1ste klimritje van het jaar.

Vanmorgen had ik de keuze, 'n wandeling of 'n fietstocht, zij het 'n tochtje met de stadsfiets. Het is dat laatste geworden. Vertrokken iets na 10u00 en uiteraard met de bedoeling tijdig terug thuis te zijn voor het middagmaal.

Het werd 'n tochtje langs de Maas. Mijn eerste foto's nam ik in Smeermaas waar het eilandje, op de bomen na, volledig in het water verdwenen is. Iets verder kwam ik door Hochter Bampd waar ik enkele runderen zag grazen en waar ik links het kasteel van Hocht tussen de bomen zag. In Herbricht even gestopt voor wat foto's van de Maas. Hier zie je pas welke omvang de Maas heeft na al die verbredingswerken aan de Nederlandse kant. Ook in Uikhoven even gestopt voor wat foto's.

En dan kwam ik in Kotem, tijd dus om terug te keren. Hiervoor nam ik de gewone weg door oa. Boorsem en opnieuw Uikhoven. Vervolgens 'n stukje binnendoor, 'n smal fietspad tussen Uikhoven en de brug naar Rekem. In Rekem, de grote weg Lanaken - Maasmechelen over om aan de Begijnenbos, links af te draaien naar hotel La Butte aux Bois.

Om 11u50 was ik thuis, juist op tijd om mijn voeten onder tafel te duwen en te genieten van 'n lekker maal. En die laatste foto, die nam ik thuis, nadat ik nog 'n aantal rijen gespit had in mijn moestuin. En om de namiddag af te sluiten, juist gezien dat Mathieu de koers gewonnen heeft. Hij is zowel 'n Nederlander als eentje van ons, gezien hij in België woont.

Als je met twee gaat fietsen, dan is het niet evident dat er veel foto's gemaakt worden. Vandaag was Peter mijn metgezel, zijn 1ste fietstocht dit jaar. En hij heeft het geweten, de afstand en wind tegen bij vertrek.

Ik had Peter op voorhand gevraagd hoeveel kms hij dacht aan te kunnen. Tussen de 50 en 60, heeft hij mij geantwoord. Ok. met dit gegeven ben ik aan de slag gegaan en heb 'n rit naar zijn kunnen voorbereid.

Wij zijn vertrokken aan de brug van Briegden om via het jaagpad langs het Albertkanaal tot Kanne te fietsen om daar de brug over te steken. De rit ging verder langs de sluis van Lanaye, Visé tot in Haccourt. En pech voor Peter, maar vanaf Briegden tot in Haccourt hebben we stevige wind tegen gehad, ik vermoed zo'n 4 bfr. Maar gelukkig, eens het verste punt bereikt, konden we aan de terugweg beginnen, nu wel met wind in de rug.

Voor de 2de maal door Visé om dan aan de brug in Moelingen, de Maas over te steken richting Eijsden. Met nog 'n rechtse bocht naar Gronsveld, waren we toch al rap op de Noorderbrug in Maastricht. In Smeermaas zag ik dat Peter zijn laatste kruid verschoten had, tijd voor hem om huiswaarts te keren. Hij kwam uiteindelijk uit op 'n afstand van ruim 57 km.

Zelf had ik nog niet veel goesting om er mee te stoppen, vandaar nog 'n extra lus via het kasteel van Hocht, en Rekem. In Rekem enkele foto's gemaakt, oa. van het kasteel en de distellerie Senden (info hier over: zie verder bij de foto's). Vanuit Rekem, nog de weg bergop genomen naar Zutendaal. Geen moeilijke klim maar wel 2,6 km. lang. Boven op de Besmer, terug naar huis via Gellik.

Maar voor het thuis aankomen, de douche en het avondmaal, nog rap 'n terraske in het centrum. Toevallig was daar ook 'n schaakmaat en ex-collega aanwezig zodat we nog effe ene gezellige babbel hadden. En Peter? Ik hoop dat hij straks uit zijn zetel geraakt. Alle gekheid op 'n stokje, nog 'n paar keer met mij op pad, en hij kan weer de kms en de snelheid aan.

Gisterenavond na het bekijken van het weerbericht, besloten vandaag 'n fietstocht te maken. Het werd weliswaar 'n tocht met de stadsfiets in de namiddag, na 'n toch wel drukke voormiddag. Eerst naar de bakker en daarna was ik muilezel van dienst bij het winkelen in een der plaatselijke warenhuizen. Terug thuis, nog 'n kort werkje in de tuin waarna ik desondanks toch nog even de tijd vond om mijn puzzel af te werken. Beeld van Capri, 1.500 stuks en het merk van de puzzel was Clementoni. Altijd 'n goed merk en mooie stukjes.

