Archief

Wat ik vanmorgen al vreesde, werd werkelijkheid, mijn fiets moet naar de fietsenmaker. Ik had hem eerst grondig gereinigd en geolied, maar toen ik een testritje (oa. door het gehucht Berenbroek) wilde maken, hoorde ik opnieuw dat vervelend bijgeluid. Vriend Hubert wilde mij wel komen halen want ik mag nog steeds geen langere wandelingen maken. Maar fietsenmaker Mark stuurde mij terug naar huis omdat hij het wisselstuk (trapas) niet in voorraad had. Dinsdag mag ik teruggaan. 😀

Maar ik wilde toch een fietstocht maken, dan maar met de stadsfiets. Ik vertrok via Hotel La Butte aux Bois in Neerharen. Vervoilgens reed ik naar Opgrimbie om vervolgens naar Boorsem te fietsen. De molen "de Stormvogel" werd heropgebouwd in 1858 nadat de vorige molen afbrandde. Op oude postkaarten zeggen ze dat de molen in Reckheim (Rekem) stond. De molen staat natuurlijk kort op de grens tussen beide dorpen. 🙂

In Oud-Rekem heeft het "Oud Gerechtshof" al een lange geschiedenis. Nu is het een restaurant en café. Terugkeren deed ik via het Verbindingskanaal. Wat morgen ons te bieden heeft, we zullen zien of er al dan niet regen valt. Tot dan. Hopelijk gaat het nu goed om mijn tekst te plaatsen.  🤔  Het zal dus nog oefenen worden.

Verdorie zeg, ik was blij terug thuis te zijn na een fietstocht die niet helemaal vlekkeloos verlopen is. Het probleem was dat ik na verloop van tijd problemen kreeg met de trapas. Het maakte op een bepaald moment zo een lawaai, dat ik bijna beschaamd was om anderen voorbij te steken.  In het begin van mijn rit merkte ik al dat er iets scheelde, maar toen ik in Lanklaar was aan de Zuid-Willemsvaart, was het lawaai van ver te horen. Normaal had ik op dat punt doorgereden naar de Maas om zo terug te keren. Nu ben ik veiligheidshalve maar gewoon langs het kanaal gebleven om zo rapper terug thuis te zijn, dat hoopte ik toch op dat punt. 

Gelukkig ben ik dus thuis geraakt, meer zelfs, hoe korter ik bij mijn woonplaats kwam, hoe minder dat die trapas lawaai maakte.  Ik hoorde het nog wel, maar het was niet meer van die aard dat de andere weggebruikers verbaasd opkeken. Morgen moet ik die as eens nazien, misschien is een likje olie al voldoende.

Ik wilde vandaag naar Opoeteren fietsen. Ik vertrok richting Zutendaal waar ik het bos inreed. En dat bos was vandaag een constante, een groot deel van mijn heenrit gebeurde doorheen het bos. Goed dat ik mij warm aangekleed had want de zon was daar ver te zoeken. Vervolgens reed ik in As de fietsbrug over om dan de fietssnelweg te nemen richting Maaseik. 

Na een paar kilometer moest ik linksaf. Daar kwam ik een oude kapel tegen, gebouwd in 1867. Ze is opgedragen aan O.L.Vrouw der Armen. In Opoeteren reed ik langs een forellenvijver. Wat verderop reed ik door het natuurgebied Bergerven. Dat is ook een aanrader om er te gaan wandelen. Het ligt in het gehucht Berg, horende bij Maaseik.

En dan kwam ik aan het punt in Lanklaar waar ik de bslissing nam om langs het kanaal te blijven. Op die manier passeerde ik nog eens die nieuwe brug langs het kanaal. Mijn pauze nam ik in Neerharen bij Mesjeu.  Ik kreeg daar goed nieuws, de bazin zou aan de beterhand zijn na een ernstige aandoening. 

Voila mensen, meer wil (kan) ik niet vertellen, dadelijk heb ik nog een vergadering van de Bèssemgezèt.

Het is vandaag ene kl ... tedag, sorry voor dat lelijk woord.  Maar in de voormiddag toen ik buiten aan het werk was in de tuin, begon het al te miezeren en het ziet er niet naar uit dat het zal stoppen in de eerstvolgende uren. Het is dus met ander woorden, geen aangename dag om te fietsen. Nu, dat hoeft ook niet, van velen onder jullie krijg ik regelmatig de raad om te luisteren naar mijn lichaam. Dat ga ik dus vandaag ook doen, ik ga mij dus niet in het zweet fietsen met dit vochtig weer. En zeker niet met mijn ingekorte haren. Deze morgen zat ik al om 9u00 in de kappersstoel. 

