OF - Naar Wolder.

Onze coronaprik is ook weer afgevinkt. We hebben ze deze vm. laten zetten door de verpleegster van onze dokterspraktijk. De griepprik is voor binnen een paar weken. 😁

En dan, .... waw, SenNet is met iets nieuws begonnen, foto's gewoon uploaden vanaf je pc, geen gedoe meer met Postimages, kopiëren, plakken en aanpassen van je formule. Maar nu gewoon je plaatje of foto toevoegen aan je bericht in een of ander gastenboek. Wel niet vergeten dat wit vakje onder de foto aan te vinken. Dat is een stuk gemakkelijker. Ik zag het bericht vanmorgen bij Redje. Merci Gerda. 🖕

In de namiddag was het dan tijd om een fietstocht te maken, de volgende dagen voorspellen ze regen en op het einde van de week ook veel wind. Het was dus profiteren van de droge dag. Ik vertrok naar Zutendaal en Wiemesmeer om dan naar As te fietsen. Onderweg reed ik over de autostrade, voorheen was dat ene gewone autoweg, nu alleen toegankelijk voor fietsers, wandelaars en dieren. Het is dus in feite een ecobrug. 🐐

Wat vandaag opviel terwijl ik doorheen de bossen fietste, dat zijn de mooie herfstkleuren. In As nam ik de weg naar rechts in de richting van Lanklaar. Op die weg heb je rechts een geweldig mooi uitzicht, je kunt er ver kijken, iets wat ik altijd aangenaam vind. Wat verderop hebben ze alles al klaargezet voor Halloween. Wij beiden hebben totaal niks met dat Amerikaans gedoe. 🤡

De Litzberg moet je uiteraard rustig afrijden met de handen op de remmen, zoniet bol je tegen meer dan 50 km/uur naar beneden. Op de brug over het water was het aangenaam fietsen, het was er rustig vandaag. Hier en daar werd er een foto genomen - ook door deze fotograaf - zodat je goed kon doorrijden. In Eisden nam ik nog een foto van een der mijnschachten. Ze zijn ze volledig aan het renoveren. 🙂

Terugkeren deed ik via Kotem, de Maas en de oorlogstank. En ja, ik kon het niet laten, ik nam er ook een pauze in de Ponderosa. Vandaag hadden ze nog eens gratis vlaai bij de koffie, een joekel van een abrikozenpunt. Uiteraard kun je dan uit eerlijke schaamte niet weggaan zonder nog een ander drankje te bestellen. Of ik nu hier of elders mijn Duveltje zou drinken, dan maakte niet veel uit.

Uiteindelijk reed ik nog doorheen Herbricht en Neerharen om dan thuis te genieten van een lekkere douche. En ja, voor de volgende dagen .... het is afwachten wat ze voor weer gaan geven. En die laatste afbeelding?? Daar hoeft geen uitleg bij veronderstel ik ...

Gisteren heb ik in een 2de bericht uitgelegd hoe je een plaatje kunt plakken in andermans gastenboek. In feite is het zelfs iets gemakkelijker dan ik het voorstelde. Als je op het pijltje drukt, dan zie je "https" staan. Druk daar op en je krijgt je bloglink automatisch in beeld. Daar druk je dan op en je kunt je plaatje versturen en plaatsen in dat gastenboek. 🖕

Vandaag was het een fietstochtje op zijn zondags, rustig en maar heel kort. Ik ging naar Kanne en via Maastricht terug naar huis. Ik vertrok aan de brug van Briegden om langs het Albertkanaal te fietsen. In Kanne was ik vandaag fietser nr. 20. Daar stak ik de brug over om dan de grens met Nederland over te steken op de Mergelweg. Aan de rechtse zijde heb je een mooi uitzicht. Het is daar fijn wandelen. 😀

In Maastricht ben ik nog eens het Aldenhofpark ingereden. Ook dat is een aanrader als je wilt ontstressen. Dat Nieuwenhofpoortje zou al bestaan sinds 1374. Eens terug op weg naar Smeermaas wilde ik de nieuwe fietsbrug vanuit Borgharen ook eens aan de andere kant gaan bekijken. De streek daar is een doolhof van waterplassen en zijkanaaltjes. Ik ben benieuwd naar de dag dat we er over mogen.

Omdat het toch redelijk fris was deze voormiddag - ik was om 7u20 al bij de bakker en toen was het zelfs koud - ben ik mij nog eerst ene warme choco gaan drinken eer ik naar huis reed. Deze namiddag gaan we relaxen. Morgen krijgen wij beiden onze coronaprik. 😷

Dag allemaal. Zoals in mijn verslag van vandaag geschreven, wilde ik een tip van onze collega-blogger Godelieve eens uittesten.

Ik heb dat getest en dat werkt. Maar het kost wat meer tijd dan voorheen. Je moet telkens je blogadres intikken. Voor mij is dat: https://blog.seniorennet.be/eddymeuris

Ik heb geprobeerd dat met schermafbeeldingen duidelijk te maken. Je begint met je eigen tekst neer te schrijven. Vervolgens plak je met ctrl+v je plaatje onder je tekst. En dan doe je zoals aangegeven op de afbeeldingen.