Na het middagmaal, dan op pad. Aan de brug van Briegden, naar beneden naar het jaagpad langs het Albertkanaal. In Kanne de brug over om mijn weg te vervolgen richting de sluis van Lanaye. Tussen Lanaye en Moelingen, even gestopt aan die trappen om eens te kijken naar het waterpeil van de Maas. Je ziet duidelijk dat de rivier gestegen is, temeer omdat in de Ardennen al die sneeuw gesmolten is en mee afgevoerd wordt.

In Eijsden nog even gestopt voor 'n foto om dan richting Maastricht te bollen. Maar juist voor de stad, naar rechts gereden, naar Gronsveld en Meerssen. Aan het kruisbeeld kun je rechtdoor fietsen naar Valkenburg, maar ik koos de linkerweg, terug naar Maastricht en de Noorderbrug. Onderweg nog rap een der mooie oudere gebouwen op foto gezet.

En via de Noorderbrug, naar Maastricht en Smeermaas om daar nog 'n laatste lus te maken achter Hocht door. En waarom de stadsfiets? Na de sneeuw- en regenval van de voorbije dagen, weet je nooit hoe de wegen er uit zien. En maar goed ook, op vele fietspaden lagen nog afgerukte takjes, ik heb door plassen moeten fietsen en de boeren hebben met hun tractoren veel modder achtergelaten op de fietspaden.

Mijn fietstocht afgesloten met 'n tas koffie en 'n biertje en daarna 'n lekkere douche. De volgende dagen voorspellen weer niet veel goeds. We zien wel wat ik er van maak.

Ik zal maar niet klagen over het weer, het is wat het is, regen en nog eens regen. En het ziet er voor de rest van de dag niet beter uit. Er zal dus niet gewandeld of gefietst worden vandaag, tenzij de weergoden nog spectaculair 'n langere droge periode willen inlassen. Maar ik maak mij geen begoochelingen.

Het wordt dus 'n binnen-zit-dag met wat gepuzzel, het lezen van 'n boek en wat hulp in het huishouden (mijn wekelijkse taken). Maar zoals gewoonlijk op dergelijke dagen, wil ik jullie, bezoekers van mijn blog, kennis laten nemen met een der naburige gemeentes. Deze keer wordt dat As (Asch zoals het vroeger genoemd werd). Het dorp ligt ingeklemd tussen Genk-Oudsbergen-Maaseik-Dilsen/Stokkem-Maasmechelen-Zutendaal. As is vooral gekend omdat in 1901, André Dumont er steenkool vond, het begin van 'n lange periode van mijnontginningen in de regio.

As is anderzijds ook 'n gemeente waar ik per fiets, regelmatig doorrij. Niet ver verwijderd van mijn gemeente Lanaken. Je kunt er bvb. het oude kolenspoor nemen tot Maaseik of naar Oudsbergen fietsen. In As is het ook gezellig toeven in het voormalige spoorwegstation, nu 'n fietscafé.

Ik heb dus weer wat oude postkaartjes bij mekaar gezocht maar heb mij toch serieus moeten beperken. Voor zo 'n relatief kleine gemeente, waren er veel verschillende kaartjes te vinden.

Beste mensen, hopelijk hebben jullie wat meer geluk met het weer, anders nog 'n fijne dinsdag.

Jazeker, vandaag heb ik gefietst. Sommigen zullen de vraag stellen: "fietsen met zulke koude wind?" En toch kon dat, vrij simpel, lees maar mee. Om te beginnen je goed warm kleden: vochtdoorlatend onderhemdje, thermisch shirt met lange mouwen, dikke borst en rugbeschermer met opstaande kraag, keel en mond/neus bescherming, koerstrui, dik winterkoersjasje, korte koersbroek, thermische onderbroek met lange pijpen, aansluitende joggingbroek, kousen, schoenen, handschoenen met vingerbescherming, ondermutsje met oorbescherming en 'n helm.

Verder uiteraard je rit zo plannen dat je tegen de wind in vertrekt en zoals vandaag, bescherming opgezocht op het fietspad As - Maaseik. Met al die bomen langs het pad, was de tegenwind minimaal. En natuurlijk, bij terugkeer, wind in de rug.

