Hamont

Het was ideaal fietsweer vandaag, zon en niet te veel wind. Deze week ga ik proberen om enkel in onze eigen provincie te fietsen, in Ned. Limburg zal het nu te druk zijn met al die fietsfanaten en profrenners die bezig zijn op het parcours van de Amstel Goldrace volgende zondag. 

Ook vandaag vertrok ik pas na het middagmaal en de afwas. Deze morgen heb ik het rustig gehouden, naar de bakker en 'n nieuwe voorraad boeken gaan inslaan in de bibliotheek. Ik nam oa. boeken mee van Johanna Mo, Sofie Sarenbrant en Rebecka Alden Edgren.

En dan mijn fietstocht, ik vertrok richting Gellik en Zutendaal. En ja, 'n mooie boom, ... altijd 'n foto waardig. Daarna reed ik via Beverst naar de O.L.Vrouwekapel in Lutselus, 'n gehucht van Diepenbeek. De kapel werd gebouwd in de 19de eeuw. En dan kwam Hasselt in het vizier. Tegenwoordig kun je er probleemloos fietsen, het fietsroutenetwerk is er goed aangegeven. Ik kwam vandaag oa. langs de achteringang van de Japanse tuin.

Vervolgens kwam ik voorbij de hoofdingang van het openluchtmuseum van Bokrijk. In die regio kon ik heel wat kilometers fietsen tussen de bomen. Kort aan NV. Essers in Genk, heb ik even ingeschat hoe ik zou terugkeren. Ik had nog redelijk wat tijd, dus naar As fietsen was zeker mogelijk. Daar zie je langs de grote weg de "Nieuwe Molen" en toch is die molen al gebouwd in 1717.

In As aan het voormalige spoorwegstation, ging ik daarna richting Mechelen a/d Maas. Mijn beoogde bestemming was de Ponderosa in Kotem. Ik had nog geen pauze genomen en die locatie in Kotem heeft altijd 'n surplus, je krijgt er gratis 'n stuk vlaai bij je koffie. Uit eerlijke schaamte drink ik er daarna ook nog 'n biertje. Koffie en Duvel voor 7,00 euro.

Naast mij op het terras zat 'n gezelschap waarvan één iemand effe naar het toilet moest en bij terugkeer zich nog al heftig in zijn stoel propte. Mijn heel tafeltje begon te schudden. De brave man heeft zich uiteraard verontschuldigd, "ik ben hier bijna de boel aan het afbreken" vertelde hij. Ik heb hem geantwoord dat 'n omgevallen tas koffie, spijtig zou zijn, maar 'n omgevallen Duvel, dat had absoluut niet gekund. De man gaf mij volmondig gelijk.

Na Kotem ben ik doorgereden naar Uikhoven, Herbricht, Smeermaas om uiteindelijk via 'n kort stukje Maastricht en Veldwezelt, naar huis te fietsen. Om 17u15 was ik er, tijd genoeg om mij op te frissen voor het avondeten.

Met 93 km. op de teller en 'n gemiddelde snelheid van 22,71 km/uur, ben ik best tevreden. Morgen is weer 'n wandeldag. Hopelijk is er 'n droog moment.

Als je verzeild geraakt in het centrum van toeristisch Valkenburg, dan is het effe zoeken naar de juiste weg, zeker als je 'n bepaalde straat op het oog hebt. Maar dadelijk meer hierover. 

Vóór ik aan mijn fietsverslag begin, wil ik eerst even terugdenken aan gisteren. Er is mij al 'n tijd geleden gevraagd om ergens in 'n kerk 'n kaarsje te branden voor 'n naastwonende buur die de zegen en de hulp van hierboven goed kan gebruiken. Gisteren was ik dus in 'n kerk, maar de gelegenheid was er niet om dat kaarsje te branden, ik was al blij enkele foto's te kunnen nemen. Maar, ... in gedachten heb ik wel aan die buur gedacht met de hoop dat het allemaal goed komt. Ik denk dat ik hiermee ook gevolg heb gegeven aan bedoelde vraag.

Maar nu naar mijn rit, wat verleden week op 'n sisser afliep, dat heb ik vandaag goedgemaakt. Ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht naar Bemelen. Daar fietste ik de Bemelerberg op. Nu kon het nog, maar vanaf volgende week rij je daar de profs voor de voeten die deelnemen aan de Amstel Goldrace. En dan kom je in Valkenburg met één opdracht: "zoek de voet van de Sibbergrubbe". Als je zoals ik geen gps op je stuur hebt, dan is dat geen sinecure, er zijn zoveel paden in dat centrum. Ik heb toch weer de weg mogen vragen aan 'n lieftallige dienster. En het is gelukt, ik ben er geraakt. In feite is dat 'n bergje van niks, 1,7 km lang met 'n max. stijging van 7 à 8 %. Boven kom je in Sibbe, 'n dorpje van +/- 1.000 inwoners en horende bij Valkenburg.

Eens Sibbe buiten, fietste ik naar Gulpen. Daar kwam ik weer voorbij de molen Roex. Al in 1712 was er sprake van die molen maar in 1905 brandde de molen uit, enkel het waterrad bleef gespaard. Wat verderop kwam ik door Reijmerstok, Banholt en Mheer. In dat laatste dorp vielen mij de vele vakwerkhuisjes op.

Vandaag was het mijn bedoeling om via Moelingen en Lanaye terug naar huis te fietsen. Het is maar 'n klein stukje Voeren dat je aandoet. Eens de Maas over is het gewoon rechtdoor fietsen naar Lanaye. Daar ben ik nog eens gestopt aan dat Portugees café-restaurant Bifana. Ik pauzeerde daar met koffie, cola en warme appeltaart. Ze kennen daar wel hun prijzen, 'n Duvel kost daar bv. 6,00 euro (bij ons 4,00 à 4,20 euro). Koffie krijg je daar voor 3,50 euro (bij ons 2,50 euro). Maar ze liggen daar strategisch, pal aan de Maas waar 'n bootje fietsers en wandelaars overzet naar Eijsden. Ze zijn ook de enigen in die regio. Maar geef ze eens ongelijk ...

Terugkeren deed ik via het fort van Eben-Emael, de Sint-Pierre en tenslotte de Muizenberg over. Die laatste is toch 'n stevige kuitenbijter. In Veldwezelt kwam ik nog voorbij aan de Neanderthalersite waar bij opgravingen tussen 1998 en 2003 resten van jachtkampen gevonden werden.

In Lanaken ben ik als 'n brave jongen, rechtstreeks naar huis gereden. Zo had ik nog tijd om mij te verfrissen vóór het avondeten.

Vanaf morgen komt onze kleinzoon enkele dagen logeren.