Merci dus Godelieve.

Dat is me wat, die nieuwe blogs. Gisteren deed ik mijn ronde naar alle bevriende blogs. Een plaatje plakken was zoals voorheen eenvoudig, maar .... in sommige gastenboeken lukte dat direct, in anderen daarentegen was het precies de Processie van Echternacht. Ik kreeg de melding dat ze het aan het doorsturen waren. In beeld kreeg ik bij die blogjes gewoon mijn formule te zien die ik maakte met Postimages. Ik ben dus benieuwd of iedereen mijn plaatje ontvangen heeft. 🤔

Vandaag kreeg ik ook de melding dat het plaatsen van berichten in andermans gastenboek, gelimiteerd is. Een 20-tal keren zou dat lukken, nadien is het wachten tot morgen. Dat zijn natuurlijk geen toeren en klant-onvriendelijk. 😢 Daarnaast heb ik ook nog ene tip gekregen van collega Godelieve. Straks, als ik nog tijd heb, ga ik dat eens uittesten.

Maar het belangrijkste volgt nu, mijn dagelijks verslag. Vanaf een uur of negen tot halftwee ben ik weer in de tuin bezig geweest. Ik probeer al het ongewenst kruid te verwijderen vóór de winter begint. Die arbeid heb ik even moeten onderbreken omdat ik ook een hulplijn heb moeten inroepen voor mijn printer. Enkele pagina's hadden zich opgestropt en de laatste stukjes papier kreeg ik niet verwijderd. Gelukkig is onze zoon op dat vlak een kei. 😀

Daarna wilde ik nog eens de Maas oversteken in Uikhoven. Het zal vermoedelijk de laatste keer zijn dit jaar. In oktober vaart het veer enkel nog uit in het weekend, vanaf november ligt het bootje helemaal stil tot april. Ik vertrok via Herbricht en Uikhoven waar ik die spin nog eens of foto gezet heb. Iets verderop ligt dan het veer, we waren met twee om overgezet te worden. Aan de andere kant in Geulle, stond een groepje wandelaars te wachten. In Geulle heb je eerst dat kasteel en iets verder een fijn fietscafé, "Pintelier Auwt Gäöl". Ik had nog niet zoveel kms. op de teller, maar toch goesting aan een tas koffie en een stuk vlaai. 😜

Na Geulle heb je Bunde, Itteren en Borgharen. In dat laatste dorp staat een mooi kasteel. Ik zag aan de straatkant dat het kasteel op zaterdag kon bezocht worden tussen 10u00 en 16u00. Foto's maken van de omgeving doe ik altijd graag, ook vandaag. Tot ik op het binnenplein belandde. Daar sprak me een dame aan die blijkbaar gids was. Ik kon nog mee met een groep onder leiding van de eigenaar. Ik wilde wel, kastelen zijn helemaal mijn ding, maar de tijd ontbrak mij en daarnaast was ik toch redelijk bezweet, niet comfortabel dus om ene hele tijd met die gids mee te lopen. Op mijn vraag wees ze me wel de weg naar de nieuwe fietsbrug over de Maas. 🙂

En die nieuwe fietsbrug tussen Borgharen en Bosscherveld - de Bobobrug - moet normaal gezien einde dit jaar toegankelijk zijn voor de fietsers en wandelaars. Het zal mijn fietstochten een klein stukje korter maken omdat ik nu moet terugkeren via de Noorderbrug in Maastricht.

Zo mensen, dit is een ruim verslag, hopelijk vinden jullie dat voor ene keer niet erg. Tot morgen zondag. 🚴‍♀️

Jullie zullen het al gemerkt hebben, zonder slag of stoot heeft mijn eerste bericht nog geen hoofdprijs gekregen op onze vernieuwde blogs. Nadat ik mijn verslag uiteindelijk gepost had gekregen, zag ik dat er een tweetal foto's dubbel zijn geplaatst. Dat gebeurde natuurlijk in de hectiek van dat vernieuwde blog. Ik hoop dat het vandaag beter lukt. 🤫

Deze morgen was het aangenaam buiten, de zon scheen en het waaide niet al te fel, ideaal dus om een fietstocht te maken. 🚴‍♀️ Ik wilde nog eens naar Eijsden rijden. Ik vertrok in Briegden aan het Albertkanaal. Daarna bleef ik aan de rechtste kant van het kanaal, onder de brug van Vroenhoven tot in Kanne. Daar stak ik het kanaal over. Vervolgens fietste ik naar de sluis van Lanaye en het dorp Lixhe. Toen ik de brug over de Maas overstak naar Moelingen, zag ik die grote hoeveelheid zwerfvuil in de Maas. Normaal maak ik alleen maar mooie en positieve foto's, maar hier kon ik niet zomaar aan voorbijgaan. Het was vooral plastiek dat daar bijeen spoelde. 🤕

Eens in Eijsden, ben ik even gestopt aan het plaatselijke kasteel. Je kunt binnen in het domein en je kunt er fijn wandelen. Natuurlijk was er ook in Eijsden een kleine omleiding wegens werken. Hierdoor belandde ik in een klein straatje met zicht op de kerk.