De rit zelf wat meer gedetailleerd, vertrokken via Opgrimbie om daar het fietspad door het bos te nemen richting de Salamander in Maasmechelen. Daar links af en 'n beetje omhoog naar de fietsbrug in As. En dan is het aangenaam fietsen op de fietssnelweg richting Maaseik. Ik was aan het meetpunt fietser 53 van vandaag. Om niet door de stad Maaseik te moeten rijden, ben ik er gewoon omheen gefietst. Eerst naar Wurfeld en vervolgens naar Aldeneik. Vooral in Aldeneik is het heerlijk fietsen en wandelen.

Aan de brug in Maaseik, richting Heppeneert om in Dilsen aan de Wissen, mijn laatste boterham op te eten. En omdat de wind goed zat, aan de brug in Maasmechelen, links af gereden, opnieuw naar de Maas. Mijn laatste foto gemaakt van de Maas, bijna in Uikhoven zijnde.

Eenmaal goed en wel in Smeermaas, wilde ik toch zo lang mogelijk profiteren van die rugwind, vandaar nog even 'n ommetje naar Veldwezelt. En dat bleek 'n goede beslissing. In Veldwezelt mijn voormalige postkantoorhouder van Veldwezelt, samen met zijn echtgenote, nog gezien en even gestopt voor 'n korte babbel. Jef is heel wat jaren ouder dan ik, maar beiden zien ze er nog goed uit.

Mijn rit afgesloten met 'n kort bezoek aan vriend Hubert. Ik heb genoten van mijn rit.

Het weer was deze morgen in Lanaken niet al te fameus. Tot 10u30 heeft het gemiezerd, de straten waren vochtig en de lucht had maar één kleur: grijs. Nochtans had ik het in mijn hoofd gezet om te gaan fietsen met mijn koersfiets. En fietsen, dat wilde ik hoe ook, toch gaan doen. Het is 'n fietstocht geworden, minder ver dan oorspronkelijk voorzien, en gewoon met de stadsfiets.

In Briegden gewoon naar het jaagpad langs het Albertkanaal. En bijna in Kanne zijnde, zag ik dat de rots langs het fietspad, op sommige plaatsen poreus begint te worden, getuige de afbrokkelende mergelstenen. Even verderop was ik blijkbaar fietser 26 van vandaag. En dan naar boven naar de brug om in het dorp Lanaye, enkel kiekjes te maken van de verschillende infoborden.

In Visé zie je altijd vele boten liggen en ook de ganzen zijn er niet weg te denken. En dan gebeurde het wonder, de zon brak door de wolken. Ik maakte dan ook 'n zonnige lus door Haccourt. Terug in Visé, rechtsop naar Eijsden waar de voorbereidingen van de carnavalsstoet volop bezig waren. Mijn route gewoon verder gezet langs de kortste weg richting Maastricht. In het stadsgedeelte Wijck was er een en al carnavalsmuziek door enkele "zaate hermeniekes". Ik ben er gewoon langs gefietst, want eenmaal er tussenin, geraak je er niet meer uit. Zo ook in Smeermaas. Ik had mij al voorzien om te moeten omrijden wegens de stoet die er vandaag zou uitrijden. Maar de stoet diende nog te vertrekken en stond opgesteld op de Maasdijk. Ik mocht dus gewoon doorrijden van de politie. In Lanaken toch nog 'n carnavalspint gedronken, want van al die carnavalssfeer, krijgt 'n mens dorst.

Officieel op de buienradar en het KMI geen regen, maar in werkelijkheid, voortdurende motregen, zo van die regen waarvan je toch goed nat wordt. Ik heb dus even zitten te wachten op wat opklaringen, maar noppes, de nattigheid blijft hangen.

Op 'n niet-geregistreerde wandeling na naar de bakker, ben ik dus vandaag nauwelijks buiten geweest. Geen probleem, na de werken van de voorbije dagen in mijn tuin en 'n keel die niet 100% lekker aanvoelt, is 'n dagje rust prima voor mij.

