Het weer.
Vandaag wisselden zon en wolken elkaar af. In de loop van de dag kwamen er meer wolken en in de late namiddag werd de kans op lokale buien met kans op onweer groter.
Het werd zeer warm met maxima van 26 of 27 graden aan zee en in de Hoge Venen tot 30 à 32 graden in Laag- en Midden-België. Plaatselijk kon het kwik klimmen tot 33 graden.
De zwakke en later soms matige zuidenwind draaide naar het zuidwesten. Aan de kust ruimde de wind geleidelijk naar west tot noordwest.
Actueel.
SPORT
Trainen.
Train niet zwaarder, maar slimmer.
Als je voelt dat je niet meer vooruitgaat, train dan niet zwaarder. Probeer eerst bij hetzelfde gewicht extra herhalingen uit te voeren. Zo bouw je kracht op zonder je lichaam zwaarder te belasten.
Kijk ook kritisch naar je techniek. Veel mensen denken dat ze vastlopen omdat ze niet sterk genoeg zijn, terwijl het probleem vaak bij hun uitvoering zit.
Ook wat je voor je training doet, telt.
Vaak zijn mensen gelimiteerd omdat ze minder mobiliteit hebben in hun heupen, enkels of schouders. Dan voelt het verzwaren van oefeningen onmogelijk.
Wat kan helpen, is extra aandacht besteden aan stretching of mobiliteitsoefeningen voor je training. Zo worden je bewegingen efficiënter en stabieler en kan je sneller meer aan.
Het schema.
Een van de grootste trainingsfouten die ik zie, is dat mensen blindelings hun schema volgen. Bijvoorbeeld: elke week tien procent meer gewicht of meer herhalingen, omdat het schema dat zegt. Maar het lichaam werkt niet als een Excelsheet.
Er zijn veel omstandigheden waardoor je lichaam die tien procent extra misschien niet aankan: slecht slapen, stress op het werk enzovoort. Luisteren naar je lichaam is cruciaal. Tenzij je lichaam je zegt dat je met een pot vanilleijs in de zetel moet gaan liggen, dat spreekt.
Rusten.
En toch: af en toe in die zetel gaan liggen - zonder vanille-ijs- is blijkbaar best een goed idee. Veel mensen denken dat vooruitgang alleen tijdens de training gebeurt, maar eigenlijk word je beter tijdens de recuperatie.
Als je gemotiveerd bent, kan dat tegenstrijdig voelen. Maar het risico op overtraining valt niet te onderschatten. Een extra rustdag, slapen of minder belasting kan soms meer vooruitgang opleveren dan nóg harder trainen.
Als je dezelfde training plots moeilijker vindt, minder herhalingen kan doen, sneller uitgeput bent en slechter slaapt, zijn dat signalen dat je rust moet inbouwen.
No pain, no gain 2.0.
Oude sportblessures kunnen weer opduiken zodra je weer begint te trainen. Bespreek dat dus vooraf met je kinesist of coach, zeker bij sporten met veel impact zoals lopen of jumping jacks.
Een training mag lastig zijn. En ja: spierpijn of stijfheid tot drie dagen later is normaal. Maar pijn tijdens de oefening zelf, zoals gewrichtspijn of een scherpe pijnprikkel, is een no-go.
De oplossing is vrijwel nooit om volledig te stoppen met sporten. Wat je beter doet, is tijdelijk oefeningen met veel impact verminderen en die pijn laten nakijken. Het kan overbelasting zijn, maar ook een kwestie van techniek of een bepaalde instabiliteit.
Voeding.
In het begin boek je vaak vooruitgang, ook als je niet extra op je voeding let. Maar hoe meer je traint, hoe belangrijker voeding wordt.
Je spieren hebben brandstof nodig om te herstellen. Zeker eiwitten, koolhydraten en voldoende vocht zijn cruciaal, anders bots je sneller op een plafond.
Warmte speelt ook mee.
Thuis trainen is haalbaarder dan de fitness. Maar als je woonkamer stevig opwarmt wanneer de temperaturen de lucht in schieten, is dat ook niet bepaald aangenaam.
Door de warmte ligt je hartslag hoger, je zweet meer en je raakt sneller vermoeid. Als je dus tien tot twintig procent minder intens traint bij hitte, is dat normaal. Dat betekent niet dat je op een plateau botst, maar dat je lichaam harder moet werken door de moeilijkere omstandigheden.
Tenslotte.
En belangrijk voor iedereen: vooruitgang verloopt bijna nooit netjes lineair. In het begin gaat het vaak traag, daarna boek je plots snel vooruitgang en vervolgens lijkt alles stil te vallen. Maar dat is niet altijd een écht plateau, maar gewoon deel van de evolutie.
Terug in de tijd: zondag 29 mei 2011.
Wedstrijd: 20 km van Brussel – 1:20:11 – 348e plaats – 15.2 km/uur – deelnemers 30.000.
Een aantal afspraken moeten maken alvorens we konden vertrekken. Jonas en Jolien beginnen weldra aan hun examens en konden niet mee. Jeroen diende de atletiekmeeting van AVLO te lopen (400 meter) en moest dus ook verstek geven. Ik zette hem af aan het station van Lokeren en nadat we samen gekeken hadden wanneer hij een bus terug had kon ik de trein richting Brussel nemen.