Als wielertoerist zou je toch denken dat je dan naar de koers op tv kijkt. Niets was minder waar gisteren, wij vonden het plezanter om in Maastricht te gaan flaneren, gevolgd door 'n lekker etentje. Wij gingen er naar toe met de bus. Het valt mij zelf op dat ik de laatste jaren minder goesting heb om voor dat scherm te gaan zitten om dan naar die renners te kijken. Nee, ik ben iemand geworden die moet "bezig zijn" met iets, te lang naar de koers kijken begint te vervelen. En je kunt uiteraard ook naar het nieuws kijken met 'n uitgebreid verslag. De beste twee hebben gewonnen. Proficiat. 

Na mijn job in de tuin deze voormiddag, wilde ik in de namiddag 'n ritje naar Maaseik maken. Ik trok hiervoor eerst de Bessemerberg over om in Zutendaal, rechts af te slaan naar de passage "fietsen door de heide". In As nam ik het oude kolenspoor naar Maaseik. Dat was bewust zo gekozen omdat de wind uit het NO kwam en op dat kolenspoor ben je min of meer beschut begen die wind. Ik was er vandaag trouwens fietser nr. 122.

In Heppeneert stopte ik voor het eerst aan dat kapelletje ter ere van Sint-Theresia van Lisieux. Het werd gebouwd in 1926 na haar heiligverklaring in 1925. Aan de brug in Maaseik viel mij die grote kudde gallowaypaarden op, de Nederlandse kudde.

Even voorbij de grens in Roosteren, stond ik even te voet wegens werken. En ja, mooie bomen in het zonlicht, daar maak ik graag 'n foto van, oa. deze in Illikhoven, 'n gehucht van Echt-Susteren. En in Berg a/d Maas zag ik dat het Julianakanaal ook daar weer van water voorzien is. Uiteraard zijn alle werkzaamheden nog niet ten einde.

In Moorveld, deelgemeente van Meerssen, staat de Mariakerk. Deze is nog vrij recent gebouwd, in 1954 werd ze in gebruik genomen. Verder is er niet veel speciaals nog te vertellen, zij het dat ik in Geulle, de Hussenberg ben opgereden. 1,1 km. lang en 'n stijging van iets meer dan 7%, 'n makkie dus.

Eens ik de Biesenberg was afgedaald, reed ik rechts naar het centrum van Meerssen. Dat is een van mijn favoriete plekken, je weet daar dat je dan bijna thuis bent. Want wat verderop ligt de Noorderbrug en dan ben je zo in Smeermaas. Per uitzondering ben ik vandaag nergens gestopt, niet onderweg, niet in Lanaken voor nog 'n biertje. Ik had het vandaag blijkbaar niet nodig om onderweg wat extra energie te sprokkelen, en dat biertje, dat heb ik thuis gedronken. Ook lekker.

Het was 'n perfect ritje, 'n goed tempo van 22,4 km/uur en niet te veel last van de wind.

En om te eindigen, onze plaatselijke voetbalploeg kon afgelopen zaterdag kampioen spelen. Ze hadden weliswaar slechts één punt nodig, maar eergierig zoals ze zijn wilden ze toch winnen, zij het met 'n onwaarschijnlijk scoreverloop. Ze promoveren naar 2de provinciale.

Uitzonderlijk ben ik vandaag al in de voormiddag aan mijn sportieve prestatie begonnen. Mijn chef-kok had de bus genomen om elders inkopen te doen en zo werd het warme eten verschoven naar deze avond. 

Op het programma stond vandaag de Sibbergrubbe in Valkenburg, 'n niet zo moeilijke klim van zo 'n 1,8 km. lengte. Maar gezien deze helling niet op het fietsroutenetwerk ligt, moest ik mijn weg erheen zien te vinden. Helaas, ik ben er langs gereden, de voet van de helling lag korter bij Valkenburg dan ik dacht. Geen probleem, op diezelfde weg in Oud-Valkenburg ligt ook de Keutenberg, wel ietsje moeilijker dan de Sibbergrubbe, er zijn stroken van 22% bij. Maar die helling ken ik intussen 'n beetje en ik wist wat ik kon verwachten, terugschakelen naar de allerkleinste versnelling, rustig naar boven peddelen en genieten van het uitzicht. Op sommige momenten is het alsof je voorwiel naar boven wil stuiteren, 22% is dus niet niks. Maar ik ben fietsend boven geraakt.

Onderweg nam ik wat foto's oa. in Herbricht, kort bij de luchthaven van Beek, langs enkele mooie vakwerkhuisjes op de helling Waterval, en 'n simpele oplossing voor de PMD-zakken in Valkenburg. De mannen die deze zakken dienen op te halen, hoeven zich niet meer te bukken en de meeste zakken hangen bij mekaar.

Eens boven op de Keutenberg, ben ik terug gefietst naar Valkenburg. Maar eer ik de diepte indook naar het centrum van het stadje, zag ik 'n mooi terras om 'n pauze te nemen, 't Bieëmerhöfke. Koffie - cola - vlaai voor 8,25 euro. Langs mij zat 'n veel jongere wielertoerist met zijn vrouw. Hij klaagde over 'n hongerklop die hij juist had meegemaakt. Het was effe nodig om wat rust te nemen eer hij verder kon.

In Valkenburg ben ik daarna nog de Cauberg omhoog gereden en nadien stond ook nog de Geulhemmerberg op het menu. Ik heb toen het besluit genomen om het aantal kilometers vandaag te beperken, het moet niet altijd om en bij de 100 kms. zijn. Via Rothem en Maastricht ben ik in Lanaken nog even gestopt aan het Cultuurcafé voor ene lekkere Duvel.

Fris gedoucht maak ik nog even dit verslag af en daarna wat bijpraten met mijn eega.

Deze namiddag heb ik gezegd "foert", ondanks de stevige wind ben ik gaan fietsen. Ik had geen goesting in 'n wandeling en het was al weer 'n paar dagen geleden dat ik nog op de fiets had gezeten. 

Maar eerst heb ik mij in de voormiddag weer enkele uurtjes bezig gehouden in de tuin. Het werk vordert, langzaam maar zeker. En na het eten en de afwas, kon ik vertrekken. Gezien de wind uit het oosten kwam, vertrok ik richting Veldwezelt met zijwind.

Ik nam gewoon de grote baan naar Vroenhoven via Kesselt. Kesselt is 'n deelgemeente van Veldwezelt en samen horen ze bij Lanaken. Op de grote baan Maastricht - Tongeren, reed ik rechtsaf naar Riemst. Op het kaartje zien jullie dat Riemst in feite 'n lappendeken is van vele kleine dorpjes.

In het centrum van Riemst, fietste ik rechtsaf naar Bilzen. Ook Bilzen bestaat uit vele dorpen. Vanuit Riemst kwam ik dus doorheen Grote-Spouwen, Kleine-Spouwen, Martenslinde, Bilzen en uiteindelijk Munsterbilzen. In Bilzen ben ik even gestopt aan de Demer.