En wat carnaval betreft, sommigen denken dat ik mij nu alle dagen in het uitgangsleven stort. Sorry mensen, dan moet ik jullie ontgoochelen. Die tijd is voorbij. In mijn jongere jaren kon het niet op, van vrijdag tem. woensdag werd er op stap gegaan en de pinten gingen er als water binnen. We hadden toen ook 'n fijne groep van 'n tiental mensen en jaarlijks werd er naar uitgekeken. Maar de mensen worden ouder, krijgen kindjes, hebben links en rechts wat kwaaltjes en uiteindelijk viel de groep uit mekaar. Mijn echtgenote en ik waren uiteindelijk nog de twee overblijvers. Ook daar kwam 'n einde aan en het nachtelijk vertier hoort er tegenwoordig niet meer bij. Nu hoor je mij niet zeggen dat alcohol 'n must is, maar mijn echtgenote is sinds enkele jaren alcoholvrij en ikzelf heb op doktersbevel ook strikte richtlijnen gekregen. Ikzelf hou het dus bij onze carnavalskrant die we jaarlijks uitgeven (ben inmiddels 20 jaar redactielid), ik ga ieder jaar in de scholen de kinderen wat lesgeven over het dialect en carnaval (4de klasje van het lager onderwijs), naar de carnavalsstoet kijken en met veel interesse op sociale media het carnavalgebeuren volgen in mijn gemeente.

Gezien er dus niet gewandeld werd, maakte ik 'n kleine collectie van postkaarten van 'n naburige gemeente, de gemeente Eisden. Eisden hoort tot het grotere geheel van Maasmechelen en ligt juist voorbij het centrum van Mechelen a/d Maas. Ik passeer er heel dikwijls met mijn fiets, zowel op de heenweg als op de terugweg. Maar ook zonder fiets komen wij al eens in Eisden. Je kunt er goed winkelen en voor 'n hapje en 'n drankje kun je best naar de Pauwengraaf gaan, de belangrijkste straat van Eisden. De gemeente is vooral gekend voor zijn mijnverleden. Vele mijnwerkers hebben er gewerkt tussen 1922 en 1987.

Eisden is wel niet te verwarren met Eijsden, de gemeente in Ned. Limburg die op de grens met Moelingen-Voeren ligt.

Veel kijkplezier.

Het was vandaag kiezen tussen de aankomst en de ontvangst op het gemeentehuis van de Blauw Sjuut - waar ik de laatste jaren altijd bij aanwezig was - en 'n mooie fietstocht maken. Het is dat laatste geworden. Al moet ik zeggen dat ik toch wat spijt had niet bij de officiële ontvangst aanwezig te zijn geweest. Ik heb iets met carnaval en volgens de kronieken kondigt de Blauw Sjuut "vastelaovend" aan. Ze doen dat dit jaar voor de 71ste keer (1949 voor het eerst), maar oude geschriften maken al gewag van de Blauw Sjuut in de 12de eeuw. Zij komen uit Ned. Limburg en sinds 'n aantal jaren stoppen zij dus ook in Lanaken. Met dank aan Ronny voor de foto die hij vanmorgen maakte.

Maar goed, ik heb gefietst en dat had vooral te maken met het schitterende weer. De bedoeling was om naar de abdij van Val Dieu te fietsen. Ik vertrok aan de brug van Briegden. Maar om naar het jaagpad te rijden - bergaf dus - was het toch even voorzichtig zijn. Vannacht had het lichtjes gevroren en de helling naar beneden zag nog heel wit van de rijp.

Maar eens goed en wel langs het Albertkanaal, was ik al rap in Kanne. Je ziet daar boten aangemeerd liggen, die er al jaren zo bijliggen. Vervolgens de sluis van Lanaye, het dorp Lixhe en dan de Maas. In Moelingen, de Maas over om rechts aan te houden naar Voeren. Je komt dan verder door Warsage en Aubel waar de abdij gelegen is.

Ik had op voorhand gekeken of de cafetaria van de abdij geopend was op dinsdag, en ja, het terras begon bij mij aankomst al goed vol te lopen. Een tas koffie, 'n stuk vlaai en 'n cola voor 9,00 euro. Mijn batterijen waren weer opgeladen.

De terugweg was deels dezelfde als de heenweg met dit verschil dat ik in Voeren door het centrum van 's-Gravenvoeren gereden ben om in Eijsden, rechts af te slaan, richting Maastricht. In Maastricht wilde ik niet door het centrum rijden wegens carnavalitis, ik koos voor de rustigere weg via Gronsveld, Meerssen en terug via de Noorderbrug.

En in Lanaken, nog even 'n laatste halte voor 'n koffietje met uitzicht op de werkmensen die de tent aan het opzetten zijn voor carnaval.

Voila, 'n heel verslag, maar met dit weer was het 'n heel aangename fietstocht. Morgen staat er iets anders op het menu: bomen snoeien en het hout hakselen.

Vandaag nog eens het verschil ondervonden tussen mijn stadsfiets en mijn koersfiets. De stadsfiets is 'n stuk zwaarder en meestal ben ik ook anders gekleed dan met de koersfiets. Het is gewoon met de vrijetijdskledij aan, aangevuld met 'n goede warme jas. Dat scheelt dus enorm. En ik heb het dus ondervonden onderweg, meer gezweet.