Wat we wel gaan doen, mijn vrouw en ikzelf, dadelijk nemen we de bus naar Maastricht om in de Boekenkerk te gaan snuisteren en ergens een tasje koffie gaan drinken, dat zal er ook wel bijhoren. 

Postkaarten heb ik bij de vleet, vooral van de eigen gemeente. Maar ik heb er ook honderden van Belgische kastelen, vooral de zwart-wit kaartjes. Daarnaast heb ik een kleine reeks van Belgische molens en trams. De grootste hoop zijn de "groeten uit" van vele Belgische steden, dorpen en gemeenten. Dat zijn vooral recentere en gekleurde kaartjes, één per gemeente. Tot slot bezit ik ook van de meeste landen ter wereld, minstens één kaartje. Maar kaartjes van andere provincies en ook van de andere dorpen, steden en gemeenten in Belgisch Limburg zelf, dat kan mijn ambtenarenpensioentje niet trekken om die ook te bezitten. Dat zou een fortuin kosten. 

Maar oude postkaartjes elders vinden, dat is voor mij geen probleem en ik beschouw dat zelfs als een hobby om in het aanbod te snuisteren. Vandaag heb ik een reeks samengesteld van Schoten in de provincie Antwerpen. De gemeente heeft volgens recente tellingen +/- 34.000 inwoners en zou voor 11% bestaan uit natuur. Ik ken Schoten vooral omdat ik er een schoonzus heb wonen en ook twee schoonbroers. Heel af en toe kom ik er dus wel eens. Maar Schoten is ook de woonplaats van onze collega-blogger Alfy. Het is dus vooral voor haar dat ik de reeks publiceer.  En daarnaast is het ook een kastelengemeente, denken we maar aan kasteel Calixberg, het kasteel van Schoten, Gelmelenhof en kasteel Villers of Schotenhof.

Morgen zou het beter weer worden, de kans is dan ook groot dat ik weer een langere fietstocht ga maken. Tot dan alweer. 

De energie was er vandaag weer volop, wat een dagje rust toch kan doen. Maar het moet gezegd, die pannenkoeken - met een kommetje chocoladesaus - die we gisteren met ons twee verorberden ergens in het centrum van Lanaken, zullen ook wel hun positief effect gehad hebben.  Hoe ook, het was weer een goed gevulde dag vandaag. Eerst naar de bakker (per fiets), daarna wat snoeiwerk aan onze klimop en tenslotte het onderhoud van het graf van mijn ma en grootmoeder. Ook daar had ik heel wat snoeiwerk, er groeit ook klimop. 

In de namiddag was het dan tijd om te gaan fietsen. De bedoeling was om naar Maastricht te rijden, vervolgens naar Stein om dan in Berg a/d Maas, de Maas over te steken met het veer. Daarna zou ik wel zien hoe ik zou terugkeren, dat stond nog niet vast. 

Ik vertrok via Smeermaas naar de Noorderbrug in Maastricht. Daar nam ik de Groene Loper naar links in de richting van Meerssen. Maar omdat ik het fietsroutenetwerk volgde, kwam ik voorbij het kasteel Vaeshartelt. Van oorsprong is het een middeleeuws kasteel. Sinds 1994 is het een hotel en congrescentrum. Vanaf de straatkant kon ik het kasteel alleen maar zien in de verte. Daarna vervolgde ik mijn weg langs de gebruikelijke wegen, Brommelen, Stein tot in Berg a/d Maas waar ik met het veer de Maas zou oversteken.  Dit is het enige veer dat het hele jaar door de overzet over de Maas verzekert. Het veer heeft wel ene hele toepasselijke naam: " Haol Euver II".

Aan de overkant in Meeswijk (België) rijpte het idee om over de nieuwe brug in Lanklaar te gaan fietsen. Het is een fiets- en wandelbrug over de Zuid-Willemsvaart. Ik moest wel nog een eind de Maas volgen tot ik rechtsaf kon slaan richting Eisden-Dorp. Maar eens aan de Zuid-Willemsvaart was ik rap in Lanklaar om over de brug te rijden. Uiteraard was ik er niet alleen, er waren veel kijklustigen. De brug is ook nog maar recent geopend. 

Aan de overkant van het kanaal was het even uitzoeken welke weg ik zou nemen om terug te keren. Het leek mij het simpelste om gewoon rechtdoor de rijden tot aan de oude gebouwen van de koolmijn van Eisden. In fietscafé De Karbonkel ben ik een tas koffie gaan drinken.  Dit fietscafé is een onderdeel van de oude mijngebouwen.