Daarna was het gewoon terugrijden naar Maastricht en Smeermaas. Het was een mooi ritje, ik heb heel wat zon op mijn bolleke gehad en natuurlijk was ik weer eens veel te warm aangekleed. Thuis heb ik mij na de douche drie keer moeten afdrogen, zo had ik gezweet. 😎

Ik ben benieuwd hoe jullie blogs er uitzien ... misschien dat ik vandaag nog een rondje door bloggenland maak.

Wat ik vanmorgen al vreesde, werd werkelijkheid, mijn fiets moet naar de fietsenmaker. Ik had hem eerst grondig gereinigd en geolied, maar toen ik een testritje (oa. door het gehucht Berenbroek) wilde maken, hoorde ik opnieuw dat vervelend bijgeluid. Vriend Hubert wilde mij wel komen halen want ik mag nog steeds geen langere wandelingen maken. Maar fietsenmaker Mark stuurde mij terug naar huis omdat hij het wisselstuk (trapas) niet in voorraad had. Dinsdag mag ik teruggaan. 😀

Maar ik wilde toch een fietstocht maken, dan maar met de stadsfiets. Ik vertrok via Hotel La Butte aux Bois in Neerharen. Vervoilgens reed ik naar Opgrimbie om vervolgens naar Boorsem te fietsen. De molen "de Stormvogel" werd heropgebouwd in 1858 nadat de vorige molen afbrandde. Op oude postkaarten zeggen ze dat de molen in Reckheim (Rekem) stond. De molen staat natuurlijk kort op de grens tussen beide dorpen. 🙂

In Oud-Rekem heeft het "Oud Gerechtshof" al een lange geschiedenis. Nu is het een restaurant en café. Terugkeren deed ik via het Verbindingskanaal. Wat morgen ons te bieden heeft, we zullen zien of er al dan niet regen valt. Tot dan. Hopelijk gaat het nu goed om mijn tekst te plaatsen.  🤔  Het zal dus nog oefenen worden.

Verdorie zeg, ik was blij terug thuis te zijn na een fietstocht die niet helemaal vlekkeloos verlopen is. Het probleem was dat ik na verloop van tijd problemen kreeg met de trapas. Het maakte op een bepaald moment zo een lawaai, dat ik bijna beschaamd was om anderen voorbij te steken.  In het begin van mijn rit merkte ik al dat er iets scheelde, maar toen ik in Lanklaar was aan de Zuid-Willemsvaart, was het lawaai van ver te horen. Normaal had ik op dat punt doorgereden naar de Maas om zo terug te keren. Nu ben ik veiligheidshalve maar gewoon langs het kanaal gebleven om zo rapper terug thuis te zijn, dat hoopte ik toch op dat punt. 

Gelukkig ben ik dus thuis geraakt, meer zelfs, hoe korter ik bij mijn woonplaats kwam, hoe minder dat die trapas lawaai maakte.  Ik hoorde het nog wel, maar het was niet meer van die aard dat de andere weggebruikers verbaasd opkeken. Morgen moet ik die as eens nazien, misschien is een likje olie al voldoende.

Ik wilde vandaag naar Opoeteren fietsen. Ik vertrok richting Zutendaal waar ik het bos inreed. En dat bos was vandaag een constante, een groot deel van mijn heenrit gebeurde doorheen het bos. Goed dat ik mij warm aangekleed had want de zon was daar ver te zoeken. Vervolgens reed ik in As de fietsbrug over om dan de fietssnelweg te nemen richting Maaseik. 

Na een paar kilometer moest ik linksaf. Daar kwam ik een oude kapel tegen, gebouwd in 1867. Ze is opgedragen aan O.L.Vrouw der Armen. In Opoeteren reed ik langs een forellenvijver. Wat verderop reed ik door het natuurgebied Bergerven. Dat is ook een aanrader om er te gaan wandelen. Het ligt in het gehucht Berg, horende bij Maaseik.

En dan kwam ik aan het punt in Lanklaar waar ik de bslissing nam om langs het kanaal te blijven. Op die manier passeerde ik nog eens die nieuwe brug langs het kanaal. Mijn pauze nam ik in Neerharen bij Mesjeu.  Ik kreeg daar goed nieuws, de bazin zou aan de beterhand zijn na een ernstige aandoening. 

Voila mensen, meer wil (kan) ik niet vertellen, dadelijk heb ik nog een vergadering van de Bèssemgezèt.

Het is vandaag ene kl ... tedag, sorry voor dat lelijk woord.  Maar in de voormiddag toen ik buiten aan het werk was in de tuin, begon het al te miezeren en het ziet er niet naar uit dat het zal stoppen in de eerstvolgende uren. Het is dus met ander woorden, geen aangename dag om te fietsen. Nu, dat hoeft ook niet, van velen onder jullie krijg ik regelmatig de raad om te luisteren naar mijn lichaam. Dat ga ik dus vandaag ook doen, ik ga mij dus niet in het zweet fietsen met dit vochtig weer. En zeker niet met mijn ingekorte haren. Deze morgen zat ik al om 9u00 in de kappersstoel. 