Terugkeren deed ik via Zutendaal en de Duivelsberg in Opgrimbie. Het is daar altijd oppassen met die steile afdaling van 10%. Het is niet zozeer de hellingsgraad die tricky is, maar je moet altijd alert zijn op steentjes of takjes. Met die snelheid bergaf kun je gemakkelijk wegslippen.

Ook in Opgrimbie wilde ik eens gaan kijken of het vernieuwde fietspad tussen de Aspermansvijver en het OPZ in Rekem al terug geopend is. Dat bleek nog niet het geval. Het vernieuwde fietspad is wel al gegoten maar de afwerking is blijkbaar nog niet rond.

In Rekem langs de Steenweg, ben ik gestopt aan het voormalige kasteel Kapelhof. Met de langsliggende gebouwen vormt het momenteel 'n wooneenheid met vele appartementen. In de volksmond wordt het complex de "Sjaopsstaal" genoemd, dit omdat er veel verloop is van bewoners. Op het oude postkaartje zien jullie hoe het er vroeger uitzag.

En die wind, ....tja, ik heb toch dikwijls mijn pet mogen vasthouden, zoniet zou ze zijn gaan vliegen. Ik heb veel zijwind gehad maar best ook wat stroken "wind op kop" (zeker 4 bfr.). Morgen wordt er in principe gewandeld en voor vrijdag staat er 'n fietstocht gepland met de koersfiets.

Zoals aangekondigd ben ik vandaag gaan fietsen in Voeren. Heel ver vanaf thuis is dat niet, het is te zeggen, Moelingen ligt relatief kortbij. Voeren bestaat uit verschillende deelgemeenten en gehuchten. Ik heb ze denkelijk vandaag allemaal gezien. 

Maar eerst diende er in de voormiddag nog gewerkt te worden in de tuin. Als je +/- 11 are grond hebt, dan is er altijd wat te doen, zeker nu. Na het middagmaal kon ik vertrekken.

Meestal verkies ik dan te vertrekken in de richting van Moelingen. Dat is dan aan de brug van Briegden vertrekken, het Albertkanaal volgen via Kanne en Lanaye om wat verderop langs de Maas te fietsen. Eenmaal de brug over op de grens van Eijsden en Moelingen, passeerde ik voor het eerst weer eens die spoorweg. Misschien herinneren jullie het nog dat bij die zondvloed van enkele jaren terug in die streek, het spoorwegverkeer volledig onderbroken was. Het heeft enkele jaren geduurd eer alles weer hersteld was.

In Schophem, gehucht van 's-Gravenvoeren, staat de Steenboskapel uit 1846. Als je er binnenstapt hoor je Gregoriaanse gezangen. Het volgende dorp in de rij is Sint-Pietersvoeren. Je ziet al van ver de commanderij. Deze is van de 17de eeuw en heeft 'n rijke geschiedenis. Er langs ligt de stroopstokerij van de fam. Wiertz-Robijns. Deze is al in gebruik sinds de jaren '40 van de vorige eeuw.

Via Remersdaal kwam ik aan in Teuven, mijn voorziene stopplaats. Sinds enkele jaren kom ik er al eens. Het is 'n oud schooltje met twee leslokalen, maar nu omgevormd tot 'n gegeerde stopplaats om iets te drinken en/of te eten. En met die calorieën had ik opnieuw voldoende energie om het tot thuis uit te zingen.

Terugkeren deed ik via Ned. Limburg, eerst Noorbeek, dan Mheer en Gronsveld om tenslotte via Maastricht, België terug binnen te fietsen. Ik heb heel wat hoogtemeters gemaakt vandaag - + 600 - en verschillende hellingen beklommen, oa. die Hoesberg. Over 100 m. gemeten is het max. 8% maar er zijn stroken bij van 12%. Ik heb mijn best mogen doen, maar zoals gezegd, die vlaai en cola gaven mij voldoende energie, zeker gelet op mijn gemiddelde snelheid van iets meer dan 21 km/uur.

Op het einde van mijn rit gaf ik de voorkeur aan wat extra kms. maken ipv. te stoppen voor 'n biertje. Zeker ik nu pas vertrek in de namiddag, is het niet meer zo vanzelfsprekend om nog uitgebreid te stoppen voor ene lekkere Duvel. Wij eten om 17u30 en dan moet deze jongen nog gewassen en gestreken zijn eer hij aan tafel gaat. Ik heb mij vandaag nog eens op de weegschaal gezet: 65,3 kg. bloot aan de haak.

Ziehier, mijn wedervaren van vandaag. Zon, zon en nog eens zon, maar toch niet al te warm. Gelukkig had ik mijn fietsjasje aan. Tot morgen.

De goesting was er om te fietsen, en niet zomaar 'n tochtje van niks, nee, het werd 'n trip naar onze provinciale hoofdstad Hasselt. Vanmorgen nog eerst mijn best gedaan om alle ongewenst kruid te verwijderen aan de straatkant en de kiezels naderhand mooi geharkt. 

Na het eten vertrok ik via Gellik, Eigenbilzen en Munsterbilzen. In Eik, 'n oud gehucht van Bilzen nam ik mijn 1ste foto. De wolken inspireerden mij hiertoe. En ja, ik had het goed gezien, vanaf Beverst voelde ik regelmatig 'n verdwaalde regendruppel. In Diepenbeek moest ik vandaag voor het eerst - en niet voor het laatst - 'n omweg maken wegens wegenwerken. Gelukkig had het Fietsroutenetwerk zijn huiswerk gemaakt en de alternatieve weg was goed aangegeven.

In Hasselt kwam ik langs het Provinciehuis. Daar zetelt de provincieraad en ook de Limburgse Gouverneur en zijn gedeputeerden. In Hasselt fietsen, trekt mij niet zo aan, het is er mij te druk. Maar wil je het Fietsroutenetwerk volgen, dan kun je niet anders. Heel anders was het nadien, gewoon fietsen langs het Alberkanaal en met de wind in de rug, kon ik er zelfs 'n tandje bijsteken.

Wat verderop kwam ik dan aan in Bokrijk. Deze keer eens niet doorheen die waterpassage, daar ben ik al té dikwijls geweest. Het was vandaag gewoon langs de ingang van het openluchtmuseum. Op weg naar Genk kwam ik 'n aangeklede boom tegen. Waarom?? Een kunstwerk?? Vervolgens kwam ik voorbij het bedrijf van Essers, een van de grotere transportbedrijven. En dan moest ik naar Winterslag, maar wederom door werken heb ik door de omwegen vermoedelijk het gehele dorp van nabij gezien. In Genk centrum zie je direct dat de stad 'n mijnverleden heeft. Die twee grote wielen staan in de buurt van het postkantoor.