Nu, ik moet niet klagen, ik heb alweer gefietst en dat is hetgene wat telt.

Zoals afgelopen dinsdag, weer langs het kasteel van Rekem vertrokken, rechtdoor langs de Zuid-Willemsvaart. Aan het stadion van Patro Eisden, links af naar de oude gebouwen en de schachten van de mijn van Eisden. De gebouwen zijn goed onderhouden. Doorgereden naar Eisden-Tuinwijk met zijn imposante mijnkathedraal, hun parochiekerk.

Verderop richting de Salamander in Maasmechelen, kon ik bij wijze van spreken meedoen aan de Spinnenwandeling. Altijd leuk voor de kinderen. Halverwege het station van As, links af naar de brug van "Fietsen door de Heide". Doorgereden naar Zutendaal met zijn Klauterbos en de Lieteberg, om terug te keren via de brug van Eigenbilzen en Gellik.

Dat bad naderhand deed deugd, ik was redelijk goed uitgewrongen.

Een stralende zon vanmorgen, joechei, joechei, sein om zeker die fietstocht te maken die ik gisterenavond in mijn hoofd had gezet.

Uiteraard niet te vroeg vertrokken, het had deze nacht gevroren. Alles zag wit. Maar eenmaal 11u00, ben ik er aan begonnen. Goed aangekleed vertrok ik naar Rekem om daar de Zuid-Willemsvaart te blijven volgen tot Dilsen. Daar rechtsaf naar het centrum van Dilsen en via enkele oude Maasarmen - mooi stukje natuur trouwens - naar de Maas gefietst. Aan de Wissen in Dilsen, even gestopt om 'n boterham te eten en enkele foto's te maken om vervolgens naar Meeswijk te rijden om daar de oversteek met het veer te maken naar Stein - Elsoo.

Wat verderop het Julianakanaal over en mooi mijn weg gevolgd langs Bunde, Itteren en Borgharen. In Maastricht terug de Maas over om bijna in Smeermaas zijnde, even te stoppen om die koeien op foto te zetten. Aan de overkant het kasteel van Borgharen waar ik even tevoren ben langs gefietst.

Met 'n koffie en 'n biertje, die mooie fietstocht afgesloten.

Het was 'n drukke dag vandaag. In de voormiddag dienden wij - de redactie van de Bèssemgezèt (onze carnavalskrant) - les te gaan geven in een der lagere scholen van onze gemeente. Het ging hier over het 4de studiejaar. In de namiddag zou dan de andere klas van datzelfde jaar aan bod komen.

Met drie redactieleden vertrokken wij dus met veel goede moed en 'n USB-stick naar school om de kinderen te onderwijzen in onze carnavalskrant die volledig in het dialect wordt opgemaakt. We leren hen wat carnaval is, hoe de krant gemaakt wordt en we proberen hen ook het dialect 'n beetje meester te maken. Elk van ons drie had zijn taak, gaande van de inleiding geven, de ander het vervolg en de derde duwde op de knoppen van de laptop. We doen dit al jaren, telkens bij dezelfde leerkrachten en zijn het dus al gewoon.

Nu wilde het toeval dat in het 1ste klasje, alles zéér vlot verlopen was zodat we nog voor het middaguur in de andere klas ons ding weer konden doen. In beide klassen werden uitgebreid foto's gemaakt en die komen allemaal in het Bèssemgezètsje, het kinderkrantje van de grote carnavalskrant. De foto's zijn gemaakt op weg naar school en op de 2de staat Gunter uitleg te geven over de bezem (in het dialect is dat de bessem). Op de achtergrond Jef aan de laptop.

Zodoende had ik vanaf 14u00 nog 'n zee van tijd om mij nog even sportief uit te leven. Het was op dat moment zonnig, droog en er was omzeggens geen wind. Tijd dus om mijn koersfiets van stal te halen en deze even te onderwerpen aan 'n vluchtige controle. De ketting smeren en de banden oppompen. Na de juiste warme kledij aangetrokken te hebben, kon ik op pad.

Mijn route ging van Veldwezelt door Mopertingen naar Bilzen. Een foto van 'n speciale fiets op de markt en het stadhuis. Via Munsterbilzen, fietste ik naar Zutendaal en verder naar Opgrimbie. Een foto gemaakt op het punt waar je naar de Duivelsberg kunt rijden in Opgrimbie. En in die gemeente mocht ik 'n eerste keer omrijden wegens wegenwerken. Een tweede keer mocht ik dat doen in Boorsem om uiteindelijk via de Zuid-Willemsvaart terug naar huis te fietsen.