Wat we wel gaan doen, mijn vrouw en ikzelf, dadelijk nemen we de bus naar Maastricht om in de Boekenkerk te gaan snuisteren en ergens een tasje koffie gaan drinken, dat zal er ook wel bijhoren. 

Postkaarten heb ik bij de vleet, vooral van de eigen gemeente. Maar ik heb er ook honderden van Belgische kastelen, vooral de zwart-wit kaartjes. Daarnaast heb ik een kleine reeks van Belgische molens en trams. De grootste hoop zijn de "groeten uit" van vele Belgische steden, dorpen en gemeenten. Dat zijn vooral recentere en gekleurde kaartjes, één per gemeente. Tot slot bezit ik ook van de meeste landen ter wereld, minstens één kaartje. Maar kaartjes van andere provincies en ook van de andere dorpen, steden en gemeenten in Belgisch Limburg zelf, dat kan mijn ambtenarenpensioentje niet trekken om die ook te bezitten. Dat zou een fortuin kosten. 

Maar oude postkaartjes elders vinden, dat is voor mij geen probleem en ik beschouw dat zelfs als een hobby om in het aanbod te snuisteren. Vandaag heb ik een reeks samengesteld van Schoten in de provincie Antwerpen. De gemeente heeft volgens recente tellingen +/- 34.000 inwoners en zou voor 11% bestaan uit natuur. Ik ken Schoten vooral omdat ik er een schoonzus heb wonen en ook twee schoonbroers. Heel af en toe kom ik er dus wel eens. Maar Schoten is ook de woonplaats van onze collega-blogger Alfy. Het is dus vooral voor haar dat ik de reeks publiceer.  En daarnaast is het ook een kastelengemeente, denken we maar aan kasteel Calixberg, het kasteel van Schoten, Gelmelenhof en kasteel Villers of Schotenhof.

Morgen zou het beter weer worden, de kans is dan ook groot dat ik weer een langere fietstocht ga maken. Tot dan alweer. 

De energie was er vandaag weer volop, wat een dagje rust toch kan doen. Maar het moet gezegd, die pannenkoeken - met een kommetje chocoladesaus - die we gisteren met ons twee verorberden ergens in het centrum van Lanaken, zullen ook wel hun positief effect gehad hebben.  Hoe ook, het was weer een goed gevulde dag vandaag. Eerst naar de bakker (per fiets), daarna wat snoeiwerk aan onze klimop en tenslotte het onderhoud van het graf van mijn ma en grootmoeder. Ook daar had ik heel wat snoeiwerk, er groeit ook klimop. 

In de namiddag was het dan tijd om te gaan fietsen. De bedoeling was om naar Maastricht te rijden, vervolgens naar Stein om dan in Berg a/d Maas, de Maas over te steken met het veer. Daarna zou ik wel zien hoe ik zou terugkeren, dat stond nog niet vast. 

Ik vertrok via Smeermaas naar de Noorderbrug in Maastricht. Daar nam ik de Groene Loper naar links in de richting van Meerssen. Maar omdat ik het fietsroutenetwerk volgde, kwam ik voorbij het kasteel Vaeshartelt. Van oorsprong is het een middeleeuws kasteel. Sinds 1994 is het een hotel en congrescentrum. Vanaf de straatkant kon ik het kasteel alleen maar zien in de verte. Daarna vervolgde ik mijn weg langs de gebruikelijke wegen, Brommelen, Stein tot in Berg a/d Maas waar ik met het veer de Maas zou oversteken.  Dit is het enige veer dat het hele jaar door de overzet over de Maas verzekert. Het veer heeft wel ene hele toepasselijke naam: " Haol Euver II".

Aan de overkant in Meeswijk (België) rijpte het idee om over de nieuwe brug in Lanklaar te gaan fietsen. Het is een fiets- en wandelbrug over de Zuid-Willemsvaart. Ik moest wel nog een eind de Maas volgen tot ik rechtsaf kon slaan richting Eisden-Dorp. Maar eens aan de Zuid-Willemsvaart was ik rap in Lanklaar om over de brug te rijden. Uiteraard was ik er niet alleen, er waren veel kijklustigen. De brug is ook nog maar recent geopend. 

Aan de overkant van het kanaal was het even uitzoeken welke weg ik zou nemen om terug te keren. Het leek mij het simpelste om gewoon rechtdoor de rijden tot aan de oude gebouwen van de koolmijn van Eisden. In fietscafé De Karbonkel ben ik een tas koffie gaan drinken.  Dit fietscafé is een onderdeel van de oude mijngebouwen.

Terugkeren deed ik vervolgens via het voetbalstadion van Patro Eisden en de Ponderosa in Kotem. Deze fietser had dorst en een lekkere Duvel zou wel smaken.  Nadien reed ik nog door Smeermaas om via Pietersheim terug naar huis te rijden. 72 km. op de teller, en dat half oktober, er zijn vroeger jaren geweest dat je bijna niet kon buitenkomen in deze tijd van het jaar. Laten we daarom maar genieten van het zachte weer. 