In het Molenvijverpark kun je even tot rust komen. Het is 10 ha groot.  Terugkeren deed ik vandaag via de Duivelsberg in Opgrimbie en vervolgens Rekem en Neerharen. Daar zag ik dat het toekomstige fietscafé al vorm begint te krijgen, 'n nieuw dak, de muren geschilderd en mooie blauwe luiken.

En thuis, ... daar kreeg ik te horen dat ze mij zelfs iets later had verwacht. Nu ja, tegen mijn gewoonte in ben ik onderweg nergens gestopt voor 'n extra energie-injectie, het was zelfs niet nodig, er zat genoeg jus in de benen. En die jus was toch nodig, het waaide harder dan voorzien, geen zon en zoals gezegd, af en toe 'n druppel. In Lanaken ben ik mij wel nog in de rapte ene warme chocomelk gaan drinken.

85 km op 'n namiddag, niet slecht. De volgende tocht zal op donderdag zijn, ze geven dan 'n stralende zon. Vermoedelijk 'n ritje ergens in Ned. Limburg.

Zo zou het altijd moeten gaan, 'n fietstocht zonder problemen noch zorgen. Het ging traag wanneer het moest, de turbo sloeg aan wanneer het kon, de focus was er - alles onder controle - en er zat meer dan genoeg jus in de benen. Geleen was mijn doel vandaag en via het veer over de Maas in Berg a/d Maas, zou ik terugkeren. 

Nadat ik mijn remmen thuis nog wat had bijgesteld, vertrok ik rond een uur vanmiddag richting Maastricht. Eerst daar de Noorderbrug over om vervolgens naar Meerssen te fietsen. Mijn eerste foto maakte ik in Ulestraten aan de kerk. Het is 'n dorp horende bij Meerssen. De Sint-Catharinakerk is van 1904.

Het volgende mooie gebouw op mijn reis was het Kolmonderhof in Kolmond. Het gebouw is van het begin van de 17de eeuw. Kolmont is 'n gehucht van Geverik, horende bij de gemeente Beek. En dan kwam Geleen in 't zicht, altijd iets speciaals om daar doorheen te fietsen. Maar wonderwel waren er vandaag geen problemen, het ging als vanzelf. Ik heb mij ter plaatse direct beloond met 'n korte pauze, wat extra energie opslaan voor de rest van de rit. En of het geholpen heeft, ... ik vloog bijna tot in Zutendaal!!

Eens Geleen buiten, was het fietsen in de richting van de Maas. Maar eerst moet je in Berg a/d Maas over het Julianakanaal. Het zal niet meer lang duren eer er weer water doorheen dat stuk van het kanaal vloeit. De bodem is zo te zien goed verstevigd.

Op de overzetboot was het 'n drukte van jewelste. Zes auto's en veertien fietsers. En aan de overkant stond wederom 'n ganse meute te wachten. Waar ik mij in Ned. Limburg nauwgezet heb gehouden aan de nrs. van het fietsroutenetwerk, heb ik mij bij ons laten leiden door mijn natte vinger, op goed geluk dus.

Ik wilde enerzijds niet dezelfde weg terug maken als afgelopen woensdag, en anderzijds was het kwestie van mijn fiets onder controle te houden door die strakke zijwind vanuit de andere kant van de Maas. Ik heb mijn weg vervolgd tot in Maasmechelen aan het kanaal. Hier ben ik rechtsaf gereden tot aan recreatieoord de Salamander. Na nog even door het bos gereden te hebben, ging het in Opgrimbie weer rechtsaf, de Duivelsberg op. Boven op de berg zie je het natuurgebied de Kikbeekbron liggen, 'n natuurgebied van 120 ha en horende bij het Nationaal Park Hoge Kempen.

Het dorp wat hierna volgt is Zutendaal. Ik ken het daar als mijn broekzak. Ik heb er in de jaren '90 van de vorige eeuw, 'n achtal jaren gewerkt als kantoorhoofd van de Post. Zo weet ik ook dat er in een van de plaatselijke horecazaken ene lekkere Force Majeure te krijgen is, 100% smaak - 0% alcohol. Echt 'n aanrader.

Echt naar huis terugkeren deed ik via Eigenbilzen, Kompveld en Veldwezelt. Om 17u00 was ik thuis met 80 km. in de benen. Bergjes waren er in Meerssen, Waterval genoemd en op het einde die Duivelsberg. Ik ben alweer tevreden.

Oef, het is eindelijk gelukt om mijn fietstocht naar Thorn te maken. Het weer zat er natuurlijk voor iets tussen - zonnig en relatief weinig wind - en ik had de permissie om al in de voormiddag te kunnen vertrekken. En omdat ik dan toch over voldoende tijd beschikte, heb ik er maar ineens 'n 100-plus rit van gemaakt. 

Het was rond de klok van 11u00 wel beslissen of ik al dan niet in korte broek zou vertrekken. Gezien de temperatuur rond het middaguur rond de 18° zou zijn, ben ik vertrokken in korte broek, voor het eerst dit jaar. Ook de rest van de kledij was wat luchtiger dan de voorbije weken, en maar goed ook. Behoudens de eerste kms. heb ik geen last gehad van eventuele koude.

Ik vertrok via Rekem en Boorsem langs de Zuid-Willemsvaart. Aan knooppunt 44 ging ik rechtsaf om daar het oude kolenspoor te volgen tot in Wurfeld. Dit is 'n gehucht van Maaseik. Wat verderop heb je de kasteelhoeve Nieuwenhof, daterend uit de 18de eeuw. Het is in bezit van de fam. Nyssens. Een hunner voorvaderen was burgemeester van Maaseik, midden de 19de eeuw.

Het volgende kasteel op mijn route was Borgitter in Kessenich, deelgemeente van Kinrooi. En dat de grens met Nederland héél kortbij is, dat zie je op dat plannetje waarop het kasteel te zien is.

En dan kwam het doel van mijn tocht in 't zicht, Thorn. Op voorhand had ik opgezocht of de Pannekoekenbakker geopend was. En dat hij smaakte, dat hoef ik jullie niet te vertellen. Het Witte Dorp deed uiteraard alle eer aan. Dat Wijngoed bestaat sinds 2001 en beslaat 'n oppervlakte van 7 hectare.

Terugkeren deed ik via de familiejachthaven de Spaanjerd in Kinrooi. Vervolgens reed ik door kleine dorpjes zoals Geistingen. Eens in Aldeneik, effe gestopt om mijn laatste boterham te verorberen aan de Mynekomplas, 'n visvijver. Aan de Pater Sangersbrug was het gewoon rechtdoor langs de Maas. O ja, Pater Sangers was van Stevensweert en ijverde voor de toenadering tussen de beide Limburgen.

Mijn laatste foto's maakte ik in oa. Dilsen-Stokkem en Mazenhoven, gehucht van Leut en horende bij Maasmechelen.