Terugkeren deed ik vervolgens via het voetbalstadion van Patro Eisden en de Ponderosa in Kotem. Deze fietser had dorst en een lekkere Duvel zou wel smaken.  Nadien reed ik nog door Smeermaas om via Pietersheim terug naar huis te rijden. 72 km. op de teller, en dat half oktober, er zijn vroeger jaren geweest dat je bijna niet kon buitenkomen in deze tijd van het jaar. Laten we daarom maar genieten van het zachte weer. 

Je hebt soms zo van die dagen dat je je niet 100% lekker voelt in je vel, niet dat ik ziek ben, maar de energie is er gewoon niet. Ik heb dan ook geen goesting om te gaan fietsen. Zou het wandelen kunnen, dan zou ik zeker de deur uitgetrokken zijn, maar dat wandelen gaan voorals nog niet, ik blijf dus zitten op mijn honger. 

Deze voormiddag waren dochter en kleinzoon op bezoek en wat deze namiddag ons nog gaat geven, dat zal ook afhangen van de goesting van mijn halve trouwboek. Misschien dat we toch nog even het centrum intrekken voor een natje (en een droogje??). 

Daarenboven moeten we ons nog even aanpassen aan het verschil in temperatuur, zowel binnen als buiten. Wij hebben sowieso de verwarming aangezet. Morgen zou het beter weer zijn, met aangenamere temperaturen, zon en weinig wind. Ik plan een fietstocht met de koersfiets. Dadelijk mijn route bepalen. 

Gezien ik op mijn pc een enorme hoeveelheid oude postkaarten heb staan van allerlei dorpen, steden en gemeenten, wil ik dus ook vandaag een reeks posten, een reeks die vooral onze collega Pol zal plezieren. Het gaat hier over de gemeente Kasterlee met als deelgemeenten Lichtaart en Tielen. Er zijn ook twee gehuchten, Terlo en Houtem. De fusiegemeente ligt in de Antwerpse Kempen en in 2025 zouden er - afgerond - 20.000 mensen wonen. 

Meer heb ik vandaag niet te vertellen, zij het dat bij onze collega-blogger Redpoppy al te zien is hoe onze blogs er binnenkort gaan uitzien. Ik hoop dat we allemaal meegaan in dat nieuwe verhaal en dat we mekaar nog dikwijls mogen bezoeken in de gastenboeken. Ik kijk er alleszins naar uit en verwacht geen moeilijkheden.

Tenslotte sta ik nog even stil bij het overlijden van de echtgenote van onze andere collega-blogger François. Ik werd even stil toen ik het gisterenavond vernam. Mijn diepe medeleven François. 

Als ik het goed heb, dan hebben we allemaal een mail ontvangen van SenNet met de melding dat er op 16 oktober ed. het een en ander staat te gebeuren met onze website en blogs. Ik ben alleszins nieuwsgierig naar de vernieuwing. 

Vandaag kon ik het niet laten om een kleine fietstocht te maken. Ik weet het, het weer was nog niet stabiel en er was wat wind, maar desondanks kriebelde het om de benen wat in beweging te zetten. Ver wilde ik niet gaan, gewoon langs het kanaal op en langs de Maas terug. 

Ik vertrok via de Neerharenweg en daar zag je pas echt dat de herfst nu definitief begonnen is. Daarna reed ik langs de Zuid-Willemsvaart naar Rekem om in Boorsem het kanaal over te steken. Ik heb gewoon het kanaal gevolgd tot ik rechts naar Kotem kon fietsen. Nee, een bezoek aan de Ponderosa zat er vandaag niet in. Meer zelfs, vóór ik langs het café zou passeren, ben ik linksaf gereden naar de Maas toe, de Weg naar Geneuth. 

In Herbricht stonden de wilde paarden weer te grazen langs de kant van de weg. Wat verderop had ik de keuze, ofwel terugfietsen via Hochter Bampd ofwel binnendoor rechtstreeks naar huis. Ik koos voor het eerste, ondanks dat ik wist dat de weg er vuil zou bijliggen. En dat bleek ook zo, alle bomen zijn hun vruchten aan het verliezen en de straat ligt er vol mee. Het was bijna acrobatenwerk om het properste spoor te blijven aanhouden. 

Bijna thuis, nog goed 500 meter te gaan, kreeg ik toch nog een kleine bui over mij heen. Maar dat kon de pret niet deren, ik was zo goed als thuis en de warme douche deed deugd.  Tot morgen.