46 kilometer voor 'n eerste keer met 'n snelheid van 22,4 km/uur, dan mag je van 'n geslaagde test spreken. En dat vraagt uiteraard om meer. En dat koud weer, daar heb ik niks van gevoeld. Ik was zo blij als .... ja als wat eigenlijk ... dat het droog was en dat de zon scheen.

Het had gekund, even buiten komen, zo tussen 8u30 en 10u00. Maar dan had ik mijn (onze) vaste gewoontes moeten doorbreken, zijnde: opstaan - ontbijt - fysieke weekendkrant lezen - sudokus en andere puzzels invullen. En als ik nu (10u07) naar de buienradar kijk, zal het vandaag nog één keer regenen, de hele dag dus! Plezant is anders. Er staat ook 'n stevige vochtige en koude wind, het wordt dus 'n binnen-zit-dag.

Maar omdat ik het plezant vind om wat oude postkaartjes te selecteren, heb ik voor vandaag weer 'n naburige gemeente uitgezocht. Het betreft hier 'n gemeente waar ik jaarlijks tientallen keren passeer per fiets, namelijk Kanne. Het dorp was zelfstandig tem. 1977 toen het opging in de grotere gemeente Riemst. Kanne is echt 'n uithoek, ten zuiden ligt Eben-Emael (Wallonië), ten oosten vind je Maastricht en ten noorden kom je door Vroenhoven, een buurgemeente van onze deelgemeente Kesselt. Van thuis uit tot Kanne, doe je er hoop en al 10 km. over.

Kanne is vooral bekend om zijn mergelgrotten, het kasteel Neercanne dat juist over de grens ligt op grondgebied van Maastricht, de vooral bij fietsers gekende hellingen, de Muizenberg en de Slingerberg en het plateau van Caestert, 'n mooi wandelgebied. Het hoeft dus niet te verwonderen dat bij goed weer, de terrasjes vol zitten in Kanne.

Zo, hierbij 'n selectie van oude postkaarten. Nog 'n fijn weekend.

Geen weer om vandaag 'n hond door te jagen om maar niet te spreken over ene senior met niet te veel gewicht aan zijn lijf. Hij zou nog wegwaaien. Maar alle gekheid op 'n stokje, het is momenteel guur weer bij ons, veel regen en wind en ik vermoed dat we prijs hebben voor de ganse dag. Het wordt dus 'n binnen-zit-dag.

Nu is er wel altijd iets te doen als je woont in 'n eengezinswoning. Zo is er vanmorgen 'n erkende firma onze schouw komen reinigen. Als je wenst je kachel aan te steken, dan is er 'n bewijs van reiniging nodig voor de verzekering, zou er ooit 'n schouwbrand zijn. En eens de werkman vertrokken, dan dient er gepoetst te worden, ook al heeft de werkman zijn uiterste best gedaan om zijn werk zo proper mogelijk te doen.

Maar goed, geen wandel- of fietsdag dus, maar wederom 'n mooie fotoreeks van oude postkaarten. Deze keer is de stad Borgloon aan de beurt. De huidige stad is ontstaan in 1977 door de fusie van 12 oude gemeenten. Nu is er zelfs sprake van 'n fusie met de stad Tongeren. Waarom 'n fotoreeks van Borgloon? Simpel, ik kom er jaarlijks regelmatig met de fiets. Het is de streek van de bloesems, centraal in Haspengouw. Het is er heerlijk fietsen en de afstand tot ginder (heen en terug) is altijd doenbaar. Bijkomend is dat de streek wat heuvelachtig is, zodat mijn klimmersgevoel zeker aan zijn trekken komt.

Ik zou zeggen, geniet van deze reeks, en kom je toch buiten vandaag, hou je goed vast en waai niet weg.

Waw, mijn 1ste fietstocht van het jaar zit er op. Ik ben heel content. Nochtans was het niet de bedoeling om te gaan fietsen, eerder deze namiddag de bus naar Zutendaal nemen en te voet terug. Maar vanmorgen diende ik per fiets enkele draagtassen vol met glas naar de container te brengen en hierbij rijpte het idee om toch eens te gaan fietsen. Mijn fiets was toch al van stal gehaald en de vooruitzichten op buienradar.nl gaven droog weer en 'n streep zon.