Om mijn 100 km. rond te krijgen, ben ik nog even richting Maastricht gereden. Zo kwam het dus dat ik zowel in het noorden als in het zuiden, effe de grens met Nederland ben overgestoken. En die Duvel tenslotte, die had niet de tijd om warm te worden.

Uiteraard ben ik meer dan tevreden na zo'n rit, zeker met mijn gemiddelde snelheid (22,92 km/uur), wetende dat op het eind de wind toch wat strakker was. Het heeft mij toch niet belet om tussen Maastricht en Smeermaas goed door te trekken met 'n snelheid boven de 30 km/uur.

Mooi weer vandaag, veel zon maar ook redelijk wat wind. Voor 'n stevige fietstocht, zeker met de koersfiets, waaide het mij toch wat te hard. Geen probleem, dan wordt er gewoon gewandeld.

In de voormiddag heb ik mij nog enkele uurtjes bezig gehouden met opruimwerken in de tuin. In de namiddag was het plan om met de bus naar Waltwilder te gaan en vanaf daar via Martenslinde, naar Alden Biesen te wandelen. 

In Waltwilder moet je eerst de Wilderberg op. Vanaf die kant is dat redelijk te doen, maar kom je vanaf de andere kant, dan moet je al 'n geoefend klimmer zijn om die helling op te geraken. Dat zie je, op de foto.

Het volgende dorp is Martenslinde, deelgemeente van nu Bilzen-Hoeselt. De Sint-Martinuskerk was te bezoeken, ik ben dus even naar binnen geweest. Deze kerk werd gebouwd na de sloop van de oude kerk in 1892. Alleen het 14de eeuwse koor werd behouden. Tussen 1935 en 1941 werden de zijbeuken gebouwd.

En dan heb je de klim naar het Apostelhuis, horende bij Alden Biesen. Wielrenners worden in Alden Biesen weleens omhoog geleid van beneden aan de Kasteelstraat tot boven aan dat Apostelhuis, vooral in de Ronde van Limburg. Alden Biesen is één van de toeristische trekpleisters van de regio. Je ziet er altijd wandelaars. En foto's maken is natuurlijk 'n must. Wat verderop op de Kasteelstraat heb je de Rentmeesterij. Het is nu 'n bijzonder hotel.

Mijn einddoel was uiteraard Bilzen. Om er te geraken daalde ik af via de Katteberg. Onderweg mooie bomen en 'n fel blauwe lucht. Tenslotte waren veel ouderlingen aan het wandelen in het park, kortbij het rusthuis.

Zo, die wandeling zit er weer op. Bij leven en welzijn wordt er morgen gefietst.

Een fietstocht zag ik vandaag wel zitten. Niet deze voormiddag, toen was het nog te fris, maar in de namiddag kon het wel. Ik heb mij dan deze morgen nuttig gemaakt met het bijeen harken van afgevallen bladeren. Tien kruiwagens heb ik gevuld. Onze boom begint nu eindelijk al zijn bladeren kwijt te spelen, het zou tijd worden. De composthoop is nu weer goed gevuld. Maar al die bladeren composteren goed, volgend jaar zie je er niks meer van terug. 

Na de afwas kon ik mij dan klaarmaken. Mijn stadsfiets effe "met de Franse slag" gereinigd, mijn ketting gesmeerd, wat peperkoek en drinken mee en ik kon vertrekken. Ik vertrok via Herbricht en Uikhoven om vervolgens in Kotem de brug over te fietsen naar Stein. Het Julianakanaal ben ik vandaag toch zeker drie keer overgefietst.

In Geulle a/d Maas kun je vanaf 1 april weer met het veer de Maas over, eerst enkel in het weekend, naderhand elke dag. Mooi in die streek is altijd het kasteel van Geulle. Het is eigenlijk maar 'n overblijfsel van het oorspronkelijke kasteel van 1620. Het is 'n deel van de voorburcht.

Wat verderop in Bunde ga ik mij die kasteelhoeve Hartelstein in gedachten houden. Een nieuwe horecazaak in die streek is altijd 'n pluspunt. Je fietst er in feite doorheen 'n natuurgebied. Vervolgens kom je in Itteren waar ik de gallowayrunderen zag lopen op de Belg. oever van de Maas in Herbricht.

Tenslotte ben ik in Maastricht nog even blijven stilstaan aan het Bassin. Die oude gebouwen met graffiti en muurschilderingen, worden binnenkort afgebroken. Vestio, vastgoedontwikkelaar uit Hasselt heeft de voorkeur gekregen om er 'n nieuw prestigieus ontwerp te bouwen.

En die laatste afbeelding, die verkreeg ik door met mijn handpalm traag over het beeldscherm van mijn gsm te gaan, op die manier 'n foto makende die ik kon opslaan. Je ziet ook op de afbeelding dat ik 2u51 ben weggeweest maar slechts 2u25 heb gefietst. Mijn Strava-account gaat op pauze als ik ergens blijf stilstaan voor 'n foto.

En is de lente nu echt begonnen ....????

Dan wil je gaan fietsen maar geraak je Lanaken bijna niet uit. Dat overkwam mij deze namiddag. De voormiddag was voorbehouden aan de technieker die onze verwarming kwam nazien (jaarlijks onderhoud). En deze vroege ochtend, ... toen stond ik al om 7u15 bij de bakker. Al ons brood was weer eens op. Ik verdenk onze bakker ervan 'n nieuwe snijmachine gekocht te hebben waarbij elke snee brood, enkele millimeters dikker gesneden wordt. Dikkere sneden = meer verkoop van broden! Vroeger kwamen wij twee dagen toe met 'n brood, nu lukt dat nog zelden. 

Maar genoeg geklaagd, dit verslag gaat over mijn fietstocht. Ik wilde vandaag nog eens naar Gulpen gaan. Het was nochtans kantje-boortje of ik al dan niet kon vertrekken, de buienradars wisten het niet goed. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en mijn fietskledij aangetrokken. Het was wel met 'n laagje méér want het was fris buiten.

Ik vertrok met het nodige oponthoud via Maastricht en de Bemelerberg richting Margraten. Eerst kwam ik thuis vriend Ivo tegen en even verder, vriend Jean-Marie. Ik was dus na enkele meters, al verschillende minuten kwijt. Maar, "so what". En ja Margraten, een volgende rit moet ik daar eens stoppen aan het oorlogskerkhof voor Amerikaanse soldaten. En dan ging het naar Gulpen, ... of dat was toch de bedoeling. Ik heb zoals gewoonlijk mijn opeenvolgende nrs. vóór mij op het kader van mijn fiets, maar ineens zag ik nummerborden die niet op mijn menu stonden. Het waren zo te zien spiksplinter nieuwe borden, zo nieuw dat de grote overzichtsborden op elk knooppunt noch de website, zelfs nog niet aangepast waren. Gelukkig ben ik goed in aardrijkskunde en kon ik aan de hand van mijn geheugen, steeds de juiste weg vinden. Je zou maar in die buurt fietsen en de streek niet kennen.