Je hebt soms zo van die dagen dat je je niet 100% lekker voelt in je vel, niet dat ik ziek ben, maar de energie is er gewoon niet. Ik heb dan ook geen goesting om te gaan fietsen. Zou het wandelen kunnen, dan zou ik zeker de deur uitgetrokken zijn, maar dat wandelen gaan voorals nog niet, ik blijf dus zitten op mijn honger. 

Deze voormiddag waren dochter en kleinzoon op bezoek en wat deze namiddag ons nog gaat geven, dat zal ook afhangen van de goesting van mijn halve trouwboek. Misschien dat we toch nog even het centrum intrekken voor een natje (en een droogje??). 

Daarenboven moeten we ons nog even aanpassen aan het verschil in temperatuur, zowel binnen als buiten. Wij hebben sowieso de verwarming aangezet. Morgen zou het beter weer zijn, met aangenamere temperaturen, zon en weinig wind. Ik plan een fietstocht met de koersfiets. Dadelijk mijn route bepalen. 

Gezien ik op mijn pc een enorme hoeveelheid oude postkaarten heb staan van allerlei dorpen, steden en gemeenten, wil ik dus ook vandaag een reeks posten, een reeks die vooral onze collega Pol zal plezieren. Het gaat hier over de gemeente Kasterlee met als deelgemeenten Lichtaart en Tielen. Er zijn ook twee gehuchten, Terlo en Houtem. De fusiegemeente ligt in de Antwerpse Kempen en in 2025 zouden er - afgerond - 20.000 mensen wonen. 

Meer heb ik vandaag niet te vertellen, zij het dat bij onze collega-blogger Redpoppy al te zien is hoe onze blogs er binnenkort gaan uitzien. Ik hoop dat we allemaal meegaan in dat nieuwe verhaal en dat we mekaar nog dikwijls mogen bezoeken in de gastenboeken. Ik kijk er alleszins naar uit en verwacht geen moeilijkheden.

Tenslotte sta ik nog even stil bij het overlijden van de echtgenote van onze andere collega-blogger François. Ik werd even stil toen ik het gisterenavond vernam. Mijn diepe medeleven François. 

Als ik het goed heb, dan hebben we allemaal een mail ontvangen van SenNet met de melding dat er op 16 oktober ed. het een en ander staat te gebeuren met onze website en blogs. Ik ben alleszins nieuwsgierig naar de vernieuwing. 

Vandaag kon ik het niet laten om een kleine fietstocht te maken. Ik weet het, het weer was nog niet stabiel en er was wat wind, maar desondanks kriebelde het om de benen wat in beweging te zetten. Ver wilde ik niet gaan, gewoon langs het kanaal op en langs de Maas terug. 

Ik vertrok via de Neerharenweg en daar zag je pas echt dat de herfst nu definitief begonnen is. Daarna reed ik langs de Zuid-Willemsvaart naar Rekem om in Boorsem het kanaal over te steken. Ik heb gewoon het kanaal gevolgd tot ik rechts naar Kotem kon fietsen. Nee, een bezoek aan de Ponderosa zat er vandaag niet in. Meer zelfs, vóór ik langs het café zou passeren, ben ik linksaf gereden naar de Maas toe, de Weg naar Geneuth. 

In Herbricht stonden de wilde paarden weer te grazen langs de kant van de weg. Wat verderop had ik de keuze, ofwel terugfietsen via Hochter Bampd ofwel binnendoor rechtstreeks naar huis. Ik koos voor het eerste, ondanks dat ik wist dat de weg er vuil zou bijliggen. En dat bleek ook zo, alle bomen zijn hun vruchten aan het verliezen en de straat ligt er vol mee. Het was bijna acrobatenwerk om het properste spoor te blijven aanhouden. 

Bijna thuis, nog goed 500 meter te gaan, kreeg ik toch nog een kleine bui over mij heen. Maar dat kon de pret niet deren, ik was zo goed als thuis en de warme douche deed deugd.  Tot morgen.

Al vrij vlug kwam ik vandaag tot het besluit dat een sportieve activiteit er niet zal inzitten. Het miezert en er zal geregeld regen over ons heen trekken. Voeg daar dan nog eens bij dat het minimaal 4 bfr. zal waaien (rond het middaguur zelfs 5 bfr.), dan weet je dat het niet gezellig fietsen zal zijn. Gisteren heb ik mijn deel al gehad met een nat pak, daar pas ik dus vandaag voor. En zoals jullie weten zit er voorlopig nog geen wandeling in, het wordt dus een rustdag. Misschien, héél misschien, is er in dat regenweer een klein gaatje deze namiddag. Mogelijk kan ik mijn boek uitlezen zodat ik hopelijk effe per fiets naar de bib kan gaan om nieuwe boeken in te slaan. 

Vandaag wil ik onze medeblogger Martin blij maken met een postkaartenreeks van de gemeente Lievegem. Dit is een fusiegemeente die ontstond op 1 januari 2019 in de provincie Oost-Vlaanderen. Ze bestaat uit zes deelgemeenten (Lovendegem - Oostwinkel - Ronsele - Vinderhoute - Waarschoot - Zomergem) en het gehucht Beke dat nooit een zelfstandige gemeente geweest is. In Lievegem zouden 27.000 inwoners wonen volgens de laatste telling. De naam Lievegem komt van het kanaal De Lieve. 