Al vrij vlug kwam ik vandaag tot het besluit dat een sportieve activiteit er niet zal inzitten. Het miezert en er zal geregeld regen over ons heen trekken. Voeg daar dan nog eens bij dat het minimaal 4 bfr. zal waaien (rond het middaguur zelfs 5 bfr.), dan weet je dat het niet gezellig fietsen zal zijn. Gisteren heb ik mijn deel al gehad met een nat pak, daar pas ik dus vandaag voor. En zoals jullie weten zit er voorlopig nog geen wandeling in, het wordt dus een rustdag. Misschien, héél misschien, is er in dat regenweer een klein gaatje deze namiddag. Mogelijk kan ik mijn boek uitlezen zodat ik hopelijk effe per fiets naar de bib kan gaan om nieuwe boeken in te slaan. 

Vandaag wil ik onze medeblogger Martin blij maken met een postkaartenreeks van de gemeente Lievegem. Dit is een fusiegemeente die ontstond op 1 januari 2019 in de provincie Oost-Vlaanderen. Ze bestaat uit zes deelgemeenten (Lovendegem - Oostwinkel - Ronsele - Vinderhoute - Waarschoot - Zomergem) en het gehucht Beke dat nooit een zelfstandige gemeente geweest is. In Lievegem zouden 27.000 inwoners wonen volgens de laatste telling. De naam Lievegem komt van het kanaal De Lieve. 

Zo mensen, dit is weer mijn bijdrage van vandaag. Als ik het weer zo bekijk voor de volgende dagen, dan zal er as. maandag gefietst worden met de koersfiets. Wat ik in het weekend doe, dat is nog koffiedik kijken. 

Vandaag ben ik nog eens ouderwets nat geworden, "zeiknaot of mèsnaot" in het plat Laonekers gezegd. Buienradars moet je zelden geloven. Zo rond de klok van 15u00 zou het opnieuw beginnen te regen. Als je dan vertrek om 12u30 voor een korte fietstocht, dan mocht ik hopen om droog terug thuis te geraken. Maar niets was minder waar, het heeft gegoten. 

In de voormiddag was ik nog Chinese vrijwilliger bij een vervelend huishoudelijk klusje. Maar goed, het was iets dat diende gedaan te worden vóór de winter. En na het eten kon ik dan vertrekken voor een fietstocht naar Kanne en Maastricht, niet echt ver, gisteren heb ik mij al kunnen uitleven. 

Maar eerst zag ik vanmorgen een fijn bericht passeren op fb. De brug tussen Bosscherveld in Maastricht en Borgharen zou op het einde van het jaar klaar zijn. Het wordt een brug voor fietsers en voetgangers. In de toekomst hoef ik dan niet meer naar de Noorderbrug te fietsen als ik in de richting van Meerssen en Stein wil gaan. Ook bij het terugkeren scheelt dat een slok op een borrel. 

Vandaag begon ik mijn fietstocht aan de brug van Briegden. Ik fietste onder de bruggen van Veldwezelt en Vroenhoven door tot in Kanne. Daar zag ik een grote donkere regenwolk, dat voorspelde niet veel goeds. Aan het Château Neercanne stak ik de grens over. Iets verderop heb je de Jezuïetenberg met zijn prachtige muurschilderingen en beelden. De grot is te bezoeken en is een aanrader.  En toen begon het, regen .... Aan dat parkje waar Sint Servaas vereerd wordt, ben ik onder de bomen moeten gaan staan. Verdorie, dat was een flinke bui. Natuurlijk ben je onder dat bladerendek enigzins beschermd, maar op den duur sijpelt dat regenwater toch door.  Ik had daar ook een goed zicht op de Apostelhoeve.

Gelukkig stopte het een beetje met regenen en kon ik verder. Ik heb verder geen aanstalten gemaakt om nog wat ommetjes te maken, nee, gewoon recht naar huis en dat via het Aldenhofpark en de Maas.

Dadelijk verder lezen in mijn laatste boek van de bib (van de vijf uitgeleende boeken). 

Fietsen is plezant, zelfs als je er een zoektocht van maakt. Dat is toch hetgeen mij vandaag overkwam. Eerst moest ik mijn weg zoeken in de binnenstad van Hasselt om vervolgens mijn route helemaal kwijt te spelen. Het was dus mijn verstand gebruiken, afgaan op de zon en mijn mond opendoen.  Een keer - aan het Albertkanaal - zat ik helemaal fout, gelukkig zijn er altijd vissers én kijkers naar die vissers. Die hebben mij de juiste weg gewezen. 

Maar eerst beginnen bij het begin. Ik vertrok naar Bilzen waar ik wist dat er op woensdag een markt georganiseerd wordt. Maar daarenboven was er ook kermis, het was er dus druk. Gelukkig ken ik in Bilzen mijn weg. Mijn ma is van Bilzen, ik liep er school en heb er ook een aantal jaar gewerkt op de Post. Die reus is eigendom van de Stadsraad Hasselt. 