Maar het is goed afgelopen, ik heb geen meter extra moeten fietsen. Naar Gulpen fietsen levert altijd mooie vergezichten op. Ook mooi in de stad is die fraaie muurschildering van de hand van kunstenares Yasja Ligtelijn. En dat het op dat moment mooi weer was, dat zie je op die foto met oa. de wegwijzer naar Banholt. Aan de Sint-Lambertuskerk in Mheer, gebouwd tussen 1876 en 1881, ging ik rechtsaf naar Mesch.

Vervolgens ging het van Mesch naar Eijsden en Moelingen. Daar ging ik de Maasbrug over en was het ook gedaan met dat mooie weer. Het heeft van Lanaye tot Veldwezelt (bijna thuis dus) doorlopend lichtjes gemiezerd. Desondanks ben ik toch de Saint-Pierre nog opgereden, geen moeilijke klim, 1,3 km. lang.

Terugkeren deed ik via Eben-Emael met oa. de molen Loverix, vermoedelijk van 1800 en sinds 2014 is daar 'n pannenkoekenhuis gevestigd. Daar tegenover staat het fort van Eben-Emael, nog steeds te bezoeken. Iets verder in Kanne, stond ik weer effe stil, 'n vroegere medewerker van mij bij de Post, Kris, kwam ik daar tegen en wederom werden wat weetjes uitgewisseld.

Daarna ging het rechtstreeks terug naar Lanaken. Ik wilde nog wel de Muizenberg overfietsen, maar dat gemiezer vond ik maar niks. Liever direct naar Lanaken. Maar ineens, wonderlijk, vanaf Veldwezelt scheen de zon weer. En met die zon kwam ook de behoefte terug aan 'n drankje, mijn merk. Dat dronk ik op het Kerkplein. Thuis heb ik tenslotte de uitwendige mens vochtig gemaakt zodat ik fris gewassen aan tafel kon. Fijne avond nog.

Vandaag heb ik mij toch nog eens gewaagd aan 'n voormiddagrit. Ik ben dan wel beperkt in mijn kilometers, de afspraak is dat ik 's middags op tijd thuis ben. Nu had ik wel 'n speling van 'n half uur, om 12u30 diende ik aan tafel te zitten. Echt vroeg kon ik niet vertrekken, het was nog redelijk fris vanmorgen, hooguit 6°. Maar rond de klok van 8u30 kon ik toch op pad. Mijn banden waren gisteren al nagezien en opgepompt. Maar die opgepompte banden, die heb ik mij wel beklaagd, straks meer hier over.

Ik vertrok zoals steeds in die richting vanuit Briegden en fietste naar Kanne. Eens Kanne buiten begint Wallonië en de gemeente Bassenge. Achtereenvolgens kom je door de volgende deelgemeenten: Eben Emael - Wonck - Bassenge - Roclenge sur/Geer - Boirs - Glons. Het is niet altijd goed uit te maken in welke deelgemeente je je bevindt met het maken van foto's (zie bijgaand kaartje). Op mijn gsm wordt standaard Bassenge aangegeven. Een weetje is dat Bassenge tot 1963 bij Belg. Limburg hoorde en toen Bitsingen genoemd werd. Nu hoort Bassenge bij Luik. Hoe ook, je hebt er prachtige natuur, je moet er al eens over 'n klein brugje, je ziet de olympische ringen enz. Ik kom er graag.

Eens terug in Limburg fietste ik van Nerem naar Millen waar die Waterburcht staat. De oudste delen stammen nog uit de 12de en 14de eeuw. In 1811 werd de oude donjon gesloopt en fungeerde de restanten van het kasteel als boerderij. Sinds 1972 is de gemeente Riemst eigenaar en is het nu 'n eetcafé. Wat verderop heb je die mooie Sint-Apolloniakapel in Genoelselderen. Ook in Genoelselderen, het wijnkasteel. Dat is de tweede keer op 'n paar dagen dat ik er voorbij reed. Die andere kapel zag er binnenin maar rommelig uit.

Het was vandaag 'n fietstocht van voortdurend klimmen en dalen maar de zwaarste strook had ik toch bewaard voor het einde, de Keiberg naar het Apostelhuis, horende bij Alden Biesen. De zwaarste 100 meter heeft 'n stijging van 11% maar er zijn stroken die nog steiler zijn. Het was effe duwen.

Terugkeren deed ik via Bilzen, Munsterbilzen en Eigenbilzen. Tussendoor kwam ik ook nog voorbij aan het kasteel Groenendaal in Waltwilder. Ik heb er vandaag 'n "non stop rit" van gemaakt, ik wilde uiteraard tijdig thuis zijn en er lag nog haksel- en snoeiwerk op mij te wachten. Ik ben er weer 'n tweetal uur mee bezig geweest. Maar deze klus is weer geklaard. En waarom hakselen? Wij bezitten geen auto noch rijbewijs, het is dus niet vanzelfsprekend om dergelijk tuinafval afgevoerd te krijgen naar het containerpark. Wij strooien het uit onder bomen en struiken.

Dat was weer mijn verslag. Ik ga dadelijk met 'n boek in de hand met de benen omhoog. En o ja, die opgepompte banden .... Ik ga deze nacht dromen dat ik vandaag in 'n oude trein zat, kedoem - kedoem - kedoem. Het grootste deel van mijn rit fietste ik over betonwegen. Dat zijn allemaal afzonderlijke platen maar die liggen uiteraard niet allemaal even hoog, er is altijd 'n opstaand randje waar je dan met je voorwiel tegen rijdt. Dat heb je dan met goed opgepompte banden. Om horendol van te worden, kedoem - kedoem ....

Zoals aangekondigd ben ik vandaag gaan fietsen. En ook zoals afgesproken ten huize Meuris, vertrok ik pas in de namiddag. Mijn doel van vandaag was de Abdij van Val-Dieu. De route ernaar toe is voor mij geen onbekend terrein. Eerst doorheen Eijsden, dan naar 's Gravenvoeren en Warsage en vervolgens Val-Dieu in Aubel. 

Meestal vertrek ik dan in Briegden om daar het jaagpad te nemen naar Kanne. Deze keer was ik vandaag fietser nr. 89. Eens Kanne buiten reed ik doorheen Lanaye en langs de Maas om tenslotte op de grens met Visé, de Maas over te steken naar Moelingen. De rechtstreekse weg naar Val-Dieu is nog steeds afgesloten wegens werken, mijn zoon had mij gewaarschuwd. Om er toch te geraken diende ik 'n kleine omweg te maken doorheen Eijsden en 's Gravenvoeren.