Zo gezegd, zo gedaan. Vertrokken in Briegden om van daaruit het jaagpad te nemen naast het Albertkanaal tot in Kanne. Daar de brug over en doorgereden tot de sluizen van Lanaye. Deze keer niet doorgereden (zoals meestal) naar Moelingen, maar direct naar links naar Petit-Lanaye, richting Maastricht. Spijtig dat die baan in minder goede staat is, allemaal betonplaten en het is voortdurend "kedoeng - kedoeng als je over de aansluitstroken van die platen rijdt. In Maastricht even gestopt aan de Sint Servaasbrug en ook aan de Wilhelminabrug. De duiven dachten dat ik 'n lekker hapje bij had.

Aan de mooie muurschildering, het centrum van Maastricht verlaten om in Smeermaas nog even 'n ommetje te maken langs de Zuid-Willemsvaart en het kasteel van Hocht. En in Lanaken centrum had deze fietser ineens grote dorst. Het kan verkeren!

Blij dat ik deze fietstocht gemaakt heb, hopelijk volgen er nog veel al nodigt het weer de rest van de week niet uit tot 'n vervolg.

Ik had het in feite kunnen weten, vertrekken voor 'n wandeling met 'n niet opgeladen batterij. Ik dacht nog rond te komen met de resterende power, niet dus. Bijna thuis zijnde wilde ik nog rap 'n foto maken maar mijn gsm gaf "niet thuis" aan. Mijn wandeling is dus niet volledig aangegeven op mijn kaartje. Kan gebeuren, eigen schuld!

Wederom was het vanmorgen miezerig (regenjas moeten aantrekken om de krant uit de brievenbus te nemen). Maar mij kennende, moet er maar even 'n droog moment zijn om toch te gaan wandelen. Ik wilde vooreerst naar mijn bank gaan voor wat centjes uit de automaat en anderzijds moest ik nog 'n boodschap doen. Van dat eerste kwam niks terecht, de bank had 'n algehele stroompanne, ook nog toen ik er de tweede keer passeerde.

Mijn wandeling dus, eerst door het Uilenspiegelpark om daarna eens te gaan kijken naar de afbraakwerken van de oude Delhaize. Zo te zien gaan ze nu beginnen aan de straatkant. Dat gaat voor problemen zorgen in de winkelstraat, winkels die moeilijk of niet meer te bereiken zullen zijn. Vervolgens over de fietsbrug en linksop de Industrieweg in richting Tournebride. Daar de brug over het kanaal Briegden - Neerharen overgestoken.

Terugkeren deed ik via de Koning Albertlaan en de werken aan de bibliotheek. De oude ingang is nu helemaal dichtgemaakt. Voorheen hadden ze aan die ingang, bij felle regen, wateroverlast.

Ik ben weer buiten geweest al was het toch lichtjes nevelig, dat zie je aan mijn foto van het kanaal.

Vandaag kunnen jullie mij misschien beschuldigen van gemakzucht, ik hou het eerder bij geen goesting ... En hoe komt dat zo? Wel, de hele voormiddag al is het koud, vochtig en op het moment is het aan 't motregenen. Je zou voor minder afhaken om 'n wandeling te maken. Gezond is het ook niet om in zulk weer inspanningen te doen. Wel ben ik vanmorgen nog even naar de bakker gewandeld, maar die afstand heb ik niet geregistreerd. Nee, ik blijf voor de rest van de dag binnen. Morgen zie ik wel hoe het weer zich aandient. 

Uiteraard heb ik wel 'n alternatief voor jullie op mijn blog gezet, oude postkaartjes van Sint-Truiden. Zo af en toe ben ik er al eens geweest per fiets. De rit naar daar en terug, is toch al gemakkelijk iets meer dan 100 km. zeker als je over het fietsroutenetwerk je tocht maakt. En onderweg krijg je dan ook nog eens gratis de Haspengouwse hellingen onder de wielen geschoven. Het is dus steeds 'n stevige fietstocht.

Maar nu die kaartjes, ik heb mij serieus moeten inhouden want van Sint-Truiden en omliggende dorpen (allen behorende tot de grote fusiegemeente Sint-Truiden) zijn er véél te vinden. Ik heb mij dus moeten beperken en heb voornamelijk gekozen voor de kastelen in de streek.

Ik hoop dat mijn vrienden die niet in deze regio wonen, ooit eens als toerist deze kant uitkomen. Zeker 'n aanrader. Veel kijkplezier. 