Zo mensen, dit is weer mijn bijdrage van vandaag. Als ik het weer zo bekijk voor de volgende dagen, dan zal er as. maandag gefietst worden met de koersfiets. Wat ik in het weekend doe, dat is nog koffiedik kijken. 

Vandaag ben ik nog eens ouderwets nat geworden, "zeiknaot of mèsnaot" in het plat Laonekers gezegd. Buienradars moet je zelden geloven. Zo rond de klok van 15u00 zou het opnieuw beginnen te regen. Als je dan vertrek om 12u30 voor een korte fietstocht, dan mocht ik hopen om droog terug thuis te geraken. Maar niets was minder waar, het heeft gegoten. 

In de voormiddag was ik nog Chinese vrijwilliger bij een vervelend huishoudelijk klusje. Maar goed, het was iets dat diende gedaan te worden vóór de winter. En na het eten kon ik dan vertrekken voor een fietstocht naar Kanne en Maastricht, niet echt ver, gisteren heb ik mij al kunnen uitleven. 

Maar eerst zag ik vanmorgen een fijn bericht passeren op fb. De brug tussen Bosscherveld in Maastricht en Borgharen zou op het einde van het jaar klaar zijn. Het wordt een brug voor fietsers en voetgangers. In de toekomst hoef ik dan niet meer naar de Noorderbrug te fietsen als ik in de richting van Meerssen en Stein wil gaan. Ook bij het terugkeren scheelt dat een slok op een borrel. 

Vandaag begon ik mijn fietstocht aan de brug van Briegden. Ik fietste onder de bruggen van Veldwezelt en Vroenhoven door tot in Kanne. Daar zag ik een grote donkere regenwolk, dat voorspelde niet veel goeds. Aan het Château Neercanne stak ik de grens over. Iets verderop heb je de Jezuïetenberg met zijn prachtige muurschilderingen en beelden. De grot is te bezoeken en is een aanrader.  En toen begon het, regen .... Aan dat parkje waar Sint Servaas vereerd wordt, ben ik onder de bomen moeten gaan staan. Verdorie, dat was een flinke bui. Natuurlijk ben je onder dat bladerendek enigzins beschermd, maar op den duur sijpelt dat regenwater toch door.  Ik had daar ook een goed zicht op de Apostelhoeve.

Gelukkig stopte het een beetje met regenen en kon ik verder. Ik heb verder geen aanstalten gemaakt om nog wat ommetjes te maken, nee, gewoon recht naar huis en dat via het Aldenhofpark en de Maas.

Dadelijk verder lezen in mijn laatste boek van de bib (van de vijf uitgeleende boeken). 

Fietsen is plezant, zelfs als je er een zoektocht van maakt. Dat is toch hetgeen mij vandaag overkwam. Eerst moest ik mijn weg zoeken in de binnenstad van Hasselt om vervolgens mijn route helemaal kwijt te spelen. Het was dus mijn verstand gebruiken, afgaan op de zon en mijn mond opendoen.  Een keer - aan het Albertkanaal - zat ik helemaal fout, gelukkig zijn er altijd vissers én kijkers naar die vissers. Die hebben mij de juiste weg gewezen. 

Maar eerst beginnen bij het begin. Ik vertrok naar Bilzen waar ik wist dat er op woensdag een markt georganiseerd wordt. Maar daarenboven was er ook kermis, het was er dus druk. Gelukkig ken ik in Bilzen mijn weg. Mijn ma is van Bilzen, ik liep er school en heb er ook een aantal jaar gewerkt op de Post. Die reus is eigendom van de Stadsraad Hasselt. 

De uitspraak "Carpe Deum" ben ik enkele dagen terug nog tegengekomen. "Pluk de dag", dat is toch hetgeen ik elke dag probeer te doen. En als ik denk dat ik alle kapellen al gezien heb, ..... ik vrees ervoor. Volgens mij ga ik ze in mijn fietscarrière nooit allemaal gezien krijgen. Deze is gebouwd in 1960 als vervanging van een lemen kapel uit 1884. Ze is gewijd aan O.L.Vrouw van Banneux. 

In Rapertinge, een deelgemeente van Hasselt, passeerde ik langs het plaatselijke kasteel. Nu huist er een Vastgoedontwikkelaar. En dan kwam ik aan fietsknooppunt 96. Ik had mij op voorhand niet gerealiseerd dat dit knooppunt de hele binnenstad zou doorkruisen. Natuurlijk zag ik nu wel een mooie muurschildering (een hagedis), ik kwam voorbij het beiaardmuseum in de Sint-Quintinuskathedraal, ik reed doorheen kleine straatjes met terrassen en tenslotte kwam ik voorbij aan het bekende en dure Quartier Bleu. 

Wat verderop kwam ik dan gelukkig aan het Albertkanaal. En zoals in de aanhef al gezegd, ik reed verdorie toch wel terug naar Hasselt zeker ipv. naar Genk. Gelukkig was het mooi weer en zaten er heel wat vissers aan het kanaal zodat ik de juiste weg kon vragen. Daarna kwam ik op bekend terrein zodat ik de snelste weg naar Lanaken kon nemen. 