Maar eens de Voer achter mij, was ik al rap in Warsage. De Sint-Pieterskerk daar is sinds 1936 'n monument. De toren en delen van de kerk, stammen uit de 13de eeuw. De Nederlandse naam voor Warsage is Weerst. Om in Val-Dieu te geraken heb je twee mogelijkheden, ofwel volg je de gewone weg rechtdoor naar de Abdij (plat - geen helling) ofwel rij je de Col Bois de Mauhin over. En jullie kennen mij, die bergjes ga ik niet uit de weg. Het is 'n helling van 2 km. lang met 'n max. stijging van 7 - 8 %.

In Val-Dieu zelf was er geen enkel plekje meer vrij op het buitenterras, dan maar binnen mijn vlaai opeten. En dan kwam de volgende helling, de Cote St. Jan Sart, 1,4 km. lang met 'n max. stijging van 8 -9 %. Bergjes oprijden heeft als voordeel dat je prachtige vergezichten hebt, de een al mooier dan de ander.

Terugkeren deed ik weer via Voeren. Daar stopte ik even aan de Steenboskapel in Schophem, gehucht in Voeren. De kapel werd gebouwd in 1846. Via Maastricht en de molen in Gronsveld, keerde ik terug naar huis. Maar deze jongen had nog wat dorst, welke plek is dan beter dan Mesjeu in Neerharen. Zo fietste ik nog doorheen Hochter Bampd. Ik zag nog net een der gallowy runderen.

Morgen staat er 'n wandeling naar Bilzen op het menu. Ik ga daar mijn gratis vlaai afhalen, mij geschonken door de krant Het Belang van Limburg. Daarna kom ik met de bus terug.

Het was vandaag wel mijn verjaardag, maar dat prachtige weer weerhield mij toch niet van 'n mooie fietstocht. Behoudens 'n verrassingsontbijt deze morgen vanwege mijn vrouw, was er vandaag verder niks speciaals gepland. Mijn verjaardagsetentje hadden wij al gehad en er was niemand genodigd om te komen vieren. 71 jaar is dan ook maar 'n doordeweekse verjaardag. Niets belette mij dus om de deur uit te gaan. In de voormiddag was het nog wat fris, in de namiddag was er een en al zon. 

Ik wilde vooral wegblijven van het carnavalgebeuren (weg dus van het Maasland). Niet alleen die stoeten kunnen je hinderen, maar ook glasscherven die zeker her en der verspreid liggen (van bierglazen), zijn nefast voor mijn wielen. Ik nam dan wel mijn stadsfiets, maar je weet maar nooit. De velden van Haspengouw en de regio Bilzen, dat was mijn doel.

Ik vertrok via Veldwezelt. Het Fietsenroutenetwerk heeft die plek wel goed bedeeld met diverse route's. Vandaar ging het naar Kesselt waar ook nog gewag gemaakt wordt van de elektrische draad van WO I. Daarna kwam ik voorbij aan het Iers Kruis. Daar werd slag geleverd op 2/7/1747 door ondermeer de Fransen en de Spanjaarden tegen de Oostenrijkers en de Engelsen. De Ieren vochten mee met de Fransen om bij 'n overwinning onder het juk van de Engelsen uit te komen. Zij werden echter niet beloond en verloren veel soldaten.

In Genoelselderen kwam ik voorbij het wijnkasteel van Jaap van Rennes. Dat kwam in zijn bezit in 1991. Hij overleed in 2019, zijn dochter zet de zaak verder. En dan kwam het mooiste kasteel in zicht, het waterkasteel Renesse. De oudste delen stammen uit de 16de en 17de eeuw. Sinds 1987 woont de Adelijke familie de Renesse er. Iets verderop staat 'n oud burgerhuis uit 1838.

Terugkeren deed ik via Nerem, Hoeselt en Bilzen. In Hoeselt staat de Lindekapel uit 1679. Er staat 'n altaar, in 1876 geschonken door Barones de Broukmans. Sinds 1985 is de kapel 'n monument. In Bilzen nam ik 'n korte pauze, koffie en taart voor 5,00 euro.

De laatste foto's nam ik in Eigenbilzen en Gellik. De Zangerheimolen in Eigenbilzen, daterende van vóór 1844 en in Gellik, een der oudste woningen van het dorp.

Zo, dat is me vandaag best bevallen, jarig zijn en genieten van 'n fietstocht. En bij het jarig zijn, wordt al eens bij mekaar gezeten en gepraat over het een en ander. In de toekomst zal ik veel minder fietstochten gaan maken waarbij ik in de voormiddag al vertrek. Mijn eega wenst het warm eten zoveel als mogelijk 's middags op tafel te brengen ipv. 's avonds, om allerlei redenen beter voor haar. Anderzijds wees ze op mijn leeftijd en de afstanden die ik afleg. En in 'n goed huishouden hebben we begrip voor mekaar. De toekomst zal het uitwijzen.

Het heeft niet mogen zijn, mijn beoogde fietstocht naar Thorn. Toen ik vanmorgen de gordijnen opentrok, zag ik dat er 'n mistlaag boven Lanaken hing. Het was daarenboven koud en de zon gaf niet thuis. Dat zijn geen goede ingrediënten voor 'n lange fietstocht (+/- 100 km). Maar uitstel is geen afstel, daar komen nog kansen. Niet volgende week, toch zeker niet de eerstvolgende dagen. Ik loop dan het risico ergens in 'n carnavalsstoet terecht te komen, het Maasland is nu eenmaal verzot op carnaval. En bij zo 'n lange rit moet ik ook rekening houden met enkele horecazaken om de inwendige mens te versterken. Allemaal zaken waar je moet aan denken. Nee, ik wacht gewoon af tot carnaval voorbij is. 

In de voormiddag heb ik dan maar wat in de tuin gewerkt, verschillende kruiwagens zwarte aarde verplaatst en toch al wat struiken gesnoeid (de rode kornoelje of Cornus Sanguinea).

Na de middag zag ik het toch zitten om met de stadsfiets er op uit te trekken, weliswaar goed warm ingeduffeld en niet al te ver. Ik fietste eerst doorheen Gellik, dan Eigenbilzen om dan naar Zutendaal te rijden. Aan de pastorij, ging het rechtsaf naar het centrum om vervolgens wat nrs. van de fietsroute te volgen. Zo kwam ik toe in Genk, het recreatiegebied Kattevenne. Ik zag daar dat raar bouwsel staan en was nieuwsgierig. Het is bedoeld als 'n raket want eenmaal binnen, dien je op 'n knop te drukken en dan is het precies of je de ruimte ingestuurd wordt met aanwijzigingen vanaf de lanceringsbasis. Indrukwekkend. Het moet zijn dat ik een der eersten ben die er zijn opwachting maakte, gelet op het artikel dat ik vond op internet.

Via dat vergezicht in As, fietste ik naar de Salamander en de Mechelse heide in Mechelen a/d Maas. Ik wilde terugkeren via de Maas, daartoe moest ik eerst doorheen het cenrum van Mechelen a/d Maas. Hun gemeentehuis oogt als een der mooisten van de streek.