Verdorie, deze voormiddag triestig weer, regen, natte straten, kil, grijs, geen weer dus om 'n hond door te jagen. In feite wilde ik 'n iets agressiever woord gebruiken om het weer te duiden, maar gezien mijn blog - bij wijze van spreken - door de hele wereld kan gelezen worden, heb ik het toch maar netjes gehouden. Ja, ben zelfs niet naar de bakker geweest, daar heeft mijn vrouw voor gezorgd in de namiddag. En ja, in de namiddag was ik druk doende met de schaakstukken op het bord te laten bewegen. 

Dus geen grote wandeling of fietstocht vandaag, gewoon mijn verplaatsing naar de club. Derhalve ook geen foto's. Maar, omdat ik van fietsen hou, ben ik eens gaan zoeken naar oude postkaartjes met als onderwerp de fiets. Je vindt ze in alle kleuren en talen en ik heb mij daarom fel moeten beperken. Ik heb er 'n twaalftal geselecteerd en ik hoop dat jullie ze leuk vinden.

Verder nog ene aangename avond, en zij die naar het voetbal kijken, ... het is maar 'n spel. 

Het moest er eens van komen, mijn fietsdoelstelling 2022 bereiken, en vandaag was het van dat. Ik ben er toch een beetje fier op, zeker omdat ik gemiddeld slechts één keer per week fiets (er zijn uiteraard weken dat er meer gefietst werd).

Hoe ook, het was vandaag mijn bedoeling om via Maastricht - Roosteren - Maaseik, langs beide zijden van de Maas te fietsen. Gewoon plat, geen hellingen, relatief droge wegen en niet te veel andere weggebruikers. En mijn opzet slaagde, door het frisse weer was er weinig drukte op de fietspaden en de wegen waren idd. relatief droog.

Zoals gewoonlijk vertrokken via de Noorderbrug in Maastricht om dan langs het kasteel Vaeshartelt te fietsen (foto kasteel is geen eigen foto). Verder kwam ik oa. in Brommelen en Obbicht. In dat laatste plaatsje even gestopt om 'n boterham te nuttigen en op het bord te zien dat in 1643 zo goed als het hele dorp is weggespoeld.

Via de brug in Maaseik, België terug binnengefietst. Daar al +/- 48 km. op de teller. En dan de terugrit via de vaste wegen, door Heppeneert, langs de Wissen in Dilsen en het gehucht Mazenhoven. Daar staat 'n oude kapel die ik al dikwijls gepasseerd ben. Vandaag wilde ik toch enkele foto's maken, ook aan de binnenkant. Blijkbaar is die gebouwd in 1894.

Verder terug langs het kanaal in Boorsem en Rekem om via de sluis van Lanaken, het centrum terug binnen te rijden. Geen après-fietspauze, ik was te zeer bezweet (in feite te warm gekleed) en ben dircet huiswaarts gekeerd voor 'n warm bad.

En nu nog even nagenieten van mijn mooie fietstocht.

Mijn madam wilde vandaag nog eens naar Genk gaan om te shoppen en ook om eens wat andere lucht op te snuiven. En omdat ik aanvoelde dat ze liever eens alleen wilde gaan, was voor mij de weg vrij om nog eens mijn stadsfiets van stal te halen.

Een bepaalde route had ik niet in mijn hoofd, het was gewoon het gevoel achterna fietsen. Via de Bessemerberg was ik al rap in Zutendaal. Je fietst er veelal onder de bomen, ze noemen Zutendaal niet voor niets "het groenste snoepje". Vervolgens ben ik naar de imposante brug gereden van "fietsen door de heide". Ik was er zo goed als alleen. En waar je vroeger met de wagen nog richting As of Maasmechelen kon rijden, is de straat nog enkel voorbehouden voor fietsers. Aan de grote weg As - Maasmechelen, rechts afgeslaan naar de Salamander om daar onder de fietsbrug door te rijden. In de zomer passeren daar veel fietsers over, het pad brengt je oa. aan het voormalige station van Eisden waar je met goed weer, heerlijk kunt toeven op 'n mooi terras. Een aanrader!

Mijn route ging verder door het centrum van Maasmechelen om achter de brug, links af te slaan richting de Maas. Vooral in Kotem kun je enkele mooie foto's maken van de Maas. Verder langs de Maasdorpjes Boorsem en Uikhoven, om uiteindelijk via Hochter Bampd en Smeermaas terug naar huis te fietsen. Die laatste foto is trouwens gemaakt in Hochter Bampd.

Zo, bijna 40 km. Ben best tevreden over mijn fietstocht en op die manier naderen de beoogde 7.000 km.