Ja verdorie, het was een speciaal ritje vandaag. Gelukkig word ik er niet nerveus van en maak ik er het beste van. Zo fietsen zonder gps blijft altijd een beetje avontuur. Om af te sluiten zie ik dat ik mijn fietsrecord van verleden jaar al gebroken heb. Er kan dus alleen nog van alles bijkomen.  Dadelijk heb ik een vergadering van de Bèssemgezèt. Tot morgen.

Velen zullen het niet doen, eerst lekker gaan eten, dat allemaal overgieten met enkele glaasjes wijn om dan vervolgens te gaan fietsen. Ik heb daar geen probleem mee, natuurlijk wetende van mezelf dat een zetel zéér aantrekkelijk kan zien (lees: en ook de oogjes dicht doen).  Ik heb het zekere voor het onzekere genomen en ben, eens thuis, in andere kledij gekropen om een korte fietstocht te maken. 

Ik wilde vandaag nog eens naar Bilzen fietsen. Ik kwam eerst doorheen Strodorp in Veldwezelt, een der oudste straten van het dorp. Daar staat de kapel O.L.Vrouw van Bijstand, ook de kapel "Slag van Lafelt" genoemd. Ik heb mij altijd afgevraagd wat die kapel in Veldwezelt deed, maar blijkbaar was het slagveld tijdens die slag zo groot dat ook Veldwezelt deelde in de miserie. 

Eens op de Bilzerbaan fietste ik rechtdoor naar Bilzen, eerst doorheen Mopertingen, dan een stukje Hoelbeek, vervolgens Waltwilder om tenslotte via de Brugstraat, het centrum van Bilzen binnen te fietsen. Ik had het er nog met mijn vrouw over een paar dagen terug, na vele jaren wilde ik het kerkhof van Bilzen nog eens bezoeken, op zoek naar de graven van mijn grootouders. Het graf van mijn grootvader vinden, dat zou geen probleem zijn, hij ligt op het ereperk van weggevoerden. Hij heeft tijdens WO II enkele jaren gevangen gezeten in een kamp in Duitsland. Het graf van mijn grootmoeder is intussen ontruimd, zij overleed dan ook al in 1959. 

Terugkeren deed ik gewoon via Munsterbilzen en Eigenbilzen. Met een ritje van slechts 26 heb ik het vandaag rustig gehouden. Morgen ga ik wat verder met de koersfiets, vermoedelijk weer in de richting van Hasselt. Ik blijf voorlopig weg uit Nederl. Limburg om niet het risico te lopen om bergjes te moeten beklimmen. Bij ons is het veelal een vlak parcours. Niet alleen ikzelf heb een dagje rust genomen, ook mijn vrouw had vandaag geen goesting om te koken, vandaar dat etentje elders. 

Om af te sluiten, deze morgen zouden er wat problemen geweest zijn bij SenNet. Mogelijk heeft dat te maken met verbeteringswerken die bezig zijn. Tot de volgende.

Het was vandaag ene begenadigde dag, ik had nergens last van en ik heb dus ook veel kunnen doen. Eerst heb ik in de voormiddag enkele uurtjes buiten gewerkt om dan in de namiddag een stevige fietstocht te maken. En nu - het is op dit moment 19u17 - heb ik ook nergens last van, hopelijk blijft dat zo.  Ik vermoed dat het aandoen van stevig schoeisel binnen in huis, toch zijn positieve effecten heeft. Ook gisteren tijdens een korte wandeling naar het centrum (+/- 1 km), uiteraard heen en terug, gaf dat geen ongemakken. We zijn met ons twee een terrasje gaan doen en we speelden het spelletje: "mensen kijken". Ik denk dat iedereen dat al eens gedaan heeft. Alleen, Lanaken is op de meeste zondagen een dood gat, zoveel mensen hebben we uiteindelijk niet gezien. 

Maar nu naar mijn fietstocht. Ik vertrok via Gellik en Eigenbilzen naar Zutendaal. Daar schoven ze mij al een eerste omleiding onder de wielen. Wat verderop was er normaal gezien een tweede omleiding, maar ik kende een weg binnendoor zodat ik toch op mijn route bleef. En als je in Genk komt, dan word je herinnerd aan het mijnverleden. Eerst kwam ik voorbij de schachten van de mijn van Winterslag. Daarna reed ik doorheen Zwartberg, ook een voormalige mijngemeente. Die mijn begon met de productie in 1925 en werd na vele stakingen uiteindelijk gesloten op 1 oktober 1966. 

In Zwartberg was er vroeger ook een zoo. Dat grote landhuis - bijna een kasteeltje - was de blikvanger van de zoo. Nu hoort het bij Labiomista, een project van kunstenaar Koen Vanmechelen. Op mijn Strava-account schreef ik dat ik niet wist dat Opglabbeek zo groot is. Dat klopt helemaal. Eerst reed ik een heel stuk doorheen het bos, daarna door het centrum en uiteindelijk langs restaurant "Slagmolen". Ik denk dat ik vandaag heel Opglabbeek gezien heb. De gemeente hoort nu tot de fusiegemeente Oudsbergen.