Eenmaal aan de Maas ben je zo in Kotem. Maar wat was me dat daar allemaal, van over de Maas waaide 'n hels lawaai over, duidelijk carnaval in Elsloo. Ook in Kotem heb je nog de restanten van "den doodendraad" uit WO I.

Mijn laatste kms. fietste ik doorheen Hochter Bampd en Smeermaas. Vandaag ben ik uitzonderlijk nergens gestopt voor 'n versnapering of drankje, het was te fris om eerst de warmte op te zoeken om nadien terug de kou in te moeten. Nee, gewoon tot thuis en daar 'n warme kop koffie met cake, pas gebakken door mijn eega.

Morgen gaat de stoet uit in Lanaken, vele straten zullen weer afgesloten zijn en nadien mag de kuisploeg weer veel achtergebleven snoep opruimen.

En zoals ik in mijn titel scheef, mijn laatste fietstocht als 70-jarige. Maandag staat er 'n eentje achter.

De zon lachte daarstraks naar mij, en wat moet je dan, op je fiets kruipen natuurlijk. Als het ook maar enigzins doenbaar is, wil ik gaan fietsen. Maar er moet ook gewerkt worden in de tuin, en dat deed ik dan deze voormiddag. Opgelet, het is nog met de handrem op, rug-sparend noemen ze dat. Er te stevig invliegen zou nefast zijn voor mijn rug, kalm aan beginnen dus. 

Maar deze namiddag had ik er zin in, 'n fietstocht met de stadsfiets naar het kasteel van Schoonbeek. En dat er toch méér wind was dan voorzien, dat nam ik er maar bij, de zon scheen en dat was al voldoende.

Mijn tocht ging via de brug van Eigenbilzen naar Munsterbilzen, daarna doorheen Bilzen om vervolgens naar Beverst te fietsen. Daar zag ik de O.L.Vrouw-van-Banneuxkapel, gebouwd in 1948. Eens het centrum van Beverst door, kwam ik op 'n onverharde veldweg richting Schoonbeek. En onverhard wilde vandaag zeggen: "opgesmukt met grote plassen water". Maar iets verderop heb je dan het kasteel, het blijft 'n prachtig gebouw omgeven met 'n mooie waterpartij. Het was niet te verwonderen dat ik er niet alleen was.

Terugkeren deed ik door wederom naar Munsterbilzen te fietsen, maar daarna naar Zutendaal. Dat bord had ik eigenlijk moeten scannen (qr-code) maar deze mens had er vandaag geen goesting voor. Volgende keer misschien. In Zutendaal-centrum overwoog ik om nog even te pauzeren, maar het beoogde café was gesloten. Dat biertje heb ik dan maar thuis gedronken.

Zo, 'n mooi kort ritje van 42 km. ik heb mijn dag weer goed omgekregen. Seffens samen op de bank naar Jeroen Meus kijken en daarna naar Ben Crabbé met blokken.

Deze voormiddag ben ik er toch maar aan begonnen, wat werken in de tuin. Niet dat ik mij al te zeer vermoeid heb, wat afgevallen bladeren bijeen harken en enkele perselen onkruidvrij maken. Het is 'n begin, en het voelde best aangenaam met die warmere temperatuur. 

Uiteraard wilde ik ook 'n kleine sportieve prestatie neerzetten, profiteren van het lekkere weertje. Vandaag had ik niet zoveel tijd om ver te fietsen, mijn verslag moest ook nog gemaakt worden en deze avond dien ik, vers gewassen en gestreken, acte de présence te geven op de voorstelling van onze carnavalskrant, de Bèssemgezèt.

Mijn doel was vandaag Valkenburg. Eerst kwam ik voorbij aan kasteel Geusselt in Maastricht. De naam zou afgeleid zijn van goysen = gutsen = stromen. Vroeger was dat 'n moerassig gebied. In Valkenburg-centrum ging ik eens niet rechtsaf, de Cauberg op, maar gewoon rechtdoor, de Daalhemerweg op. Die weg is 'n belangrijk punt in de Amstel Goldrace. Die weg wordt zéér snel afgedaald waarna de renners met veel machtsvertoon de Cauberg opfietsen. Op die weg vind je de laatste steenkoolmijn van Nederland die je kunt bezoeken. Deze dateert van 1917. Iets verderop kun je de grot bezoeken van het Mergelrijk.

Terugkeren deed ik via de molen in Wolfshuis en de Bemelerberg, nu eens niet naar boven, maar naar beneden. Daarna in Maastricht de Sint-Servaesbrug over en met 'n ommetje langs Veldwezelt, naar huis. Ik ben al weer tevreden. Morgen doe ik verslag van onze avond.

Tja, het is nog altijd winter, ook al scheen de zon. Dat wil zeggen dat ik nog niets kan doen in onze tuin, de composthopen liggen er bevroren bij en om te snoeien, is het nog te vroeg. Ik heb mij in de voormiddag dan maar binnenshuis nuttig gemaakt. 

In de namiddag zag ik 'n fietstocht wel zitten, eentje met de stadsfiets, niet overdreven ver dus. Mijn bestemming was deze keer Visé. Ik vertrok in Briegden aan het kanaal en fietste in Vroenhoven onder de brug door. In Kanne was het noodzaak om aan de andere kant van het kanaal te geraken, ik wilde doorrijden naar de sluis van Lanaye. Eens daar gepasseerd, was het gewoon rechtdoor naar Visé langs het kanaal. In Visé liggen veel plezierbootjes voor anker.

En eens Visé buiten, kwam ik even door 'n klein stukje van de Voerstreek, 'n paar honderden meters in Moelingen. Maar de Voer was niet mijn verdere doel, ik ging gewoon linksaf naar Eijsden. Daar fietste ik eerst langs die oude herenhoeve, het Reinekenshof uit 1722 en wat verderop langs het kasteel van Eijsden. Dat dateert van 1636. Er woont nog steeds 'n adelijke familie.

Terugkeren deed ik via de Wilhelminabrug in Maastricht en dat witte huis, kort aan de Sandersweg, mijn enige beklimming van de dag. In Smeermaas zag ik dat er nog voldoende tijd was voor wat extra kilometers. Zo ging ik eerst doorheen Hochter Bampd en vervolgens naar Herbricht. Daar stond ik even stil aan die steen die ons herinnert aan de inspanningen die de beide Limburgen leveren om de Maas in bedwang te houden.

Tenslotte maakte ik nog 'n foto van het kasteel van Rekem om dan via Neerharen terug te fietsen naar het Kerkplein in Lanaken. Met ene warme cécémel in de maag, ging ik uiteindelijk naar huis. Weer 55 km. met de stadsfiets, niet slecht. En die zon, ... die was er van het begin tot het einde, zalig fietsen noemen ze dat.