Hij was goed op tijd en de ganse treinrit verliep ook vlekkeloos. Als het goed is mag het ook eens gezegd worden. Om half een aangekomen in het centraal station van Brussel en vandaar met de metro naar de halte Kunst-Wet.
Ik liep immers met het ‘.be team’ ten voordele van ‘handicap international’. Er waren meer dan 900 deelnemers aangesloten bij dit team. We verzamelden in de Wetstraat 51 (dichtbij metrohalte Kunst-Wet). Ook daar verliep alles vlekkeloos zodat ik mij echt ontspannen naar het Jubelpark kon begeven waar de start zou worden gegeven.
De esplanade van het Jubelpark is zo’n tiental minuten wandelen van de Wetstraat 51 gelegen. Dus beter kan niet zou ik zeggen. Even nog de goede box zoeken waarin we moesten starten en dan maar wachten. Nog een goed halfuurtje en dan konden we vertrekken.
Na het weerklinken van de Brabançonne en een kanonschot zette de elitegroep zich in beweging en dan was het onze beurt. Duwen en dringen hoefde niet want de tijd begon maar enkele honderden meter verder te lopen bij het passeren van de blauwe matten. We doken vrij vlug de Wetstraat in. Het was de eerste maal dat ik aan zo’n grote wedstrijd deelnam. Ik had vrij vlug door dat je hier eigenlijk nooit alleen hoefde te lopen en dat je
wel altijd bij één of meerdere atleten kon aansluiten. Toch een groot verschil en voordeel in vergelijking met kleinere joggingwedstrijden.
Via de Hertogstraat, het Paleizenplein en de Regentschapsstraat kwamen we reeds vlug bij een eerste bevoorradingspost (3 km). Voor mij veel te vroeg. Ik had nog niks nodig. Vele andere atleten hadden wel reeds dorst.
Dan ging het richting Ter Kamerenbos via een paar tunnels. Hoe loop je daar het beste door? Bij het dalen laat je je maar ‘vallen’. In de tunnel zelf is het even plat en hou je tempo en daarna probeer je zo goed mogelijk terug naar boven te komen. Toch best lastig.
Het mag worden gezegd Brussel is niet echt een gemakkelijk parcours en enige veelzijdigheid komt er goed van pas. Eens het Ter Kamerenbos door waren we zowat halfweg en was er opnieuw bevoorrading. Dus daaraan zeker geen gebrek. Ik bleef nog altijd een goed tempo aanhouden en zag het verdere verloop echt wel met vertrouwen tegemoet.
Velen hadden mij gewaarschuwd voor de laatste kilometers en de beruchte Tervurenlaan die ons naar de aankomst moest leiden. Ik begon er dan ook stilaan naar uit te kijken. Ze mocht er voor mijn part beginnen aankomen. Ik was echt benieuwd. En ik moet zeggen dat de verhalen die mij verteld werden geenszins overdreven waren. Ik kreeg het op bepaalde plaatsen op die Tervurenlaan heel erg zwaar. Mijn tempo verminderde en heel wat atleten kwamen mij voorbij. Panikeren had echter geen zin. Mijn enige doel was blijven lopen. Dit was geen wandelwedstrijd. En voor zoveel mensen die langs de kant aan het supporteren waren kon ik het mij toch niet veroorloven om te wandelen.
Het lukte mij om te blijven lopen en moe maar gelukkig zoals dat heet bereikte ik de aankomst op een 348e plaats in een chrono van 1:20:11. Halfweg was ik blijkbaar doorgekomen in 0:38:24 zodat het verval toch nog meevalt (ondanks die moeilijke laatste kilometer).
De Tervurenlaan, ik zal ze niet vlug meer vergeten. Temeer er zich dit jaar ook een echt drama heeft afgespeeld. Een jongeman is er het slachtoffer van geworden. Hij is er eerst onwel geworden, werd nog naar het ziekenhuis gebracht, maar is daar bezweken aan een hartaderbreuk. In totaal werden er trouwens dertien deelnemers voor verzorging naar het ziekenhuis gebracht.
Dertien ziekenhuisoverbrengingen is veel en meer dan andere jaren. Maar er waren natuurlijk ook 30.000 deelnemers aan deze 32e editie. Ter vergelijking, op 18 juni 1980 kwamen er ‘maar’ 5679 deelnemers aan de start van de eerste editie. Maar los van het drama dat zich nu heeft voorgedaan moet het toch wel gezegd dat niet iedereen echt goed is voorbereid om deze toch wel zware run tot een goed einde te brengen. Ik vermoed dan ook dat velen er een veredelde wandeltocht van maken.
De run vandaag.
Details run: 10km800 – weg - 1:42:26 – 9.29/km – 601 c – 22,2°- 75/89 – 129 pasfrequentie. Een vroege ochtendloop, nog eentje. Morgen kunnen we allicht terug iets later aan de run beginnen! En ja, geen wedstrijd voor mij in Brugelette vanavond. De hitte, met temperaturen tot ongeveer 30°, en de onweersdreiging, zijn er mij te veel aan.
TR156 - 7KM000 - 0:47:36