Terugkeren deed ik via een stukje van het kolenspoor naar As. Het terras aan het station zat er weer goed vol. Maar ik had andere plannen. Daarna fietste ik langs de Salamander in Mechelen a/d Maas, doorheen het centrum van die gemeente om tenslotte in Kotem mijn pauze te nemen. Het werd een natje en een droogje.  Telkens ik langs die tank fiets, zie ik toch nieuwsgierigen foto's maken. 

Om toch wat kms. op de teller te krijgen, reed ik ook nog doorheen Herbricht met zijn "Levensboom" een kunstwerk van een Amerikaan. Ook de wilde paarden liepen langs de Maas in Herbricht. De laatste foto nam ik aan de Maas in Smeermaas. En toen was het tijd om mij naar huis te haasten. Ik kwam er toe om 17u15, op tijd om mij te verfrissen onder een heerlijke douche. Met 80 km. op de teller en nergens last van, kan ik alleen maar tevreden zijn.  Maar, .... een grote "MAAR", dat wil niet zeggen dat ik mij vanaf nu opnieuw laat gaan. Nee zeker niet, ik ga rustig mijn tijd uitdoen om te herstellen, braaf mijn schoeisel in huis aandoen, geen wandelingen van meerdere kms. en pas na groen licht van de dokter, terug die wandelingen heropbouwen. 

Zondag, rustdag. Ik ga het er vandaag eens van nemen, op mijn lauweren rusten, de boog hoeft niet altijd gespannen te staan. Mijn enige actieve bezigheden waren tot dusver: naar de bakker geweest en mijn zus bezocht (beiden per fiets). Wat ons deze namiddag nog gaat brengen, dat zal wederom van de goesting afhangen en of we wel of niet naar de koers willen kijken op tv. 

Omdat er dan ook geen foto's zijn, wil ik jullie laten kennismaken met de gemeente Galmaarden waaronder ook Tollembeek en Vollezele. Dit was het resultaat van een fusie van 1977. Sinds 1 januari vormt Galmaarden, samen met Gooik en Herne, de nieuwe fusiegemeente Pajottegem. Ik heb Galmaarden gekozen omdat onze medeblogger Erik er woont. Uit het aanbod van oude postkaarten (iets minder dan ik verwacht had), heb ik er een aantal gekozen. 

Wie ooit interesse heeft om eens een gemeente in de kijker te laten zetten (geboorte- of woonplaats), laat maar iets weten, ik maak er een reportagereeks van. 

Als ik nu naar buiten kijk vanop mijn werkkamer, dan zie ik veel zonlicht en nauwelijks wind, een aangename dag dus. Hopelijk is dat ook bij jullie het geval. Op naar de nieuwe week. 

Vandaag had ik maar één doel, de 7.000 fietskms. bereiken en liefst overschrijden. Dat was in feite het streefdoel voor 2026, maar kijk, ... het is pas 3 oktober en dat jaardoel is al in de pocket. Nu ben ik benieuwd waar ik ga eindigen ...??? 

In de voormiddag heb ik getracht om de silicolekit van mijn aangebroken bus, zo veel als mogelijk nuttig te gebruiken. Ik weet uit ervaring dat eens je zo een bus weglegt, je nadien opgescheept zit met silicone die hard geworden is en niet meer door het spuittuitje geraakt, kortom, om weg te gooien.  Nu heb ik alle kieren in onze stallen opnieuw waterdicht gemaakt. 

En in de namiddag was het dan zover, mijn jacht op die 7.000 km. Nu was dat geen grote opdracht, met 35 km. zou ik er al komen. Ik vertrok via Rekem, Opgrimbie en de Mechelse Heide in Mechelen a/d Maas. Vervolgens kwam ik voorbij de Salamander aan de Joseph Smeetslaan waar ik de fietsbrug overstak richting Eisden. 

Ik moet toch eens een keer stoppen aan het stationscafé in Eisden, ze hebben daar lekkere vlaai. Nu had ik amper wat kms. in de benen, te vroeg dus om te stoppen. Vroeger was het een redelijk druk station, vooral goederen kwamen er voorbij. Kom je in Eisden, dan zie je direct dat het dorp ooit een koolmijn had. Nu nog zie je vele huisjes die allemaal op mekaar lijken. Die mijnwerkers moesten uiteraard gehuisvest worden. 

Ik keerde terug via de brug over de Zuid-Willemsvaart om vervolgens links af te slaan richting Kotem. Vandaag nam ik nergens een pauze, ik nam gewoon de route langs de Maas met Elsloo aan de andere kant van de Maas. Uiteindelijk reed ik nog doorheen Neerharen om tenslotte via de sluis van Lanaken, terug naar huis te fietsen. 

Thuis heb ik een tas koffie gemaakt en mij naast mijn madam genesteld die van de zon aan het profiteren was. Het was best warm met die zon pal in het gezicht. Welke datum was het vandaag ook al weer ...??? Drie oktober ...