met tuiten te bleiten) .
Mevrouw Fonz gaat niet in een vijfsterren hotel, nee hoor, in een slaapzak op de blote grond astemblieft! Ik zou van mijn leven niet meer rechtgeraken.
Enfin, uiteindelijk waren we dan toch aan de messen-demonstratie toe, ik hoop dat ik me alles nog duidelijk herinner na de glaasjes wijn, alles werd zo’n beetje flou na een tijdje.
Ach, indien ik iets niet goed meer weet dan ga ik het nog maar even opzoeken op zijn blog KEUKENWEETJES, of ik zend hem de vraag via een mail!
Ik kreeg niet enkel les maar ging na afloop nog naar huis met een gratis zak vol mooie kookboeken!  
Mevrouw Fonz wou me ook nog een prachtige Tagine cadeau doen, maar ik moest met de tram nog terug thuis geraken.   ’t Zal voor een volgende keer zijn.
Via Seniorennet heb ik toch al veel heerlijke mensen mogen ontmoeten. Zeg nu nog dat het internet geen sociaal gebeuren is! 
                                          
                                                     ***
Terug thuis was er eindelijk nieuws van mijn zus in Engeland.
De operatie is 'finally' achter de rug, nu is het nog afwachten om te weten wat er allemaal fout was.
Het gezwel werd verwijderd, zei mijn schoonbroer en ook nog wat andere stukken van haar anatomie, maar er zou ook nog ergens een niersteen vastzitten en die hebben ze voorlopig maar laten zitten ???? Je zou toch denken dat ze dat er ook ineens uitgehaald zouden hebben!   Als’t er dan toch maar voor te rapen ligt.
Enfin, de dokters zullen het wel beter weten dan ik veronderstel ik.
Ik kan ze zelf nog niet telefoneren, want Britse ziekenhuizen zijn niet zoals die van ons.   Luxe moet je daar héél ver gaan zoeken!
Toen ik de Ward Sister opbelde om te vragen of alles OK was met mijn zus zei ze heel vriendelijk dat de draagbare telefoon kapot was, maar ze zou de groeten doen en zeggen dat ik gebeld had.
Als ik het dan goed begrijp is er op elke zaal een draagbare telefoon die naar de patiënt gedragen wordt (indien het werkt) – hm... kwestie van de MRSA bacterie onder controle te houden zeker?
Ik hoop dat ze die telefoon elke keer in een badje ontsmettings alcohol leggen.

Broer Ardennen, groot als een beer, sterk als een beer, enfin een beer van een vent,  is ook geveld.
Zijn rug heeft het na al die jaren ook begeven, ’t zal een familie afwijking zijn zeker?
’t Is de allereerste keer dat ik broer pijnstillers weet nemen, dus het moet fameus pijn doen.

’t Zonnetje schijnt vandaag en als ik in de tuin kijk dan lijkt het alsof de lente al in aantocht is.
Heerlijk na al die regen en wind van de voorbije dagen!
Ik ga er eens van profiteren denk ik.  'k heb dringend vitaminen A-B-C-D-E-F-G-H-I-J-K-L-M-N-O-P-Q-R-S-T-U-V-W-X-Y-Z   nodig.

.

deze BLOGBINK mag er ook nog altijd zijn hé?
Gepikt van het blog van de parel van Antwerpen HOTLIPS

Seppe, nu achttien maanden oud,  is na een heerlijke weekendje bij ons weer naar zijn mama en papa toe.
Wij zijn inmiddels weer helemaal 'up to date' met zijn schattige peuter woordenschat. 
Hierna een verklarend woordenboekje voor toekomstige grootouders.

Boempaaa :                          bompa            maternale grootvader

Doenkaaa :                           doeshka         paternale grootvader

Moeke :                                moeke           maternale grootmoeder

Nannaaaaaa                         nana                paternale grootmoeder

Ang                                      Marie             zusje

Papaaaa                                vader           verwekker van kind

Mammaaaa                          moeder          baar(moeder)    

Otto                                     auto              voertuig

Doedaaaaaa                         ambulance     of politie auto

Dinkaaa                               drinken          vloeistof tot zich nemen

Kakaaa                                nattigheid in de pamper of iets erger 
                                            kan ook slechts een protje geweest zijn

Innelooooriaaaaaa (gezongen) In de gloria.... (lang zullen ze leven)

Daadaaa                               wuiven (en zeggen) bij vertrek

Koek!  (kordaat)                  ik wil nu eten !

Auw (met verwonderde blik): uitdrukking van pijn                                    
                                             vb. bij aanraking van de centrale verwarming

Ijselijke gil met veel tranen:      'erge pijn'

Ijselijke gil met lach :          ik gil gewoon heel graag 
                                              en vind dat een leuk geluid

Buurp (geluid):                      boertje na eten of drinken

Dadaa papaa:                        dag vader

Dadaa mamaa:                      dag moeder

Papa weg?                             Is mijn vader niet hier?

Mama weg?                           Is mijn moeder niet hier?

Boempa weg?                        Is mijn bompa niet hier?

Ang weg?                              Is mijn zusje niet hier?

Aaaai nana:                            liefkozing van grootmoeder 
                                              gepaard met slobberig natte zoenen

Doenka pakke:                      wil grootvader me even oppakken aub?

Nana pakkeeee:                    nana pakt gij me dan even op!

Neeeeeeee: (hevig hoofdschuddend)...
                                              Ik wil niet meer eten, ik wil niet meer drinken, ik wil niet van de stoel af, ik wil niet van de tafel afkomen. Ik wil mijn schoenen niet aan etc, etc..

Oemba zien?:                      Ik wil Bumba zien op TV

Lalaa zien?:                         Ik wil de Teletubbies zien op TV

TUTTEI ???                       Waar is mijn tutter (fopspeen)

Hawoooo:                             Hallo !

Bah! (met grijns) :               Ik heb mijn pamper goed gevuld
                                            en stinken Zjérard!

Toemaatje à la KOMMANEUKER :

Morgen mag ik even op bezoek bij Fons Nicolay van KEUKENWEETJES .
Hij gaat me groenten leren snijden met een écht koksmes, inplaats van een patatschellerke.
Indien hierna geen blog items meer volgen, dan ben ik vingertoploos!

Blame it on 'the Fonz' !