De uitspraak "Carpe Deum" ben ik enkele dagen terug nog tegengekomen. "Pluk de dag", dat is toch hetgeen ik elke dag probeer te doen. En als ik denk dat ik alle kapellen al gezien heb, ..... ik vrees ervoor. Volgens mij ga ik ze in mijn fietscarrière nooit allemaal gezien krijgen. Deze is gebouwd in 1960 als vervanging van een lemen kapel uit 1884. Ze is gewijd aan O.L.Vrouw van Banneux. 

In Rapertinge, een deelgemeente van Hasselt, passeerde ik langs het plaatselijke kasteel. Nu huist er een Vastgoedontwikkelaar. En dan kwam ik aan fietsknooppunt 96. Ik had mij op voorhand niet gerealiseerd dat dit knooppunt de hele binnenstad zou doorkruisen. Natuurlijk zag ik nu wel een mooie muurschildering (een hagedis), ik kwam voorbij het beiaardmuseum in de Sint-Quintinuskathedraal, ik reed doorheen kleine straatjes met terrassen en tenslotte kwam ik voorbij aan het bekende en dure Quartier Bleu. 

Wat verderop kwam ik dan gelukkig aan het Albertkanaal. En zoals in de aanhef al gezegd, ik reed verdorie toch wel terug naar Hasselt zeker ipv. naar Genk. Gelukkig was het mooi weer en zaten er heel wat vissers aan het kanaal zodat ik de juiste weg kon vragen. Daarna kwam ik op bekend terrein zodat ik de snelste weg naar Lanaken kon nemen. 

Ja verdorie, het was een speciaal ritje vandaag. Gelukkig word ik er niet nerveus van en maak ik er het beste van. Zo fietsen zonder gps blijft altijd een beetje avontuur. Om af te sluiten zie ik dat ik mijn fietsrecord van verleden jaar al gebroken heb. Er kan dus alleen nog van alles bijkomen.  Dadelijk heb ik een vergadering van de Bèssemgezèt. Tot morgen.

Velen zullen het niet doen, eerst lekker gaan eten, dat allemaal overgieten met enkele glaasjes wijn om dan vervolgens te gaan fietsen. Ik heb daar geen probleem mee, natuurlijk wetende van mezelf dat een zetel zéér aantrekkelijk kan zien (lees: en ook de oogjes dicht doen).  Ik heb het zekere voor het onzekere genomen en ben, eens thuis, in andere kledij gekropen om een korte fietstocht te maken. 

Ik wilde vandaag nog eens naar Bilzen fietsen. Ik kwam eerst doorheen Strodorp in Veldwezelt, een der oudste straten van het dorp. Daar staat de kapel O.L.Vrouw van Bijstand, ook de kapel "Slag van Lafelt" genoemd. Ik heb mij altijd afgevraagd wat die kapel in Veldwezelt deed, maar blijkbaar was het slagveld tijdens die slag zo groot dat ook Veldwezelt deelde in de miserie. 

Eens op de Bilzerbaan fietste ik rechtdoor naar Bilzen, eerst doorheen Mopertingen, dan een stukje Hoelbeek, vervolgens Waltwilder om tenslotte via de Brugstraat, het centrum van Bilzen binnen te fietsen. Ik had het er nog met mijn vrouw over een paar dagen terug, na vele jaren wilde ik het kerkhof van Bilzen nog eens bezoeken, op zoek naar de graven van mijn grootouders. Het graf van mijn grootvader vinden, dat zou geen probleem zijn, hij ligt op het ereperk van weggevoerden. Hij heeft tijdens WO II enkele jaren gevangen gezeten in een kamp in Duitsland. Het graf van mijn grootmoeder is intussen ontruimd, zij overleed dan ook al in 1959. 

Terugkeren deed ik gewoon via Munsterbilzen en Eigenbilzen. Met een ritje van slechts 26 heb ik het vandaag rustig gehouden. Morgen ga ik wat verder met de koersfiets, vermoedelijk weer in de richting van Hasselt. Ik blijf voorlopig weg uit Nederl. Limburg om niet het risico te lopen om bergjes te moeten beklimmen. Bij ons is het veelal een vlak parcours. Niet alleen ikzelf heb een dagje rust genomen, ook mijn vrouw had vandaag geen goesting om te koken, vandaar dat etentje elders. 

Om af te sluiten, deze morgen zouden er wat problemen geweest zijn bij SenNet. Mogelijk heeft dat te maken met verbeteringswerken die bezig zijn. Tot de volgende.